Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

7 ապրիլի 2011թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0359/01/10

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Տ. Գրիգորյան,

մեղադրող`
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների դատախազության
ավագ դատախազ Ս. Հարությունյան,

պաշտպան` Ա. Ավագյան,
Ն. Հովհաննիսյան,

տուժող` Գ. Մանուկյան,


դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Արայիկ Սամվելի Բարսեղյանի`
ծնված 1978թ. մայիսի 23-ին Երևանում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, նախկինում բազմիցս դատված`
1/ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Գերագույն դատարանի 1997թ. հունիսի 19-ի դատավճռով, ԼՂՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածով դատապարտվել է ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով,
2/ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 23.11.2000թ. դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 86-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, նույն օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 7 տարի ժամկետով` անձնական գույքի հիսուն տոկոսի բռնագրավմամբ, նույն դատարանի 2001թ. մայիսի 8-ի որոշմամբ, նախորդ դատավճռում նշված Ա. Բարսեղյանի արարքը ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 4-րդ մասից վերաորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 86-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, նույն օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի կիրառմամբ վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 6 տարի ժամկետով` անձնական գույքի հիսուն տոկոսի բռնագրավմամբ, 2003թ. հուլիսի 4-ին պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի չկրած մասից,
3/ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2004թ. մայիսի 20-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվելով 2004թ. մարտի 12-ից, 2005թ. դեկտեմբերի 7-ին պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի` 1 տարի 11 ամիս 6 օր չկրած մասից,
4/ Ռոստովի մարզի Մյասնիկովսկի շրջանային դատարանի 2008թ. հուլիսի 15-ի դատավճռով, ՌԴ քրեական օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 3-րդ մասի «ա» կետով, ՌԴ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի 6 ամիս ժամկետով, կալանքի սկիզբը հաշվելով 2008թ. ապրիլի 17-ից, պատիժը կրել է ամբողջությամբ` մինչև 16.10.2010թ., դատվածությունները չմարված, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակվել է Երևանի Նորքի 9-րդ փողոցի թիվ 137 տանը, սույն քրեական գործով կալանքի տակ է 16.10.2010թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով։

Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 13180306 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում հարուցվել է 2006թ. հունվարի 7-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Շ. Ավագյանին պատկանող պայուսակը գողանալու փաստի առթիվ։
2006թ. հունվարի 17-ին քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնի քննչական բաժնի քննիչի վարույթ։
Քննիչի 2006թ. մարտի 7-ի որոշմամբ քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` որպես մեղադրյալ ներգրավման ենթակա անձը հայտնի չլինելու պատճառաբանությամբ։
Քննիչի 2006թ. մարտի 27-ի որոշումներով քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է, Արայիկ Սամվելի Բարսեղյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, հայտարարվել է նրա հետախուզումը, իսկ քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մեղադրյալ Արայիկ Սամվելի Բարսեղյանի գտնվելու վայրը պարզված չլինելու պատճառաբանությամբ։ Այդ քրեական գործով հետախուզման մեջ գտնվող Արայիկ Սամվելի Բարսեղյանը, Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզում, 2008թ. ապրիլի 8-ին և 9-ին կատարել է գույքի հափշտակություններ, որի համար Ռուսաստանի Դաշնության քրեական օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 3-րդ մասի «ա» կետով, Ռուսաստանի Դաշնության քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի 6 ամիս ժամկետով, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2008թ. ապրիլի 17-ից։ Այդ դատավճռով նշանակված պատիժն ամբողջությամբ կրել և պատժի կրումից ազատվել է 2010թ. հոկտեմբերի 16-ին, որից հետո շարունակելով գտնվել կալանքի տակ` հանձնվել է Հայաստանի Հանրապետությանը և 2010թ. դեկտեմբերի 12-ին ընդունվել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով քրեական պատասխանատվության ենթարկվելու համար։
Քննիչի 2010թ. դեկտեմբերի 12-ի որոշմամբ, թիվ 13180306 քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է։
Արայիկ Սամվելի Բարսեղյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով հետևյալ արարքի համար. «որ նա` նախկինում հափշտակության համար երկու անգամ դատապարտված լինելով, դատվածությունը չմարված, ունենալով պատժի չկրած մաս, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2006թ. հունվարի 7-ին` ժամը 19.30-ից մինչև 20.30-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Այգեստան 11-րդ փողոցի 71 հասցեում գործող «Բարև տուն» հյուրանոցի նախասրահից գաղտնի հափշտակել է ԱՄՆ քաղաքացի Շուշիկ Ավագի Ավագյանի պայուսակը, ինչպես նաև ՀՀ քաղաքացի Գոհար Արամի Մանուկյաի «Սիմենս Ա-62» մոդելի բջջային հեռախոսը, որի հետևանքով Շ. Ավագյանին պատճառվել է շուրջ 400 000 ՀՀ դրամի, իսկ Գ. Մանուկյանին` 33.000 ՀՀ դրամի զգալի չափի գույքային վնաս։»։
2011թ. դեկտեմբերի 28-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։


Արագացված դատական քննություն

Ամբաստանյալ Արայիկ Սամվելի Բարսեղյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նա հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։
Մեղադրողը միջնորդության դեմ չառարկեց։
Տուժողը ամբաստանյալի դեմ որևէ պահանջ չի ներկայացրել։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ` Արայիկ Սամվելի Բարսեղյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված արարք։




Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Արայիկ Սամվելի Բարսեղյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-182-րդ հոդվածներով նախատեսված հանցանքների համար երկու և ավելի դատվածություն ունեցող անձ, ամբաստանյալ Արայիկ Սամվելի Բարսեղյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, կրկին անգամ, գողություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Քաղաքացիական, ընտանեկան և քրեական գործերով իրավական օգնության և իրավական հարաբերությունների մասին կոնվենցիայի /կատարված է Մինսկ քաղաքում, 1993թ. հունվարի 22-ին, Հայաստանի Հանրապետության համար ուժի մեջ է մտել 1994թ. դեկտեմբերի 21-ից/ 60-րդ հոդվածի համաձայն` «Պահանջն ստանալուն պես, հարցվող Պայմանավորվող կողմն անհապաղ միջոցներ է ձեռնարկում այն անձին կալանքի վերցնելու ուղղությամբ, որի հանձնումը պահանջվում է, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ հանձնումը չի կարող կատարվել։»։
Նույն կոնվենցիայի Արձանագրությամբ նախատեսված փոփոխություններով /Հայաստանի Հանրապետության համար ուժի մեջ է մտել 2000թ. հունիսի 9-ից/ սահմանված 61/2-րդ հոդվածի համաձայն` «Սույն Կոնվենցիայի 60-րդ, 61-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներին համապատասխան կալանքի վերցված անձի կալանքի տակ պահելու ժամանակը, նրան հանձնելու դեպքում, հաշվառվում է կալանքի տակ պահելու ամբողջ ժամկետի մեջ, որը նախատեսված է այն Պայմանավորվող կողմի օրենսդրությամբ, որին այդ անձը հանձնվել է։»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 14-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Հայաստանի Հանրապետության տարածքում հանցանք կատարած անձը ենթակա է պատասխանատվության Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով։»։
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Հայաստանի Հանրապետության և այլ պետությունների տարածքում անձի կողմից հանցանք կատարելու դեպքում նրա պատասխանատվությունը վրա է հասնում Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով, եթե անձը քրեական պատասխանատվության է կանչվել Հայաստանի Հանրապետության տարածքում, և եթե Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրով այլ բան նախատեսված չէ։»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն` «Օտարերկրյա պետության դատարանի դատավճիռը կարող է հաշվի առնվել, եթե Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացին, օտարերկրյա քաղաքացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը դատապարտվել է Հայաստանի Հանրապետության տարածքից դուրս կատարած հանցանքի համար և կրկին հանցանք է կատարել Հայաստանի Հանրապետության տարածքում։
Սույն հոդվածի առաջին մասին համապատասխան հանցագործությունների ռեցիդիվը, չկրած պատիժը կամ օտարերկրյա պետության դատարանի դատավճռի այլ իրավական հետևանքները հաշվի են առնվում նոր հանցանքը որակելիս, պատիժ նշանակելիս, քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելիս»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցանքների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով՝ դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նվազ խիստ պատիժն ավելի խիստ պատժով կլանելու կամ նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով։
(…)
4. Եթե հանցանքների համակցությունն ընդգրկում է ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքներ, ապա վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով։
(…)
6. Պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը։ Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը։»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` «Եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը։ …»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ կրող անձը կարող է պայմանական վաղաժամկետ ազատվել, եթե դատարանը գտնի, որ նա ուղղվելու համար նշանակված պատժի մնացած մասը կրելու կարիք չունի։
(…)
6. Եթե պատժի չկրած մասի ընթացքում դատապարտյալը՝ … 3) կատարում է դիտավորյալ հանցանք, ապա դատարանը նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակում սույն օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով նախատեսված կանոններով։ …»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 480-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն` «Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով նախատեսված դեպքերում և կարգով օտարերկրյա պետությունների կողմից Հայաստանի Հանրապետությանը կարող են հանձնվել Հայաստանի Հանրապետության տարածքում հանցանք կատարած և օտարերկրյա պետության տարածքում գտնվող անձինք` Հայաստանի Հանրապետության տարածքում կատարած հանցանքների համար նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելու նպատակով։ Նույն նպատակով, Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով նախատեսված դեպքերում և կարգով, օտարերկրյա պետությունները Հայաստանի Հանրապետությանը կարող են հանձնել նաև տվյալ օտարերկրյա պետության տարածքում հանցագործություն կատարած Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիներին։ Սույն հոդվածի առաջին մասով նախատեսված անձանց նկատմամբ Հայաստանի Հանրապետության տարածքում քրեական հետապնդում իրականացնելիս կիրառվում են սույն օրենսգրքի կանոնները` համապատասխան միջազգային պայմանագրով նախատեսված բացառություններով»։
Ամբաստանյալ Արայիկ Բարսեղյանը 2005թ. դեկտեմբերի 7-ին պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է ազատազրկման ձևով պատժից` ունենալով պատժի չկրած մաս մեկ տարի տասնմեկ ամիս վեց օր ժամկետով։ Պատժի չկրած մասի ընթացքում, 2006թ. հունվարի 7-ին, Երևանում, Ա. Բարսեղյանը կատարել է դիտավորյալ հանցանք, որի պատճառով նրա նկատմամբ պատիժը պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով նախատեսված կանոններով, այսինքն դատավճիռների համակցությամբ, պատժի չկրած մասը մասնակիորեն գումարելու սկզբունքով։
Հաշվի առնելով, որ 2006թ. հունվարի 7-ին Երևանում հանցագործություն` գույքի հափշտակություն կատարելուց հետո Ա. Բարսեղյանը Ռուսաստանի Դաշնությունում 2008թ. ապրիլի 8-ին և 9-ին դիտավորյալ հանցագործություն է կատարել, դատապարտվել է դրա համար և երկու տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժ է կրել, դատարանը գտնում է, որ Ա. Բարսեղյանի նկատմամբ վերջնական պատժին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ պետք է հաշվակցվի այդ դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը, այսինքն նշանակվող պատժից պետք է հանվի այդ երկու տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկումը։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները` ամբաստանյալ Արայիկ Սամվելի Բարսեղյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Արայիկ Սամվելի Բարսեղյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Արայիկ Սամվելի Բարսեղյանի կողմից նոր հանցանք է կատարվել 2004թ. մայիսի 20-ի դատավճիռը կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատիժը լրիվ կրելը, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով, նոր դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարման է ենթակա նախորդ` 2004թ. մայիսի 20-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից` մեկ տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկումը։
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Արայիկ Սամվելի Բարսեղյանը մեղավոր է մեկ այլ արարքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մյասնիկովսկի շրջանային դատարանի 2008թ. հուլիսի 15-ի դատավճիռը կայացնելը, դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժը պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիման վրա, պատիժների լրիվ գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցելով առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 21.03.2006թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Գ. Մանուկյանին պատկանող, «Սիմենս Ա-62» մոդելի բջջային հեռախոսը թողնել տուժողի տնօրինմանը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արայիկ Սամվելի Բարսեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ, 480-րդ հոդվածներով, դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Արայիկ Սամվելի Բարսեղյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով, գույքի կեսի բռնագրավմամբ` սակայն ոչ ավելի 433.000 /չորս հարյուր երեսուներեք հազար/ ՀՀ դրամ գումարից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել նախորդ` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2004թ. մայիսի 20-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 6/ վեց/ ամիս ժամկետով և ամբաստանյալ Արայիկ Սամվելի Բարսեղյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի 6/ վեց/ ամիս ժամկետով` գույքի կեսի բռնագրավմամբ` սակայն ոչ ավելի 433.000 /չորս հարյուր երեսուներեք հազար/ ՀՀ դրամ գումարից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ հաշվակցելով նախորդ` Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մյասնիկովսկի շրջանային դատարանի 2008թ. հուլիսի 15-ի դատավճռով նշանակված և ամբաստանյալի կողմից արդեն կրած պատիժը` 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը, ամբաստանյալ Արայիկ Սամվելի Բարսեղյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով` գույքի կեսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 433.000 /չորս հարյուր երեսուներեք հազար/ ՀՀ դրամ գումարից, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։ Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2010թ. հոկտեմբերի 16-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Գ. Մանուկյանին պատկանող, «Սիմենս Ա-62» մոդելի բջջային հեռախոսը թողնել տուժող Գ. Մանուկյանի տնօրինմանը։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ