ԵԿԴ/0345/01/10


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը`

նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Ռ.ԲՈՒՆԻԱԹՅԱՆԻ
Ս.ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆԻ
տուժող Հ.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Ա.ՍԱՅԻՅԱՆԻ
պաշտպան Ա.ՀՈԲՈՍՅԱՆԻ

2011թ. մայիսի 31-ին դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի` Արմեն Երվանդի Սայիյանի` ծնված 07.11.1973թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, իր հայտարարությամբ` խնամ-քին երկու անձ, դատված` Երևան քաղաքի նախկին Ավան և Նոր Նորք համայնքների ընդհա-նուր իրավասության դատարանի 05.02.2009թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտվել է 2 ամիս ժամկետով կալանքի, չի աշխատել, բնակվել է` ք.Երևան, Միկոյան փողոց, 19-րդ շենք, հ. 38 բնակարան, արգելանքի տակ է 2010թ. դեկ-տեմբերի 9-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կե-տով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ ՊՆ ՔԾ 4-րդ կայազորային քննչական բաժնի քննիչ Ս.Պալյանը 24.04.2010թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցել է թիվ 90255810 քրեական գործը։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Կիրակոսյանը 18.05.2010թ. որոշմամբ թիվ 90255810 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ, իսկ 03.12.2010թ. որոշումներով Արմեն Երվանդի Սայիյանին ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով ներգրավել է որպես մեղադրյալ ու հայտարարել է մեղադրյալի հետախուզում։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության դատարանի 03.12.2010թ. որոշմամբ Արմեն Երվանդի Սայիյանի նկատմամբ` որպես խափանման միջոց, կիրառել է կալանավորումը` երկու ամիս ժամանակով` կալանքի սկիզբը հաշվելով ձերբակալման պահից։
09.12.2010թ. հայտնաբերվել է Ա.Սայիյանը, ում ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քա-ղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Կիրակոսյանը 09.12.2010թ. մեղադը-րանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության դատարանը 10.12.2010թ. որոշմամբ վերահաստատել է Արմեն Երվանդի Սայիյանի նկատմամբ 2 ամիս ժամկետով կալանավորումը` որպես խափանման միջոց, ընտրելու մասին նույն դատարանի 03.12.2010թ. որոշումը` Ա.Սայիյանի կալանավորման սկիզբը հաշվելով 09.12.2010թ-ից։
21.12.2010թ. թիվ 90255810 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկ-վել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 24.12.2010թ. որոշմամբ Արմեն Երվանդի Սա-յիյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով քրեա-կան գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 18.01.2011թ. որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության դատարանի 20.01.2011թ. որոշմամբ Գրիգոր Լևոնի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական գործը միացվել է Ա.Սայիյանի վերաբերյալ քրեական գործին, իսկ նույն դատարանի 31.05.2011թ. որոշմամբ «Հայաստանի Հանրապե-տության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայ-տարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 6-րդ կետի 2-րդ ենթակետի կիրառ-մամբ Գրիգոր Լևոնի Խաչատրյանի նկատմամբ դադարեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումը և վերացվել նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին։
Ամբաստանյալ Ա.Սայիյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2010թ. մարտի 30-ին` ժամը 1430-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի 7 շենքի մոտակայքում տեղի ունեցած վիճաբանության ընթացքում խուլիգանական դրդումներով Հենրիկ Վանիկի Մաթե-վոսյանի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել է միջին ծանրության վնաս։
Այսպես. 2010թ. մարտի 30-ին` ժամը 1200-ի սահմաններում, Արմեն Երվանդի Սա-յիյանը և Գրիգոր Լևոնի Խաչատրյանը հանդիպել են իրենց թաղամասի բնակիչ՝ թիվ 60369 զորամասի ժամկետային զինծառայող Հենրիկ Վանիկի Մաթևոսյանին, ապա՝ միասին այցելել են Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի թիվ 7 հասցեում գործող «7*7» խորտկարան, որտեղ հաց են կերել և օղի խմել։ Նույն օրը` ժամը 1430-ի սահման-ներում, դուրս գալով խորտկարանից` Ա.Սայիյանը և Գ.Խաչատրյանը Հ.Մաթևոսյանից պարտքով գումար են խնդրել, սակայն վերջինս հրաժարվել է փոխառությամբ գումար տրամադրելուց։ Այս կապակցությամբ Ագաթանգեղոս փողոցի թիվ 7 շենքի մոտակայ-քում Հ.Մաթևոսյանի և Ա.Սայիյանի ու Գ.Խաչատրյանի միջև վիճաբանություն է սկսվել, որի ընթացքում վերջիններս ծեծի են ենթարկել Հ.Մաթևոսյանին, իսկ Ա.Սայիյանը` սե-փական անձի «առավելություններն» ընդգծելու մոլուցքից մղված, ոտքով հարվածել է Հ. Մաթևոսյանի աջ ձեռքի շրջանին և խուլիգանական դրդումներով նրա առողջությանը դի-տավորությամբ պատճառել միջին ծանրության վնաս»։
Նախաքննության ընթացքում, ըստ մեղադրական եզրակացության, ամբաստանյալ Ա. Սայիյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել` պատճառաբանելով, որ իր և տուժողի միջև տեղի ունեցած վիճաբանության ընթացքում նրան ծեծի չի ենթարկել և մարմնական վնասվածք չի պաատճառել։
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալի կատարած հանցանքը հիմնավորված է համարել տուժողի և վկաների ցուցմունքներով, փորձաքննության եզրակացությամբ ու քննչական գործողությունների արձանագրություններով։

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.

Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Ա.Սայիյանը, 2010թ. մարտի 30-ին` ժամը 1200-ի սահմաններում, Գրիգոր Խաչատրյանի հետ հանդիպելով իրենց թաղամասի բնակիչ՝ թիվ 60369 զորամասի ժամկետային զինծառայող, տուժող Հենրիկ Մաթևոսյանին, նրա հետ միասին գնացել են ք.Երևանի Ագաթանգեղոսի փողոցի թիվ 7 հասցեում գործող «7X7» խորտկարան, որտեղ ճաշել են և օղի խմել։ Ժամը 1430-ի սահմաններում դուրս գալով խորտկարանից` ամբաստանյալ Ա.Սայիյանը և Գ.Խաչատրյանը տուժողից պարտքով գու-մար են խնդրել, ու երբ վերջինս մերժել է նրանց, ք.Երևանի Ագաթանգեղոսի փողոցի հ. 7 շեն-քի մոտակայքում ամբաստանյալ Ա.Սայիյանը և Գ.Խաչատրյանը վիճաբանել են տուժողի հետ, որի ընթացքում ծեծի են ենթարկել նրան, իսկ ամբաստանյալ Ա.Սայիյանը` սեփական անձի «առավելություններն» ընդգծելու մոլուցքից մղված, ոտքով հարվածել է տուժողի աջ ձեռքի շրջանին և խուլիգանական դրդումներով նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատ-ճառել միջին ծանրության վնաս։

 
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Դատաքննությամբ ամբաստանյալ Ա.Սայիյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց լիովին և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2010թ. մարտի 30-ին` ժամը 1200-ի սահմաններում, Գրիգոր Խաչատրյանի հետ հանդիպելով իրենց թաղամասի բնակիչ Հենրիկ Մաթևոսյանին, նրա հետ միասին գնացել են ք.Երևանի Ագաթանգեղոս փողոցի թիվ 7 հասցեում գործող «7X7» խորտ-կարան, որտեղ ճաշել են և օղի խմել։ Ժամը 1430-ի սահմաններում դուրս գալով խորտկարա-նից` Գ.Խաչատրյանի հետ տուժողից պարտքով գումար են խնդրել, սակայն նա մերժել է իրենց։ Դրանից հետո ք.Երևանի Ագաթանգեղոսի փողոցի հ. 7 շենքի մոտակայքում վիճաբա-նել են տուժողի հետ, որի ընթացքում ոտքով հարվածել է նրա աջ ձեռքի շրջանին և պատճա-ռել վնաս։
Տուժող Հենրիկ Մաթևոսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին« որ 2010թ. մարտի 30-ին` ժամը 12-ի սահմաններում, հանդիպել է իրենց շենքի բնակիչներ Արմեն Սայիյանին և Գրի-գոր Խաչատրյանին, որից հետո նրանց առաջարկով միասին գնացել են «Այրարատ» տոնա-վաճառի մոտ գտնվող` ք.Երևանի Ագաթանգեղոս փողոցի հ. 7 հասցեում գործող, խորտկա-րան՝ հաց ուտելու։ Խորտկարանում ճաշել են և օղի խմել, որպիսի հյուրասիրությունը կա-տարվել է իր կողմից։ Ժամը 1430-ի սահմաններում, երբ դուրս են եկել խորտկարանից, Գրի-գորն իրենից պարտքով գումար է խնդրել՝ դեղորայք գնելու համար, սակայն ինքը մերժել է նրան, որի պատճառով իրենց միջև վիճաբանություն է սկսվել, որի ընթացքում Գրիգորն ու Արմենը ծեծել են իրեն, իսկ երբ ընկած դիրքից փորձել է բարձրանալ` Արմենը ոտքով հարվա-ծել է իր ձեռքին և մարմնական վնասվածք պատճառել։ Իրեն անծանոթ Արմեն Դավթյանը մոտեցել և օգնություն է ցույց տվել իրեն, որից հետո վերադարձել է տուն ու պատմել կատար-վածի մասին։
Վկա Արմեն Դավթյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2010թ. մարտի 30-ին` ժամը 1430-ի սահմաններում, ք.Երևանի Ագաթանգեղոս փողոցի հ. 7 շենքի մոտակայքում տեսել է վիճաբանող տղաների և, լսելով օգնություն կանչող ձայներ, մոտեցել է նրանց։ Իր միջամտու-թյամբ վիճաբանությունը դադարել է, ծեծի ենթարկված տուժողին անհրաժեշտ օգնություն է ցուցաբերել և տաքսի ավտոմեքենայով ճանապարհել տուն։
Վկա` տուժող Հ.Մաթևոսյանի մայր, Շուշանիկ Մաթևոսյանը ցուցմունք տվեց այն մա-սին, որ որդին 2010թ. մարտի 30-ին` ժամը 10-ի սահմաններում իրենց տեսակցելու նպատա-կով զինվորական հոսպիտալից եկել է տուն, ապա ժամը 12-ի սահմաններում վերադարձել հոսպիտալ։ Սակայն որոշ ժամանակ անց` ժամը 1430-ի սահմաններում, նա վերադարձել է տուն և նրա ձեռքի շրջանում վնասվածք է եղել, որի վերաբերյալ նա հայտնել է, որ այն ստա-ցել է վիճաբանության ընթացքում։
«Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին» 24.06.2010թ. արձանագրու-թյան համաձայն վկա Ա.Դավթյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց լուսանկարնե-րից ճանաչել է Արմեն Սայիյանին և հայտարարել, որ վերջինս հանդիսանում է 2010թ. մարտի 30-ին Հ.Մաթևոսյանին ծեծի ենթարկած անձնավորությունը։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2010թ. ապրիլի 12-ի թիվ 439/հ եզրակացության համաձայն Հ.Մաթևոսյանի մոտ հայտնաբերվել է աջ դաստակի 5-րդ մետակարպեալ ոսկրի կոտրվածք, որը հասցվել է կոշտ առարկայի հարվածային ուժի ներգործությամբ, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետին և առողջությանը պատճառել է միջին ծանրության վնաս։
«Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին» 27.11.2010թ. արձանագրության համաձայն տուժող Հ.Մաթևոսյանը մատնացույց է արել դեպքի վայրը` ք.Երևանի Մ.Խորենա-ցի 27 շենքի բակում գտնվող խաղահրապարակի փակ անկյունային հատվածը և մանրա-մասն նկարագրել Ա.Սայիյանի և Գ.Խաչատրյանի կողմից իրեն ծեծի ենթարկելու հանգա-մանքը։

Դատարանի վերլուծություն.

Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալ Ա.Սայիյանին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գոր-ծի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված հա-մոզմամբ հանգում է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Ա. Սայիայնը կատարել է հանցագործություն` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, որով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի չափը որոշելիս, դատա-րանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած արարքի բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատաս-խանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Ա.Սայիյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմաց-նող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա համաձայնվեց մեղադրանքի հետ և զղջաց կատարած հանցանքի համար։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգա-մանք` դատարանը հաշվի է առնում նրա կողմից հանցանք կատարելու ռեցիդիվը։
Տուժողը քաղացիական հայց չհարուցեց և որևէ պահանջ չներկայացրեց, այսինքն` առկա չէ վեճ հատուցման ենթակա վնասի կապակցությամբ։
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը, դատարանը, նկատի ունենալով, որ նա «Հայաստանի Հանրապետության անկախու-թյան հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ պետք է ազատվի պատժից, քանի որ առկա չեն նշված որոշման կիրառման վերաբերյալ նույն որոշմամբ սահ-մանված սահմանափակումները, գտնում է, որ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման մի-ջոցը` կալանքը, պետք է վերացվի ու նա պետք է անհապաղ ազատվի կալանքից դատական նիստի դահլիճում։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 357, 359, 360 ու 374 հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արմեն Երվանդի Սայիյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կա-պակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն Արմեն Երվանդի Սայիյանին ազատել պատժից։
Արմեն Երվանդի Սայիյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավո-րումը, վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստի դահլիճում։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ













ԵԿԴ/0345/01/10
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

31 մայիսի 2011թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան դատարանը` նախագահությամբ դատավոր Գ.Պողոսյանի, քարտուղարությամբ` Ա.Մար-տիրոսյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող Ս.Աբրահամյանի, ամբաստանյալներ Ա.Սայիյանի, Գ.Խաչատրյանի և պաշտպան Ա.Հոբոսյանի, դատարանում՝ դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարե-դարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որո-շումն իր նկատմամբ կիրառելու մասին ամբաստանյալ Գրիգոր Լևոնի Խաչատրյանի (ծնված 15.05.1985թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնալուծված, միջնակարգ կրթությամբ, առողջ, չի աշխատում, չդատված, բնակվում է` ք.Երևան, Միկոյան փողոց, 17-րդ շենք, հ. 14 բնակարան) միջնորդությունը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Ամբաստանյալներ Ա.Սայիյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և Գ.Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվա-ծով քրեական գործով Գրիգոր Լևոնի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2010թ. մարտի 30-ին` ժամը 1430-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ագաթան-գեղոս փողոցի 7 շենքի մոտակայքում տեղի ունեցած վիճաբանության ընթացքում ծեծի է են-թարկել Հենրիկ Վանիկի Մաթևոսյանին։
Այսպես. 2010թ. մարտի 30-ին` ժամը 1200-ի սահմաններում, մեղադրյալ Գրիգոր Լևոնի Խաչատրյանը և Արմեն Երվանդի Սայիյանը հանդիպել են իրենց թաղամասի բնակիչ՝ թիվ 60369 զորամասի ժամկետային զինծառայող Հենրիկ Վանիկի Մաթևոսյանին, ապա՝ միասին այցելել են Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի թիվ 7 հասցեում գործող «7*7» խորտկարան, որտեղ հաց են կերել և օղի խմել։ Նույն օրը` ժամը 1430-ի սահմաններում, դուրս գալով խորտկարանից` մեղադրյալ Գ.Խաչատրյանը և Ա.Սայիյանը Հ.Մաթևոսյանից պարտքով գումար են խնդրել, սա-կայն վերջինս հրաժարվել է փոխառությամբ գումար տրամադրելուց։ Այս կապակցությամբ Ագաթանգեղոս փողոցի թիվ 7 շենքի մոտակայքում մեղադրյալ Գ.Խաչատրյանի և Ա.Սայիյանի ու Հ.Մաթևոսյանի միջև վիճաբանություն է սկսվել, որի ընթացքում վերջիններս ծեծի են ենթար-կել Հ.Մաթևոսյանին»։
Հարուցելով միջնորդություն` ամբաստանյալ Գ.Խաչատրյանը խնդրեց կիրառել «Հայաս-տանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ հա-մաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշումն ու դադարեցնել իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումը։
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Գ.Խաչատրյանի միջնորդությունը, հաշվի առնելով մեղադրողի, մյուս ամբաստանյալի և պաշտպանի կարծիքները, գտնում է, որ այն պետք է բավարարվի` հետևյալ հիմնավորումներով և պատճառաբանություններով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձն oրենu-դիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխա-նատվությունից, ...։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետի համա-ձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե ընդունվել է համաներման ակտ։
Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետա-պընդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետա-պընդումը դադարեցնելու հարցը, իսկ 6-րդ մասի համաձայն` առաջին մասի 13-րդ կետում նշված հիմքով գործի հարուցման մերժում, վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե չի հատուցվել կամ այլ կերպ չի հարթվել պատճառված վնասը, կամ առկա է վեճ հատուցման ենթակա վնասի կապակցությամբ։ Այս դեպքում ևս գործի վարույթը շարու-նակվում է սովորական կարգով։
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակ-ցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 6-րդ կետի 2-րդ ենթակետով սահմանված է` քրեական հետապնդում չհարուցել և քրեական հետապնդում չիրականացնել, ինչպես նաև կարճել մինչև 2011 թվականի մայիսի 1-ը կատարած հանցագոր-ծությունների վերաբերյալ հետաքննության մարմինների, նախաքննության մարմինների կամ դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերը, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-րդ և 5-րդ ենթակետերով նախատեսված դեպքերի, որոնցով անձինք կարող են մեղադրվել կամ մեղադրվում են այնպիսի հանցագործություններ կատարելու մեջ, որոնց համար նախատեսված է պատիժ` ոչ ավելի, քան երեք տարի ժամկետով ազատազրկում։
Ամբաստանյալ Գ.Խաչատրյանի կատարած հանցանքի համար պատասխանատվութ-յուն սահմանող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի սանկցիան նախատեսում է տուգանք կամ կալանք։
Քրեական գործի դատաքննությամբ տուժողը որևէ վնասի հատուցման պահանջ ամբաս-տանյալ Գ.Խաչատրյանին չներկայացրեց, այսինքն` առկա չէ վեճ հատուցման ենթակա վնասի կապակցությամբ։
Այսպիսով, առկա չեն «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման կիրառման վերաբերյալ նույն որոշմամբ սահմանված սահմանափակումները, հետևա-բար` դատարանը գտնում է, որ առկա է ամբաստանյալ Գ.Խաչատրյանի քրեական հետապնդու-մը բացառող հանգամանք, նրա միջնորդությունը բխում է «Հայաստանի Հանրապետության ան-կախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մա-սին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 6-րդ կետի 2-րդ ենթակետի պահանջներից, այն պետք է բավարարվի և նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով պետք է դադա-րեցվի քրեական հետապնդումն ու վերացվի խափանման միջոցը։
Վերոգրյալների հիման վրա ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 312-րդ և 313-րդ հոդվածներով ու «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայի-սի 26-ի որոշման 13-րդ կետի 1-ին ենթակետով` դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակ-ցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 6-րդ կետի 2-րդ ենթակետի կիրառմամբ Գրիգոր Լևոնի Խաչատրյանի նկատմամբ դադարեցնել ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումը և նրա նկատմամբ ընտրված խա-փանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, վերացնել։
Որոշումը արող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակվելու օր-վանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ