Գործ հ. ԵԿԴ/0369/ 01/ 10

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն

22 հուլիսի 2011թ. ք.Երևան

Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարանը
/այսուհետ`Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Տ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ՝ Ա.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ԹԵՎՈՍՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ` Վ.ԳԱԼՍՏՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով Շագանե Հովիկի Պետրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մայիսի 03-ի դատավճռի դեմ բերված ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը


Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները
Թիվ 15107710 քրեական գործը Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է 2010թ. նոյեմբերի 19-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից։
01.12.2010թ. Շագանե Հովիկի Պետրոսյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ` ստորագրություն չհեռանալու մասին, իսկ 07.12.2010թ.-ին Շագանե Հովիկի Պետրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա 2008թ. սեպտեմբերի 27-ին և 28-ին Երևանի Նորք-Մարաշ վարչական շրջանում` Նորքի 9-րդ փողոցի թիվ 81 տան հարևանությամբ գտնվող հողամասը սեփականաշնորհելու պատրվակով, խաբեությամբ, վստահությունը չարաշահելու եղանակով Վահագն Հրաչյայի Գալստյանից Երևանի Բյուզանդի թիվ 1/3 հասցեում գտնվող ՙԵրևանի կառուցապատման ներդրումային Ծիգ՚ ՊՈԱԿ-ի` իր աշխատասենյակում մաս-մաս վերցրել է 12.000 ԱՄՆ դոլար գումար և խաբեությամբ հափշտակել գումարները` վերջինիս պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերի` 3.641.520 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Քրեական գործը 27.12.2010 թվականին մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, կիրառելով դատաքննության արագացված կարգ, 2011 թվականի մայիսի 03-ի դատավաճռով ամբաստանյալ Շագանե Հովիկի Պետրոսյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ` դատապարտել է ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով։
Ամբաստանյալ Շագանե Հովիկի Պետրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վճռվել է նաև` տուժող Վահագն Հրաչյայի Գալստյանի քաղաքացիական հայցը բավարարել 6000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամի չափով։
Ամբաստանյալ Շագանե Հովիկի Պետրոսյանից հօգուտ Վահագն Հրաչյայի Գալստյանի բռնագանձել` 6000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մայիսի 03-ի դատավաճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Շագանե Պետրոսյանը, որը Վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի հունիսի 16-ի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:
Քրեական գործը ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է 13.06.2011թ.-ին:



2. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Ամբաստանյալ` Շ.Պետրոսյանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանի կողմից խախտվել են պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները, այն է` ըստ էության չեն մեկնաբանվել և գնահատվել իր անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչի արդյունքում նշանակվել է անհամեմատ խիստ պատիժ, որը չի համապատասխանում իր կողմից կատարված արարքի ծանրությանն ու իր անձին:
Հղումներ կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ, 70-րդ հոդվածների վրա նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանի ուշադրությունից դուրս են մնացել այնպիսի հանգամանքներ, որպիսիք կարող էին էական դեր խաղալ իր նկատմամբ նշանակված պատժի մեղմացման, այն պայմանականորեն չկիրառելու և փորձաշրջան սահմանելու համար, ինչը իրեն հնարավորություն կտար աշխատելու և ընտանիքի հոգսը հոգալու համար:
Իր ամուսինը 2003 թվականից անհայտ բացակայում է, ինքը ապրել է անչափահաս երկու երեխաների և երկու անաշխատունակ թոշակառուների` սկեսրայրի և սկեսուրի հետ, ինչի հետևանքով հայտնվել է սոցիալական ծանր վիճակում:
Ամբաստանյալը նշել է, որ ինքը հանցագործություն կատարելու հակումներով օժտված անձնավորություն չի, այն ինչ կատարել է, եղել է բացառապես սոցիալապես վատ պայմանների հետևանքով, որի համար դիմել է նման քայլի:
Գտնում է, որ առկա են մի շարք հանգամանքներ, որոնք կարող են դատարանի կողմից դիտվել որպես իր պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, այն, որ իր խնամքին են գտնվում ոչ միայն իր երկու որդիները, այլ նաև անհայտ բացակայող ամուսնու ծնողները, մեծ որդին ծառայում է ՀՀ բանակում, իսկ երկրորդ որդին զորակոչվելու է 13.06.2011թ.-ին, դատավճռից հետո իր կողմից տուժողին վերադարձվել է ևս 6.000 ԱՄՆ դոլար գումար և այժմ տուժողին պատճառված նյութական վնասը ամբողջությամբ վերականգնված է:
Ամբաստանյալը գտնում է, որ դատավճռով նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնահայտ խիստ լինելու պատճառով, այն չի համապատասխանում իրեն վերագրվող հանցագործության ծանրությանը և իր անձին:
Ելնելով վերոգրյալից ամբաստանյալը վերաքննիչ դատարանից խնդրել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 03.05.2011թ.-ին կայացված դատավճիռը բեկանել և փոփոխել նշանակված պատիժը մեղմացնել և պայամանականորեն չկիրառելով պատիժը, սահմանել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով նախատեսված փորձաշրջան:


3 .Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, լսելով ամբաստանյալի կողմից իր վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումները, պաշտպանին և տուժողին, ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտը չբողոքարկած հակառակ կողմի` մեղադրողի պատասխանը, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտավ, որ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 385հդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել:
Շագանե Հովիկի Պետրոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում:
Չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք:
Այդ իսկ պատճառով, ինչպես նաև նկատի առնելով այն, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում կիրառվել է դատական քննության արագացված կարգ` ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 375-1-375-4 հոդվածների պահանջների պահպանմամբ, ամբաստանյալ Շագանե Հովիկի Պետրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը Վերաքննիչ քրեական դատարանը քննության առարկա չի դարձնում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով: Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ Քրեական օրենսդրության վերը նշված պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քր. օր.-ի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով` հնարավոր է հասնել ՀՀ քր. օր.-ի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակներին` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է այն հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Օրենքի նշված դրույթից հետևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը օրենսդիրը կախման մեջ չի դնում ոչ կատարված հանցանքի բնույթից և հասարակական վտանգավորության աստիճանից, ոչ այն կատարող անձից, կարևորը այն է, որ իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր կոնկրետ դեպքում, բազմակողմանի գնահատելով հանցանքի կատարման հանգամանքները, վերլուծելով այն կատարող անձին բնութագրող տվյալները, հանգի այն հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու:
Ընդ որում, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել: Այսինքն` օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու:
Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ դատարանը հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու:
Զարգացնելով ՀՀ քր. օր.-ի 70-րդ հոդվածի վերը նշված դրույթները, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր՝ 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-12407 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. “ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու”։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ՝ 2008թ. փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, չնայած հետազոտել և դատավճռում նշել է, որ ամբաստանյալ Շագանե Պետրոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող հանգամանքները, քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, սակայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար նշանակել է խիստ պատիժ:
Վերաքննիչ քրեական դատարանը քննության առնելով ամբաստանյալ Շագանե Պետրոսյանի կատարած հանցանքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող բոլոր հանգամանքները, ամբաստանյալի անձը, այն, որ երիտասարդ` 41 տարեկան կին է, 2003թ. ամուսինը ճանաչվել է անհայտ բացակայող, ունի երկու որդի, ովքեր գտնվում են նրա խնամքի տակ և այժմ ծառայում են ՀՀ բանակում, նախկինում դատված, արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրական, նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, ընդունել է կատարած հանցանքը և զղջացել դրա համար, ընդհանուր իրավասության դատարանում դատաքննության ընթացքում վերականգնել է տուժողին պատճառված նյութական վնասի կեսը` 6000 ԱՄՆ դոլարի չափով, իսկ մինչև վերաքննիչ քրեական դատարանում գործի քննությունը, վերականգնել է տուժողին պատճառված մնացած 6000 ԱՄՆ դոլարը, և տուժողը վերաքննիչ դատարանում դատական նիստում հայտնեց, որ պարտք ու պահանջ չունի ամբաստանյալից և խնդրեց նրա նկատմամբ ազատազրկման հետ չկապված պատիժ նշանակել, ինչպես նաև քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով` կապահովվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերը նշված նկատառումներով հիմնավորված համարելով ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ Շագանե Հովիկի Պետրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մարտի 03-ի դատավճիռը` ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու մասով` պետք է փոփոխել և նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 395հդ.-ի 4-րդ կետի համաձայն` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 399հդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 399-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մայիսի 03-ի դատավճռը` Շագանե Հովիկի Պետրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի մասով փոփոխել.
Շագանե Հովիկի Պետրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված` 2(երկու) տարի ժամկետով ազատազրկումը, ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2(երկու) տարի ժամկետով:
Ամբաստանյալ Շագանե Պետրոսյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի բնակության վայրի ստորաբաժանման վրա:
Ամբաստանյալ Շագանե Հովիկի Պետրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քաղ. հայցի մասը համարել լուծված այն ամբողջությամբ տուժողին հատուցված լինելու պատճառաբանությամբ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ