Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

24 հունվարի 2011թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0348/01/10

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Տ. Գրիգորյան,

մեղադրող`
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների դատախազության
ավագ դատախազ Ս. Հարությունյան,

պաշտպան` Ա. Ղարիբյան,

տուժող` Ս. Ասատրյան,


դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
1. Գագիկ Արամի Թումասյանի`
ծնված 1987թ. հոկտեմբերի 22-ին Վրաստանի Հանրապետության Բոգդանովկայի շրջանի Հեշտիա գյուղում, հայ, Վրաստանի Հանրապետության քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է Վրաստանի Հանրապետության Բոգդանովկայի շրջանի Հեշտիա գյուղում, կալանքի տակ է 11.09.2010թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով,

2. Արշալույս Կամոյի Հակոբյանի`
ծնված 1989թ. նոյեմբերի 16-ին Վրաստանի Հանրապետության Նինոցմինդայի շրջանի Արագյալ գյուղում, հայ, Վրաստանի Հանրապետության քաղաքացի, սովորում է Երևանի «Անանիա Շիրակացի» միջազգային հարաբերությունների համալսարանի լրագրության ֆակուլտետի 4-րդ կուրսում, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է Վրաստանի Հանրապետության Նինոցմինդայի շրջանի Արագյալ գյուղում, կալանքի տակ է 06.10.2010թ-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։

Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 13145810 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2010թ. սեպտեմբերի 11-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 138-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Քննիչի 2010թ. դեկտեմբերի 15-ի որոշմամբ, Գագիկ Արամի Թումասյանի կողմից Սեդա Ռուբենի Ասատրյանին բռնաբարելու վերաբերյալ քրեական գործի մասը կարճվել է և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Սեդա Ռուբենի Ասատրյանի կողմից սուտ մատանություն կատարելու վերաբերյալ քրեական գործի մասը կարճվել է և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Քննիչի 2010թ. դեկտեմբերի 15-ի մեկ այլ որոշմամբ, թիվ 13145810 քրեական գործից անջատվել է Հուսիկ Հովսեփյանի և Արտյոմ Կիրակոսյանի վերաբերյալ մասը, նախաքննությունը շարունակվել է առանձին վարույթում 13145810/1 համարի տակ։
Գագիկ Արամի Թումասյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար, որ «նա` 2010թ. սեպտեմբերի 9-ին, ժամը 1300-ի սահմաններում, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ` Արշալույս Կամոյի Հակոբյանի, ոմն Հուսիկ Հովսեփյանի և Արտյոմ Կիրակոսյանի հետ, քաղ-ուհի Սեդա Ռուբենի Ասատրյանի հետ ամուսնության նպատակով, Երևանի Հանրապետության հրապարակի Տիգրան Մեծի պողոտայի սկզբնամասի ՀՀ կառավարության շենքի հարակից հատվածից, բռնություն գործադրելով առևանգել է նրան, որի ժամանակ Հուսիկ Հովսեփյանը և Արտյոմ Կիրակոսյանը` վերջինիս քաշքշելով և հրելով տարել են դեպի «ՎԱԶ-2107» մակնիշի տաքսի ավտոմեքենա, Արշալույս Հակոբյանը բացել է ետևի դուռը, իսկ ներսում գտնվող Գագիկ Թումասյանը` Սեդա Ասատրյանին քաշքշելով նստեցրել է ավտամեքենա, որից հետո տարել Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղ` իր ընկերոջ տուն։»։
Արշալույս Կամոյի Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար, որ «նա` 2010թ. սեպտեմբերի 9-ին, ժամը 1300-ի սահմաններում, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ` Գագիկ Արամի Թումասյանի, ոմն Հուսիկ Հովսեփյանի և Արտյոմ Կիրակոսյանի հետ, Գագիկ Թումասյանի քաղ-ուհի Սեդա Ռուբենի Ասատրյանի հետ ամուսնության նպատակով, Երևանի Հանրապետության հրապարակի Տիգրան Մեծի պողոտայի սկզբնամասի ՀՀ կառավարության շենքի հարակից հատվածից, բռնություն գործադրելով առևանգել են նրան, որի ժամանակ Հուսիկ Հովսեփյանը և Արտյոմ Կիրակոսյանը` վերջինիս քաշքշելով և հրելով տարել են դեպի «ՎԱԶ-2107» մակնիշի տաքսի ավտոմեքենա, Արշալույս Հակոբյանը բացել է ետևի դուռը, իսկ ներսում գտնվող Գագիկ Թումասյանը` Սեդա Ասատրյանին քաշքշելով նստեցրել է ավտամեքենա, որից հետո տարել Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղ` իր ընկերոջ տուն։»։
2010թ. դեկտեմբերի 22-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։



Արագացված դատական քննություն

Ամբաստանյալներ Գագիկ Արամի Թումասյանը և Արշալույս Կամոյի Հակոբյանը միջնորդեցին դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նրանցից յուրաքանչյուրը հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։ Մեղադրողը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ չառարկեց։
Տուժողը միջնորդության դեմ չառարկեց։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրը` Գագիկ Արամի Թումասյանը և Արշալույս Կամոյի Հակոբյանը կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք։
Տուժողը դատարանում հայտարարեց, որ ամբաստանյալ Գագիկ Թումասյանի հետ սիրում են միմյանց, ամուսնացել է նրա հետ և ընտանիք են կազմել, խնդրում է նրան ազատ արձակել, որևէ մեկից պարտք ու պահանջ չունի։
Ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Գագիկ Արամի Թումասյանն ունի բարձրագույն կրթություն, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, տուժողը և նա ամուսնացել են, նրանց ամուսնությունը գրանցվել է 2011թ. հունվարի 13-ին, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն ՔԿԱԳ-ում, որի վերաբերյալ նույն օրը տրվել է ԱԲ N 035602 ամուսնության վկայականը։
Ամբաստանյալ Արշալույս Հակոբյանը սովորում է Երևանի «Անանիա Շիրակացի» միջազգային հարաբերությունների համալսարանի լրագրության ֆակուլտետի 4-րդ կուրսում, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն և հանցագործության մյուս մասնակիցներին մերկացնելուն, տուժողի հետ հաշտվել են։


Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Առաջադրված մեղադրանքներն ամբաստանյալներ Գագիկ Արամի Թումասյանի և Արշալույս Կամոյի Հակոբյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գագիկ Արամի Թումասյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ մարդուն բացահայտ առևանգելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Արշալույս Կամոյի Հակոբյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ մարդուն բացահայտ առևանգելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները` ամբաստանյալ Գագիկ Արամի Թումասյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա ունի բարձրագույն կրթություն, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում, որ ամբաստանյալ Գ. Թումասյանը դրական բնութագրվող, նախկինում չդատապարտված երիտասարդ է, նա և տուժող Ս. Ասատրյանը հաշտվել են, սիրում են միմյանց և ամուսնացել են։
Ամբաստանյալ Գ. Թումասյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Հաշվի առնելով գործի հանգամանքները` դատարանը գտնում է, որ իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար ամբաստանյալ Գագիկ Արամի Թումասյանը ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Քննարկելով այն հարցը, թե արդյոք ամբաստանյալ Գագիկ Թումասյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, հաշվի առնելով ամբաստանյալին բնութագրող, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` դատարանը գտնում է, որ Գագիկ Արամի Թումասյանի կողմից կատարված հանցագործության հանրորեն վտանգավորության աստիճանը նվազել է և հնարավոր է հանգել հետևության, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա նկատմամբ նշանակվող ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու` հետևյալ հիմնավորմամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-12407 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008թ. փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Ամբաստանյալ Արշալույս Կամոյի Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա սովորում է Երևանի «Անանիա Շիրակացի» միջազգային հարաբերությունների համալսարանի լրագրության ֆակուլտետի 4-րդ կուրսում, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն և հանցագործության մյուս մասնակիցներին մերկացնելուն, ինչպես նաև տուժողի հետ հաշտվել են, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Հաշվի առնելով գործի հանգամանքները` դատարանը գտնում է, որ իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի համար ամբաստանյալ Արշալույս Կամոյի Հակոբյանը ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Քննարկելով այն հարցը, թե արդյոք ամբաստանյալ Արշալույս Հակոբյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, հաշվի առնելով ամբաստանյալին բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` դատարանը գտնում է, որ Արշալույս Կամոյի Հակոբյանի կողմից կատարված հանցագործության հանրորեն վտանգավորության աստիճանը նվազել է և հնարավոր է հանգել հետևության, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա նկատմամբ նշանակվող ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու, նաև նույն հիմնավորումներով ու նախադեպային որոշումների հիշատակմամբ, որոնք նշվեցին ամբաստանյալ Գ. Թումասյանի մասով։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի` Գագիկ Արամի Թումասյանի և Արշալույս Կամոյի Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը պետք է փոփոխել, խափանման միջոց պետք է ընտրել չհեռանալու մասին ստորագրությունը և նրանց ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճում։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Գագիկ Արամի Թումասյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Գագիկ Արամի Թումասյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով։
Խափանման միջոց կալանավորումը փոփոխել, խափանման միջոց ընտրել չհեռանալու մասին ստորագրությունը` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և Գագիկ Արամի Թումասյանին ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճում։
Ամբաստանյալ Արշալույս Կամոյի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Արշալույս Կամոյի Հակոբյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։
Խափանման միջոց կալանավորումը փոփոխել, խափանման միջոց ընտրել չհեռանալու մասին ստորագրությունը` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և Արշալույս Կամոյի Հակոբյանին ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճում։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։



ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ