ԵԿԴ/0329/01/10


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը`
նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
Տ.ՏՈՆՈՅԱՆԻ
Կ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Ս.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.ՄԱՅԻԼՅԱՆԻ
տուժողի ներկ. Վ.ԲԱԼԱԲԵԿՅԱՆԻ
Գ.ՂԱՐԻԲՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Ե.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
պաշտպան Լ.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ

2011թ. հունիսի 29-ին դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի` Երվանդ Վարուժանի Հովհաննիսյանի` ծնված 10.12.1992թ. Թալինի շրջանի Աշ-նակ գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, սովորել է ՀՀ պետական ճարտարագի-տական համալսարանի ինֆորմատիկայի և հաշվողական տեխնիկայի ֆակուլտետի 2-րդ կուր-սում, վատառողջ, աշխատել է «SAS» գրուպ» ՍՊ ընկերության խանութում` որպես պահեստա-պետի օգնական-բանվոր, չդատված, հաշվառված է` Թալինի շրջանի Աշնակ գյուղում, բնակվել է` ք.Երևան, Սարի Թաղ, 26-րդ փողոց, տուն հ. 36, արգելանքի տակ է 2010թ. սեպտեմբերի 18-ից, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Սարգսյանը 2010թ. սեպտեմբերի 18-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցել է թիվ 13147510 քրեական գործը, նույն օրը ձերբակալել է Երվանդ Վարուժանի Հովհաննիսյանին, իսկ 2010թ. սեպտեմբերի 20-ի որոշմամբ Ե.Հովհաննիսյանին ներգրավել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան դատարանի 2010թ. սեպտեմբերի 20-ի որոշմամբ Երվանդ Վարուժանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ` որպես խափանման միջոց, կիրառվել է կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով, ինչը նույն դատարանի 2010թ. նոյեմբերի 12-ի որոշմամբ երկարացվել է մինչև 2010թ. դեկտեմբե-րի 18-ը։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Սարգսյանը 2010թ. նոյեմբերի 17-ի որոշումներով Ե.Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի ծավալը, բովանդակության առումով, փոփոխել, նրան ներգրավել է որպես մեղադրյալ և նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ 2010թ. նոյեմբերի 29-ի որո-շումներով կրկին Ե.Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի ծավալը, բովանդակության առումով, փոփոխել, նրան ներ-գրավել է որպես մեղադրյալ ու նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
2010թ. դեկտեմբերի 10-ին թիվ 13147510 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա-վասության դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2010թ. դեկտեմբերի 14-ի որոշմամբ Երվանդ Վարու-ժանի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2010թ. դեկտեմբերի 28-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության։
Ամբաստանյալ Երվանդ Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «Դիտավորությամբ, հրկիզման եղանակով ոչնչացրել և վնասել է «ՍԱՍ գրուպ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող ա-ռանձնապես խոշոր չափի գույքը։
Այսպես. Ե.Հովհաննիսյանը 2010թ. սեպտեմբերի 01-ից աշխատել է «ՍԱՍ գրուպ» ՍՊ ըն-կերությանը պատկանող` Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոցի 20/1 թիվ 29 և 30 հասցեներում գործող սուպերմարկետում` որպես պահեստային մասի օգնական-բանվոր։
2010թ. սեպտեմբերի 17-ին` ժամը 0025-ի սահմաններում, Ե.Հովհաննիսյանը պահեստա-յին մասից դեպի սուպերմարկետի սրահ գնալու ընթացքում իր մոտ եղած կրակայրիչով այրել է նկուղային հատվածում գտնվող վերելակի աջակողմյան մասում տեղադրված կենցաղային ապ-րանքների համար նախատեսված պոլիէթիլենային փաթեթը, որի հետևանքով սուպերմարկետի նկուղային հարկում հրդեհ է բռնկվել, ինչի արդյունքում ոչնչացվել և վնասվել է «ՍԱՍ գրուպ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող գույքը և պատճառվել առանձնապես խոշոր չափի` 56.991.839 ՀՀ դրամի գույքային վնաս»։
Նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Ե.Հովհաննիսյանն իրենց մեղավոր չի ճա-նաչել և, ըստ մեղադրական եզրակացության, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «Հրդեհն առա-ջացել է պատահականորեն, ինքը, թեև այրել է կրակայրիչով վերելակի մոտ գտնվող պոլիէթիլե-նային զանգվածը, բայց որևէ դիտավորություն չի ունեցել հրդեհ առաջացնելու, ընդամենը ցան-կացել է իրար կպցնել պոլիէթիլենային զանգվածի պոկված հատվածը»։
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալին մեղսագրված արարքը հիմնավորված է համարել տուժողի ներկայացուցչի ու վկաների ցուցմունքներով, փորձաքննությունների եզրա-կացություններով և քննչական փորձարարության արձանագրությամբ։

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.

Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Ե.Հովհաննիսյանը, որպես պահեստի օգնական-բանվոր աշխատելով «ՍԱՍ գրուպ» ՍՊ ընկերության` ք.Երևանի Քաջազնունի փողո-ցի 20/1 հ.հ. 29 և 30 հասցեներում գործող, «ՍԱՍ-7» խանութում, 2010թ. սեպտեմբերի 17-ին` ժա-մը 0025-ի սահմաններում, նույն խանութի աշխատող, վկա Արշակ Խաչատրյանի հետ խանութի պահեստային մասից սրահ բաձրանալու նպատակով քայլել են դեպի վերելակ, ինչին հասնելով և նկատելով, որ վերելակի հարևանությամբ գտնվող դարակի վրա դրված` վակուումային եղա-նակով պոլիէթիլենով փաթեթավորված, պենոպլաստե ամանների փաթեթի ծայրերը պոկվել ու հեռացել են միմյանցից` ամբաստանյալը, փաթեթից նշված ամանների թափվելը, կեղտոտվելն ու օգտագործման համար անպիտան դառնալը կանխելու նպատակով, որոշել է միմյանց կպցնել փաթեթի ծայրերը։ Այդ նպատակով նա իր մոտ ունեցած կրակայրիչի կրակով տաքացրել է փա-թեթի միմյանցից անջատված ծայրերն ու երբ դրանք տաքացել են, մատներով սեղմելով նշված ծայրերը, միջնամասում դրանք կպցրել է միմյանց։ Դրանից հետո վկա Ա.Խաչատրյանն ու ամ-բաստանյալը, խանութի սրահ բարձրանալու նպատակով, մտել են վերելակի սրահ, որտեղ վկա Ա.Խաչատրյանը, ում հարցին մինչ այդ ամբաստանյալը պատասխանած է եղել, որ ցանկանում է միմյանց կպցնել փաթեթի պոկված ծայրերը, իր անհանգստությունն է հայտնել կրակի հնարա-վոր բռնկման վերաբերյալ։ Ցանկանալով փարատել վերջինիս անհանգստությունը` ամբաս-տանյալը, վերելակի սրահից գլուխը դուրս հանելով, նայել է վերը նշված փաթեթի ուղղությամբ և համոզվել, որ կրակ չկա։ Վկա Ա.Խաչատրյանը նույնպես նայել է հիշյալ փաթեթի ուղղությամբ ու նույնպես կրակ չի տեսել, որից հետո նրանք վերելակով բարձրացել են խանութի սրահ, որտեղ էլ մոտ 15 րոպե անց տեղեկացել են, որ նկուղային մասում հրդեհ է բռնկվել։ Դրանից հետո` մին-չև հրշեջների կողմից հրդեհը մարելը, ամբաստանյալը գտնվել է խանութի տարածքում և հնա-րավորության սահմաններում օգնություն է ցույց տվել։
Հրդեհի արդյունքում ոչնչացվել և վնասվել է «ՍԱՍ գրուպ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող գույքը, և ընկերությանը պատճառվել է առանձնապես խոշոր չափի` 56.991.839 ՀՀ դրամի վնաս։

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Դատաքննությամբ ամբաստանյալը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց` պատճառաբանելով, որ տուժողին վնաս է պատճառվել իր անզգուշության հետևանքով։
Ամբաստանյալի ցուցմունքի համաձայն` նա` որպես պահեստի օգնական-բանվոր, աշ-խատել է «ՍԱՍ գրուպ» ՍՊ ընկերության` ք.Երևանի Քաջազնունի փողոցի 20/1 հ.հ. 29 և 30 հասցեներում գործող, «ՍԱՍ-7» խանութում։ 2010թ. սեպտեմբերի 17-ին` ժամը 0025-ի սահմաննե-րում, նույն խանութի աշխատող Արշակ Խաչատրյանի հետ միասին խանութի պահեստային մա-սից սրահ բաձրանալու նպատակով քայլել են դեպի վերելակ, ինչին հասնելով և նկատելով, որ վերելակի հարևանությամբ` ձախ մասում, գտնվող դարակի վրա դրված` վակուումային եղանա-կով պոլիէթիլենով փաթեթավորված, պենոպլաստե ամանների փաթեթի ծայրերը պոկվել ու հեռացել են միմյանցից, փաթեթից նշված ամանների թափվելը, կեղտոտվելն ու օգտագործման համար անպիտան դառնալը կանխելու նպատակով որոշել է միմյանց կպցնել փաթեթի ծայրերը։ Այդ նպատակով իր մոտ ունեցած կրակայրիչի կրակով նա տաքացրել է փաթեթեի միմյանցից անջատված ծայրերն ու երբ դրանք տաքացել են, մատներով սեղմելով նշված ծայրերը, միջնա-մասում դրանք կպցրել է միմյանց։ Ա.Խաչատրյանի հարցին պատասխանել է, որ ցանկանում է միմյանց կպցնել փաթեթի պոկված ծայրերը, իսկ երբ միասին մտել են վերելակի սրահ և նա ան-հանգստությունն է հայտնել կրակի հնարավոր բռնկման վերաբերյալ, վերելակի սրահից գլուխը դուրս հանելով, նայել է փաթեթի ուղղությամբ և համոզվելով, որ կրակ չկա` այդ մասին ասել է Ա. Խաչատրյանին։ Խանութի սրահ բաձրանալուց հետո` մոտ 15 րոպե անց, տեղեկացել են, որ նկուղային մասում հրդեհ է բռնկվել։ Դրանից հետո` մինչև հրշեջների կողմից հրդեհը մարելը, գտնվել է խանութի տարածքում և մասնակցել է հրդեհի մարման աշխատանքներին։
Ամբաստանյալը պնդեց, որ չի մտածել ու ենթադրել, որ իր գործողությունների հետևան-քով կարող է հրդեհ բռնկվել, քանի որ մինչ դեպքի օրը, ինչպես ինքը, այնպես էլ խանութի այլ աշ-խատողներ, նույն եղանակով կպցրել են փաթեթների պոկված ծայրերը` անհանգստանալով և հոգատարություն դրսևորելով ընկերության գույքի նկատմամբ։
Միաժամանակ, ցուցմունք տվեց այն մասին, որ տեղյակ է եղել նկուղում տեղադրված նկարահանող սարքերի և տարածքի նկարահանման մասին, «ՍԱՍ գրուպ» ՍՊ ընկերության տնօրինության հետ որևէ կոնֆլիկտ չի ունեցել, ընկերության գույքը ոչնչացնելու կամ վնասելու դիտավորություն և պատճառ չի ունեցել, մանավանդ որ ինքն ու երկու քույրն աշխատել են «ՍԱՍ գրուպ» ՍՊ ընկերության խանութներում և իրենց օրվա հացն ապահովել է նշված ընկերությունը։
Տուժողի ներկայացուցիչ Վահագն Բալաբեկյանի ցուցմունքի համաձայն` «ՍԱՍ գրուպ» ՍՊ ընկերության` ք.Երևանի Քաջազնունի փողոցի 20/1 հ.հ. 29 և 30 հասցեներում գործող, «ՍԱՍ-7» խանութում 2010թ. սեպտեմբերի 17-ին տեղի է ունեցել հրդեհ, որի հեևանքով «ՍԱՍ գրուպ» ՍՊ ընկերությանը պատճառվել է 56.991.839 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Հրդեհից հետո դիտելով մինչ հրդեհը նկուղի տեսագրությունները և լսելով, որ վերելակի հատվածում, որտեղից բռնկվել է հրդեհը, ամբաստանյալը կրակայրիչով այրել է պոլիէթիլենե պարագաներ` ենթադրում է, որ հրդեհը բռնկվել է ամբաստանյալի գործողությունների հետևան-քով, սակայն չի բացառում, որ նա դիտավորյալ դա արած չլինի։
Վկա` «ՍԱՍ-7» խանութի աշխատակից, Արշակ Խաչատրյանի ցուցմունքի համաձայն` 2010թ. սեպտեմբերի 16-ի` լույս 17-ի կեսգիշերին ամբաստանյալ Ե.Հովհաննիսյանի հետ «ՍԱՍ-7» խանութի նկուղային հարկից սրահ գնալիս` վերելակի մոտ, ամբաստանյալը, նկատելով դա-րակի վրա դրված` պոկված ծայրերով վակուումային փաթեթավորմամբ պոլիէթիլենե տոպրակը, կրակայրիչի կրակով տաքացրել է տոպրակի պոկված ծայրերը` դրանք կպցնելու համար։ Երբ ամբաստանյալի հետ մտել են վերելակի սրահ, անհանգստանալով նրան ասել է, որ կարող է հանկարծ «կպնի» (կրակ առաջանա), սակայն նա, ասելով, որ տոպրակի պոկված ծայրերը չկպցնելու դեպքում իրենց վրա խոսակցություն կգա, գլուխը դուրս է հանել սրահից և, նայելով, ասել է, որ բան չկա։ Ինքը նույնպես նայել է տոպրակի ուղղությամբ և կրակ կամ ծուխ չի տեսել։
Դրանից հետո վերելակով բարձրացել են խանութի սրահ, որտեղ էլ քիչ անց տեղեկացել են, որ նկուղում հրդեհ է բռնկվել։
Ամբաստանյալն իջել է նկուղ` պահեստի կողմ, որպեսզի ինչ-որ բան անի, սակայն ծխի պատճառով հնարավոր չի եղել որևէ բան անել։
Եթե տեսնեին, որ տոպրակն այրվում է, անպայման կհանգցնեին այն, իսկ ամբաստան-յալը, եթե ցանկանար հրկիզել նկուղի գույքը, ապա կարող էր դա անել, սակայն նրա նպատակը եղել է տոպրակը տաքացնելն ու կպցնելը։
Վկաներ` «ՍԱՍ-7» խանութի աշխատակիցներ, Հայկ Մարգարյանի, Սամվել Միխայել-յանի և Լևոն Աթոյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքների համաձայն` նրանք 2010թ. սեպտեմբերի 17-ի կեսգիշերին գտնվել են «ՍԱՍ-7» խանութում, երբ նկուղում հրդեհ է բռնկվել։ Լսել են, որ հրդեհի առաջացման հետ կապ ունի ամբաստանյալը։
Վկա` «ՍԱՍ գրուպ» ՍՊ ընկերության նախկին տնօրեն Սամվել Գզրարյանի ցուցմունքի համաձայն` դեպքի օրն իրեն հեռախոսով տեղեկացրել են, որ հրդեհ է բռնկվել «ՍԱՍ-7» խանու-թում։ Գնալով խանութ` դիտել է խանութի նկուղային մասի տեսագրությունները և տեսել է, որ մինչև հրդեհի առաջացումը Ա.Խաչատրյանն ու Ե.Հովհաննիսյանը միջանցքով քայլելով գնացել են դեպի վերելակի կողմ։ Ե.Հովհաննիսյանի ձեռքին կրակայրիչ է եղել, և երբ նրանք նստել են վերելակ, 2-3 րոպե անց ծուխ է նկատվել։
Թեև տեսագրությունում չի երևում, թե ամբաստանյալն ինչ է այրում, սակայն նա պատմել է, որ փորձել է տաքացնելով կպցնել «սալաթների» ամանների վակումային փաթեթի ճղված մա-սը։
Ամբաստանյալի կողմից դիտավորյալ հրկիզում կատարելու վերաբերյալ որևէ տեղեկութ-յուն չունի։
Վկա` «ՍԱՍ գրուպ» ՍՊ ընկերության ֆինանսական տնօրեն Ռուբեն Մելիքյանի ցուց-մունքի համաձայն` «ՍԱՍ-7» խանութում տեղի ունեցած հրդեհից հետո` ընկերությանը պատ-ճառված նյութական վնասի չափը պարզելու համար ստեղծված հանձնաժողովի կողմից կա-տարվել է գույքագրում և պարզվել է, որ նյութական վնասի ընդհանուր չափը կազմում է 56.991.839 ՀՀ դրամ։
Գույքագրման ընթացքում ղեկավարվել են հետևյալ չափանիշներով` այն գույքը, որը հնարավոր է եղել հետագայում օգտագործել, վերադարձվել է մատակարարին կամ օգտագործ-վել է, իսկ այն գույքը, որ հնարավոր չի եղել վաճառել, համարվել է ոչնչացված։
Վկա` «ՍԱՍ-7» խանութի փոխտնօրեն, Արթուր Գրիգորյանի ցուցմունքի համաձայն` «ՍԱՍ-7» խանութում տեղի ունեցած հրդեհից հետո` վերանորոգման շախատանքների և քննչա-կան փորձարարության կատաման ժամանակ, ամբաստանյալն ասել է, որ այրել է նկուղի վերե-լակի մոտ դրված տարաների վակուումային փաթեթից կախված թելը, ինչից էլ առաջացել է հրդեհը։
Հրդեհատեխնիկական, ապրանքագիտական և շինարարատեխնիկական համալիր փոր-ձաքննության 18.10.2010թ. հմ 32281004 եզրակացության համաձայն` Երևան քաղաքի Քաջազ-նունու փողոցի թիվ 20/1 հասցեում գտնվող «ՍԱՍ 7» սուպերմարկետում տեղի ունեցած հրդեհի օջախը գտնվել է նկուղային հարկում` վերելակի դիմացի աջ հատվածում։
Հրդեհի առաջացման պատճառ հանդիսացել են բաց կրակի աղբյուրները (այրվող լուցկի, կրակայրիչ և այլն)։
Տեսաձայնագրային փորձաքննության 25.10.2010թ. թիվ 34611006 եզրակացության հա-մաձայն` փորձաքննութանը ներկայացված վերոնշյալ սուպերմարկետի նկուղային հարկի տե-սագրություններում ֆիքսվել են կադրեր, որոնցում Ե.Հովհաննիսյանը պահեստի մյուս աշխա-տակից Արշակ Խաչատրյանի հետ, իր ձեռքին գտնվող կրակայրիչի կրակը բարձրացնելով, անցնում է միջանցքի հատվածով և մոտենում վերելակին։
«Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին» 19.09.2010թ. արձանագրության հա-մաձայն` Ե.Հովհաննիսյանը, մատնացույց անելով «ՍԱՍ-7» սուպերմարկետի նկուղային հարկի մարդատար վերելակի աջակողմյան հատվածը, որտեղ դրված է եղել պալիէթիլենային զանգվա-ծը, որի վնասված հատվածը 2010թ. սեպտեմբերի 16-ի` լույս 17-ի գիշերը` ժամը 0000-ի մոտ, կրա-կայրիչով ցանկացել է կպցնել։
«Դեպքի (հրդեհի) վայրի զննության մասին» 17.09.2010թ. արձանագրության համաձայն` Հ.Քաջազնունի փողոցի 20/1 շենքի առաջին հարկում գործող «ՍԱՍ 7» սուպերմարկետի նկու-ղային հարկում տեղակայված են նյութական պահեստը, վարչական սենյակները և բեռնաթափ-ման տեղամասը։ Նկուղի արևելյան մասը սուպերմարկետի վաճառասրահի հետ կապված է վե-րելակով։ Նկուղում ջերմահարված և երանգափոխված են վերելակի դռները։ Ջերմահարված դե-ֆորմացված են վերելակի դիմաց` աջ պատի տակ, մետաղյա անկյունակներից կառուցված դա-րակները, որտեղ գտնվում է հրդեհի օջախը։
«Հրդեհի մասին» 23.09.2010թ. ակտի «Հրդեհի առաջացման հանգամանքները և մարումը» հատվածի համաձայն` 2010թ. սեպտեմբերի 17-ին` 00 ժամ 34 րոպեին, Հ.Քաջազնունի փողոցի 20/1 հասցեում գործող «ՍԱՍ-7» սուպերմարկետում առաջացած հրդեհը հայտնաբերել են սու-պերմարկետի աշխատակիցները և հրդեհի մասին 00 ժամ 36 րոպեին հայտնել են Հայաստանի փրկարար ծառայության ճգնաժամային կառավարման կենտրոն։ Հրդեհը մարվել է 7 հրշեջ փըր-կարարական ջոկատների և 1 գազածխապաշտպան օղակի կողմից 03 ժամ 52 րոպեին։ Հրդեհա-շիջման համար օգտագործվել է ջուր։ Հրդեհի օջախը գտնվել է նկուղային հարկում` վերելակի դիմաց։ Հրդեհի առաջացման հավանական պատճառ է հանդիսացել բաց կրակի առկայությունը։
ՀՀ ԱԻՆ տեղեկանքի համաձայն` 17.09.2010թ.` ժամը 0036-ին ահազանգ է ստացվել «ՍԱՍ» սուպերմարկետի վերելակի հորանում հրդեհի բռնկման մասին։ Հրդեհը մարվել է ժամը 0352-ին։ 17.09.2010թ.` ժամը 0944-ին ահազանգ է ստացվել «ՍԱՍ» սուպերմարկետում կրկին հրդեհի բռնկման մասին։ Հրդեհը մարվել է ժամը 1018-ին։

Դատարանի վերլուծություն.

Վերլուծելով ամբաստանյալ Ե.Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքը և համակ-ցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, դատարանը գըտ-նում է, որ նախաքննության մարմինը, ճիշտ պարզելով գործի փաստական հանգամանքները, որոնք հասատավել են նաև դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցներով, Ե.Հովհաննիսյանի գործողություններին տվել է ոչ ճիշտ քրեաիրավական գնահատական` նրա կատարած արարքը որակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Գնահատելով նախաքննության ընթացքում հարցաքննված ամբաստանյալի, տուժողի ներկայացուցչի և վկաների ցուցմունքները` նախաքննության մարմինը հաստաված է համարել, որ ամբաստանյալը դիտավորությամբ` հրկիզման եղանակով, ոչնչացրել ու վնասել է «ՍԱՍ գրուպ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող առանձնապես խոշոր չափի գույքը, մինչդեռ` նշված մե-ղադրանքը հիմնավորող որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել` նկատի ունենալով, որ նախաքննութ-յամբ հարցաքննված անձանցից որևէ մեկը ցուցմունք չի տվել այն մասին, որ ամբաստանյալը դիտավորությամբ հրկիզման եղանակով ոչնչացրել և վնասել է «ՍԱՍ գրուպ» ՍՊ ընկերության գույքը։
Ինչպես ամբաստանյալի, այնպես էլ հարցաքննված մյուս անձանց ցուցմունքները մեղա-դըրական եզրակացությունում շարադրելիս` նախաքննության մարմինը դրսևորել է կամայա-կան-ստեղծագործական մոտեցում։
Այսպես.
Մեղադրական եզրակացությամբ գնահատված` ամբաստանյալի ցուցմունքի համաձայն` նա. «թեև այրել է կրակայրիչով վերելակի մոտ գտնվող պոլիէթիլենային զանգվածը, բայց որևէ դիտավորություն չի ունեցել հրդեհ առաջացնելու, ընդամենը ցանկացել է իրար կպցնել պոլիէթի-լենային զանգվածի պոկված հատվածը», մինչդեռ` նշված ցուցմունքներում ամբաստանյալը որևէ գույք այրելու մասին ցուցմունք չի տվել։ Նրա ցուցմունքների համաձայն` նա, կրակայրիչով տաքացնելով, փորձել է կպցնել պոլիէթիլենե փաթեթի միմյանցից պոկված ծայրերը։
Թեև նախաքննական ցուցմունքներում ամբաստանյալը բազմիցս պնդել է, որ չի գիտակ-ցել և չի ենթադրել, որ իր գործողությունների հետևանքով կարող է հերդեհ առաջանալ, կրակ չի նկատել և ընկերությանը չի ցանակցել վնաս հասցնել, սակայն նախաքննության մարմինը, չկա-տարելով իր պարտականությունը, անուշադրության է մատնել նրա փաստարկները և չի հերքել դրանք։
Մեղադրական եզրակացությամբ գնահատված` վկա Ա.Խաչատրյանի ցուցմունքի համա-ձայն. «Ե.Հովհաննիսյանի հետ նկուղային հարկից սրահ բարձրանալու ճանապարհին` միջանց-քում, վերջինս անընդհատ խաղացել է կրակայրիչով ու մոտեցել վերելակին, ապա` այրել պոլիէ-թիլենային զանգվածը, ինչի հետ կապված ինքը զգուշացրել է, որ նման բան չանի, քանի որ հնա-րավոր է հրդեհ բռնկվի ու պահեստն այրվի, սակայն Ե.Հովհաննիսյանն անուշադրության է մատնել կատարված դիտողությունն ու, շտապ նստելով վերելակ, բարձրացել են սրահ», մինչ-դեռ` վկան ցուցմուքն է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալն իր հարցին պատսխանել է, որ ցան-կանում է պոլիէթիլենե տոպրակի վակուումը փակել, իսկ երբ նրան ասել է, թե ինչ է անում, հրդեհ կարող է լինել, նա գլուխը դուրս է բերել ու քանի որ կրակ չի եղել, ասել է, որ ոչինչ չի լինի։
Մեղադրական եզրակացությամբ գնահատված` տուժողի ներկայացուցիչ Վ.Բալաբեկյա-նի ցուցմունքի համաձայն` նա հրդեհից հետո դիտել է տեսագրությունները և պարզել, որ դրա-նում մեղավոր է Երվանդ Հովհաննիսյանը, որը ձեռքին եղած կրակայրիչով խաղացել է կրակի հետ, այրել ակնհայտ բռնկման ենթակա առարկաներ, իսկ վկա Ս.Գզրարյանի ցուցմունքի հա-մաձայն` նա, տեսագրությունները դիտելով, տեսել է« որ ... «Ե.Հովհաննիսյանը, ձեռքին եղած կրակայրիչով կրակը բարձրացնելով և իջեցնելով խաղալով, մոտեցել և այրել է վերելակի մոտ եղած նյութերը», մինչդեռ` տուժողի ներկայացուցիչը և վկան նման ցուցմունքներ չեն տվել և չէին էլ կարող տալ, քանի որ նկուղի վերելակի հատվածում տեղի ունեցածը տեսագրված չէ, բացի դա, տուժողի ներկայացուցիչը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալը փորձել է այրե-լու միջոցով պոլիէթիլենե տոպրակները` բացված հատվածներում, կպցնել իրար, իսկ վկա Ս. Գզրարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատողների հետ (առանց կոնկրետացնելու, թե որ աշխատողների) խուսակցություններից տեղեկացել է, որ Երվանդն այրել է վերելակի կողքի տնտեսական ապրանքների պլաստմասե և պոլիէթիլային զանգվածները` առաջացնելով հրդեհ։
Մեղադրական եզրակացությամբ գնահատված` վկա Արթուր Գրիգորյանի ցուցմունքի համաձայն` նա Ս.Գզրարյանից է տեղեկացել, որ պահեստի աշխատակից Ե.Հովհաննիսյանը կրակայրիչով խաղացել և այրել է նկուղային հարկի վերելակի մոտ գտնվող պոլիէթիլենային տոպրակներն ու պենոպլաստները, ինչի արդյունքում հրդեհ է առաջացել։
Մեղադրական եզրակացությամբ գնահատված` վկաներ Հայկ Թելմանի Մարգարյանի, Լևոն Սամվելի Աթոյանի և Սամվել Ժորայի Միխայելյանի ցուցմունքների համաձայն` Ե.Հով-հաննիսյանը խաղացել է կրակայրիչով և այրել վերելակի մոտ եղած փաթեթավորման համար նախատեսված պոլիէթիլենային զանգվածն ու պենոպլաստները, մինչդեռ` նշված վկաները նման ցուցմունքներ չեն տվել և միայն հայտնել են, որ ընդամենը լսել են, որ Ե.Հովհաննիսյանը կապ ունի հերդեհի հետ, սակայն չեն կարող ասել` նա նկուղային հարկը դիտմամբ է հրդեհել, թե ոչ։
Այսպիսով, դատարանն արձանագրում է, որ նախաքննության մարմինը (քննիչը) մեղադը-րական եզրակացությունում ոչ միայն խեղաթյուրել է վերը նշված անձանց հաղորդած տվյալնե-րը և դրանք գնահատել որպես ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորող ապացույցներ, այլև` անտե-սելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի պահանջները, մեղադրանքի հիմքում դրել և որպես ապացույց է օգտագործել անհայտ աղբյուրից ձեռք բերված ապացույց-ներ` վկաներ Ա.Գրիգորյանի և Ս.Գզրարյանի ցուցմունքները։
Դատարանը չի անդրադառնում մյուս վկաների ցուցմունքներում տեղ գտած թերություն-ներին և անհստակություններին` նկատի ունենալով, որ մեղադրողի միջնորդությամբ դատակոչ-ված մյուս վկաների մասով սահմանափակվել է ապացույցների հետազոտումն ու նրանց ցուց-մունքները դատաքննությամբ չեն հետազոտվել և մեղադրողի կողմից չեն գնահատվել որպես ապացույց։
Դատարանը, նկատի ունենալով վերոգրյալները, գտնում է, որ նախաքննության մարմնի կողմից չեն պահպանվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածով նախա-տեսված` գործի արդարացի քննության սկզբունքները` չեն ձեռնարկվել ՀՀ քրեական դատավա-րության օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմա-կողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, չեն պարզվել Ե.Հովհաննիսյանի` ինչպես մե-ղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ` նրան արդարացնող, ինչպես նաև նրա պատասխանա-տվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն` հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը, ինչպես նաև քրեական դատավարությանը մաս-նակցող այլ անձինք պարտավոր են պահպանել Հայաստանի Հանրապետության Սահմանա-դրությունը, քրեական դատավարության օրենսգիրքը և մյուս օրենքները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն` քրեական հետա-պընդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել քրեական դատավարության օրենս-գրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ` նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` կասկածյալը կամ մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը։ Նրանց անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել պաշտպանության կողմի վրա։ Մեղադրանքի ապացուց-ման և կասկածյալին կամ մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը։
Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել են-թադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաս-տի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։
Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կաս-կածյալի։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` քրեական դատա-վարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի։
Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կան-խակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատ-մամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավա-կան ընթացակարգի շրջանակներում։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի 7-րդ կետի համա-ձայն` քրեական գործով վարույթում մեղադրանքի հիմքում չեն կարող դրվել և որպես ապացույց օգտագործվել այն նյութերը, որոնք ձեռք են բերվել անհայտ աղբյուրից ...։
Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ նախաքննության մարմինը, չպարզելով ամբաս-տանյալի կողմից նրան մեղասագրված արարքը կատարելու դրդապատճառը (ինչը թերևս պար-տադիր պայման չէ արարքը որակելու համար), հիմնավոր ու բավարար ապացույցներ ձեռք չբե-րելով ամբաստանյալի կողմից տուժողի գույքը հրկիզման եղանակով դիտավորությամբ ոչնչաց-նելու և վնասելու վերաբերյալ ու հաշվի չառնելով, որ նախաքննությամբ ձեռք բերված ապա-ցույցներով նույնպես հիմնավորվել է, որ նրա կողմից կրակի հետ անզգույշ վերաբերվելու հե-տևանքով է տուժողի գույքը ոչնչացվել և վնասվել, ամբաստանյալի կատարած հանցանքը` հաս-տատված, իսկ նրա ցուցմունքները հերքված է համարել նաև վերը նշված խեղաթյուրված ապա-ցույցներով` չնայած նշված նախաքննական ապացույցներով նույնպես հաստատվում է, որ ամ-բաստանյալն անզգուշությամբ է ոչնչացրել ու վնասել տուժողի գույքը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախա-տեսում ուրիշի գույքը դիտավորությամբ ոչնչացնելու կամ վնասելու համար` զգալի չափերի վնաս պատճառելու դեպքում։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը պատասխանատվություն է նախատեսում նույն գործողության համար, որը կատարվել է հրկիզման ... եղանակով, իսկ 3-րդ մասը` նույն հոդվածի առաջին կամ երկրորդ մասով նախատեսված գործողության համար, որն առանձնապես խոշոր չափերի վնաս է պատճառել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 186-րդ հոդվածի 2-րդ մասը պատասխանատվություն է նախա-տեսում ուրիշի գույքն անզգուշությամբ ոչնչացնելու կամ վնասելու համար` խոշոր չափի վնաս պատճառելու դեպքում, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասը պատասխանատվություն է նախատեսում նույն գործողության համար, որը կատարվել է կրակի կամ առավել մեծ վտանգի այլ աղբյուրի հետ անզգույշ վերաբերվելու հետևանքով կամ առանձնապես խոշոր չափերի վնաս է պատճա-ռել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 29-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանքը համարվում է ուղղակի դիտավորությամբ կատարված, եթե անձը գիտակցել է իր գործողության (անգործության)` հան-րության համար վտանգավոր բնույթը, նախատեսել է հանրության համար դրա վտանգավոր հե-տևանքները և ցանկացել է դրանց վրա հաuնելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 30-րդ հոդվածի համաձայն` անզգուշությամբ կատարված հան-ցանքը կարող է դրսևորվել ինքնավստահությամբ կամ անփութությամբ։
Հանցանքը համարվում է ինքնավստահությամբ կատարված, եթե անձը նախատեuել է իր գործողության (անգործության)` հանրության համար վտանգավոր հետևանքների առաջացման հնարավորությունը, սակայն առանց բավարար հիմքերի` ինքնավստահորեն հույu է ունեցել, որ դրանք կկանխվեն։
Հանցանքը համարվում է անփութությամբ կատարված, եթե անձը չի նախատեսել իր գոր-ծողության (անգործության)` հանրության համար վտանգավոր հետևանքների առաջացման հնարավորությունը, թեև տվյալ իրադրությունում պարտավոր էր և կարող էր նախատեսել դրանք։
Դատարանը, իրավական վերլուծության ենթարկելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը, գտնում է, որ նախաքննության մարմնի կողմից նրան մեղադրանք է առաջադրվել ուղղակի դիտավորությամբ հանցագործություն կատարելու համար, մինչդեռ` հաշվի առնելով վե-րոգրյալներն ու համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց-ները, գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավոր-ված համոզմամբ դատարանը հանգում է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամ-բաստանյալ Ե.Հովհաննիսյանը դրսևորել է հանցավոր անփութություն` թեև չի նախատեսել իր գործողության (անգործության)` հանրության համար վտանգավոր հետևանքների առաջացման հնարավորությունը, սակայն տվյալ իրադրությունում պարտավոր էր և կարող էր նախատեuել դրանք, այսինքն` կրակի հետ անզգույշ վերաբերվելու հետևանքով նա անզգուշությամբ ոչնչաց-րել և վնասել է տուժողի գույքը` պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերի վնաս։
Հետևաբար, նկատի ունենալով, որ նախաքննության մարմինը, թույլ տալով նյութական և դատավարական մի շարք նորմերի ու սկզբունքների խախտումներ, նաև պատշաճ գնահատա-կան չի տվել գործի փաստական տվյալներին, ու ելնելով վերը նշված նորմերի պահանջներից և այն սկզբունքից, որ անձի կատարած հակաիրավական արարքի քրեաիրավական գնահատա-կանը պետք է բխի դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համակցված վերլուծությու-նից, դատարանը գտնում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ամ-բաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը պետք է վերաորակվի և նա պետք է մեղավոր ճա-նաչվի ու պատասխանատվության ենթարկվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 186-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
Ինչ վերաբերվում է տուժողի ներկայացուցչի ցուցմունքի այն մասին, որ նա, հրդեհից հե-տո դիտելով մինչ հրդեհը նկուղի տեսագրությունները և լսելով, որ վերելակի հատվածում, որտե-ղից բռնկվել է հրդեհը, ամբաստանյալը կրակայրիչով այրել է պոլիէթիլենե պարագաներ, ենթա-դըրում է, որ հրդեհը բռնկվել է ամբաստանյալի գործողությունների հետևանքով, սակայն չի բա-ցառում, որ նա դիտավորյալ դա արած չլինի, ապա դատարանը գտնում է, որ ցուցմունքի նշված հատվածը չի կարող գնահատվել որպես ապացույց` նկատի ունենալով, որ ենթադրությունը չի կարող ունենալ ապացուցողական նշանակություն։ Բացի դա, տուժողի ներկայացուցիչն իր ցուց-մունքով հայտնեց, որ վերելակի այն հատվածը, որտեղից սկսվել է հրդեհը, տեսանկարահանված չէ, և չկարողացավ հստակեցնել աղբյուրը, որից պարզվել է, որ ամբաստանյալը այրել է պոլիէթի-լենե պարագաներ, հետևաբար` նշված առումով նույնպես` որպես անհայտ աղբյուրից ձեռք բեր-ված նյութ, նշված ցուցմունքը չի կարող դրվել մեղադրանքի հիմքում և օգտագործվել որպես ապացույց։
Ինչ վերաբերվում է վկա Ա.Գրիգորյանի ցուցմունքին, ապա դատարանը գտնում է, որ այն չի կարող համարվել արժանահավատ, դրվել մեղադրանքի հիմքում ու օգտագործվել որպես ա-պացույց` նկատի ունենալով, որ նախաքննությամբ և դատաքննությամբ որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել, որ ամբաստանյալն այրել է նկուղի վերելակի մոտ դրված տարաների վակուումային փաթեթից կախված թելը, ինչից էլ առաջացել է հրդեհը, ամբաստանյալը կամ որևէ այլ անձ նման ցուցմունք չեն տվել և, բացի դա, վկան չի մասնակցել քննչական փորձարարության կատարմա-նը, իսկ քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրության համաձայն ամբաս-տանյալը նման միտք չի արտահատել, ընդհակառակը` նա բացատրել է, որ ցանկացել է կպցնել պոլիէթիլենային զանգվածի վնասված հատվածը։
Ինչ վերաբերվում է մեղադրական եզրակացությամբ` որպես ապացույց, գնահատված դատաբժշկական փորձաքննության 27.09.2010թ. թիվ 2511 եզրակացությանը, ապա դատարանը գտնում է, որ այն սույն քրեական գործի, ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի կամ նրա կատարած արարքի համար ապացուցողական նշանակություն չունի, քանի որ ամբաստան-յալին մեղադրանք չի առաջադրվել Լ.Աթոյանի առողջությանը վնաս պատճառելու համար, հե-տևաբար` նշված ապացույցը չի կարող դրվել մեղադրանքի հիմքում և օգտագործվել որպես ապացույց։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալն իրեն մեղավոր ճանաչեց անզգուշու-թյամբ հանցագործություն կատարելու մեջ, ինչպես նաև հաշվի առնելով վերը նշված հիմնավո-րումներն ու պատճառաբանությունները, չի անդրադառնում առաջադրված մեղադրանքում ամ-բաստանյալ Ե.Հովհաննիսյանի մեղավորությունը ապացուցված չլինելու արդյունքում նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և արդարացման դատավճիռ կայացնելու վերաբերյալ պաշտպանի միջնորդությանը։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը բնութագրող տվյալները և պատասխանատվութ-յունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանագամանքերը։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք-ներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա հանցանքը կատարել է անչափահաս տարիքում, բնու-թագրվում է դրական, եղել է ուսանող ու զբաղվել է հանրօգուտ աշխատանքով, նախկինում դատ-ված և արատավորված չի եղել, խոստովանեց կատարած հանցանքն ու վատառողջ է` տառա-պում է կերատոկոնուս հիվանդությամբ։
Դատարանը նաև հաշվի է առնում, որ ամբաստանյալը շուրջ 9 ամիս գտնվում է կալանքի տակ։
Դատաքննությամբ ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանագամանքեր չարձանագրվեցին։
Միաժամանակ, հաշվի առնելով ամբաստանյալի կատարած հանցագործության` հան-րության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, դատարանը գտնում է, որ նրա կա-տարած հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակը չի կա-րող ապահովել պատժի նպատակները, և նա պետք է դատապարտվի ազատազրկման։
Քննության առնելով «ՍԱՍ» գրուպ ՍՊ ընկերության ընդդեմ Երվանդ Հովհաննիսյանի` վնասի հատուցման պահանջի մասին հայցը, դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է, պետք է բավարարվի և Ե.Հովհաննիսյանից հօգուտ «ՍԱՍ» գրուպ ՍՊ ընկերության պետք է բռնագանձ-վի 56.991.839 ՀՀ դրամ` որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում։
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է վերացվի և նա անհապաղ պետք է ազատվի կալանքից դատական նիստի դահլիճում` նկատի ունենալով, որ «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարե-դարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշ-ման կիրառման հիմքով նա ենթակա է պատժից ազատման։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ թեև նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալի գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշում է կայացվել, սակայն փաստացի նման գույք չի հայտ-նաբերվել և կոնկրետ որևէ գույքի վրա կալանք չի դրվել, գտնում է, որ հանցագործությամբ պատ-ճառված գույքային վնասի հատուցումը կամ գույքի հնարավոր բռնագրավումն ապահովելու հա-մար գույքի վրա դրված կալանքի վերացման հարց սույն դատավճռով չի կարող քննարկվել։
Վերոգրյալների հիման վրա ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35, 312, 357-360, 365, 367 և 369-372 հոդվածներով` դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Երվանդ Վարուժանի Հովհաննիսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 186-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակ-ցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի կիրառմամբ Երվանդ Հովհաննիսյանին ազատել պատժից, նրա նկատմամբ ըն-տըրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, վերացնել ու նրան անհապաղ ազատել կալան-քից դատական նիստի դահլիճում։
Բավարարել «ՍԱՍ» գրուպ ՍՊ ընկերության ընդդեմ Երվանդ Հովհաննիսյանի` վնասի հատուցման պահանջի մասին հայցն ու Ե.Հովհաննիսյանից հօգուտ «ՍԱՍ» գրուպ ՍՊ ընկերու-թյան բռնագանձել 56.991.839 (հիսունվեց միլիոն ինը հարյուր իննսունմեկ հազար ութ հարյուր երեսունինը) ՀՀ դրամ` որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակվե-լու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ