ԵԿԴ/0376/01/10

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն

09 սեպտեմբերի 2011թ. ք.Երևան

Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարանը
/այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Տ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ս.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.ՄԱԼԽԱՍՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով Արմեն Արկադիի Ղարիբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 35-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և Իսահակ Կարապետի Ազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 35-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 25-ի դատավճռի դեմ բերված ամբաստանյալների վերաքննիչ բողոքները

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը .
ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ` Կ.Սահակյանը 07.12.2010թ.-ի որոշմամբ ՀՀ քր. օր- 25-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցել է թիվ 15111710 քրեական գործը և ընդունել վարույթ:
07.12.2010թ.-ին Արմեն Ղարիբյանը և Իսահակ Ազարյանը ձերբակալվել են:
09.12.2010թ.-ին Արմեն Ղարիբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ կետերով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
09.12.2010թ.-ին Իսահակ Ազարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ կետերով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
28.09.2010թ. Իսահակ Ազարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և 29.09.2010թ. նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ, 4-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով:
29.12.2010-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, կիրառելով դատաքննության արագացված կարգ, 2011 թվականի հուլիսի 25-ի դատավճռով ամբաստանյալներ`
Արմեն Արկադիի Ղարիբյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 35-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ու 3-րդ կետերով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով դատապարտել է ազատազրկման 3 (երեք) տարի 1 (մեկ) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով Արմեն Ղարիբյանին դատապարտել է ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով։
ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Արմեն Ղարիբյանին ազատել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով նշանակված պատժից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ու 3-րդ կետերով Արմեն Ղարիբյանին դատապարտել է ազատազրկման 1 (մեկ) տարի 8 (ութ) ամիս ժամկետով։
ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասինե ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Արմեն Ղարիբյանին ազատել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ու 3-րդ կետերով նշանակված պատժից։
Ա.Ղարիբյանը պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։Պատժի կրման սկիզբը հաշվել է 2010թ. դեկտեմբերի 7-ից։
Ա.Ղարիբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանքը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Իսահակ Կարապետի Ազարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, ու 35-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ կետերով Ի. Ազարյանին դատապարտել է ազատազրկման 3 (երեք) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով Ի.Ազարյանին դատապարտել է ազատազրկման 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Իսահակ Ազարյանին ազատել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով նշանակված պատժից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով Ի.Ազարյանին դատապարտել է ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով։
ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Իսահակ Ազարյանին ազատել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նշանակված պատժից։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել է 2010թ. դեկտեմբերի 7-ից։
Ի.Ազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանքը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վճռվել է իրեղեն ապացույցները` երկաթյա ձողով ամրացված փայտյա ձողերը, կեռը, պարանով աստիճանը, մետաղյա ձողը, փայտյա ձողը, ձեռնոցները և պատուհանի բացման մետաղյա բռնակը, ոչնչացնել։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 25-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալներ` Ա.Ղարիբյանը և Ի.Ազարյանը, որոնց բողոքները Վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 սեպտեմբերի 01-ի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:
Քրեական գործը ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է 2011թ. օգոստոսի 29-ին:
Դատավարության մյուս մասնակիցների կողմից այլ վերաքննիչ բողոքներ և գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել:



2.Գործի փաստական հանգամանքները

Ամբաստանյալ Ա.Ղարիբյանին նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ և 35-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ ու 4-րդ կետերով, մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. ՙԵրևան քաղաքի Աթոյան 21 շենքի 27 բնակարանից ապօրինի մուտք գործելու միջոցով ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով Իսահակ Կարապետի Ազարյանի հետ, 2010թ. հոկտեմբերի 3-ի երեկոյան գնացել են Երևան քաղաքի Աթոյան 21 շենքի բակ։ Ի.Ազարյանը մնացել է շենքի բակում, իսկ Ա.Ղարիբյանը բարձրացել է շենքի տանիք և նախապես պատրաստված և հարմարեցված պարանե աստիճանով տանիքից իջնելով` բաց պատուհանափեղկից ապօրինի մուտք է գործել բնակարան և այնտեղից գաղտնի հափշտակել կոբալտե սպասքի պարագաներ, ծաղկամաններ, ոսկեգույն ժամացույց, ճաշասեղանի սպասքի հավաքածու, սուրճի բաժակներ և դրամական միջոցներ ու բնակարանի ներսի կողմից դուռը բացելով դուրս է եկել բնակարանից և Ի.Ազարյանի հետ միասին հեռացել` տուժող Տաթևիկ Գասպարյանին պատճառելով խոշոր չափերի` ընդհանուր 550.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ, կրկին անգամ, Երևան քաղաքի Նալբանդյան 116 շենքի 27 բնակարանից ապօրինի մուտք գործելու միջոցով ուրիշի գույքի զգալի չափերի հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով Իսահակ Կարապետի Ազարյանի հետ, 2010թ. նոյեմբերի 13-ի երեկոյան գնացել են Երևան քաղաքի Նալբանդյան 116 շենքի բակ։ Ի. Ազարյանը մնացել է շենքի բակում, իսկ Ա.Ղարիբյանը բարձրացել է շենքի տանիք և նախապես պատրաստված ու հարմարեցված պարանե աստիճանով տանիքից իջնելով` պատուհա-նափեղկը տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ բացելու միջոցով, ապօրինի մուտք է գործել ներս, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ հարևանները աղմուկ են բարձրացրել և նա ոչինչ չհափշտակելով նույն կերպով դուրս է եկել բնակարանից և Ի.Ազարյանի հետ միասին դիմել են փախուստի։
Բացի այդ, կրկին անգամ, 2010թ. դեկտեմբերի 7-ին ժամը 03.20-ի սահմաններում Արմեն Ղարիբյանն ու Իսահակ Ազարյանը նախնական համաձայնությամբ, Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար 11 շենքի թիվ 5 բնակարանից ապօրինի մուտք գործելով գողություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ, ձեռք են բերել և հարմարեցրել են գործիքներ ու հարմարեցված աստիճանասանդուղքի միջոցով մտադրվել են ապօրինի մուտք գործել վերը նշված բնակարան` գողություն կատարելու, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ նույն վայրում բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից՚։
Դատաքննությամբ մեղադրող Ս.Հարությունյանը 2011թ. հունիսի 21-ին կայացրած որոշմամբ ամբաստանյալ Ա.Ղարիբյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել է և նրան նոր մեղադրանք առաջադրեց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ ու 35-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։
Ամբաստանյալ Ի.Ազարյանին նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ և 35-177-րդ հոդ-վածի 3-րդ մասի 3-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. ՙՆախկինում 2 անգամ դատապարտված լինելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ և 176-րդ հոդված-ներով նախատեսված հանցավոր արարքներ կատարելու համար, վերջինը 01.08.2005թ. Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ կետերով, 317-րդ հոդվածով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով 7 տարի ժամկետով ազատազրկման, դատվածությունը չմարված, կրկին անգամ, Երևան քաղաքի Աթոյան 21 շենքի 27 բնակարանից ապօրինի մուտք գործելու միջոցով ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով Արմեն Արկադիի Ղարիբյանի հետ, 2010թ. հոկտեմբերի 3-ի երեկոյան գնացել են Երևան քաղաքի Աթոյան 21 շենքի բակ։ Ի.Ազարյանը մնացել է շենքի բակում, իսկ Ա.Ղարիբյանը բարձրացել է շենքի տանիք և նախապես պատրաստված ու հարմարեցված պարանե աստիճանով տանիքից իջնելով` բաց պատուհանափեղկից ապօրինի մուտք է գործել բնակարան և այնտեղից գաղտնի հափշտակել կոբալտե սպասքի պարագաներ, ծաղկամաններ, ոսկեգույն ժամացույց, ճաշասեղանի սպասքի հավաքածու, սուրճի բաժակներ և դրամական միջոցներն ու բնակարանի ներսի կողմից դուռը բացելով դուրս է եկել բնակարանից և Ի.Ազարյանի հետ միասին հեռացել` տուժող Տաթևիկ Գասպարյանին պատճառելով խոշոր չափերի` ընդհանուր 550.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ, կրկին անգամ, 2010թ. հոկտեմբերի 23-ի ժամը 00.10-ից 09.30-ն ընկած ժամանակահատվածում, տեխնիկական միջոցի գործադրման միջոցով բացելով պատշգամբի մետաղապլաստե դուռը, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Հանրապետության 62 շեն-քի 117 ա բնակարան և այնտեղից գաղտնի հափշտակելով ալկոհոլային խմիչքներ և բիժուտերիա, բնակարանի ննջասենյակի ջեռուցման համակարգի խողովակից իրար կապելով տան վարագույրները, դրանց միջոցով իջել է բակ և հեռացել` Տաթևիկ Սարդարյանին պատճառելով խոշոր չափերի, ընդհանուր 750.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ, կրկին անգամ, Երևան քաղաքի Նալբանդյան 116 շենքի 27 բնակարանից ապօրինի մուտք գործելու միջոցով ուրիշի գույքի զգալի չափերի հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով Արմեն Արկադիի Ղարիբյանի հետ, 2010թ. նոյեմբերի 13-ի երեկոյան գնացել են Երևան քաղաքի Նալբանդյան 116 շենքի բակ։ Ի. Ազարյանը մնացել է շենքի բակում, իսկ Ա.Ղարիբյանը բարձրացել է շենքի տանիք և նախապես պատրաստված ու հարմարեցված պարանե աստիճանով տանիքից իջնելով` պատուհանափեղկը տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ բացելու միջոցով, ապօրինի մուտք է գործել ներս, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ հարևանները աղմուկ են բարձրացրել և նա ոչինչ չհափշտակելով նույն կերպով դուրս է եկել բնակարանից և միասին դիմել են փախուստի։
Բացի այդ, կրկին անգամ, 2010թ. դեկտեմբերի 7-ին ժամը 03.20-ի սահմաններում Արմեն Ղարիբյանն ու Իսահակ Ազարյանը նախնական համաձայնությամբ, Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար 11 շենքի թիվ 5 բնակարանից ապօրինի մուտք գործելով գողություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ, ձեռք են բերել և հարմարեցրել են գործիքներ ու հարմարեցված աստիճանասանդուղքի միջոցով մտադրվել են ապօրինի մուտք գործել վերը նշված բնակարան` գողություն կատարելու, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն կարողացել հանցանքն ավարտին հասցնել, քանի որ նույն վայրում բռնվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից՚։
Դատաքննությամբ մեղադրող Ս.Հարությունյանը 2011թ. մայիսի 5-ին, 6-ին և հունիսի 21-ին կայացրած որոշումներով ամբաստանյալ Իսահակ Ազարյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը լրացրել է, փոփոխել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ ու 35-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։



3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.

Ամբաստանյալ արմեն Ղարիբյանը իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը չափազանց խիստ պատիժ է նշանակել իր նկատմամբ և հաշվի չի առել մի շարք մեղամացուցիչ հանգամանքները, այն, որ երիտասրդ է, դատապարտվում է առաջին անգամ և ունի թոշակառու ծնողներ:
Ամբաստանյալ` Ա.Ղարիբյանը խնդրել է վերաքննիչ բողոքը ընդունել վարույթ և իր նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատիժ:
Ամբաստանյալ Ի.Ազարյանը իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը հաշվի չի առել իր ընտանեկան գեր ծանր սոցիալական պայմանները և իր երկու անչափահաս երեխաների առկայությունը:
Ամբաստանյալ` Ի.Ազարյանը խնդրել է վերաքննիչ բողոքը ընդունել վարույթ և իր նկատմամբ ազնիվ ու արդար որոշում կայացնել:



4. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, լսելով ամբաստանյալների կողմից իրենց վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումները, մեղադրողի պատասխանը, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտավ, որ ամբաստանյալների վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 385հդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել:
Արմեն Արկադիի Ղարիբյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ , 35-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և Իսահակ Կարապետի Ազարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 35-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանքները կատարելը և նրանց մեղքը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում:
Չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք:
Այդ իսկ պատճառով, ինչպես նաև նկատի առնելով այն, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում կիրառվել է դատական քննության արագացված կարգ` ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 375-1-375-4 հոդվածների պահանջների պահպանմամբ, ամբաստանյալների` Արմեն Արկադիի Ղարիբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ , 35-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և Իսահակ Կարապետի Ազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 35-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքների հիմնավորվածությունը Վերաքննիչ քրեական դատարանը քննության առարկա չի դարձնում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով: Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններումª հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը, իրավացիորեն հաշվի է առել ինչպես ամբաստանյալների կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, հանցագործության տարածվածությունը, այնպես էլ ամբաստանյալների անձը` այն, որ ամբաստանյալ` Ա.Ղարիբյանը անկեղծորեն զղջացել է կատարած հանցանքների համար, բնութագրվում է դրական, նրա խնամքին են գտնվում երրորդ խմբի հաշմանդամ մայրը և կենսաթոշակառու հայրը, իսկ որպես ամբաստանյալ Ի.Ազարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա անկեղծորեն զղջացել է կատարած հանցանքների համար, բնութագրվում է դրական, խնամքին են գտնվում մինչև 14 տարեկան երկու երեխաները, Ա.Ղարիբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, իսկ որպես ամբաստանյալ Ի.Ազարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք` ընդհանուր իրավասության դատարանը հաշվի է առել նրա կողմից հանցանք կատարելու ռեցիդիվը և նշանակել է համաչափ պատիժ` պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջները:
Քննության առնելով վերը նշված բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 25-ի դատավճիռը` ամբաստանայներ Ա.Ղարիբյանի և Ի.Ազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, օրինական է, հիմնավորված և պատճառաբանված, հետևաբար ամբաստանյալների վերաքննիչ բողոքների փաստարկները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.07.2011 թվականի դատավճիռը բեկանելու կամ փոփոխելու համար:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը



Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալների վերաքննիչ բողոքները մերժել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 25-ի դատավճիռը` Արմեն Արկադիի Ղարիբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ , 35-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և Իսահակ Կարապետի Ազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 35-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ