Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0330/01/10
Վիճակագրական տողի համար :
15.1
Պատասխանող
Հակոբ Հարությունյան
Հակոբ Հարությունյան Վոլոդիայի
Հակոբ Հարությունյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սեվակ Համբարձումյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սեվակ Համբարձումյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-05-27 | 15:00 | 5 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2010-12-27 | 15:00 | 4 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2011-02-17 | 15:00 | 4 |
2011թ.
Գործ հ ԵԿԴ/0330/01/10
à ð à Þ à ô Ø
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
27 մայիսի 2011թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
դատավորներ` Գ.Մելիք-Սարգսյան
Մ.Պետրոսյան
քարտուղարությամբª Ռ.Դավոյանի
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª
դատախազ` Է.Հարությունյանի
պաշտպան` Կ.Քամալյանի
ամբաստանյալ` Հ.Հարությունյանի
դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Հ.Հարությունյանի պաշտպան Կ.Քամալյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա գործում եղած ապացույցներով վերանայելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. փետրվարի 17-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 15108410 քրեական գործը հարուցվել է 25.11.2010թ. ՀՀ ոստիկանության երևան քաղաքի Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Է.Աղայանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով:
Նախաքննության մարմնի 2010թ. նոյեմբերի 26-ի որոշմամբ Հ.Հարությունյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
09.12.2010թ. Հ.Հարությունյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. փետրվարի 17-ի դատավճռով ամբաստանյալ Հ.Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 14.03.2011թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Հ.Հարությունյանի պաշտպան Կ.Քամալյանը:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Հ.Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա` 2010թ. նոյեմբերի 25-ին, ժամը 03.00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի 1 հասցեում գործող <<Այսբերգ>> գիշերային ակումբի 2-րդ հարկի ավտոկանգառում անհարկի վիճաբանել է նույն ակումբում ծառայողական պարտականություններ իրականացնող ոստիկանության ծառայող Յուրիկ Ղահրամանի Նիկողոսյանի հետ, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ և չենթարկվելով իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող` ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնին կից ՊՊՎ բաժնի ոստիկան, ոստիկանության ավագ Յու. Նիկողոսյանի օրինական պահանջներին, կապված վերջինիս ծառայողական պարտականությունների կատարման հետ, քաշքշել ու պատռել է նրա համազգեստի օձիքի աջակողմյան հատվածը և շարունակելով նույն գործողությունները, առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել նրա նկատմամբ` քաշքշելով և բռունցքներով հարվածներ հասցնելով Յու. Նիկողոսյանի գլխին և մարմնի տարբեր մասերին:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը և հիմնավորումները.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Ամբաստանյալ Հ.Հարությունյանի պաշտպան Կ.Քամալյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ դատարանի սույն դատավճիռն անհիմն է< թույլ է տրվել նյութական իրավունքի հիմնարար խախտումներ, որոնց արդյունքում խաթարվել է արդարադատության բուն էությունը և դատարանի կողմից իր պաշտպանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն արժանվույն գնահատականի չարժանացնելու և խիստ պատիժ սահմանելու արդյունքում, խախտվել է քրեաիրավական գրեթե բոլոր սկզբունքների պահանջները, այդ թվում պաշտպանյալի նկատմամբ թեև դատարանը ճանաչելով ընդհամենը մեկ անձը բնութագրող և պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք և անտեսելով մյուս մեղմացնող հանգամանքները, որոնք կազմում են գերակշռող մաս՝ դատապարտել է ազատազրկման երկու տարի ժամկետով ազատազրկման, սակայն քրեական գործում առկա պատասխանատվությունը ե պատիժը մեղմացնող մի շարք էական հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ դիտելով որպես այդպիսին, անհրաժեշտ էր պաշտպանյալի նկատմամբ սահմանել հոդվածի սանկցիայում նախատեսված տուգանքը կամ ազատազրկման ձևով անհամեմատ ավելի մեղմ պատիժ։
Դատարանը հաստատված է համարել, որ Հ.Հարությունյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք, արձանագրելով, որ Հ. Հարությունյանը բնութագրվում է դրականորեն, իսկ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտել, որ նա հաշտվել է տուժողի հետ և տուժողի կողմից Հ.Հարությունյանի նկատմամբ պարտք ու պահանջ չկա։ Միաժամանակ, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը խստացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնել հանցանքը կատարելու ռեցեդիվը և հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։
Այսպես, որպես անձը բնութագրող և պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը այնտեսել է այն, որ պաշտպանյալը զբաղվում է մանր բիզնեսով և միայնակ է հօգում ընտանիքի ապրուստի համար անհրաժեշտ մինիմումը, ֆիզիկապես վատառողջ է, երկար տարիներ է, ինչ տառապում է ներվերի հետ կապված հիվանդությամբ և պարբերաբար ենթարկվում է ամբուլատոր բուժումների։ Գտնվելով ուսումնական տարեկետման մեջ, կալանավորվելուց քիչ առաջ դիմել էր ԲՈՒՀ ուսումը շարունակելու նպատակով։ Վերջերս էր ամուսնացել և ընտանիք կազմել։ Դատարանի կողմից ուշադրության չի արժանացել պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող մի կարևոր հանգամանք ևս, որ արարքը կատարել է տուժողի անօրինական գործողությունների արդյունքում, որը դեռևս նախաքննության սկզբներից ապացուցված էր ոչ միայն գործով ձեռք բերված մյուս, այլ հենց տուժողի իսկ տված ցուցմունքներով և դատարանն անտեսելով նշված փաստը խախտում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 7-րդ կետը և չի դիտում այն, որպես պատասխանատվությունր և պատիժը մեղմացնող հանգամանք։ Ավելին, դատարանն անտեսել է նաև այն, որ պաշտպանյալի խնամքին են գտնվում չորս անձինք՝ այդ թվում չաշխատող կինն ու երկու տարեց և վատառողջ ծնողները, ինչպես նաև զոքանչը և հանդիսանում է ընտանիքի միակ կերակրողն ու ապավենը, իսկ նրա կալանավորման փաստով ընտանիքը հայտնվել է նյութական շատ ծանր կացության մեջ, իսկ այսքանով հանդերձ դատարանը նրան համարել է չաշխատող։ Անտեսվել է նաև մի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք ևս, այն, որ պաշտպանյալը հենց նախաքննության սկզբից անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, որով և ակտիվորեն աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը, որը և շարունակեց դատարանում, միջնորդելով դատաքննությունը տանել արագացված կարգով և այս հանգամանքը ոչ միայն չգնահատվեց որպես այդպիսին և չդրվեց պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների շարքում, ոտահարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 9-րդ կետի պահանջները, այլ ոչ մի ուշադրության չարժանացավ դատարանի կողմից պատժաչափ սահմանելու հաշվով։ Դատարանն իր դատավճռում նշում է, որ հաշվի է առնում դեպքի հանգամանքները, ինչպես նաև նշում է նաև, որ պաշտպանյալն անհարկի է վիճաբանել տուժողի հետ, անտեսելով, որ պաշտպանյալը մինչ վիճաբանելը խնդրել և զգուշացրել է տուժողին, որ դեմ առ դեմ նստած ժամերով չնայի իրենց երգող կանանց, քանի որ նրանք կաշկանդվում էին դրանից, խնդրել, որ հարամ չանի իր կնոջ ծննդյան տարելիցի հետ կապված արարողությունը, սակայն տուժողը ոչ մի ուշադրություն չի դարձրել պաշտպանյալի խնդրանքին, շարունակել է խոժոռված նայելը, որից և ծնվել է վեճը։ Հիշյալ փաստը հավաստվում է նաև նրանով, որ տուժողն ինքն է միջնորդում դատարանին, պաշտպանյալի նկատմամբ սահմանել ազատազրկման հետ չկապված պատիժ։ Հաշվի չի առնվել նաև այն, որ պաշտպանյալն օգտագործում է ներվային հիվանդության հետ կապված դեղորայք, իսկ միաժամանակ մի փոքր խմիչք օգտագործելը հակացուցված է նրան և վերջապես վիճաբանությունն էլ հենց դրա արդյունքն է։ Դատարանն իր քննությամբ չխորանալով նշված հանգամանքների մեջ, պատասխանատվությունը և պատիժը խստացնող հանգամանքների շարքում դիտում է պաշտպանյալի կողմից ոգելից խմիչք օգտագործած լինելու փաստը։ Ուշագրավ է, որ պատժի նշանակման հարցում ավելի ողջամիտ գտնվեց մեղադրողը, միջնորդելով դատարանին սահմանել ավելի մեղմ պատիժ։
Այսպիսով դատարանի կողմից ոչ միայն հաշվի չեն առնվել և չեն կիրառվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 7-ին, 9-րդ, 10-րդ կետերը, այլ նաև ուղղակիորեն ոտնահարվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքում սահմանված պատժի նշանակման բոլոր սկզբունքները, մասնավորապես պատասխանատվության անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքները։
Վերոգրյալների հիման վրա բողոք բերած անձը խնդրում է բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.02.2011թ. ԵԿԴ/0306/01/10 դատավճիռը պատժի մասով, Հակոբ Հարությունյանին դատապարտել տուգանքի, իսկ եթե դատարանը կգտնի դա անհնարին, ապա խնդրում է հնարավորինս մեղմացնել իր պաշտպանյալի պատժաչափը:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում` գործում եղած ապացույցներով վերանայելով Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. փետրվարի 17-ի դատավճիռը, գտնում է, որ պաշտպան Կ.Քամալյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ դատարանի դատավճիռը փոփոխել համաներման ակտի կիրառման կապակցությամբ` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները
2.Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով
3.Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Հ.Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով կատարված հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը` բնութագրվում է դրականորեն, որպես նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դիտելով տուժողի հետ հաշտվելը և վերջինիս կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունենալը, որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ`հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը և հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը,հանգել է այն հետևության, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը` տուգանքը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները և ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժ:
Միևնույն ժամանակ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հ.Հարությունյանի նկատմամբ կիրառելի է <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային Ժողովի 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան պետք է ազատել պատժից, նկատի ունենալով, որ նա դատապարտվել է երկու տարի ժամկետով ազատազրկման և առկա չեն վերոնշյալ որոշման 9-րդ կետով նախատեսված` համաներման կիրառումը բացառող հանգամանքները:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ և 397-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Պաշտպան Կ.Քամալյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. փետրվարի 17-ի դատավճիռն ըստ մեղադրանքի Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով` փոփոխել համաներման ակտի կիրառման կապակցությամբ.
Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի նկատմամբ կիրառել <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային Ժողովի 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել պատժից:
Հ.Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերացնել և վերջինս անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստի դահլիճում:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:
Իսկականի հետ ճիշտ է՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Գործ հ ԵԿԴ/0330/01/10
à ð à Þ à ô Ø
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
27 մայիսի 2011թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
դատավորներ` Գ.Մելիք-Սարգսյան
Մ.Պետրոսյան
քարտուղարությամբª Ռ.Դավոյանի
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª
դատախազ` Է.Հարությունյանի
պաշտպան` Կ.Քամալյանի
ամբաստանյալ` Հ.Հարությունյանի
դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Հ.Հարությունյանի պաշտպան Կ.Քամալյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա գործում եղած ապացույցներով վերանայելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. փետրվարի 17-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 15108410 քրեական գործը հարուցվել է 25.11.2010թ. ՀՀ ոստիկանության երևան քաղաքի Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Է.Աղայանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով:
Նախաքննության մարմնի 2010թ. նոյեմբերի 26-ի որոշմամբ Հ.Հարությունյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
09.12.2010թ. Հ.Հարությունյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. փետրվարի 17-ի դատավճռով ամբաստանյալ Հ.Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 14.03.2011թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Հ.Հարությունյանի պաշտպան Կ.Քամալյանը:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Հ.Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա` 2010թ. նոյեմբերի 25-ին, ժամը 03.00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի 1 հասցեում գործող <<Այսբերգ>> գիշերային ակումբի 2-րդ հարկի ավտոկանգառում անհարկի վիճաբանել է նույն ակումբում ծառայողական պարտականություններ իրականացնող ոստիկանության ծառայող Յուրիկ Ղահրամանի Նիկողոսյանի հետ, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ և չենթարկվելով իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող` ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնին կից ՊՊՎ բաժնի ոստիկան, ոստիկանության ավագ Յու. Նիկողոսյանի օրինական պահանջներին, կապված վերջինիս ծառայողական պարտականությունների կատարման հետ, քաշքշել ու պատռել է նրա համազգեստի օձիքի աջակողմյան հատվածը և շարունակելով նույն գործողությունները, առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել նրա նկատմամբ` քաշքշելով և բռունցքներով հարվածներ հասցնելով Յու. Նիկողոսյանի գլխին և մարմնի տարբեր մասերին:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը և հիմնավորումները.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Ամբաստանյալ Հ.Հարությունյանի պաշտպան Կ.Քամալյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ դատարանի սույն դատավճիռն անհիմն է< թույլ է տրվել նյութական իրավունքի հիմնարար խախտումներ, որոնց արդյունքում խաթարվել է արդարադատության բուն էությունը և դատարանի կողմից իր պաշտպանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն արժանվույն գնահատականի չարժանացնելու և խիստ պատիժ սահմանելու արդյունքում, խախտվել է քրեաիրավական գրեթե բոլոր սկզբունքների պահանջները, այդ թվում պաշտպանյալի նկատմամբ թեև դատարանը ճանաչելով ընդհամենը մեկ անձը բնութագրող և պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք և անտեսելով մյուս մեղմացնող հանգամանքները, որոնք կազմում են գերակշռող մաս՝ դատապարտել է ազատազրկման երկու տարի ժամկետով ազատազրկման, սակայն քրեական գործում առկա պատասխանատվությունը ե պատիժը մեղմացնող մի շարք էական հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ դիտելով որպես այդպիսին, անհրաժեշտ էր պաշտպանյալի նկատմամբ սահմանել հոդվածի սանկցիայում նախատեսված տուգանքը կամ ազատազրկման ձևով անհամեմատ ավելի մեղմ պատիժ։
Դատարանը հաստատված է համարել, որ Հ.Հարությունյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք, արձանագրելով, որ Հ. Հարությունյանը բնութագրվում է դրականորեն, իսկ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտել, որ նա հաշտվել է տուժողի հետ և տուժողի կողմից Հ.Հարությունյանի նկատմամբ պարտք ու պահանջ չկա։ Միաժամանակ, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը խստացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնել հանցանքը կատարելու ռեցեդիվը և հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։
Այսպես, որպես անձը բնութագրող և պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը այնտեսել է այն, որ պաշտպանյալը զբաղվում է մանր բիզնեսով և միայնակ է հօգում ընտանիքի ապրուստի համար անհրաժեշտ մինիմումը, ֆիզիկապես վատառողջ է, երկար տարիներ է, ինչ տառապում է ներվերի հետ կապված հիվանդությամբ և պարբերաբար ենթարկվում է ամբուլատոր բուժումների։ Գտնվելով ուսումնական տարեկետման մեջ, կալանավորվելուց քիչ առաջ դիմել էր ԲՈՒՀ ուսումը շարունակելու նպատակով։ Վերջերս էր ամուսնացել և ընտանիք կազմել։ Դատարանի կողմից ուշադրության չի արժանացել պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող մի կարևոր հանգամանք ևս, որ արարքը կատարել է տուժողի անօրինական գործողությունների արդյունքում, որը դեռևս նախաքննության սկզբներից ապացուցված էր ոչ միայն գործով ձեռք բերված մյուս, այլ հենց տուժողի իսկ տված ցուցմունքներով և դատարանն անտեսելով նշված փաստը խախտում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 7-րդ կետը և չի դիտում այն, որպես պատասխանատվությունր և պատիժը մեղմացնող հանգամանք։ Ավելին, դատարանն անտեսել է նաև այն, որ պաշտպանյալի խնամքին են գտնվում չորս անձինք՝ այդ թվում չաշխատող կինն ու երկու տարեց և վատառողջ ծնողները, ինչպես նաև զոքանչը և հանդիսանում է ընտանիքի միակ կերակրողն ու ապավենը, իսկ նրա կալանավորման փաստով ընտանիքը հայտնվել է նյութական շատ ծանր կացության մեջ, իսկ այսքանով հանդերձ դատարանը նրան համարել է չաշխատող։ Անտեսվել է նաև մի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք ևս, այն, որ պաշտպանյալը հենց նախաքննության սկզբից անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, որով և ակտիվորեն աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը, որը և շարունակեց դատարանում, միջնորդելով դատաքննությունը տանել արագացված կարգով և այս հանգամանքը ոչ միայն չգնահատվեց որպես այդպիսին և չդրվեց պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների շարքում, ոտահարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 9-րդ կետի պահանջները, այլ ոչ մի ուշադրության չարժանացավ դատարանի կողմից պատժաչափ սահմանելու հաշվով։ Դատարանն իր դատավճռում նշում է, որ հաշվի է առնում դեպքի հանգամանքները, ինչպես նաև նշում է նաև, որ պաշտպանյալն անհարկի է վիճաբանել տուժողի հետ, անտեսելով, որ պաշտպանյալը մինչ վիճաբանելը խնդրել և զգուշացրել է տուժողին, որ դեմ առ դեմ նստած ժամերով չնայի իրենց երգող կանանց, քանի որ նրանք կաշկանդվում էին դրանից, խնդրել, որ հարամ չանի իր կնոջ ծննդյան տարելիցի հետ կապված արարողությունը, սակայն տուժողը ոչ մի ուշադրություն չի դարձրել պաշտպանյալի խնդրանքին, շարունակել է խոժոռված նայելը, որից և ծնվել է վեճը։ Հիշյալ փաստը հավաստվում է նաև նրանով, որ տուժողն ինքն է միջնորդում դատարանին, պաշտպանյալի նկատմամբ սահմանել ազատազրկման հետ չկապված պատիժ։ Հաշվի չի առնվել նաև այն, որ պաշտպանյալն օգտագործում է ներվային հիվանդության հետ կապված դեղորայք, իսկ միաժամանակ մի փոքր խմիչք օգտագործելը հակացուցված է նրան և վերջապես վիճաբանությունն էլ հենց դրա արդյունքն է։ Դատարանն իր քննությամբ չխորանալով նշված հանգամանքների մեջ, պատասխանատվությունը և պատիժը խստացնող հանգամանքների շարքում դիտում է պաշտպանյալի կողմից ոգելից խմիչք օգտագործած լինելու փաստը։ Ուշագրավ է, որ պատժի նշանակման հարցում ավելի ողջամիտ գտնվեց մեղադրողը, միջնորդելով դատարանին սահմանել ավելի մեղմ պատիժ։
Այսպիսով դատարանի կողմից ոչ միայն հաշվի չեն առնվել և չեն կիրառվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 7-ին, 9-րդ, 10-րդ կետերը, այլ նաև ուղղակիորեն ոտնահարվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքում սահմանված պատժի նշանակման բոլոր սկզբունքները, մասնավորապես պատասխանատվության անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքները։
Վերոգրյալների հիման վրա բողոք բերած անձը խնդրում է բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.02.2011թ. ԵԿԴ/0306/01/10 դատավճիռը պատժի մասով, Հակոբ Հարությունյանին դատապարտել տուգանքի, իսկ եթե դատարանը կգտնի դա անհնարին, ապա խնդրում է հնարավորինս մեղմացնել իր պաշտպանյալի պատժաչափը:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում` գործում եղած ապացույցներով վերանայելով Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. փետրվարի 17-ի դատավճիռը, գտնում է, որ պաշտպան Կ.Քամալյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ դատարանի դատավճիռը փոփոխել համաներման ակտի կիրառման կապակցությամբ` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները
2.Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով
3.Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Հ.Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով կատարված հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը` բնութագրվում է դրականորեն, որպես նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դիտելով տուժողի հետ հաշտվելը և վերջինիս կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունենալը, որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ`հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը և հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը,հանգել է այն հետևության, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը` տուգանքը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները և ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժ:
Միևնույն ժամանակ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հ.Հարությունյանի նկատմամբ կիրառելի է <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային Ժողովի 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան պետք է ազատել պատժից, նկատի ունենալով, որ նա դատապարտվել է երկու տարի ժամկետով ազատազրկման և առկա չեն վերոնշյալ որոշման 9-րդ կետով նախատեսված` համաներման կիրառումը բացառող հանգամանքները:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ և 397-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Պաշտպան Կ.Քամալյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. փետրվարի 17-ի դատավճիռն ըստ մեղադրանքի Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով` փոփոխել համաներման ակտի կիրառման կապակցությամբ.
Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի նկատմամբ կիրառել <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային Ժողովի 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել պատժից:
Հ.Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերացնել և վերջինս անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստի դահլիճում:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:
Իսկականի հետ ճիշտ է՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
17 փետրվարի 2011թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0330/01/10
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Տ. Գրիգորյան,
մեղադրող`
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ Է. Հարությունյան,
պաշտպան` Կ. Քամալյան,
տուժող` Յու. Նիկողոսյան,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի`
ծնված 1979թ. նոյեմբերի 24-ին Արմավիրի մարզի Մյասնիկյան գյուղում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, թերի բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված` Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 31.07.2006թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով, 01.01.2008թ. պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի` 3 ամիս 16 օր չկրած մասից, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է Արմավիրի մարզի Մյասնիկյան գյուղի Շիրազի անվան փողոցի թիվ 5 տուն` հասցեում, փաստացի բնակվել է Երևանի Արցախի անվան փողոցի թիվ 6Ա շենքի թիվ 12 բնակարանում, կալանքի տակ է 25.11.2010թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 15108410 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2010թ. նոյեմբերի 25-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի կողմից ծառայողական պարտականությունները կատարող ոստիկանության ծառայողի նկատմամբ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու դեպքի առթիվ։
Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա` 2010թ. նոյեմբերի 25-ին` ժամը 03.00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի 1 հասցեում գործող «Այսբերգ» գիշերային ակումբի 2-րդ հարկի ավտոկանգառում անհարկի վիճաբանել է նույն ակումբում ծառայողական պարտականություններ իրականացնող ոստիկանության ծառայող Յուրիկ Ղահրամանի Նիկողոսյանի հետ, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ և չենթարկվելով իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող` ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնին կից ՊՊՎ բաժնի ոստիկան, ոստիկանության ավագ Յու. Նիկողոսյանի օրինական պահանջներին, կապված վերջինիս ծառայողական պարտականությունների կատարման հետ, քաշքշել ու պատռել է նրա համազգեստի օձիքի աջակողմյան հատվածը և շարունակելով նույն գործողությունները, առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել նրա նկատմամբ` քաշքշելով և բռունցքներով հարվածներ հասցնելով Յու. Նիկողոսյանի գլխին և մարմնի տարբեր մասերին։»։
Համաձայն քրեական գործի նյութերի Հակոբ Հարությունյանն իրեն վերագրվող արարքը կատարել է ալկոհոլային հարբածության վիճակում։
2010թ. դեկտեմբերի 9-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Արագացված դատական քննություն
Ամբաստանյալ Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նա հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։
Մեղադրողը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ չառարկեց։
Տուժողը միջնորդության դեմ չառարկեց, հայտնեց նաև, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որևէ պարտք ու պահանջ չունի, խնդրեց նրա նկատմամբ հնարավորինս մեղմ պատիժ սահմանել։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ` Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Առաջադրված մեղադրանքը ամբաստանյալ Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելը` կապված նրանց կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները` ամբաստանյալ Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում տուժողի հետ հաշտվելու և տուժողի կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունենալու հանգամանքը։
Որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը և հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։
Հաշվի առնելով գործի հանգամանքները, հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը և հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարած լինելը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատժի` ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի, քանի որ տվյալ դեպքում պատժի նվազ խիստ տեսակը` տուգանքը, չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ 02.12.2010թ. որոշմամբ, տուժող Յու. Նիկողոսյանի` իրեղեն ապացույց ճանաչված բաճկոնը պետք է վերադարձնել նրան։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. նոյեմբերի 25-ից։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, տուժող Յու. Նիկողոսյանի` իրեղեն ապացույց ճանաչված բաճկոնը վերադարձնել նրան։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
17 փետրվարի 2011թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0330/01/10
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Տ. Գրիգորյան,
մեղադրող`
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ Է. Հարությունյան,
պաշտպան` Կ. Քամալյան,
տուժող` Յու. Նիկողոսյան,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի`
ծնված 1979թ. նոյեմբերի 24-ին Արմավիրի մարզի Մյասնիկյան գյուղում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, թերի բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված` Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 31.07.2006թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով, 01.01.2008թ. պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի` 3 ամիս 16 օր չկրած մասից, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է Արմավիրի մարզի Մյասնիկյան գյուղի Շիրազի անվան փողոցի թիվ 5 տուն` հասցեում, փաստացի բնակվել է Երևանի Արցախի անվան փողոցի թիվ 6Ա շենքի թիվ 12 բնակարանում, կալանքի տակ է 25.11.2010թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 15108410 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2010թ. նոյեմբերի 25-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի կողմից ծառայողական պարտականությունները կատարող ոստիկանության ծառայողի նկատմամբ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու դեպքի առթիվ։
Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա` 2010թ. նոյեմբերի 25-ին` ժամը 03.00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի 1 հասցեում գործող «Այսբերգ» գիշերային ակումբի 2-րդ հարկի ավտոկանգառում անհարկի վիճաբանել է նույն ակումբում ծառայողական պարտականություններ իրականացնող ոստիկանության ծառայող Յուրիկ Ղահրամանի Նիկողոսյանի հետ, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ և չենթարկվելով իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող` ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնին կից ՊՊՎ բաժնի ոստիկան, ոստիկանության ավագ Յու. Նիկողոսյանի օրինական պահանջներին, կապված վերջինիս ծառայողական պարտականությունների կատարման հետ, քաշքշել ու պատռել է նրա համազգեստի օձիքի աջակողմյան հատվածը և շարունակելով նույն գործողությունները, առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել նրա նկատմամբ` քաշքշելով և բռունցքներով հարվածներ հասցնելով Յու. Նիկողոսյանի գլխին և մարմնի տարբեր մասերին։»։
Համաձայն քրեական գործի նյութերի Հակոբ Հարությունյանն իրեն վերագրվող արարքը կատարել է ալկոհոլային հարբածության վիճակում։
2010թ. դեկտեմբերի 9-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Արագացված դատական քննություն
Ամբաստանյալ Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նա հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։
Մեղադրողը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ չառարկեց։
Տուժողը միջնորդության դեմ չառարկեց, հայտնեց նաև, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որևէ պարտք ու պահանջ չունի, խնդրեց նրա նկատմամբ հնարավորինս մեղմ պատիժ սահմանել։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ` Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Առաջադրված մեղադրանքը ամբաստանյալ Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելը` կապված նրանց կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները` ամբաստանյալ Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում տուժողի հետ հաշտվելու և տուժողի կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունենալու հանգամանքը։
Որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը և հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։
Հաշվի առնելով գործի հանգամանքները, հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը և հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարած լինելը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատժի` ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի, քանի որ տվյալ դեպքում պատժի նվազ խիստ տեսակը` տուգանքը, չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ 02.12.2010թ. որոշմամբ, տուժող Յու. Նիկողոսյանի` իրեղեն ապացույց ճանաչված բաճկոնը պետք է վերադարձնել նրան։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. նոյեմբերի 25-ից։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, տուժող Յու. Նիկողոսյանի` իրեղեն ապացույց ճանաչված բաճկոնը վերադարձնել նրան։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0330/01/10
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 10-12-2010 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0330/01/10 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 15108410 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Մեղադրվում է այն բանի համար, որ նա <<Այսբերգ>> գիշերային ակումբի ավտոկանգառում անհարկի վիճաբանել է նույն ակումբում ծառայողական պարտականություններ իրականացնող ոստիկանության ծառայող Յուրիկ Նիկողոսյանի հետ, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ և չի ենթարկվել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնին կից ՊՊՎ բաժնի ոստիկան, ոստիկանության ավագ Յու.Նիկողոսյանին |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Հակոբ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հայրանուն | Վոլոդիայի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 15.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 10-12-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 13-12-2010 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 13-12-2010 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 13-12-2010 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-12-2010 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հակոբ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Յուրիկ |
| Ազգանուն | Նիկողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-01-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-01-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 17-02-2011 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Հակոբ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 17-02-2011 |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 17 փետրվարի 2011թ. ք. Երևան ԵԿԴ-0330/01/10 Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով. նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան, քարտուղար` Տ. Գրիգորյան, մեղադրող` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Է. Հարությունյան, պաշտպան` Կ. Քամալյան, տուժող` Յու. Նիկողոսյան, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի` ծնված 1979թ. նոյեմբերի 24-ին Արմավիրի մարզի Մյասնիկյան գյուղում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, թերի բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված` Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 31.07.2006թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով, 01.01.2008թ. պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի` 3 ամիս 16 օր չկրած մասից, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է Արմավիրի մարզի Մյասնիկյան գյուղի Շիրազի անվան փողոցի թիվ 5 տուն` հասցեում, փաստացի բնակվել է Երևանի Արցախի անվան փողոցի թիվ 6Ա շենքի թիվ 12 բնակարանում, կալանքի տակ է 25.11.2010թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Գործի դատավարական նախապատմությունը Թիվ 15108410 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2010թ. նոյեմբերի 25-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի կողմից ծառայողական պարտականությունները կատարող ոստիկանության ծառայողի նկատմամբ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու դեպքի առթիվ։ Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա` 2010թ. նոյեմբերի 25-ին` ժամը 03.00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի 1 հասցեում գործող «Այսբերգ» գիշերային ակումբի 2-րդ հարկի ավտոկանգառում անհարկի վիճաբանել է նույն ակումբում ծառայողական պարտականություններ իրականացնող ոստիկանության ծառայող Յուրիկ Ղահրամանի Նիկողոսյանի հետ, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ և չենթարկվելով իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող` ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնին կից ՊՊՎ բաժնի ոստիկան, ոստիկանության ավագ Յու. Նիկողոսյանի օրինական պահանջներին, կապված վերջինիս ծառայողական պարտականությունների կատարման հետ, քաշքշել ու պատռել է նրա համազգեստի օձիքի աջակողմյան հատվածը և շարունակելով նույն գործողությունները, առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել նրա նկատմամբ` քաշքշելով և բռունցքներով հարվածներ հասցնելով Յու. Նիկողոսյանի գլխին և մարմնի տարբեր մասերին։»։ Համաձայն քրեական գործի նյութերի Հակոբ Հարությունյանն իրեն վերագրվող արարքը կատարել է ալկոհոլային հարբածության վիճակում։ 2010թ. դեկտեմբերի 9-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Արագացված դատական քննություն Ամբաստանյալ Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նա հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։ Մեղադրողը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ չառարկեց։ Տուժողը միջնորդության դեմ չառարկեց, հայտնեց նաև, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որևէ պարտք ու պահանջ չունի, խնդրեց նրա նկատմամբ հնարավորինս մեղմ պատիժ սահմանել։ Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։ Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ` Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք։ Դատարանի իրավական վերլուծությունները Առաջադրված մեղադրանքը ամբաստանյալ Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելը` կապված նրանց կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները` ամբաստանյալ Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում տուժողի հետ հաշտվելու և տուժողի կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունենալու հանգամանքը։ Որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը և հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։ Հաշվի առնելով գործի հանգամանքները, հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը և հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարած լինելը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատժի` ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի, քանի որ տվյալ դեպքում պատժի նվազ խիստ տեսակը` տուգանքը, չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։ Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։ Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ 02.12.2010թ. որոշմամբ, տուժող Յու. Նիկողոսյանի` իրեղեն ապացույց ճանաչված բաճկոնը պետք է վերադարձնել նրան։ Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը` Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. նոյեմբերի 25-ից։ Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, տուժող Յու. Նիկողոսյանի` իրեղեն ապացույց ճանաչված բաճկոնը վերադարձնել նրան։ Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 17-02-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 18-03-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 125, 78 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 18-03-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 125, 78 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-6394 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 21-03-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 12-07-2011 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 13-07-2011 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 25-08-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 125, 137 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 25-08-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 125, 137 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0330/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 14-03-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 09-03-2011 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Քամալյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Հակոբ Հարությունյան Բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի /ՀՀ քր. օր-ի 316 հոդ. 1-ին մասով - ազատազրկում 2 տարի ժամկետով / վերաբերյալ 17.02.2011թ. դատավճիռը` պատժի մասով : Հակոբ Հարությունյանին դատապարտել տուգանքի , իսկ դրա անհնարինության դեպքում` հնարավորինս մեղմացնել Հ.Հարությունյանի պատժաչափը |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 17-03-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սեվակ |
| Ազգանուն | Համբարձումյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 21-03-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | 2 հատոր, համապատասխանաբար` 125, 78 թերթից |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 22-03-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 04-04-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 15-04-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 28-04-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 13-05-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-05-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը փոփոխվել է
| Փոփոխված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 27-05-2011 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Հակոբ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | 2011թ. Գործ հ ԵԿԴ/0330/01/10 à ð à Þ à ô Ø ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 27 մայիսի 2011թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ դատավորներ` Գ.Մելիք-Սարգսյան Մ.Պետրոսյան քարտուղարությամբª Ռ.Դավոյանի ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª դատախազ` Է.Հարությունյանի պաշտպան` Կ.Քամալյանի ամբաստանյալ` Հ.Հարությունյանի դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Հ.Հարությունյանի պաշտպան Կ.Քամալյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա գործում եղած ապացույցներով վերանայելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. փետրվարի 17-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. Թիվ 15108410 քրեական գործը հարուցվել է 25.11.2010թ. ՀՀ ոստիկանության երևան քաղաքի Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Է.Աղայանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նախաքննության մարմնի 2010թ. նոյեմբերի 26-ի որոշմամբ Հ.Հարությունյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 09.12.2010թ. Հ.Հարությունյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. փետրվարի 17-ի դատավճռով ամբաստանյալ Հ.Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով: Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 14.03.2011թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Հ.Հարությունյանի պաշտպան Կ.Քամալյանը: 2.Գործի փաստական հանգամանքները. Հ.Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա` 2010թ. նոյեմբերի 25-ին, ժամը 03.00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի 1 հասցեում գործող <<Այսբերգ>> գիշերային ակումբի 2-րդ հարկի ավտոկանգառում անհարկի վիճաբանել է նույն ակումբում ծառայողական պարտականություններ իրականացնող ոստիկանության ծառայող Յուրիկ Ղահրամանի Նիկողոսյանի հետ, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ և չենթարկվելով իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող` ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնին կից ՊՊՎ բաժնի ոստիկան, ոստիկանության ավագ Յու. Նիկողոսյանի օրինական պահանջներին, կապված վերջինիս ծառայողական պարտականությունների կատարման հետ, քաշքշել ու պատռել է նրա համազգեստի օձիքի աջակողմյան հատվածը և շարունակելով նույն գործողությունները, առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել նրա նկատմամբ` քաշքշելով և բռունցքներով հարվածներ հասցնելով Յու. Նիկողոսյանի գլխին և մարմնի տարբեր մասերին: 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը և հիմնավորումները. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով: Ամբաստանյալ Հ.Հարությունյանի պաշտպան Կ.Քամալյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ դատարանի սույն դատավճիռն անհիմն է< թույլ է տրվել նյութական իրավունքի հիմնարար խախտումներ, որոնց արդյունքում խաթարվել է արդարադատության բուն էությունը և դատարանի կողմից իր պաշտպանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն արժանվույն գնահատականի չարժանացնելու և խիստ պատիժ սահմանելու արդյունքում, խախտվել է քրեաիրավական գրեթե բոլոր սկզբունքների պահանջները, այդ թվում պաշտպանյալի նկատմամբ թեև դատարանը ճանաչելով ընդհամենը մեկ անձը բնութագրող և պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք և անտեսելով մյուս մեղմացնող հանգամանքները, որոնք կազմում են գերակշռող մաս՝ դատապարտել է ազատազրկման երկու տարի ժամկետով ազատազրկման, սակայն քրեական գործում առկա պատասխանատվությունը ե պատիժը մեղմացնող մի շարք էական հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ դիտելով որպես այդպիսին, անհրաժեշտ էր պաշտպանյալի նկատմամբ սահմանել հոդվածի սանկցիայում նախատեսված տուգանքը կամ ազատազրկման ձևով անհամեմատ ավելի մեղմ պատիժ։ Դատարանը հաստատված է համարել, որ Հ.Հարությունյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք, արձանագրելով, որ Հ. Հարությունյանը բնութագրվում է դրականորեն, իսկ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտել, որ նա հաշտվել է տուժողի հետ և տուժողի կողմից Հ.Հարությունյանի նկատմամբ պարտք ու պահանջ չկա։ Միաժամանակ, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը խստացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնել հանցանքը կատարելու ռեցեդիվը և հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։ Այսպես, որպես անձը բնութագրող և պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը այնտեսել է այն, որ պաշտպանյալը զբաղվում է մանր բիզնեսով և միայնակ է հօգում ընտանիքի ապրուստի համար անհրաժեշտ մինիմումը, ֆիզիկապես վատառողջ է, երկար տարիներ է, ինչ տառապում է ներվերի հետ կապված հիվանդությամբ և պարբերաբար ենթարկվում է ամբուլատոր բուժումների։ Գտնվելով ուսումնական տարեկետման մեջ, կալանավորվելուց քիչ առաջ դիմել էր ԲՈՒՀ ուսումը շարունակելու նպատակով։ Վերջերս էր ամուսնացել և ընտանիք կազմել։ Դատարանի կողմից ուշադրության չի արժանացել պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող մի կարևոր հանգամանք ևս, որ արարքը կատարել է տուժողի անօրինական գործողությունների արդյունքում, որը դեռևս նախաքննության սկզբներից ապացուցված էր ոչ միայն գործով ձեռք բերված մյուս, այլ հենց տուժողի իսկ տված ցուցմունքներով և դատարանն անտեսելով նշված փաստը խախտում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 7-րդ կետը և չի դիտում այն, որպես պատասխանատվությունր և պատիժը մեղմացնող հանգամանք։ Ավելին, դատարանն անտեսել է նաև այն, որ պաշտպանյալի խնամքին են գտնվում չորս անձինք՝ այդ թվում չաշխատող կինն ու երկու տարեց և վատառողջ ծնողները, ինչպես նաև զոքանչը և հանդիսանում է ընտանիքի միակ կերակրողն ու ապավենը, իսկ նրա կալանավորման փաստով ընտանիքը հայտնվել է նյութական շատ ծանր կացության մեջ, իսկ այսքանով հանդերձ դատարանը նրան համարել է չաշխատող։ Անտեսվել է նաև մի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք ևս, այն, որ պաշտպանյալը հենց նախաքննության սկզբից անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, որով և ակտիվորեն աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը, որը և շարունակեց դատարանում, միջնորդելով դատաքննությունը տանել արագացված կարգով և այս հանգամանքը ոչ միայն չգնահատվեց որպես այդպիսին և չդրվեց պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների շարքում, ոտահարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 9-րդ կետի պահանջները, այլ ոչ մի ուշադրության չարժանացավ դատարանի կողմից պատժաչափ սահմանելու հաշվով։ Դատարանն իր դատավճռում նշում է, որ հաշվի է առնում դեպքի հանգամանքները, ինչպես նաև նշում է նաև, որ պաշտպանյալն անհարկի է վիճաբանել տուժողի հետ, անտեսելով, որ պաշտպանյալը մինչ վիճաբանելը խնդրել և զգուշացրել է տուժողին, որ դեմ առ դեմ նստած ժամերով չնայի իրենց երգող կանանց, քանի որ նրանք կաշկանդվում էին դրանից, խնդրել, որ հարամ չանի իր կնոջ ծննդյան տարելիցի հետ կապված արարողությունը, սակայն տուժողը ոչ մի ուշադրություն չի դարձրել պաշտպանյալի խնդրանքին, շարունակել է խոժոռված նայելը, որից և ծնվել է վեճը։ Հիշյալ փաստը հավաստվում է նաև նրանով, որ տուժողն ինքն է միջնորդում դատարանին, պաշտպանյալի նկատմամբ սահմանել ազատազրկման հետ չկապված պատիժ։ Հաշվի չի առնվել նաև այն, որ պաշտպանյալն օգտագործում է ներվային հիվանդության հետ կապված դեղորայք, իսկ միաժամանակ մի փոքր խմիչք օգտագործելը հակացուցված է նրան և վերջապես վիճաբանությունն էլ հենց դրա արդյունքն է։ Դատարանն իր քննությամբ չխորանալով նշված հանգամանքների մեջ, պատասխանատվությունը և պատիժը խստացնող հանգամանքների շարքում դիտում է պաշտպանյալի կողմից ոգելից խմիչք օգտագործած լինելու փաստը։ Ուշագրավ է, որ պատժի նշանակման հարցում ավելի ողջամիտ գտնվեց մեղադրողը, միջնորդելով դատարանին սահմանել ավելի մեղմ պատիժ։ Այսպիսով դատարանի կողմից ոչ միայն հաշվի չեն առնվել և չեն կիրառվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 7-ին, 9-րդ, 10-րդ կետերը, այլ նաև ուղղակիորեն ոտնահարվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքում սահմանված պատժի նշանակման բոլոր սկզբունքները, մասնավորապես պատասխանատվության անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքները։ Վերոգրյալների հիման վրա բողոք բերած անձը խնդրում է բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.02.2011թ. ԵԿԴ/0306/01/10 դատավճիռը պատժի մասով, Հակոբ Հարությունյանին դատապարտել տուգանքի, իսկ եթե դատարանը կգտնի դա անհնարին, ապա խնդրում է հնարավորինս մեղմացնել իր պաշտպանյալի պատժաչափը: 4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում` գործում եղած ապացույցներով վերանայելով Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. փետրվարի 17-ի դատավճիռը, գտնում է, որ պաշտպան Կ.Քամալյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ դատարանի դատավճիռը փոփոխել համաներման ակտի կիրառման կապակցությամբ` հետևյալ պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները 2.Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով 3.Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>: Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Հ.Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով կատարված հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը` բնութագրվում է դրականորեն, որպես նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դիտելով տուժողի հետ հաշտվելը և վերջինիս կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունենալը, որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ`հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը և հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը,հանգել է այն հետևության, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը` տուգանքը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները և ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժ: Միևնույն ժամանակ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հ.Հարությունյանի նկատմամբ կիրառելի է <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային Ժողովի 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան պետք է ազատել պատժից, նկատի ունենալով, որ նա դատապարտվել է երկու տարի ժամկետով ազատազրկման և առկա չեն վերոնշյալ որոշման 9-րդ կետով նախատեսված` համաներման կիրառումը բացառող հանգամանքները: Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ և 397-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Պաշտպան Կ.Քամալյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. փետրվարի 17-ի դատավճիռն ըստ մեղադրանքի Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով` փոփոխել համաներման ակտի կիրառման կապակցությամբ. Հակոբ Վոլոդյայի Հարությունյանի նկատմամբ կիրառել <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային Ժողովի 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել պատժից: Հ.Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերացնել և վերջինս անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստի դահլիճում: Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին: Իսկականի հետ ճիշտ է՝ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 27-05-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 01-07-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատորից, 1-ին հատորը բաղկացած 125 թերթից, 2-րդը` 127 թերթից |
| Գործին կից նյութեր | չկա |
| Այլ նշումներ | չկա |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 01-07-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 125, 127 թերթից |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-9743/11 |