Հիմնական

Գործի համար: ԵԿԴ/0294/01/10
Վիճակագրական տողի համար : 6.4

Պատասխանող

Հրանտ Բայրամյան
Հրանտ Բայրամյան Խաչիկի
Հրանտ Բայրամյան
Հրանտ Բայրամյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Հենրիկ Տեր-Ադամյան

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Կարինե Ղազարյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Հենրիկ Տեր-Ադամյան

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Կարինե Ղազարյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Մեղադրվում է նրանում, որ Վարդաշեն ՔԿՀ-ում պատիժը կրելու ընթացքում կրկին անգամ խաբեությամբ առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություններ է կատարել
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Քրեական վերաքննիչ 2011-02-02 12:00 1
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2010-11-25 12:00 3
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2010-12-03 12:00 3
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ԵԿԴ/0294/01/10
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարան
կազմը նախագահող դատավոր Կ.Ղազարյան

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

02 փետրվարի 2011 թվական ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ
ԴԱՏԱՐԱՆԸ /ԱՅՍՈՒՀԵՏ` ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
դատավորներ` Ռ.ԱԶԱՐՅԱՆ
Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Ա.ՓԱՇԻԿՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Բ.ՂԱԼԵՉՅԱՆԻ
պաշտպան` Հ.ԴԱՎԹՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Հ.ԲԱՅՐԱՄՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը, ամբաստանյալ Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 03 -ի դատավճռի դեմ,


Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ

1. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Գևորգյանի 2010 թվականի սեպտեմբերի 08-ի որոշմամբ Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի կողմից խարդախությամբ առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություններ կատարելու դեպքերի առթիվ հարուցվել է թիվ 69106610 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:

2. 2010 թվականի սեպտեմբերի 09-ին Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանը ձերբակալվել է:

3. Նախաքննական մարմնի 2010 թվականի սեպտեմբերի 10-ի որոշմամբ Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով:

4. 2010 թվականի սեպտեմբերի 10-ին ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Գևորգյանը միջնորդություն է ներկայացրել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` թիվ 69106610 քրեական գործով մեղադրյալ Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով կիրառելու մասին, որը դատարանի նույն օրվա որոշմամբ բավարարվել է:

5. 2010 թվականի հոկտեմբերի 28-ին ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Գևորգյանը միջնորդություն է ներկայացրել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` թիվ 69106610 քրեական գործով մեղադրյալ Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը 1 /մեկ/ ամիս ժամանակով` մինչև 2010 թվականի դեկտեմբերի 09-ը, երկարացնելու մասին, որը դատարանի 01.11.2010թ. որոշմամբ բավարարվել է:

6. Նախաքննական մարմնի 2010 թվականի հոկտեմբերի 28-ի որոշմամբ թիվ 69106610 քրեական գործով Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի կողմից Վահե Դավթյանից ընդհանուր գումարով 14.700 ԱՄՆ դոլարի չափով գումար վերցնելու դրվագով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:

7. Նախաքննական մարմնի 2010 թվականի հոկտեմբերի 29-ի որոշմամբ թիվ 69106610 քրեական գործով Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանին 10.09.2010թ. առաջադրված մեղադրանքի ծավալից հանվել է Վահե Դավթյանից վստահությունը չարաշահելու և խաբեությամբ 14.700 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 5.365.000 ՀՀ դրամի հափշտակության դրվագը, փոփոխվել է Հ.Հովակիմյանից կատարած հափշտակություններով գումարի չափերը և Հ.Բայրամյանին նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:

8. 2010 թվականի նոյեմբերի 05-ին թիվ 69106610 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/:

9. Առաջին ատյանի դատարանն իր 2010 թվականի նոյեմբերի 09-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, ընդունել է վարույթ, իսկ 2010 թվականի նոյեմբերի 22-ի որոշմամբ վերոնշյալ քրեական գործը նշանակել է դատական քննության 2010 թվականի նոյեմբերի 25-ին, ժամը 12.00-ին:

10. Առաջին ատյանի դատարանի 03.12.2010թ. դատավճռով Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով դատավճռով գումարվել է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը 4 /չորս/ տարի ազատազրկում և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 9 /ինը/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան ՔԿՀ-ում:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 09-ից:
Դատավճռով որոշվել է խափանման միջոց` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժ ստանալը:
Դատավճռով որոշվել է նաև գործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող` 2 հատ տղամարդու ձեռքի <<FRANCK MULLER>> ֆիրմայի ժամացույցները, սերտիֆիկատները և <<LALIGUE pour HOMME>> ֆիրմայի տղամարդու օծանելիքը վերադարձնել տուժող Հովհաննես Հովակիմյանին:

11 Առաջին ատյանի դատարանի 03.12.2010թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Հրանտ Բայրամյանը:

12. Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել:

13. Վերաքննիչ դատարանն իր 2011 թվականի հունվարի 12-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունել է վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, նշանակել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության 2011 թվականի փետրվարի 02-ին ժամը 1200-ին, Երևան քաղաքում:


ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ


14. Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանը, նախկինում հափշտակություններ կատարելու համար բազմիցս դատապարտված լինելով, ազատազրկման ձևով <<Վարդաշեն>> ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում, կրկին անգամ առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություն կատարելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցության ընթացքում, Հովհաննես Հովակիմյանին խաբեությամբ ներկայացել է որպես բարձրաստիճան պաշտոնյայի թիկնազորի պետ, որից հետո 2010 թվականի օգոստոսի 18-ին, Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանում նրա վստահությունը չարաշահելու միջոցով և խաբեությամբ` ՀՀ ժամանած ինչ-որ հյուրի նվեր տալու պատրվակով, Հովհաննես Հովակիմյանից հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափերի` 5.550.000 ՀՀ դրամ արժեքով <<FRANCK MULLER>> ֆիրմայի ձեռքի ժամացույց:
Այնուհետև, կրկին անգամ առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություն կատարելու նպատակով, 2010 թվականի օգոստոսի 23-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանում, կրկին վստահությունը չարաշահելու միջոցով և խաբեությամբ` իր ղեկավարին նվիրելու պատրվակով, Հովհաննես Հովակիմյանից հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափերի` 15.540.000 ՀՀ դրամ արժեքով <<FRANCK MULLER>> ֆիրմայի ձեռքի ժամացույց և 540.000 ՀՀ դրամ արժողության <<LALIGUE pour HOMME>> ֆիրմայի տղամարդու օծանելիք:


ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ՊԱՀԱՆՋԸ


Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.

15. Ամբաստանյալ Հ.Բայրամյանն իր վերաքննիչ բողոքում խնդրել է պատժի մասով վերանայել առաջին ատյանի դատարանի 03.12.2010թ. դատավճիռը և իր նկատմամբ նշանակել մեղմ պատիժ` բերելով հետևյալ փաստարկները.

16. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
Առաջին ատյանի դատարանը, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք, դիտել է այն, որ ամբաստանյալի խնամքին է մինչև 14 տարեկան երեխան:
Ըստ վերաքննիչ բոողքի հեղինակի` առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճիռ կայացնելիս հաշվի չեն առնվել մի շարք էական հանգամանքներ, մասնավորապես այն, որ.
1/ 1991 թվականի Էջմիածնի Կամավորական ջոկատի, այնուհետև` 5-րդ Լեգենդար Բրիգադայի կազմում որպես հայկական բանակի սպա, ամբաստանյալ Հ.Բայրամյանը մասնակցել է ԼՂՀ պաշտպանության գրեթե բոլոր մարտերին,
2/ պարգևատրվել է <<Մարտական խաչ>> 2-րդ աստիճանի շքանշանով, <<Մարտական Ծառայության համար>> մեդալով, <<Մարշալ Բաղրամյան>> խաչամեդալով, <<Գարեգին Նժդեհ>> շքանշանով, <<Վազգեն Սարգսյան>> հուշամեդալով, <<5-րդ Բրիգադայի>> մեդալով, <<ԵԿՄ Վարչության>> մեդալով,
3/ ամբաստանյալ Հ.Բայրամյանի կինը վատառողջ է, պատժի կրման ընթացքում կորցրել է ծնողներին և եղբորը,
4/ մարտական գործողությունների ժամանակ ոտքից վիրավորվել է:
Ըստ ամբաստանյալ Հ.Բայրամյանի առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաշվի չի առնվել պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, այն, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական այլ միջոցները պետք է որպես ներգործության միջոցներ լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանք կատարելու հանգամանքներին, հանցագործության ծանրությանը և վտանգավորության աստիճանին, հանցավորի անձնավորությանը:


ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ՈՒ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ:


Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալի և վերջինիս պաշտպան Հ.Դավթյանի ելույթը, դատական ակտը չբողոքարկած հակառակ կողմի` մեղադրող Բ.Ղալեչյանի պատասխանը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.


Նշանակված պատժի համապատասխանությունը
հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին


17. Առաջին ատյանի դատարանում մինչև դատաքննությունն սկսելը, ամբաստանյալ Հրանտ Բայրամյանը միջնորդել է դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննությունն անցկացնելու հետևանքները:

18. Առաջին ատյանի դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:

19. Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 5-րդ մասի` դատարանն արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելիս քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված ապացույցների հետազոտություն չի կատարում: Սակայն ուսումնասիրում է ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները:

20. Առաջին ատյանի դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտել է, որ ամբաստանյալ Հրանտ Բայրամյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված արարք, որի համար պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և պատժի ու այն պետք է կրի:

21. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:
Իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ կարող է նշանակել առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նախատեսվածից ավելի խիստ պատիժ միայն այն դեպքում, երբ տվյալ հիմքով բողոք է բերել դատախազը, ինչպես նաև տուժողը և նրա ներկայացուցիչը:

22. Սույն գործով վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Հ.Բայրամյանը, որը խնդրել է պատժի մասով վերանայել առաջին ատյանի դատարանի 03.12.2010թ. դատավճիռը և իր նկատմամբ նշանակել դատավճռով նշանակված պատժից ավելի մեղմ պատիժ:

23. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը.
Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի դրույթները:

24. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:

25. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է, որ պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:

26. Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի նպատակներին: Իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:

27. Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:

28. Պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն սույն հոդվածի առաջին մասում, իսկ նույն հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է, որ եթե սույն հոդվածի առաջին մասում նշված որևէ հանգամանք սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված է որպես հանցագործության հատկանիշ, ապա դա չի կարող կրկին հաշվի առնվել որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք:

29. Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներին վերաբերող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանը չի կարող հաշվի առնել սույն հոդվածի առաջին մասով չնախատեսված այլ հանգամանքներ, իսկ նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` եթե սույն հոդվածի առաջին մասում նշված որևէ հանգամանք սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված է որպես հանցագործության հատկանիշ, ապա դա չի կարող հաշվի առնվել որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք:

30. Առաջին ատյանի դատարանի 03.12.2010թ. դատավճռով Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ գումարվել է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը 4 /չորս/ տարի ազատազրկում և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 9 /ինը/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան ՔԿՀ-ում:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 09-ից:
Դատավճռով որոշվել է խափանման միջոց` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժ ստանալը:

31. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Հ.Բայրամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս, հաշվի է առել վերջինիս կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները:

32. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Հ.Բայրամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս որպես վերջինիս անձը բնութագրող տվյալներ արձանագրել է այն, որ Հ.Բայրամյանը տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, խնամքի տակ ունի մեկ երեխա:

33. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք արձանագրել է այն, որ վերջինս իր խնամքի տակ ունի մինչև 14 տարեկան երեխա:

34. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք արձանագրել է հանցանք կատարելու ռեցիդիվը:

35. Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 21-րդ հոդվածի 1-ին մասի՝ <<Հանցագործությունների կրկնակիություն է համարվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի միևնույն հոդվածով կամ հոդվածի մասով նախատեսված երկու կամ ավելի հանցանք կատարելը:>>:
Ըստ նույն հոդվածի 3-րդ մասի՝ <<Սույն օրենսգրքի տարμեր հոդվածներով նախատեսված երկու կամ ավելի հանցանք կատարելը կրկնակի է համարվում միայն սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում:>>:
Համաձայն նույն հոդվածի 4-րդ մասի՝ <<Կրկնակիությունը բացակայում է, եթե նախկինում կատարած հանցանքի համար անձը քրեական պատասխանատվությունից ազատվել է օրենքով սահմանված հիմքերով, կամ այդ հանցանքի համար դատվածությունը մարվել է կամ հանվել:>>:

36. Ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի՝ <<Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար:>>:
Համաձայն նույն հոդվածի 4-րդ մասի՝ <<Այն հանցանքների համար դատվածությունը, որը հանվել կամ մարվել է օրենքով սահմանված կարգով, ինչպես նաև այն հանցանքները, որոնք կատարվել են մինչև անձի տասնութ տարին լրանալը, ռեցիդիվը գնահատելիս հաշվի չեն առնվում:>>:

37. Ինչպես երևում է, հանցագործությունների կրկնակիությունը և հանցագործությունների ռեցիդիվը հանցագործությունների բազմակիության ինքնուրույն տարատեսակներ են, որոնցից յուրաքանչյուրը պետք է ունենա ինքնուրույն նորմատիվային արժեք և ուրույն դեր քրեաիրավական հարաբերությունների կարգավորման կառուցակարգում: Հակառակ պարագայում կստացվեր, որ օրենքի կոնկրետ դրույթներ՝ հանցագործությունների կրկնակիության կամ հանցագործությունների ռեցիդիվի իրավական ինստիտուտները կազմող իրավադրույթները, հասարակական հարաբերությունների որևէ շրջանակ չեն կանոնակարգում և առարկայազուրկ են, որպիսի ենթադրությունը չի բխում օրենսդրական կարգավորման տրամաμանությունից, արդյունքում վտանգվում է քրեական օրենսդրության խնդիրների իրականացումը:
38. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 21-րդ և 22-րդ հոդվածներում ամրագրված իրավանորմերը ՀՀ քրեական օրենսգրքի ամբողջական համակարգում մեկնաբանելով՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ օրենսդիրը հանցագործությունների կրկնակիության և հանցագործությունների ռեցիդիվի ինստիտուտներից յուրաքանչյուրին հաղորդել է ինքնուրույն քրեաիրավական իմաստ:
Այսպես, համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի` հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է: Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասում նախատեսված հանցակազմերի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ հանցագործությունների ռեցիդիվն ինքնին չի հանդիսանում որևէ հանցակազմ որակյալ դարձնող հանգամանք: Մինչդեռ հանցագործությունների կրկնակիությունը հանդիսանում է բազմաթիվ հանցակազմեր, այդ թվում` խարդախության հանցակազմը /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդված/ ծանրացնող և առավել ծանրացնող հանգամանք:
Հետևաևար` հանցագործությունների ռեցիդիվի կանոններն անհրաժեշտ է կիրառել պատիժն անհատականացնելիս, իսկ հանցագործությունների կրկնակիության կանոնները` արարքը որակելիս:

39. Ինչպես երևում է գործի նյութերից, Հ.Բայրամյանը.
ա/ Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 18.08.1998թ. դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 89-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի <<գ>> կետով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի կարգով դատապարտվել է ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամանակով: Պատժի կրումից ազատվել է 2003 թվականի հոկտեմբերի 17-ին:
բ/ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 22.10.2004թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
գ/ Շիրակի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 20.01.2005թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով դատապարտվել է ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:
դ/ Վայոց Ձորի առաջին ատյանի դատարանի 04.05.2005թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով դատապարտվել է ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ե/ ՀՀ Հյուսիսային քրեական դատարանի 26.02.2008թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով դատապարտվել է ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով, դատվածությունները չմարված:

40. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` խարդախությունը, որը կատարվել է`
1) առանձնապես խոշոր չափերով,
2) կազմակերպված խմբի կողմից,
3) սույն օրենսգրքի 175-182-րդ, 222-րդ, 234-րդ, 238-րդ, 269-րդ հոդվածներով նախատեսված հանցանքների համար երկու կամ ավելի դատվածություն ունեցող անձի կողմից՝ պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:

41. Առաջին ատյանի դատարանը Հ.Բայրամյանին մեղավոր է ճանաչել և դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքը /խարդախությունը, որը կատարվել է առանձնապես խոշոր չափերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-182-րդ, 234-րդ, 238-րդ, 269-րդ հոդվածներով նախատեսված հանցանքների համար երկու կամ ավելի դատվածություն ունեցող անձի կողմից/ կատարելու համար` նկատի ունենալով, որ Հ.Բայրամյանն իրեն մեղսագրված արարքը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ, 178-րդ հոդվածներով երկու և ավելի անգամ դատվածություն ունենալու պայմաններում:

42. Նկատի ունենալով, որ Հ.Բայրամյանն իրեն մեղսագրված արարքը կատարել է ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի <<գ>> կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով, երկու դատվածություն ունենալու պայմաններում և, որ դատվածությունները մարված կամ հանված չեն, իրավացիորեն առաջին ատյանի դատարանը որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք արձանագրել է հանցանք կատարելու ռեցիդիվը:

43. Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով Հ.Բայրամյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի իրացվելիության հարցերը, հաշվի առնելով գործի կոնկրետ հանգամանքները, հանցավորի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը, կատարված հանցագործությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, հանգում է այն հետևության, որ առաջին ատյանի դատարանը, պահպանելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, / ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ, 63-րդ հոդվածներ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայի սահմաններում` պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի պահանջները, Հ.Բայրամյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը համապատասխանում է կատարված հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին և որով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը և, որ վերաքննիչ բողոքում բերված փաստարկները /տես սույն որոշման 16-րդ կետը/ նշանակված պատիժը մեղմացնելու հիմք չեն կարող դառնալ:

44. Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 03-ի դատավճիռը համարում է օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված, իսկ վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալի կողմից բերված փաստարկներն` անհիմն:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ, 13-րդ մասերով, 394-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 402-րդ հոդվածով, վերաքննիչ քրեական դատարանը

à ð à Þ º ò

1. Վերաքննիչ բողոքը մերժել:

2. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 03-ի դատավճիռը` Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, թողնել օրինական ուժի մեջ:

3. Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:

4. Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
Գործ Հ ԵԿԴ 0294/01/10

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ք.Երևան 03 դեկտեմբերի2010թ.

ԵՐԵՎԱՆԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ
ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ` Է. Ավետիսյանի
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
Մեղադրող` Բ. Ղալեշյանի
Տուժողի ներկայացուցիչ` Ռ. Խոջոյանի
Պաշտպան՝ Հ.Դավթյանի


Դռնբաց դատական նիստում արագացված դատաքննության կարգով քննության առավ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանը, ծնված 08.07.1959թ.Արմավիրի մարզ,
Գրիբոեդով գյուղում,ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ
կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին 1 երեխա, նախկինում
դատված` 1. 23.03.1983թ. 26 Կոմիսարների շրջանի դատարանի
դատավճռով ՀՀ նախկին քր. օր.-ի 147 և 210 հոդվածներով
ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով 232 հոդվածի կիրառմամբ,
2. 09.10.1986թ. 26 կոմիսարների շրջանի դատարանի դատավճռով ՀՀ
նախկին քր. օր.-ի 147 և 210 հոդվածներով ազատազրկման 2 տարի 6
ամիս ժամկետով,ազատվել է 25.09.1987թ. պայմանական պարտադիր
աշխատանքների ներգրավմամբ 1 տարի 5 ամիս 7 օրով, 3. 19.08.1999թ.
Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների առաջին ատյանի դատարանի
դատավճռով ՀՀ նախկին քր. օր-ի 89 հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մասով, 258
հոդվածով, 37 հոդվածի կարգով դատապարտվել է ազատազրկման
7 տարի ժամկետով, արարքը վերավորակվել է ՀՀ քր. օր.-ի
178 հոդվածի 2 մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով, 37 հոդվածի կարգով,
նշանակվել է 5 տարի 6 ամիս ազատազրկում, ազատվել է 17.10.2003թ.
պատիժը կրելու հետևանքով, 4. 22.10.2004թ. Երևանի Կենտրոն
և ՆորքՄարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի
դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով,
67 հոդվածի կարգով ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով,
04.01.2005թ. Շիրակի մարզի առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով
ՀՀ քր. օր.-ի 66 հոդվածի 6-րդ կետի կարգով ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի
2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 324 հոդվածի 1-ին մասով
ազատազրկման 5 տարի ժամկետով, 20.05.2005թ. Վայոց Ձորի մարզի
առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդվածի
2-րդ մասի 3-րդ կետով, 89 հոդվածի 2-րդ մասով, 66 հոդվածի 3-րդ և 4-րդ
կետերով ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով, 5. 26.02.2008թ.ՀՀ
Հյուսիսային քրեական դատարանի դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդվածի
3-րդ մասով ազատազրկման 5 տարի ժամկետով ՀՀ քր. օր.-ի,67 հոդվածի
կարգով վերջնական պատիժ է նշանակվել 7 տարի ազատազրկում
բնակվել է Արմավիրի մարզ Գրիբոեդով գյուղում, 30.11.2007թ. պատիժ է
կրում <<Վարդաշեն>> ՔԿՀ-ում:
Սույն գործով որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորում 2010թ-ի սեպտեմբերի 09-ից:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
Քրեական գործը հարուցվել է 2010թ-ին սեպտեմբերի 08-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԿ քննության վարչության կողմից:
Ամբաստանյալ Հրանտ Բայրամյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա նախկինում հափշտակություններ կատարելու համար բազմիցս դատապարտված լինելով, ազատազրկման ձևով <<Վարդաշեն>> ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում, կրկին անգամ առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություն կատարելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցության ընթացքում, Հովհաննես Հովակիմյանին խաբեությամբ ներկայացել է որպես բարձրաստիճան պաշտոնյայի թիկնազորի պետ, որից հետո 2010թ. օգոստոսի 18-ին, Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանում նրա վստահությունը չարաշահելու միջոցով և խաբեությամբ` ՀՀ ժամանած ինչ-որ հյուրի նվեր տալու պատրվակով, Հովհաննես Հովակիմյանից հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափերի` 5.550.000 ՀՀ դրամ արժեքով <<FRANCK MULLER>> ֆիրմայի ձեռքի ժամացույց:
Այնուհետև, կրկին անգամ առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություն կատարելու նպատակով, 2010թ. օգոստոսի 23-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանում, կրկին վստահությունը չարաշահելու միջոցով և խաբեությամբ` իր ղեկավարին նվիրելու պատրվակով, Հովհաննես Հովակիմյանից հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափերի` 15.540.000 ՀՀ դրամ արժեքով <<FRANCK MULLER>> ֆիրմայի ձեռքի ժամացույց և 540.000 ՀՀ դրամ արժողության <<LALIGUE pour HOMME>> ֆիրմայի տղամարդու օծանելիք:
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան 2010թ-ի նոյեմբերի 11-ին:
Մինչ դատաքննությունն սկսվելն ամբաստանյալ Հրանտ Բայրամյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննությունն անցկացնելու հետևանքները:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375-1 և 375-2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Հրանտ Բայրամյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված արարք, որի համար պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և պատժի ու այն պետք է կրի:
Ամբաստանյալ Հրանտ Բայրամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներ, դատարանը արձանագրում է այն, որ ամբաստանյալը տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, խնամքի տակ ունի մեկ երեխա:
Որպես մեղմացնող հանգամանք դատարանը արձանագրում է այն, որ ամբաստանյալն իր խնամքի տակ ունի մինչև 14 տարեկան երեխա:
Որպես ծանրացնող հանգամանք դատարանը արձանագրումրում է հանցանք կատարելու ռեցիդիվը:
Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալը Վայոց Ձորի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 04.05.2005թ.-ի դատավճռով ՀՀ քր. օր.-ի 3-րդ 3-րդ կետով, 67 հոդվածի կարգով դատպարտվել է 7 տարի ազատազրկաման և ունի պատժի չկրած մաս 4 տարի ազատազրկում, ուստի նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քր. օր.-ի 67 հոդվածի կարգով`պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով:
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, հաշվի առնելով, որ առկա են և չեն վերացել նրա նկատմամբ խափանման միջոց կալանավորումը կիրառելու հիմքերն ու պայմանները և ազատության մեջ մնալով նա կարող է խուսափել նշանակված պատիժը կրելուց և խոչընդոտել դատավճռի կատարմանը, դատարանը եկավ համոզման, որ խափանման միջոց` կալանավորումը պետք է թողնել անփոփոխ:
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք չէ նշանակել լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում:
Տուժողի ներկայացուցիչը պահանջեց ներկայացնել գործով իրեղեն ապացույցներ հանդիսացող ժամացույցները և օծանելիքը գործով տուժող Հովհաննես Հովակիմյանին:
Դատարանը, քննության առնելով գործով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, եկավ համոզման, որ 2 հատ տղամարդու ձեռքի <<FRANCK MULLER>> ֆիրմայի ժամացույցները, սերտիֆիկատները և <<LALIGUE pour HOMME>> ֆիրմայի տղամարդու օծանելիքը պետք է վերադարձնել տուժող Հովհաննես Հովակիմյանին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 375-3 հոդվածներով, դատարանը





Վ Ճ Ռ Ե Ց

Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և դատապարտել ազատազրկման 5 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի կարգով գումարել նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը 4 /չորս/ տարի ազատազրկում և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան ՔԿՀ-ում:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010թ-ի սեպտեմբերի 9-ից:
Խափանման միջոց` կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժ ստանալը:
Գործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող` 2 հատ տղամարդու ձեռքի <<FRANCK MULLER>> ֆիրմայի ժամացույցները, սերտիֆիկատները և <<LALIGUE pour HOMME>> ֆիրմայի տղամարդու օծանելիքը վերադարձնել տուժող Հովհաննես Հովակիմյանին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:






ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0294/01/10
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 08-11-2010
Քրեական գործի համարը 0294/01/10
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն ՀՀ Գլխավոր դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 69106610
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Մեղադրվում է նրանում, որ Վարդաշեն ՔԿՀ-ում պատիժը կրելու ընթացքում կրկին անգամ խաբեությամբ առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություններ է կատարել
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Հրանտ
Ազգանուն Բայրամյան
Հայրանուն Խաչիկի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 178 Մաս 3 Կետ 1, 3
Վիճակագրական տողի համարը 6.4
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 09-11-2010
Նախագահող դատավոր
Անուն Կարինե
Ազգանուն Ղազարյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 09-11-2010
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 11-11-2010
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 11-11-2010
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 25-11-2010
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր
Անուն Հովհաննես
Ազգանուն Հովակիմյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 03-12-2010
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 03-12-2010
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Հրանտ
Ազգանուն Բայրամյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 03-12-2010
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը Գործ Հ ԵԿԴ 0294/01/10

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ք.Երևան 03 դեկտեմբերի2010թ.

ԵՐԵՎԱՆԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ
ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ` Է. Ավետիսյանի
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
Մեղադրող` Բ. Ղալեշյանի
Տուժողի ներկայացուցիչ` Ռ. Խոջոյանի
Պաշտպան՝ Հ.Դավթյանի


Դռնբաց դատական նիստում արագացված դատաքննության կարգով քննության առավ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանը, ծնված 08.07.1959թ.Արմավիրի մարզ,
Գրիբոեդով գյուղում,ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ
կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին 1 երեխա, նախկինում
դատված` 1. 23.03.1983թ. 26 Կոմիսարների շրջանի դատարանի
դատավճռով ՀՀ նախկին քր. օր.-ի 147 և 210 հոդվածներով
ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով 232 հոդվածի կիրառմամբ,
2. 09.10.1986թ. 26 կոմիսարների շրջանի դատարանի դատավճռով ՀՀ
նախկին քր. օր.-ի 147 և 210 հոդվածներով ազատազրկման 2 տարի 6
ամիս ժամկետով,ազատվել է 25.09.1987թ. պայմանական պարտադիր
աշխատանքների ներգրավմամբ 1 տարի 5 ամիս 7 օրով, 3. 19.08.1999թ.
Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների առաջին ատյանի դատարանի
դատավճռով ՀՀ նախկին քր. օր-ի 89 հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մասով, 258
հոդվածով, 37 հոդվածի կարգով դատապարտվել է ազատազրկման
7 տարի ժամկետով, արարքը վերավորակվել է ՀՀ քր. օր.-ի
178 հոդվածի 2 մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով, 37 հոդվածի կարգով,
նշանակվել է 5 տարի 6 ամիս ազատազրկում, ազատվել է 17.10.2003թ.
պատիժը կրելու հետևանքով, 4. 22.10.2004թ. Երևանի Կենտրոն
և ՆորքՄարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի
դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով,
67 հոդվածի կարգով ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով,
04.01.2005թ. Շիրակի մարզի առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով
ՀՀ քր. օր.-ի 66 հոդվածի 6-րդ կետի կարգով ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի
2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 324 հոդվածի 1-ին մասով
ազատազրկման 5 տարի ժամկետով, 20.05.2005թ. Վայոց Ձորի մարզի
առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդվածի
2-րդ մասի 3-րդ կետով, 89 հոդվածի 2-րդ մասով, 66 հոդվածի 3-րդ և 4-րդ
կետերով ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով, 5. 26.02.2008թ.ՀՀ
Հյուսիսային քրեական դատարանի դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդվածի
3-րդ մասով ազատազրկման 5 տարի ժամկետով ՀՀ քր. օր.-ի,67 հոդվածի
կարգով վերջնական պատիժ է նշանակվել 7 տարի ազատազրկում
բնակվել է Արմավիրի մարզ Գրիբոեդով գյուղում, 30.11.2007թ. պատիժ է
կրում <<Վարդաշեն>> ՔԿՀ-ում:
Սույն գործով որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորում 2010թ-ի սեպտեմբերի 09-ից:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
Քրեական գործը հարուցվել է 2010թ-ին սեպտեմբերի 08-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԿ քննության վարչության կողմից:
Ամբաստանյալ Հրանտ Բայրամյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա նախկինում հափշտակություններ կատարելու համար բազմիցս դատապարտված լինելով, ազատազրկման ձևով <<Վարդաշեն>> ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում, կրկին անգամ առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություն կատարելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցության ընթացքում, Հովհաննես Հովակիմյանին խաբեությամբ ներկայացել է որպես բարձրաստիճան պաշտոնյայի թիկնազորի պետ, որից հետո 2010թ. օգոստոսի 18-ին, Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանում նրա վստահությունը չարաշահելու միջոցով և խաբեությամբ` ՀՀ ժամանած ինչ-որ հյուրի նվեր տալու պատրվակով, Հովհաննես Հովակիմյանից հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափերի` 5.550.000 ՀՀ դրամ արժեքով <<FRANCK MULLER>> ֆիրմայի ձեռքի ժամացույց:
Այնուհետև, կրկին անգամ առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություն կատարելու նպատակով, 2010թ. օգոստոսի 23-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանում, կրկին վստահությունը չարաշահելու միջոցով և խաբեությամբ` իր ղեկավարին նվիրելու պատրվակով, Հովհաննես Հովակիմյանից հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափերի` 15.540.000 ՀՀ դրամ արժեքով <<FRANCK MULLER>> ֆիրմայի ձեռքի ժամացույց և 540.000 ՀՀ դրամ արժողության <<LALIGUE pour HOMME>> ֆիրմայի տղամարդու օծանելիք:
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան 2010թ-ի նոյեմբերի 11-ին:
Մինչ դատաքննությունն սկսվելն ամբաստանյալ Հրանտ Բայրամյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննությունն անցկացնելու հետևանքները:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375-1 և 375-2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Հրանտ Բայրամյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված արարք, որի համար պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և պատժի ու այն պետք է կրի:
Ամբաստանյալ Հրանտ Բայրամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներ, դատարանը արձանագրում է այն, որ ամբաստանյալը տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, խնամքի տակ ունի մեկ երեխա:
Որպես մեղմացնող հանգամանք դատարանը արձանագրում է այն, որ ամբաստանյալն իր խնամքի տակ ունի մինչև 14 տարեկան երեխա:
Որպես ծանրացնող հանգամանք դատարանը արձանագրումրում է հանցանք կատարելու ռեցիդիվը:
Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալը Վայոց Ձորի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 04.05.2005թ.-ի դատավճռով ՀՀ քր. օր.-ի 3-րդ 3-րդ կետով, 67 հոդվածի կարգով դատպարտվել է 7 տարի ազատազրկաման և ունի պատժի չկրած մաս 4 տարի ազատազրկում, ուստի նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քր. օր.-ի 67 հոդվածի կարգով`պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով:
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, հաշվի առնելով, որ առկա են և չեն վերացել նրա նկատմամբ խափանման միջոց կալանավորումը կիրառելու հիմքերն ու պայմանները և ազատության մեջ մնալով նա կարող է խուսափել նշանակված պատիժը կրելուց և խոչընդոտել դատավճռի կատարմանը, դատարանը եկավ համոզման, որ խափանման միջոց` կալանավորումը պետք է թողնել անփոփոխ:
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք չէ նշանակել լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում:
Տուժողի ներկայացուցիչը պահանջեց ներկայացնել գործով իրեղեն ապացույցներ հանդիսացող ժամացույցները և օծանելիքը գործով տուժող Հովհաննես Հովակիմյանին:
Դատարանը, քննության առնելով գործով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, եկավ համոզման, որ 2 հատ տղամարդու ձեռքի <<FRANCK MULLER>> ֆիրմայի ժամացույցները, սերտիֆիկատները և <<LALIGUE pour HOMME>> ֆիրմայի տղամարդու օծանելիքը պետք է վերադարձնել տուժող Հովհաննես Հովակիմյանին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 375-3 հոդվածներով, դատարանը





Վ Ճ Ռ Ե Ց

Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և դատապարտել ազատազրկման 5 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի կարգով գումարել նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը 4 /չորս/ տարի ազատազրկում և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան ՔԿՀ-ում:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010թ-ի սեպտեմբերի 9-ից:
Խափանման միջոց` կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժ ստանալը:
Գործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող` 2 հատ տղամարդու ձեռքի <<FRANCK MULLER>> ֆիրմայի ժամացույցները, սերտիֆիկատները և <<LALIGUE pour HOMME>> ֆիրմայի տղամարդու օծանելիքը վերադարձնել տուժող Հովհաննես Հովակիմյանին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:






ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 03-12-2010
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 23-12-2010
Էջերի քանակ 293
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 23-12-2010
Էջերի քանակը 293
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-33271
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 24-12-2010
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 11-03-2011
Այլ նշումներ դատավոր` Մ. Պապոյան
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 11-03-2011
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 30-03-2011
Էջերի քանակ 293, 54
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 30-03-2011
Էջերի քանակը 293, 54
ՀՀ քրեական օրենսգրքի փոփոխություններին և լրացումներին համապատասխանեցում
Ամսաթիվ 03-06-2011
Ամբաստանյալ/Դատապարտյալ
Անուն Հրանտ
Ազգանուն Բայրամյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Գործը հանձնվել է դատավորին
Ամսաթիվ 03-06-2011
Հանձնվել է դատավորին
Անուն Մխիթար
Ազգանուն Պապոյան
Նշանակվել է դատաքննություն
Ամսաթիվ 13-06-2011
Կայացվել է որոշում
Ամսաթիվ 18-08-2011
Որոշման բովանդակություն ԵԿԴ/0294/01/10
ՈՐՈՇՈւՄ
դատական ակտը վերանայելու մասին դիմումը քննելու վերաբերյալ

18.08.2011թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)` նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան, քարտուղարությամբ Ռ.Ավետյանի, մասնակցությամբ ՀՀ գլխավոր դատախազության սեփականության և տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Բ.Ղալեչյանի, դռնբաց դատական նիստում քննելով դատական ակտը վերանայելու մասին դատապարտյալ Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի դիմումը

Պարզեց

2004 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1-381 դատավճռով Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 4-րդ, կետերով և դատապարտվել ազատազրկման` 3 (երեք) տարի ժամկետով` առանց տուգանքի: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 1999 թվականի օգոստոսի 18-ի դատավճռով նշանակված պատիժից չկրած մասից 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց տուգանքի:
2005 թվականի հունվարի 20-ին Շիրակի մարզի առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1-419 դատավճռով Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով, 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով` ազատազրկման` 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց տուգանքի, 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման` 6 (վեց) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահամանված կարգով, պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց տուգանքի: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված կարգով նշանակված պատժին գումարվել է 2004 թվականի հոկտեմբերի 22-ի դատավճռով նշանակված ազատազրկման ձևով չկրած պատիժից 1 (մեկ) տարի ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց տուգանքի:
2005 թվականի մայիսի 4-ին Վայոց ձորի մարզի առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1-18 դատավճռով Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 89-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայի սահմաններում դատապարտվել ազատազրկման` 2 (երկու) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ կետերով սահմանված կարգով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է Շիրակի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2005 թվականի հունվարի 20-ի դատավճռով նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժի չկրած մասից 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց տուգանքի:
2008 թվականի փետրվարի 26-ին Հյուսիսային քրեական դատարանի թիվ ՀՅՔՐԴ1/0014/01/08 դատավճռով, արագացված դատական քննության կարգի կիրառմամբ, Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման` 5 (հինգ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է նախորդ դատավճռով նշանակված պատիժի չկրած մասից 2 (երկու) տարի ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 7 (յոթ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
2010 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ ԵԿԴ/0294/01/10 դատավճռով, արագացված դատական քննության կարգի կիրառմամբ, Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման` 5 (հինգ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով սահմանված կարգով գումարվել է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը` 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 9 (ինը) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
2011 թվականի հունիսի 3-ին Դատարան է ստացվել դատապարտյալ Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի դիմումը, համաձայն որի` նա խնդրել է առանց իր մասնակցության վերանայել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 3-ի թիվ ԵԿԴ/0294/01/10 դատավճիռը` նկատի ունենալով ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 2011 թվականի մայիսի 23-ին ընդունված «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքը:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն` տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն:
«ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2011 թվականի մայիսի 23-ի ՀՀ օրենքի 16-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետը ճանաչվել է ուժը կորցրած: Նույն օրենքի 17-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ուժը կորցրած է ճանաչվել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետը, իսկ 17-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետը:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված արարքների հանցավորությունը վերացվել է, գտնում է, որ պետք է վերանայել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2004 թվականի հոկտեմբերի 22-ի թիվ 1-381, Շիրակի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2005 թվականի հունվարի 20-ի թիվ 1-419, Վայոց Ձորի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2005 թվականի մայիսի 4-ի թիվ 1-18, Հյուսիսային քրեական դատարանի 2008 թվականի փետրվարի 26-ի թիվ ՀՅՔՐԴ1/0014/01/08 և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 3-ի թիվ ԵԿԴ/0294/01/10 դատավճիռները:
Դատարանը գտնում է, որ վերանայման արդյունքում Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2004 թվականի հոկտեմբերի 22-ի թիվ 1-381 դատավճռով հաստատված` Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին, Շիրակի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2005 թվականի հունվարի 20-ի թիվ 1-419 դատավճռով հաստատված` Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի արարքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին, իսկ Վայոց Ձորի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2005 թվականի մայիսի 4-ի թիվ 1-18 դատավճռով հաստատված` Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2004 թվականի հոկտեմբերի 22-ի թիվ 1-381, Շիրակի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2005 թվականի հունվարի 20-ի թիվ 1-419 և Վայոց Ձորի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2005 թվականի մայիսի 4-ի թիվ 1-18 դատավճիռները մնացած, այդ թվում` նշանակված պատիժների մասով պետք է թողնել անփոփոխ:
Դատարանը գտնում է, որ վերանայման արդյունքում Հյուսիսային քրեական դատարանի 2008 թվականի փետրվարի 26-ի թիվ ՀՅՔՐԴ1/0014/01/08 դատավճռով հաստատված` Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի արարքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին:
Դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի պատժի չափի հարցին:
«ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2011 թվականի մայիսի 23-ի ՀՀ օրենքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես պատիժ նախատեսվել է տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկում` երկուսից հինգ տարի ժամկետով: Դատարանը գտնում է, որ հանցանք կատարած անձի վիճակը բարելավող օրենքին հետադարձ ուժ տալու կանոնի կիրառմամբ Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով պատիժ կարող է սահմանվել նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով տուգանքի, կամ երկուսից հինգ տարի ժամկետով ազատազրկման սահմաններում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753 հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ դատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից, ապա առավել մեղմ պատիժը: Քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար առավելագույն պատիժը հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումն է, հետևաբար արագացված դատական քննության կարգի կիրառման պայմաններում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի պատիժը չի կարող գերազանցել երեք տարի չորս ամիս ժամկետով ազատազրկումը:
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալը, գտնում է, որ Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով պատիժ պետք է սահմանել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով:
Դատարանը գտնում է նաև, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով սահմանված կարգով սահմանված պատժին մասնակիորեն պետք է գումարեել նախորդ դատավճռով նշանակված պատիժի չկրած մասից 2 (երկու) տարի ժամկետով ազատազրկումը և Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Հյուսիսային քրեական դատարանի 2008 թվականի փետրվարի 26-ի թիվ ՀՅՔՐԴ1/0014/01/08 դատավճիռը մնացած մասով պետք է թողնել անփոփոխ:
Դատարանը գտնում է, որ վերանայման արդյունքում Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 3-ի թիվ ԵԿԴ/0294/01/10 դատավճռով հաստատված` Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի արարքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին, որի համար նրա նկատմամբ պատիժ պետք է սահմանել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Դատարանը գտնում է նաև, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով սահմանված կարգով սահմանված պատժին պետք է գումարել նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում` 7 (յոթ) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 3-ի թիվ ԵԿԴ/0294/01/10 դատավճիռը մնացած մասով պետք է թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ և 438-րդ հոդվածներով, դատարանը

Որոշեց

Դատապարտյալ Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի դիմումը բավարարել.
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2004 թվականի հոկտեմբերի 22-ի թիվ 1-381 դատավճռով հաստատված` Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի արարքը համապատասխանեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2004 թվականի հոկտեմբերի 22-ի թիվ 1-381 դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Շիրակի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2005 թվականի հունվարի 20-ի թիվ 1-419 դատավճռով հաստատված` Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի արարքները համապատասխանեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
Շիրակի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2005 թվականի հունվարի 20-ի թիվ 1-419 դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Վայոց Ձորի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2005 թվականի մայիսի 4-ի թիվ 1-18 դատավճռով հաստատված` Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի արարքը համապատասխանեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
Վայոց Ձորի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2005 թվականի մայիսի 4-ի թիվ 1-18 դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Հյուսիսային քրեական դատարանի 2008 թվականի փետրվարի 26-ի թիվ ՀՅՔՐԴ1/0014/01/08 դատավճռով հաստատված` Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի արարքները համապատասխանեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին և Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի նկատմամբ պատիժ սահմանել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով սահմանված կարգով գումարել նախորդ դատավճռով նշանակված և չկրած պաժից 2 (երկու) տարի ազատազրկումը և Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով:
Հյուսիսային քրեական դատարանի 2008 թվականի փետրվարի 26-ի թիվ ՀՅՔՐԴ1/0014/01/08 դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 3-ի թիվ ԵԿԴ/0294/01/10 դատավճռով հաստատված` Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի արարքները համապատասխանեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին և պատիժ սահմանել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով սահմանված կարգով գումարել նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում` 7 (յոթ) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 3-ի թիվ ԵԿԴ/0294/01/10 դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից տասնօրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ




Որոշումը մտել է օրինական ուժի մեջ:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 23-09-2011
Էջերի քանակ 292, 87
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 26-09-2011
Էջերի քանակը 292, 87
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0294/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 22-12-2010
Ամսաթիվ 17-12-2010
Ում կողմից է բերվել բողոքը Ամբաստանյալ
Բողոքը բերող անձը
Անուն Հրանտ
Ազգանուն Բայրամյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Հրանտ Բայրամյան Բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի / ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1,3-րդ կետով - 5 տարի ազ.՝ առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քր. օր-ի 67 հոդվածի կարգով գումարել նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը 4 տարի ազ. և վերջնական պատիժ նշանակել 9 տարի ազ.՝ առանց գույքի բռնագրավման/ վերաբերյալ 03.12.10թ. դատավճիռը և սահմանել ավելի մեղմ պատիժ:
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Մակագրել
Ամսաթիվ 24-12-2010
Նախագահող դատավոր
Անուն Հենրիկ
Ազգանուն Տեր-Ադամյան
Քրեական գործի մուտքագրում
Ամսաթիվ 10-01-2011
Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց Չկա
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 12-01-2011
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 02-02-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
Անփոփոխ թողնված դատական ակտը Պատճառաբանվել է
Ամսաթիվ 02-02-2011
Ամբաստանյալ
Անուն Հրանտ
Ազգանուն Բայրամյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ԵԿԴ/0294/01/10
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարան
կազմը նախագահող դատավոր Կ.Ղազարյան

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

02 փետրվարի 2011 թվական ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ
ԴԱՏԱՐԱՆԸ /ԱՅՍՈՒՀԵՏ` ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
դատավորներ` Ռ.ԱԶԱՐՅԱՆ
Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Ա.ՓԱՇԻԿՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Բ.ՂԱԼԵՉՅԱՆԻ
պաշտպան` Հ.ԴԱՎԹՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Հ.ԲԱՅՐԱՄՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը, ամբաստանյալ Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 03 -ի դատավճռի դեմ,


Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ

1. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Գևորգյանի 2010 թվականի սեպտեմբերի 08-ի որոշմամբ Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի կողմից խարդախությամբ առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություններ կատարելու դեպքերի առթիվ հարուցվել է թիվ 69106610 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:

2. 2010 թվականի սեպտեմբերի 09-ին Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանը ձերբակալվել է:

3. Նախաքննական մարմնի 2010 թվականի սեպտեմբերի 10-ի որոշմամբ Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով:

4. 2010 թվականի սեպտեմբերի 10-ին ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Գևորգյանը միջնորդություն է ներկայացրել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` թիվ 69106610 քրեական գործով մեղադրյալ Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով կիրառելու մասին, որը դատարանի նույն օրվա որոշմամբ բավարարվել է:

5. 2010 թվականի հոկտեմբերի 28-ին ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Գևորգյանը միջնորդություն է ներկայացրել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` թիվ 69106610 քրեական գործով մեղադրյալ Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը 1 /մեկ/ ամիս ժամանակով` մինչև 2010 թվականի դեկտեմբերի 09-ը, երկարացնելու մասին, որը դատարանի 01.11.2010թ. որոշմամբ բավարարվել է:

6. Նախաքննական մարմնի 2010 թվականի հոկտեմբերի 28-ի որոշմամբ թիվ 69106610 քրեական գործով Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի կողմից Վահե Դավթյանից ընդհանուր գումարով 14.700 ԱՄՆ դոլարի չափով գումար վերցնելու դրվագով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:

7. Նախաքննական մարմնի 2010 թվականի հոկտեմբերի 29-ի որոշմամբ թիվ 69106610 քրեական գործով Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանին 10.09.2010թ. առաջադրված մեղադրանքի ծավալից հանվել է Վահե Դավթյանից վստահությունը չարաշահելու և խաբեությամբ 14.700 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 5.365.000 ՀՀ դրամի հափշտակության դրվագը, փոփոխվել է Հ.Հովակիմյանից կատարած հափշտակություններով գումարի չափերը և Հ.Բայրամյանին նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:

8. 2010 թվականի նոյեմբերի 05-ին թիվ 69106610 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/:

9. Առաջին ատյանի դատարանն իր 2010 թվականի նոյեմբերի 09-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, ընդունել է վարույթ, իսկ 2010 թվականի նոյեմբերի 22-ի որոշմամբ վերոնշյալ քրեական գործը նշանակել է դատական քննության 2010 թվականի նոյեմբերի 25-ին, ժամը 12.00-ին:

10. Առաջին ատյանի դատարանի 03.12.2010թ. դատավճռով Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով դատավճռով գումարվել է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը 4 /չորս/ տարի ազատազրկում և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 9 /ինը/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան ՔԿՀ-ում:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 09-ից:
Դատավճռով որոշվել է խափանման միջոց` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժ ստանալը:
Դատավճռով որոշվել է նաև գործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող` 2 հատ տղամարդու ձեռքի <<FRANCK MULLER>> ֆիրմայի ժամացույցները, սերտիֆիկատները և <<LALIGUE pour HOMME>> ֆիրմայի տղամարդու օծանելիքը վերադարձնել տուժող Հովհաննես Հովակիմյանին:

11 Առաջին ատյանի դատարանի 03.12.2010թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Հրանտ Բայրամյանը:

12. Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել:

13. Վերաքննիչ դատարանն իր 2011 թվականի հունվարի 12-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունել է վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, նշանակել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության 2011 թվականի փետրվարի 02-ին ժամը 1200-ին, Երևան քաղաքում:


ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ


14. Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանը, նախկինում հափշտակություններ կատարելու համար բազմիցս դատապարտված լինելով, ազատազրկման ձևով <<Վարդաշեն>> ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում, կրկին անգամ առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություն կատարելու նպատակով, հեռախոսային խոսակցության ընթացքում, Հովհաննես Հովակիմյանին խաբեությամբ ներկայացել է որպես բարձրաստիճան պաշտոնյայի թիկնազորի պետ, որից հետո 2010 թվականի օգոստոսի 18-ին, Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանում նրա վստահությունը չարաշահելու միջոցով և խաբեությամբ` ՀՀ ժամանած ինչ-որ հյուրի նվեր տալու պատրվակով, Հովհաննես Հովակիմյանից հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափերի` 5.550.000 ՀՀ դրամ արժեքով <<FRANCK MULLER>> ֆիրմայի ձեռքի ժամացույց:
Այնուհետև, կրկին անգամ առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություն կատարելու նպատակով, 2010 թվականի օգոստոսի 23-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանում, կրկին վստահությունը չարաշահելու միջոցով և խաբեությամբ` իր ղեկավարին նվիրելու պատրվակով, Հովհաննես Հովակիմյանից հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափերի` 15.540.000 ՀՀ դրամ արժեքով <<FRANCK MULLER>> ֆիրմայի ձեռքի ժամացույց և 540.000 ՀՀ դրամ արժողության <<LALIGUE pour HOMME>> ֆիրմայի տղամարդու օծանելիք:


ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ՊԱՀԱՆՋԸ


Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.

15. Ամբաստանյալ Հ.Բայրամյանն իր վերաքննիչ բողոքում խնդրել է պատժի մասով վերանայել առաջին ատյանի դատարանի 03.12.2010թ. դատավճիռը և իր նկատմամբ նշանակել մեղմ պատիժ` բերելով հետևյալ փաստարկները.

16. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
Առաջին ատյանի դատարանը, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք, դիտել է այն, որ ամբաստանյալի խնամքին է մինչև 14 տարեկան երեխան:
Ըստ վերաքննիչ բոողքի հեղինակի` առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճիռ կայացնելիս հաշվի չեն առնվել մի շարք էական հանգամանքներ, մասնավորապես այն, որ.
1/ 1991 թվականի Էջմիածնի Կամավորական ջոկատի, այնուհետև` 5-րդ Լեգենդար Բրիգադայի կազմում որպես հայկական բանակի սպա, ամբաստանյալ Հ.Բայրամյանը մասնակցել է ԼՂՀ պաշտպանության գրեթե բոլոր մարտերին,
2/ պարգևատրվել է <<Մարտական խաչ>> 2-րդ աստիճանի շքանշանով, <<Մարտական Ծառայության համար>> մեդալով, <<Մարշալ Բաղրամյան>> խաչամեդալով, <<Գարեգին Նժդեհ>> շքանշանով, <<Վազգեն Սարգսյան>> հուշամեդալով, <<5-րդ Բրիգադայի>> մեդալով, <<ԵԿՄ Վարչության>> մեդալով,
3/ ամբաստանյալ Հ.Բայրամյանի կինը վատառողջ է, պատժի կրման ընթացքում կորցրել է ծնողներին և եղբորը,
4/ մարտական գործողությունների ժամանակ ոտքից վիրավորվել է:
Ըստ ամբաստանյալ Հ.Բայրամյանի առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաշվի չի առնվել պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, այն, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական այլ միջոցները պետք է որպես ներգործության միջոցներ լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանք կատարելու հանգամանքներին, հանցագործության ծանրությանը և վտանգավորության աստիճանին, հանցավորի անձնավորությանը:


ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ՈՒ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ:


Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալի և վերջինիս պաշտպան Հ.Դավթյանի ելույթը, դատական ակտը չբողոքարկած հակառակ կողմի` մեղադրող Բ.Ղալեչյանի պատասխանը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.


Նշանակված պատժի համապատասխանությունը
հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին


17. Առաջին ատյանի դատարանում մինչև դատաքննությունն սկսելը, ամբաստանյալ Հրանտ Բայրամյանը միջնորդել է դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննությունն անցկացնելու հետևանքները:

18. Առաջին ատյանի դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:

19. Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 5-րդ մասի` դատարանն արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելիս քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված ապացույցների հետազոտություն չի կատարում: Սակայն ուսումնասիրում է ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները:

20. Առաջին ատյանի դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտել է, որ ամբաստանյալ Հրանտ Բայրամյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված արարք, որի համար պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և պատժի ու այն պետք է կրի:

21. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:
Իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ կարող է նշանակել առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նախատեսվածից ավելի խիստ պատիժ միայն այն դեպքում, երբ տվյալ հիմքով բողոք է բերել դատախազը, ինչպես նաև տուժողը և նրա ներկայացուցիչը:

22. Սույն գործով վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Հ.Բայրամյանը, որը խնդրել է պատժի մասով վերանայել առաջին ատյանի դատարանի 03.12.2010թ. դատավճիռը և իր նկատմամբ նշանակել դատավճռով նշանակված պատժից ավելի մեղմ պատիժ:

23. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը.
Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի դրույթները:

24. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:

25. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է, որ պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:

26. Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի նպատակներին: Իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:

27. Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:

28. Պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն սույն հոդվածի առաջին մասում, իսկ նույն հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է, որ եթե սույն հոդվածի առաջին մասում նշված որևէ հանգամանք սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված է որպես հանցագործության հատկանիշ, ապա դա չի կարող կրկին հաշվի առնվել որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք:

29. Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներին վերաբերող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանը չի կարող հաշվի առնել սույն հոդվածի առաջին մասով չնախատեսված այլ հանգամանքներ, իսկ նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` եթե սույն հոդվածի առաջին մասում նշված որևէ հանգամանք սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված է որպես հանցագործության հատկանիշ, ապա դա չի կարող հաշվի առնվել որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք:

30. Առաջին ատյանի դատարանի 03.12.2010թ. դատավճռով Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ գումարվել է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը 4 /չորս/ տարի ազատազրկում և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 9 /ինը/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան ՔԿՀ-ում:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 09-ից:
Դատավճռով որոշվել է խափանման միջոց` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժ ստանալը:

31. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Հ.Բայրամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս, հաշվի է առել վերջինիս կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները:

32. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Հ.Բայրամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս որպես վերջինիս անձը բնութագրող տվյալներ արձանագրել է այն, որ Հ.Բայրամյանը տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, խնամքի տակ ունի մեկ երեխա:

33. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք արձանագրել է այն, որ վերջինս իր խնամքի տակ ունի մինչև 14 տարեկան երեխա:

34. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք արձանագրել է հանցանք կատարելու ռեցիդիվը:

35. Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 21-րդ հոդվածի 1-ին մասի՝ <<Հանցագործությունների կրկնակիություն է համարվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի միևնույն հոդվածով կամ հոդվածի մասով նախատեսված երկու կամ ավելի հանցանք կատարելը:>>:
Ըստ նույն հոդվածի 3-րդ մասի՝ <<Սույն օրենսգրքի տարμեր հոդվածներով նախատեսված երկու կամ ավելի հանցանք կատարելը կրկնակի է համարվում միայն սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում:>>:
Համաձայն նույն հոդվածի 4-րդ մասի՝ <<Կրկնակիությունը բացակայում է, եթե նախկինում կատարած հանցանքի համար անձը քրեական պատասխանատվությունից ազատվել է օրենքով սահմանված հիմքերով, կամ այդ հանցանքի համար դատվածությունը մարվել է կամ հանվել:>>:

36. Ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի՝ <<Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար:>>:
Համաձայն նույն հոդվածի 4-րդ մասի՝ <<Այն հանցանքների համար դատվածությունը, որը հանվել կամ մարվել է օրենքով սահմանված կարգով, ինչպես նաև այն հանցանքները, որոնք կատարվել են մինչև անձի տասնութ տարին լրանալը, ռեցիդիվը գնահատելիս հաշվի չեն առնվում:>>:

37. Ինչպես երևում է, հանցագործությունների կրկնակիությունը և հանցագործությունների ռեցիդիվը հանցագործությունների բազմակիության ինքնուրույն տարատեսակներ են, որոնցից յուրաքանչյուրը պետք է ունենա ինքնուրույն նորմատիվային արժեք և ուրույն դեր քրեաիրավական հարաբերությունների կարգավորման կառուցակարգում: Հակառակ պարագայում կստացվեր, որ օրենքի կոնկրետ դրույթներ՝ հանցագործությունների կրկնակիության կամ հանցագործությունների ռեցիդիվի իրավական ինստիտուտները կազմող իրավադրույթները, հասարակական հարաբերությունների որևէ շրջանակ չեն կանոնակարգում և առարկայազուրկ են, որպիսի ենթադրությունը չի բխում օրենսդրական կարգավորման տրամաμանությունից, արդյունքում վտանգվում է քրեական օրենսդրության խնդիրների իրականացումը:
38. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 21-րդ և 22-րդ հոդվածներում ամրագրված իրավանորմերը ՀՀ քրեական օրենսգրքի ամբողջական համակարգում մեկնաբանելով՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ օրենսդիրը հանցագործությունների կրկնակիության և հանցագործությունների ռեցիդիվի ինստիտուտներից յուրաքանչյուրին հաղորդել է ինքնուրույն քրեաիրավական իմաստ:
Այսպես, համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի` հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է: Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասում նախատեսված հանցակազմերի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ հանցագործությունների ռեցիդիվն ինքնին չի հանդիսանում որևէ հանցակազմ որակյալ դարձնող հանգամանք: Մինչդեռ հանցագործությունների կրկնակիությունը հանդիսանում է բազմաթիվ հանցակազմեր, այդ թվում` խարդախության հանցակազմը /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդված/ ծանրացնող և առավել ծանրացնող հանգամանք:
Հետևաևար` հանցագործությունների ռեցիդիվի կանոններն անհրաժեշտ է կիրառել պատիժն անհատականացնելիս, իսկ հանցագործությունների կրկնակիության կանոնները` արարքը որակելիս:

39. Ինչպես երևում է գործի նյութերից, Հ.Բայրամյանը.
ա/ Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 18.08.1998թ. դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 89-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի <<գ>> կետով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի կարգով դատապարտվել է ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամանակով: Պատժի կրումից ազատվել է 2003 թվականի հոկտեմբերի 17-ին:
բ/ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 22.10.2004թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
գ/ Շիրակի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 20.01.2005թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով դատապարտվել է ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:
դ/ Վայոց Ձորի առաջին ատյանի դատարանի 04.05.2005թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով դատապարտվել է ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ե/ ՀՀ Հյուսիսային քրեական դատարանի 26.02.2008թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով դատապարտվել է ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով, դատվածությունները չմարված:

40. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` խարդախությունը, որը կատարվել է`
1) առանձնապես խոշոր չափերով,
2) կազմակերպված խմբի կողմից,
3) սույն օրենսգրքի 175-182-րդ, 222-րդ, 234-րդ, 238-րդ, 269-րդ հոդվածներով նախատեսված հանցանքների համար երկու կամ ավելի դատվածություն ունեցող անձի կողմից՝ պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:

41. Առաջին ատյանի դատարանը Հ.Բայրամյանին մեղավոր է ճանաչել և դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքը /խարդախությունը, որը կատարվել է առանձնապես խոշոր չափերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-182-րդ, 234-րդ, 238-րդ, 269-րդ հոդվածներով նախատեսված հանցանքների համար երկու կամ ավելի դատվածություն ունեցող անձի կողմից/ կատարելու համար` նկատի ունենալով, որ Հ.Բայրամյանն իրեն մեղսագրված արարքը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ, 178-րդ հոդվածներով երկու և ավելի անգամ դատվածություն ունենալու պայմաններում:

42. Նկատի ունենալով, որ Հ.Բայրամյանն իրեն մեղսագրված արարքը կատարել է ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի <<գ>> կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով, երկու դատվածություն ունենալու պայմաններում և, որ դատվածությունները մարված կամ հանված չեն, իրավացիորեն առաջին ատյանի դատարանը որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք արձանագրել է հանցանք կատարելու ռեցիդիվը:

43. Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով Հ.Բայրամյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի իրացվելիության հարցերը, հաշվի առնելով գործի կոնկրետ հանգամանքները, հանցավորի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը, կատարված հանցագործությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, հանգում է այն հետևության, որ առաջին ատյանի դատարանը, պահպանելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, / ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ, 63-րդ հոդվածներ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայի սահմաններում` պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի պահանջները, Հ.Բայրամյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը համապատասխանում է կատարված հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին և որով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը և, որ վերաքննիչ բողոքում բերված փաստարկները /տես սույն որոշման 16-րդ կետը/ նշանակված պատիժը մեղմացնելու հիմք չեն կարող դառնալ:

44. Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 03-ի դատավճիռը համարում է օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված, իսկ վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալի կողմից բերված փաստարկներն` անհիմն:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ, 13-րդ մասերով, 394-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 402-րդ հոդվածով, վերաքննիչ քրեական դատարանը

à ð à Þ º ò

1. Վերաքննիչ բողոքը մերժել:

2. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 03-ի դատավճիռը` Հրանտ Խաչիկի Բայրամյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, թողնել օրինական ուժի մեջ:

3. Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:

4. Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 02-02-2011
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 09-03-2011
Էջերի քանակը 2 /երկու/ հատոր , 1-ին հատորը` 293 թերթ, 2-րդ հատորը` 45 թերթ
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 09-03-2011
Էջերի քանակը 293 և 45 թերթից
Ուր Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գրության համարը Ե-3020/11