Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0328/01/10
Վիճակագրական տողի համար :
6.4
Պատասխանող
Արթուր Բարսեղյան Զորիկի
Արթուր Բարսեղյան
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Ավետիսյան
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Ավետիսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2011-01-12 | 11:00 | 5 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2011-02-28 | 10:00 | 5 |
Գործ թիվ ԵԿԴ/ 0328/01/
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը հետևյալ կազմով.
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Գ. Ավետիսյանի
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ՝ Հ. Հովհաննիսյանի
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ՝ Է.Հարությունյանի
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.Գալիկյանի
ՏՈՒԺՈՂ` Ա.Սարգսյանի
2011թ. փետրվարի 28-ին, դռնբաց դատական նիստում, դատարանում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի ծնված` 1986թ. սեպտեմբերի 22-ին,
Գեղարքունիկի մարզի Սևան քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատված, չի աշխատում, ամուրի, ֆիզիկապես վատառողջ, խնամքին` ոչ ոք, հաշվառված է Գեղարքունիքի մարզի, Սևան քաղաքի, Շահումյան փողոցի թիվ 37 Ա շենքի, 18-րդ բնակարանում, բնակվում է Գեղարքունիքի մարզի, Սևան քաղաքի, Շահումյան փողոցի թիվ 37 Ա շենքի, 7-րդ բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց։
Թիվ 15107410 քրեական գործը Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է 2010թ. նոյեմբերի 16-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից։
Ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանին Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքի համար`
Ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանը` ուրիշի գույքին տիրանալու դիտավորությամբ, չարաշահելով Արսեն Ռուդիկի Սարգսյանի վստահությունը` վաճառելու պատրվակով 2010թ. նոյեմբերի 2-ին` ժամը 14-ի սահմաններում, Երևանի Չարենցի փողոցի 42 շենքի բակում խաբեությամբ հափշտակել է նրան պատկանող պարանոցի ոսկյա շղթան` Ա.Սարգսյանին պատճառելով խոշոր չափի` 660.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս։
Մինչ դատաքննությունը սկսելը ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և դատարանում հայտարարեց, որ գիտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթը և հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր՝ խորհրդակցելով պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված դատաքննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ և հասկանալի է, համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում։
Մեղադրողը և տուժող` Արսեն Սարգսյանը, դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնելու դեմ չառարկեցին։
Համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները՝ դատարանը որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը։
Դատարանը պատիժ սահմանելիս հաշվի է առնում Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի կատարած հանցանքի` խոշոր չափերով կատարված խարդախության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը ու ամբաստանյալ Ա.Բարսեղյանի անձը բնութագրող տվյալները։
Դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և անձը բնութագրող հանգամանքներ դիտում է այն, որ ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանը երիտասարդ է, նախկինում դատված արատավորված չի եղել, հանցանքը կատարում է առաջին անգամ, բնութագրվում է դրական, ֆիզիկապես վատառողջ է, ընդունում է կատարած հանցանքը և զղջում դրա համար, կամովին վերականգնել է տուժողին պատճառած նյութական վնասը, տուժողը խնդրել է մեղմ պատիժ սահմանել։
Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանը ենթակա է պատժի։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Հովհաննես Արտաշեսի Սահակյանի նկատմամբ 2009թ. հունիսի 2-ի նախադեպային որոշմամբ արձանագրել է. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին։
Այսինքն, դատարանը կայացնելով մեղադրական դատավճիռ, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում թվարկված պատժատեսակներից /կալանք, ազատազրկում, կարգապահական գումարտակում պահել/ որևէ մեկը` սահմանելով դրա չափը, այնուհետև համոզվելով, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, նշանակված պատիժը պայմանականորեն կարող է չկիրառել /տես նաև Գ.Մարտիրոսյանի գործով 2008թ. փետրվարի 1-ի Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-01/08 որոշումը/։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի, ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները և հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու /տես նաև Ս.Ներսիսյանի գործով 2007թ. հունիսի 12-ի Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-124/07 որոշումը/։
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական oրենuգրքի Հատուկ մաuի համապատաuխան հոդվածի uահմաններում` հաշվի առնելով նույն oրենuգրքի ընդհանուր մաuի դրույթները։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով` դրանք բնութագրում են, ինչպես կատարած հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն։ Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս։
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ կետի` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրադրություններն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը։
Դատարանը քննարկելով Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի կողմից նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը գտավ, որ հաշվի առնելով նրան մեղսագրված արարքի վտանգավորության աստիճանը և անձը բնութագրող տվյալներն ու գործի կոնկրետ հանգամանքները` նա իր նկատմամբ նշանակված պատիժը չպետք է կրի։
Գործի նյութերով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանը երիտասարդ է, նախկինում դատված, արատավորված չի եղել, ֆիզիկապես վատառողջ է, ընդունել է կատարած հանցանքը, զղջացել` դրա համար, տուժողին պատճառված նյութական վնասը վերականգնել է, վերջինս խնդրել է ամբաստանյալի նկատմամբ մեղմ պատիժ սահմանել, իսկ պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքները բացակայում են։ Դատարանը հաշվի առնելով վերը թվարկված հանգամանքները, Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի կատարած հանցանքի վտանգավորության աստիճանը, հանգում է հետևության, որ նրա ուղղումն ու վերադաստիարակումը հնարավոր է առանց հասարակությունից մեկուսացնելու, նաև առանց ազատազրկման ձևով նախատեսված պատիժը կրելու և հիմք ընդունելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերոհիշյալ, ինչպես նաև Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-192/07 և Սուսաննա Ներսիսյանի վերաբերյալ 2007թ. հունիսի 12-ի ՎԲ-124/07 որոշումները, գտավ, որ ազատազրկման ձևով Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան` վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնելով ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի բնակավայրի այլընտրանքային պատիժների կատարման ծառայության վրա։
Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին պետք է` թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված, այն տուժողին հատուցված լինելու պատճառով։
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-374-րդ, 3753-րդ հոդվածներով՝ դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել` ազատազրկման` երկու տարի ժամկետով։
Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով՝ ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի վարքի վերահսկողությունը դնելով վերջինիս բնակավայրի այլընտրանքային պատիժների կատարման ծառայության վրա։
Ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Գ. Ավետիսյան
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը հետևյալ կազմով.
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Գ. Ավետիսյանի
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ՝ Հ. Հովհաննիսյանի
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ՝ Է.Հարությունյանի
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.Գալիկյանի
ՏՈՒԺՈՂ` Ա.Սարգսյանի
2011թ. փետրվարի 28-ին, դռնբաց դատական նիստում, դատարանում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի ծնված` 1986թ. սեպտեմբերի 22-ին,
Գեղարքունիկի մարզի Սևան քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատված, չի աշխատում, ամուրի, ֆիզիկապես վատառողջ, խնամքին` ոչ ոք, հաշվառված է Գեղարքունիքի մարզի, Սևան քաղաքի, Շահումյան փողոցի թիվ 37 Ա շենքի, 18-րդ բնակարանում, բնակվում է Գեղարքունիքի մարզի, Սևան քաղաքի, Շահումյան փողոցի թիվ 37 Ա շենքի, 7-րդ բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց։
Թիվ 15107410 քրեական գործը Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է 2010թ. նոյեմբերի 16-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից։
Ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանին Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքի համար`
Ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանը` ուրիշի գույքին տիրանալու դիտավորությամբ, չարաշահելով Արսեն Ռուդիկի Սարգսյանի վստահությունը` վաճառելու պատրվակով 2010թ. նոյեմբերի 2-ին` ժամը 14-ի սահմաններում, Երևանի Չարենցի փողոցի 42 շենքի բակում խաբեությամբ հափշտակել է նրան պատկանող պարանոցի ոսկյա շղթան` Ա.Սարգսյանին պատճառելով խոշոր չափի` 660.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս։
Մինչ դատաքննությունը սկսելը ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և դատարանում հայտարարեց, որ գիտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթը և հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր՝ խորհրդակցելով պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված դատաքննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ և հասկանալի է, համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում։
Մեղադրողը և տուժող` Արսեն Սարգսյանը, դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնելու դեմ չառարկեցին։
Համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները՝ դատարանը որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը։
Դատարանը պատիժ սահմանելիս հաշվի է առնում Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի կատարած հանցանքի` խոշոր չափերով կատարված խարդախության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը ու ամբաստանյալ Ա.Բարսեղյանի անձը բնութագրող տվյալները։
Դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և անձը բնութագրող հանգամանքներ դիտում է այն, որ ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանը երիտասարդ է, նախկինում դատված արատավորված չի եղել, հանցանքը կատարում է առաջին անգամ, բնութագրվում է դրական, ֆիզիկապես վատառողջ է, ընդունում է կատարած հանցանքը և զղջում դրա համար, կամովին վերականգնել է տուժողին պատճառած նյութական վնասը, տուժողը խնդրել է մեղմ պատիժ սահմանել։
Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանը ենթակա է պատժի։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Հովհաննես Արտաշեսի Սահակյանի նկատմամբ 2009թ. հունիսի 2-ի նախադեպային որոշմամբ արձանագրել է. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին։
Այսինքն, դատարանը կայացնելով մեղադրական դատավճիռ, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում թվարկված պատժատեսակներից /կալանք, ազատազրկում, կարգապահական գումարտակում պահել/ որևէ մեկը` սահմանելով դրա չափը, այնուհետև համոզվելով, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, նշանակված պատիժը պայմանականորեն կարող է չկիրառել /տես նաև Գ.Մարտիրոսյանի գործով 2008թ. փետրվարի 1-ի Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-01/08 որոշումը/։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի, ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները և հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու /տես նաև Ս.Ներսիսյանի գործով 2007թ. հունիսի 12-ի Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-124/07 որոշումը/։
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական oրենuգրքի Հատուկ մաuի համապատաuխան հոդվածի uահմաններում` հաշվի առնելով նույն oրենuգրքի ընդհանուր մաuի դրույթները։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով` դրանք բնութագրում են, ինչպես կատարած հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն։ Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս։
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ կետի` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրադրություններն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը։
Դատարանը քննարկելով Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի կողմից նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը գտավ, որ հաշվի առնելով նրան մեղսագրված արարքի վտանգավորության աստիճանը և անձը բնութագրող տվյալներն ու գործի կոնկրետ հանգամանքները` նա իր նկատմամբ նշանակված պատիժը չպետք է կրի։
Գործի նյութերով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանը երիտասարդ է, նախկինում դատված, արատավորված չի եղել, ֆիզիկապես վատառողջ է, ընդունել է կատարած հանցանքը, զղջացել` դրա համար, տուժողին պատճառված նյութական վնասը վերականգնել է, վերջինս խնդրել է ամբաստանյալի նկատմամբ մեղմ պատիժ սահմանել, իսկ պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքները բացակայում են։ Դատարանը հաշվի առնելով վերը թվարկված հանգամանքները, Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի կատարած հանցանքի վտանգավորության աստիճանը, հանգում է հետևության, որ նրա ուղղումն ու վերադաստիարակումը հնարավոր է առանց հասարակությունից մեկուսացնելու, նաև առանց ազատազրկման ձևով նախատեսված պատիժը կրելու և հիմք ընդունելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերոհիշյալ, ինչպես նաև Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-192/07 և Սուսաննա Ներսիսյանի վերաբերյալ 2007թ. հունիսի 12-ի ՎԲ-124/07 որոշումները, գտավ, որ ազատազրկման ձևով Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան` վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնելով ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի բնակավայրի այլընտրանքային պատիժների կատարման ծառայության վրա։
Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին պետք է` թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված, այն տուժողին հատուցված լինելու պատճառով։
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-374-րդ, 3753-րդ հոդվածներով՝ դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել` ազատազրկման` երկու տարի ժամկետով։
Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով՝ ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի վարքի վերահսկողությունը դնելով վերջինիս բնակավայրի այլընտրանքային պատիժների կատարման ծառայության վրա։
Ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Գ. Ավետիսյան
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0328/01/10
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 09-12-2010 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0328/01/10 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 15107410 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Մեղադրվում է այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքին տիրանալու դիտավորությամբ, չարաշահելով Արսեն Սարգսյանի վստահությունը` վաճառելու պատրվակով խաբեությամբ հափշտակել է նրան պատկանող ոսկյա շղթան` Ա. Սարգսյանին պատճառելով խոշոր չափերի նյութական վնաս |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Բարսեղյան |
| Հայրանուն | Զորիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | անձնագիրը կցված է քր. գործին |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 178 Մաս 2 Կետ 2 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.4 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 10-12-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 13-12-2010 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 13-12-2010 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 13-12-2010 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 12-01-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Բարսեղյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-01-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 28-02-2011 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Բարսեղյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 28-02-2011 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ թիվ ԵԿԴ/ 0328/01/ ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը հետևյալ կազմով. ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Գ. Ավետիսյանի ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ՝ Հ. Հովհաննիսյանի ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝ ՄԵՂԱԴՐՈՂ՝ Է.Հարությունյանի ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.Գալիկյանի ՏՈՒԺՈՂ` Ա.Սարգսյանի 2011թ. փետրվարի 28-ին, դռնբաց դատական նիստում, դատարանում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի ծնված` 1986թ. սեպտեմբերի 22-ին, Գեղարքունիկի մարզի Սևան քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատված, չի աշխատում, ամուրի, ֆիզիկապես վատառողջ, խնամքին` ոչ ոք, հաշվառված է Գեղարքունիքի մարզի, Սևան քաղաքի, Շահումյան փողոցի թիվ 37 Ա շենքի, 18-րդ բնակարանում, բնակվում է Գեղարքունիքի մարզի, Սևան քաղաքի, Շահումյան փողոցի թիվ 37 Ա շենքի, 7-րդ բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց։ Թիվ 15107410 քրեական գործը Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է 2010թ. նոյեմբերի 16-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից։ Ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանին Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքի համար` Ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանը` ուրիշի գույքին տիրանալու դիտավորությամբ, չարաշահելով Արսեն Ռուդիկի Սարգսյանի վստահությունը` վաճառելու պատրվակով 2010թ. նոյեմբերի 2-ին` ժամը 14-ի սահմաններում, Երևանի Չարենցի փողոցի 42 շենքի բակում խաբեությամբ հափշտակել է նրան պատկանող պարանոցի ոսկյա շղթան` Ա.Սարգսյանին պատճառելով խոշոր չափի` 660.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս։ Մինչ դատաքննությունը սկսելը ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և դատարանում հայտարարեց, որ գիտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթը և հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր՝ խորհրդակցելով պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված դատաքննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ և հասկանալի է, համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում։ Մեղադրողը և տուժող` Արսեն Սարգսյանը, դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնելու դեմ չառարկեցին։ Համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները՝ դատարանը որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։ Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը։ Դատարանը պատիժ սահմանելիս հաշվի է առնում Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի կատարած հանցանքի` խոշոր չափերով կատարված խարդախության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը ու ամբաստանյալ Ա.Բարսեղյանի անձը բնութագրող տվյալները։ Դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և անձը բնութագրող հանգամանքներ դիտում է այն, որ ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանը երիտասարդ է, նախկինում դատված արատավորված չի եղել, հանցանքը կատարում է առաջին անգամ, բնութագրվում է դրական, ֆիզիկապես վատառողջ է, ընդունում է կատարած հանցանքը և զղջում դրա համար, կամովին վերականգնել է տուժողին պատճառած նյութական վնասը, տուժողը խնդրել է մեղմ պատիժ սահմանել։ Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։ Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանը ենթակա է պատժի։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Հովհաննես Արտաշեսի Սահակյանի նկատմամբ 2009թ. հունիսի 2-ի նախադեպային որոշմամբ արձանագրել է. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին։ Այսինքն, դատարանը կայացնելով մեղադրական դատավճիռ, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում թվարկված պատժատեսակներից /կալանք, ազատազրկում, կարգապահական գումարտակում պահել/ որևէ մեկը` սահմանելով դրա չափը, այնուհետև համոզվելով, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, նշանակված պատիժը պայմանականորեն կարող է չկիրառել /տես նաև Գ.Մարտիրոսյանի գործով 2008թ. փետրվարի 1-ի Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-01/08 որոշումը/։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի, ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները և հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու /տես նաև Ս.Ներսիսյանի գործով 2007թ. հունիսի 12-ի Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-124/07 որոշումը/։ Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական oրենuգրքի Հատուկ մաuի համապատաuխան հոդվածի uահմաններում` հաշվի առնելով նույն oրենuգրքի ընդհանուր մաuի դրույթները։ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով` դրանք բնութագրում են, ինչպես կատարած հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն։ Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս։ Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ կետի` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրադրություններն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։ Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը։ Դատարանը քննարկելով Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի կողմից նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը գտավ, որ հաշվի առնելով նրան մեղսագրված արարքի վտանգավորության աստիճանը և անձը բնութագրող տվյալներն ու գործի կոնկրետ հանգամանքները` նա իր նկատմամբ նշանակված պատիժը չպետք է կրի։ Գործի նյութերով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանը երիտասարդ է, նախկինում դատված, արատավորված չի եղել, ֆիզիկապես վատառողջ է, ընդունել է կատարած հանցանքը, զղջացել` դրա համար, տուժողին պատճառված նյութական վնասը վերականգնել է, վերջինս խնդրել է ամբաստանյալի նկատմամբ մեղմ պատիժ սահմանել, իսկ պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքները բացակայում են։ Դատարանը հաշվի առնելով վերը թվարկված հանգամանքները, Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի կատարած հանցանքի վտանգավորության աստիճանը, հանգում է հետևության, որ նրա ուղղումն ու վերադաստիարակումը հնարավոր է առանց հասարակությունից մեկուսացնելու, նաև առանց ազատազրկման ձևով նախատեսված պատիժը կրելու և հիմք ընդունելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերոհիշյալ, ինչպես նաև Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-192/07 և Սուսաննա Ներսիսյանի վերաբերյալ 2007թ. հունիսի 12-ի ՎԲ-124/07 որոշումները, գտավ, որ ազատազրկման ձևով Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան` վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնելով ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի բնակավայրի այլընտրանքային պատիժների կատարման ծառայության վրա։ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին պետք է` թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված, այն տուժողին հատուցված լինելու պատճառով։ Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-374-րդ, 3753-րդ հոդվածներով՝ դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել` ազատազրկման` երկու տարի ժամկետով։ Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով՝ ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի վարքի վերահսկողությունը դնելով վերջինիս բնակավայրի այլընտրանքային պատիժների կատարման ծառայության վրա։ Ամբաստանյալ Արթուր Զորիկի Բարսեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված։ Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Գ. Ավետիսյան |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 28-02-2011 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 01-04-2011 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 13-04-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 161 թերթից: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 13-04-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 161 թերթից: |