Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0291/01/10
Վիճակագրական տողի համար :
15.1
Պատասխանող
Սմբատ Մարգարյան
Սմբատ Մարգարյան Մուշեղի
Սմբատ Մարգարյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արշակ Խաչատրյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արշակ Խաչատրյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-01-21 | 12:00 | 3 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2010-12-03 | 12:00 | 4 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2010-12-06 | 12:00 | 4 |
Գործ հ. ԵԿԴ/0291/01/10
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
21 հունվարի 2011թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Է.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Է.Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
15.08.2010թ. Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 13140510 քրեական գործը:
17.08.2010թ. որոշմամբ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրը, Երևանի կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ Ս.Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2010թ. նոյեմբերի 04-ին թիվ 13140510 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ` դատարան/:
Դատարանի 2010թվականի դեկտեմբերի 06-ի դատավճռով՝ ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Պատժի սկիզբը հասշվվել է 2010թ. օգոստոսի 15-ից:
Սմբատ Մարգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է նաև դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Ս.Մխիթարյանի վերնաշապիկը վերադարձնել նրան:
Քրեական գործի քննությունը անցկացվել է արագացված դատավարության կարգով։
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ 23.12.2010թ. ԵրևանիՄ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Է.Հարությունյանը բերել է վերաքննիչ բողոք:
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել։
Վերաքննիչ դատարանի 11.01.2011թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։
2.Գործի փաստական հանգամանքները
Ամբաստանյալ Սմբատ Մարգարյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա 2010թ. օգոստոսի 15-ին, ժամը 03.00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Նորքի Արմենակյան փողոցում գտնվող “Սուրբ Մարիամ Աստվածածին” եկեղեցու մոտակայքում, չենթարկվելով իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող և տվյալ վայրում իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարող ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի պահպանության բաժանմունքի ոստիկան Սերգեյ Վարդանի Մխիթարյանի և ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի ավագ ոստիկան Հակոբ Զավենի Սանթրոսյանի կողմից ներկայացված` նույն վայրում տեղի ունեցած ծեծկռտուքին մասնակցելու պատճառով պարեկային ավտոմեքենան նստելու վերաբերյալ օրինական պահանջներին, նրանց առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` բռունցքով և ոտքերով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Ս. Մխիթարյանի ձախ ուսին և կրծքավանդակին` վերջինիս պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք` ձախ ուսահոդի շրջանի արյունազեղման ձևով, միաժամանակ քաշել-պոկել է նրա համազգեստի մասը կազմող ձախ ուսադիրը և վերնաշապիկի կոճակները, այնուհետև ոտքերով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Հ. Սանթրոսյանի ոտքերին` վերջինիս պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք` ձախ սրունքի շրջանի արյունազեղման ձևով։
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից ամբաստանյալ Ս.Մարգարյանի նկատմամբ նշանակված պատժաչափն անարդարացի է`ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, այն չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանն ու հասարակական վտանգավորությանը և դատական ակտը պատժի մասով ենթակա է բեկանման, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանի կողմից որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք գնահատված տուժողների հետ հաշտվելու և վերջիններիս կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պատք ու պահանջ չունենալու մասին փաստարկը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման դեպքում չի կարող դիտվել որպես մեղմացնող հանգամանք, քանի որ նշված հանցագործությամբ ոտնձգություն է կատարվել կառավարման բնականոն գործունեության դեմ:
Այս պայմաններում գտել է, որ դատարանը Սմբատ Մարգարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժաչափով խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով սահմանված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, համաձայն որի հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Խախտվել է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված դրույթը, ըստ որի հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում`հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Բացի այդ, խախտվել է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված դրույթը` համաձայն որի հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Նշանակված պատիժը չի բխում նաև արդարադատության արդյունավետության շահերից:
Ելնելով վերոգրյալներից բողոք բերած անձը խնդրել է` պատժի մասով փոփոխել ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի վերաբերյալ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 06.12.2010թ. դատական ակտը և վերջինիս նկատմամբ նշանակել կատարած արարքի բնույթին և վտանգավորությանը համաչափ պատիժ:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները չեն կարող սույն քրեական գործի շրջանակներում բավարար հիմք հանդիսանալ դատավճիռը ամբաստանյալ Սմբատ Մարգարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը խստացման առումով բեկանելու կամ փոփոխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է սահմանում իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավորի նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու կամ այդպիսի բռնություն գործադրելու սպառնալիքի համար` կապված իշխանության ներկայացուցչի կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ, ինչպես նաև իշխանության ներկայացուցչին` օրենքով նրա վրա դրված պարտականությունները կատարելու ժամանակ խոչընդոտելու համար:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ իշխանության ներկայացուցիչների նկատմամբ կատարվող` կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործությունների անմիջական օբյեկտ են հանդիսանում կառավարման նորմալ գործունեության, ինչպես նաև իշխանության ներկայացուցիչների կողմից կառավարման հետ կապված իրենց լիազորությունների նորմալ իրականացման ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունները, իսկ որպես լրացուցիչ օբյեկտ հանդես են գալիս իշխանության ներկայացուցիչների (նրանց մերձավորների) կյանքը, առողջությունը, պատիվն ու արժանապատվությունը:
Քննարկվող հանցագործություններից տուժող են հանդիսանում իշխանության ներկայացուցիչները, ինչպես նաև նրանց մերձավորները:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` “Տուժող է ճանաչվում այն անձը, ում քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով անմիջականորեն պատճառվել է բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս: Տուժող է ճանաչվում նաև այն անձը, ում կարող էր անմիջականորեն պատճառվել բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս, եթե ավարտվեր քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարք կատարելը”:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` “Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն սույն հոդվածի առաջին մասում”:
Այս պայմաններում վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը իրավացիորեն սույն գործով տուժողների հետ հաշտվելու հանգամանքը դիտել է որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, քանի որ այն բխում է ինչպես գործի փաստական հանգամանքներից ու տվյալներից, այնպես էլ գործող օրենսդրության պահանջներից:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Ս.Մարգարյանի նշատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, վերջինիս անձը բնութագրող տվյալները` այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, ամուսնացած է, խնամքին ունի երեք զավակ, բնութագրվում է դրական, տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է:
Դատարանը որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առել խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, սահմանափակ մեղսունակ լինելը, տուժողների հետ հաշտվելու և նրանց կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունենալու հանգամանքը:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել այն, որ վերջինս հանցանքը կատարել է ալկոհոլի ազդեցության տակ:
Վերաքննիչ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ հոդվածների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Ս.Մարգարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, գտնում է, որ դատարանի կողմից սույն գործի շրջանակներում ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը արդարացի է ու համաչափ և այն խստացման առումով փոփոխելու հիմքեր չկան, ուստի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ս.Մարգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. դեկտեմբերի 06-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Սմբատ Մարգարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
21 հունվարի 2011թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Է.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Է.Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
15.08.2010թ. Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 13140510 քրեական գործը:
17.08.2010թ. որոշմամբ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրը, Երևանի կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ Ս.Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2010թ. նոյեմբերի 04-ին թիվ 13140510 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ` դատարան/:
Դատարանի 2010թվականի դեկտեմբերի 06-ի դատավճռով՝ ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Պատժի սկիզբը հասշվվել է 2010թ. օգոստոսի 15-ից:
Սմբատ Մարգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է նաև դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Ս.Մխիթարյանի վերնաշապիկը վերադարձնել նրան:
Քրեական գործի քննությունը անցկացվել է արագացված դատավարության կարգով։
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ 23.12.2010թ. ԵրևանիՄ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Է.Հարությունյանը բերել է վերաքննիչ բողոք:
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել։
Վերաքննիչ դատարանի 11.01.2011թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։
2.Գործի փաստական հանգամանքները
Ամբաստանյալ Սմբատ Մարգարյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա 2010թ. օգոստոսի 15-ին, ժամը 03.00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Նորքի Արմենակյան փողոցում գտնվող “Սուրբ Մարիամ Աստվածածին” եկեղեցու մոտակայքում, չենթարկվելով իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող և տվյալ վայրում իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարող ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի պահպանության բաժանմունքի ոստիկան Սերգեյ Վարդանի Մխիթարյանի և ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի ավագ ոստիկան Հակոբ Զավենի Սանթրոսյանի կողմից ներկայացված` նույն վայրում տեղի ունեցած ծեծկռտուքին մասնակցելու պատճառով պարեկային ավտոմեքենան նստելու վերաբերյալ օրինական պահանջներին, նրանց առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` բռունցքով և ոտքերով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Ս. Մխիթարյանի ձախ ուսին և կրծքավանդակին` վերջինիս պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք` ձախ ուսահոդի շրջանի արյունազեղման ձևով, միաժամանակ քաշել-պոկել է նրա համազգեստի մասը կազմող ձախ ուսադիրը և վերնաշապիկի կոճակները, այնուհետև ոտքերով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Հ. Սանթրոսյանի ոտքերին` վերջինիս պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք` ձախ սրունքի շրջանի արյունազեղման ձևով։
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից ամբաստանյալ Ս.Մարգարյանի նկատմամբ նշանակված պատժաչափն անարդարացի է`ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, այն չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանն ու հասարակական վտանգավորությանը և դատական ակտը պատժի մասով ենթակա է բեկանման, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանի կողմից որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք գնահատված տուժողների հետ հաշտվելու և վերջիններիս կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պատք ու պահանջ չունենալու մասին փաստարկը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման դեպքում չի կարող դիտվել որպես մեղմացնող հանգամանք, քանի որ նշված հանցագործությամբ ոտնձգություն է կատարվել կառավարման բնականոն գործունեության դեմ:
Այս պայմաններում գտել է, որ դատարանը Սմբատ Մարգարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժաչափով խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով սահմանված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, համաձայն որի հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Խախտվել է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված դրույթը, ըստ որի հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում`հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Բացի այդ, խախտվել է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված դրույթը` համաձայն որի հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Նշանակված պատիժը չի բխում նաև արդարադատության արդյունավետության շահերից:
Ելնելով վերոգրյալներից բողոք բերած անձը խնդրել է` պատժի մասով փոփոխել ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի վերաբերյալ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 06.12.2010թ. դատական ակտը և վերջինիս նկատմամբ նշանակել կատարած արարքի բնույթին և վտանգավորությանը համաչափ պատիժ:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները չեն կարող սույն քրեական գործի շրջանակներում բավարար հիմք հանդիսանալ դատավճիռը ամբաստանյալ Սմբատ Մարգարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը խստացման առումով բեկանելու կամ փոփոխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է սահմանում իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավորի նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու կամ այդպիսի բռնություն գործադրելու սպառնալիքի համար` կապված իշխանության ներկայացուցչի կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ, ինչպես նաև իշխանության ներկայացուցչին` օրենքով նրա վրա դրված պարտականությունները կատարելու ժամանակ խոչընդոտելու համար:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ իշխանության ներկայացուցիչների նկատմամբ կատարվող` կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործությունների անմիջական օբյեկտ են հանդիսանում կառավարման նորմալ գործունեության, ինչպես նաև իշխանության ներկայացուցիչների կողմից կառավարման հետ կապված իրենց լիազորությունների նորմալ իրականացման ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունները, իսկ որպես լրացուցիչ օբյեկտ հանդես են գալիս իշխանության ներկայացուցիչների (նրանց մերձավորների) կյանքը, առողջությունը, պատիվն ու արժանապատվությունը:
Քննարկվող հանցագործություններից տուժող են հանդիսանում իշխանության ներկայացուցիչները, ինչպես նաև նրանց մերձավորները:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` “Տուժող է ճանաչվում այն անձը, ում քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով անմիջականորեն պատճառվել է բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս: Տուժող է ճանաչվում նաև այն անձը, ում կարող էր անմիջականորեն պատճառվել բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս, եթե ավարտվեր քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարք կատարելը”:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` “Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն սույն հոդվածի առաջին մասում”:
Այս պայմաններում վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը իրավացիորեն սույն գործով տուժողների հետ հաշտվելու հանգամանքը դիտել է որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, քանի որ այն բխում է ինչպես գործի փաստական հանգամանքներից ու տվյալներից, այնպես էլ գործող օրենսդրության պահանջներից:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Ս.Մարգարյանի նշատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, վերջինիս անձը բնութագրող տվյալները` այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, ամուսնացած է, խնամքին ունի երեք զավակ, բնութագրվում է դրական, տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է:
Դատարանը որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առել խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, սահմանափակ մեղսունակ լինելը, տուժողների հետ հաշտվելու և նրանց կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունենալու հանգամանքը:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել այն, որ վերջինս հանցանքը կատարել է ալկոհոլի ազդեցության տակ:
Վերաքննիչ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ հոդվածների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Ս.Մարգարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, գտնում է, որ դատարանի կողմից սույն գործի շրջանակներում ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը արդարացի է ու համաչափ և այն խստացման առումով փոփոխելու հիմքեր չկան, ուստի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ս.Մարգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. դեկտեմբերի 06-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Սմբատ Մարգարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
6 դեկտեմբերի 2010 ք. Երևան
ԵԿԴ-0291/01/10
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Տ. Գրիգորյան,
մեղադրող`
Երևան քաղաքի Կենտրոն
և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների դատախազության
դատախազ Է. Հարությունյան,
պաշտպան` Գ. Մելքոնյան,
տուժողներ` Հ. Սանթրոսյան, Ս. Մխիթարյան,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի`
ծնված 1966թ. օգոստոսի 30-ին Երևանում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, սահմանափակ մեղսունակ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, բնակվել է Երևանի Նորքի 6-րդ փողոցի թիվ 5 տանը, կալանքի տակ է 2010թ. օգոստոսի 15-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 13140510 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2010թ. օգոստոսի 15-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Սմբատ Մարգարյանի կողմից իշխանության ներկայացուցիչների նկատմամբ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու փաստի առթիվ։
Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար, որ «նա` 2010թ. օգոստոսի 15-ին, ժամը 03.00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Նորքի Արմենակյան փողոցում գտնվող «Սուրբ Մարիամ Աստվածածին» եկեղեցու մոտակայքում, չենթարկվելով իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող և տվյալ վայրում իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարող ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի պահպանության բաժանմունքի ոստիկան Սերգեյ Վարդանի Մխիթարյանի և ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի ավագ ոստիկան Հակոբ Զավենի Սանթրոսյանի կողմից ներկայացված` նույն վայրում տեղի ունեցած ծեծկռտուքին մասնակցելու պատճառով պարեկային ավտոմեքենան նստելու վերաբերյալ օրինական պահանջներին, նրանց առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` բռունցքով և ոտքերով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Ս. Մխիթարյանի ձախ ուսին և կրծքավանդակին` վերջինիս պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք` ձախ ուսահոդի շրջանի արյունազեղման ձևով, միաժամանակ քաշել-պոկել է նրա համազգեստի մասը կազմող ձախ ուսադիրը և վերնաշապիկի կոճակները, այնուհետև ոտքերով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Հ. Սանթրոսյանի ոտքերին` վերջինիս պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք` ձախ սրունքի շրջանի արյունազեղման ձևով։»։
2010թ. նոյեմբերի 4-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունում չի առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում կատարված ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննության արդյունքում պարզվել է, որ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանին իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ հարկ է ճանաչել սահմանափակ մեղսունակ։
Ամբաստանյալ Սմբատ Մարգարյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է` սահմանափակ մեղսունակ, հիվանդության պատճառով ժամկետից շուտ ազատվել է զինվորական ծառայությունից, ամուսնացած է, խնամքին ունի երեք զավակ, որոնցից մեկը` մինչև տասնչորս տարեկան, ընտանիքը գտնվում է սոցիալապես անապահով վիճակում` հաշվառված է «Նպաստ» համակարգում, նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ։
Արագացված դատական քննություն
Ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նա հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։
Տուժողները միջնորդության դեմ չառարկեցին, հայտնեցին նաև, որ ամբաստանյալի հետ հաշտվել են, նրանից որևէ պարտք ու պահանջ չունեն։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իշխանության ներկայացուցիչների նկատմամբ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելը` կապված նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 26-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Մեղսունակ անձը, ով հանցանքը կատարելիս հոգեկան խանգարման հետևանքով չէր կարող ամբողջությամբ գիտակցել իր գործողության (անգործության) փաստացի բնույթն ու հասարակական վտանգավորությունը կամ ղեկավարել դա, ենթակա է քրեական պատասխանատվության։
2. Սահմանափակ մեղսունակությունը, որպես մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնվում պատիժ նշանակելիս և կարող է հիմք դառնալ պատժի հետ միաժամանակ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց նշանակելու համար։»։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները` ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, ամուսնացած է, խնամքին ունի երեք զավակ, բնութագրվում է դրական, տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար։ Որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, սահմանափակ մեղսունակ լինելը, տուժողների հետ հաշտվելու և նրանց կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունենալու հանգամանքը։ Որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։
Հաշվի առնելով գործի հանգամանքներն ու հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարած լինելը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատժի` ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի, քանի որ տվյալ դեպքում պատժի նվազ խիստ տեսակը` տուգանքը, չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ 04.10.2010թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Ս. Մխիթարյանի վերնաշապիկը ենթակա է վերադարձման նրան։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. օգոստոսի 15 -ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Ս. Մխիթարյանի վերնաշապիկը վերադարձնել նրան։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
6 դեկտեմբերի 2010 ք. Երևան
ԵԿԴ-0291/01/10
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Տ. Գրիգորյան,
մեղադրող`
Երևան քաղաքի Կենտրոն
և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների դատախազության
դատախազ Է. Հարությունյան,
պաշտպան` Գ. Մելքոնյան,
տուժողներ` Հ. Սանթրոսյան, Ս. Մխիթարյան,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի`
ծնված 1966թ. օգոստոսի 30-ին Երևանում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, սահմանափակ մեղսունակ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, բնակվել է Երևանի Նորքի 6-րդ փողոցի թիվ 5 տանը, կալանքի տակ է 2010թ. օգոստոսի 15-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 13140510 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2010թ. օգոստոսի 15-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Սմբատ Մարգարյանի կողմից իշխանության ներկայացուցիչների նկատմամբ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու փաստի առթիվ։
Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար, որ «նա` 2010թ. օգոստոսի 15-ին, ժամը 03.00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Նորքի Արմենակյան փողոցում գտնվող «Սուրբ Մարիամ Աստվածածին» եկեղեցու մոտակայքում, չենթարկվելով իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող և տվյալ վայրում իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարող ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի պահպանության բաժանմունքի ոստիկան Սերգեյ Վարդանի Մխիթարյանի և ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի ավագ ոստիկան Հակոբ Զավենի Սանթրոսյանի կողմից ներկայացված` նույն վայրում տեղի ունեցած ծեծկռտուքին մասնակցելու պատճառով պարեկային ավտոմեքենան նստելու վերաբերյալ օրինական պահանջներին, նրանց առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` բռունցքով և ոտքերով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Ս. Մխիթարյանի ձախ ուսին և կրծքավանդակին` վերջինիս պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք` ձախ ուսահոդի շրջանի արյունազեղման ձևով, միաժամանակ քաշել-պոկել է նրա համազգեստի մասը կազմող ձախ ուսադիրը և վերնաշապիկի կոճակները, այնուհետև ոտքերով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Հ. Սանթրոսյանի ոտքերին` վերջինիս պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք` ձախ սրունքի շրջանի արյունազեղման ձևով։»։
2010թ. նոյեմբերի 4-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունում չի առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում կատարված ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննության արդյունքում պարզվել է, որ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանին իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ հարկ է ճանաչել սահմանափակ մեղսունակ։
Ամբաստանյալ Սմբատ Մարգարյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է` սահմանափակ մեղսունակ, հիվանդության պատճառով ժամկետից շուտ ազատվել է զինվորական ծառայությունից, ամուսնացած է, խնամքին ունի երեք զավակ, որոնցից մեկը` մինչև տասնչորս տարեկան, ընտանիքը գտնվում է սոցիալապես անապահով վիճակում` հաշվառված է «Նպաստ» համակարգում, նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ։
Արագացված դատական քննություն
Ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նա հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։
Տուժողները միջնորդության դեմ չառարկեցին, հայտնեցին նաև, որ ամբաստանյալի հետ հաշտվել են, նրանից որևէ պարտք ու պահանջ չունեն։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իշխանության ներկայացուցիչների նկատմամբ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելը` կապված նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 26-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Մեղսունակ անձը, ով հանցանքը կատարելիս հոգեկան խանգարման հետևանքով չէր կարող ամբողջությամբ գիտակցել իր գործողության (անգործության) փաստացի բնույթն ու հասարակական վտանգավորությունը կամ ղեկավարել դա, ենթակա է քրեական պատասխանատվության։
2. Սահմանափակ մեղսունակությունը, որպես մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնվում պատիժ նշանակելիս և կարող է հիմք դառնալ պատժի հետ միաժամանակ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց նշանակելու համար։»։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները` ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, ամուսնացած է, խնամքին ունի երեք զավակ, բնութագրվում է դրական, տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար։ Որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, սահմանափակ մեղսունակ լինելը, տուժողների հետ հաշտվելու և նրանց կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունենալու հանգամանքը։ Որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։
Հաշվի առնելով գործի հանգամանքներն ու հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարած լինելը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատժի` ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի, քանի որ տվյալ դեպքում պատժի նվազ խիստ տեսակը` տուգանքը, չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ 04.10.2010թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Ս. Մխիթարյանի վերնաշապիկը ենթակա է վերադարձման նրան։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. օգոստոսի 15 -ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Ս. Մխիթարյանի վերնաշապիկը վերադարձնել նրան։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0291/01/10
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 05-11-2010 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0291/01/10 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13140510 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Մեղարդում է այն բանի համար, որ չենթարկվելով ոստիկանության ներկայացուցիչ հանդիսացողՍ. Մխիթարյանի և Հ. Սանթրոսյանի հետ ծեծկռտուքի են բռնվել դիտավորությամբ հարվածել են միմյանց |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Սմբատ |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
| Հայրանուն | Մուշեղի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 15.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 05-11-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 08-11-2010 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 08-11-2010 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 08-11-2010 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 03-12-2010 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սմբատ |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գևորգ |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հակոբ |
| Ազգանուն | Սանթրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Մխիթարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-12-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 06-12-2010 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Սմբատ |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 06-12-2010 |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 6 դեկտեմբերի 2010 ք. Երևան ԵԿԴ-0291/01/10 Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով. նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան, քարտուղար` Տ. Գրիգորյան, մեղադրող` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Է. Հարությունյան, պաշտպան` Գ. Մելքոնյան, տուժողներ` Հ. Սանթրոսյան, Ս. Մխիթարյան, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի` ծնված 1966թ. օգոստոսի 30-ին Երևանում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, սահմանափակ մեղսունակ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, բնակվել է Երևանի Նորքի 6-րդ փողոցի թիվ 5 տանը, կալանքի տակ է 2010թ. օգոստոսի 15-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Գործի դատավարական նախապատմությունը Թիվ 13140510 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2010թ. օգոստոսի 15-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Սմբատ Մարգարյանի կողմից իշխանության ներկայացուցիչների նկատմամբ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու փաստի առթիվ։ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար, որ «նա` 2010թ. օգոստոսի 15-ին, ժամը 03.00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Նորքի Արմենակյան փողոցում գտնվող «Սուրբ Մարիամ Աստվածածին» եկեղեցու մոտակայքում, չենթարկվելով իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող և տվյալ վայրում իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարող ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի պահպանության բաժանմունքի ոստիկան Սերգեյ Վարդանի Մխիթարյանի և ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի ավագ ոստիկան Հակոբ Զավենի Սանթրոսյանի կողմից ներկայացված` նույն վայրում տեղի ունեցած ծեծկռտուքին մասնակցելու պատճառով պարեկային ավտոմեքենան նստելու վերաբերյալ օրինական պահանջներին, նրանց առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` բռունցքով և ոտքերով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Ս. Մխիթարյանի ձախ ուսին և կրծքավանդակին` վերջինիս պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք` ձախ ուսահոդի շրջանի արյունազեղման ձևով, միաժամանակ քաշել-պոկել է նրա համազգեստի մասը կազմող ձախ ուսադիրը և վերնաշապիկի կոճակները, այնուհետև ոտքերով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Հ. Սանթրոսյանի ոտքերին` վերջինիս պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք` ձախ սրունքի շրջանի արյունազեղման ձևով։»։ 2010թ. նոյեմբերի 4-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունում չի առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։ Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում կատարված ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննության արդյունքում պարզվել է, որ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանին իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ հարկ է ճանաչել սահմանափակ մեղսունակ։ Ամբաստանյալ Սմբատ Մարգարյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է` սահմանափակ մեղսունակ, հիվանդության պատճառով ժամկետից շուտ ազատվել է զինվորական ծառայությունից, ամուսնացած է, խնամքին ունի երեք զավակ, որոնցից մեկը` մինչև տասնչորս տարեկան, ընտանիքը գտնվում է սոցիալապես անապահով վիճակում` հաշվառված է «Նպաստ» համակարգում, նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ։ Արագացված դատական քննություն Ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նա հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։ Տուժողները միջնորդության դեմ չառարկեցին, հայտնեցին նաև, որ ամբաստանյալի հետ հաշտվել են, նրանից որևէ պարտք ու պահանջ չունեն։ Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։ Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք։ Դատարանի իրավական վերլուծությունները Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իշխանության ներկայացուցիչների նկատմամբ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելը` կապված նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 26-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Մեղսունակ անձը, ով հանցանքը կատարելիս հոգեկան խանգարման հետևանքով չէր կարող ամբողջությամբ գիտակցել իր գործողության (անգործության) փաստացի բնույթն ու հասարակական վտանգավորությունը կամ ղեկավարել դա, ենթակա է քրեական պատասխանատվության։ 2. Սահմանափակ մեղսունակությունը, որպես մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնվում պատիժ նշանակելիս և կարող է հիմք դառնալ պատժի հետ միաժամանակ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց նշանակելու համար։»։ Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները` ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, ամուսնացած է, խնամքին ունի երեք զավակ, բնութագրվում է դրական, տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար։ Որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, սահմանափակ մեղսունակ լինելը, տուժողների հետ հաշտվելու և նրանց կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունենալու հանգամանքը։ Որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։ Հաշվի առնելով գործի հանգամանքներն ու հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարած լինելը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատժի` ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի, քանի որ տվյալ դեպքում պատժի նվազ խիստ տեսակը` տուգանքը, չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։ Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։ Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ 04.10.2010թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Ս. Մխիթարյանի վերնաշապիկը ենթակա է վերադարձման նրան։ Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը` Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. օգոստոսի 15 -ից։ Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Ս. Մխիթարյանի վերնաշապիկը վերադարձնել նրան։ Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 06-12-2010 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 29-12-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 314 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 29-12-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 314 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-33895 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 13-01-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 12-03-2011 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 15-03-2011 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 22-03-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 356 |
| Գործին կից նյութերը | Սմբատ Մարգարյանի անձնագիրը կցված է քր. գործին |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 22-03-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 356 |
| Գործին կից նյութերը | Սմբատ Մարգարյանի անձնագիրը կցված է քր. գործին |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0291/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 23-12-2010 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 23-12-2010 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Է |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Սմբատ Մարգարյան Փոփոխել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի /ՀՀ քր.օր 316 հոդ. 1-ին մասով - 6 ամիս ազ. / վերաբերյալ 06.12..2010թ. դատավճիռը , կատարված արարքի բնույթին և վտանգավորությանը համապատասխան Սմբատ Մարգարյաի նկատմամբ նշանակել համաչափ պատիժ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 24-12-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 10-01-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | ամբաստանյաի անձնագիրը |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 11-01-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 21-01-2011 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 11-01-2011 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 21-01-2011 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Սմբատ |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ հ. ԵԿԴ/0291/01/10 Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 21 հունվարի 2011թ. ք. Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Է.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Է.Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը 15.08.2010թ. Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 13140510 քրեական գործը: 17.08.2010թ. որոշմամբ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Նույն օրը, Երևանի կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ Ս.Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը: 2010թ. նոյեմբերի 04-ին թիվ 13140510 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ` դատարան/: Դատարանի 2010թվականի դեկտեմբերի 06-ի դատավճռով՝ ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 6/վեց/ ամիս ժամկետով: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Պատժի սկիզբը հասշվվել է 2010թ. օգոստոսի 15-ից: Սմբատ Մարգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Վճռվել է նաև դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Ս.Մխիթարյանի վերնաշապիկը վերադարձնել նրան: Քրեական գործի քննությունը անցկացվել է արագացված դատավարության կարգով։ Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ 23.12.2010թ. ԵրևանիՄ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Է.Հարությունյանը բերել է վերաքննիչ բողոք: Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել։ Վերաքննիչ դատարանի 11.01.2011թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։ 2.Գործի փաստական հանգամանքները Ամբաստանյալ Սմբատ Մարգարյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա 2010թ. օգոստոսի 15-ին, ժամը 03.00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Նորքի Արմենակյան փողոցում գտնվող “Սուրբ Մարիամ Աստվածածին” եկեղեցու մոտակայքում, չենթարկվելով իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող և տվյալ վայրում իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարող ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի պահպանության բաժանմունքի ոստիկան Սերգեյ Վարդանի Մխիթարյանի և ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի ավագ ոստիկան Հակոբ Զավենի Սանթրոսյանի կողմից ներկայացված` նույն վայրում տեղի ունեցած ծեծկռտուքին մասնակցելու պատճառով պարեկային ավտոմեքենան նստելու վերաբերյալ օրինական պահանջներին, նրանց առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` բռունցքով և ոտքերով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Ս. Մխիթարյանի ձախ ուսին և կրծքավանդակին` վերջինիս պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք` ձախ ուսահոդի շրջանի արյունազեղման ձևով, միաժամանակ քաշել-պոկել է նրա համազգեստի մասը կազմող ձախ ուսադիրը և վերնաշապիկի կոճակները, այնուհետև ոտքերով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Հ. Սանթրոսյանի ոտքերին` վերջինիս պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք` ձախ սրունքի շրջանի արյունազեղման ձևով։ 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով: Բողոք բերած անձը գտնում է, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից ամբաստանյալ Ս.Մարգարյանի նկատմամբ նշանակված պատժաչափն անարդարացի է`ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, այն չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանն ու հասարակական վտանգավորությանը և դատական ակտը պատժի մասով ենթակա է բեկանման, հետևյալ պատճառաբանությամբ. Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանի կողմից որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք գնահատված տուժողների հետ հաշտվելու և վերջիններիս կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պատք ու պահանջ չունենալու մասին փաստարկը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման դեպքում չի կարող դիտվել որպես մեղմացնող հանգամանք, քանի որ նշված հանցագործությամբ ոտնձգություն է կատարվել կառավարման բնականոն գործունեության դեմ: Այս պայմաններում գտել է, որ դատարանը Սմբատ Մարգարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժաչափով խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով սահմանված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, համաձայն որի հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Խախտվել է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված դրույթը, ըստ որի հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում`հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները: Բացի այդ, խախտվել է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված դրույթը` համաձայն որի հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Նշանակված պատիժը չի բխում նաև արդարադատության արդյունավետության շահերից: Ելնելով վերոգրյալներից բողոք բերած անձը խնդրել է` պատժի մասով փոփոխել ամբաստանյալ Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի վերաբերյալ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 06.12.2010թ. դատական ակտը և վերջինիս նկատմամբ նշանակել կատարած արարքի բնույթին և վտանգավորությանը համաչափ պատիժ: 4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները չեն կարող սույն քրեական գործի շրջանակներում բավարար հիմք հանդիսանալ դատավճիռը ամբաստանյալ Սմբատ Մարգարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը խստացման առումով բեկանելու կամ փոփոխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է սահմանում իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավորի նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու կամ այդպիսի բռնություն գործադրելու սպառնալիքի համար` կապված իշխանության ներկայացուցչի կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ, ինչպես նաև իշխանության ներկայացուցչին` օրենքով նրա վրա դրված պարտականությունները կատարելու ժամանակ խոչընդոտելու համար: Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ իշխանության ներկայացուցիչների նկատմամբ կատարվող` կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործությունների անմիջական օբյեկտ են հանդիսանում կառավարման նորմալ գործունեության, ինչպես նաև իշխանության ներկայացուցիչների կողմից կառավարման հետ կապված իրենց լիազորությունների նորմալ իրականացման ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունները, իսկ որպես լրացուցիչ օբյեկտ հանդես են գալիս իշխանության ներկայացուցիչների (նրանց մերձավորների) կյանքը, առողջությունը, պատիվն ու արժանապատվությունը: Քննարկվող հանցագործություններից տուժող են հանդիսանում իշխանության ներկայացուցիչները, ինչպես նաև նրանց մերձավորները: Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` “Տուժող է ճանաչվում այն անձը, ում քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով անմիջականորեն պատճառվել է բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս: Տուժող է ճանաչվում նաև այն անձը, ում կարող էր անմիջականորեն պատճառվել բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս, եթե ավարտվեր քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարք կատարելը”: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` “Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն սույն հոդվածի առաջին մասում”: Այս պայմաններում վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը իրավացիորեն սույն գործով տուժողների հետ հաշտվելու հանգամանքը դիտել է որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, քանի որ այն բխում է ինչպես գործի փաստական հանգամանքներից ու տվյալներից, այնպես էլ գործող օրենսդրության պահանջներից: Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Ս.Մարգարյանի նշատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, վերջինիս անձը բնութագրող տվյալները` այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, ամուսնացած է, խնամքին ունի երեք զավակ, բնութագրվում է դրական, տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է: Դատարանը որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առել խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, սահմանափակ մեղսունակ լինելը, տուժողների հետ հաշտվելու և նրանց կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունենալու հանգամանքը: Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել այն, որ վերջինս հանցանքը կատարել է ալկոհոլի ազդեցության տակ: Վերաքննիչ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ հոդվածների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Ս.Մարգարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, գտնում է, որ դատարանի կողմից սույն գործի շրջանակներում ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը արդարացի է ու համաչափ և այն խստացման առումով փոփոխելու հիմքեր չկան, ուստի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ: Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ս.Մարգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ: Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. դեկտեմբերի 06-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Սմբատ Մուշեղի Մարգարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ: Սմբատ Մարգարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է՝ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 21-01-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 02-03-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 314 թերթ |
| Գործին կից նյութեր | ամբաստանյալի անձնագիրը |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 02-03-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 351 թերթից |
| Գործին կից նյութերը | ամբաստանյալի անձնագիրը: |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-2751/11 |