Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0295/01/10
Վիճակագրական տողի համար :
1.9
Պատասխանող
Նարեկ Պետրոսյան
Նարեկ Պետրոսյան Ռաֆիկի
Նարեկ Պետրոսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Գրիշա Մելիք-Սարգսյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Համլետ Ասատրյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Գրիշա Մելիք-Սարգսյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Համլետ Ասատրյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-01-17 | 12:00 | 5 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2010-11-24 | 15:00 | 4 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2010-12-09 | 12:00 | 4 |
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ. ԵԿԴ/0295/01/10
17 հունվարի 2011թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ. ԴԱՎՈՅԱՆՒ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա. ԲԵԳԻՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ն. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով պաշտպան Գ. Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 09-ի դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2010թ. օգոստոսի 13-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է թիվ 13140110 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Ն. Պետրոսյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է 14.08.2010 թվականին:
17.08.2010 թվականին որոշում է կայացվել Ն. Պետրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան առաջադրվել է մեղադրանք, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել և դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա` ինտերնետային կայքով ընկերուհուն հաղորդագրություններ գրելու համար, 2010թ. օգոստոսի 12-ին, ժամը 24.00-ի սահմաններում, հեռախոսային խոսակցության ժամանակ նախապես հանդիպման վայրի և ժամի շուրջ պայմանավորվածություն ձեռք բերելով, ընկերների հետ միասին գնացել է Երևան քաղաքի Կորյունի 6-Ա հասցեում տեղակայված շենքի մոտակայք, որտեղ հիշյալ հարցի շուրջ վիճաբանել է Արամ Ջալաթյանի, Միհրան Բաբայանի և մյուսների հետ, որի ընթացքում` քաշքշուկի ժամանակ, իր մոտ եղած դանակով հարվածել է Միհրան Բաբայանի որովայնին` դիտավորությամբ նրա առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս` կրծքավանդակի աջ կեսի ծակած-կտրած կոմբինացված թափանցող վերքի ձևով` թափանցումով աջ պլևրալ խոռոչ, որովայնի խոռոչ, լյարդի վնասումով, աջակողմյան հեմոթորաքսով` ուղեկցված արտաքին և ներքին արյունահոսությամբ շոկով։
Վերը նշված հանցանքի համար Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 09.12.2010 թվականի դատավճռով Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենդգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման` 3/երեք/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի օգոստոսի 14-ից:
Ն. Պետրոսյանի նկատմամբ ընտրված կալանք խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, տուժող Մ. Բաբայանի հագուստները պետք է վերադարձնել նրան, իսկ մետաղյա շեղբով դանակը և արյան հետքերով սպիտակ թղթերը պետք է ոչնչացնել:
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ն. Պետրոսյանի շահերի պաշտպան Գ. Մարտիրոսյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Պաշտպան Գ. Մարտիրոսյանը վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս թեև հաշվի է առել, որ ամբաստանյալը նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է, տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, արարքի դրդապատճառը եղել է տուժողի հակաօրինական վարքագիծը, ինչպես նաև, որ հաշտվել է տուժողի հետ և նրանց միջև պարտք ու պահանջի խնդիր չկա, ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան, սակայն հաշվի չի առել գործի առանձնահատկությունները և պատիժ նշանակելիս չի համադրել մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև չի գնահատել դրանք իրենց նշանակությամբ, որի արդյունքում ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ խիստ պատիժ:
Միջնորդել է հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ և 70-րդ հոդվածների կիրառմամբ նշանակել ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ:
Վերաքննիչ բողոքին առարկել է մեղադրողը:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հագամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն <<Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն, եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ Քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կիրառելու:
Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ու վերլուծությունից ակհայտ է դառնում, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրվող ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, արդեն իսկ հաշվի է առել և դատավճռի հիմքում դրել է ամբաստանյալի կողմից վերաքննիչ բողոքով ներկայացված պահանջները և բավարար չափով ստուգման ու պատշաճ գնահատության է ենթարկել նրա կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալը նախկինում դատված չի եղել, վատառողջ է, բնութագրվում է դրական, տուժողի վարքագծի հակաօրինականությունը, ամբաստանյալի կողմից հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, որն արտահայտվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով, գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով, դրա արդյունքում իր մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողության ընթացքում հանցագործության գործիք հանդիսացող դանակը հայտնաբերելով, տուժողի հետ հաշտվելու և նրա կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունենալու հանգամանքը, և պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքների ծանրությանը, դրանք կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ կամ 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ, հաշվի առնելով վերաջինիս մեղսագրված հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող դատարանի կողմից մատնանշված վերոգրյալ բոլոր հանգամանքները, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Նարեկ Պետրոսյանի ուղղվելը և վերադաստիարակվելը հնարավոր չէ առանց ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու, հետևաբար նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ կամ 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու, պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր չկան:
Առկա չեն այնպիսի բացառիկ հանգամանքներ, որոնք հիմք տային նշանակելու նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ:
Այսինքն, դատարանի կողմից ամբաստանյալ Ն. Պետրոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պահպանվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջները և թույլ չի տրվել դատական սխալ, որը հիմք կհանդիսանար պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու և դատավճիռը պատժի մասով փոփոխելու համար:
Դատարանի կողմից կայացված դատական ակտն օրինական է ու հիմնավորված, ուստի այն փոփոխելու հիմքեր չկան:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Պաշտպան Գ. Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 09-ի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ. ԵԿԴ/0295/01/10
17 հունվարի 2011թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ. ԴԱՎՈՅԱՆՒ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա. ԲԵԳԻՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ն. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով պաշտպան Գ. Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 09-ի դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2010թ. օգոստոսի 13-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է թիվ 13140110 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Ն. Պետրոսյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է 14.08.2010 թվականին:
17.08.2010 թվականին որոշում է կայացվել Ն. Պետրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան առաջադրվել է մեղադրանք, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել և դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա` ինտերնետային կայքով ընկերուհուն հաղորդագրություններ գրելու համար, 2010թ. օգոստոսի 12-ին, ժամը 24.00-ի սահմաններում, հեռախոսային խոսակցության ժամանակ նախապես հանդիպման վայրի և ժամի շուրջ պայմանավորվածություն ձեռք բերելով, ընկերների հետ միասին գնացել է Երևան քաղաքի Կորյունի 6-Ա հասցեում տեղակայված շենքի մոտակայք, որտեղ հիշյալ հարցի շուրջ վիճաբանել է Արամ Ջալաթյանի, Միհրան Բաբայանի և մյուսների հետ, որի ընթացքում` քաշքշուկի ժամանակ, իր մոտ եղած դանակով հարվածել է Միհրան Բաբայանի որովայնին` դիտավորությամբ նրա առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս` կրծքավանդակի աջ կեսի ծակած-կտրած կոմբինացված թափանցող վերքի ձևով` թափանցումով աջ պլևրալ խոռոչ, որովայնի խոռոչ, լյարդի վնասումով, աջակողմյան հեմոթորաքսով` ուղեկցված արտաքին և ներքին արյունահոսությամբ շոկով։
Վերը նշված հանցանքի համար Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 09.12.2010 թվականի դատավճռով Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենդգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման` 3/երեք/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի օգոստոսի 14-ից:
Ն. Պետրոսյանի նկատմամբ ընտրված կալանք խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, տուժող Մ. Բաբայանի հագուստները պետք է վերադարձնել նրան, իսկ մետաղյա շեղբով դանակը և արյան հետքերով սպիտակ թղթերը պետք է ոչնչացնել:
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ն. Պետրոսյանի շահերի պաշտպան Գ. Մարտիրոսյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Պաշտպան Գ. Մարտիրոսյանը վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս թեև հաշվի է առել, որ ամբաստանյալը նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է, տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, արարքի դրդապատճառը եղել է տուժողի հակաօրինական վարքագիծը, ինչպես նաև, որ հաշտվել է տուժողի հետ և նրանց միջև պարտք ու պահանջի խնդիր չկա, ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան, սակայն հաշվի չի առել գործի առանձնահատկությունները և պատիժ նշանակելիս չի համադրել մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև չի գնահատել դրանք իրենց նշանակությամբ, որի արդյունքում ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ խիստ պատիժ:
Միջնորդել է հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ և 70-րդ հոդվածների կիրառմամբ նշանակել ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ:
Վերաքննիչ բողոքին առարկել է մեղադրողը:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հագամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն <<Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն, եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ Քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կիրառելու:
Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ու վերլուծությունից ակհայտ է դառնում, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրվող ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, արդեն իսկ հաշվի է առել և դատավճռի հիմքում դրել է ամբաստանյալի կողմից վերաքննիչ բողոքով ներկայացված պահանջները և բավարար չափով ստուգման ու պատշաճ գնահատության է ենթարկել նրա կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալը նախկինում դատված չի եղել, վատառողջ է, բնութագրվում է դրական, տուժողի վարքագծի հակաօրինականությունը, ամբաստանյալի կողմից հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, որն արտահայտվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով, գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով, դրա արդյունքում իր մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողության ընթացքում հանցագործության գործիք հանդիսացող դանակը հայտնաբերելով, տուժողի հետ հաշտվելու և նրա կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունենալու հանգամանքը, և պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքների ծանրությանը, դրանք կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ կամ 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ, հաշվի առնելով վերաջինիս մեղսագրված հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող դատարանի կողմից մատնանշված վերոգրյալ բոլոր հանգամանքները, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Նարեկ Պետրոսյանի ուղղվելը և վերադաստիարակվելը հնարավոր չէ առանց ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու, հետևաբար նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ կամ 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու, պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր չկան:
Առկա չեն այնպիսի բացառիկ հանգամանքներ, որոնք հիմք տային նշանակելու նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ:
Այսինքն, դատարանի կողմից ամբաստանյալ Ն. Պետրոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պահպանվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջները և թույլ չի տրվել դատական սխալ, որը հիմք կհանդիսանար պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու և դատավճիռը պատժի մասով փոփոխելու համար:
Դատարանի կողմից կայացված դատական ակտն օրինական է ու հիմնավորված, ուստի այն փոփոխելու հիմքեր չկան:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Պաշտպան Գ. Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 09-ի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
9 դեկտեմբերի 2010թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0295/01/10
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Տ. Գրիգորյան,
մեղադրող`
Երևան քաղաքի Կենտրոն և
Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
դատախազության ավագ դատախազ Ա. Բեգինյան,
պաշտպան Գ. Մարտիրոսյան,
տուժող` Մ. Բաբայան,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի `
ծնված 1989թ. հունվարի 18-ին Արմավիր քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, վատառողջ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, թերի բարձրագույն կրթությամբ /սովորել է «Մ. Հերացու» անվան պետական բժշկական համալսարանի ռազմաբժշկական ֆակուլտետի 5-րդ կուրսում/, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, բնակվել է ք. Արմավիր, Մյասնիկյան 3-րդ նրբանցքի թիվ 4 տանը, կալանքի տակ է 14.08.2010թ., մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 13140110 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2010թ. օգոստոսի 13-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Միհրան Աշոտի Բաբայանի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու փաստի առթիվ։
Քննիչի 03.11.2010թ. որոշմամբ, թիվ 13140110 քրեական գործով`
1. Արամ Ջալաթյանի ու Միհրան Բաբայանի կողմից Նարեկ Պետրոսյանի առողջությանը դիտավորությամբ թեթև վնաս պատճառելու դրվագով նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` դիմող Նարեկ Պետրոսյանի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
2. Ռաֆիկ Աբրահամյանի կողմից Լևոն Բեգլարյանին և Արամ Ջալաթյանին ծեծի ենթարկելու դրվագով նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` դիմող Լևոն Բեգլարյանի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
3. Նարեկ Պետրոսյանի կողմից Արամ Ջալաթյանի առողջությանը դիտավորությամբ միջին ծանրության վնաս պատճառելու դրվագով նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` դիմող Արամ Ջալաթյանի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
4. Նարեկ Պետրոսյանի, Արամ Ջալաթյանի, Միհրան Բաբայանի, Գևորգ Մկրտչյանի, Ռաֆիկ Աբրահամյանի, Լևոն Բեգլարյանի, Կարեն Իվանյանի, Վարդան Հովհաննիսյանի, Գևորգ Հովսեփյանի և Ռոբերտ Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածով նախատեսված արարք կատարելու մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրանց արարքներում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա` ինտերնետային կայքով ընկերուհուն հաղորդագրություններ գրելու համար, 2010թ. օգոստոսի 12-ին, ժամը 24.00-ի սահմաններում, հեռախոսային խոսակցության ժամանակ նախապես հանդիպման վայրի և ժամի շուրջ պայմանավորվածություն ձեռք բերելով, ընկերների հետ միասին գնացել է Երևան քաղաքի Կորյունի 6-Ա հասցեում տեղակայված շենքի մոտակայք, որտեղ հիշյալ հարցի շուրջ վիճաբանել է Արամ Ջալաթյանի, Միհրան Բաբայանի և մյուսների հետ, որի ընթացքում` քաշքշուկի ժամանակ, իր մոտ եղած դանակով հարվածել է Միհրան Բաբայանի որովայնին` դիտավորությամբ նրա առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս` կրծքավանդակի աջ կեսի ծակած-կտրած կոմբինացված թափանցող վերքի ձևով` թափանցումով աջ պլևրալ խոռոչ, որովայնի խոռոչ, լյարդի վնասումով, աջակողմյան հեմոթորաքսով` ուղեկցված արտաքին և ներքին արյունահոսությամբ շոկով։»։
2010թ. նոյեմբերի 5-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունում չի առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։
Արագացված դատական քննություն
Ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նա հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։
Դատարան է ստացվել տուժող Մ. Բաբայանի դիմումը, որով վերջինս դատարանից խնդրել է գործը քննել իր բացակայությամբ, հայտնել է նաև, որ ամբաստանյալի հետ հաշտվել է, նրանից որևէ պարտք ու պահանջ չունի, չի առարկում դատական քննության արագացված կարգի կիրառման դեմ և խնդրում է ամբաստանյալ Ն. Պետրոսյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ սահմանել։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանը վատառողջ է, նրա մոտ ախտորոշվել է` «Աջ ծնկան հոդի Կյոնինգի հիվանդություն, ֆունկցիայի աննշան խանգարումով»։ Ամբաստանյալը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը, որն արտահայտվել է գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով, դրա արդյունքում իր մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողության ընթացքում հանցագործության գործիք հանդիսացող դանակը հայտնաբերելով։
Բացի այդ պարզվել է նաև, որ հանցագործությունը պայմանավորվել է տուժողի վարքագծի հակաօրինականությամբ` նրա և ընկերոջ կողմից Ն. Պետրոսյանի առողջությանը մարմնական թեթև վնասվածք պատճառելով։ Հետագայում տուժողը հաշտվել է ամբաստանյալի հետ և հայտնել, որ նրանից որևէ պահանջ չունի։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական ծանր վնասվածք պատճառելը, որը վտանգավոր է կյանքի համար` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, վատառողջ է, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում տուժողի վարքագծի հակաօրինականությունը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, որն արտահայտվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով, գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով, դրա արդյունքում իր մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողության ընթացքում հանցագործության գործիք հանդիսացող դանակը հայտնաբերելով։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում նաև տուժողի հետ հաշտվելու և նրա կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունենալու հանգամանքը, իսկ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ 04.11.2010թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, տուժող Մ. Բաբայանի հագուստները պետք է վերադարձնել նրան, իսկ մետաղյա շեղբով դանակը և արյան հետքերով սպիտակ թղթերը պետք է ոչնչացնել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. օգոստոսի 14-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, տուժող Մ. Բաբայանի հագուստները վերադարձնել նրան, իսկ մետաղյա շեղբով դանակը և արյան հետքերով սպիտակ թղթերը` ոչնչացնել։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
9 դեկտեմբերի 2010թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0295/01/10
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Տ. Գրիգորյան,
մեղադրող`
Երևան քաղաքի Կենտրոն և
Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
դատախազության ավագ դատախազ Ա. Բեգինյան,
պաշտպան Գ. Մարտիրոսյան,
տուժող` Մ. Բաբայան,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի `
ծնված 1989թ. հունվարի 18-ին Արմավիր քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, վատառողջ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, թերի բարձրագույն կրթությամբ /սովորել է «Մ. Հերացու» անվան պետական բժշկական համալսարանի ռազմաբժշկական ֆակուլտետի 5-րդ կուրսում/, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, բնակվել է ք. Արմավիր, Մյասնիկյան 3-րդ նրբանցքի թիվ 4 տանը, կալանքի տակ է 14.08.2010թ., մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 13140110 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2010թ. օգոստոսի 13-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Միհրան Աշոտի Բաբայանի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու փաստի առթիվ։
Քննիչի 03.11.2010թ. որոշմամբ, թիվ 13140110 քրեական գործով`
1. Արամ Ջալաթյանի ու Միհրան Բաբայանի կողմից Նարեկ Պետրոսյանի առողջությանը դիտավորությամբ թեթև վնաս պատճառելու դրվագով նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` դիմող Նարեկ Պետրոսյանի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
2. Ռաֆիկ Աբրահամյանի կողմից Լևոն Բեգլարյանին և Արամ Ջալաթյանին ծեծի ենթարկելու դրվագով նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` դիմող Լևոն Բեգլարյանի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
3. Նարեկ Պետրոսյանի կողմից Արամ Ջալաթյանի առողջությանը դիտավորությամբ միջին ծանրության վնաս պատճառելու դրվագով նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` դիմող Արամ Ջալաթյանի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
4. Նարեկ Պետրոսյանի, Արամ Ջալաթյանի, Միհրան Բաբայանի, Գևորգ Մկրտչյանի, Ռաֆիկ Աբրահամյանի, Լևոն Բեգլարյանի, Կարեն Իվանյանի, Վարդան Հովհաննիսյանի, Գևորգ Հովսեփյանի և Ռոբերտ Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածով նախատեսված արարք կատարելու մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրանց արարքներում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա` ինտերնետային կայքով ընկերուհուն հաղորդագրություններ գրելու համար, 2010թ. օգոստոսի 12-ին, ժամը 24.00-ի սահմաններում, հեռախոսային խոսակցության ժամանակ նախապես հանդիպման վայրի և ժամի շուրջ պայմանավորվածություն ձեռք բերելով, ընկերների հետ միասին գնացել է Երևան քաղաքի Կորյունի 6-Ա հասցեում տեղակայված շենքի մոտակայք, որտեղ հիշյալ հարցի շուրջ վիճաբանել է Արամ Ջալաթյանի, Միհրան Բաբայանի և մյուսների հետ, որի ընթացքում` քաշքշուկի ժամանակ, իր մոտ եղած դանակով հարվածել է Միհրան Բաբայանի որովայնին` դիտավորությամբ նրա առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս` կրծքավանդակի աջ կեսի ծակած-կտրած կոմբինացված թափանցող վերքի ձևով` թափանցումով աջ պլևրալ խոռոչ, որովայնի խոռոչ, լյարդի վնասումով, աջակողմյան հեմոթորաքսով` ուղեկցված արտաքին և ներքին արյունահոսությամբ շոկով։»։
2010թ. նոյեմբերի 5-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունում չի առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։
Արագացված դատական քննություն
Ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նա հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։
Դատարան է ստացվել տուժող Մ. Բաբայանի դիմումը, որով վերջինս դատարանից խնդրել է գործը քննել իր բացակայությամբ, հայտնել է նաև, որ ամբաստանյալի հետ հաշտվել է, նրանից որևէ պարտք ու պահանջ չունի, չի առարկում դատական քննության արագացված կարգի կիրառման դեմ և խնդրում է ամբաստանյալ Ն. Պետրոսյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ սահմանել։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանը վատառողջ է, նրա մոտ ախտորոշվել է` «Աջ ծնկան հոդի Կյոնինգի հիվանդություն, ֆունկցիայի աննշան խանգարումով»։ Ամբաստանյալը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը, որն արտահայտվել է գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով, դրա արդյունքում իր մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողության ընթացքում հանցագործության գործիք հանդիսացող դանակը հայտնաբերելով։
Բացի այդ պարզվել է նաև, որ հանցագործությունը պայմանավորվել է տուժողի վարքագծի հակաօրինականությամբ` նրա և ընկերոջ կողմից Ն. Պետրոսյանի առողջությանը մարմնական թեթև վնասվածք պատճառելով։ Հետագայում տուժողը հաշտվել է ամբաստանյալի հետ և հայտնել, որ նրանից որևէ պահանջ չունի։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական ծանր վնասվածք պատճառելը, որը վտանգավոր է կյանքի համար` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, վատառողջ է, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում տուժողի վարքագծի հակաօրինականությունը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, որն արտահայտվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով, գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով, դրա արդյունքում իր մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողության ընթացքում հանցագործության գործիք հանդիսացող դանակը հայտնաբերելով։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում նաև տուժողի հետ հաշտվելու և նրա կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունենալու հանգամանքը, իսկ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ 04.11.2010թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, տուժող Մ. Բաբայանի հագուստները պետք է վերադարձնել նրան, իսկ մետաղյա շեղբով դանակը և արյան հետքերով սպիտակ թղթերը պետք է ոչնչացնել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. օգոստոսի 14-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, տուժող Մ. Բաբայանի հագուստները վերադարձնել նրան, իսկ մետաղյա շեղբով դանակը և արյան հետքերով սպիտակ թղթերը` ոչնչացնել։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0295/01/10
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 08-11-2010 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0295/01/10 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13140110 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Մեղադրվում է նրանում, որ ինտերնետային կայքով ընկերուհուն հաղորդագրություններ գրելու համար, 2010թ. օգոստոսի 12-ին, ժամը 24.00-ի սահմաններում, հեռախոսային խոսակցության ժամանակ նախապես հանդիպման վայրի և ժամի շուրջ պայմանավորվածություն ձեռք բերելով, ընկերների հետ միասին գնացել է Երևան քաղաքի Կորյունի 6Ա հասցեում տեղակայված շենքի մոտակայք, որտեղ վիճաբանել է Մ. Բաբայանի և մյուսների հետ, որի ընթացքում իր մոտ եղած դանակով հարվածել է Մ. Բաբայանի որովայնին` դիտավորությամբ նրա առողջությանը պատճառելու կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Նարեկ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
| Հայրանուն | Ռաֆիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 1.9 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 09-11-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 09-11-2010 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 10-11-2010 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 10-11-2010 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 24-11-2010 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Նարեկ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Միհրան |
| Ազգանուն | Բաբայան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գուրգեն |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-12-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 09-12-2010 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Նարեկ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 09-12-2010 |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 9 դեկտեմբերի 2010թ. ք. Երևան ԵԿԴ-0295/01/10 Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով. նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան, քարտուղար` Տ. Գրիգորյան, մեղադրող` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա. Բեգինյան, պաշտպան Գ. Մարտիրոսյան, տուժող` Մ. Բաբայան, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի ` ծնված 1989թ. հունվարի 18-ին Արմավիր քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, վատառողջ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, թերի բարձրագույն կրթությամբ /սովորել է «Մ. Հերացու» անվան պետական բժշկական համալսարանի ռազմաբժշկական ֆակուլտետի 5-րդ կուրսում/, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, բնակվել է ք. Արմավիր, Մյասնիկյան 3-րդ նրբանցքի թիվ 4 տանը, կալանքի տակ է 14.08.2010թ., մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Գործի դատավարական նախապատմությունը Թիվ 13140110 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2010թ. օգոստոսի 13-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Միհրան Աշոտի Բաբայանի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու փաստի առթիվ։ Քննիչի 03.11.2010թ. որոշմամբ, թիվ 13140110 քրեական գործով` 1. Արամ Ջալաթյանի ու Միհրան Բաբայանի կողմից Նարեկ Պետրոսյանի առողջությանը դիտավորությամբ թեթև վնաս պատճառելու դրվագով նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` դիմող Նարեկ Պետրոսյանի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ։ 2. Ռաֆիկ Աբրահամյանի կողմից Լևոն Բեգլարյանին և Արամ Ջալաթյանին ծեծի ենթարկելու դրվագով նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` դիմող Լևոն Բեգլարյանի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ։ 3. Նարեկ Պետրոսյանի կողմից Արամ Ջալաթյանի առողջությանը դիտավորությամբ միջին ծանրության վնաս պատճառելու դրվագով նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` դիմող Արամ Ջալաթյանի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ։ 4. Նարեկ Պետրոսյանի, Արամ Ջալաթյանի, Միհրան Բաբայանի, Գևորգ Մկրտչյանի, Ռաֆիկ Աբրահամյանի, Լևոն Բեգլարյանի, Կարեն Իվանյանի, Վարդան Հովհաննիսյանի, Գևորգ Հովսեփյանի և Ռոբերտ Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածով նախատեսված արարք կատարելու մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրանց արարքներում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա` ինտերնետային կայքով ընկերուհուն հաղորդագրություններ գրելու համար, 2010թ. օգոստոսի 12-ին, ժամը 24.00-ի սահմաններում, հեռախոսային խոսակցության ժամանակ նախապես հանդիպման վայրի և ժամի շուրջ պայմանավորվածություն ձեռք բերելով, ընկերների հետ միասին գնացել է Երևան քաղաքի Կորյունի 6-Ա հասցեում տեղակայված շենքի մոտակայք, որտեղ հիշյալ հարցի շուրջ վիճաբանել է Արամ Ջալաթյանի, Միհրան Բաբայանի և մյուսների հետ, որի ընթացքում` քաշքշուկի ժամանակ, իր մոտ եղած դանակով հարվածել է Միհրան Բաբայանի որովայնին` դիտավորությամբ նրա առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս` կրծքավանդակի աջ կեսի ծակած-կտրած կոմբինացված թափանցող վերքի ձևով` թափանցումով աջ պլևրալ խոռոչ, որովայնի խոռոչ, լյարդի վնասումով, աջակողմյան հեմոթորաքսով` ուղեկցված արտաքին և ներքին արյունահոսությամբ շոկով։»։ 2010թ. նոյեմբերի 5-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունում չի առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։ Արագացված դատական քննություն Ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նա հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։ Դատարան է ստացվել տուժող Մ. Բաբայանի դիմումը, որով վերջինս դատարանից խնդրել է գործը քննել իր բացակայությամբ, հայտնել է նաև, որ ամբաստանյալի հետ հաշտվել է, նրանից որևէ պարտք ու պահանջ չունի, չի առարկում դատական քննության արագացված կարգի կիրառման դեմ և խնդրում է ամբաստանյալ Ն. Պետրոսյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ սահմանել։ Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։ Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք։ Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանը վատառողջ է, նրա մոտ ախտորոշվել է` «Աջ ծնկան հոդի Կյոնինգի հիվանդություն, ֆունկցիայի աննշան խանգարումով»։ Ամբաստանյալը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը, որն արտահայտվել է գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով, դրա արդյունքում իր մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողության ընթացքում հանցագործության գործիք հանդիսացող դանակը հայտնաբերելով։ Բացի այդ պարզվել է նաև, որ հանցագործությունը պայմանավորվել է տուժողի վարքագծի հակաօրինականությամբ` նրա և ընկերոջ կողմից Ն. Պետրոսյանի առողջությանը մարմնական թեթև վնասվածք պատճառելով։ Հետագայում տուժողը հաշտվել է ամբաստանյալի հետ և հայտնել, որ նրանից որևէ պահանջ չունի։ Դատարանի իրավական վերլուծությունները Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական ծանր վնասվածք պատճառելը, որը վտանգավոր է կյանքի համար` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, վատառողջ է, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում տուժողի վարքագծի հակաօրինականությունը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, որն արտահայտվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով, գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով, դրա արդյունքում իր մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողության ընթացքում հանցագործության գործիք հանդիսացող դանակը հայտնաբերելով։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում նաև տուժողի հետ հաշտվելու և նրա կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունենալու հանգամանքը, իսկ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։ Ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։ Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։ Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ 04.11.2010թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, տուժող Մ. Բաբայանի հագուստները պետք է վերադարձնել նրան, իսկ մետաղյա շեղբով դանակը և արյան հետքերով սպիտակ թղթերը պետք է ոչնչացնել։ Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը` Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. օգոստոսի 14-ից։ Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, տուժող Մ. Բաբայանի հագուստները վերադարձնել նրան, իսկ մետաղյա շեղբով դանակը և արյան հետքերով սպիտակ թղթերը` ոչնչացնել։ Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 09-12-2010 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 20-12-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 319, 78 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 20-12-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 319, 78 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-32888 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 21-12-2010 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 05-04-2011 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 07-04-2011 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 12-04-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 318, 135 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 12-04-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 318, 135 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0295/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 14-12-2010 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 14-12-2010 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Գուրգեն |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Նարեկ Պետրոսյան Բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի /ՀՀ քր. օր-ի 112 հոդվածի 1-ին մասով - 3 տարի ազ./ վերաբերյալ 09.12.10թ. դատավճիռը և Ն.Պետորսյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 64-րդ և 70-րդ հոդվածները և նշանակել ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ: |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 16-12-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գրիշա |
| Ազգանուն | Մելիք-Սարգսյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 21-12-2010 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | բաղկացած 2 հատորից |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 23-12-2010 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 17-01-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 17-01-2011 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Նարեկ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն Գործ. ԵԿԴ/0295/01/10 17 հունվարի 2011թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ. ԴԱՎՈՅԱՆՒ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա. ԲԵԳԻՆՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ն. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով պաշտպան Գ. Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 09-ի դատավճռի դեմ. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները. 2010թ. օգոստոսի 13-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է թիվ 13140110 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Ն. Պետրոսյանը հայտնաբերվել և ձերբակալվել է 14.08.2010 թվականին: 17.08.2010 թվականին որոշում է կայացվել Ն. Պետրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան առաջադրվել է մեղադրանք, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել և դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա` ինտերնետային կայքով ընկերուհուն հաղորդագրություններ գրելու համար, 2010թ. օգոստոսի 12-ին, ժամը 24.00-ի սահմաններում, հեռախոսային խոսակցության ժամանակ նախապես հանդիպման վայրի և ժամի շուրջ պայմանավորվածություն ձեռք բերելով, ընկերների հետ միասին գնացել է Երևան քաղաքի Կորյունի 6-Ա հասցեում տեղակայված շենքի մոտակայք, որտեղ հիշյալ հարցի շուրջ վիճաբանել է Արամ Ջալաթյանի, Միհրան Բաբայանի և մյուսների հետ, որի ընթացքում` քաշքշուկի ժամանակ, իր մոտ եղած դանակով հարվածել է Միհրան Բաբայանի որովայնին` դիտավորությամբ նրա առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս` կրծքավանդակի աջ կեսի ծակած-կտրած կոմբինացված թափանցող վերքի ձևով` թափանցումով աջ պլևրալ խոռոչ, որովայնի խոռոչ, լյարդի վնասումով, աջակողմյան հեմոթորաքսով` ուղեկցված արտաքին և ներքին արյունահոսությամբ շոկով։ Վերը նշված հանցանքի համար Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 09.12.2010 թվականի դատավճռով Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենդգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման` 3/երեք/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի օգոստոսի 14-ից: Ն. Պետրոսյանի նկատմամբ ընտրված կալանք խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, տուժող Մ. Բաբայանի հագուստները պետք է վերադարձնել նրան, իսկ մետաղյա շեղբով դանակը և արյան հետքերով սպիտակ թղթերը պետք է ոչնչացնել: 2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ն. Պետրոսյանի շահերի պաշտպան Գ. Մարտիրոսյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. Պաշտպան Գ. Մարտիրոսյանը վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս թեև հաշվի է առել, որ ամբաստանյալը նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է, տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, արարքի դրդապատճառը եղել է տուժողի հակաօրինական վարքագիծը, ինչպես նաև, որ հաշտվել է տուժողի հետ և նրանց միջև պարտք ու պահանջի խնդիր չկա, ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան, սակայն հաշվի չի առել գործի առանձնահատկությունները և պատիժ նշանակելիս չի համադրել մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև չի գնահատել դրանք իրենց նշանակությամբ, որի արդյունքում ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ խիստ պատիժ: Միջնորդել է հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ և 70-րդ հոդվածների կիրառմամբ նշանակել ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ: Վերաքննիչ բողոքին առարկել է մեղադրողը: 3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները. Լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում: Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հագամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն <<Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն, եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ Քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կիրառելու: Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ու վերլուծությունից ակհայտ է դառնում, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրվող ամբաստանյալ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, արդեն իսկ հաշվի է առել և դատավճռի հիմքում դրել է ամբաստանյալի կողմից վերաքննիչ բողոքով ներկայացված պահանջները և բավարար չափով ստուգման ու պատշաճ գնահատության է ենթարկել նրա կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալը նախկինում դատված չի եղել, վատառողջ է, բնութագրվում է դրական, տուժողի վարքագծի հակաօրինականությունը, ամբաստանյալի կողմից հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, որն արտահայտվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով, գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով, դրա արդյունքում իր մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողության ընթացքում հանցագործության գործիք հանդիսացող դանակը հայտնաբերելով, տուժողի հետ հաշտվելու և նրա կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունենալու հանգամանքը, և պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքների ծանրությանը, դրանք կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին: Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ կամ 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ, հաշվի առնելով վերաջինիս մեղսագրված հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող դատարանի կողմից մատնանշված վերոգրյալ բոլոր հանգամանքները, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Նարեկ Պետրոսյանի ուղղվելը և վերադաստիարակվելը հնարավոր չէ առանց ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու, հետևաբար նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ կամ 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու, պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր չկան: Առկա չեն այնպիսի բացառիկ հանգամանքներ, որոնք հիմք տային նշանակելու նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ: Այսինքն, դատարանի կողմից ամբաստանյալ Ն. Պետրոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պահպանվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջները և թույլ չի տրվել դատական սխալ, որը հիմք կհանդիսանար պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու և դատավճիռը պատժի մասով փոփոխելու համար: Դատարանի կողմից կայացված դատական ակտն օրինական է ու հիմնավորված, ուստի այն փոփոխելու հիմքեր չկան: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Պաշտպան Գ. Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 09-ի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 17-01-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 24-02-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 349, 111 թերթից |
| Գործին կից նյութեր | ամբաստանյալի անձնագիրը |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 24-02-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 349, 111 թերթից |
| Գործին կից նյութերը | ամբաստանյալի անձնագիրը |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-2518/11 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 01-03-2011 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0295/01/10
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 17-02-2011 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Գուրգեն |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ՝ Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյան |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 24-02-2011 |
|---|---|
| Գրության համարը | ե-2518/11 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 01-03-2011 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 2 հատոր, 1 անձնագիր |
| Գործի համարը | ԵԿԴ/0295/01/10 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 01-03-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Համլետ |
| Ազգանուն | Ասատրյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 22-03-2011 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԿԴ/0295/01/10 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 22 մարտի 2011 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան) նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի հունվարի 17-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ն.Պետրոսյանի պաշտպան Գ.Մարտիրոսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 9-ի դատավճռով ամբաստանյալ Նարեկ Պետրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի ժամկետով: Պաշտպան Գ.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2011 թվականի հունվարի 17-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը մերժել է, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 9-ի դատավճիռը` թողել օրինական ուժի մեջ: Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ն.Պետրոսյանի պաշտպան Գ.Մարտիրոսյանը` խնդրելով բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի հունվարի 17-ի որոշումը, փոփոխել այն և իր պաշտպանյալի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ կամ 70-րդ հոդվածները: Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված հիմքը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար: Մասնավորապես, բողոքի հեղինակը նշել է, որ ստորադաս դատարանը հաշվի չի առել գործի առանձնահատկությունները, պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել և չի համադրել մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, որի արդյունքում խախտվել են Ն.Պետրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածով նախատեսված իրավունքները, ինչպես նաև չի կիրառվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը: Վերլուծելով բողոքի փաստարկները` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքի հեղինակի հիմնավորումները բավարար չեն եզրահանգելու, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար: Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Նարեկ Ռաֆիկի Պետրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի հունվարի 17-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ն.Պետրոսյանի պաշտպան Գ.Մարտիրոսյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող` Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 23-03-2011 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 29-03-2011 |
|---|---|
| Դատարան | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Այլ նշումներ | 2 հատոր՝ 319,124 թերթ, 1 անձնագիր |