Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ

ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ՎԵՐՍԿՍԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
28.07.2011թ. ք. Երևան

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Գ.Ավետիսյանս, ուսումնասիրելով թիվ ԵԿԴ 0377/01 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գարեգին Յուրիկի Միսակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 2.1-րդ կետերով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Սահակ Գոռի Պետրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի

Թիվ ԵԿԴ 0377/01 քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Գարեգին Յուրիկի Միսակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 2.1-րդ կետերով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Սահակ Գոռի Պետրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. մարտի 28-ի որոշմամբ քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մինչև ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննության եզրակացություն ստանալը։
2011թ. հուլիսի 27-ին դատարանում մուտք է եղել ՀՀ առողջապահության նախարարությանը կից ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի 2011թ. մայիսի 24-ի թիվ 178/11 եզրակացությունը։
Նկատի ունենալով, որ քրեական գործի վարույթի կասեցման հիմք հանդիսացող հանգամանքը վերացել է և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 5-րդ մասով,

Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի

Թիվ ԵԿԴ 0377/01 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գարեգին Յուրիկի Միսակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 2.1-րդ կետերով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Սահակ Գոռի Պետրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով ` վերսկսել։
Քրեական գործի դատական քննությունը նշանակել 2011թ. օգոստոսի 3-ին ժամը 17։00-ին, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում, դատական նիստերի թիվ 5 դահլիճում, դռնբաց դատական նիստում, դատավոր Գ.Ավետիսյանի նախագահությամբ, դատական նիստերի քարտուղար Հ. Հովհաննիսյանի քարտուղարությամբ։

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Գ. Ավետիսյան

ԵԿԴ/0377/01/10





ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«29» օգոստոսի 2012թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղարներ Ռ.Ավետյան
Կ.Կարապետյան
մեղադրող Վ.Միլիտոնյան
պաշտպան Կ.Ղազարյան

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Գարեգին Յուրիկի Միսակյանի` ծնված 1970 թվականի հունիսի 5-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատապարտված, հաշվառված է Երևան քաղաքի Այասի փողոցի 29-րդ տանը, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, արգելանքի տակ է 2010 թվականի դեկտեմբերի 1-ից:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010 թվականի նոյեմբերի 27-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Հովհաննիսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 69107910 քրեական գործը:
2010 թվականի նոյեմբերի 29-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Հովհաննիսյանի որոշմամբ թիվ 69107910 քրեական գործով Սահակ Գոռի Պետրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Հովհաննիսյանի որոշմամբ թիվ 69107910 քրեական գործով Գարեգին Յուրիկի Միսակյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2010 թվականի դեկտեմբերի 24-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Հովհաննիսյանի որոշմամբ թիվ 69107910 քրեական գործով Գարեգին Յուրիկի Միսակյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 2.1 կետերով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
2010 թվականի դեկտեմբերի 24-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Հովհաննիսյանի որոշմամբ թիվ 69107910 քրեական գործից անջատվել է Սահակ Գոռի Պետրոսյանի և Գարեգին Յուրիկի Միսակյանի վերաբերյալ մասը, որին շնորհվել է 69107910/1 համարը:
2010 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Սահակ Գոռի Պետրոսյանի և Գարեգին Յուրիկի Միսակյանի վերաբերյալ թիվ 69107910/1 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0377/01/10 համարը:
2011 թվականի հունվարի 10-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Գ.Ավետիսյանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0377/01/10 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2011 թվականի օգոստոսի 31-ին դատախազ Վ.Միլիտոնյանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0377/01/10 քրեական գործով Գարեգին Յուրիկի Միսակյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
2011 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ.Պապոյանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0377/01/10 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2011 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0377/01/10 քրեական գործից անջատվել է Սահակ Գոռի Պետրոսյանի վերաբերյալ մասը, որին շնորհվել է ԵԿԴ/0258/01/11 համարը: Նույն որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0258/01/11 քրեական գործով վարույթը կասեցվել է:
Գարեգին Յուրիկի Միսակյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով այն արարքների համար, որ նա, քննությամբ չպարզված անձից, իրացնելու նպատակով, ապօրինի ձեռք է բերել և պահել խոշոր չափերի` 10 գրամ ափիոն տեսակի թմրամիջոց և 15 մլ ծավալով պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ: Գարեգին Միսակյանը, նշված թմրամիջոցը և քացախաթթվի անհիդրիդը Սահակ Գոռի Պետրոսյանին ապօրինի իրացնելու նպատակով, 2010 թվականի նոյեմբեր ամսվա վերջերին Երևան քաղաքի Գրիգոր Լուսավորիչ փողոցի վրա գտնվող Ալեքսանդր Մյասնիկյանի արձանի մոտ հանդիպել է վերջինին, ապա 150.000 ՀՀ դրամով վաճառելու եղանակով նրան ապօրինի իրացրել է խոշոր չափերի` 10 գրամ ափիոն տեսակի թմրամիջոց և 15մլ ծավալով պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Գարեգին Միսակյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իրեն առաջադրված մեղադրանքը շինծու է: Ինքը Սահակ Գոռի Պետրոսյանին չի ճանաչում, նրա հետ երբևէ շփում չի ունեցել: Ինքն ընդհանրապես բջջային հեռախոս չի ունեցել: Ինչ վերաբերում է 077-20-83-81 հեռախոսահամարն, ապա ինքը կարծում է, որ դա այն ոստիկանի հեռախոսահամարն է, ով սիրահարվել է իր ընկերուհուն: Այդ ոստիկանը աշխատում է ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊԳ վարչությունում, սակայն նրա անունը չի կարող ասել: Իր կարծիքով իր նկատմամբ մեղադրանքն առաջադրելը կապված է իր ընկերուհու հետ: Առերեսման ժամանակ Սահակ Պետրոսյանը հարձակվել է իր վրա: Նախնական քննության ընթացքում իր նկատմամբ բռնություն, հոգեբանական ճնշում կամ այլ խախտումներ չեն եղել:
Սույն քրեական գործի մեղադրանքի հետ առնչվող մեկ այլ քրեական գործով ամբաստանյալ Սահակ Պետրոսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2010 թվականի նոյեմբերի 27-ին, որպես կասկածյալ, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ մոտ 5 տարի է օգտագործում է ափիոն տեսակի թմրամիջոց: Մոտ 1 տարի է ճանաչում է Գոքորին, ով բնակվել է Կիլիկիա թաղամասում, սակայն չի հիշում, թե ինչպես է ծանոթացել նրա հետ: Իր և Գոքորի կապը եղել է այն, որ երկուսն էլ աղավնիների սիրահարներ են: Մոտ 3 ամիս առաջ Գոքորն իրեն պատահական ծանոթացրել է Կիլիկիայի բնակիչ, վերջինի ընկեր Գարիկի հետ: Խոսակցության ընթացքում Գոքորն ասել է, որ Գարիկն ափիոն տեսակի թմրամիջոցի «դվիժենիների մեջ կա»: Այդ ժամանակ նա Գարիկից հարցրել է նրա հեռախոսահամարը և նրան փոխանցել իր հեռախոսահամարը: Գարիկի հեռախոսահամարն է 077-20-83-81: Մոտ 3 օր առաջ ինքը ցանկացել է օգտագործել ափիոն, և հիշելով Գարիկին, զանգահարել է նրան, հասկացրել, թե ինչ է ցանկանում, այնուհետև` նույն օրը` ժամը 18:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքում գտնվող Միասնիկյանի արձանի մոտ հանդիպել է նրան: Այդտեղ ինքը նրան տվել է 150.000 ՀՀ դրամ և նրանից վերցրել 10 գրամ ափիոն, որի մի մասն օգտագործել է, իսկ մնացած մասը պահել է իր մոտ հետագայում օգտագործելու համար: 2010 թվականի նոյեմբերի 26-ին` երեկոյան, իր տան մոտից ոստիկանության աշխատակիցներն իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանություն, որտեղ հրավիրված երկու քաղաքացիների ներկայությամբ իրեն խուզարկել են և իր բաճկոնի աջ ծոցագրպանից հայտնաբերել մոտ 2 գրամ ափիոն և ներարկիչների մեջ լցված մոտ 1,5 մլ անհիդրիդ: Անհիդրիդը նույնպես ափիոնի հետ միասին իրեն տվել է Գարիկը և 15.000 ՀՀ դրամի մեջ մտել է ափիոնը և անհիդրիդը: Ինքը գործածել է միայն 093-11-…-37 հեռախոսահամարը, ինչով էլ ինքը կապ է հաստատել Գարիկի հետ: Ինքը գիտի, որ Գարիկը բնակվում է Կիլիկիա թաղամասում, մոտ 35 տարեկան է, նրա ազգանունը և բնակության կոնկրետ հասցեն չգիտի, մոտ 170 սմ հասակի, քիչ ամրակազմ, սև մազերով, հաստ ունքերով, մուգ գույնի, քիչ խոշոր աչքերով: Գարիկի ձախ ձեռքի 3 մատները կտրված են: Ինքը Գարիկի մասին այլ տեղեկություն չի կարող հայտնել, քանի որ չգիտի, սակայն եթե տեսնի նրա լուսանկարը անպայման կճանաչի: Ինքը ափիոնը Գարիկից վերցրել է իր օգտագործման համար և ոչ մեկին թմրամիջոց չի տվել: Նախկինում իրեն ափիոն տվողները եղել են անծանոթ, ձեռք է բերել առանձին անձանցից, որոնց չի ճանաչում, չի էլ կարող նկարագրել, քանի որ չի հիշում: Գարիկը իր հետ հանդիպման եկել է տաքսի ավտոմեքենայով, իսկ ինքը եղել է ոտքով: Այդ ժամանակ իրենք եղել են միայնակ: Գոքորին ճանաչում է մոտ 1 տարի, նա մոտ 2 ամիս է, ինչ գտնվում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում` թմրամիջոց պահելու համար: Ինքը տեղյակ չէ` Գարիկը ումից է վերցնում ափիոն ու անհիդրիդ, և տեղյակ չէ, թե էլ ում է Գարիկը տվել ափիոն և անհիդրիդ: Ինքը անհիդրիդ կամ ափիոն վերցնելու մասին ոչ մեկին չի ասել, այդ մասին նույնիսկ Գոքորը չգիտի, ինքը Գոքորի հետ կապ չի պահպանում, նրա հեռախոսահամարը չգիտի: Գարիկի մականունը «Չուգուն» է:
Սույն քրեական գործի մեղադրանքի հետ առնչվող մեկ այլ քրեական գործով ամբաստանյալ Սահակ Պետրոսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2010 թվականի նոյեմբերի 29-ին, որպես մեղադրյալ, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2 կետով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով իրեն առաջադրված մեղադրանքի էությունն իրեն պարզ է: Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում և պնդում է իր նախկին ցուցմունքը և հրաժարվում է ցուցմունք տալ:
Առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Սահակ Պետրոսյանը հայտնել է, որ ճանաչում է իր հետ առերեսվողին, ով հանդիսանում է «Չուգուն» մականունով Գարիկը, որի նկատմամբ ինքը թշնամանք չունի: 2010 թվականի նոյեմբեր ամսվա վերջերին ինքը զանգահարել է Գարիկին և տեղեկանալով, որ նրա մոտ կա 10 գրամ ափիոն և 15 մլ անհիդրիդ, Միասնիկյանի արձանի մոտ հանդիպել է նրան և նրան տալով 150.000 ՀՀ դրամ` նրանից վերցրել է 10 գրամ ափիոն և 15 մլ անհիդրիդ: Ինքը Գարիկին ճանաչում է իրենց ընդհանուր ընկեր Գոքորի միջոցով, ով ծանոթացրել է իրենց և այդ ժամանակ ինքը վերցրել է Գարիկի համարը` նրանից ափիոն ձեռք բերելու համար: Իսկ Գարեգին Միսակյանը հայտնել է, որ չի ճանաչում իր հետ առերեսվողին: Նրան տեսնում է առաջին անգամ և հրաժարվում է այդ առնչությամբ որևէ հարցի պատասխանել:
Վկա Լարիսա Գալուստովան դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքն աշխատում է Ավանի հոգեբուժական կլինիկայում, որպես ստատիստիկ` վիճակագիր: Կլինիկայում առկա են հիվանդների վերաբերյալ ցուցակներ, որոնցում գրառումները կատրավում են 1973 թվականից: Իրենց կլինկայում բուժում ստացած բոլոր հիվանդների վերաբերայլ այդ ցուցակներում կատարվում են գրառումներ: Երևան քաղաքում գտնվող մյուս հոգեբուժական կլինիկաներում բուժում ստացած հիվանդների վերաբերյալ համապատասխան տեղեկանք ստանալու դեպքում իրենք նրանց վերաբերյալ նույնպես վերը նշված ցուցակներում կատարում են գրառում: Համապատասխան կարգի համաձայն` եթե Երևան քաղաքում հաշվառված անձանցից մեկը բուժման նպատակով դիմում է Հայաստանի Հանրապետությունում գտնվող որևէ այլ հոգեբուժական կլինկիա, ապա այդ կլինիկայի համապատասխան աշխատակից պարտավոր է այդ անձանց վերաբերյալ Ավանի հոգեբուժական կլինիկային հայտնել, սակայն լինում են դեպքեր, երբ համապատասխան աշխատակիցը այդ մասին իրենց չի հայտնում, այսինքն` թերանում է իր աշխատանքում:
Վկա Մարիամ Ղազարյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Սահակ Պետրոսյանի հարևանն է: Ինքը մոտ է Սահակի մոր հետ, իսկ Սահակի հետ, որպես հարևաններ, միայն բարևում են միմյանց: Ինքը մասնագիտությամբ դիզայներ-մոդելավորող է, սակայն կարողանում է ճնշում չափել: Սահակը առողջական խնդիրներ է ունեցել, ինչի պատճառով ինքը նրա մոր խնդրանքով ստուգել է նրա ճնշումը: Սահակի մորից է ինքը տեղեկացել է, որ նա բուժումներ է ընդունում և որոշ ժամանակ էլ պառկած է եղել: Իրենք փորձել են չշփվել Սահակի հետ, քանի որ նա շատ խիստ բնավորություն ունի: Նա շատ խանդոտ ամուսին է, ինչի պատճառով նրա կինը հարևանների հետ չի շփվում: Սահակի մայրն ու քույրը ասել են, որ ցանկանում են նրան տանել հիվանդանոց, որպեսզի վիճակը մի քիչ թեթևանա: Ինքը տեղյակ է եղել, որ ոստիկանությունը Սահակին բռնել է և, որքան հիշում է, այդ ընթացքում ինքը ստուգել է նրա ճնշումը: Ինքը նրա մոտ հոգեկան անհավասարակշռություն է նկատել:
Պաշտպան Կարեն Ղազարյանի 2011 թվականի օգոստոսի 30-ին կատարված հարցմանը Վրեժ Տոնիկյանը պատասխանել է, որ ինքը Սահակ Պետրոսյանի քրոջ տղան է: Սահակ Պետրոսյանը 2010 թվականի օգոստոս-դեկտեմբեր ամիսներին գոռգոռացել, փնթփնթացել և հարձակվել է երեխաների և կնոջ վրա, որոնցից մի քանի դեպքերում ինքը ներկա է եղել և փորձել հանգստացնել նրան: Ոստիկանությունից դուրս գալուց հետո Սահակը տարօրինակ և ագրեսիվ է դարձել, հաց չի կերել, փորձել է ինքնասպան լինել, դեղեր չի ընդունել:
Փորձագետ Արմեն Հակոբյանը դատական քննության ընթացքում պարզաբանում տվեց այն մասին, որ դատահոգեբուժական փորձաքննության անցկացման մեթոդիկան հետևյալն է. կենսագրական տեղեկությունների հավաքում, բուժփաստաթղթերի ուսումնասիրություն ու վերլուծություն և փորձաքննվողի հոգեկան վիճակի ուսումնասիրություն: Սահակ Պետրոսյանի փորձաքննությունը նույնպես իրականացվել է նշված մեթոդիկայով: Հոգեբուժական կիլինկիայում բուժվելուց հետո հիվանդը պետք է համապատասխան բուժփաստաթղթերը ներկայացնի իր բնակության վայրի հոգեբույժներին, որպեսզի վերցվի հաշվառման: Երևան քաղաքում բնակվող հիվանդների հաշվառումը իրականցվում է Ավանի հոգեբուժական կլինիկայում: 2004 կամ 2005 թվականին ընդունված հոգեբուժության մասին օրենքի համաձայն` հիվանդին հաշվառելու համար անհրաժեշտ է նրա համաձայնությունը: Տվյալ դեպքում Սահակ Պետրոսյանն Ավանի հոգեբուժական կլինիկայում հաշվառված չի եղել: Իր կարծիքով` նրա հաշվառված չլինելու պատճառը Նուբարաշենի հոգեբուժական կլինիկայի համապատասխան աշխատակցի թերացումն է: Սահակ Պետրոսյանի հիվանդության վերաբերյալ իրենք տեղեկություններն ստացել են նրա քույրերից: Սահակ Պետրոսյանի մոտ առկա հիվանդության դեպքում վատացումների բնույթն այնպիսին է, որ այդ դեպքում հիվանդանոց չդիմել չի կարող լինել: Մնացորդային նշանների առկայությունը չի խոսում թերի ռեմիսիայի մասին: Հոգեբուժության մեջ շիզոֆրենիան համարվում է ամենախնդրահարույց հիվանդությունը, սակայն առկա են դեպքեր, երբ այդ հիվանդության պայմաններում անձը լինում է աշխատունակ: Լինում են դեպքեր, երբ հիվանդը գործնականում բուժում չի ստանում: Ինքը համոզված է, որ Սահակ Պետրոսյանի հիվանդության սրացմանը նպաստել է նաև թմրանյութերի գործածումը, որը փոխել է նաև հիվանդության կառուցվածքը: Տվյալ դեպքում Սահակ Պետրոսյանի հիվանդության սրացումների հավանական պատճառը եղել է սույն քրեական գործի քննությունը: Սահակ Պետրոսյանի վերաբերյալ եզրակացություն կայացնելիս իրենք նույնիսկ մտածել են նրան գնահատել սահմանափակ մեղսունակ, քանի որ նրա մոտ ոչ այդչափ սրացում է արձանագրվել, սակայն, ի վերջո, որոշել են նրա օգտին գնահատել: Սահակ Պետրոսյանը սոցիալապես ադապտացված է եղել, որի մասին վկայում է այն, որ նա առաջին անգամ բուժվել է 1993 թվականին, իսկ երկրորդ անգամ` 1995 թվականին: Ավանի հոգեբուժական կլինիկայում հաշվառված չլինելու փաստն իրենց հիմք է տալիս եզրակացնելու, որ Սահակ Պետրոսյանը բուժման կարիք չի ունեցել և չի դիմել հոգեբուժարան: Բժշկական փաստաթղթերից մեկում նրա քույրերից վերցված տեղեկություն է առկա եղել, համաձայն որի` Սահակ Պետրոսյանը տանը ոչ մի դեղ չի ստացել: Իր շեշտած գործոնները, որոնք կարող են մարդու հոգեկան վիճակը վատացնել, ժամանակային առումով կարող են առաջանալ ինչպես անմիջապես, այնպես էլ շաբաթներ կամ նույնիսկ մի քանի ամիս հետո: Տվյալ դեպքում Սահակ Պետրոսյանի վերաբերյալ քրեկան գործի քննությունը սկսվել է 2010 թվականի աշնանից, իսկ նա հոսպիտալացվել է 2011 թվականի մարտին, այսինքն` նրա հոգեկան վիճակի արտահայտված վատացումը եղել է ավելի ուշ: Եթե 2010 թվականի դեկտեմբերի 17-ին կատարված դատանարկոլոգիկան փորձաքննության ժամանակ Սահակ Պետրոսյանի մոտ լիներ հիվանդության սրացում, ապա դատանարկոլոգն անպայման կնկատեր այն և կմիջնորդեր որպեսզի անցկացվեր համալիր դատահոգեբուժական փորձաքննություն: Նշվածը նույնպես իրենց հիմք է տվել ենթադրելու, որ այդ ժամանակ Սահակ Պետրոսյանի մոտ սրացման նշաններ չեն եղել:
Փորձագետի 2010 թվականի դեկտեմբերի 17-ի թիվ 359/10 եզրակացության համաձայն` Սահակ Գոռի Պետրոսյանը տառապում է «Ափիոնային թմրամոլությամբ», հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան:
Փորձագետի 2010 թվականի դեկտեմբերի 17-ի թիվ 360/10 եզրակացության համաձայն` Գարեգին Յուրիկի Միսակյանը տառապում է «Ափիոնային թմրամոլությամբ», հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան:
ՀՀ ԱՆ «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲԸ Ավանի հոգեբուժական կլինիկայի ղեկավարի 2010 թվականի դեկտեմբերի 14-ի թիվ 0125-5220 գրության համաձայն` Սահակ Գոռի Պետրոսյանը և Գարեգին Յուրիկի Միսակյանը ՀԲԿ Ավանի հոգեբուժական կլինիկայում հաշվառված չեն:
ՀՀ ԱՆ «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲԸ Նուբարաշենի կլինիկայի ղեկավարի 2011 թվականի մայիսի 2-ի թիվ 224 գրության համաձայն` Սահակ Գոռի Պետրոսյանը 2011 թվականի մարտի 4-ից մինչև 2011 թվականի մարտի 18-ը ստացիոնար բուժման մեջ է գտնվել ՀՀ ԱՆ «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲԸ Նուբարաշենի կլինիկայում: Սահակ Գոռի Պետրոսյանի մոտ ախտորոշվել է «Շիզոֆրենիա սուր-ցնորազառանցական սինդրոմ»:
ՀՀ ԱՆ «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲԸ Ավանի հոգեբուժական կլինիկայի ղեկավարի 2011 թվականի հոկտեմբերի 10-ի թիվ 0125-4117 գրության համաձայն` Սահակ Գոռի Պետրոսյանը 2011 թվականի սեպտեմբերի 29-ից ստացիոնար բուժման մեջ է գտնվում ՀՀ ԱՆ «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲԸ Ավանի հոգեբուժական կլինիկայում: Սահակ Գոռի Պետրոսյանի մոտ ախտորոշվել է «Շիզոֆրենիա պարանոիդ ձև», իր ներկա հոգեկան վիճակով նա չի կարող ներկայանալ դատարան:
Փորձագետի 2011 թվականի մայիսի 24-ի թիվ 178/11 եզրակացության համաձայն` Սահակ Գոռի Պետրոսյանը մոտավորապես 1993 թվականից (ըստ բժշկական փաստաթղթերի) տառապել և տառապում է «Շիզոֆրենիա` պարանոիդ ձև, ցնորազառանցական համախտանիշ» խրոնիկական հոգեկան հիվանդությամբ: Իրեն մեղսարգրվող արարքը կատարելու պահին փորձաքննվողը գտնվել է շիզոֆրենիայի կայուն ռեմիսիայի (լավացման) փուլում ու կարող էր հաշիվ տալ իրեն իր գործողությունների համար և ղեկավարել դրանք: Ուստի Սահակ Գոռի Պետրոսյանին իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ հարկ է ճանաչել մեղսունակ: Քրեական պատասխանատվության ենթարկվելուց հետո` ստեղծված դատաքննչական իրավիճակում` մոտավորապես 2011 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներին, հիվանդությունը սրացել է, Սահակ Պետրոսյանի հոգեկան վիճակը կտրուկ վատթարացել է, դարձել է անհանգիստ, լարված, կասկածամիտ, տագնապալից, նրա մոտ առաջացել են լսողական ու տեսողական ցնորքներ, արտահայտել է վերաբերման, հետապնդման զառանցական մտքեր, ինքնասպանության մտքեր, որի կապակցությամբ 04.03.11-28.03.11թթ. ստացիոնար բուժում է ընդունել Նուբարաշենի հոգեբուժական կլինիկայում «Շիզոֆրենիա` պարանոիդ ձև աֆեկտիվ-զառանցական համախտանիշ» ախտորոշումով: Այդ մասին են վկայում նաև ներկա հոգեբուժական հետազոտման արդյունքները, որոնք թույլ տվեցին հայտնաբերել փորձաքննվողի մոտ շիզոֆրենիային բնորոշ մտածողության (արդիականությունը կորցրած վերաբերման, հետապնդման զառանցական մտքեր), ընկալման (լսողական և տեսողական ցնորքներ), հուզակամային ոլորտի կտրուկ խանգարումներ, որոնք ուղեկցվում են նրա մոտ քննադատության բացակայությամբ, ինչը զրկում է Սահակ Պետրոսյանին իր ներկա հոգեկան վիճակով հաշիվ տալ իրեն իր գործողությունների համար և ղեկավարել դրանք, մասնակցել դատաքննությանը, պատիժ կրել: Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարիք ունի հոգեբույժի մոտ արտահիվանդանոցային հսկողության և հարկադիր բուժման` Ավանի հոգեբուժական կլինիկայի պայմաններում:
Անձին բերման ենթարկելու մասին 2010 թվականի նոյեմբերի 26-ի արձանագրության համաձայն` 2010 թվականի նոյեմբերի 26-ին` ժամը 17:20-ին, Սահակ Գոռի Պետրոսյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն:
Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2010 թվականի նոյեմբերի 26-ի արձանագրության համաձայն` 2010 թվականի նոյեմբերի 26-ին Սահակ Գոռի Պետրոսյանի շագանակագույն բաճկոնի աջ գրպանից հայտնաբերվել է «Նոկիա» տեսակի սև բջջային հեռախոս` 093-11-57-37 հեռախոսաքարտով, նույն բաճկոնի աջ կողմի ծոցագրպանից` «Վինսթոն» տեսակի ծխախոտի տուփ, որի մեջ առկա են եղել 3 ներերկիչ` յուրաքանչյուրի մեջ 0,5 մլ թափանցիկ լուծույթի պարունակությամբ, ընդհանուր 1,5 մլ, պոլիէթիլենային սպիտակ տոպրակով փաթեթավորված 3 ափիոնանման զանգվածներ` յուրաքանչյուրը 0,6 գրամ, ընդհանուրը` 1,9 գրամ:
Փորձագետի 2010 թվականի նոյեմբերի 27-ի թիվ 663-Ք եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված ընդհանուր 1,8 գրամ հաստատուն քաշով թվով երեք կտոր նյութը հանդիսանում է ափիոն տեսակի թմրամիջոց: Փորձաքննությանը ներկայացված թվով երեք ներարկիչներում առկա ընդհանուր 1,8 մլ ծավալով հեղուկը հանդիսանում է քացախաթթվի անհիդրիդ: Քացախաթթվի անհիդրիդը հանդիսանում է պրեկուրսոր:
Փորձագետի 2010 թվականի դեկտեմբերի 7-ին ավարտված թիվ 10-3232 եզրակացության համաձայն` Գարեգին Յուրիկի Միսակյանից վերցված մազի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են ափիոնի խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոդիդների հետքեր:
Փորձագետի թիվ 10-3232 եզրակացությանը կից հանձնման-ընդունման արձանագրության համաձայն` փորձաքննության կատարման համար վճարվել է 28.854 (քսանութ հազար ութ հարյուր հիսունչորս) ՀՀ դրամ:
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 2010 թվականի նոյեմբերի 28-ի արձանագրության համաձայն` Սահակ Գոռի Պետրոսյանը, զննելով ճանաչման ներկայացված լուսանկարները, հայտնել է, որ ճանաչման ներկայացված թվով չորս լուսանկարներից ճանաչել է 2-րդ համարի տակ փակցված նկարը, որում պատկերված է Գարիկը` «Չուգուն» մականոնով, ով իրեն տվել է 10 գրամ ափիոն և անհիդրիդ: Գարիկին ճանաչել է նրա ունքերից, աչքերի կառուցվածքից, մազերի կառուցվածքից և աչքերի գույնից:
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության կից տեղեկանքի համաձայն` լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության մեջ թվով 2-րդ համարի տակ փակցված է Գարեգին Յուրիկի Միսակյանի լուսանկարը:
Զննություն կատարելու մասին 2010 թվականի դեկտեմբերի 17-ի արձանագրության համաձայն` զննության են ենթարկվել «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերության կողմից տրամադրված 093-11-57-37 և 077-20-83-81 հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները: Զննությամբ պարզվել է, որ 093-11-57-37 հեռախոսահամարը հաշվառված է Հայկ Անանյանի անվամբ, իսկ 077-20-83-81 հեռախոսահամարը «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունում հաշվառված չէ: Պարզվել է նաև, որ 093-11-57-37 հեռախոսահամարով 05.11.2010թ. ժամը 16:27-ին, 06.11.2010թ. ժամը 11:23-ին, 08.11.2010թ. ժամը 09:42-ին և 13:43-ին, 09.11.2010թ. ժամը 15:51-ին, 12.11.2010թ. ժամը 18:54-ին, 19:14-ին և 19:56-ին, 13.11.2010թ. ժամը 19:04-ին, 19:13-ին, 19:21-ին և 19:26-ին, 17.11.2010թ. ժամը 20:46-ին, 18.11.2010թ. ժամը 13:01-ին, 16:08-ին, 17:54-ին, 19:37-ին, 20:52-ին, 25.11.2010թ. ժամը 14:15-ին զանգահարվել է 077-20-83-81 հեռխոսահամարին և տեղի են ունեցել հեռախոսազրույցներ:
«Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերության կողմից տրամադրված 093-11-57-37 և 077-20-83-81 հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումների համաձայն` 093-11-57-37 և 077-20-83-81 հեռախոսահամարների միջև 2010 թվականի նոյեմբեր 1-ից մինչև նոյեմբերի 26-ը կատարվել են բազմաթիվ փոխադարձ հեռախոսազանգեր:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն`
-1993 թվականի մայիսի 4-ի Շահումյանի շրջանի ժողովրդական դատարանի դատավճռով Գարեգին Յուրիկի Միսակյանը մեղավոր է ճանաչվել Քրեական օրենսգրքի 111-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման` 2 տարի ժամկետով,
-1997 թվականի օգոստոսի 6-ի Շահումյանի շրջանի ժողովրդական դատարանի դատավճռով Գարեգին Յուրիկի Միսակյանը մեղավոր է ճանաչվել Քրեական օրենսգրքի 229-րդ հոդվածի 5-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման` 9 ամիս ժամկետով,
-1998 թվականի հուլիսի 7-ի Շահումյանի շրջանի ժողովրդական դատարանի դատավճռով Գարեգին Յուրիկի Միսակյանը մեղավոր է ճանաչվել Քրեական օրենսգրքի 232-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 86-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման` 3 տարի ժամկետով,
-2000 թվականի նոյեմբերի 7-ի Շահումյանի շրջանի ժողովրդական դատարանի դատավճռով Գարեգին Յուրիկի Միսակյանը մեղավոր է ճանաչվել Քրեական օրենսգրքի 229-րդ հոդվածի 5-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման` 1 տարի ժամկետով,
-2002 թվականի փետրվարի 28-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքնների առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով Գարեգին Յուրիկի Միսակյանը մեղավոր է ճանաչվել Քրեական օրենսգրքի 15-180-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման` 1 տարի ժամկետով,
-2006 թվականի հունիսի 6-ի Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով Գարեգին Յուրիկի Միսակյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ, 271-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման` 1 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանքի` 50.000 ՀՀ դրամի չափով,
-2008 թվականի հուլիսի 28-ի Երևանի քրեական դատարանի դատավճռով Գարեգին Յուրիկի Միսակյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ, 271-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման` 1 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանքի` 100.000 ՀՀ դրամի չափով,
-2010 թվականի մայիսի 7-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով Գարեգին Յուրիկի Միսակյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման` 6 ամիս ժամկետով: 2010 թվականի սեպտեմբերի 16-ին ազատվել է պատժի կրումից:
Կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը կրկնակի քննության առնելու մասին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 1-ի որոշման համաձայն` Գարեգին Յուրիկի Միսկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի դեկտեմբերի 1-ից:
Գույքի վրա կալանք դնելու մասին 2010 թվականի դեկտեմբերի 3-ի որոշման համաձայն` Գարեգին Յուրիկի Միսակյանի գույքի վրա դրվել է կալանք:
Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի թիվ 1 տեղամասի լիազոր ներկայացուցչի կողմից հաստատված բնութագրի համաձայն` Գարեգին Յուրիկի Միսակյանին բոլորը սիրում են, նա ոչ ոքի չի նեղացնում, անտեղի քաշքշուկների մեջ չի մտնում և ունի հանգիստ բնավորություն:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2010 թվականի դեկտեմբերի 19-ի որոշման համաձայն` 1,65 գրամ ափիոն տեսակի թմրամիջոցը և 1,4 մլ պրելուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը ճանաչվել են իրեղեն ապացույց:
Այլ փաստաթուղթ ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին 2010 թվականի դեկտեմբերի 19-ի որոշման համաձայն` Սահակ Գոռի Պետրոսյանին բերման ենթարկելու մասին և վերջինին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 2010 թվականի նոյեմբերի 26-ի արձանագրությունները, Սահակ Գոռի Պետրոսյանի 2010 թվականի նոյեմբերի 26-ին տրված բացատրությունը և 093-11-57-37 և 077-20-83-81 հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները ճանաչվել են ապացույց:
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ մտացածին են և գործով ձեռք բերված օբյեկտիվ տվյալներով հերքվում են ամբաստանյալ Գարեգին Միսակյանի ցուցմունքններն այն մասին, որ ինքը Սահակ Գոռի Պետրոսյանին չի ճանաչում, նրա հետ երբևէ շփում չի ունեցել, ինչպես նաև` 077-20-83-81 հեռախոսահամարն իրեն չի պատկանել:
Դատարանը, քննարկելով պաշտպան Կ.Ղազարյանի միջնորդությունը` Սահակ Պետրոսյանի մասնակցությամբ կատարված բոլոր քննչական և դատավարական գործողությունների արձանագրությունները դրանց կատարման պահին վերջինի հոգեկան հիվանդությամբ տառապելու պատճառաբանությամբ անթույլատրելի ապացույցներ ճանաչելու վերաբերյալ, գտնում է, որ այն ենթակա է մերժման, քանի որ դրանք անթույլատրելի ճանաչելու` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմնաված հիմքերը բացակայում են: Ավելին` փորձագետի 2011 թվականի մայիսի 24-ի թիվ 178/11 եզրակացության համաձայն` Սահակ Գոռի Պետրոսյանն իրեն մեղսագրվող արարքը կատարելու պահին գտնվել է շիզոֆրենիայի կայուն ռեմիսիայի (լավացման) փուլում ու կարող էր հաշիվ տալ իրեն իր գործողությունների համար և ղեկավարել դրանք, նրա հիվանդությունը սրացել է մոտավորապես 2011 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներին, մինչդեռ սույն դատավճռի հիմքում դրվող` Սահակ Պետրոսյանի մասնակցությամբ քննչական և դատավարական գործողությունները կատարվել են 2010 թվականի նոյեմբերի 26-ից մինչև նույն թվականի դեկտեմբերի 1-ը: Բացի այդ, փորձագետ Արմեն Հակոբյանի պարզաբանման համաձայն` եթե 2010 թվականի դեկտեմբերի 17-ին կատարված դատանարկոլոգիկան փորձաքննության ժամանակ Սահակ Պետրոսյանի մոտ լիներ հիվանդության սրացում, ապա դատանարկոլոգն անպայման կնկատեր այն և կմիջնորդեր, որպեսզի անցկացվեր համալիր դատահոգեբուժական փորձաքննություն, ինչը նույնպես իրենց հիմք է տվել ենթադրելու, որ այդ ժամանակ Սահակ Պետրոսյանի մոտ սրացման նշաններ չեն եղել:
Իսկ ինչ վերաբերում է 093-11-57-37 և 077-20-83-81 հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները սույն քրեական գործին ոչ վերաբերելի ճանաչելու մասին պաշտպան Կ.Ղազարյանի միջնորդությանը, ապա Դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է մերժման, քանի որ սույն քրեական գործով ձեռք բերված տվյալների համաձայն` նշված հեռախոսահամարները պատկանել են համապատասխանաբար Սահակ Պետրոսյանին և Գարեգին Միսակյանին:
Դատարանը գտնում է, որ Վրեժ Տոնիկյանի` 2011 թվականի օգոստոսի 30-ի հարցման արձանագրությունը որպես ապացույց չի կարող դրվել սույն դատավճռի հիմքում, քանի որ դրանում, ըստ էության, պարունակվում է անձին, տվյալ դեպքում` Վրեժ Տոնիկյանին հայտնի` սույն քրեական գործով պարզելու ենթակա որոշակի հանգամանքներ, մինչդեռ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համաձայն` անձին հայտնի` քրեական գործով պարզելու ենթակա հանգամանքները տվյալ անձից ստացվում են վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից նրան հարցաքննելու միջոցով, սակայն Վրեժ Տոնիկյանը ինչպես սույն քրեական գործի նախական, այնպես էլ դատական քննության ընթացքում չի հարցաքննվել (դատական քննության ընթացքում հնարավոր չի եղել ապահովել նրա ներկայությունը):
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերոգրյալ ապացույցների հիման հիման վրա Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Գարեգին Յուրիկի Միսակյանը 2010 թվականի նոյեմբերին Երևան քաղաքի Գրիգոր Լուսավորիչ փողոցում գտնվող Ալեքսանդր Մյասնիկյանի արձանի մոտ, Սահակ Գոռի Պետրոսյանին 150.000 ՀՀ դրամով վաճառել է խոշոր չափերի` 10 գրամ ափիոն տեսակի թմրամիջոց և 15 մլ ծավալով` պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ: Այսինքն` Գարեգին Յուրիկի Միսակյանը ապօրինի իրացրել է խոշոր չափերով թմրամիջոց և թմրամիջոց պատրաստելու համար նախատեսված պրեկուրսոր, որպիսի արարքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Գարեգին Յուրիկի Միսակյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասի մասով նախատեսված արարքները կատարելու մեջ:
Դատարանը գտնում է, որ Գարեգին Միսակյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել դրականորեն բութագրվելը:
Գարեգին Միսակյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցանքները կատարելու ռեցիդիվը, քանի որ նա դատվածություններ ունի նախկինում դիտավորյալ հանցագործություններ կատարելու համար, որոնց դատվածությունները մարված չեն:
Կատարած արարքների համար ամբաստանյալ Գարեգին Միսակյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Գարեգին Միսակյանի կատարած արարքների` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ ազատազրկման ձևով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև տուգանքի ձևով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված արարք կատարելու համար` տուգանքի ձևով: Ընդ որում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքի համար չպետք է նշանակել տվյալ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված լրացուցիչ պատիժը` գույքի բռնագրավումը:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գարեգին Միսակյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժները լրիվ գումարելու կանոնի կիրառմամբ:
Դատարանը գտնում է, որ Գարեգին Միսակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի oրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` մեկ oրը հաշվելով մեկ oրվա դիմաց: Գարեգին Միսակյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2010 թվականի դեկտեմբերի 1-ից, քանի որ նա այդ օրվանից գտնվում է արգելանքի տակ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 15-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև այն հարցը, թե հանցանքը կատարելու մեջ մեղավոր ճանաչված ամբաստանյալի նկատմամբ անհրաժեշտ է արդյոք կիրառել հարկադրական բուժում:
Փորձագետի 2010 թվականի դեկտեմբերի 17-ի թիվ 360/10 եզրակացության համաձայն` Գարեգին Յուրիկի Միսակյանը տառապում է «Ափիոնային թմրամոլությամբ», հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ դատարանը կարող է նշանակել այն անձի նկատմամբ, ով հանցանք է կատարել և ճանաչվել է ալկոհոլամոլությունից և թմրամոլությունից բուժման կարիք ունեցող:
Քանի որ Գարեգին Միսակյանի վերաբերյալ դատանարկոլոգիական փորձաքննության եզրակացությունն ունի ավելի քան մեկ տարի ութ ամսվա վաղեմություն, իսկ այդ ժամանակահատվածի ընթացքում նրա նկատմամբ որպես խանփանման միջոց ընտրված է եղել կալանավորումը, ուստի Դատարանը չի կարող գալ այն եզրահանգման, որ նա ներկայում ունի հարկադիր բուժման կարիք: Բացի այդ, բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցները մշտապես պայմանավորված են մարդու իրավունքնների և ազատությունների հարկադիր սահմանափակման հետ: Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցների կիրառման հիմնավորվածությունն այն անձնաց նկատմամբ, ովքեր ի վիճակի են գիտակցել իրենց գորոծողությունների (անգործության) բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հակասում է ծանր հոգեկան խանգարումով չտառապող անձանց բուժման հոժարակամության սկզբունքին, որն ամրագրված է «Հոգեբուժական օգնության մասին» 2004 թվականի մայիսի 25-ի և «Բնակչության բժշկական օգնության և սպասարկման մասին» 2006 թվականի մարտի 4-ի ՀՀ օրենքներով:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 2010 թվականի դեկտեմբերի 19-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված 1,65 գրամ ափիոն տեսակի թմրամիջոցի և 1,4 մլ ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդի հարցը պետք է թողնել լուծելու թիվ 69107910 քրեական գործով:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ սույն քրեական գործով ներքոհիշյալ հիմնավորմամբ առկա է ամբաստանյալ Գարեգին Միսակյանից բռնագանձման ենթակա դատական ծախս, գտնում է, որ 2010 թվականի դեկտեմբերի 3-ի որոշմամբ Գարեգին Միսակյանի գույքի վրա դրված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է այն հարցը, թե դատական ծախսերն ում վրա և ինչ չափով պետք է դրվեն։
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին, 2-րդ և 4-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալ Գարեգին Միսակյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ 1-ին, 4-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են: Ավելին` նման պահանջ դատարանին չի ներկայացվել: Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով նախատեսված դատական ծախսին, ապա Դատարանը գտնում է, որ Գարեգին Միսակյանից պետք է բռնագանձել դատաքիմիական փորձաքննության համար վճարվելիք գումարը` 28.854 (քսանութ հազար ութ հարյուր հիսունչորս) ՀՀ դրամը (հիմք` փորձագետի 2010 թվականի դեկտեմբերի 7-ի թիվ 10-3232 եզրակացությանը կից հանձնման-ընդունման արձանագրություն):
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 168-րդ, 169-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը



ՎՃՌԵՑ

Գարեգին Յուրիկի Միսակյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով Գարեգին Յուրիկի Միսակյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով Գարեգին Յուրիկի Միսակյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կարգով` պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, Գարեգին Յուրիկի Միսակյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի չափով` ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի դեկտեմբերի 1-ից:
Գարեգին Յուրիկի Միսակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2010 թվականի դեկտեմբերի 19-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված 1,65 գրամ ափիոն տեսակի թմրամիջոցի և 1,4մլ ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդի հարցը թողնել լուծելու թիվ 69107910 քրեական գործով:
2010 թվականի դեկտեմբերի 3-ի որոշմամբ Գարեգին Յուրիկի Միսակյանի գույքի վրա դրված կալանքը թողնել անփոփոխ:
Գարեգին Յուրիկի Միսակյանից հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության, որպես դատական ծախս, բռնագանձել 28.854 (քսանութ հազար ութ հարյուր հիսունչորս) ՀՀ դրամ:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ