Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

29 դեկտեմբերի 2010թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0308/01/10

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.


նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Տ. Գրիգորյան,

մեղադրող`
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների դատախազի
տեղակալ Ա. Աֆանդյան,

պաշտպաններ` Ս. Ոսկանյան,
Ա. Ալվանդյան,

տուժող` Կ. Ադյան,
տուժողի ներկայացուցիչ` Ն. Մեհրաբյան,

անչափահաս ամբաստանյալ
Տ. Հարությունյանի օրինական
ներկայացուցիչ` Ա. Հարությունյան,


դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Էդգար Արշավիրի Գրիգորյանի`
ծնված 1992թ. օգոստոսի 27-ին Երևանում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, թերի բարձրագույն կրթությամբ` սովորում է Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի Ֆինանսական ֆակուլտետի 2-րդ կուրսում, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 26.11.2010թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման երեք տարի ժամկետով, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է Երևանի Վարդանանց փողոցի թիվ 28 շենքի թիվ. 109 բնակարան` հասցեում, բնակվել է Երևանի Վարդանանց փողոցի թիվ 28 շենքի թիվ 6 բնակարանում, կալանքի տակ է 29.09.2010թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով,
Տարոն Արմենի Հարությունյանի`
ծնված 08.06.1993թ. Երևանում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, թերի բարձրագույն կրթությամբ` սովորում է Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի Ֆինանսական ֆակուլտետի 2-րդ կուրսում, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, բնութագրվում է դրական, բնակվում է Երևանի Վարդանանց փողոցի թիվ 28 շենքի թիվ 57 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով։

Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 13145410 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2010թ. սեպտեմբերի 9-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, մի խումբ անձանց կողմից խուլիգանություն կատարելու դեպքի առթիվ։
Քննիչի 2010թ. նոյեմբերի 11-ի որոշմամբ, թիվ 13145410 քրեական գործով Կարո Յուրայի Ադյանի և Գևորգ Հրաչյայի Ղուկասյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության հիմքով։
Քննիչի 2010թ. նոյեմբերի 12-ի որոշմամբ, թիվ 13145410 քրեական գործից անջատվել է մեղադրյալներ Տ. Հարությունյանի և Է. Գրիգորյանի հետ խմբի կազմում խուլիգանություն կատարած անձանց վերաբերյալ մասը, այն առանձնացվել է առանձին վարույթ և նախաքննությունը շարունակվել է 15106710 համարի տակ։
Էդգար Արշավիրի Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար. «որ նա` 2010թ. սեպտեմբերի 09-ին, ժամը 09.30-ի սահմաններում Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանում խմբի կազմում կատարել է խուլիգանություն։
Այսպես. Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի «Տնտեսության կարգավորման և միջազգային տնտեսական հարաբերություններ» ֆակուլտետի ուսանող Մարիաննա Հովհաննիսյանը տեղափոխվել է նույն համալսարանի «Ֆինանսներ և վարկ» ֆակուլտետի 2-րդ կուրս և 2010թ. սեպտեմբերի 09-ին, ժամը 08.30-ին առաջին անգամ հաճախել է հիշյալ ֆակուլտետ ու մասնակցել իրավագիտության դասաժամին։ Մ.Հարությունյանի ընկեր Կարո Յուրայի Ադյանը նույն այդ օրն ընկերոջ` Սարգիս Հարությունի Թորոյանի հետ Մ.Հարությունյանին ուղեկցել են համալսարան և թիվ 317 լսարանում մասնակցել դասախոսությանը։
Նույն օրը, ժամը 09.15-ի սահմաններում «Ֆինանսներ և վարկ» ֆակուլտետի 2-րդ կուրսի ուսանողներ Գևորգ Հրաչյայի Ղուկասյանը, Տարոն Արմենի Հարությունյանը և Էդգար Արշավիրի Գրիգորյանը շրջել են միջանցքում և դասաժամին չեն մասնակցել, ապա` նկատելով իրենց մոտեցող` նշված ֆակուլտետի դեկան Աշոտ Բորիսի Սալնազարյանին, գնացել են լսարան և նստել վերջնամասում գտնվող նստարաններին։ Ա.Սալնազարյանը հետևել է ուսանողներին, մտել լսարան և դասաժամերից բացակայելու պատճառով նրանց դիտողություն է արել, ապա` դասախոս Սասուն Սուրենի Գրիգորյանին պահանջել է ցուցաբերել խստապահանջություն և հետևել ուսանողների հաճախումներին, որից հետո հեռացել է։
Տ.Հարությունյանը դեկան Ա.Սալնազարյանի դիտողությունից վրդովվել է և հայհոյանք տվել, իսկ Ս.Թորոյանը շրջվել է նրա ուղղությամբ ու սաստել։ Տ.Հարությունյանն ընդունելով դիտողությունը ներողություն է խնդրել, սակայն վերջինիս կողքին նստած Է.Գրիգորյանը հանդուգն վարքագիծ ցուցաբերելով, նախ` խոսելաձևի համար Ս.Թորոյանից պարզաբանում է պահանջել, ապա` Կ.Ադյանից հետաքրքրվել է, թե արդյոք իրենք նույն թաղամասում չեն բնակվում։ Վերջինս հաստատել է, որ իրենք նույն թաղամասի բնակիչներ են, որից հետո Է.Գրիգորյանն առաջարկել է դասաժամի ավարտից հետո շարունակել խոսակցությունը և պարզաբանում կատարել։ Դրանից հետո Է.Գրիգորյանը և Տ.Հարությունյանը սկսել են խանգարել դասաժամը, որի պատճառով Ս.Գրիգորյանը նրանց հեռացրել է լսարանից։ Վերջիններս լսարանից դուրս գալով գնացել են համալսարանի վարչական շենքի 1-ին հարկ, իսկ Կ.Ադյանը և Ս.Թորոյանը մի քանի րոպե անց հետևել են նրանց և իջնելով 1-ին հարկ, մոտեցել են Է.Գրիգորյանին և Տ.Հարությունյանին ու բարևել նրանց։ Է.Գրիգորյանը Կ.Ադյանի ու Ս.Թորոյանի մոտենալուն պես, Տ.Հարությունյանի և ինքնությունը չպարզված անձանց հետ` խմբի կազմում, կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով, վիճաբանել են Կ.Ադյանի և Ս.Թորոյանի հետ, որի ընթացքում բռնություն գործադրելով ծեծի են ենթարկել նրանց, աղմկել են ու այդ կերպ, իրենց դիտավորյալ գործողություններով կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և խաթարել համալսարանի բնականոն աշխատանքը։»։
Տարոն Արմենի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով հետևյալ արարքի համար, որ «նա` 2010թ. սեպտեմբերի 09-ին, ժամը 09.30-ի սահմաններում Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանում խմբի կազմում կատարել է խուլիգանություն։
Այսպես. Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի «Տնտեսության կարգավորման և միջազգային տնտեսական հարաբերություններ» ֆակուլտետի ուսանող Մարիաննա Հովհաննիսյանը տեղափոխվել է նույն համալսարանի «Ֆինանսներ և վարկ» ֆակուլտետի 2-րդ կուրս և 2010թ. սեպտեմբերի 09-ին, ժամը 08.30-ին առաջին անգամ հաճախել է հիշյալ ֆակուլտետ ու մասնակցել իրավագիտության դասաժամին։ Մ.Հարությունյանի ընկեր Կարո Յուրայի Ադյանը նույն այդ օրն ընկերոջ` Սարգիս Հարությունի Թորոյանի հետ Մ.Հարությունյանին ուղեկցել են համալսարան և թիվ 317 լսարանում մասնակցել դասախոսությանը։
Նույն օրը, ժամը 09.15-ի սահմաններում «Ֆինանսներ և վարկ» ֆակուլտետի 2-րդ կուրսի ուսանողներ Գևորգ Հրաչյայի Ղուկասյանը, Տարոն Արմենի Հարությունյանը և Էդգար Արշավիրի Գրիգորյանը շրջել են միջանցքում և դասաժամին չեն մասնակցել, ապա` նկատելով իրենց մոտեցող` նշված ֆակուլտետի դեկան Աշոտ Բորիսի Սալնազարյանին, գնացել են լսարան և նստել վերջնամասում գտնվող նստարաններին։ Ա.Սալնազարյանը հետևել է ուսանողներին, մտել լսարան և դասաժամերից բացակայելու պատճառով նրանց դիտողություն է արել, ապա` դասախոս Սասուն Սուրենի Գրիգորյանին պահանջել է ցուցաբերել խստապահանջություն և հետևել ուսանողների հաճախումներին, որից հետո հեռացել է։
Տ.Հարությունյանը դեկան Ա.Սալնազարյանի դիտողությունից վրդովվել է և հայհոյանք տվել, իսկ Ս.Թորոյանը շրջվել է նրա ուղղությամբ ու սաստել։ Տ.Հարությունյանն ընդունելով դիտողությունը ներողություն է խնդրել, սակայն վերջինիս կողքին նստած Է.Գրիգորյանը հանդուգն վարքագիծ ցուցաբերելով, նախ` խոսելաձևի համար Ս.Թորոյանից պարզաբանում է պահանջել, ապա` Կ.Ադյանից հետքարքրվել է, թե արդյոք իրենք նույն թաղամասում չեն բնակվում։ Վերջինս հաստատել է, որ իրենք նույն թաղամասի բնակիչներ են, որից հետո Է.Գրիգորյանն առաջարկել է դասաժամի ավարտից հետո շարունակել խոսակցությունը և պարզաբանում կատարել։ Դրանից հետո Է.Գրիգորյանը և Տ.Հարությունյանը սկսել են խանգարել դասաժամը, որի պատճառով Ս.Գրիգորյանը նրանց հեռացրել է լսարանից։ Վերջիններս լսարանից դուրս գալով գնացել են համալսարանի վարչական շենքի 1-ին հարկ, իսկ Կ.Ադյանը և Ս.Թորոյանը մի քանի րոպե անց հետևել են նրանց և իջնելով 1-ին հարկ, մոտեցել են Է.Գրիգորյանին և Տ.Հարությունյանին ու բարևել նրանց։ Տ.Հարությունյանը Կ.Ադյանի ու Ս.Թորոյանի մոտենալուն պես, Է.Գրիգորյանի և ինքնությունը չպարզված անձանց հետ` խմբի կազմում, կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով, վիճաբանել են Կ.Ադյանի և Ս.Թորոյանի հետ, որի ընթացքում Տ.Հարությունյանը բռնություն գործադրելով՝ բռունցքով հարվածել է Կ.Ադյանի դեմքի շրջանին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել միջին ծանրության վնաս, աղմկել են ու այդ կերպ, իրենց դիտավորյալ •ործողություններով կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կար•ը և խաթարել համալսարանի բնականոն աշխատանքը։»։
2010թ. նոյեմբերի 16-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
2010թ. դեկտեմբերի 12-ին դատարան է ստացվել տուժող Կ. Ադյանի դիմումը, որով վերջինս դատարանից խնդրել է գործը քննել իր բացակայությամբ, հայտնել է նաև, որ ամբաստանյալներից որևէ պարտք ու պահանջ չունի, չի առարկում դատական քննության արագացված կարգի կիրառման դեմ և խնդրում է ամբաստանյալների նկատմամբ մեղմ պատիժ սահմանել։

Արագացված դատական քննություն

Ամբաստանյալ Էդգար Արշավիրի Գրիգորյանը և անչափահաս ամբաստանյալ Տարոն Արմենի Հարությունյանը միջնորդեցին դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նրանցից յուրաքանչյուրը հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։
Տուժողի ներկայացուցիչ Ն. Մեհրաբյանը չառարկեց միջնորդության դեմ և հայտնեց, որ տուժողն ամբաստանյալներից որևէ պահանջ չունի, պնդում է այդ մասին իր դիմումը։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները և գտնելով, որ անչափահաս ամբաստանյալ Տարոն Արմենի Հարությունյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով նախատեսված արարք, 2010թ. դեկտեմբերի 29-ին որոշում է կայացրել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելով` նրան քրեական պատասխանատվությունից ազատելու, նրա նկատմամբ քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին, նրան հանձնելով ծնողների` Արմեն Հարությունյանի և Արփինե Գրիգորյանի հսկողությանը։
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ Էդգար Արշավիրի Գրիգորյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Էդգար Արշավիրի Գրիգորյանը սովորում է Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի Ֆինանսական ֆակուլտետի 2-րդ կուրսում, բնութագրվում է դրական, նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, տուժողը նրա հետ հաշտվել է և հայտնել որևէ պահանջ չներկայացնելու մասին, խնդրել է մեղմ պատժել։

Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Էդգար Արշավիրի Գրիգորյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ Էդգար Արշավիրի Գրիգորյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից խուլիգանություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Էդգար Արշավիրի Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա սովորում է Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի Ֆինանսական ֆակուլտետի 2-րդ կուրսում, բնութագրվում է դրական, տուժողի հետ հաշտվել են և նրա կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պարտք ու պահանջ չի ներկայացվել։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Էդգար Արշավիրի Գրիգորյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով, որը նա պետք է կրի։
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Էդգար Արշավիրի Գրիգորյանը մեղավոր է մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը` այսինքն մինչև 2010թ. նոյեմբերի 26-ը, դատարանը գտնում է, որ սույն դատավճռով վերջնական պատժի ժամկետին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հաշվակցման է ենթակա առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը` երեք ամիս ժամկետով ազատազրկումը։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Էդգար Արշավիրի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Էդգար Արշավիրի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցելով նախորդ` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 26.11.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժի` երեք տարի ժամկետով ազատազրկման կրած մասը` 3 /երեք/ ամիս ժամկետով ազատազրկումն ամբողջությամբ, ամբաստանյալ Էդգար Արշավիրի Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 9 /ինն/ ամիս ժամկետով և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. դեկտեմբերի 29-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ




Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Քրեական պատասխանատվությունից ազատելու, քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը, նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի, քարտուղարությամբ` Տ. Գրիգորյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող Ա. Աֆանդյանի, պաշտպաններ Ս. Ոսկանյանի, Ա. Ալվանդյանի, անչափահաս ամբաստանյալ Տ. Հարությունյանի օրինական ներկայացուցիչ Ա. Հարությունյանի, տուժողի ներկայացուցիչ Ն. Մեհրաբյանի, 2010թ. դեկտեմբերի 29-ին, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Էդգար Արշավիրի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և Տարոն Արմենի Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Տարոն Արմենի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով հետևյալ արարքի համար, որ «նա` 2010թ. սեպտեմբերի 09-ին, ժամը 09.30-ի սահմաններում Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանում խմբի կազմում կատարել է խուլիգանություն։
Այսպես. Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի «Տնտեսության կարգավորման և միջազգային տնտեսական հարաբերություններ» ֆակուլտետի ուսանող Մարիաննա Հովհաննիսյանը տեղափոխվել է նույն համալսարանի «Ֆինանսներ և վարկ» ֆակուլտետի 2-րդ կուրս և 2010թ. սեպտեմբերի 09-ին, ժամը 08.30-ին առաջին անգամ հաճախել է հիշյալ ֆակուլտետ ու մասնակցել իրավագիտության դասաժամին։ Մ.Հարությունյանի ընկեր Կարո Յուրայի Ադյանը նույն այդ օրն ընկերոջ` Սարգիս Հարությունի Թորոյանի հետ Մ.Հարությունյանին ուղեկցել են համալսարան և թիվ 317 լսարանում մասնակցել դասախոսությանը։
Նույն օրը, ժամը 09.15-ի սահմաններում «Ֆինանսներ և վարկ» ֆակուլտետի 2-րդ կուրսի ուսանողներ Գևորգ Հրաչյայի Ղուկասյանը, Տարոն Արմենի Հարությունյանը և Էդգար Արշավիրի Գրիգորյանը շրջել են միջանցքում և դասաժամին չեն մասնակցել, ապա` նկատելով իրենց մոտեցող` նշված ֆակուլտետի դեկան Աշոտ Բորիսի Սալնազարյանին, գնացել են լսարան և նստել վերջնամասում գտնվող նստարաններին։ Ա.Սալնազարյանը հետևել է ուսանողներին, մտել լսարան և դասաժամերից բացակայելու պատճառով նրանց դիտողություն է արել, ապա` դասախոս Սասուն Սուրենի Գրիգորյանին պահանջել է ցուցաբերել խստապահանջություն և հետևել ուսանողների հաճախումներին, որից հետո հեռացել է։
Տ.Հարությունյանը դեկան Ա.Սալնազարյանի դիտողությունից վրդովվել է և հայհոյանք տվել, իսկ Ս.Թորոյանը շրջվել է նրա ուղղությամբ ու սաստել։ Տ.Հարությունյանն ընդունելով դիտողությունը ներողություն է խնդրել, սակայն վերջինիս կողքին նստած Է.Գրիգորյանը հանդուգն վարքագիծ ցուցաբերելով, նախ` խոսելաձևի համար Ս.Թորոյանից պարզաբանում է պահանջել, ապա` Կ.Ադյանից հետքարքրվել է, թե արդյոք իրենք նույն թաղամասում չեն բնակվում։ Վերջինս հաստատել է, որ իրենք նույն թաղամասի բնակիչներ են, որից հետո Է.Գրիգորյանն առաջարկել է դասաժամի ավարտից հետո շարունակել խոսակցությունը և պարզաբանում կատարել։ Դրանից հետո Է.Գրիգորյանը և Տ.Հարությունյանը սկսել են խանգարել դասաժամը, որի պատճառով Ս.Գրիգորյանը նրանց հեռացրել է լսարանից։ Վերջիններս լսարանից դուրս գալով գնացել են համալսարանի վարչական շենքի 1-ին հարկ, իսկ Կ.Ադյանը և Ս.Թորոյանը մի քանի րոպե անց հետևել են նրանց և իջնելով 1-ին հարկ, մոտեցել են Է.Գրիգորյանին և Տ.Հարությունյանին ու բարևել նրանց։ Տ.Հարությունյանը Կ.Ադյանի ու Ս.Թորոյանի մոտենալուն պես, Է.Գրիգորյանի և ինքնությունը չպարզված անձանց հետ` խմբի կազմում, կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով, վիճաբանել են Կ.Ադյանի և Ս.Թորոյանի հետ, որի ընթացքում Տ.Հարությունյանը բռնություն գործադրելով՝ բռունցքով հարվածել է Կ.Ադյանի դեմքի շրջանին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել միջին ծանրության վնաս, աղմկել են ու այդ կերպ, իրենց դիտավորյալ •ործողություններով կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կար•ը և խաթարել համալսարանի բնականոն աշխատանքը։»։
2010թ. դեկտեմբերի 12-ին դատարան է ստացվել տուժող Կ. Ադյանի դիմումը, որով վերջինս դատարանից խնդրել է գործը քննել իր բացակայությամբ, հայտնել է նաև, որ ամբաստանյալներից որևէ պարտք ու պահանջ չունի, չի առարկում դատական քննության արագացված կարգի կիրառման դեմ և խնդրում է ամբաստանյալների նկատմամբ մեղմ պատիժ սահմանել։
Քրեական գործով դատաքննության ընթացքում անչափահաս ամբաստանյալ Տարոն Արմենի Հարությունյանը և ամբաստանյալ Էդգար Արշավիրի Գրիգորյանը միջնորդեցին դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նրանցից յուրաքանչյուրը հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։
2010թ. դեկտեմբերի 29-ի դատական նիստում տուժողի ներկայացուցիչ Ն. Մեհրաբյանը չառարկեց միջնորդության դեմ և հայտնեց, որ տուժողը որևէ պահանջ չունի, պնդում է իր դիմումը։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Մեղադրող Ա. Աֆանդյանը միջնորդեց Տարոն Արմենի Հարությունյանին ազատել քրեական պատասխանատվությունից, նրա նկատմամբ կիրառել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ` նրան հանձնելով ծնողների հսկողությանը` պատճառաբանելով, որ ամբաստանյալ Տ. Հարությունյանն անչափահաս է և առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ կատարել է միջին ծանրության հանցանք։
Դատավարության մասնակիցները հայտնեցին, որ համամիտ են մեղադրողի միջնորդության հետ։
Քննարկելով մեղադրողի միջնորդությունը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված` հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեuված է uույն oրենuգրքով։»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Միջին ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում տասը տարի ժամկետով ազատազրկումը։»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 85-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Հանցանք կատարած անչափահասի նկատմամբ կարող է նշանակվել պատիժ կամ կարող են նշանակվել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ։»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 91-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Առաջին անգամ ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք կատարած անչափահասը դատարանի կողմից կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, եթե դատարանը գտնի, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցների կիրառմամբ։»։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Անչափահասի նկատմամբ դատարանը կարող է նշանակել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի հետևյալ միջոցները.
1) նախազգուշացում.
2) ծնողների կամ նրանց փոխարինող անձանց կամ տեղական ինքնակառավարման կամ դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողությանը հանձնելն առավելագույնը վեց ամիս ժամկետով։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի համաձայն` «Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` ... անձը Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթների ուժով ենթակա է ազատման քրեական պատասխանատվությունից.»։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Տ. Հարությունյանն անչափահաս է, սովորում է Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի Ֆինանսական ֆակուլտետի 2-րդ կուրսում, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ կատարել է միջին ծանրության հանցանք, տուժողը նրա հետ հաշտվել է, հայտնել է որևէ պահանջ չներկայացնելու մասին և խնդրել է մեղմ պատժել։ ԵՊՏՀ ֆինանսական ֆակուլտետի դեկանատը հայտնել է, որ սովորելու ընթացքում Տարոն Հարությունյանը դրսևորել է իրեն որպես կարգապահ, ազնիվ ու լավ առաջադիմությամբ ուսանող, խնդրել է դատի չտալ Տ. Հարությունյանին, նրա նկատմամբ դադարեցնել քրեական հետապնդումը և նրա վարքի նկատմամբ հետագա հսկողությունն ու վերադաստիարակման պարտականությունը թողնել ԵՊՏՀ ֆինանսական ֆակուլտետին։
Անչափահաս ամբաստանյալ Տ. Հարությունյանի ծնողները դիմելով դատարանին` խնդրել են նրա նկատմամբ պատիժ չսահմանել և նրա նկատմամբ հսկողությունը հանձնել իրենց։
Հաշվի առնելով գործի հանգամանքները և վերոգրյալը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Տ. Հարությունյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց քրեական պատժի միջոցներ կիրառելու, դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցների կիրառմամբ, ուստի նա ենթակա է ազատման քրեական պատասխանատվությունից, նրա նկատմամբ քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման և քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման` նրան հանձնելով ծնողների` Արմեն Հարությունյանի և Արփինե Գրիգորյանի հսկողությանը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Տարոն Արմենի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ծնողի հսկողության հանձնելը ենթակա է վերացման։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ, 313-րդ, 3751-3754-րդ, 439-րդ, 441-րդ, 443-րդ հոդվածներով, դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

ԵԿԴ-0308/01/10 (13145410) քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Էդգար Արշավիրի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և Տարոն Արմենի Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով, անչափահաս ամբաստանյալ Տարոն Արմենի Հարությունյանին /ծնված 08.06.1993թ. Երևանում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, թերի բարձրագույն կրթությամբ` սովորում է Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի Ֆինանսական ֆակուլտետի 2-րդ կուրսում, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, բնութագրվում է դրական, բնակվում է Երևանի Վարդանանց փողոցի թիվ 28 շենքի թիվ 57 բնակարանում/, ազատել քրեական պատասխանատվությունից, նրա նկատմամբ դադարեցնել քրեական հետապնդումն ու նրա մասով կարճել քրեական գործի վարույթը` նրան հանձնելով ծնողների` Արմեն Հարությունյանի և Արփինե Գրիգորյանի հսկողությանը հինգ ամիս ժամկետով։
Խափանման միջոց ծնողի հսկողության հանձնելը վերացնել։
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ