Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

13 ապրիլի 2011թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0357/01/10

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Տ. Գրիգորյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրող,
ՀՀ գլխավոր դատախազության
ավագ դատախազ Վ. Մուրադյանի,

պաշտպան` Ն. Մկրտչյանի,

տուժողներ` Է. Մխիթարյան,
Ս. Ավետիսյան,


դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Արտակ Վազգենի Հակոբյանի`
ծնված 1971թ. հունվարի 9-ին Երևանում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, վատառողջ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, նախկինում չդատված, աշխատում է ՀՀ ոստիկանության պետական պահպանության վարչությունում որպես ավագ տեսուչ, հաշվառված է և բնակվում է Երևանի Այգեձոր փողոցի թիվ 74 շենքի թիվ 14 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։


Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 11122110 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթի քննչական բաժնում հարուցվել է 2010թ. օգոստոսի 20-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արտակ Վազգենի Հակոբյանի կողմից վաշխառություն կատարելու դեպքի առթիվ։
2010թ. հոկտեմբերի 20-ին քրեական գործն ըստ ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ հատուկ քննչական ծառայություն և նույն օրն ընդունվել է ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ քննիչի վարույթ։
Քննիչի 2010թ. դեկտեմբերի 21-ի որոշմամբ, Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի «Համաներում հայտարարելու մասին» 2009թ. հունիսի 19-ի որոշման կիրառմամբ, մեղադրյալ Արսեն Սարգսի Զաքարյանի վերաբերյալ քրեական գործի մասը կարճվել է և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է։
Արտակ Վազգենի Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար. «որ նա` կատարել է վաշխառություն, որի հետևանքով տուժողն ընկել է նյութական ծանր կացության մեջ։
Այսպես, ՀՀ ոստիկանության պետական պահպանության վարչության ավագ տեսուչ, ոստիկանության մայոր Արտակ Հակոբյանը 2006թ. գարնանը համաձայնվել է անշարժ գույքի գրավի դիմաց քաղաքացիներ Սերգեյ Ավետիսյանին և Էվելինա Մխիթարյանին պարտքով տրամադրել 15.000 ԱՄՆ դոլար գումար` ՀՀ կենտրոնական բանկի կողմից սահմանված բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը գերազանցող չափով /հինգ տոկոս/ տոկոսներ ստանալու պայմանով։
Այդ նպատակով 2006թ. մարտի 16-ին Կենտրոն նոտարական գրասենյակում Արտակ Հակոբյանի և Էվելինա Մխիթարյանի միջև կնքվել է առքուվաճառքի պայմանագիր, որով վերջինիս պատկանող` Երևան քաղաքի Բագրատունյաց փողոցի 34«ա» շենքի 41 բնակարանի նկատմամբ սեփականության իրավունքը փոխանցվել է Արտակ Հակոբյանին, ով Էվելինա Մխիթարյանին և Սերգեյ Ավետիսյանին տրամադրել է 15.000 ԱՄՆ դոլար գումար և մինչև նույն թվականի օգոստոսը նրանցից ամսական ստացել է 750 ԱՄՆ դոլար գումար` որպես տոկոս։
Հետագայում` 2006թ. օգոստոսին, Արտակ Հակոբյանն Էվելինա Մխիթարյանին և Սերգեյ Ավետիսյանին պարտքով տրամադրել է ևս 5.000 ԱՄՆ դոլար գումար և ընդհանուր` 20.000 ԱՄՆ դոլար տրված պարտքի դիմաց մինչև 2007թ. հունվարը նրանցից ստացել է ամսական 1.000 ԱՄՆ դոլար` որպես տոկոս։
2007թ. գարնանն արտաժույթի տատանման, ինչպես նաև չմուծված տոկոսների դիմաց Արտակ Հակոբյանը տրամադրած 20.000 ԱՄՆ դոլարի դիմաց պահանջել է 35.000 ԱՄՆ դոլար գումար, իսկ ներկայացված պահանջը չկատարելու դեպքում սպառնացել է վաճառել փաստացի Էվելինա Մխիթարյանին պատկանող բնակարանը։
2007թ. մայիսի 16-ին Արտակ Հակոբյանը, առքուվաճառքի և հիփոթեքի պայմանագիր կնքելով, Բագրատունյաց 34«ա» շենքի 41 բնակարանը վաճառել է քաղ. Արսեն Զաքարյանին և ստացված 42.000 ԱՄՆ դոլար վարկից վերցրել 35.000 ԱՄՆ դոլարը` Էվելինա Մխիթարյանին գցելով ծանր նյութական կացության մեջ։»։
2010թ. դեկտեմբերի 23-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունում չի առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։


Արագացված դատական քննություն

Ամբաստանյալ Արտակ Վազգենի Հակոբյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նա հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։
Տուժողներն ամբաստանյալի դեմ որևէ պահանջ չեն ներկայացրել։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ` Արտակ Վազգենի Հակոբյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Արտակ Վազգենի Հակոբյանը վատառողջ է` տառապում է հիպերտոնիկ հիվանդությամբ, նախկինում դատված չի եղել, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը, որն արտահայտվել է գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով։ Բացի այդ, ամբաստանյալ Ա. Հակոբյանը կամովին հատուցել է տուժողներին պատճառված գույքային վնասը և նրանք հայտնել են, որ Ա. Հակոբյանից որևէ պահանջ չունեն։



Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Արտակ Վազգենի Հակոբյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտակ Վազգենի Հակոբյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ վաշխառություն կատարելը, որի հետևանքով տուժողն ընկել է նյութական ծանր կացության մեջ` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները` ամբաստանյալ Արտակ Վազգենի Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա վատառողջ է, նախկինում դատված չի եղել։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում նրա խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաների առկայությունը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, որն արտահայտվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով, գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով, տուժողներին պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը, իսկ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Արտակ Վազգենի Հակոբյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով, որը նա պետք է կրի։
Քննարկելով նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Արտակ Վազգենի Հակոբյանի կողմից կրելու հարցը` դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ ենթակա է կիրառման Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի «Համաներում հայտարարելու մասին» 2009թ. հունիսի 19-ի որոշումը։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է վերացնել։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը`


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Արտակ Վազգենի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի վեցհարյուրապատիկի` 600.000 /վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի «Համաներում հայտարարելու մասին» 2009թ. հունիսի 19-ի որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Արտակ Վազգենի Հակոբյանին ազատել պատիժը կրելուց։
Արտակ Վազգենի Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ