Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0364/01/10
Վիճակագրական տողի համար :
6.1
Պատասխանող
Միսակ Ստեփանյան
Միսակ Ստեփանյան Նուշերվանի
Միսակ Ստեփանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մարգո Սիմոնյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Սամվել Օհանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մարգո Սիմոնյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Սամվել Օհանյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-07-14 | 14:00 | 3 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2011-02-02 | 15:00 | 4 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2011-05-02 | 16:00 | 4 |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր
իրավասության դատարանի դատական ակտ
դատավոր` Մ.Մարտիրոսյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Գործ հ.ԵԿԴ/0364/01/10
14 հուլիսի 2011թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ԴԱՏԱԽԱԶ՝ Ա.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ս.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ՝ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մայիսի 02-ի դատական ակտի դեմ բերված ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպան` Սիրանուշ Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ` Գ.Սաղոյանի 25.10.2010թ. որոշմամբ` հարուցվել է քրեական գործ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
25.10.2010թ. Մ.Ստեփանյանը ձերբակալվել է:
27.10.2010թ. Մ.Ստեփանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
27.10.10թ. քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան` Մ.Ստեփանյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին, որը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի նույն օրվա որոշմամբ բավարարվել է և Մ.Ստեփանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով:
28.12.10թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մայիսի 02-ի դատական ակտով` Մ.Ստեփանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման յոթ /7/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Մ.Ստեփանյանի նկատմամբ նշանակվել է հարկադիր բուժում ալկոհոլամոլության դեմ:
Պատժի սկիզբը` 25.10.2010թ.-ից:
Խափանման միջոցը` կալանքը, թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպան` Սիրանուշ Հարությունյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 07.06.2011թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:
Գործի փաստական հանգամանքները
Մ.Ստեփանյանը 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18.00-ի սահմաններում, հարբած վիճակում Երևանի Քաջազնունի փողոցի 7 շենքի 3 մուտքի 2-րդ հարկի աստիճանահարթակում, նույն շենքի բնակչուհի Հեղինե Գասպարյանին պատկանող զգալի չափերի` 86.500 ՀՀ դրամ գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ վերջինիս կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, որպես զենք օգտագործվող առարկայով` նախապես իր հետ վերցրած քարով, հարվածներ է հասցրել նրա ծոծրակային շրջանին և դիտավորությամբ պատճառել թեթև վնաս, սակայն հանդիպելով Հ.Գասպարյանի կանչով օգնության հասած նույն շենքի բնակիչների դիմադրությունը, դիմել է փախուստի:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալ Միսակ Ստեփանյանի շահերի պաշտպան` Սիրանուշ Հարությունյանը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. մայիսի 02-ի դատավճիռը և Մ.Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ նվազագույն պատժից ավելի մեղմ ու համաչափ պատիժ սահմանել:
Համաձայն բողոքի փաստարկների` դատարանի դատավճիռը ակնհայտ խիստ է, այն կայացվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջների խախտմամբ:
Տվյալ դեպքում դատարանը անտեսել է այն, որ ամբաստանյալը նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրական, խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխաներ, որոնցից մեկը վատառողջ է, 2-րդ խմբի հաշմանդամ կին, որը տառապում է հոգեկան հիվանդությամբ:
Չնայած վերը նշված հանգամանքները թվարկված են դատավճռում, սակայն դրանք, ըստ էության, չեն անդրադարձել ամբաստանյալի նկատմամբ սահմանված պատժի վրա, հետևաբար դրանց թվարկումը կրում է զուտ ձևական բնույթ:
Դատարանը հաշվի չի առել այն, որ տալով խոստովանական ցուցմունքներ, ամբաստանյալը լիովին ընդունելով իրեն առաջադրված մեղադրանքը զղջացել է կատարածի համար, այսինքն` Մ.Ստեփանյանը աջակցել է քննությանը, որը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի համաձայն, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք է:
Բացի այդ, հանցանք կատարելուց հետո վատթարացել է Մ.Ստեփանյանի առողջական վիճակը, քրեակատարողական հիմնարկում գտնվելու ընթացքում ինքնավնասման մի քանի դեպքեր է կատարել, ինչը հիմք կարող է հանդիսանալ նոր փորձաքննություն նշանակելու համար:
Վերը նշված հանգամանքները կարող էին բավարար լինել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը կիրառելու համար:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Վերաքննիչ բողոքի սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, լսելով բողոք բերած անձի հիմնավորումները, դատախազի առարկությունները, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտը պետք է թողնել անփոփոխ հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`
1.գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում վերաքննիչ դատարանում հետազոտված ապացույցներին
2.ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ ՀՀ միջազգային պայմանագիրը
3.առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում
4.դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի` դատավճիռը կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին լուծում է հետևյալ հարցերը`
ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ, և եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն.
ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալը իր կատարած արարքի համար.
ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ □Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար□:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` □Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները□:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` □Պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով□:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` □Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները□:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի 1-ին մասի` □Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, (…) կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ (…)□:
Այս հարցի կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումը հետևյալն է. □(…) բացառիկ հանգամանքները կապված են հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի հետ:
□Օրենքում օգտագործված □բացառիկ□ բառը ենթադրում է, որ տվյալ փաստական հանգամանքը կամ դրանց համակցությունը դուրս են գալիս սովորականի շրջանակներից: Այլ կերպ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման համար հիմք հանդիսացած մեղմացնող հանգամանքը կամ մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը պետք է այն աստիճան առանձնահատուկ լինեն, որ վերածվեն բացառության□:
Մ.Ստեփանյանի վերաբերյալ քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությամբ պարզվեց, Երևանի Քաջազնունու փողոցի թիվ 7-րդ շենքի բակում գտնված ժամանակ նկատելով պայուսակը և պոլիէթիլենային տոպրակը ձեռքին շենքի մուտք մտնող 68 ամյա կնոջը` գործով տուժող Հ.Գասպարյանին, նրա վրա ավազակային հարձակում կատարելու, վերջինիս դիմադրությունը հաղթահարելու նպատակով բակից վերցնելով քարը ամբաստանյալը հետևել է տուժողին ու շենքի 3-րդ մուտքի 2-րդ հարկի աստիճանների վրա առաջ անցնելով նրանից ձեռքում եղած քարով հարվածել է տուժողի գլխին` ծոծրակային շրջանին, իսկ երբ Գասպարյանը իրեն պաշտպանելու նպատակով ձեռքով բռնել է գլուխը, քարով հարվածել է նրա ձեռքերին, սակայն հանցագործությունը մինչև վերջ չի կարողացել հասցնել, այն է` հափշտակել է նրա պայուսակը և տոպրակը, քանի որ տուժողի աղաղակների և օգնության կանչերի հետևանքով տներից դուրս են եկել հարևանները, որոնց ի վերջո հաջողվել է բռնել արդեն փախուստի դիմած ամբաստանյալին:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել ինչպես կատարված արարքի հանրային վտանգավորությունը և բնույթը, այնպես էլ պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող, նրա անձը բնութագրող հանգամանքները` դրական բնութագրվելը, նախկինում դատված չլինելը, վատառողջ լինելը, խնամքին 2 անչափահաս երեխա և երկրորդ խմբի հաշմանդամ կինը գտնվելը, խոստովանական ցուցմունքներ տալը, կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը, ինչպես նաև որպես ծանրացնող հանգամանք` արարքը ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի կողմից կատարված արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև այն, որ չկան բացառիկ հանգամանքներ կամ հիմքեր նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման համար, գտավ, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ, այն հիմնավորված լինելու պատճառով:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպան` Սիրանուշ Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Ամբաստանյալ՝ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մայիսի 02-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր
իրավասության դատարանի դատական ակտ
դատավոր` Մ.Մարտիրոսյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Գործ հ.ԵԿԴ/0364/01/10
14 հուլիսի 2011թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ԴԱՏԱԽԱԶ՝ Ա.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ս.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ՝ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մայիսի 02-ի դատական ակտի դեմ բերված ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպան` Սիրանուշ Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ` Գ.Սաղոյանի 25.10.2010թ. որոշմամբ` հարուցվել է քրեական գործ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
25.10.2010թ. Մ.Ստեփանյանը ձերբակալվել է:
27.10.2010թ. Մ.Ստեփանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
27.10.10թ. քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան` Մ.Ստեփանյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին, որը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի նույն օրվա որոշմամբ բավարարվել է և Մ.Ստեփանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով:
28.12.10թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մայիսի 02-ի դատական ակտով` Մ.Ստեփանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման յոթ /7/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Մ.Ստեփանյանի նկատմամբ նշանակվել է հարկադիր բուժում ալկոհոլամոլության դեմ:
Պատժի սկիզբը` 25.10.2010թ.-ից:
Խափանման միջոցը` կալանքը, թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպան` Սիրանուշ Հարությունյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 07.06.2011թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:
Գործի փաստական հանգամանքները
Մ.Ստեփանյանը 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18.00-ի սահմաններում, հարբած վիճակում Երևանի Քաջազնունի փողոցի 7 շենքի 3 մուտքի 2-րդ հարկի աստիճանահարթակում, նույն շենքի բնակչուհի Հեղինե Գասպարյանին պատկանող զգալի չափերի` 86.500 ՀՀ դրամ գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ վերջինիս կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, որպես զենք օգտագործվող առարկայով` նախապես իր հետ վերցրած քարով, հարվածներ է հասցրել նրա ծոծրակային շրջանին և դիտավորությամբ պատճառել թեթև վնաս, սակայն հանդիպելով Հ.Գասպարյանի կանչով օգնության հասած նույն շենքի բնակիչների դիմադրությունը, դիմել է փախուստի:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալ Միսակ Ստեփանյանի շահերի պաշտպան` Սիրանուշ Հարությունյանը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. մայիսի 02-ի դատավճիռը և Մ.Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ նվազագույն պատժից ավելի մեղմ ու համաչափ պատիժ սահմանել:
Համաձայն բողոքի փաստարկների` դատարանի դատավճիռը ակնհայտ խիստ է, այն կայացվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջների խախտմամբ:
Տվյալ դեպքում դատարանը անտեսել է այն, որ ամբաստանյալը նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրական, խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխաներ, որոնցից մեկը վատառողջ է, 2-րդ խմբի հաշմանդամ կին, որը տառապում է հոգեկան հիվանդությամբ:
Չնայած վերը նշված հանգամանքները թվարկված են դատավճռում, սակայն դրանք, ըստ էության, չեն անդրադարձել ամբաստանյալի նկատմամբ սահմանված պատժի վրա, հետևաբար դրանց թվարկումը կրում է զուտ ձևական բնույթ:
Դատարանը հաշվի չի առել այն, որ տալով խոստովանական ցուցմունքներ, ամբաստանյալը լիովին ընդունելով իրեն առաջադրված մեղադրանքը զղջացել է կատարածի համար, այսինքն` Մ.Ստեփանյանը աջակցել է քննությանը, որը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի համաձայն, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք է:
Բացի այդ, հանցանք կատարելուց հետո վատթարացել է Մ.Ստեփանյանի առողջական վիճակը, քրեակատարողական հիմնարկում գտնվելու ընթացքում ինքնավնասման մի քանի դեպքեր է կատարել, ինչը հիմք կարող է հանդիսանալ նոր փորձաքննություն նշանակելու համար:
Վերը նշված հանգամանքները կարող էին բավարար լինել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը կիրառելու համար:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Վերաքննիչ բողոքի սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, լսելով բողոք բերած անձի հիմնավորումները, դատախազի առարկությունները, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտը պետք է թողնել անփոփոխ հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`
1.գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում վերաքննիչ դատարանում հետազոտված ապացույցներին
2.ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ ՀՀ միջազգային պայմանագիրը
3.առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում
4.դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի` դատավճիռը կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին լուծում է հետևյալ հարցերը`
ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ, և եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն.
ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալը իր կատարած արարքի համար.
ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ □Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար□:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` □Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները□:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` □Պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով□:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` □Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները□:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի 1-ին մասի` □Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, (…) կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ (…)□:
Այս հարցի կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումը հետևյալն է. □(…) բացառիկ հանգամանքները կապված են հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի հետ:
□Օրենքում օգտագործված □բացառիկ□ բառը ենթադրում է, որ տվյալ փաստական հանգամանքը կամ դրանց համակցությունը դուրս են գալիս սովորականի շրջանակներից: Այլ կերպ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման համար հիմք հանդիսացած մեղմացնող հանգամանքը կամ մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը պետք է այն աստիճան առանձնահատուկ լինեն, որ վերածվեն բացառության□:
Մ.Ստեփանյանի վերաբերյալ քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությամբ պարզվեց, Երևանի Քաջազնունու փողոցի թիվ 7-րդ շենքի բակում գտնված ժամանակ նկատելով պայուսակը և պոլիէթիլենային տոպրակը ձեռքին շենքի մուտք մտնող 68 ամյա կնոջը` գործով տուժող Հ.Գասպարյանին, նրա վրա ավազակային հարձակում կատարելու, վերջինիս դիմադրությունը հաղթահարելու նպատակով բակից վերցնելով քարը ամբաստանյալը հետևել է տուժողին ու շենքի 3-րդ մուտքի 2-րդ հարկի աստիճանների վրա առաջ անցնելով նրանից ձեռքում եղած քարով հարվածել է տուժողի գլխին` ծոծրակային շրջանին, իսկ երբ Գասպարյանը իրեն պաշտպանելու նպատակով ձեռքով բռնել է գլուխը, քարով հարվածել է նրա ձեռքերին, սակայն հանցագործությունը մինչև վերջ չի կարողացել հասցնել, այն է` հափշտակել է նրա պայուսակը և տոպրակը, քանի որ տուժողի աղաղակների և օգնության կանչերի հետևանքով տներից դուրս են եկել հարևանները, որոնց ի վերջո հաջողվել է բռնել արդեն փախուստի դիմած ամբաստանյալին:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել ինչպես կատարված արարքի հանրային վտանգավորությունը և բնույթը, այնպես էլ պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող, նրա անձը բնութագրող հանգամանքները` դրական բնութագրվելը, նախկինում դատված չլինելը, վատառողջ լինելը, խնամքին 2 անչափահաս երեխա և երկրորդ խմբի հաշմանդամ կինը գտնվելը, խոստովանական ցուցմունքներ տալը, կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը, ինչպես նաև որպես ծանրացնող հանգամանք` արարքը ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի կողմից կատարված արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև այն, որ չկան բացառիկ հանգամանքներ կամ հիմքեր նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման համար, գտավ, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ, այն հիմնավորված լինելու պատճառով:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպան` Սիրանուշ Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Ամբաստանյալ՝ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մայիսի 02-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
02 մայիսի 2011թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0364/01/10
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Տ. Գրիգորյան,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
դատախազության ավագ դատախազ Ա. Կարապետյանի,
պաշտպան Ս. Հարությունյանի,
տուժող Հ. Գասպարյանի,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի`
ծնված 1969թ. նոյեմբերի 13-ին Եղեգնաձոր քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, վատառողջ` տառապում է «խրոնիկական ալկոհոլիզմ 2-րդ ստադիա» հիվանդությամբ, խնամքին են երկու անչափահաս զավակները և երկրորդ խմբի հաշմանդամ կինը, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է Եղեգնաձոր քաղաքի Բաղրամյան փողոցի թիվ 22 տուն` հասցեում, առանց հաշվառման բնակվել է Երևանում և Կոտայքի մարզում, տարբեր բնակարաններում, կալանքի տակ է 25.10.2010թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 15103710 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, Միսակ Ստեփանյանի կողմից ավազակություն կատարելու դեպքի առթիվ։
Քննիչի 2010թ. դեկտեմբերի 17-ի որոշմամբ, քրեական գործով մեղադրյալ Մ. Ստեփանյանի` մարմնական վնասվածքներ ստանալու դեպքի առթիվ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով։
Ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով հետևյալ արարքի համար. <<որ նա` 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18.00-ի սահմաններում, հարբած վիճակում Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոցի 7 շենքի թիվ 3 մուտքի 2-րդ հարկի աստիճանահարթակում, նույն շենքի բնակչուհի Հեղինե Քերոբի Գասպարյանի զգալի չափի` 86.500 ՀՀ դրամ գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ վերջինիս կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, որպես զենք օգտագործվող առարկայով` նախապես իր հետ վերցրած քարով, հարվածներ է հասցրել նրա ծոծրակային շրջանին և դիտավորությամբ առողջությանը պատճառել թեթև վնաս, սակայն հանդիպելով Հ. Գասպարյանի կանչով օգնության հասած շենքի բնակիչներին, դիմել է փախուստի։»։
2010թ. դեկտեմբերի 28-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Վայոց ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքի բնակիչ, ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանը հաշվառված լինելով Եղեգնաձոր քաղաքում` փաստացի այնտեղ չի բնակվել։ Նա վարձու աշխատանքներ է կատարել Երևանում գտնվող տարբեր շինհրապարակներում, վարձով բնակվել է Երևանում կամ Կոտայքի մարզում։ 2010թ. ընթացքում նա աշխատել է Երևանում գործող «Սայդինգ գրուպ» շինարարական ընկերությունում և այդ ընթացքում վարձակալական հիմունքներով բնակվել է Կոտայքի մարզի Քասախ գյուղում։
2010թ. հոկտեմբերի 25-ին ամբաստանյալ Մ. Ստեփանյանն օրավարձով բնակարան փնտրելու նպատակով գնացել է Մ. Խորենացու անվան փողոցում գտնվող, Երևանի թիվ 2 շուկային հարակից տարածք, սակայն բնակարան չգտնելով` գնել է մեկ շիշ օղի, քայլելով գնացել է Քաջազնունու փողոցի թիվ 7 շենքի բակ, որտեղ միայնակ խմել է օղին։
Նույն օրը, ժամը 18.00-ի սահմաններում, ամբաստանյալ Մ. Ստեփանյանը գտնվելով Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 շենքի բակում` նկատել է տուժող Հեղինե Գասպարյանին, որը պայուսակը և պոլիէթիլենային տոպրակը ձեռքին` քայլել է նույն շենքի 3-րդ մուտքի ուղղությամբ։ Ցանկանալով քարով հարվածելով Հ. Գասպարյանին և այդ եղանակով հաղթահարելով նրա հնարավոր դիմադրությունը` հափշտակել նրա ձեռքի իրերը, Մ. Ստեփանյանը շենքի բակից քար է վերցրել և Հ. Գասպարյանին հետևելով՝ մտել է Քաջազնունու փողոցի թիվ 7 շենքի 3-րդ մուտք։ Այդտեղ, 2-րդ հարկի աստիճանահարթակ տանող աստիճանների վրա առաջ անցնելով Հ. Գասպարյանից` Մ. Ստեփանյանը շրջվել է դեպի նա և որպես զենք օգտագործվող առարկայով՝ նախապես իր հետ վերցրած քարով հարվածներ է հասցրել Հ. Գասպարյանի գլխին։ Երբ նա փորձել է պաշտպանվել և երկու ձեռքով ծածկել է գլուխը` Մ. Ստեփանյանը հարվածել է նրա ձեռքերին։ Ամբաստանյալ Մ. Ստեփանյանի կողմից քարով հարվածելու հետևանքով տուժող Հ. Գասպարյանը ստացել է ծոծրակային շրջանի սալջարդ-ջնջխված վերք, ենթամաշկային արյունահավաք, գանգուղեղային տրավմա։ Դրանց հետևանքով տուժողի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառվել է թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով։ Հ. Գասպարյանը օգնություն է կանչել, որի պատճառով Մ. Ստեփանյանը դիմել է փախուստի, սակայն քիչ անց բռնվել է օգնության եկած քաղաքացիների և ոստիկանների կողմից և խոստովանել իր կատարածը։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանը վատառողջ է` տառապում է «խրոնիկական ալկոհոլիզմ 2-րդ ստադիա» հիվանդությամբ, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, խնամքին են երկու անչափահաս զավակները և երկրորդ խմբի հաշմանդամ կինը, նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, իրեն վերագրվող արարքը կատարել է ալկոհոլային հարբածության վիճակում։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, 2010թ. ընթացքում Երևանում, տարբեր կազմակերպություններում կատարել է շինարարական աշխատանքներ, բնակվել է Երևանում կամ Կոտայքի մարզում։ Շինարարներից ոմանք իր գումարները կիսատ են վճարել, պարտք են մնացել։
2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, աշխատանք և օրավարձով բնակարան փնտրելու նպատակով եկել է Գում-ի շուկայի հարակից տարածք։ Այնտեղ օղի գնելով` քայլելով գնացել է քիչ հեռվում գտնվող շենքերից մեկի բակ, որտեղ միայնակ օղի է խմել։ Նույն օրը, ժամը 18.00-ի սահմաններում, շենքի բակում նկատել է մի կնոջ, որը պայուսակը և պոլիէթիլենային տոպրակը ձեռքին քայլելով գնացել է շենքի վերջին մուտքի ուղղությամբ։ Որոշել է խլել այդ կնոջ պայուսակը։ Այդ նպատակով, շքամուտքում դրված ծաղկամանի մոտից քար է վերցրել և 2-րդ հարկի աստիճանահարթակ տանող ճանապարհին նրանից առաջ անցնելով` շրջվել է դեպի այդ կինը։ Այժմ չի հիշում, թե ուրիշ ինչ է կատարել։ Ենթադրում է, որ հարբած լինելու պատճառով, քարը ձեռքին ընկել է այդ կնոջ վրա։ Անծանոթ կինն աղմկել է, օգնություն է կանչել։ Ինքն էլ առանց պայուսակը հափշտակելու դիմել է փախուստի, իսկ ձեռքին եղած քարը գցել է աստիճանների վրա։ Իրեն հետապնդել են և բռնել, որից հետո բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին։
Նախաքննական ցուցմունքներում հայտնել է, որ քարը վերցրել է շենքի բակից, սակայն իրականում այն վերցրել է շքամուտքում, որտեղ ծաղկամաններն են դրված։ Արարքը կատարելիս եղել է խմած։ Անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար։ Խնդրում է հաշվի առնել, որ խնամքին են երկու անչափահաս զավակները, հաշմանդամ կինը և իրեն մեղմ պատժել։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 40-43, 75-77, 95, 167-168/։
Տուժող Հեղինե Գասպարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18-ի սահմաններում աշխատանքից վերադարձել է տուն։ Ձեռքին եղել է պայուսակ, որի մեջ եղել են երեք հատ օպտիկական ակնոցներ իրենց տուփերով, դրամապանակ, կոսմետիկ մկրատ, 7.000 ՀՀ դրամ գումար և պոլիէթիլենային տոպրակ, ընդհանուրը` 86.500 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք։ Մտնելով շենքի 3-րդ մուտք` աստիճաններով բարձրացել է դեպքի 3-րդ հարկում գտնվող իր բնակարան։ Երկրորդ հարկի աստիճանահարթակին չհասած` իրեն հետևող անծանոթ տղամարդը ճանապարհ է խնդրել։ Ինքը վերջինիս ճանապարհ է տվել, սակայն անծանոթն իրեն շրջանցելով` շրջվել է իր ուղղությամբ և առանց որևէ բան ասելու քարով հարվածներ է հասցնել իր գլխին։ Ձեռքերով փակելով գլուխը` ինքն աղմուկ է բարձրացրել և օգնություն է կանչել։ Հարևանների դուրս գալուն պես անծանոթը ձեռքի քարը նետել է և դիմել է փախուստի։ Հարևանուհի Ռուզաննա Ասլանյանն իրեն ուղեկցել է բնակարան, օգնություն ցուցաբերել և զանգահարել է շտապբուժօգնության աշխատակիցներին։ Մինչև վերջիններիս ժամանելը` Ռուզաննայի բնակարանի պատուհանից տեսել է, որ ոստիկանության աշխատակիցները բռնել են իր նկատմամբ հարձակում կատարած անձնավորությանը։ Դրանից հետո տեղափոխվել է Երևանի թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոց, որտեղ անհրաժեշտ բուժօգնություն ստանալուց հետո վերադարձել է տուն։ Հարևան Աշոտ Ոսկանյանն իրեն է հանձնել այն քարը, որով անծանոթը հարվածներ է հասցրել իր գլխին և որն էլ ինքը ներկայացրել է քննությանը։ Հետագայում տեղեկացել է, որ հանցագործություն կատարած անձը հանդիսանում է Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանը։ Ամբաստանյալի նկատմամբ որևէ գույքային պահանջ չի ներկայացնում։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 26-28/։
Վկա Միհրան Միքայելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18։00-ի սահմաններում շքամուտքից օգնություն կանչող ձայներ լսելով` դուրս է եկել իր բնակարանից, իջել է երկրորդ հարկ և տեսել, որ հարևանուհի Հեղինե Գասպարյանը ձեռքերով գլուխը բռնած` օգնություն է կանչում։ Հեղինեն իրեն հայտնել է, որ անծանոթ մի տղամարդ հարվածներ է հասցրել իր գլխին և դիմել է փախուստի։ Անմիջապես դուրս է եկել շենքի բակ և նկատել է փախուստի դիմած անծանոթ անձնավորությանը, որին վազքով հետապնդել է շենքի առաջին հարկում շինարարական աշխատանքներ կատարող Հարությունը։ Ինքը նույնպես վազել է նրա հետևից։ Շուրջ հարյուր մետր անծանոթին հետապնդելուց հետո իրենց հաջողվել է բռնել նրան և վերադարձնել շենքի բակ։ Անծանոթը հայտնել է, որ Եղեգնաձոր քաղաքի բնակիչ Միսակ Ստեփանյանն է, ներողություն է խնդրել կատարածի համար և խնդրել է իրեն բաց թողնել։ Նույն պահին իրենց են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և Միսակ Ստեփանյանին տարել են ոստիկանության բաժին։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 45-47/։
Վկա Անահիտ Ամիրխանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին գտնվել է տանը, երբ ժամը 18-ի սահմաններում շքամուտքից կնոջ ձայն և օգնության կանչեր է լսել։ Դուրս գալով շքամուտք` երկրորդ հարկի աստիճանահարթակ բարձրացող աստիճանների վրա տեսել է իրենց հարևանուհի Հեղինե Գասպարյանին, որը գլուխը բռնած բղավել է «խփեց, փախավ, բռնեք»։ Անմիջապես մոտեցել է նրան և մյուս հարևանուհի Ռուզաննա Ասլանյանի հետ Հ. Գասպարյանին բարձրացրել են Ռուզաննայի բնակարան, որից հետո ինքն իջել է իր բնակարանից սառույց բերելու։ Այնուհետև շտապբուժօգնության ավտոմեքենան դիմավորելու նպատակով ինքը դուրս է եկել շենքի բակ և տեսել, որ ոստիկանները բռնել են Հ. Գասպարյանի նկատմամբ հարձակում կատարած անձին։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 86-87/։
Վկա Ռուզաննա Ասլանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18-ի սահմաններում շքամուտքից ձայներ լսելով` դուրս է եկել բնակարանից և տեսել, որ երկրորդ հարկի աստիճանահարթակ բարձրացող սանդուղքների վրա հարևանուհի Հեղինե Գասպարյանը ձեռքերով գլուխը բռնած բղավել է «խփեց, փախավ, բռնեք»։ Ինքն անմիջապես մոտեցել է Հ. Գասպարյանին և մյուս հարևանուհի Անահիտ Ամիրխանյանի հետ նրան բարձրացրել են իր բնակարան, որտեղ նրան բուժօգնություն են ցույց տվել։ Որոշ ժամանակ անց շենքի բակից ձայներ լսելով` Հեղինե Գասպարյանը մոտեցել է պատուհանին և մատնացույց անելով ոստիկանների կողմից բռնված անձնավորությանը` հայտնել է, որ այդ նույն տղամարդն է հարձակվել իր վրա և քարով հարվածներ հասցրել իր գլխին։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 84-85/։
Վկա Հարություն Հակոբյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Երևանի Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 շենքի 3-րդ մուտքի թիվ 20 բնակարանում իրականացրել է վերանորոգման աշխատանքներ։ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18։00-ի սահմաններում շքամուտքից օգնություն կանչող ձայներ լսելով` դուրս է եկել բնակարանից և նկատել մոտ 40 տարեկան մի տղամարդու, որն արագ իջել է աստիճաններով, դուրս է եկել շքամուտքից և դիմել է փախուստի։ Նրա հետևից դուրս է եկել նույն մուտքի բնակիչ Միհրանը, որի հետ միասին հետապնդել են անծանոթ տղամարդուն, շենքից մոտ 100 մետր հեռավորության վրա բռնել են նրան և հետ բերել թիվ 7 շենքի բակ։ Այդ տղամարդու վրայից ալկոհոլի հոտ է փչել, նա խնդրել է բաց թողել իրեն։ Այդ պահին մոտեցել են ոստիկանության աշխատակիցները և այդ անձնավորությանը բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին։ Այդ ընթացքում ոստիկաններից իմացել է, որ անծանոթը Եղեգնաձոր քաղաքի բնակիչ Միսակ Ստեփանյանն է, որը Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 շենքի 3-րդ շքամուտքում հարձակվել է նույն մուտքի բնակիչ Հեղինե Գասպարյանի վրա և քարով հարվածել է նրա գլխին։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 82-83/։
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքի աշխատակից Մանվել Բասոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18-ի սահմաններում, նույն բաժանմունքի աշխատակից Արա Հայրապետյանի հետ, Երևանի Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 և թիվ 9 շենքերի միջնամասում շրջագայելու ընթացքում նկատել են հավաքված քաղաքացիների, որոնք քաշքշել են մի քաղաքացու։ Մոտենալով նրանց` պարզել են, որ անծանոթ քաղաքացին ծեծի է ենթարկել Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 շենքի բնակչուհի Հեղինե Գասպարյանին, իսկ շենքի բնակիչները հետապնդել և բռնել են նրան։ Վերջինս ներկայացել է որպես Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքի բնակիչ, ապա հայտնել է, որ քիչ առաջ Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 շենքի մուտքում գույքի հափշտակություն կատարելու նպատակով քարով հարվածներ է հասցրել մի կնոջ` գլխի շրջանում։ Մ. Ստեփանյանին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունք։ Տուժողը բղավել է, որ նա է իրեն խփել քարով, իսկ նա ասել է` «էս ինչ էշություն արեցի, քարով խփեցի` պայուսակը տանելու նպատակով»։ Ինքը տուժողին չի ճանաչել, քանի որ այդ թաղամասը չի սպասարկում։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 108-109/։
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքի աշխատակից Արա Հայրապետյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18-ի սահմաններում Երևանի Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 և թիվ 9 շենքերի միջնամասում, նույն բաժանմունքի աշխատակից Մանվել Բասոյանի հետ շրջագայելու ընթացքում նկատել են հավաքված քաղաքացիների, որոնք քաշքշել են մի տղամարդու։ Մոտենալով նրանց` պարզել են, որ անծանոթը ծեծի է ենթարկել Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 շենքի բնակչուհի Հեղինե Գասպարյանին, իսկ շենքի բնակիչները հետապնդել և բռնել են նրան։ Վերջինս ներկայացել է որպես Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքի բնակիչ, ապա հայտնել է, որ քիչ առաջ Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 շենքի մուտքում գույքի հափշտակություն կատարելու նպատակով քարով հարվածել է մի կնոջ։ Մ. Ստեփանյանին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունք։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 106-107/։
Վկա Աշոտ Ոսկանյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18-ի սահմաններում օգնություն կանչող կանացի ձայներ լսելով դուրս է եկել շքամուտք և երկրորդ հարկի աստիճանահարթակին տեսել է հարևանուհի Հեղինե Գասպարյանին, որը ձեռքերով գլուխը բռնած հայտնել է «խփեց, փախավ»։ Հարևաններ Անահիտ Ամիրխանյանի և Ռուզան Ասլանյանի հետ Հ. Գասպարյանին բարձրացրել են Ռուզաննա Ասլանյանի բնակարան, որտեղ նրան օգնություն են ցույց տվել։ Որոշ ժամանակ անց Հեղինեն մոտենալով պատուհանին բակում հավաքված մարդկանց մեջ տեսել և ճանաչել է իրեն ծեծի ենթարկած անձնավորությանը։ Դրանից հետո 2-րդ հարկ բարձրացող սանդուղքների վրա ինքը հայտնաբերել է քար, որը վերցրել և հետագայում հանձնել է Հ. Գասպարյանին։
/գ.թ. 60-61/։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2010թ. նոյեմբերի 8-ի թիվ 2770 եզրակացությամբ այն մասին, որ`
«Հ. Գասպարյանի մարմնական վնասվածքները` ծոծրակային շրջանի սալջարդ-ջնջխված վերքի, ենթամաշկային արյունահավաքի, գանգուղեղային տրավմայի ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկայով, այդ թվում նաև ներկայացված քարով, առնվազն մեկ հարվածի հետևանքով, հնարավոր է նշված ժամկետում և պատճառվել է առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6-օրից և ոչ ավելի 21-օրից։»։
/գ.թ. 123-124/։
Դատակենսաբանական փորձաքննության 2010թ. նոյեմբերի 19-ի թիվ 530 եզրակացությամբ այն մասին, որ`
«1. Տուժող Հ. Ք. Գասպարյանի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբին։
2. Փորձաքննության ներկայացված քարի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվել է մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ տուժող Հ. Ք. Գասպարյանից։»։
/գ.թ. 146-148/։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2010թ. դեկտեմբերի 8-ի թիվ 920-ԱՊ եզրակացությամբ այն մասին, որ`
«Փորձաքննությանը տրամադրված ապրանքատեսակների միջին շուկայական գներն առանձին-առանձին, 2010թ. հոկտեմբերի 25-ի դրությամբ, բերված են «Հետազոտություն» բաժնում։»։
/գ.թ. 155-156/։
Դատահոգեբուժական և դատանարկոլոգիական համալիր ստացիոնար փորձաքննության 2010թ. դեկտեմբերի 23-ի թիվ 210 եզրակացությամբ այն մասին, որ`
«Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանը հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում, նրա մոտ հայտնաբերվում է «Խրոնիկական ալկոհոլիզմ 2-րդ ստադիայի, ցուցաբերում է դիրքորոշված-պաշտպանողական վարք։»։ Այդ մասին են վկայում ինչպես անամնեստիկ տվյալները, այնպես էլ ներկա հետազոտման արդյունքները։
Ինչպես իրավախախտումը կատարելիս, այնպես էլ ներկայումս նա կարող էր գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք։ Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանին հարկ է ճանաչել մեղսունակ։
Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին։
Նարկոլոգի եզրակացություն – Փորձաքննվողը ծնվել է 13.11.1969թ.-ին։ Նյարդահոգեբուժական կաբինետում հաշվառված չէ 3571 առ 24.11.2010թ.։ Ժառանգականությունը ծանրաբերված է. հայրը, մորեղբայրը, հորեղբայրը տառապում են ալկոհոլիզմով։ Ունի միջնակարգ կրթություն։ Կրած հիվանդություններից նշում է ԳՈՒՏ, Բոտկինի հիվանդություն։ Ալկոհոլային խմիչքներ է գործածել ավելի հաճախ, մոտ 20 տարի է։ Վերջին հինգ տարիները խմում է զապոյներով, տևում է մոտ 3-7 օր, լուսավոր ժամանակները տևում են մոտ 5-6 ամիս։ Առկա է հոգեկան և ֆիզիկական կախվածություն ալկոհոլային խմիչքներից։ Աբստինենտային համախտանիշը ձևավորված է, ընդհանում է թույլ արտահայտված վեգետո-սոմատիկ խանգարումներով։ Տոլերանտությունը բարձր է, զապոյների ընթացքում օրեկան մոտ 1,5-2,0 լիտր օղի կամ այլ ալկոհոլային խմիչքներ։ Հարբած ժամանակ ագրեսիվ է, կոնֆլիկտային։
Ախտորոշում. «Խրոնիկական ալկոհոլիզմ 2-րդ ստադիա», հարկադիր բուժման կարիք ունի, հակացուցումներ չկան։»։
/գ.թ. 184-188/։
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 2010թ. հոկտեմբերի 26-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն դեպքի վայրն է հանդիսանում Երևանի Քաջազնունու անվան փողոցի թիվ 7 շենքի 3-րդ մուտքը։ Միսակ Ստեփանյանը մատնացույց անելով շենքի բակում տեղադրված տաղավարը` հայտնել է, որ այդտեղ է միայնակ խմել իր մոտ եղած մեկ շիշ օղին, որից հետո նկատել է մի տարեց կնոջ, որը մտել է շենքի բակ։ Տեսնելով այդ կնոջ ձեռքի պայուսակն ու տոպրակը` ինքը քայլել է նրա հետևից։ Այդ կինը մտել է շենքի 3-րդ մուտք, իսկ ինքը ծառի տակից վերցնելով քարը` նրա հետևից մտել է մուտք, բարձրացել է նրա հետևից և երկրորդ հարկի աստիճանահարթակում ճանապարհ է խնդրել նրանից։ Կինը ճանապարհ է տվել, ինքն անցել է նրանից, շրջվել և իր ձեռքին եղած քարով հարվածել է նրա գլխին։ Թե քանի անգամ է հարվածել` չի հիշում, քանի որ խմած է եղել։ Այնուհետև քաշել է այդ կնոջ թևից, փորձել է հափշտակել նրա ձեռքի պայուսակը, սակայն չի կարողացել, քանի որ նա աղմկել է, իսկ ինքը քարը ձեռքից գցելով` դիմել է փախուստի։ Այդ ժամանակ շենքի բակում ոչ ոք չի եղել, նկատել է միայն շինարարությամբ զբաղվող բանվորներին։
/գ.թ. 63-64/։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված քարով և դրա զննության վերաբերյալ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ի արձանագրությամբ այն մասին, որ քարը ներկայացրել է Հ. Գասպարյանը, այն մոխրագույն է, աջ սայրի վրա առկա է կարմիր գույնի, արնանման չորացած հետք։ Քարի երկարությունը 16 սմ է, լայնությունը` 10 սմ, շրջագծով 25 սմ է։ Ստորին հատվածը սուր է, իսկ վերևի հատվածը` տափակ։ Արտաքինից քարի վրա այլ հետքեր չեն հայտնաբերվել։
/գ.թ. 29, 30/։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա նախաքննական ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, որպես զենք օգտագործվող այլ առարկայի գործադրմամբ ավազակություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չի եղել, վատառողջ է, խնամքին են երկու անչափահաս զավակները և երկրորդ խմբի հաշմանդամ կինը, նախաքննության ընթացքում տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք` դատարանը հաշվի է առնում հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։
Ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 25.10.2010թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված քարը պետք է ոչնչացնել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մ. Ստեփանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քննարկելով ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի նկատմամբ հարկադրական բուժում կիրառելու հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ նրանց նկատմամբ պետք է կիրառել հարկադրական բուժում ալկոհոլամոլության դեմ։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. հոկտեմբերի 25-ից։
Ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի նկատմամբ կիրառել հարկադրական բուժում` ալկոհոլամոլության դեմ։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց ճանաչված քարը` ոչնչացնել։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
02 մայիսի 2011թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0364/01/10
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Տ. Գրիգորյան,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
դատախազության ավագ դատախազ Ա. Կարապետյանի,
պաշտպան Ս. Հարությունյանի,
տուժող Հ. Գասպարյանի,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի`
ծնված 1969թ. նոյեմբերի 13-ին Եղեգնաձոր քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, վատառողջ` տառապում է «խրոնիկական ալկոհոլիզմ 2-րդ ստադիա» հիվանդությամբ, խնամքին են երկու անչափահաս զավակները և երկրորդ խմբի հաշմանդամ կինը, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է Եղեգնաձոր քաղաքի Բաղրամյան փողոցի թիվ 22 տուն` հասցեում, առանց հաշվառման բնակվել է Երևանում և Կոտայքի մարզում, տարբեր բնակարաններում, կալանքի տակ է 25.10.2010թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 15103710 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, Միսակ Ստեփանյանի կողմից ավազակություն կատարելու դեպքի առթիվ։
Քննիչի 2010թ. դեկտեմբերի 17-ի որոշմամբ, քրեական գործով մեղադրյալ Մ. Ստեփանյանի` մարմնական վնասվածքներ ստանալու դեպքի առթիվ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով։
Ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով հետևյալ արարքի համար. <<որ նա` 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18.00-ի սահմաններում, հարբած վիճակում Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոցի 7 շենքի թիվ 3 մուտքի 2-րդ հարկի աստիճանահարթակում, նույն շենքի բնակչուհի Հեղինե Քերոբի Գասպարյանի զգալի չափի` 86.500 ՀՀ դրամ գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ վերջինիս կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, որպես զենք օգտագործվող առարկայով` նախապես իր հետ վերցրած քարով, հարվածներ է հասցրել նրա ծոծրակային շրջանին և դիտավորությամբ առողջությանը պատճառել թեթև վնաս, սակայն հանդիպելով Հ. Գասպարյանի կանչով օգնության հասած շենքի բնակիչներին, դիմել է փախուստի։»։
2010թ. դեկտեմբերի 28-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Վայոց ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքի բնակիչ, ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանը հաշվառված լինելով Եղեգնաձոր քաղաքում` փաստացի այնտեղ չի բնակվել։ Նա վարձու աշխատանքներ է կատարել Երևանում գտնվող տարբեր շինհրապարակներում, վարձով բնակվել է Երևանում կամ Կոտայքի մարզում։ 2010թ. ընթացքում նա աշխատել է Երևանում գործող «Սայդինգ գրուպ» շինարարական ընկերությունում և այդ ընթացքում վարձակալական հիմունքներով բնակվել է Կոտայքի մարզի Քասախ գյուղում։
2010թ. հոկտեմբերի 25-ին ամբաստանյալ Մ. Ստեփանյանն օրավարձով բնակարան փնտրելու նպատակով գնացել է Մ. Խորենացու անվան փողոցում գտնվող, Երևանի թիվ 2 շուկային հարակից տարածք, սակայն բնակարան չգտնելով` գնել է մեկ շիշ օղի, քայլելով գնացել է Քաջազնունու փողոցի թիվ 7 շենքի բակ, որտեղ միայնակ խմել է օղին։
Նույն օրը, ժամը 18.00-ի սահմաններում, ամբաստանյալ Մ. Ստեփանյանը գտնվելով Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 շենքի բակում` նկատել է տուժող Հեղինե Գասպարյանին, որը պայուսակը և պոլիէթիլենային տոպրակը ձեռքին` քայլել է նույն շենքի 3-րդ մուտքի ուղղությամբ։ Ցանկանալով քարով հարվածելով Հ. Գասպարյանին և այդ եղանակով հաղթահարելով նրա հնարավոր դիմադրությունը` հափշտակել նրա ձեռքի իրերը, Մ. Ստեփանյանը շենքի բակից քար է վերցրել և Հ. Գասպարյանին հետևելով՝ մտել է Քաջազնունու փողոցի թիվ 7 շենքի 3-րդ մուտք։ Այդտեղ, 2-րդ հարկի աստիճանահարթակ տանող աստիճանների վրա առաջ անցնելով Հ. Գասպարյանից` Մ. Ստեփանյանը շրջվել է դեպի նա և որպես զենք օգտագործվող առարկայով՝ նախապես իր հետ վերցրած քարով հարվածներ է հասցրել Հ. Գասպարյանի գլխին։ Երբ նա փորձել է պաշտպանվել և երկու ձեռքով ծածկել է գլուխը` Մ. Ստեփանյանը հարվածել է նրա ձեռքերին։ Ամբաստանյալ Մ. Ստեփանյանի կողմից քարով հարվածելու հետևանքով տուժող Հ. Գասպարյանը ստացել է ծոծրակային շրջանի սալջարդ-ջնջխված վերք, ենթամաշկային արյունահավաք, գանգուղեղային տրավմա։ Դրանց հետևանքով տուժողի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառվել է թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով։ Հ. Գասպարյանը օգնություն է կանչել, որի պատճառով Մ. Ստեփանյանը դիմել է փախուստի, սակայն քիչ անց բռնվել է օգնության եկած քաղաքացիների և ոստիկանների կողմից և խոստովանել իր կատարածը։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանը վատառողջ է` տառապում է «խրոնիկական ալկոհոլիզմ 2-րդ ստադիա» հիվանդությամբ, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, խնամքին են երկու անչափահաս զավակները և երկրորդ խմբի հաշմանդամ կինը, նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, իրեն վերագրվող արարքը կատարել է ալկոհոլային հարբածության վիճակում։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, 2010թ. ընթացքում Երևանում, տարբեր կազմակերպություններում կատարել է շինարարական աշխատանքներ, բնակվել է Երևանում կամ Կոտայքի մարզում։ Շինարարներից ոմանք իր գումարները կիսատ են վճարել, պարտք են մնացել։
2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, աշխատանք և օրավարձով բնակարան փնտրելու նպատակով եկել է Գում-ի շուկայի հարակից տարածք։ Այնտեղ օղի գնելով` քայլելով գնացել է քիչ հեռվում գտնվող շենքերից մեկի բակ, որտեղ միայնակ օղի է խմել։ Նույն օրը, ժամը 18.00-ի սահմաններում, շենքի բակում նկատել է մի կնոջ, որը պայուսակը և պոլիէթիլենային տոպրակը ձեռքին քայլելով գնացել է շենքի վերջին մուտքի ուղղությամբ։ Որոշել է խլել այդ կնոջ պայուսակը։ Այդ նպատակով, շքամուտքում դրված ծաղկամանի մոտից քար է վերցրել և 2-րդ հարկի աստիճանահարթակ տանող ճանապարհին նրանից առաջ անցնելով` շրջվել է դեպի այդ կինը։ Այժմ չի հիշում, թե ուրիշ ինչ է կատարել։ Ենթադրում է, որ հարբած լինելու պատճառով, քարը ձեռքին ընկել է այդ կնոջ վրա։ Անծանոթ կինն աղմկել է, օգնություն է կանչել։ Ինքն էլ առանց պայուսակը հափշտակելու դիմել է փախուստի, իսկ ձեռքին եղած քարը գցել է աստիճանների վրա։ Իրեն հետապնդել են և բռնել, որից հետո բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին։
Նախաքննական ցուցմունքներում հայտնել է, որ քարը վերցրել է շենքի բակից, սակայն իրականում այն վերցրել է շքամուտքում, որտեղ ծաղկամաններն են դրված։ Արարքը կատարելիս եղել է խմած։ Անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար։ Խնդրում է հաշվի առնել, որ խնամքին են երկու անչափահաս զավակները, հաշմանդամ կինը և իրեն մեղմ պատժել։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 40-43, 75-77, 95, 167-168/։
Տուժող Հեղինե Գասպարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18-ի սահմաններում աշխատանքից վերադարձել է տուն։ Ձեռքին եղել է պայուսակ, որի մեջ եղել են երեք հատ օպտիկական ակնոցներ իրենց տուփերով, դրամապանակ, կոսմետիկ մկրատ, 7.000 ՀՀ դրամ գումար և պոլիէթիլենային տոպրակ, ընդհանուրը` 86.500 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք։ Մտնելով շենքի 3-րդ մուտք` աստիճաններով բարձրացել է դեպքի 3-րդ հարկում գտնվող իր բնակարան։ Երկրորդ հարկի աստիճանահարթակին չհասած` իրեն հետևող անծանոթ տղամարդը ճանապարհ է խնդրել։ Ինքը վերջինիս ճանապարհ է տվել, սակայն անծանոթն իրեն շրջանցելով` շրջվել է իր ուղղությամբ և առանց որևէ բան ասելու քարով հարվածներ է հասցնել իր գլխին։ Ձեռքերով փակելով գլուխը` ինքն աղմուկ է բարձրացրել և օգնություն է կանչել։ Հարևանների դուրս գալուն պես անծանոթը ձեռքի քարը նետել է և դիմել է փախուստի։ Հարևանուհի Ռուզաննա Ասլանյանն իրեն ուղեկցել է բնակարան, օգնություն ցուցաբերել և զանգահարել է շտապբուժօգնության աշխատակիցներին։ Մինչև վերջիններիս ժամանելը` Ռուզաննայի բնակարանի պատուհանից տեսել է, որ ոստիկանության աշխատակիցները բռնել են իր նկատմամբ հարձակում կատարած անձնավորությանը։ Դրանից հետո տեղափոխվել է Երևանի թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոց, որտեղ անհրաժեշտ բուժօգնություն ստանալուց հետո վերադարձել է տուն։ Հարևան Աշոտ Ոսկանյանն իրեն է հանձնել այն քարը, որով անծանոթը հարվածներ է հասցրել իր գլխին և որն էլ ինքը ներկայացրել է քննությանը։ Հետագայում տեղեկացել է, որ հանցագործություն կատարած անձը հանդիսանում է Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանը։ Ամբաստանյալի նկատմամբ որևէ գույքային պահանջ չի ներկայացնում։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 26-28/։
Վկա Միհրան Միքայելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18։00-ի սահմաններում շքամուտքից օգնություն կանչող ձայներ լսելով` դուրս է եկել իր բնակարանից, իջել է երկրորդ հարկ և տեսել, որ հարևանուհի Հեղինե Գասպարյանը ձեռքերով գլուխը բռնած` օգնություն է կանչում։ Հեղինեն իրեն հայտնել է, որ անծանոթ մի տղամարդ հարվածներ է հասցրել իր գլխին և դիմել է փախուստի։ Անմիջապես դուրս է եկել շենքի բակ և նկատել է փախուստի դիմած անծանոթ անձնավորությանը, որին վազքով հետապնդել է շենքի առաջին հարկում շինարարական աշխատանքներ կատարող Հարությունը։ Ինքը նույնպես վազել է նրա հետևից։ Շուրջ հարյուր մետր անծանոթին հետապնդելուց հետո իրենց հաջողվել է բռնել նրան և վերադարձնել շենքի բակ։ Անծանոթը հայտնել է, որ Եղեգնաձոր քաղաքի բնակիչ Միսակ Ստեփանյանն է, ներողություն է խնդրել կատարածի համար և խնդրել է իրեն բաց թողնել։ Նույն պահին իրենց են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և Միսակ Ստեփանյանին տարել են ոստիկանության բաժին։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 45-47/։
Վկա Անահիտ Ամիրխանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին գտնվել է տանը, երբ ժամը 18-ի սահմաններում շքամուտքից կնոջ ձայն և օգնության կանչեր է լսել։ Դուրս գալով շքամուտք` երկրորդ հարկի աստիճանահարթակ բարձրացող աստիճանների վրա տեսել է իրենց հարևանուհի Հեղինե Գասպարյանին, որը գլուխը բռնած բղավել է «խփեց, փախավ, բռնեք»։ Անմիջապես մոտեցել է նրան և մյուս հարևանուհի Ռուզաննա Ասլանյանի հետ Հ. Գասպարյանին բարձրացրել են Ռուզաննայի բնակարան, որից հետո ինքն իջել է իր բնակարանից սառույց բերելու։ Այնուհետև շտապբուժօգնության ավտոմեքենան դիմավորելու նպատակով ինքը դուրս է եկել շենքի բակ և տեսել, որ ոստիկանները բռնել են Հ. Գասպարյանի նկատմամբ հարձակում կատարած անձին։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 86-87/։
Վկա Ռուզաննա Ասլանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18-ի սահմաններում շքամուտքից ձայներ լսելով` դուրս է եկել բնակարանից և տեսել, որ երկրորդ հարկի աստիճանահարթակ բարձրացող սանդուղքների վրա հարևանուհի Հեղինե Գասպարյանը ձեռքերով գլուխը բռնած բղավել է «խփեց, փախավ, բռնեք»։ Ինքն անմիջապես մոտեցել է Հ. Գասպարյանին և մյուս հարևանուհի Անահիտ Ամիրխանյանի հետ նրան բարձրացրել են իր բնակարան, որտեղ նրան բուժօգնություն են ցույց տվել։ Որոշ ժամանակ անց շենքի բակից ձայներ լսելով` Հեղինե Գասպարյանը մոտեցել է պատուհանին և մատնացույց անելով ոստիկանների կողմից բռնված անձնավորությանը` հայտնել է, որ այդ նույն տղամարդն է հարձակվել իր վրա և քարով հարվածներ հասցրել իր գլխին։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 84-85/։
Վկա Հարություն Հակոբյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Երևանի Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 շենքի 3-րդ մուտքի թիվ 20 բնակարանում իրականացրել է վերանորոգման աշխատանքներ։ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18։00-ի սահմաններում շքամուտքից օգնություն կանչող ձայներ լսելով` դուրս է եկել բնակարանից և նկատել մոտ 40 տարեկան մի տղամարդու, որն արագ իջել է աստիճաններով, դուրս է եկել շքամուտքից և դիմել է փախուստի։ Նրա հետևից դուրս է եկել նույն մուտքի բնակիչ Միհրանը, որի հետ միասին հետապնդել են անծանոթ տղամարդուն, շենքից մոտ 100 մետր հեռավորության վրա բռնել են նրան և հետ բերել թիվ 7 շենքի բակ։ Այդ տղամարդու վրայից ալկոհոլի հոտ է փչել, նա խնդրել է բաց թողել իրեն։ Այդ պահին մոտեցել են ոստիկանության աշխատակիցները և այդ անձնավորությանը բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին։ Այդ ընթացքում ոստիկաններից իմացել է, որ անծանոթը Եղեգնաձոր քաղաքի բնակիչ Միսակ Ստեփանյանն է, որը Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 շենքի 3-րդ շքամուտքում հարձակվել է նույն մուտքի բնակիչ Հեղինե Գասպարյանի վրա և քարով հարվածել է նրա գլխին։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 82-83/։
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքի աշխատակից Մանվել Բասոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18-ի սահմաններում, նույն բաժանմունքի աշխատակից Արա Հայրապետյանի հետ, Երևանի Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 և թիվ 9 շենքերի միջնամասում շրջագայելու ընթացքում նկատել են հավաքված քաղաքացիների, որոնք քաշքշել են մի քաղաքացու։ Մոտենալով նրանց` պարզել են, որ անծանոթ քաղաքացին ծեծի է ենթարկել Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 շենքի բնակչուհի Հեղինե Գասպարյանին, իսկ շենքի բնակիչները հետապնդել և բռնել են նրան։ Վերջինս ներկայացել է որպես Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքի բնակիչ, ապա հայտնել է, որ քիչ առաջ Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 շենքի մուտքում գույքի հափշտակություն կատարելու նպատակով քարով հարվածներ է հասցրել մի կնոջ` գլխի շրջանում։ Մ. Ստեփանյանին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունք։ Տուժողը բղավել է, որ նա է իրեն խփել քարով, իսկ նա ասել է` «էս ինչ էշություն արեցի, քարով խփեցի` պայուսակը տանելու նպատակով»։ Ինքը տուժողին չի ճանաչել, քանի որ այդ թաղամասը չի սպասարկում։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 108-109/։
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքի աշխատակից Արա Հայրապետյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18-ի սահմաններում Երևանի Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 և թիվ 9 շենքերի միջնամասում, նույն բաժանմունքի աշխատակից Մանվել Բասոյանի հետ շրջագայելու ընթացքում նկատել են հավաքված քաղաքացիների, որոնք քաշքշել են մի տղամարդու։ Մոտենալով նրանց` պարզել են, որ անծանոթը ծեծի է ենթարկել Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 շենքի բնակչուհի Հեղինե Գասպարյանին, իսկ շենքի բնակիչները հետապնդել և բռնել են նրան։ Վերջինս ներկայացել է որպես Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքի բնակիչ, ապա հայտնել է, որ քիչ առաջ Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 շենքի մուտքում գույքի հափշտակություն կատարելու նպատակով քարով հարվածել է մի կնոջ։ Մ. Ստեփանյանին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունք։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 106-107/։
Վկա Աշոտ Ոսկանյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18-ի սահմաններում օգնություն կանչող կանացի ձայներ լսելով դուրս է եկել շքամուտք և երկրորդ հարկի աստիճանահարթակին տեսել է հարևանուհի Հեղինե Գասպարյանին, որը ձեռքերով գլուխը բռնած հայտնել է «խփեց, փախավ»։ Հարևաններ Անահիտ Ամիրխանյանի և Ռուզան Ասլանյանի հետ Հ. Գասպարյանին բարձրացրել են Ռուզաննա Ասլանյանի բնակարան, որտեղ նրան օգնություն են ցույց տվել։ Որոշ ժամանակ անց Հեղինեն մոտենալով պատուհանին բակում հավաքված մարդկանց մեջ տեսել և ճանաչել է իրեն ծեծի ենթարկած անձնավորությանը։ Դրանից հետո 2-րդ հարկ բարձրացող սանդուղքների վրա ինքը հայտնաբերել է քար, որը վերցրել և հետագայում հանձնել է Հ. Գասպարյանին։
/գ.թ. 60-61/։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2010թ. նոյեմբերի 8-ի թիվ 2770 եզրակացությամբ այն մասին, որ`
«Հ. Գասպարյանի մարմնական վնասվածքները` ծոծրակային շրջանի սալջարդ-ջնջխված վերքի, ենթամաշկային արյունահավաքի, գանգուղեղային տրավմայի ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկայով, այդ թվում նաև ներկայացված քարով, առնվազն մեկ հարվածի հետևանքով, հնարավոր է նշված ժամկետում և պատճառվել է առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6-օրից և ոչ ավելի 21-օրից։»։
/գ.թ. 123-124/։
Դատակենսաբանական փորձաքննության 2010թ. նոյեմբերի 19-ի թիվ 530 եզրակացությամբ այն մասին, որ`
«1. Տուժող Հ. Ք. Գասպարյանի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբին։
2. Փորձաքննության ներկայացված քարի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվել է մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ տուժող Հ. Ք. Գասպարյանից։»։
/գ.թ. 146-148/։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2010թ. դեկտեմբերի 8-ի թիվ 920-ԱՊ եզրակացությամբ այն մասին, որ`
«Փորձաքննությանը տրամադրված ապրանքատեսակների միջին շուկայական գներն առանձին-առանձին, 2010թ. հոկտեմբերի 25-ի դրությամբ, բերված են «Հետազոտություն» բաժնում։»։
/գ.թ. 155-156/։
Դատահոգեբուժական և դատանարկոլոգիական համալիր ստացիոնար փորձաքննության 2010թ. դեկտեմբերի 23-ի թիվ 210 եզրակացությամբ այն մասին, որ`
«Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանը հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում, նրա մոտ հայտնաբերվում է «Խրոնիկական ալկոհոլիզմ 2-րդ ստադիայի, ցուցաբերում է դիրքորոշված-պաշտպանողական վարք։»։ Այդ մասին են վկայում ինչպես անամնեստիկ տվյալները, այնպես էլ ներկա հետազոտման արդյունքները։
Ինչպես իրավախախտումը կատարելիս, այնպես էլ ներկայումս նա կարող էր գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք։ Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանին հարկ է ճանաչել մեղսունակ։
Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին։
Նարկոլոգի եզրակացություն – Փորձաքննվողը ծնվել է 13.11.1969թ.-ին։ Նյարդահոգեբուժական կաբինետում հաշվառված չէ 3571 առ 24.11.2010թ.։ Ժառանգականությունը ծանրաբերված է. հայրը, մորեղբայրը, հորեղբայրը տառապում են ալկոհոլիզմով։ Ունի միջնակարգ կրթություն։ Կրած հիվանդություններից նշում է ԳՈՒՏ, Բոտկինի հիվանդություն։ Ալկոհոլային խմիչքներ է գործածել ավելի հաճախ, մոտ 20 տարի է։ Վերջին հինգ տարիները խմում է զապոյներով, տևում է մոտ 3-7 օր, լուսավոր ժամանակները տևում են մոտ 5-6 ամիս։ Առկա է հոգեկան և ֆիզիկական կախվածություն ալկոհոլային խմիչքներից։ Աբստինենտային համախտանիշը ձևավորված է, ընդհանում է թույլ արտահայտված վեգետո-սոմատիկ խանգարումներով։ Տոլերանտությունը բարձր է, զապոյների ընթացքում օրեկան մոտ 1,5-2,0 լիտր օղի կամ այլ ալկոհոլային խմիչքներ։ Հարբած ժամանակ ագրեսիվ է, կոնֆլիկտային։
Ախտորոշում. «Խրոնիկական ալկոհոլիզմ 2-րդ ստադիա», հարկադիր բուժման կարիք ունի, հակացուցումներ չկան։»։
/գ.թ. 184-188/։
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 2010թ. հոկտեմբերի 26-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն դեպքի վայրն է հանդիսանում Երևանի Քաջազնունու անվան փողոցի թիվ 7 շենքի 3-րդ մուտքը։ Միսակ Ստեփանյանը մատնացույց անելով շենքի բակում տեղադրված տաղավարը` հայտնել է, որ այդտեղ է միայնակ խմել իր մոտ եղած մեկ շիշ օղին, որից հետո նկատել է մի տարեց կնոջ, որը մտել է շենքի բակ։ Տեսնելով այդ կնոջ ձեռքի պայուսակն ու տոպրակը` ինքը քայլել է նրա հետևից։ Այդ կինը մտել է շենքի 3-րդ մուտք, իսկ ինքը ծառի տակից վերցնելով քարը` նրա հետևից մտել է մուտք, բարձրացել է նրա հետևից և երկրորդ հարկի աստիճանահարթակում ճանապարհ է խնդրել նրանից։ Կինը ճանապարհ է տվել, ինքն անցել է նրանից, շրջվել և իր ձեռքին եղած քարով հարվածել է նրա գլխին։ Թե քանի անգամ է հարվածել` չի հիշում, քանի որ խմած է եղել։ Այնուհետև քաշել է այդ կնոջ թևից, փորձել է հափշտակել նրա ձեռքի պայուսակը, սակայն չի կարողացել, քանի որ նա աղմկել է, իսկ ինքը քարը ձեռքից գցելով` դիմել է փախուստի։ Այդ ժամանակ շենքի բակում ոչ ոք չի եղել, նկատել է միայն շինարարությամբ զբաղվող բանվորներին։
/գ.թ. 63-64/։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված քարով և դրա զննության վերաբերյալ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ի արձանագրությամբ այն մասին, որ քարը ներկայացրել է Հ. Գասպարյանը, այն մոխրագույն է, աջ սայրի վրա առկա է կարմիր գույնի, արնանման չորացած հետք։ Քարի երկարությունը 16 սմ է, լայնությունը` 10 սմ, շրջագծով 25 սմ է։ Ստորին հատվածը սուր է, իսկ վերևի հատվածը` տափակ։ Արտաքինից քարի վրա այլ հետքեր չեն հայտնաբերվել։
/գ.թ. 29, 30/։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա նախաքննական ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, որպես զենք օգտագործվող այլ առարկայի գործադրմամբ ավազակություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չի եղել, վատառողջ է, խնամքին են երկու անչափահաս զավակները և երկրորդ խմբի հաշմանդամ կինը, նախաքննության ընթացքում տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք` դատարանը հաշվի է առնում հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։
Ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 25.10.2010թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված քարը պետք է ոչնչացնել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մ. Ստեփանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քննարկելով ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի նկատմամբ հարկադրական բուժում կիրառելու հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ նրանց նկատմամբ պետք է կիրառել հարկադրական բուժում ալկոհոլամոլության դեմ։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. հոկտեմբերի 25-ից։
Ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի նկատմամբ կիրառել հարկադրական բուժում` ալկոհոլամոլության դեմ։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց ճանաչված քարը` ոչնչացնել։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0364/01/10
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 29-12-2010 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0364/01/10 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 15103710 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Մեղադրվում է այն բանի համար, որ նա հարբած վիճակում հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ Հեղինե Գասպարյանի կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, որպես զենք օգտագործելով նախապես վերցված քարը |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Միսակ |
| Ազգանուն | Ստեփանյան |
| Հայրանուն | Նուշերվանի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 175 Մաս 2 Կետ 4 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 29-12-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 10-01-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 10-01-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 10-01-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 02-02-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Միսակ |
| Ազգանուն | Ստեփանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սիրանուշ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հեղինե |
| Ազգանուն | Գասպարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-04-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-04-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-04-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-05-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 02-05-2011 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Միսակ |
| Ազգանուն | Ստեփանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 02-05-2011 |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 02 մայիսի 2011թ. ք. Երևան ԵԿԴ-0364/01/10 Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով. նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան, քարտուղար` Տ. Գրիգորյան, մասնակցությամբ` մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա. Կարապետյանի, պաշտպան Ս. Հարությունյանի, տուժող Հ. Գասպարյանի, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի` ծնված 1969թ. նոյեմբերի 13-ին Եղեգնաձոր քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, վատառողջ` տառապում է «խրոնիկական ալկոհոլիզմ 2-րդ ստադիա» հիվանդությամբ, խնամքին են երկու անչափահաս զավակները և երկրորդ խմբի հաշմանդամ կինը, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է Եղեգնաձոր քաղաքի Բաղրամյան փողոցի թիվ 22 տուն` հասցեում, առանց հաշվառման բնակվել է Երևանում և Կոտայքի մարզում, տարբեր բնակարաններում, կալանքի տակ է 25.10.2010թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով։ Գործի դատավարական նախապատմությունը Թիվ 15103710 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, Միսակ Ստեփանյանի կողմից ավազակություն կատարելու դեպքի առթիվ։ Քննիչի 2010թ. դեկտեմբերի 17-ի որոշմամբ, քրեական գործով մեղադրյալ Մ. Ստեփանյանի` մարմնական վնասվածքներ ստանալու դեպքի առթիվ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով։ Ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով հետևյալ արարքի համար. <<որ նա` 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18.00-ի սահմաններում, հարբած վիճակում Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոցի 7 շենքի թիվ 3 մուտքի 2-րդ հարկի աստիճանահարթակում, նույն շենքի բնակչուհի Հեղինե Քերոբի Գասպարյանի զգալի չափի` 86.500 ՀՀ դրամ գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ վերջինիս կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, որպես զենք օգտագործվող առարկայով` նախապես իր հետ վերցրած քարով, հարվածներ է հասցրել նրա ծոծրակային շրջանին և դիտավորությամբ առողջությանը պատճառել թեթև վնաս, սակայն հանդիպելով Հ. Գասպարյանի կանչով օգնության հասած շենքի բնակիչներին, դիմել է փախուստի։»։ 2010թ. դեկտեմբերի 28-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը. Վայոց ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքի բնակիչ, ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանը հաշվառված լինելով Եղեգնաձոր քաղաքում` փաստացի այնտեղ չի բնակվել։ Նա վարձու աշխատանքներ է կատարել Երևանում գտնվող տարբեր շինհրապարակներում, վարձով բնակվել է Երևանում կամ Կոտայքի մարզում։ 2010թ. ընթացքում նա աշխատել է Երևանում գործող «Սայդինգ գրուպ» շինարարական ընկերությունում և այդ ընթացքում վարձակալական հիմունքներով բնակվել է Կոտայքի մարզի Քասախ գյուղում։ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին ամբաստանյալ Մ. Ստեփանյանն օրավարձով բնակարան փնտրելու նպատակով գնացել է Մ. Խորենացու անվան փողոցում գտնվող, Երևանի թիվ 2 շուկային հարակից տարածք, սակայն բնակարան չգտնելով` գնել է մեկ շիշ օղի, քայլելով գնացել է Քաջազնունու փողոցի թիվ 7 շենքի բակ, որտեղ միայնակ խմել է օղին։ Նույն օրը, ժամը 18.00-ի սահմաններում, ամբաստանյալ Մ. Ստեփանյանը գտնվելով Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 շենքի բակում` նկատել է տուժող Հեղինե Գասպարյանին, որը պայուսակը և պոլիէթիլենային տոպրակը ձեռքին` քայլել է նույն շենքի 3-րդ մուտքի ուղղությամբ։ Ցանկանալով քարով հարվածելով Հ. Գասպարյանին և այդ եղանակով հաղթահարելով նրա հնարավոր դիմադրությունը` հափշտակել նրա ձեռքի իրերը, Մ. Ստեփանյանը շենքի բակից քար է վերցրել և Հ. Գասպարյանին հետևելով՝ մտել է Քաջազնունու փողոցի թիվ 7 շենքի 3-րդ մուտք։ Այդտեղ, 2-րդ հարկի աստիճանահարթակ տանող աստիճանների վրա առաջ անցնելով Հ. Գասպարյանից` Մ. Ստեփանյանը շրջվել է դեպի նա և որպես զենք օգտագործվող առարկայով՝ նախապես իր հետ վերցրած քարով հարվածներ է հասցրել Հ. Գասպարյանի գլխին։ Երբ նա փորձել է պաշտպանվել և երկու ձեռքով ծածկել է գլուխը` Մ. Ստեփանյանը հարվածել է նրա ձեռքերին։ Ամբաստանյալ Մ. Ստեփանյանի կողմից քարով հարվածելու հետևանքով տուժող Հ. Գասպարյանը ստացել է ծոծրակային շրջանի սալջարդ-ջնջխված վերք, ենթամաշկային արյունահավաք, գանգուղեղային տրավմա։ Դրանց հետևանքով տուժողի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառվել է թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով։ Հ. Գասպարյանը օգնություն է կանչել, որի պատճառով Մ. Ստեփանյանը դիմել է փախուստի, սակայն քիչ անց բռնվել է օգնության եկած քաղաքացիների և ոստիկանների կողմից և խոստովանել իր կատարածը։ Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանը վատառողջ է` տառապում է «խրոնիկական ալկոհոլիզմ 2-րդ ստադիա» հիվանդությամբ, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, խնամքին են երկու անչափահաս զավակները և երկրորդ խմբի հաշմանդամ կինը, նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, իրեն վերագրվող արարքը կատարել է ալկոհոլային հարբածության վիճակում։ Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով. Ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, 2010թ. ընթացքում Երևանում, տարբեր կազմակերպություններում կատարել է շինարարական աշխատանքներ, բնակվել է Երևանում կամ Կոտայքի մարզում։ Շինարարներից ոմանք իր գումարները կիսատ են վճարել, պարտք են մնացել։ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, աշխատանք և օրավարձով բնակարան փնտրելու նպատակով եկել է Գում-ի շուկայի հարակից տարածք։ Այնտեղ օղի գնելով` քայլելով գնացել է քիչ հեռվում գտնվող շենքերից մեկի բակ, որտեղ միայնակ օղի է խմել։ Նույն օրը, ժամը 18.00-ի սահմաններում, շենքի բակում նկատել է մի կնոջ, որը պայուսակը և պոլիէթիլենային տոպրակը ձեռքին քայլելով գնացել է շենքի վերջին մուտքի ուղղությամբ։ Որոշել է խլել այդ կնոջ պայուսակը։ Այդ նպատակով, շքամուտքում դրված ծաղկամանի մոտից քար է վերցրել և 2-րդ հարկի աստիճանահարթակ տանող ճանապարհին նրանից առաջ անցնելով` շրջվել է դեպի այդ կինը։ Այժմ չի հիշում, թե ուրիշ ինչ է կատարել։ Ենթադրում է, որ հարբած լինելու պատճառով, քարը ձեռքին ընկել է այդ կնոջ վրա։ Անծանոթ կինն աղմկել է, օգնություն է կանչել։ Ինքն էլ առանց պայուսակը հափշտակելու դիմել է փախուստի, իսկ ձեռքին եղած քարը գցել է աստիճանների վրա։ Իրեն հետապնդել են և բռնել, որից հետո բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին։ Նախաքննական ցուցմունքներում հայտնել է, որ քարը վերցրել է շենքի բակից, սակայն իրականում այն վերցրել է շքամուտքում, որտեղ ծաղկամաններն են դրված։ Արարքը կատարելիս եղել է խմած։ Անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար։ Խնդրում է հաշվի առնել, որ խնամքին են երկու անչափահաս զավակները, հաշմանդամ կինը և իրեն մեղմ պատժել։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 40-43, 75-77, 95, 167-168/։ Տուժող Հեղինե Գասպարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18-ի սահմաններում աշխատանքից վերադարձել է տուն։ Ձեռքին եղել է պայուսակ, որի մեջ եղել են երեք հատ օպտիկական ակնոցներ իրենց տուփերով, դրամապանակ, կոսմետիկ մկրատ, 7.000 ՀՀ դրամ գումար և պոլիէթիլենային տոպրակ, ընդհանուրը` 86.500 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք։ Մտնելով շենքի 3-րդ մուտք` աստիճաններով բարձրացել է դեպքի 3-րդ հարկում գտնվող իր բնակարան։ Երկրորդ հարկի աստիճանահարթակին չհասած` իրեն հետևող անծանոթ տղամարդը ճանապարհ է խնդրել։ Ինքը վերջինիս ճանապարհ է տվել, սակայն անծանոթն իրեն շրջանցելով` շրջվել է իր ուղղությամբ և առանց որևէ բան ասելու քարով հարվածներ է հասցնել իր գլխին։ Ձեռքերով փակելով գլուխը` ինքն աղմուկ է բարձրացրել և օգնություն է կանչել։ Հարևանների դուրս գալուն պես անծանոթը ձեռքի քարը նետել է և դիմել է փախուստի։ Հարևանուհի Ռուզաննա Ասլանյանն իրեն ուղեկցել է բնակարան, օգնություն ցուցաբերել և զանգահարել է շտապբուժօգնության աշխատակիցներին։ Մինչև վերջիններիս ժամանելը` Ռուզաննայի բնակարանի պատուհանից տեսել է, որ ոստիկանության աշխատակիցները բռնել են իր նկատմամբ հարձակում կատարած անձնավորությանը։ Դրանից հետո տեղափոխվել է Երևանի թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոց, որտեղ անհրաժեշտ բուժօգնություն ստանալուց հետո վերադարձել է տուն։ Հարևան Աշոտ Ոսկանյանն իրեն է հանձնել այն քարը, որով անծանոթը հարվածներ է հասցրել իր գլխին և որն էլ ինքը ներկայացրել է քննությանը։ Հետագայում տեղեկացել է, որ հանցագործություն կատարած անձը հանդիսանում է Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանը։ Ամբաստանյալի նկատմամբ որևէ գույքային պահանջ չի ներկայացնում։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 26-28/։ Վկա Միհրան Միքայելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18։00-ի սահմաններում շքամուտքից օգնություն կանչող ձայներ լսելով` դուրս է եկել իր բնակարանից, իջել է երկրորդ հարկ և տեսել, որ հարևանուհի Հեղինե Գասպարյանը ձեռքերով գլուխը բռնած` օգնություն է կանչում։ Հեղինեն իրեն հայտնել է, որ անծանոթ մի տղամարդ հարվածներ է հասցրել իր գլխին և դիմել է փախուստի։ Անմիջապես դուրս է եկել շենքի բակ և նկատել է փախուստի դիմած անծանոթ անձնավորությանը, որին վազքով հետապնդել է շենքի առաջին հարկում շինարարական աշխատանքներ կատարող Հարությունը։ Ինքը նույնպես վազել է նրա հետևից։ Շուրջ հարյուր մետր անծանոթին հետապնդելուց հետո իրենց հաջողվել է բռնել նրան և վերադարձնել շենքի բակ։ Անծանոթը հայտնել է, որ Եղեգնաձոր քաղաքի բնակիչ Միսակ Ստեփանյանն է, ներողություն է խնդրել կատարածի համար և խնդրել է իրեն բաց թողնել։ Նույն պահին իրենց են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և Միսակ Ստեփանյանին տարել են ոստիկանության բաժին։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 45-47/։ Վկա Անահիտ Ամիրխանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին գտնվել է տանը, երբ ժամը 18-ի սահմաններում շքամուտքից կնոջ ձայն և օգնության կանչեր է լսել։ Դուրս գալով շքամուտք` երկրորդ հարկի աստիճանահարթակ բարձրացող աստիճանների վրա տեսել է իրենց հարևանուհի Հեղինե Գասպարյանին, որը գլուխը բռնած բղավել է «խփեց, փախավ, բռնեք»։ Անմիջապես մոտեցել է նրան և մյուս հարևանուհի Ռուզաննա Ասլանյանի հետ Հ. Գասպարյանին բարձրացրել են Ռուզաննայի բնակարան, որից հետո ինքն իջել է իր բնակարանից սառույց բերելու։ Այնուհետև շտապբուժօգնության ավտոմեքենան դիմավորելու նպատակով ինքը դուրս է եկել շենքի բակ և տեսել, որ ոստիկանները բռնել են Հ. Գասպարյանի նկատմամբ հարձակում կատարած անձին։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 86-87/։ Վկա Ռուզաննա Ասլանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18-ի սահմաններում շքամուտքից ձայներ լսելով` դուրս է եկել բնակարանից և տեսել, որ երկրորդ հարկի աստիճանահարթակ բարձրացող սանդուղքների վրա հարևանուհի Հեղինե Գասպարյանը ձեռքերով գլուխը բռնած բղավել է «խփեց, փախավ, բռնեք»։ Ինքն անմիջապես մոտեցել է Հ. Գասպարյանին և մյուս հարևանուհի Անահիտ Ամիրխանյանի հետ նրան բարձրացրել են իր բնակարան, որտեղ նրան բուժօգնություն են ցույց տվել։ Որոշ ժամանակ անց շենքի բակից ձայներ լսելով` Հեղինե Գասպարյանը մոտեցել է պատուհանին և մատնացույց անելով ոստիկանների կողմից բռնված անձնավորությանը` հայտնել է, որ այդ նույն տղամարդն է հարձակվել իր վրա և քարով հարվածներ հասցրել իր գլխին։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 84-85/։ Վկա Հարություն Հակոբյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Երևանի Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 շենքի 3-րդ մուտքի թիվ 20 բնակարանում իրականացրել է վերանորոգման աշխատանքներ։ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18։00-ի սահմաններում շքամուտքից օգնություն կանչող ձայներ լսելով` դուրս է եկել բնակարանից և նկատել մոտ 40 տարեկան մի տղամարդու, որն արագ իջել է աստիճաններով, դուրս է եկել շքամուտքից և դիմել է փախուստի։ Նրա հետևից դուրս է եկել նույն մուտքի բնակիչ Միհրանը, որի հետ միասին հետապնդել են անծանոթ տղամարդուն, շենքից մոտ 100 մետր հեռավորության վրա բռնել են նրան և հետ բերել թիվ 7 շենքի բակ։ Այդ տղամարդու վրայից ալկոհոլի հոտ է փչել, նա խնդրել է բաց թողել իրեն։ Այդ պահին մոտեցել են ոստիկանության աշխատակիցները և այդ անձնավորությանը բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին։ Այդ ընթացքում ոստիկաններից իմացել է, որ անծանոթը Եղեգնաձոր քաղաքի բնակիչ Միսակ Ստեփանյանն է, որը Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 շենքի 3-րդ շքամուտքում հարձակվել է նույն մուտքի բնակիչ Հեղինե Գասպարյանի վրա և քարով հարվածել է նրա գլխին։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 82-83/։ Վկա, ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքի աշխատակից Մանվել Բասոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18-ի սահմաններում, նույն բաժանմունքի աշխատակից Արա Հայրապետյանի հետ, Երևանի Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 և թիվ 9 շենքերի միջնամասում շրջագայելու ընթացքում նկատել են հավաքված քաղաքացիների, որոնք քաշքշել են մի քաղաքացու։ Մոտենալով նրանց` պարզել են, որ անծանոթ քաղաքացին ծեծի է ենթարկել Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 շենքի բնակչուհի Հեղինե Գասպարյանին, իսկ շենքի բնակիչները հետապնդել և բռնել են նրան։ Վերջինս ներկայացել է որպես Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքի բնակիչ, ապա հայտնել է, որ քիչ առաջ Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 շենքի մուտքում գույքի հափշտակություն կատարելու նպատակով քարով հարվածներ է հասցրել մի կնոջ` գլխի շրջանում։ Մ. Ստեփանյանին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունք։ Տուժողը բղավել է, որ նա է իրեն խփել քարով, իսկ նա ասել է` «էս ինչ էշություն արեցի, քարով խփեցի` պայուսակը տանելու նպատակով»։ Ինքը տուժողին չի ճանաչել, քանի որ այդ թաղամասը չի սպասարկում։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 108-109/։ Վկա, ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքի աշխատակից Արա Հայրապետյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18-ի սահմաններում Երևանի Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 և թիվ 9 շենքերի միջնամասում, նույն բաժանմունքի աշխատակից Մանվել Բասոյանի հետ շրջագայելու ընթացքում նկատել են հավաքված քաղաքացիների, որոնք քաշքշել են մի տղամարդու։ Մոտենալով նրանց` պարզել են, որ անծանոթը ծեծի է ենթարկել Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 շենքի բնակչուհի Հեղինե Գասպարյանին, իսկ շենքի բնակիչները հետապնդել և բռնել են նրան։ Վերջինս ներկայացել է որպես Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքի բնակիչ, ապա հայտնել է, որ քիչ առաջ Քաջազնունի փողոցի թիվ 7 շենքի մուտքում գույքի հափշտակություն կատարելու նպատակով քարով հարվածել է մի կնոջ։ Մ. Ստեփանյանին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունք։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 106-107/։ Վկա Աշոտ Ոսկանյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18-ի սահմաններում օգնություն կանչող կանացի ձայներ լսելով դուրս է եկել շքամուտք և երկրորդ հարկի աստիճանահարթակին տեսել է հարևանուհի Հեղինե Գասպարյանին, որը ձեռքերով գլուխը բռնած հայտնել է «խփեց, փախավ»։ Հարևաններ Անահիտ Ամիրխանյանի և Ռուզան Ասլանյանի հետ Հ. Գասպարյանին բարձրացրել են Ռուզաննա Ասլանյանի բնակարան, որտեղ նրան օգնություն են ցույց տվել։ Որոշ ժամանակ անց Հեղինեն մոտենալով պատուհանին բակում հավաքված մարդկանց մեջ տեսել և ճանաչել է իրեն ծեծի ենթարկած անձնավորությանը։ Դրանից հետո 2-րդ հարկ բարձրացող սանդուղքների վրա ինքը հայտնաբերել է քար, որը վերցրել և հետագայում հանձնել է Հ. Գասպարյանին։ /գ.թ. 60-61/։ Դատաբժշկական փորձաքննության 2010թ. նոյեմբերի 8-ի թիվ 2770 եզրակացությամբ այն մասին, որ` «Հ. Գասպարյանի մարմնական վնասվածքները` ծոծրակային շրջանի սալջարդ-ջնջխված վերքի, ենթամաշկային արյունահավաքի, գանգուղեղային տրավմայի ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկայով, այդ թվում նաև ներկայացված քարով, առնվազն մեկ հարվածի հետևանքով, հնարավոր է նշված ժամկետում և պատճառվել է առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6-օրից և ոչ ավելի 21-օրից։»։ /գ.թ. 123-124/։ Դատակենսաբանական փորձաքննության 2010թ. նոյեմբերի 19-ի թիվ 530 եզրակացությամբ այն մասին, որ` «1. Տուժող Հ. Ք. Գասպարյանի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբին։ 2. Փորձաքննության ներկայացված քարի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվել է մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ տուժող Հ. Ք. Գասպարյանից։»։ /գ.թ. 146-148/։ Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2010թ. դեկտեմբերի 8-ի թիվ 920-ԱՊ եզրակացությամբ այն մասին, որ` «Փորձաքննությանը տրամադրված ապրանքատեսակների միջին շուկայական գներն առանձին-առանձին, 2010թ. հոկտեմբերի 25-ի դրությամբ, բերված են «Հետազոտություն» բաժնում։»։ /գ.թ. 155-156/։ Դատահոգեբուժական և դատանարկոլոգիական համալիր ստացիոնար փորձաքննության 2010թ. դեկտեմբերի 23-ի թիվ 210 եզրակացությամբ այն մասին, որ` «Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանը հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում, նրա մոտ հայտնաբերվում է «Խրոնիկական ալկոհոլիզմ 2-րդ ստադիայի, ցուցաբերում է դիրքորոշված-պաշտպանողական վարք։»։ Այդ մասին են վկայում ինչպես անամնեստիկ տվյալները, այնպես էլ ներկա հետազոտման արդյունքները։ Ինչպես իրավախախտումը կատարելիս, այնպես էլ ներկայումս նա կարող էր գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք։ Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանին հարկ է ճանաչել մեղսունակ։ Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին։ Նարկոլոգի եզրակացություն – Փորձաքննվողը ծնվել է 13.11.1969թ.-ին։ Նյարդահոգեբուժական կաբինետում հաշվառված չէ 3571 առ 24.11.2010թ.։ Ժառանգականությունը ծանրաբերված է. հայրը, մորեղբայրը, հորեղբայրը տառապում են ալկոհոլիզմով։ Ունի միջնակարգ կրթություն։ Կրած հիվանդություններից նշում է ԳՈՒՏ, Բոտկինի հիվանդություն։ Ալկոհոլային խմիչքներ է գործածել ավելի հաճախ, մոտ 20 տարի է։ Վերջին հինգ տարիները խմում է զապոյներով, տևում է մոտ 3-7 օր, լուսավոր ժամանակները տևում են մոտ 5-6 ամիս։ Առկա է հոգեկան և ֆիզիկական կախվածություն ալկոհոլային խմիչքներից։ Աբստինենտային համախտանիշը ձևավորված է, ընդհանում է թույլ արտահայտված վեգետո-սոմատիկ խանգարումներով։ Տոլերանտությունը բարձր է, զապոյների ընթացքում օրեկան մոտ 1,5-2,0 լիտր օղի կամ այլ ալկոհոլային խմիչքներ։ Հարբած ժամանակ ագրեսիվ է, կոնֆլիկտային։ Ախտորոշում. «Խրոնիկական ալկոհոլիզմ 2-րդ ստադիա», հարկադիր բուժման կարիք ունի, հակացուցումներ չկան։»։ /գ.թ. 184-188/։ Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 2010թ. հոկտեմբերի 26-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն դեպքի վայրն է հանդիսանում Երևանի Քաջազնունու անվան փողոցի թիվ 7 շենքի 3-րդ մուտքը։ Միսակ Ստեփանյանը մատնացույց անելով շենքի բակում տեղադրված տաղավարը` հայտնել է, որ այդտեղ է միայնակ խմել իր մոտ եղած մեկ շիշ օղին, որից հետո նկատել է մի տարեց կնոջ, որը մտել է շենքի բակ։ Տեսնելով այդ կնոջ ձեռքի պայուսակն ու տոպրակը` ինքը քայլել է նրա հետևից։ Այդ կինը մտել է շենքի 3-րդ մուտք, իսկ ինքը ծառի տակից վերցնելով քարը` նրա հետևից մտել է մուտք, բարձրացել է նրա հետևից և երկրորդ հարկի աստիճանահարթակում ճանապարհ է խնդրել նրանից։ Կինը ճանապարհ է տվել, ինքն անցել է նրանից, շրջվել և իր ձեռքին եղած քարով հարվածել է նրա գլխին։ Թե քանի անգամ է հարվածել` չի հիշում, քանի որ խմած է եղել։ Այնուհետև քաշել է այդ կնոջ թևից, փորձել է հափշտակել նրա ձեռքի պայուսակը, սակայն չի կարողացել, քանի որ նա աղմկել է, իսկ ինքը քարը ձեռքից գցելով` դիմել է փախուստի։ Այդ ժամանակ շենքի բակում ոչ ոք չի եղել, նկատել է միայն շինարարությամբ զբաղվող բանվորներին։ /գ.թ. 63-64/։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված քարով և դրա զննության վերաբերյալ 2010թ. հոկտեմբերի 25-ի արձանագրությամբ այն մասին, որ քարը ներկայացրել է Հ. Գասպարյանը, այն մոխրագույն է, աջ սայրի վրա առկա է կարմիր գույնի, արնանման չորացած հետք։ Քարի երկարությունը 16 սմ է, լայնությունը` 10 սմ, շրջագծով 25 սմ է։ Ստորին հատվածը սուր է, իսկ վերևի հատվածը` տափակ։ Արտաքինից քարի վրա այլ հետքեր չեն հայտնաբերվել։ /գ.թ. 29, 30/։ Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Վերլուծելով ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա նախաքննական ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, որպես զենք օգտագործվող այլ առարկայի գործադրմամբ ավազակություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չի եղել, վատառողջ է, խնամքին են երկու անչափահաս զավակները և երկրորդ խմբի հաշմանդամ կինը, նախաքննության ընթացքում տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք` դատարանը հաշվի է առնում հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։ Ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։ Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։ Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 25.10.2010թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված քարը պետք է ոչնչացնել։ Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մ. Ստեփանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Քննարկելով ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի նկատմամբ հարկադրական բուժում կիրառելու հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ նրանց նկատմամբ պետք է կիրառել հարկադրական բուժում ալկոհոլամոլության դեմ։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը` Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. հոկտեմբերի 25-ից։ Ամբաստանյալ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի նկատմամբ կիրառել հարկադրական բուժում` ալկոհոլամոլության դեմ։ Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց ճանաչված քարը` ոչնչացնել։ Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 02-05-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 01-06-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 208, 127 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 01-06-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 0364/01/10 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-13483 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 06-06-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 30-09-2011 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 05-10-2011 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 10-10-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 208, 199 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 10-10-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 208, 199 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0364/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 30-05-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 30-05-2011 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Սիրանուշ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Միսակ Ստեփանյան Բեկանել և փոփոխել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի /ՀՀ քր. օր-ի 175 հոդ. 2-րդ մասի 4-րդ կետով - ազատազրկում 7 տարի ժամկետով / վերաբերյալ 02.05.2011թ. դատավճիռը` Մ.Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քր.օր. 64 հոդ. կիրառմամբ նվազագույն պատժից ավելի մեղմ ու համաչափ պատիժ նշանակելու առումով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 03-06-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մարգո |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 06-06-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 07-06-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 16-06-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-06-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 06-07-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 14-07-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 14-07-2011 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Միսակ |
| Ազգանուն | Ստեփանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտ դատավոր` Մ.Մարտիրոսյան ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Գործ հ.ԵԿԴ/0364/01/10 14 հուլիսի 2011թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը՝ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝ ԴԱՏԱԽԱԶ՝ Ա.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Ս.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ՝ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մայիսի 02-ի դատական ակտի դեմ բերված ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպան` Սիրանուշ Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքը Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ` Գ.Սաղոյանի 25.10.2010թ. որոշմամբ` հարուցվել է քրեական գործ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով: 25.10.2010թ. Մ.Ստեփանյանը ձերբակալվել է: 27.10.2010թ. Մ.Ստեփանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով: 27.10.10թ. քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան` Մ.Ստեփանյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին, որը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի նույն օրվա որոշմամբ բավարարվել է և Մ.Ստեփանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով: 28.12.10թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մայիսի 02-ի դատական ակտով` Մ.Ստեփանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման յոթ /7/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: Մ.Ստեփանյանի նկատմամբ նշանակվել է հարկադիր բուժում ալկոհոլամոլության դեմ: Պատժի սկիզբը` 25.10.2010թ.-ից: Խափանման միջոցը` կալանքը, թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպան` Սիրանուշ Հարությունյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 07.06.2011թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ: Գործի փաստական հանգամանքները Մ.Ստեփանյանը 2010թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18.00-ի սահմաններում, հարբած վիճակում Երևանի Քաջազնունի փողոցի 7 շենքի 3 մուտքի 2-րդ հարկի աստիճանահարթակում, նույն շենքի բնակչուհի Հեղինե Գասպարյանին պատկանող զգալի չափերի` 86.500 ՀՀ դրամ գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ վերջինիս կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, որպես զենք օգտագործվող առարկայով` նախապես իր հետ վերցրած քարով, հարվածներ է հասցրել նրա ծոծրակային շրջանին և դիտավորությամբ պատճառել թեթև վնաս, սակայն հանդիպելով Հ.Գասպարյանի կանչով օգնության հասած նույն շենքի բնակիչների դիմադրությունը, դիմել է փախուստի: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը Վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալ Միսակ Ստեփանյանի շահերի պաշտպան` Սիրանուշ Հարությունյանը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. մայիսի 02-ի դատավճիռը և Մ.Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ նվազագույն պատժից ավելի մեղմ ու համաչափ պատիժ սահմանել: Համաձայն բողոքի փաստարկների` դատարանի դատավճիռը ակնհայտ խիստ է, այն կայացվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջների խախտմամբ: Տվյալ դեպքում դատարանը անտեսել է այն, որ ամբաստանյալը նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրական, խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխաներ, որոնցից մեկը վատառողջ է, 2-րդ խմբի հաշմանդամ կին, որը տառապում է հոգեկան հիվանդությամբ: Չնայած վերը նշված հանգամանքները թվարկված են դատավճռում, սակայն դրանք, ըստ էության, չեն անդրադարձել ամբաստանյալի նկատմամբ սահմանված պատժի վրա, հետևաբար դրանց թվարկումը կրում է զուտ ձևական բնույթ: Դատարանը հաշվի չի առել այն, որ տալով խոստովանական ցուցմունքներ, ամբաստանյալը լիովին ընդունելով իրեն առաջադրված մեղադրանքը զղջացել է կատարածի համար, այսինքն` Մ.Ստեփանյանը աջակցել է քննությանը, որը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի համաձայն, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք է: Բացի այդ, հանցանք կատարելուց հետո վատթարացել է Մ.Ստեփանյանի առողջական վիճակը, քրեակատարողական հիմնարկում գտնվելու ընթացքում ինքնավնասման մի քանի դեպքեր է կատարել, ինչը հիմք կարող է հանդիսանալ նոր փորձաքննություն նշանակելու համար: Վերը նշված հանգամանքները կարող էին բավարար լինել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը կիրառելու համար: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը Վերաքննիչ բողոքի սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, լսելով բողոք բերած անձի հիմնավորումները, դատախազի առարկությունները, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտը պետք է թողնել անփոփոխ հետևյալ պատճառաբանությամբ. Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` 1.գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում վերաքննիչ դատարանում հետազոտված ապացույցներին 2.ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ ՀՀ միջազգային պայմանագիրը 3.առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում 4.դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին: Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի` դատավճիռը կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին լուծում է հետևյալ հարցերը` ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը. այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին. ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը. ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ, և եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն. ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները. ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալը իր կատարած արարքի համար. ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ. ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ □Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար□: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` □Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները□: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` □Պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով□: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` □Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները□: Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի 1-ին մասի` □Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, (…) կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ (…)□: Այս հարցի կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումը հետևյալն է. □(…) բացառիկ հանգամանքները կապված են հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի հետ: □Օրենքում օգտագործված □բացառիկ□ բառը ենթադրում է, որ տվյալ փաստական հանգամանքը կամ դրանց համակցությունը դուրս են գալիս սովորականի շրջանակներից: Այլ կերպ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման համար հիմք հանդիսացած մեղմացնող հանգամանքը կամ մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը պետք է այն աստիճան առանձնահատուկ լինեն, որ վերածվեն բացառության□: Մ.Ստեփանյանի վերաբերյալ քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությամբ պարզվեց, Երևանի Քաջազնունու փողոցի թիվ 7-րդ շենքի բակում գտնված ժամանակ նկատելով պայուսակը և պոլիէթիլենային տոպրակը ձեռքին շենքի մուտք մտնող 68 ամյա կնոջը` գործով տուժող Հ.Գասպարյանին, նրա վրա ավազակային հարձակում կատարելու, վերջինիս դիմադրությունը հաղթահարելու նպատակով բակից վերցնելով քարը ամբաստանյալը հետևել է տուժողին ու շենքի 3-րդ մուտքի 2-րդ հարկի աստիճանների վրա առաջ անցնելով նրանից ձեռքում եղած քարով հարվածել է տուժողի գլխին` ծոծրակային շրջանին, իսկ երբ Գասպարյանը իրեն պաշտպանելու նպատակով ձեռքով բռնել է գլուխը, քարով հարվածել է նրա ձեռքերին, սակայն հանցագործությունը մինչև վերջ չի կարողացել հասցնել, այն է` հափշտակել է նրա պայուսակը և տոպրակը, քանի որ տուժողի աղաղակների և օգնության կանչերի հետևանքով տներից դուրս են եկել հարևանները, որոնց ի վերջո հաջողվել է բռնել արդեն փախուստի դիմած ամբաստանյալին: Ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել ինչպես կատարված արարքի հանրային վտանգավորությունը և բնույթը, այնպես էլ պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող, նրա անձը բնութագրող հանգամանքները` դրական բնութագրվելը, նախկինում դատված չլինելը, վատառողջ լինելը, խնամքին 2 անչափահաս երեխա և երկրորդ խմբի հաշմանդամ կինը գտնվելը, խոստովանական ցուցմունքներ տալը, կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը, ինչպես նաև որպես ծանրացնող հանգամանք` արարքը ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը: ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի կողմից կատարված արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև այն, որ չկան բացառիկ հանգամանքներ կամ հիմքեր նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման համար, գտավ, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ, այն հիմնավորված լինելու պատճառով: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանի շահերի պաշտպան` Սիրանուշ Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Ամբաստանյալ՝ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի մայիսի 02-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ: Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 14-07-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 16-08-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 208, 166 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 16-08-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 208, 166 թերթից: |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-12151/11 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 19-08-2011 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0364/01/10
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 12-08-2011 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Սիրանուշ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ՝ Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Միսակ |
| Ազգանուն | Ստեփանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 16-08-2011 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-12151 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 18-08-2011 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 2 հատոր |
| Գործի համարը | ԵԿԴ/0364/01/10 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 18-08-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Օհանյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 17-09-2011 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԿԴ/0364/01/10 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔՆԵՐԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 17 սեպտեմբերի 2011 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան) նախագահությամբ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քննարկելով Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 14-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանի և նրա պաշտպան Ս.Հարությունյանի վճռաբեկ բողոքները վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մայիսի 2-ի դատավճռով Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանը մեղավոր է ճանչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման 7 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանի պաշտպան Ս.Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 14-ի որոշմամբ մերժվել է, իսկ բողոքարկված դատական ակտը` թողնվել անփոփոխ։ Վճռաբեկ բողոքներ են բերել ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանը և նրա պաշտպան Ս.Հարությունյանը։ Գտնելով, որ դատական ակտը կայացվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 64-րդ հոդվածների անտեսմամբ` պաշտպան Ս.Հարությունյանը խնդրել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 14-ի որոշումը բեկանել և փոփոխել` Մ.Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման առումով։ Պաշտպանը նշել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված հիմքը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար։ Վերլուծելով բողոքը՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ պաշտպանի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար։ Ուստի, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված հիմքի առկայությունը հիմնավորված չէ։ Ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանն իր վճռաբեկ բողոքում նշելով, որ համաձայն չէ առաջադրված մեղադրանքի և պատժաչափի հետ` խնդրել է դատական ակտը վերանայել ու կայացնել արդարացի որոշում։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Վճռաբեկ դատարանը բողոքն ընդունում է վարույթ, եթե՝ 1) բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, կամ 2) վերանայվող դատական ակտը առերևույթ հակասում է վճռաբեկ դատարանի՝ նախկինում ընդունված որոշումներին, կամ 3) վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ։ 4) առկա է նոր երևան եկած կամ նոր հանգամանք»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6.1-րդ կետի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը պետք է բովանդակի նույն օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի որևէ կետի հիմնավորումները։ Ամբաստանյալի վճռաբեկ բողոքի ուսումնասիրությունից երևում է, որ այն չի բովանդակում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի որևէ կետի հիմնավորում։ Բացի այդ, ամբաստանյալի բողոքին կցված չեն վճռաբեկ բողոքի պատճենը դատավարության մասնակիցներին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը, ինչը հանդիսանում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի խախտում։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքները ենթակա են վերադարձման։ Հաշվի առնելով վերը շարադրված հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով՝ Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Միսակ Նուշերվանի Ստեփանյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 14-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանի և նրա պաշտպան Ս.Հարությունյանի վճռաբեկ բողոքները վերադարձնել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Դատավորներ` Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 19-09-2011 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 23-09-2011 |
|---|---|
| Դատարան | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Այլ նշումներ | 2 հատոր՝ 208, 189 թերթ: |