Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

Գործ ԵԿԴ/0317/01/10
29 նոյեմբերի 2011թ. ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ. ԴԱՎՈՅԱՆՒ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ԲԵԳԻՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` Ա.ԱՎԱԳՅԱՆԻ
Ս.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
ՕՐԻՆԱԿԱՆ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Ռ.ԻՇԽԱՆՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ Հմայակ Խաչատրյանի շահերի պաշտպան Սիրանուշ Հարությունյանի, ամբաստանյալ Նարեկ Իշխանյանի շահերի պաշտպան Ամալյա Ավագյանի և մեղադրող Ռ.Բունիաթյանի վերաքննիչ բողոքները` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Նարեկ Ռուբենի Իշխանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, Հմայակ Արայիկի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և Արարատ Սիմոնի Մանուկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ դատարան/ 2011 թվականի հուլիսի 28-ի դատավճռի դեմ.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
Թիվ 13129610 քրեական գործը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցվել է 2010թ. հունիսի 14-ին ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից:
2010թ. նոյեմբերի 4-ին թիվ 13129610 քրեական գործից անջատվել է Հմայակ Արայիկի Խաչատրյանի մասը և շնորհվել 13129610/1 համարը:
2010թ. նոյեմբերի 4-ին թիվ 13129610/1 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` Հմայակ Արայիկի Խաչատրյանի հետախուզման մեջ գտնվելու պատճառով:
2011թ. հունվարի 14-ի որոշմամբ թիվ 13129610/1 քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Գ.Ավետիսյանի 2010թ. նոյեմբերի 25-ի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ 0317/01 /13129610/ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Նարեկ Ռուբենի Իշխանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով և Արարատ Սիմոնի Մանուկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով ընդունվել է վարույթ:
Դատավորի 2010թ. դեկտեմբերի 3-ի որոշմամբ նշված քրեական գործը նշանակվել է դատաքննության:
2010թ. ապրիլի 15-ին թիվ ԵԿԴ 0067/01 /13129610/1/ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հմայակ Արայիկի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մուտք է եղել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի 2011թ. ապրիլի 19-ի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ 0067/01 /13129610/1/ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հմայակ Արայիկի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով ընդունվել է վարույթ:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի 2011թ. մայիսի 2-ի զեկուցագրի համաձայն` նկատի ունենալով, որ հիմնական` թիվ 13129610 քրեական գործը գտնվում է դատավոր Գ.Ավետիսյանի վարույթում և ելնելով գործի արդյունավետության շահից խնդրել է Հմայակ Արայիկի Խաչատրյանի վերաբերյալ քրեական գործը վերամակագրել դատավոր Գ.Ավետիսյանին:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Գ.Ավետիսյանի 2011թ. մայիսի 3-ի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ 0067/01 /13129610/1/ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հմայակ Արայիկի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով ընդունվել է վարույթ:
Դատարանի 2011թ. մայիսի 3-ի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ 0317/01 /13129610/ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Նարեկ Ռուբենի Իշխանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով և Արարատ Սիմոնի Մանուկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և թիվ ԵԿԴ 0067/01 /13129610/1/ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հմայակ Արայիկի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով միացվել է և քննվել մեկ վարույթում:
Քրեական գործի դատաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու մասին մեղադրողի 2011թ. հունիսի 20-ի` որոշման համաձայն` 2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ Ազգային Ժողովի կողմից ընդունված <<Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 16-րդ հոդվածի 3-րդ կետի ուժը կորցրած է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ 2-րդ մասի 4-րդ կետը, որի պայմաններում ամբաստանյալ Նարեկ Ռուբենի Իշխանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
Ամբաստանյալներ Նարեկ Ռուբենի Իշխանյանին, Հմայակ Արայիկի Խաչատրյանին և Արարատ Սիմոնի Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով այն բանի համար, որ 2010 թվականի հունիս ամսին ամբաստանյալներ Արարատ Սիմոնի Մանուկյանը, Նարեկ Ռուբենի Իշխանյանը և Հմայակ Արայիկի Խաչատրյանը միմյանց հետ ծանոթացել են Երևանի <<Մանկական>> զբոսայգում և մտերմացել: Ամբաստանյալներ Նարեկ Ռուբենի Իշխանյանը, Արարատ Սիմոնի Մանուկյանը և Հմայակ Արայիկի Խաչատրյանը նախնական համաձայնության գալով միմյանց հետ 2010թ. հունիսի 12-ին` ժամը հինգից վեցն ընկած ժամանակահատվածում, Երևանի Գրիգոր Լուսավորիչ փողոցի թիվ 13 հասցեում գտնվող <<Մանկական>> զբոսայգու տարածքից գաղտնի հափշտակել են տուժող Արա Արազի Տիկոյանին պատկանող խոշոր չափերի հասնող 3000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.122.000 ՀՀ դրամ արժողության պոնի ցեղատեսակի ձին:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հուլիսի 28-ի դատավճռով Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. ապրիլի 13-ի դատավճռով Նարեկ Ռուբենի Իշխանյանի կատարած արարքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին 2011թ. մայիսի 23-ի ՀՀ օրենքին` Նարեկ Ռուբենի Իշխանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով մեղսագրված արարքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերին, նշանակված պատիժը թողնվել է նույնը:
Ամբաստանյալ Նարեկ Ռուբենի Իշխանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման երկու տարի ժամկետով:
Վերացվել է Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. ապրիլի 13-ի դատավճռով Նարեկ Ռուբենի Իշխանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի հիմունքներով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժից վեց ամիս ժամկետով ազատազրկումը ու Նարեկ Ռուբենի Իշխանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում` երկու տարի վեց ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում` պատժի կրման սկիզբը հաշվվելով:
Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ամբաստանյալ Արարատ Սիմոնի Մանուկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման` երկու տարի ժամկետով:
Կիրառվել է ՀՀ Ազգային ժողովի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման առաջին կետի առաջին ենթակետը և Արարատ Սիմոնի Մանուկյանը ազատվել է պատժից:
Ամբաստանյալ Արարատ Սիմոնի Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը վերացվել է և նա անհապաղ ազատվել է կալանքից դատական նիստի դահլիճում:
Ամբաստանյալ Հմայակ Արայիկի Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և դատապարտվել է ազատազրկման երկու տարի ժամկետով:
Կիրառվել է ՀՀ Ազգային ժողովի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման առաջին կետի առաջին ենթակետը և Հմայակ Արայիկի Խաչատրյանը ազատվել է պատժից:
Ամբաստանյալ Հմայակ Արայիկի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը վերացվել է և նա անհապաղ ազատվել է կալանքից դատական նիստի դահլիճում:
Տուժող Արա Տիկոյանի քաղաքացիական հայցը թողնվել է առանց քննության` նրա կողմից նյութական վնասը վերականգնելու պահանջով` հայցադիմում ներկայացրած չլինելու պատճառով:

2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալ Հմայակ Խաչատրյանի շահերի պաշտպան Սիրանուշ Հարությունյանը, ամբաստանյալ Նարեկ Իշխանյանի շահերի պաշտպան Ամալյա Ավագյանը և մեղադրող Ռ.Բունիաթյանը, որը մինչև դատաքննությունը սկսելը հրաժարվեց սույն գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով մեղադրվող ամբաստանյալ Արարատ Մանուկյանի մասով բերված վերաքննիչ բողոքից, հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Ըստ մեղադրողի` դատավճիռ կայացնելիս խախտվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48, 61-62 հոդվածների պահանջները, Նարեկ Իշխանյանի և Հմայակ Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակվել է ոչ արդարացի` ակնհայտ մեղմ պատիժ, որը նշանակելիս հաշվի չի առնվել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության բարձր աստիճանը և այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով կատարված հանցագործությունը դասվում է միջին հանցագործությունների դասին և դատարանի կողմից նշանակված պատիժը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, չի նպաստում քրեական օրենսգրքի խնդիրների, ինչպես նան պատժի նպատակների իրագործմանը, մասնավորապես` նման անհամաչափ մեղմ պատիժը չի նպաստում հանցագործությունների կանխարգելմանը, սոցիալական արդարության վերականգնմանը և հանցանք կատարած անձի ուղղմանը:
Վերոգրյալի հիման վրա խնդրել է Նարեկ Իշխանյանի և Հմայակ Խաչատրյանի վերաբերյալ Երևանի կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 28.07.2011թ. դատավճիռը` պատժի մասով բեկանել, վերջիններիս նկատմամբ նշանակել նրանց կատարած հանցագործության բնույթին և հասարակական վտանգավորության աստիճանին համաչափ պատիժ:
Ամբաստանյալ Նարեկ Իշխանյանի շահերի պաշտպան Ա.Ավագյանը վերլուծելով քրեական գործում եղած ապացույցները, արձանագրել է, որ դատական ակտը կայացվել է նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներով և մեղադրական ապացույցների բացակայության պայմաններում արդարացման դատավճռի փոխարեն կայացվել է մեղադրական դատավճիռ, որը ենթակա է բեկանման: Քրեական գործով ապացուցված է`
1. որ ամբաստանյալ Արարատ Մանուկյանը ծեծի է ենթարկվել Նարեկ Իշխանյանի ներկայությամբ Արա Տիկոյանի կողմից /Ա.Մանուկյանի դատաբժշկական փորձաքննության փորձագետի թիվ 1412 և 1413 եզրակացությունը/:
2. Անչափահաս Նարեկ Իշխանյանը 2010թ.-ի հունիսի 13-ին բոլորի` բերման ենթարկող ոստիկանության աշխատակիցների, որոնք քրեական գործով վկաներ են և Արա Տիկոյանի ներկայությամբ, վախի ազդեցության տակ:
3. Բացի անչափահաս Նարեկ Իշխանյանի ցուցմունքից, որից հետագայում հրաժարվել է, այլ ապացույց քրեական գործով ձեռք չի բերվել: Բոլոր վկաները ուղղակի կրկնում են Նարեկ Իշխանյանի 2010 թ.-ի հունիսի 13-ին վախի ազդեցության տակ տված բացատրությունը:
4. Աբովյան ՔԿՀ-ի օպերատիվ բաժանմունքի ղեկավար, արդարադատության մայորի` Ա.Սայադյանի 14.09.2010թ. կազմած արձանագրության` <<Դատապարտյալի կամ կալանքի տակ վերցված անձի կողմից դիմում, մեղայականով հանդես գալու վերաբերյալ>>, անչափահաս Նարեկ Իշխանյանը դիմումով հայտնել է, որ իբր <<Պոնի>> ձին գողացել է Արարատ Մանուկյանի, ոմն Հրանտի և <<Ծոի>>` Հմայակ Խաչատրյանի հետ:
5. Անչափահասը այդ դիմումը գրել է պաշտպանի, օրինական ներկայացուցչի, հոր` Ռուբեն Իշխանյանի և գործը քննող քննիչի բացակայությամբ, Ա.Սայադյանի թելադրանքով և ուղղորդմամբ, հոգեբանական ճնշման տակ` խաբեությամբ ձիու գողությունը <<վիզ>> վերցնելու փաստը գրելու դեպքում չի դատվի/:
6. Ն.Իշխանյանի ինքն իրեն մեղադրող ցուցմունքները ձեռք է բերվել քրեադատավարական օրենքի էական խախտումով` ֆիզիկական, հոգեբանական ճնշմամբ և պաշտպանական իրավունքի խախտումով ՀՀ քր. դատ օր-ի 105 հոդ-ի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, որը դատարանի կողմից պետք է ճանաչվեր որպես անթույլատրելի ապացույցներ:
7. Պաշպանության կողմի միջնորդությունը անչափահաս Ն.Իշխանյանի կողմից իր դեմ տված ցուցմունքները և բացատրությունը, որոնք ձեռք է բերվել քրեադատավաոական օրենքի էական խախտումով` ֆիզիկական, հոգեբանական ճնշմամբ և պաշտպանական իրավունքի խախտումով ՀՀ քր. դատ օր-ի 105 հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով անթույլատրելի ապացույց ճանաչելու մասին` դատարանը մերժել է:
8. Մինչդեռ ՀՀ քր.դատ.օր-ի 65 հոդ. 3-րդ կետի համաձայն <<Մեղադրյալի վրա չի կարող որևէ պատասխանատվություն դրվել իր տված ցուցմունքների և բացատրությունների համար, բացի այն դեպքերից, երբ նա հայտարարել է հանցագործությանն ակնհայտորեն առնչություն չունեցող անձի կողմից հանցանք կատարելու մասին>>:
Փաստորեն, դատարանը իր պաշտպանյալ Նարեկ Իշխանյանին, Արարատ Մանուկյանին և Հմայակ Խաչատրյանին մեղավոր է ճանաչել և դատավճռի հիմքում դրել քրեադատավարական օրենքի էական խախտմամբ ձեռք բերված ապացույցներ, որոնք անթույլատրելի ապացույցներ են:
9. Պաշտպանության կողմը վերաքննիչ բողոքում միջնորդում է անչափահաս Ն.Իշխանյանի կողմից իր դեմ տված ցուցմունքները և բացատրությունը, որոնք ձեռք է բերվել քրեադատավարական օրենքի էական խախտումով` ֆիզիկական, հոգեբանական ճնշմամբ և պաշտպանական իրավունքի խախտումով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով անթույլատրելի ապացույց ճանաչել և հանել ապացույցների շարքից:
Պաշտպանը վկայակոչել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածը:
Դատարանը չի ղեկավարվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջներով:
Նշվածի պնդումը հիմնավորվում է հետևյալով.
Գտնում է, որ առաջադրված մեղադրանքն անհիմն է` այն հիմնավորող ապացույցների, հանցադեպի, ինչպես նաև ամբաստանյալների գործողություններում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Քրեական գործի նախաքննության և դատաքննության արդյունքում <<պոնի>> ձիու գողության փաստը չի հիմնավորվել, որևէ ականատես վկա, որը կհաստատեր անչափահաս Ն.Իշխանյանի իր դեմ տված ցուցմունքները քր. գործով չկա:
Գուցե ձիու թոկը թույլ կապված լինելու պատճառով, հեռացել և հայտնվել է այլ անձի մոտ և իր պարտականությունը չի կատարել այգու պահակը: Գործը քննվել է մեկ վարկածով և պահակների մասով քննություն չի կատարվել:
Քր. գործով հաստատված է, որ չէր կարող ձիու գողությանը մասնակից լիներ, Ն.Իշխանյանի ցուցմունքի համաձայն, քանի որ ըստ դատարանին ուղղված Գյումրիի ոստիկանության պաշտոնական գրության 2010թ. հունիսի 11-ին երեկոյան և 12-ին ժամը 12-ին Հ.Խաչատրյանը եղել է Գյումրիի ոստիկանությունում, Երևանից Գյումրի գալու տաքսու գումարը վարորդին չվճարելու բողոքի կապակցությամբ, իսկ ձին կորել է, 2010թ. հունիսի 11-ին լույս 12-ին ժամը 4-ից 5-ը ընկած ժամանակահատվածում, որհն ֆիզիկապես ոչ մի կերպ չէր կարող մասնակից լինել նա և նրա այլուրեկությունը այդ պաշտոնական գրություններով ապացուցվել է հենց դատաքննությամբ:
Դատարանի կողմից ապացույցները ճիշտ չի գնահատվել, դատարանը հանդես է եկել մեղադրանքի կողմից, որի իրավունքը չուներ:
Վկայակոչել է ՀՀ քր. դատ. օր-ի 125-րդ, 126-րդ, 127-րդ հոդվածները:
Բողոքաբերը հայտնել է, որ նախաքննության մարմնի և դատարանի կողմից խախտվել է 17-րդ, 18-րդ, ՄԻԵԿ-ի 6-րդ հոդվածների պահանջները:
Մինչդեռ անչափահաս Նարեկ Իշխանյանը արդեն մեկ ու կես տարի գտնվում է առանց մեղքի հիմնավորման անազատության մեջ, և նրա նկատմամբ կայացվել է անարդարացի մեղադրական դատավճիռ:
Վերոգրյալի հիման վրա խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ ԵԿԴ-0317/01/10 քրեական գործով 28.07.2011թ.–ին ՀՀ քր. օր.-ի 177-րդ հոդածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով անչափահաս Նարեկ Իշխանյանի, Արարատ Մանուկյանի և Հմայակ Խաչատրյանի մեղադրանքով կայացված դատավճիռը և անպարտ ճանաչել իր պաշտպանյալ Ն.Իշխանյանին, քր. գործը կարճել ՀՀ քր.դատ.օր-ի 35 հ.–ի 1-ին մասի 2-րդ կետով կայացնելով արդարացման դատական ակտ` նրան դատարանից ազատ արձակելով:
Պաշտպան Ս.Հարությունյանը գտնում է, որ դատավճիռը անհիմն է, այն կայացվել է նյութական և դատավարական նորմերի խախտմամբ:
Թե՛ նախաքննության և թե՛ դատաքննության ժամանակ, Հմայակ Խաչատրյանը չի ընդունել իրեն առաջադրված մեղադրանքը, և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը որևէ առնչություն չունի պոնի ցեղատեսակի ձիու գողության հետ, որ ինքը, թեպետ ճանաչել է գործով մյուս ամբաստանյալներին, և մանկական զբոսայգում տեսել է նաև այդ պոնի ձիուն, սակայն ինքը մասնակից չէ զողությանը և տեղեկություն չունի այդ մասին:
Ավելին, Հմայակ Խաչատրյանը դատարանին ներկայացրել է այն անժխտելի փաստարկը, որ ինքը գործով հաստատված գողության օրը, այն է` 2010թ. հունիսի 12-ի ժամը 05-06-ին գտնվել է Գյումրի քաղաքում, և հենց միայն այդ հիմքով` չէր կարող մասնակցել գողության:
Հմայակ Խաչատրյանը իր այլուրեքությունը հաստատող ապացույցները ներկայացրել է դատարան, որոնք սակայն գնահատության չեն արժանացել:
Այսպես.
Գործով հաստատվել է, որ Հմայակ Խաչատրյանը 2010թ. հունիսի 10-ին տաքսի ավտոմեքենայով մեկնել է Գյումրի: 12000 ՀՀ դրամ ուղեվարձը չվճարելու կապակցությամբ տաքսու վարորդը դիմել է Գյումրի քաղաքի ոստիկանության բաժանմունք:
Այս առիթով, Հմայակ Խաչատրյանը հրավիրվել է ոստիկանության բաժանմունք, որտեղ պարզաբանումներ է տվել, որ մոտը գումար չլինելու պատճառով չի վճարել ուղեվարձը, և պարտավորվել է հետագայում վճարել:
Հմայակ Խաչատրյանը նաև հաջորդ օրը` հունիսի 12-ի ժամը 12-ի սահմաններում, ինքնակամ ներկայացել է բաժանմունք` <<որևէ աշխատանքի տեղավորվելու հարցով ոստիկանության աշխատակիցների միջամտության>> խնդրանքով:
Այս հանգամանքները հաստատող ապացույցը, այն է` ոստիկանության բաժնից 14.06.2011թ. ստացված պաշտոնակաև գրությունը լքեր կողմից ներկայացվել է դատարան: Նույնաբովանդակ գրություն առկա է նաև քր.գործում` հասցեագրված դատարանին ի պատասխան դատարանի կողմից մինչ այդ արված հարցմանը:
Դատարանը կայացված դատավճռի պատճառաբանական մասում, թվարկելով այսպես կոչված <<ապացույցները>>, եթե նույնիսկ փորձել է դրանցով այս կամ այն կերպ հիմնավորել նաև Հմայակ Խաչատրյանի մեղքը, ապա վերը նշված գրությունների մասին նույնիսկ հարկ էլ չի համարել հիշատակել: Հակառակ դեպքում, արդեն իսկ ակնհայտ կլիներ, որ Հմայակ Խաչատրյանը չէր կարող հունիսի 12-ի գիշերվա ժամը 05-06-ին լինել Երևանում և գողություն կատարել այն դեպքում, երբ նա դեռևս հունիսի 10-ից գտնվել է Գյումրիում, ըստ ոստիկանության պաշտոնական գրության` այնտեղ է գտնվել մինչև հունիսի 12-ի օրվա կեսը:
Ավելին, ըստ Հմայակ Խաչատրյանի, նրա մոր և քեռակնոջ ցուցմունքների, Հմայակ Խաչատրյանը Գյումրիում է եղել նաև հունիսի 12-ի կեսօրից հետո ընկած ժամանակահատվածում նույնպես, քանի որ այդ օրը երեկոյան մասնակցել է իր կրտսեր եղբոր ծննդյան տարեդարձի նշման արարողությանը, որն ավարտվելուց հետո գիշերել է իրենց տանը, իսկ հաջորդ օրը` հունիսի 13-ին իրենք տեղափոխվել են նոր վարձով բնակարան, ինքև էլ օգնել է իրերը տեղափոխելուն:
2010թ. հունիսի 10-ից 13-ը Գյումրիում գտնվելու վերաբերյալ բոլոր այս ապացույցները դատարանը չի գնահատել: Ավելին, դատարանը իրեն իրավունք է վերապահել եզրահանգում կատարելու, որ քանի որ գումար չեն ունեցել ուղեվարձը վճարելու, բացի այդ ըստ Հմայակի մոր հայտարարության, ինքը երբեմն նյութական հնարավորություն չի ունեցել որդու գործով դատական նիստերին Երևան գալու, ուրեմն, <<դատարանը հնարավոր չի համարում>> ծննդյան արարողության կազմակերպումը:
Դատարանը հավանաբար նկատի է ունեցել, որ ծննդյան արարողությունները անպայման միայն ռեստորաններում կամ սրահներում են կազմակերպվում, ինչի համար, բնական է, որ Արմենուհի Ֆրանգուլյանի միջոցները երբևէ չէին կարող բավարար լինել: Դատարանը հավանաբար չի էլ պատկերացնում, որ սովորական մահկանացուների ընտանիքներում, ծննդյան արարողություն կոչվածը կարող է լինել միայն համեստ սեղան, որին մասնակից էին ըստ նշված վկաների ցուցմունքների` Հմայակի մայրը, ինքը, փոքր եղբայրը, և քեռու ընտանիքից` քեռին, նրա կինը և նրանց երեխան:
Ստացվում է, որ ըստ դատարանի տրամաբանության, նման համեստ նյութական պայմաններում ապրող ընտանիքներում հնարավոր չէ նշել ընտանիքի անդամներից որևէ մեկի ծննդյան տարեդարձը:
Փաստորեն, ստացվում է, որ Հմայակ Խաչատրյանը հունիսի 10-ից մինչև 13-ը գտնվել է Գյումրիում, այս փաստի վերաբերյալ ներկայացվել են բավարար ապացույցներ, որոնցից մի մասը դատարանը ընդհանրապես դատական ակտում չի էլ հիշատակել, իսկ մյուսներն էլ անհիմն կերպով դիտել է ոչ արժանահավատ:
Դատարանը դատական ակտի հիմքում դրել է գործով մյուս ամբաստանյալ` անչափահաս Նարեկ Իշխանյանի հակասական և իրարամերժ ցուցմունքներից այն ցուցմունքը, որով գողությունը կատարողների թվում նշվում է նաև Հմայակ Խաչատրյանը:
Այս պայմաններում, անտեսելով, որ հենց այդ ցուցմունքները տրվել էին քրեադատավարական օրենքի էական խախտմամբ /առանց պաշտպանի և օրինական ներկայացուցչի քննչական գործողություն, ֆիզիկական և հոգեբանական ճնշման առկայություն/, դատարանը նման ցուցմունքներն է հենց գնահատել որպես ոչ արժանահավատ` դատավճռի հիմքում դնելով ուրիշ որևէ այլ ուղղակի ապացույցով չհիմնավորված` Նարեկ Իշխանյանի խոստովանական ցուցմունքը:
Ի վերջո, դատարանը թույլատրելի ու արժանահավատ համարելով քրեադատավարական օրենքի էական խախտմամբ ձեռք բերված ապացույցները, ոչ օբյեկտիվ քննության արդյունքում` չգնահատելով Հմայակ Խաչատրյանի այլուրեքությունը հաստատող անհերքելի ապացույցները, կայացրել է մեղադրական դատական ակտ, որով միանգամայն անմեղ երիտասարդը անհիմն կերպով դատապարտվել է:
Հարցի մեկ այլ կողմն է իհարկե, Համաներմաև ակտի կիրառմամբ Հմայակ Խաչատրյանին պատժից ազատելը, սակայն, ստացվում է, որ եթե համաներման ակտը ընդունված չլիներ, ուրեմն, Հմայակ Խաչատրյանը պետք է կրեր ազատազրկման ձևով պատիժը այն դեպքում, երբ առկա էին նրա անմեղության հիմքերը:
Պարզապես, դատարանի համար երևի շատ ավելի հեշտ էր համաներում կիրառելը` արդարացման համարձակ դատական ակտի կայացման փոխարեն:
Վերոգրյալի հիման վրա խնդրել է բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք- Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 28.07.2011թ դատավճիռը` Հմայակ Խաչատրյանի նկատմամբ կայացնելով արդարացման, դատական ակտ:

3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքները բողոքների հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքներում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալ Ն.Իշխանյանի և վերջինիս շահերի պաշտպան Ա.Ավագյանի, ամբաստանյալ Հմայակ Խաչատրյանի շահերի պաշտպան Ս.Հարությունյանի և մեղադրող Ա.Բեգինյանի ելույթները վերաքննիչ բողոքների կապակցությամբ, կողմերից յուրաքանչյուրի պատասխանները բողոքների դեմ, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով և վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալներ Նարեկ Ռուբենի Իշխանյանի մեղքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և Հմայակ Արայիկի Խաչատրյանի մեղքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, նախատեսված արարքները կատարելու մեջ հաստատված է պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ձեռք բերված փաստական տվյալներով, իսկ ամբաստանյալ Ն.Իշխանյանի շահերի պաշտպան Ա.Ավագյանի և ամբաստանյալ Հմայակ Խաչատրյանի շահերի պաշտպան Ս.Հարությունյանի, մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքների եզրահանգումներն անհիմն են և ենթակա մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ամբաստանյալ Նարեկ Ռուբենի Իշխանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատանքային հարցերով հոր հետ վիճաբանելու պատճառով 2010թ. հունիսի 12-ի նախորդ օրերին տուն չի գնացել: Արարատ Մանուկյանի հետ գտնվել է ընկերական հարաբերությունների մեջ, նրա հետ է մնացել: 2010թ. հունիսի 13-ին իրեն և Ա.Մանուկյանին այգու աշխատակիցները բռնել են և Արարատ Մանուկյանին ծեծելով ստիպել, որ ընդունի, թե պոնի ձիու գողությունը իրենք են կատարել: Վերջինս հրաժարվել է այդ փաստը ընդունելուց: Տեսնելով, որ Արարատին խփում են, նրա քթից արյուն է գալիս, ասել է, որ ձին իրենք են տարել, որ դադարեցնեն Արարատին ծեծելը: Իր նկատմամբ հավաքվածները բռնություն չեն գործադրել: Իրեն թույլ չեն տվել, որ գնա հոր մոտ: Հոգեպես ճնշված, վախեցած է եղել, դրա համար է ընդունել, որ ձին իրենք են գողացել: Ձին որոնելու համար տուժողը իրեն 5.000 ՀՀ դրամ է տվել: Վկա Արման Սայադյանն ասել է, որ եթե ընդունեն, որ գողությունը իրենք են կատարել մեղմ պատիժ կստանա, հակառակ դեպքում` խիստ կպատժվի: Քննիչը ևս նման խորհուրդ է տվել: Ա.Սայադյանը թելադրել է, ինքն էլ գրել, այդ անուններն էլ է վերջինս թելադրել: Մեղայականը գրելու ժամանակ միայն հայտնել է, որ ինքն ու Արարատն են գողությունը կատարել, այլ անուններ չի նշել: Իր նկատմամբ ոչ մի անգամ բռնություն չի գործադրվել, սակայն քննիչը ինչ ասել է գրի, ինքն էլ վախեցած է եղել, գրել: Ձիու տերը այնքան է ասել, որ իրենք են գողացել ձին, որ ինքը ճարահատյալ ասել է, որ իրենք են գողացել, որ Արարատին բաց թողեն: Ինքը և Արարատը հունիսի 12-ին մանկական այգում եղել են ցերեկը: Դիմում-մեղայականում ոչինչ ճիշտ չի գրել: Խառնված է եղել, չի իմացել, թե ինչպես է այդպես գրել, ոչ ոք իրեն չի ծեծել կամ վախեցրել, որ այդպես գրի, ուղղակի խառնված վիճակում է եղել, չմտածելով նման բան է գրել: Հունիսի 12-ին Հմայակ Խաչատրյանն իր և Արարատի հետ չի եղել, դրանից 3 օր առաջ իրենք նրան ճանապարհել են Գյումրի:
Հայտնել է նաև, որ մտածել է, որ հնարավոր է շատ ավելի ծանր պատիժ ստանա, քննիչն էր նման բան ասել, այդ պատճառով է մեղայականով ներկայացել: ՔԿՀ-ում իր հետ նախապես ոչ ոք չի զրուցել: Չի կարող պատասխանել այն հարցին, թե ինչու է մեղայականի մեջ այլ անձանց անունները նշել:
Ամբաստանյալ Արարատ Սիմոնի Մանուկյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել, որ ոչ ինքը, ոչ Նարեկ Իշխանյանը և ոչ էլ <<Ծո>>-ն` Հմայակ Խաչատրյանը, ձի չեն գողացել, իրենք անմեղ են: Իրոք երեքով միասին մինչ այդ այգում սիրել են պոնիին: 2010 թ. հունիսի 13-ին իրեն և Նարեկ Իշխանյանին <<Մանկական>> զբոսայգում մոտեցել է ձիու տերը` Արա Տիկոյանը և հարցրել, թե հնարավոր է, որ իրենք են գողացել ձին, վերջինիս հայտնել է, որ իրենք ձիու գողությունից տեղյակ չեն: Ա.Տիկոյանը ձեռքով մի քանի անգամ հարվածել է իր դեմքին, ինչի հետևանքով ընկել է գետնին և ստացել մարմնական վնասվածք: 2010թ. հունիսի 11-ին ժամը 24:00-ից մինչև հունիսի 12-ը ժամը 07:00-ն ընկած ժամանակահատվածում ինքը և Նարեկ Իշխանյանը եղել են Կիևյան բլուր կոչվող տարածքում` վարձով վերցրած մի բնակարանում` համասեռամոլ ոմն <<Մագայի>> և մի ռուս տղայի հետ, որի տվյալները չգիտի: Նույն օրը ժամը 08-ին դուրս են եկել նշված բնակարանից, ինքը, Նարեկ Իշխանյանը և ռուս տղան նստել են երթուղային տաքսի: Ռուս երիտասարդը իջել է Օպերայի մոտակայքում, իսկ իրենք երկուսով գնացել են Կամերային թատրոնի մոտ գտնվող զբոսայգի: Մինչ այդ` 2010թ. հունիսի 09-ին կամ 10-ին պատահական տաքսի ավտոմեքենայով Հմայակ Խաչատրյանին ճանապարհել են Գյումրի, որից հետո նրան չի տեսել: Նարեկը իրեն ասել է, որ տուժողը նրան 5.000 ՀՀ դրամ տրանսպորտի գումար է տվել` ձիուն գտնելու համար: Երևի Նարեկը վախեցել է, դրա համար է իրեն զրպարտել: Իրենք պոնիին չեն գողացել, տեղյակ չէ, թե ով է գողացել:
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Հմայակ Արայիկի Խաչատրյանը իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ Երևանի <<Մանկական>> զբոսայգու տարածքում ծանոթացել և մտերմություն է արել Նարեկ Իշխանյանի և Արարատ Մանուկյանի հետ: Հաճախ տղաների հետ մոտեցել և սիրել են այգում գտնվող <<Պոնի>> ցեղատեսակի ձիուն: Նրանց հետ մեկ օր դրսում է անցկացրել, որից հետո հետ է գնացել Գյումրի: Ինքը գողություն չի կատարել, սակայն չի բացառում, որ նշված հանցանքը կատարած լինեն Ա. Մանուկյանը և Ն. Իշխանյանը: Գողության օրը եղել է Գյումրի քաղաքում:
Քանի որ մոտը գումար չկար, Երևանում զբոսնել է Արարատի և Նարեկի հետ, գնացել են այգի, ինտերնետ ակումբ, և արդեն ուշ ժամ էր, այդ պատճառով նույն օրը չի գնացել Գյումրի: Մոտ մեկ շաբաթ հետո եկել է Երևան, իրեն ձերբակալել են: Ինքը ձիու գողությունից տեղյակ չէ: Մանկական այգի գնացել է մեկ անգամ, ձիուն այնտեղ տեսել է: 2010թ. հունիսի 11-ին, երեկոյան ժամը 21:30-ի սահմաններում տաքսիով գնացել է Գյումրի` իրենց տուն, քանի որ հունիսի 12-ին իր փոքր եղբոր ծնունդն է եղել: Հունիսի 12-ին և 13-ին եղել է Գյումրիում: Քանի որ գումար չեն ունեցել, որ վճարեն տաքսու գումարը, իրեն ոստիկանություն են կանչել և այնտեղ պահել մոտ 3-4 ժամ: Մեկ շաբաթվա ընթացքում է տաքսու գումարը մարել` իրենց թաղային տեսուչի միջոցով այդ գումարն ուղարկել է: Աշխատել է ավտոլվացման կետում և իր այդ վաստակի հաշվին մարել տաքսու վարորդին ունեցած պարտքը: Եղբոր ծննդյան արարողությանը մասնակցել են իր հարազատները, որին ներկա է եղել նաև ինքը: Այդ օրը Գյումրիից Երևան չի եկել: Ինքը Գյումրիում աշխատել է, իրեն տեսել են և ասել, որ հետախուզման մեջ է և բերել են Երևան: Ինքը, Նարեկը և Արարատը գողություն անելու պայմանավորվածություն չեն ունեցել: Նարեկի մոտ 20.000 դրամից ավել գումար է եղել, այդ գումարն են ծախսել: Նարեկ Իշխանյանի հետ ծանոթացել է <<Լունա Պարկում>>, որից հետո ծանոթացել է նաև Արարատ Մանուկյանի հետ: Ինքը չգիտի մինչ այդ Նարեկը և Արարատը ծանոթ եղել են, թե ոչ: Ինքը չգիտի Նարեկը և Արարատը ձին գողացել են, թե ոչ: Քննիչը իր նկատմամբ բռնություն չի գործադրել: Քննիչը հարցրել է հնարավոր է, որ Արարատը և Նարեկը ձին գողացած լինեն, ինքն էլ պատասխանել է, որ հնարավոր է, սակայն որևէ հիմք չի ունեցել, որ հնարավոր է նրանք կատարած լինեն գողությունը:
Դատարանը վերլուծության և գնահատության ենթարկելով ամբաստանյալներ Ն.Իշխանյանի և Հ.Խաչատրյանի վերոգրյալ ցուցմունքները, դրանք համադրելով գործով ձեռք բերված և դատավճռի հիմքում դրված մյուս ապացույցների հետ, այդպիսիք գնահատելով իրենց ամբողջության մեջ, իրավացիորեն գտել է, որ վերջիններիս պատճառաբանություններն անհիմն են և նպատակ են հետապնդում խուսափելու քրեական պատասխանատվությունից և պատժից:
Ամբաստանյալ Ն.Իշխանյանի և Հ.Խաչատրյանի կողմից կատարած հանցավոր արարքները և նրանց մեղավորությունն իրենց մեղսագրված հանցագործությունը կատարելու մեջ հիմնավորվել է քրեական գործով ձեռք բերված ներքոհիշյալ հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Նարեկ Ռուբենի Իշխանյանի ձեռքով գրված խոստովանական բացատրությունով և օրինական ներկայացուցիչ` հոր և պաշտպանի ներկայությամբ, իր ձեռքով նախաքննության սկզբում տված ցուցմունքներով, այն մասին, որ 2010թ. հունիսի 8-ին ծանոթացել է Արարատի հետ, ով ծանոթացրել է գյումրեցի <<Ծո>>-ի հետ 2010թ. հունիսի 12-ի լուսադեմին ինքը, ծանոթներ Արարատ Մանուկյանի և <<Ծո>> մականունով Հմայակ Խաչատրյանի հետ` վերջինիս նախաձեռնությամբ, ցանկացել են գողանալ <<Մանկական>> զբոսայգում գտնվող պոնի ցեղատեսակի ձիուն: Հմայակ Խաչատրյանը մոտենալով ձիուն արձակել է պարանը, որից հետո Արարատ Մանուկյանը և Հմայակ Խաչատրյանը իրեն ասել են, որ գնում են <<Հաղթանակ>> զբոսայգի , իրենք գիշերը ձիու հետ պետք է մնան այնտեղ և ձին պետք է այնտեղ վաճառեն Ա. Մանուկյանի ծանոթին` 120.000 ՀՀ դրամով, իրեն խոստացել են տալ 10.000 ՀՀ դրամ գումար: Հաջորդ օրը իրեն հայտնել են, որ ձին դեռ չեն վաճառել: Երբ ձիու տերը հարցրել է, նրան պատմել է, որ գողությունը վերոհիշյալ եղանակով իրենք են կատարել: Այդ հանգամանքը ինքը պնդել է նաև ոստիկանության աշխատակիցների և այլոց ներկայությամբ:
Նարեկ Իշխանյանը Արարատ Մանուկյանի հետ 2010թ. հունիսի 15-ին` դեպքից 3 օր հետո ևս առերեսման ժամանակ իր ձեռքով գրված ցուցմունքում դարձյալ հոր և պաշտպանի ներկայությամբ հաստատել է իր ցուցմունքը և հայտնել, որ Արարատին ծանոթացրել է 2010թ. հունիսի 8-ին, իսկ հրապարակում վերջինիս միջոցով <<Ծո>>-ի հետ: 2010թ. հունիսի 12-ին իրենք 3-ով` ինքը, Արարատը և <<Ծո>>-ն, վերջինիս առաջարկով որոշել են գողանալ պոնի տեսակի ձին: <<Ծո>>-ն առաջ է ընկել, արձակել ձիու թոկը, իրենք սպասել են: <<Ծո>>-ն թոկով առաջացել է, կանգնած էին տեղում, որ ծախեն, իսկ այնուհետև անհասկանալի պատճառով երկու տող շրջանցելով իր տված առերես ցուցմունքը հերքել է` նշելով, որ ցուցմունք է տվել, քանի որ եղել է վախեցած և շփոթված: Հետագայում լրացուցիչ ցուցմունքներում և տուժող Արա Տիկոյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ հայտնել է, որ այդ օրը ինքը, Արարատ Մանուկյանի և Արա Տիկոյանի հետ միասին գնացել են <<Ֆիրդուսի>> տոնավաճառի հարակից տարածք` ձիու գողության վերաբերյալ խոսելու նպատակով, քանի որ Ա. Մանուկյանին այդ տարածքը ծանոթ է եղել` ժամանակին այդտեղ է բնակվել, նշված տարածքում անծանոթ անձինք իրեն ծեծի են ենթարկել, իրեն և Արարատ Մանուկյանի նկատմամբ բռնություն գործադրել և ապօրինի ազատությունից զրկել, իրենք մնացել են ինչ-որ մի անծանոթ անձի տան բակում, որի տեղը չի հիշում:
Հետագայում նաև դատարանում հայտնել է, թե իր նկատմամբ բռնություն չի գործադրվել, վախեցել է տեսնելով, որ Արարատին ծեծում են ընդունել է, որ ձին իրենք են գողացել:
2010թ. սեպտեմբերի 14-ին` ձիու գողությունից 3 ամիս հետո ամբաստանյալ Ն.Իշխանյանը կալանավայրում եղած ժամանակ հանդես է եկել դիմում-մեղայականով` որտեղ դարձյալ իր ձեռքով գրված արձանագրության մեջ հաստատել է Ա.Մանուկյանի և Հ.Խաչատրյանի հետ հանցավոր համաձայնությամբ պոնի տեսակի ձին գողանալու փաստը, նշելով, որ գիշերը ժամը 4-ի սահմաններում գնալով պահակի սենյակի մոտ, նկատել են, որ վերջինս քնած է: Արարատն ասել է իրեն, որ շրջապատը նայի, որ մարդ չգա, զգուշորեն հանել են թոկը պոնիի վզից և Հմայակի հետ միասին դուրս են հանել այգուց և հանձնել վաղորոք պայմանավորվածության համաձայն այնտեղ եկած Մարտունեցի Արշակին: Ձին բարձել են նրա բերած գազել մակնիշի ավտոմեքենայի բեռնախցիկը: Արշակը 120 000 ՀՀ դրամ է տվել Արարատին ու գնացել: Գումարը բաժանել են միմյանց միջև` իրեն հասել է 45 000 ՀՀ դրամ, որից 28 000 տվել է Հմայակին: Որից հետո միասին հրապարակի սրճարանում գարեջուր են խմել, ապա գնացել ինտերնետ ակումբ, մնացել մինչև ժամը 7-ը: Որից հետո Հմայակին ճանապարհել են տուն: Կատարած գողության համար զղջում է, անճշտության դեպքում պատրաստ է ցույց տալ դեպքի վայրը: Նշել է նաև պոնիի տերերի կողմից իրենց ծեծի ենթարկելու մասին:
Սրճարանում ժամանակ անցկացնելու, ինտերնետ ակումբների ծառայությունից օգտվելու հանգամանքը դատարանում տված ցուցմունքում ընդունել է նաև ամբաստանյալ Հ.Խաչատրյանը և այդ մասով նրանց ցուցմունքները համապատասխանում են:
Դատարանն իրավացիորեն արժանահավատ է համարել ամբաստանյալ Նարեկ Իշխանյանի նախաքննության ընթացքում տված վերոհիշյալ ցուցմունքները, դիմում-մեղայականը, որպիսիք համապատասխանում են իրականությանը, քանի որ դրանք բխում են նաև գործի մյուս փաստական հանգամանքներից:
Միաժամանակ դատարանը պատճառաբանված կերպով հիմնավոր չի համարել Նարեկ Իշխանյանի այն պատճառաբանությունը, թե իրենք չեն կատարել ձիու գողությունը: Հետագայում նախաքննության ժամանակ, ինչպես նաև դատարանում տված ցուցմունքները և պատճառաբանությունները այն մասին, որ նախաքննական ցուցմունքները տվել է ֆիզիկական և հոգեբանորեն ճնշված վիճակում, դատարանը համարել է անարժանահավատ և անհիմն` արձանագրելով, որ նման տվյալներ քրեական գործում չկան, իսկ դատարանում իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունքներ է տվել ցանկանալով խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և հովանավորության տակ վերցնել իր հանցակից ընկերներին:
Նախաքննական ցուցմունքներում ամբաստանյալ Հ.Խաչատրյանը հետևողականորեն պնդել է, որ ինքը գողություն չի կատարել, սակայն չի բացառել, որ նշված հանցանքը կատարած լինեն Ա.Մանուկյանը և Ն.Իշխանյանը, որպիսի հանգամանքը ևս վկայում է այն մասին, որ նման կասկածանք հայտնելով, Հ.Խաչատրյանը ցանկացել է քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակով հավանական համարել իր հանցակից ընկերների` Ն.Իշխանյանի և Ա.Մանուկյանի կողմից հանցանքի կատարումը, որպեսզի դրանով բացառի իր մասնակցությունը դրան:
Վերոնշյալը ևս դատարանին բերել է այն հիմնավոր համոզման, որ ամբաստանյալները կատարել են իրենց մեղսագրված հանցանքը:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալներ Ն.Իշխանյանին և Հ.Խաչատրյանին մեղսագրված հանցանքները հիմնավորված է համարել նաև այն փաստով, որ վերջիններս հայտնել են, որ իրենք ծախսեր են կատարել, եղել են սրճարանում, օգտվել ինտերնետ ակումբների ծառայությունից և այլն: Հ.Խաչատրյանը հայտնել է նաև, որ այդ դեպքից առաջ Գյումրիում չի կարողացել վճարել իրեն փոխադրած տաքսի ավտոմեքենայի վարձավճարը, որը վճարել է դեպքից հետո իր մասնավոր աշխատանքով ձեռք բերած գումարների հաշվին: Իսկ նրա մայրը դատարանում ցուցմունք է տվել, որ չնայած տնտեսական վատ վիճակում են և հնարավորություն չի ունեցել փակել որդուն փոխադրած տաքսու վարձը` այն փակել է հետագայում իր աշխատավարձից: Վերոհիշյալով հաստատվում է, որ դեպքից հետո Հ.Խաչատրյանը գումարներ է ունեցել և դրանք ծախսել, այդ թվում նաև հատուցել տաքսու վարձավճարը, որը վկայում է ձիու գողությունը ամբաստանյալների կողմից կատարած լինելու և նրանց մոտ գումարի առկայության և այն մինչև բռնվելը ծախսած լինելու փաստը: Դատարանը նաև իրավացիորեն գտել է, որ այն հանգամանքը, որ հանցագործության առարկան` ձին և վերջինիս ձեռք բերողը չի հայտնաբերվել, չի կարող հիմք հանդիսանալ հետևություն անելու, որ ամբաստանյալներին մեղսագրված հանցանքը հիմնավորված չէ, նաև այն, որ Հաղթանակ զբոսայգում` Ն.Իշխանյանի մատնանշած վայրում ձիու ոտնահետք չի հայտնաբերվել, ևս չի վկայում ամբաստանյալների` գողություն չկատարելու մասին, քանզի ըստ Ն.Իշխանյանի ցուցմունքի նա այդ այգի չի գնացել, իսկ հետո նշել է, որ գողոնը բարձվել և տարվել է Մանկական այգու մոտակայքում:
Տուժող Արա Արազի Տիկոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ <<Մանկական>> զբոսայգում մի քանի անգամ տեսել է Նարեկ Իշխանյանին, Արարատ Մանուկյանին և ոմն <<Ծո>> մականվամբ` Հմայակ Խաչատրյանին, ովքեր հաճախակի մոտեցել և սիրել են իր ձիուն: 2010թ. հունիսի 12-ին զբոսայգու պահակից` Պետրոս Հարությունյանից, տեղեկացել է, որ գողացել են ձին: Գողությունը կատարելու մեջ կասկածել է վերը նշված անձանց, խոսել է նրանց հետ: Դրանից հետո, երբ Արարատ Մանուկյանը չի խոստովանել կատարված հանցանքը, սակայն համոզված լինելով, որ նրանք են գողացել ձին, նյարդայնացել և ձեռքով հարվածել է նրան: Սկզբում, երբ դիմել է Արարատին և Նարեկին, նրանք չեն ընդունել, որ գողությունը իրենք են կատարել: Ինքն առանձնացել է և զրուցել Նարեկի հետ, ով մանրամասները պատմելով ընդունել է, որ ձիու գողությունը իրենք են կատարել: Այդ տեղեկությունը Ն.Իշխանյանից ստանալուց հետո է ապտակներ հասցրել Ա.Մանուկյանին: Այդ մասին Նարեկը հայտնել է նաև այդտեղ գտնվող ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի աշխատակիցներին: Ա. Տիկոյանը Նարեկ Իշխանյանի և Արարատ Մանուկյանի հետ առերեսման ժամանակ նույնը պնդել է: Ա. Տիկոյանը իր ցուցմունքը պնդել է նաև Նարեկ Իշխանյանի հոր` Ռուբեն Իշխանյանի հետ առերեսման ժամանակ, որ Նարեկ Իշխանյանը խոստովանել է իրեն, որ ձին գողացել է ինքը` ընկերների հետ միասին: Ա.Տիկոյանը հայտնել է նաև, քանի որ նրանք հաճախ էին գալիս այգի և գիշերները մնում, դրանից է իր մոտ կասկածանք առաջացել: Հաղթանակ այգում ձիու հետք չի եղել: Նարեկն ասել է, որ իրենք են ձին գողացել, իսկ Արարատը` ժխտել, այդ պատճառով է երկու անգամ ապտակել Արարատին:
Նախաքննության ընթացքում Ն.Իշխանյանի հայրը դիմել է իրեն, խնդրել որդու դեմ չբողոքել, որպեսզի նրանք ազատ արձակվեն, գտնեն ձին և վերադարձնեն իրեն:
Վկա Գառնիկ Կարապետյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Նարեկ Իշխանյանը խոստովանել է, որ իր ընկերների հետ է կատարել նշված գողությունը: 2010թ. հունիսի 13-ին գնացել են Աբովյան քաղաք` Նարեկ Իշխանյանի տուն: Իրենք հայտնել են, որ Նարեկը խոստովանել է ձի գողանալու փաստը և խոստացել ցույց տալ այն տեղը, որտեղ գտնվում է ձին: Ն. Իշխանյանը մնացել է դրսում` ավտոմեքենայի մեջ, չի ցանկացել մտնել տուն` պատճառաբանելով, որ հայրը իր վրա կզայրանա: Այնուհետև, Նարեկը զանգահարել և հորն ասել է, որ ընկերների հետ միասին ձի է գողացել, այժմ գնում է ցույց տալու ձիու գտնվելու տեղը: Իրենք գնացել են <<Հաղթանակ>> զբոսայգի, ձին այնտեղ չի եղել, Ն.Իշխանյանը խոստացել է մինչև ժամը 8-ը ձին բերել, որից հետո Ն.Իշխանյանին և Ա.Մանուկյանին թողել են <<Մանկական>> զբոսայգում: Սակայն ձին չեն ներկայացրել:
Վկա, Նարեկ Իշխանյանի հոր և նրա օրինական ներկայացուցիչ Ռուբեն Իշխանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ կենցաղային հողի վրա վիճել է որդու հետ, որից հետո Ն.Իշխանյանը դուրս է եկել տնից և մի քանի օր տուն չի վերադարձել: 2010թ. հունիսի 13-ին Աբովյան քաղաքում անծանոթ անձինք հայտնել են, որ որդին` Նարեկ Իշխանյանը, խոստովանել է, որ ձի է գողացել և խոստացել ցույց տալ այն տեղը: Այնուհետև զանգել է Ն.Իշխանյանը և ասել, որ գնում է ձիու տեղը ցույց տալու և շուտով` առավոտյան ժամը 8-ին, կլինի տանը. իր հետ ամեն ինչ նորմալ է: Իրոք իր և պաշտպանի ներկայությամբ Ն.Իշխանյանը ընդունել է, որ ձիու գողությունը ինքն է կատարել իր ընկերների հետ: Սակայն Ա.Մանուկյանի հետ առերեսման ժամանակ հրաժարվել է ցուցմունքից: Հետագայում Նարեկ Իշխանյանը չի ընդունել մեղքը` ասելով, որ ինքը և իր ընկերները անմեղ են և գողություն չեն կատարել:
Նարեկն իրեն ասել է, որ ոչնչից տեղյակ չեն, որ Արարատին ծեծել են, իրեն և Արարատին վախեցրել, գցել են շան մոտ, դրա համար է այդպես գրել: Նարեկի հարցաքննությանը պաշտպան էր մասնակցում, նա ասել է թող գրի ոնց քննիչն է ասում, հետո կտեսնենք ոնց է լինում: Նարեկը իրեն պատմել է, որ քննիչն ասել է քո վրա վերցրու, քո համար լավ կլինի:
Ինքը և Նարեկի մայրը 2009թ. ամուսնալուծված են, 2010թ. ապրիլից է Նարեկը իր հետ բնակվում, մինչ այդ բնակվել է մոր հետ, ունեն երեք երեխա, մեծ աղջիկը ամուսնացած է, Նարեկը բնակվում է իր հետ, իսկ փոքր տղան` կնոջ հետ, Նարեկը իր երեք երեխաններից երկրորդն է:
Դատարանն իրավացիորեն վկա Ռ.Իշխանյանի ցուցմունքի այն մասը, որ իր և պաշտպանի ներկայությամբ Ն.Իշխանյանը գրել է քննիչի թելադրանքով, հիմնավոր չի համարել, այդ հանգամանքը հիմնավորող փաստարկ չի ներկայացվել և քրեական գործում չկա:
Վկա, <<Մանկական>> զբոսայգու պահակ Պետրոս Հարությունյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Արա Տիկոյանը իրեն խնդրել էր, որպեսզի երեկոները հետևի ձիուն: 2010թ. հունիսի 11-ին երեկոյան ձիու տերը` Ա.Տիկոյանը ձին կապել է մոտակա ծառից և գնացել, ժամը 5-6-ն ընկած ժամանակահատվածում նկատել է, որ ձին տեղում չէ: <<Մանկական>> զբոսայգի հաճախակի այցելող Նարեկ Իշխանյանը իր, Արա Տիկոյանի և ոստիկանների ներկայությամբ կամավոր խոստովանել է, որ պոնի ձին գողացել է ինքը` ընկերների հետ միասին:
Վկաներ, ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի ոստիկաններ Արտակ Հայրապետյանի, Գագիկ Ավագյանի և Ավետիք Նիկողոսյանի ցուցմունքներով, ամբաստանյալներ Նարեկ Իշխանյանի և Արարատ Մանուկյանի հետ առերես հարցաքննությամբ, այն մասին, որ <<Մանկական>> զբոսայգում գտնվելու ժամանակ, իսկ այնուհետև ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում Նարեկ Իշխանյանը կամավոր շարունակել է խոստովանել, որ ձին ինքն է գողացել` իր ընկերների հետ միասին:
Վկա Գագիկ Ավագյանը նաև ցուցմունք է տվել, որ Նարեկն ասել է, որ պոնին գողացել են ինքը, Ծոն և Արարատը, որ Ծոն պոնիին տարել է Մոնումենտի այգում վաճառելու, ինքը և Արարատը չեն գնացել սպասել են: Ինքը Ծոյին չի տեսել: Տղաների վրա մարմնական վնասվածքներ չի նկատել:
Վկա <<Աբովյան>> ՔԿՀ-ի օպերատիվ գծով պետի տեղակալ Արման Սայադյանի ցուցմունքներով, ամբաստանյալ Նարեկ Իշխանյանի հետ առերես հարցաքննության արձանագրությամբ այն մասին, որ ՔԿՀ-ի կալանավոր Նարեկ Իշխանյանը ցանկություն է հայտնել հանդիպել իր հետ, որի ընթացքում խոստովանել է, որ Երևանի Մանկական զբոսայգուց պոնի տեսակի ձիու գողությունը ինքն է կատարել` ընկերների հետ միասին: Նրան ոչ ոք չի սպառնացել, ֆիզիկական կամ հոգեկան բռնություն չի գործադրել: Վերջինս իր ձեռքով կամավոր գրել է դիմում-մեղայականը: Նարեկը կամովին եկել է և հայտնել, որ ցանկանում է հանդես գալ դիմում-մեղայականով, ինքն էլ արձանագրել է: Քննիչը իրեն գրավոր հանձնարարություն էր տվել, որ պարզի դեպքի չպարզված հանգամանքները: Ինքն էլ զրուցել է Նարեկի հետ, իրենց զրույցից հետո Նարեկը հայտնել է, որ ցանկանում է խոստովանել: Ոչ ոք Նարեկին ոչինչ չի թելադրել, ինքն է գրել դիմում-մեղայականը, ինքն էլ այդ դիմում-մեղայականը ըստ ենթակայության ուղարկել է:
Նարեկն ասել է, որ այդ ձին գողացել են ինքը, Ծոն, որի անունը ասել է, չի հիշում, և Արարատը: Ձին 120.000 ՀՀ դրամով վաճառել են ոմն Արշակին: Նարեկը կամավոր ցանկություն է հայտնել դիմում-մեղայականով հանդես գալ, ինքը Նարեկին ոչինչ չի համոզել: Նարեկը այդ պահին անկեղծ է եղել: Իրենց ընթացակարգով ընդունված է, ինքն էլ ընդունել է դիմում-մեղայականը:
Վկա ամբաստանյալ Հ.Խաչատրյանի մայր Արմենուհի Ֆրանգուլյանը ցուցմունք է տվել, որ Հմայակ Խաչատրյանը իր որդին է: Հմայակը 2010թ. հունիսի 11-ին տաքսիով Երևանից վերադարձել է տուն, տաքսու գումարը չեն ունեցել, որ վճարեն, վարորդը գիշերը սպասել է, առավոտյան գնացել է բաժին և իրենց կանչել են ոստիկանություն: Իր որդուն տանն են հարցաքննել, նրան ոստիկանության բաժին չեն տարել: Հունիսի 12-ին իր փոքր որդու ծնունդն է եղել, նշել են, որին մասնակցել են իրենց հարազատները, Հմայակը ներկա է եղել այդ արարողությանը, այդ արարողությունից հետո տնից չի բացակայել: Չի հիշում դրանից հետո երբ է իր որդին եկել Երևան: Տաքսու գումարը մի քանի օր հետո ինքն է իր աշխատավարձից վճարել: Որդին եկել էր Երևան աշխատանք փնտրելու նպատակով: Որդին պետք է իր մորաքրոջ տանը մնար, բայց այնտեղ չի մնացել: Իր հարցին պատասխանել է, որ ընկերների հետ է մնացել:
Վկա Արմենուհի Ժորայի Ֆրանգուլյանը ցուցմունք է տվել, որ Հմայակ Խաչատրյանը իր ամուսնու քրոջ որդին է: 2010թ. հունիսի 12-ին Հմայակի փոքր եղբոր ծնունդն է եղել: Սկզբից իրենք հավաքված են եղել իրենց տանը, հետո գնացել են Հմայակենց տուն և շարունակել միջոցառումը, որին ներկա են եղել իր ընտանիքի անդամները, Հմայակի մայրը, եղբայրը և Հմայակը: Իրենք Հմայակենց տանն են եղել մինչև ժամը 23-ը կամ մի փոքր ավելին: Հմայակը Գյումրի գնացել է հունիսի 11-ի գիշերը, տաքսու գումարը չի ունեցել, որ վճարի, որի պատճառով ոստիկանության հետ խնդիրներ է ունեցել: Հմայակը ձի գողանալու մասին իրենց ոչինչ չի պատմել: Հմայակին տեսել է հունիսի 13-ին, ժամը 11-ի սահմաններում, երբ վերջիններս տեղափոխվում էին մեկ վարձով բնակարանից մեկ այլ վարձով բնակարան, ինքը նրանց օգնել է իրերը տեղափոխելու հարցում: Որքան ինքը տեղյակ է Հմայակը չի աշխատել:
Վկաներ Արմենուհի Ֆրանգուլյանի և Արմենուհի Ժորայի Ֆրանգուլյանի ցուցմունքներն այն մասին, որ ամբաստանյալ Հ.Խաչատրյանը դեպքի օրը գտնվել է Գյումրիում և մասնակցել եղբոր ծննդյան արարողությանը, արժանահավատ չեն, քանի որ նրանք հանդիսանալով Հ.Խաչատրյանի մերձավոր ազգականները ցանկանում են հովանավորության տակ վերցնել իրենց մերձավորին: Նախ նկատի ունենալով Հ.Խաչատրյանի ընտանիքի տնտեսական վատ պայմանները, որ անգամ հնարավորություն չեն ունեցել Հ.Խաչատրյանի տաքսու ուղևարձի գումարը մուծել և մոր պատճառաբանությունը, որ նյութապես հնարավորություն չունի գալ Երևան` որդու դատական նիստերին ներկայանալու համար, դատարանը հիմնավոր կերպով հնարավոր չի համարել նրա միջոցներով Հ.Խաչատրյանի եղբոր ծննդյան արարողության կազմակերպումը` այն էլ տևական ժամանակ և երկրորդ` որ Հ.Խաչատրյանի ցուցմունքին հակասող ցուցմունք է տվել որդու մնալու նպատակի, Երևանում բնակավայրի և տաքսու գումարի պարտքը մարելու պայմանների մասին:
Վկա Վիգեն Համզոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ շահագործում է 093-70-60-97 հեռախոսահամարը, ճանաչում է Արարատ Մանուկյանին, իր հետ պատահական ծանոթացել է <<Սունդուկյան>> թատրոնի հարակից այգում, սակայն ներկայումս հստակ չի կարող ասել, թե վերջինիս 2010թ.-ի հունիսի 12-ին առավոտյան տեսել է, թե` ոչ, քանի որ անցել է բավականին երկար ժամանակ, ինքը չի հիշում:
Վկա Կարինե Մինասի Կարապետյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչում է Արա Տիկոյանին, վերջինս հանդիսանում է իր բարեկամը, նրանից տեղեկացել է, որ Մանկական զբոսայգուց գողացել են պոնի ձին և որ հանցանքը կատարելու մեջ խոստովանել է Նարեկ անունով մի երիտասարդ` ասելով որ ձին գողացել է ինքը` ընկերների հետ միասին:
Վկա, Երևանի Մանկական զբոսայգու պահակ Վանիկ Հարությունյանի դատարանում հետազոտված նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ.-ին հունիսի 12-ին գտնվել է <<Մանկական>> զբոսայգում` աշխատանքի վայրում, երբ գիշերը պահակ Պետրոս Հովհաննիսյանը մոտեցել է իրեն և հայտնել, որ քիչ առաջ զբոսայգուց գողացել են պոնի ձիուն, որը եղել է ծառից կապված, իսկ այժմ այնտեղ չէ, իրենք այգում փնտրել, սակայն չեն գտել ձիուն:
Դատահոգեբանական փորձաքննության եզրակացությամբ այն մասին, որ Նարեկ Իշխանյանի մտավոր զարգացման մակարդակը համապատասխանում է ստացած կրթությանն ու կենսափորձին, նրա մոտ առկա է ակադեմիական գիտելիքների պակաս: Հաշվի առնելով Ն.Իշխանյանի հոգեկան զարգացման մակարդակը, անհատական-հոգեբանական առանձնահատկություները, նա կարող էր ճիշտ ընկալել գործի համար կարևոր հանգամանքները (այն է, որ Ն. Իշխանյանի անմիջական ներկայությամբ տուժող Ա.Տիկոյանը ծեծի է ենթարկել ընկերոջը` Արարատ Մանուկյանին) և ճիշտ բացատրություն և ցուցմունք տալ: Ն. Իշխանյանի մոտ բացահայտվել է ուշադրության կայունության ցածր, տեղափոխելիության և բաշխման միջին մակարդակ, կարճատև տեսողական հիշողության ցածր մակարդակ: Փորձագիտական փորձարարական հետազոտմամբ Ն. Իշխանյանի տեսողական կամ այլ զգայարանների որևէ առանձնահատկություն, որը կարող էր էականորեն ազդել Ն.Իշխանյանի գործի համար կարևոր հանգամանքները ընկալելու և վերարտադրելու ունակության վրա չի բացահայտվել, նրա մոտ բացահայտվել է հոգեկան լարվածություն, որը կարող էր որոշակիորեն ազդել հետազոտվող իրավիճակում Ն.Իշխանյանի վարքի վրա, սակայն այն չի եղել այնչափ արտահայտված, որ զրկեր նրան գործի համար կարևոր հանգամանքները ընկալելու և վերարտադրելու ունակությունից: Ն.Իշխանյանի մոտ չի բացահայտվել ներշնչվողականության և վառ երևակայության բարձր մակարդակ:
Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի Պետրոս Հարությունյանը մատնացույց է արել <<Մանկական>> զբոսայգում գտնվող այն հատվածը, որտեղ կապված է եղել ձին և որը 2010 թ. հունիսի 12-ին ժամը 05:00-ից մինչև ժամը 06:00-ն ընկած ժամանակահատվածում գողացել են: Կատարվածի մասին տեղյակ է պահել ձիու սեփականատիրոջը ` Արա Տիկոյանին:
Քննչական փորձարարության արձանագրությամբ, համաձայն որի Արա Տիկոյանը մատնացույց է արել Երևանի «Հաղթանակ» զբոսայգուն հարակից անտառածածկ տարածքը և հայտարարել, որ 2010թ. հունիսի 13-ին Նարեկ Իշխանյանը կամովին խոստովանել է, որ գողացված ձին պահվել է նշված վայրում, սակայն այնտեղ այդ ժամանակ ձի չի եղել:
Այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում և ՀՀ ԱՆ <<Աբովյան>> ՔԿՀ-ում Նարեկ Իշխանյանի կողմից գրված խոստովանական բացատրություններով այն մասին, որ ձիու գողությունը կատարել է ինքը` ընկերների հետ միասին: Ձին վաճառել են ոմն Մարտունեցի Արշակին 120.000 ՀՀ դրամով, որը ձին տեղավորել է «Գազել» մոդելի ավտոմեքենայի մեջ` երկու անծանոթ անձանց հետ միասին:
Ամբաստանյալ Նարեկ Իշխանյանի կողմից տրված խոստովանական ցուցմունքներով, ինչպես նաև վկա Գառնիկ Կարապետյանի հետ առերես հարցաքննության արձանագրությամբ, այն մասին, որ նրանց <<Ֆիրդուսի>> տոնավաճառի հարակից տարածքում ծեծի չեն ենթարկել և նախկինում նմանատիպ ձևով ցուցմունքները չեն համապատասխանել իրականությանը: Նույնաբովանդակ ցուցմունք է տվել նաև Արարատ Մանուկյանը` Գառնիկ Կարապետյանի հետ առերեսման ժամանակ:
Տուժող Արա Տիկոյանի և ամբաստանյալ Հմայակ Խաչատրյանի առերես հարցաքննության արձանագրությամբ այն մասին, որ Նարեկ Իշխանյանը Արա Տիկոյանին խոստովանել է, որ ձիու գողությունը կատարել է ինքը` Հմայակ Խաչատրյանի և Արարատ Մանուկյանի հետ միասին, իսկ հետագայում Ն.Իշխանյանը հրաժարվել է իր ասածից:
Վկա Գառնիկ Կարապետյանի և ամբաստանյալ Հմայակ Խաչատրյանի առերես հարցաքննության արձանագրությամբ, այն մասին, որ Նարեկ Իշխանյանը Գառնիկ Կարապետյանի բարեկամ Արա Տիկոյանին խոստովանել է, որ ձիու գողությունը կատարել է ինքը` Հմայակ Խաչատրյանի և Արարատ Մանուկյանի հետ միասին, հետագայում հրաժարվել է իր ասածից` պատճառաբանելով, որ եղել է վախեցած:
<<Ղ. ՏԵԼԵԿՈՄ>> ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումների տվյալներով, համաձայն որոնց Գառնիկ Կարապետյանի 093-08-93-93 բջջային հեռախոսահամարից Նարեկ Իշխանյանը զանգահարել է հորը` Ռուբեն Իշխանյանի` 077-02-58-50 հեռախոսահամարին և հայտնել, որ իր հետ ամեն ինչ նորմալ է, գնում է ձիու տեղը ցույց տալու և շուտով կգա:
Դատաբժշկական փորձաքննության փորձագետի թիվ 1413 եզրակացությամբ, համաձայն որի Նարեկ Իշխանյանի մոտ փորձաքննության կատարման պահին մարմնական վնասվածքների օբյեկտիվ հատկանիշներ չեն հայտնաբերել:
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Նարեկ Իշխանյանի շահերի պաշտպան Ա.Ավագյանի փաստարկներն ու միջնորդությունն առ այն, որ իր պաշտպանյալի կողմից դիմում մեղայականով հանդես գալու վերաբերյալ փաստաթուղթը ձեռք է բերվել պաշտպանական իրավունքի խախտումով, գործը քննող քննիչի բացակայությամբ, Ա.Սայադյանի թելադրանքով և ուղղորդմամբ, հոգեբանական ճնշման տակ` խաբեությամբ, ինչպես նաև Ն.Իշխանյանի` իր դեմ տված ցուցմունքները և բացատրությունը քրեադատավարական օրենքի էական խախտումով և ֆիզիկական, հոգեբանական ճնշմամբ և պաշտպանական իրավունքի խախտումով ձեռք բերված ապացույց անթույլատրելի ճանաչելու հարցին, գտնում է, որ դրանք անհիմն են հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ինչ վերաբերում է պաշտպանի այն պատճառաբանությունը, որ Նարեկ Իշխանյանից ցուցմունքները վերցվել են պաշտպանական իրավունքի խախտումով, ապա վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ տալիս Ն.Իշխանյանը զրկված չի եղել որևէ իրավունքից, այն անհիմն է, քանի որ գործի տվյալներով հաստատված է, որ հարցաքննությունները կատարվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համապատասխան հոդվածների պահանջների պահպանմամբ: Նման պայմաններում, ամբաստանյալը մինչև նախաքննության ավարտը և դատաքննությունն սկսելը մանրամասն ցուցմունքներ է տվել դեպքի կապակցությամբ, իսկ այնուհետև ստորագրությամբ հաստատել ցուցմունքների ճշմարտացիությունը` առանց որևէ առարկություն կամ դիտողություն հայտնելու, իսկ այն, որ գործի նախաքննության ընթաքում նրա կողմից ցուցմունքները տրվել են ֆիզիկական կամ հոգեբանական ճնշմամբ, ապա վերոհիշյալ հանգամանքները հիմնավորող որևէ ապացույց առկա չէ գործում, ուստի նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, այն է` Նարեկ Իշխանյանի` 2010թ. հունիսի 14-ին տրված ցուցմունքը և բացատրությունը, չեն կարող դիտվել որպես հոգեբանական և ֆիզիկական ճնշմամբ ձեռք բերված և ենթակա են իրավական գնահատման։
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Նարեկ Իշխանյանի շահերի պաշտպան Ա.Ավագյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություններն այն մասին, որ քրեական հետապնդման մարմնի կողմից նյութեր են ձեռք բերվել տվյալ քրեական գործով քրեական դատավարություն օրենսդրության խախտումներով, ինչը ենթադրում է, որ մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, այն է` 2010թ. հունիսի 14-ին տրված ցուցմունքը, բացատրությունը, պետք է ճանաչել անթույլատրելի, իսկ նրա ցուցմունքները անարժանահավատ, ապա վերաքննիչ դատարանն հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանի պատճառաբանությունները հիմնավորված չեն և չեն բխում քրեական գործի փաստական տվյալներից, այլ նպատակ են հետապնդում կատարված հանցագործությանը ամբաստանյալ Ն.Իշխանյանի մասնակցությունը հերքելու, նախաքննական մարմնի կողմից ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները արհեստականորեն արժեզրկելու:
Քրեական գործի նյութերով հաստատված ու հիմնավորված է, որ Ն.Իշխանյանի իրավունքներն ու օրինական շահերը նախաքննության ողջ ընթացքում որևէ ձևով չեն խախտվել, նա օգտվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրության դրույթներով իրեն վերապահված բոլոր իրավունքներից:
Նման պայմաններում, հիմքեր չկան ամբաստանյալ Ն.Իշխանյանի ցուցմունքը և բացատրությունը, որպես ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համապատասխան հոդվածների խախտմամբ ձեռքբերված ապացույց, համարել անթույլատրելի և հանել ապացույցների շարքից:
Անհիմն են նաև պաշտպանի պատճառաբանությունները այն մասին, որ դիմում մեղակայակով հանդես է եկել Ա.Սայադյանի հոգեբանական ճնշման տակ` խաբեությամբ, քանի որ այդպիսի հանգամանքը հիմնավորող հանգամանք ևս բացակայում է քրեական գործում:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Հ.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքի փաստարկերին, այն մասին, որ իր պաշտպանյալի այլուրեքությունը հաստատող ապացույցները, մասնավորապես վերջինիս մոր և քեռակնոջ ցուցմունքները, չգնահատելու հանգամանքին, ապա վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը այն գնահատել և հանգել հիմնավոր եզրահանգման, որ հանդիսանալով Հ.Խաչատրյանի մերձավոր ազգականները նրանք ցանկանում են հովանավորության տակ վերցնել իրենց մերձավորին:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալներ Նարեկ Իշխանյանի և Հ.Խաչատրյանի շահերի պաշտպանների վերաքննիչ բողոքներում բերված միջնորդություններն ու պատճառաբանությունները որոշակի մարտավարություն են, որի նպատակը ավելի խիստ պատասխանատվությունից խուսափելու ձգտումն է և պաշտպանների կողմից մատնանշած փաստարկները չեն կարող հիմք հանդիսանալ սույն քրեական գործով ձեռք բերված և նրա կողմից մատնանշված ապացույցներն իբրև օրենքի խախտումով ձեռք բերված ապացույցներ դիտելու:
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված բոլոր ապացույցները հանգամանորեն հետազոտվել և օբյեկտիվ գնահատման են ենթարկվել դատաքննության ընթացքում և եզրակացությունները կառուցվել են միայն ապացույցների համալիր գնահատականի հիման վրա:
Ինչպես երևում է քրեական գործի նյութերից, սույն գործով ամբողջությամբ պահպանվել է ՀՀ Սահմանադրության 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթն այն մասին, որ արգելվում է օրենքի խախտմամբ ձեռք բերված ապացույցների օգտագործումը: Բացի այդ, քրեական գործի ողջ քննության ընթացքում չեն խախտվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջները և որպես ապացույց օգտագործվել են միայն այն փաստական տվյալները, որոնք ձեռք են բերվել քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված պահանջների պահպանմամբ:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով քրեական գործում առկա ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Նարեկ Ռուբենի Իշխանյանին և Հմայակ Արայիկի Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված և հաստատված է գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, քրեական գործի ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննությունների ընթացքում քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, որոնք գործին մասնակցող անձանց օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող են ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, թույլ չեն տրվել և գործի փաստական հանգամանքների մասին դատարանի դատավճռում շարադրված հետևությունները բխում են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից, ամբաստանյալի գործողություններում առկա են նրանց մեղադրանքը հաստատող օբյեկտիվ տվյալներ, որոնց համար պետք է ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության:
Մեղադրողը Վերաքննիչ դատարանում դատաքննության ընթացքում հրաժարվեց Արարատ Մանուկյանի մասով իր վերաքննիչ բողոքի պահանջից, ըստ այդմ վերաքննիչ դատարանը հիմք է ընդունում վերջինիս մասով առաջին ատյանի կողմից հաստատված հանգամանքները ու պատճառաբանությունները:
Անդրադառնալով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքին` Հ.Խաչատրյանի և Ն.Իշխանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը խստացնելու մասով, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները:
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները: Նույն հոդվածի երկրորդ մասի համաձայն պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով, իսկ 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է դառնում, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրվող ամբաստանյալներ Հմայակ Խաչատրյանի և Նարեկ Իշխանյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում ամբաստանյալների կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ Հ.Խաչատրյանը երիտասարդ է, Ն.Իշխանյանը` անչափահաս, Հ.Խաչատրյանը հանցանքը կատարում է առաջին անգամ, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է համարել Ն.Իշխանյանի հանցագործության կատարման ռեցեդիվը և վերջիններիս նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է նրանց ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել պատժի նպատակները` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Այսպիսով, մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը, որով վերջինս ըստ էության վիճարկում է ամբաստանյալ Հ.Խաչատրյանի և Ն.Իշխանյանի կողմից կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը և գտնում, որ դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոգրյալ դրույթների /10-րդ, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, 61-րդ հոդվածների/ պահանջները, պետք է մերժել` նկատի ունենալով, որ մեղադրողն իր հետևությունները չի պատճառաբանել ու չի ներկայացրել իր պահանջը հիմնավորող և սույն գործի տվյալներից բխող համապատասխան փաստարկներ:
Քրեական գործի քննության նախորդ փուլում թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք կհանգեցնեին դատական սխալի:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, պաշտպանների և մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքները բավարարելու, այն է` ամբաստանյալներ Ն.Իշխանյանի և Հ.Խաչատրյանի նկատմամբ արդարացման դատավճիռ կայացնելու և նրանց նկատմամբ նշանակված պատիժը խստացնելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան, հետևաբար պաշտպանների և մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել, իսկ դատարանի դատավճիռը որպես օրինական ու հիմնավորված, պետք է թողնել անփոփոխ:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Հմայակ Խաչատրյանի շահերի պաշտպան Սիրանուշ Հարությունյանի, ամբաստանյալ Նարեկ Իշխանյանի շահերի պաշտպան Ամալյա Ավագյանի և մեղադրող Ռ.Բունիաթյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 28-ի դատավճիռը` Նարեկ Ռուբենի Իշխանյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, Հմայակ Արայիկի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և Արարատ Սիմոնի Մանուկյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։




ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ