Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0269/01/10
Վիճակագրական տողի համար :
11.3
Պատասխանող
Աղաբեկ Ալոյան
Աղաբեկ Ալոյան Ռուբենի
Վարդան Ֆահրադյան Աշոտի
Վարդան Ֆահրադյան
Աղաբեկ Ալոյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մանուշակ Պետրոսյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մանուշակ Պետրոսյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-10-28 | 11:00 | 5 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2010-11-11 | 12:00 | 4 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2010-12-17 | 14:00 | 4 |
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
28 հոկտեմբերի 2011 թ. ԵԿԴ/0269/01/10 . ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում ՀՀ ԱՆ <<Կոշ>> ՔԿՀ-ի դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական ստուգման ենթարկելով Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.12.2010թ. դատավճիռը վերանայելու մասին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի օգոստոսի 17-ի որոշման օրինականությունը և հիմնավորվածությունը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հետևյալ արարքների համար, <<որ 2009թ. գարնանը Հրայր Աբրահամի Իսրաելյանի հետ պայմանավորվածության համաձայն, վերջինիս Ֆրանսիա մեկնելուց հետո, 2010թ. հունվար ամսին, գործածելու և իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Ֆրանսիայից ժամանած պատահական մի քաղաքացու միջոցով մաքսանենգ ճանապարհով Հրայր Իսրայելյանի կողմից Հայաստան ուղարկված խոշոր չափերի` ընդհանուր` մոտ 8 գրամ, յուրաքանչյուրը մոտ 1.6 գրամ քաշով թվով 5 հատ <<մեթադոնի>> դեղահաբեր, որից մոտ 7.26 գրամը 2010թ. հունվար-օգոստոս ամիսների ընթացքում գործածել է կուլ տալու միջոցով, իսկ զգալի չափի` մոտ 0.74 գրամ <<մեթադոնը>> 2010թ. օգոստոսի 5-ին, Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանում գործող <<Հայբիզնեսբանկ>> ՓԲԸ Շենգավիթի մասնաճյուղի շենքում, ապօրինի, անհատույց իրացրել է Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանին>>:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` ԵԿԴ/0269/01/10 քրեական գործով 17.12.2010թ. կայացված դատավճռով Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը դատապարտվել է` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010թ. օգոստոսի 6-ից:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011թ. ապրիլի 30-ի որոշմամբ, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 17-ի վերոհիշյալ դատավճիռը թողնվել է անփոփոխ, իսկ վերաքննիչ բողոքը մերժվել է:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 17-ի դատավճիռն օրինական ուժի մեջ է մտել 2011 թվականի մայիսի 2-ին։
Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ներկայումս կրում է ՀՀ ԱՆ <<Կոշ>> քրեակատարողական հիմնարկում:
Դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը դիմել է դատարան` 17.12.2010թ. դատավճիռը <<Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին>> 23.05.2011թ. ընդունված օրենքին համապատասխան վերանայելու խնդրանքով:
Դատարանի 17.08.2011թ. որոշմամբ դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի դիմումը մերժվել է` անհիմն լինելու պատճառով:
23.09.2011թ. դատարան է ստացվել դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի 17.09.2011թ. միջնորդությունը` դատարանի 17.08.2011թ. որոշման բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու խնդրանքի մասին:
Դատարանի 03.10.2011թ. որոշմամբ դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի միջնորդությունը` դատարանի 17.08.2011թ. որոշման բողոքարկման իր կողմից բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին, բավարարվել է:
Դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Բողոքաբերը գտնում է, որ որոշումն անհիմն է և ենթակա վերանայման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ինքն ազատամարտիկ է, որի վերաբերյալ ունի բոլոր փաստաթղթերը, իր խնամքի տակ են գտնվում 2 անչափահաս երեխաները, հայրը, մայրը և կինը, իր աջ ախքն ապակյա է, որից զրկվել է պատերազմական գործողությունների ընթացքում, բացի այդ իր մարմնում տվյալ պահին առկա են արկի բեկորներ:
Բողոքի հեղինակը նաև հայտնել է, որ դատարանի կողմից անտեսվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը:
Խնդրել է վերանայել դատարանի 17.08.2011թ. որոշումը` իր նկատմամբ պատժաչափը կրճատելու, մեղմացնելու կամ դատարանից ազատելու իմաստովդատավճիռը և իր նկատմամբ համաչափ պատիժ նշանակել:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ուսումնասիրելով գործի նյութերը, այդ թվում առաջին ատյանի դատարանի որոշումը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերն ու հիմնավորումները, հանգում է այն հետևության, որ դատապարտյալ Ա.Ալոյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
<<ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին>> 2011 թվականի մայիսի 23-ի ՀՀ օրենքով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի այն հոդվածները, որոնցով դատապարտվել է Աղաբեկ Ալոյանը, որևէ փոփոխության չեն ենթարկվել և չեն լրացվել:
Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանն գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը դիմումը քննելիս իրավացիորեն հանգել է այն հետևության, որ դատապարտյալ Աղաբեկ Ալոյանի դիմումն անհիմն է և ենթակա է մերժման:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ սույն գործով թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կհանգեցնեին դատական սխալի, ուստի գտնում է, որ դատարանի որոշումն օրինական է ու հիմնավորված և այն բեկանելու, իսկ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.12.2010թ. դատավճիռը վերանայելու մասին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի օգոստոսի 17-ի որոշումը թողնել օրինական ուժի մեջ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու պահից 15-օրյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
28 հոկտեմբերի 2011 թ. ԵԿԴ/0269/01/10 . ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում ՀՀ ԱՆ <<Կոշ>> ՔԿՀ-ի դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական ստուգման ենթարկելով Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.12.2010թ. դատավճիռը վերանայելու մասին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի օգոստոսի 17-ի որոշման օրինականությունը և հիմնավորվածությունը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հետևյալ արարքների համար, <<որ 2009թ. գարնանը Հրայր Աբրահամի Իսրաելյանի հետ պայմանավորվածության համաձայն, վերջինիս Ֆրանսիա մեկնելուց հետո, 2010թ. հունվար ամսին, գործածելու և իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Ֆրանսիայից ժամանած պատահական մի քաղաքացու միջոցով մաքսանենգ ճանապարհով Հրայր Իսրայելյանի կողմից Հայաստան ուղարկված խոշոր չափերի` ընդհանուր` մոտ 8 գրամ, յուրաքանչյուրը մոտ 1.6 գրամ քաշով թվով 5 հատ <<մեթադոնի>> դեղահաբեր, որից մոտ 7.26 գրամը 2010թ. հունվար-օգոստոս ամիսների ընթացքում գործածել է կուլ տալու միջոցով, իսկ զգալի չափի` մոտ 0.74 գրամ <<մեթադոնը>> 2010թ. օգոստոսի 5-ին, Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանում գործող <<Հայբիզնեսբանկ>> ՓԲԸ Շենգավիթի մասնաճյուղի շենքում, ապօրինի, անհատույց իրացրել է Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանին>>:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` ԵԿԴ/0269/01/10 քրեական գործով 17.12.2010թ. կայացված դատավճռով Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը դատապարտվել է` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010թ. օգոստոսի 6-ից:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011թ. ապրիլի 30-ի որոշմամբ, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 17-ի վերոհիշյալ դատավճիռը թողնվել է անփոփոխ, իսկ վերաքննիչ բողոքը մերժվել է:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 17-ի դատավճիռն օրինական ուժի մեջ է մտել 2011 թվականի մայիսի 2-ին։
Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ներկայումս կրում է ՀՀ ԱՆ <<Կոշ>> քրեակատարողական հիմնարկում:
Դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը դիմել է դատարան` 17.12.2010թ. դատավճիռը <<Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին>> 23.05.2011թ. ընդունված օրենքին համապատասխան վերանայելու խնդրանքով:
Դատարանի 17.08.2011թ. որոշմամբ դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի դիմումը մերժվել է` անհիմն լինելու պատճառով:
23.09.2011թ. դատարան է ստացվել դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի 17.09.2011թ. միջնորդությունը` դատարանի 17.08.2011թ. որոշման բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու խնդրանքի մասին:
Դատարանի 03.10.2011թ. որոշմամբ դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի միջնորդությունը` դատարանի 17.08.2011թ. որոշման բողոքարկման իր կողմից բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին, բավարարվել է:
Դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Բողոքաբերը գտնում է, որ որոշումն անհիմն է և ենթակա վերանայման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ինքն ազատամարտիկ է, որի վերաբերյալ ունի բոլոր փաստաթղթերը, իր խնամքի տակ են գտնվում 2 անչափահաս երեխաները, հայրը, մայրը և կինը, իր աջ ախքն ապակյա է, որից զրկվել է պատերազմական գործողությունների ընթացքում, բացի այդ իր մարմնում տվյալ պահին առկա են արկի բեկորներ:
Բողոքի հեղինակը նաև հայտնել է, որ դատարանի կողմից անտեսվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը:
Խնդրել է վերանայել դատարանի 17.08.2011թ. որոշումը` իր նկատմամբ պատժաչափը կրճատելու, մեղմացնելու կամ դատարանից ազատելու իմաստովդատավճիռը և իր նկատմամբ համաչափ պատիժ նշանակել:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ուսումնասիրելով գործի նյութերը, այդ թվում առաջին ատյանի դատարանի որոշումը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերն ու հիմնավորումները, հանգում է այն հետևության, որ դատապարտյալ Ա.Ալոյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
<<ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին>> 2011 թվականի մայիսի 23-ի ՀՀ օրենքով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի այն հոդվածները, որոնցով դատապարտվել է Աղաբեկ Ալոյանը, որևէ փոփոխության չեն ենթարկվել և չեն լրացվել:
Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանն գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը դիմումը քննելիս իրավացիորեն հանգել է այն հետևության, որ դատապարտյալ Աղաբեկ Ալոյանի դիմումն անհիմն է և ենթակա է մերժման:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ սույն գործով թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կհանգեցնեին դատական սխալի, ուստի գտնում է, որ դատարանի որոշումն օրինական է ու հիմնավորված և այն բեկանելու, իսկ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.12.2010թ. դատավճիռը վերանայելու մասին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի օգոստոսի 17-ի որոշումը թողնել օրինական ուժի մեջ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու պահից 15-օրյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
17 դեկտեմբերի 2010թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0269/01/10
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Տ. Գրիգորյան,
մեղադրող`
ՀՀ գլխավոր դատախազության
թմրամիջոցների ապօրինի
շրջանառության հանցագործությունների
գործերով բաժնի դատախազ Մ. Հակոբյան,
պաշտպաններ` Վ. Ենգիբարյան,
Ա. Հովհաննիսյան,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
1. Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի`
ծնված 1975թ. հունիսի 3-ին Կոտայքի մարզի Քասախ գյուղում, հայ, Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, վատառողջ, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, դատվածություն չունի, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է ՌԴ, Սամարայի մարզի Չապաևսկ քաղաքի Կրուպսկայա փողոցի թիվ 18 տուն` հասցեում, փաստացի բնակվել է Կոտայքի մարզի Քասախ գյուղի Գ. Նժդեհի անվան փողոցի թիվ 20 շենքի թիվ 18 բնակարանում, կալանքի տակ է 06.08.2010թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով,
2. Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանի`
ծնված 1971թ. սեպտեմբերի 18-ին Երևանում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, բնակվում է Երևանի Ավան թաղամասի Դուրյան փողոցի թիվ 48 շենքի թիվ 27 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 69106310 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում հարուցվել է 2010թ. օգոստոսի 06-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 2.1 ենթակետով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի կողմից ապօրինի կերպով թմամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու, ինչպես նաև Մխիթար Աբրահամի Սամսոնյանի հետ նախնական համաձայնությամբ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանին զգալի չափի` 0,37 գրամ «մետադոն» տեսակի թմամիջոց իրացնելու դեպքերի առթիվ։
Քննիչի 2010թ. հոկտեմբերի 4-ի որոշմամբ, թիվ 69106310 քրեական գործով Հրայր Աբրահամի Իսրայելյանի կողմից ՀՀ մաքսային սահմանով, մաքսանենգ ճանապարհով, մաքսային հսկողությունից թաքցնելով խոշոր չափերի` մոտ 8 գրամ «մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց Հայաստան առաքելու, այն ապօրինի Աղաբեկ Ալոյանին իրացնելու վերաբերյալ մասը կարճվել է, Հ. Իսրայելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրա մահվան պատճառաբանությամբ։
Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հետևյալ արարքների համար, «որ 2009թ. գարնանը Հրայր Աբրահամի Իսրաելյանի հետ պայմանավորվածության համաձայն, վերջինիս Ֆրանսիա մեկնելուց հետո, 2010թ. հունվար ամսին, գործածելու և իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Ֆրանսիայից ժամանած պատահական մի քաղաքացու միջոցով մաքսանենգ ճանապարհով Հրայր Իսրայելյանի կողմից Հայաստան ուղարկված խոշոր չափերի` ընդհանուր` մոտ 8 գրամ, յուրաքանչյուրը մոտ 1.6 գրամ քաշով թվով 5 հատ «մեթադոնի» դեղահաբեր, որից մոտ 7.26 գրամը 2010թ. հունվար-օգոստոս ամիսների ընթացքում գործածել է կուլ տալու միջոցով, իսկ զգալի չափի` մոտ 0.74 գրամ «մեթադոնը» 2010թ. օգոստոսի 5-ին, Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանում գործող «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲԸ Շենգավիթի մասնաճյուղի շենքում, ապօրինի, անհատույց իրացրել է Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանին։»։
Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար, «որ 2010թ. օգոստոսի 5-ին, Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանում գործող «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության Շենգավիթի մասնաճյուղում, իր աշխատասենյակում, Կոտայքի Մարզի Քասախ գյուղի բնակիչ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանից առանց իրացնելու նպատակի, իր գործածման համար ապօրինի ձեռք է բերել և պահել զգալի չափի` մոտ 0.74 գրամ «մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց, որից զգալի չափի` մոտ 0.37 գրամը նույն օրն իր աշխատասենյակում գործածել է կուլ տալու միջոցով, իսկ մնացած` զգալի չափի` 0.37 գրամ քանակությունը շարունակել է ապօրինի պահել իր տաբատի գրպանում, որը նույն օրը հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ աշխատակիցների կողմից` նրա անձնական խուզարկությամբ։»։
Քրեական գործի նախաքննությամբ պարզվել է, որ Ա. Ալոյանը տառապում է «ափիոնային թմրամոլությամբ» և հարկադիր բուժման կարիք ունի։
2010թ. հոկտեմբերի 14-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունում չի առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։
Արագացված դատական քննություն
Ամբաստանյալներ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը և Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանը միջնորդեցին դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նրանցից յուրաքանչյուրը հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալներից Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքներ։
Ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը վատառողջ է` 1994թ. հունվարի 8-ին, 19 տարեկան հասակում, ՀՀ սահմանների մոտ ընթացած մարտերի ժամանակ ստացել է հրազենային, կույր բեկորային վիրավորում պարանոցի շրջանում, ՀՀ պաշտպանության նախարարի 1996թ. դեկտեմբերի 20-ի թիվ 586 հրամանով պարգևատրվել է «1992-1994թ.թ. մարտական գործողությունների մասնակից» կրծքանշանով, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, բնութագրվում է դրական։
Ամբաստանյալ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանը նախկինում դատված չի եղել, ամուսնացած է, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, բնութագրվում է դրական, նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը և հանցագործության մյուս հանցակցին մերկացնելուն, որն արտահայտվել է նաև գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Առաջադրված մեղադրանքներն ամբաստանյալներ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի և Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելը և դրանք ապօրինի իրացնելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանց իրացնելու նպատակի խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելը և պահելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելը և պահելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները` ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործություններից յուրաքանչյուրի համար պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա վատառողջ է` 1994թ. հունվարի 8-ին, 19 տարեկան հասակում, ՀՀ սահմանների մոտ ընթացած մարտերի ժամանակ ստացել է հրազենային, կույր բեկորային վիրավորում պարանոցի շրջանում, ՀՀ պաշտպանության նախարարի 1996թ. դեկտեմբերի 20-ի թիվ 586 հրամանով պարգևատրվել է «1992-1994թ.թ. մարտական գործողությունների մասնակից» կրծքանշանով, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաների առկայությունը, իսկ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Ամբաստանյալ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաների առկայությունը, հանցագործությունը բացահայտելուն և հանցագործության մյուս հանցակցին մերկացնելուն աջակցելը, որն արտահայտվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով, գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով, իսկ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Վերը նշվածները հիմք են եզրակացնելու համար, որ այդ պայմաններում Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանի կողմից կատարված հանցագործության հանրորեն վտանգավորության աստիճանը նվազել է և հնարավոր է հանգել հետևության, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա նկատմամբ նշանակվող ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու` հետևյալ հիմնավորմամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-12407 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008թ. փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Հաշվի առնելով գործի հանգամանքներն ու վերոգրյալը` դատարանը հանգում է հետևության, որ իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի համար ամբաստանյալ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանը ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, սակայն նպատակահարմար չէ ազատազրկման ձևով պատիժը Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանի կողմից կրելը, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով պատիժը պետք է նրա նկատմամբ պայմանականորեն չկիրառվի։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ 30.09.2010թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, 0,37 գրամ քաշով «մեթադոն» տեսակի թմրամիջոցը ենթակա է ոչնչացման։
Քննարկելով խափանման միջոցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Ամբաստանյալ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քննարկելով ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ հարկադրական բուժում կիրառելու հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է կիրառել հարկադրական բուժում թմրամոլության դեմ։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. օգոստոսի 6-ից։
Ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ կիրառել հարկադրական բուժում` թմրամոլության դեմ։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանին պարտավորեցնել չփոխել մշտական բնակության վայրը` նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց ճանաչված, 0,37 գրամ քաշով «մեթադոն» տեսակի թմրամիջոցը` ոչնչացնել։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
17 դեկտեմբերի 2010թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0269/01/10
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Տ. Գրիգորյան,
մեղադրող`
ՀՀ գլխավոր դատախազության
թմրամիջոցների ապօրինի
շրջանառության հանցագործությունների
գործերով բաժնի դատախազ Մ. Հակոբյան,
պաշտպաններ` Վ. Ենգիբարյան,
Ա. Հովհաննիսյան,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
1. Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի`
ծնված 1975թ. հունիսի 3-ին Կոտայքի մարզի Քասախ գյուղում, հայ, Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, վատառողջ, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, դատվածություն չունի, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է ՌԴ, Սամարայի մարզի Չապաևսկ քաղաքի Կրուպսկայա փողոցի թիվ 18 տուն` հասցեում, փաստացի բնակվել է Կոտայքի մարզի Քասախ գյուղի Գ. Նժդեհի անվան փողոցի թիվ 20 շենքի թիվ 18 բնակարանում, կալանքի տակ է 06.08.2010թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով,
2. Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանի`
ծնված 1971թ. սեպտեմբերի 18-ին Երևանում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, բնակվում է Երևանի Ավան թաղամասի Դուրյան փողոցի թիվ 48 շենքի թիվ 27 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 69106310 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում հարուցվել է 2010թ. օգոստոսի 06-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 2.1 ենթակետով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի կողմից ապօրինի կերպով թմամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու, ինչպես նաև Մխիթար Աբրահամի Սամսոնյանի հետ նախնական համաձայնությամբ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանին զգալի չափի` 0,37 գրամ «մետադոն» տեսակի թմամիջոց իրացնելու դեպքերի առթիվ։
Քննիչի 2010թ. հոկտեմբերի 4-ի որոշմամբ, թիվ 69106310 քրեական գործով Հրայր Աբրահամի Իսրայելյանի կողմից ՀՀ մաքսային սահմանով, մաքսանենգ ճանապարհով, մաքսային հսկողությունից թաքցնելով խոշոր չափերի` մոտ 8 գրամ «մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց Հայաստան առաքելու, այն ապօրինի Աղաբեկ Ալոյանին իրացնելու վերաբերյալ մասը կարճվել է, Հ. Իսրայելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրա մահվան պատճառաբանությամբ։
Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հետևյալ արարքների համար, «որ 2009թ. գարնանը Հրայր Աբրահամի Իսրաելյանի հետ պայմանավորվածության համաձայն, վերջինիս Ֆրանսիա մեկնելուց հետո, 2010թ. հունվար ամսին, գործածելու և իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Ֆրանսիայից ժամանած պատահական մի քաղաքացու միջոցով մաքսանենգ ճանապարհով Հրայր Իսրայելյանի կողմից Հայաստան ուղարկված խոշոր չափերի` ընդհանուր` մոտ 8 գրամ, յուրաքանչյուրը մոտ 1.6 գրամ քաշով թվով 5 հատ «մեթադոնի» դեղահաբեր, որից մոտ 7.26 գրամը 2010թ. հունվար-օգոստոս ամիսների ընթացքում գործածել է կուլ տալու միջոցով, իսկ զգալի չափի` մոտ 0.74 գրամ «մեթադոնը» 2010թ. օգոստոսի 5-ին, Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանում գործող «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲԸ Շենգավիթի մասնաճյուղի շենքում, ապօրինի, անհատույց իրացրել է Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանին։»։
Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար, «որ 2010թ. օգոստոսի 5-ին, Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանում գործող «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության Շենգավիթի մասնաճյուղում, իր աշխատասենյակում, Կոտայքի Մարզի Քասախ գյուղի բնակիչ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանից առանց իրացնելու նպատակի, իր գործածման համար ապօրինի ձեռք է բերել և պահել զգալի չափի` մոտ 0.74 գրամ «մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց, որից զգալի չափի` մոտ 0.37 գրամը նույն օրն իր աշխատասենյակում գործածել է կուլ տալու միջոցով, իսկ մնացած` զգալի չափի` 0.37 գրամ քանակությունը շարունակել է ապօրինի պահել իր տաբատի գրպանում, որը նույն օրը հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ աշխատակիցների կողմից` նրա անձնական խուզարկությամբ։»։
Քրեական գործի նախաքննությամբ պարզվել է, որ Ա. Ալոյանը տառապում է «ափիոնային թմրամոլությամբ» և հարկադիր բուժման կարիք ունի։
2010թ. հոկտեմբերի 14-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունում չի առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։
Արագացված դատական քննություն
Ամբաստանյալներ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը և Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանը միջնորդեցին դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նրանցից յուրաքանչյուրը հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալներից Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքներ։
Ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը վատառողջ է` 1994թ. հունվարի 8-ին, 19 տարեկան հասակում, ՀՀ սահմանների մոտ ընթացած մարտերի ժամանակ ստացել է հրազենային, կույր բեկորային վիրավորում պարանոցի շրջանում, ՀՀ պաշտպանության նախարարի 1996թ. դեկտեմբերի 20-ի թիվ 586 հրամանով պարգևատրվել է «1992-1994թ.թ. մարտական գործողությունների մասնակից» կրծքանշանով, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, բնութագրվում է դրական։
Ամբաստանյալ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանը նախկինում դատված չի եղել, ամուսնացած է, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, բնութագրվում է դրական, նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը և հանցագործության մյուս հանցակցին մերկացնելուն, որն արտահայտվել է նաև գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Առաջադրված մեղադրանքներն ամբաստանյալներ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի և Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելը և դրանք ապօրինի իրացնելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանց իրացնելու նպատակի խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելը և պահելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելը և պահելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները` ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործություններից յուրաքանչյուրի համար պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա վատառողջ է` 1994թ. հունվարի 8-ին, 19 տարեկան հասակում, ՀՀ սահմանների մոտ ընթացած մարտերի ժամանակ ստացել է հրազենային, կույր բեկորային վիրավորում պարանոցի շրջանում, ՀՀ պաշտպանության նախարարի 1996թ. դեկտեմբերի 20-ի թիվ 586 հրամանով պարգևատրվել է «1992-1994թ.թ. մարտական գործողությունների մասնակից» կրծքանշանով, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաների առկայությունը, իսկ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Ամբաստանյալ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաների առկայությունը, հանցագործությունը բացահայտելուն և հանցագործության մյուս հանցակցին մերկացնելուն աջակցելը, որն արտահայտվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով, գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով, իսկ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Վերը նշվածները հիմք են եզրակացնելու համար, որ այդ պայմաններում Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանի կողմից կատարված հանցագործության հանրորեն վտանգավորության աստիճանը նվազել է և հնարավոր է հանգել հետևության, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա նկատմամբ նշանակվող ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու` հետևյալ հիմնավորմամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-12407 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008թ. փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Հաշվի առնելով գործի հանգամանքներն ու վերոգրյալը` դատարանը հանգում է հետևության, որ իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի համար ամբաստանյալ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանը ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, սակայն նպատակահարմար չէ ազատազրկման ձևով պատիժը Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանի կողմից կրելը, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով պատիժը պետք է նրա նկատմամբ պայմանականորեն չկիրառվի։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ 30.09.2010թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, 0,37 գրամ քաշով «մեթադոն» տեսակի թմրամիջոցը ենթակա է ոչնչացման։
Քննարկելով խափանման միջոցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Ամբաստանյալ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քննարկելով ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ հարկադրական բուժում կիրառելու հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է կիրառել հարկադրական բուժում թմրամոլության դեմ։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. օգոստոսի 6-ից։
Ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ կիրառել հարկադրական բուժում` թմրամոլության դեմ։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանին պարտավորեցնել չփոխել մշտական բնակության վայրը` նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց ճանաչված, 0,37 գրամ քաշով «մեթադոն» տեսակի թմրամիջոցը` ոչնչացնել։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0269/01/10
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 20-10-2010 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0269/01/10 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | ՀՀ Գլխավոր դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 69106310 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Մեղադրվում են այն բանի համար, որ ֆրանսիայի մի քաղաքացուց ձեռք է բերել և իրացրել խոշոր չափերի հասնող մոտ 8 գրամ թմրանյութ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Աղաբեկ |
| Ազգանուն | Ալոյան |
| Հայրանուն | Ռուբենի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Ֆահրադյան |
| Հայրանուն | Աշոտի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 11.3 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 20-10-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 21-10-2010 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 21-10-2010 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 21-10-2010 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 11-11-2010 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Աղաբեկ |
| Ազգանուն | Ալոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | ֆահրադյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահան |
| Ազգանուն | Ենգիբարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-11-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-12-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-12-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 17-12-2010 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Աղաբեկ |
| Ազգանուն | Ալոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 17-12-2010 |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Ֆահրադյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 17-12-2010 |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Հիմնական պատիժ | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 17 դեկտեմբերի 2010թ. ք. Երևան ԵԿԴ-0269/01/10 Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով. նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան, քարտուղար` Տ. Գրիգորյան, մեղադրող` ՀՀ գլխավոր դատախազության թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների գործերով բաժնի դատախազ Մ. Հակոբյան, պաշտպաններ` Վ. Ենգիբարյան, Ա. Հովհաննիսյան, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց գործն ըստ մեղադրանքի 1. Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի` ծնված 1975թ. հունիսի 3-ին Կոտայքի մարզի Քասախ գյուղում, հայ, Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, վատառողջ, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, դատվածություն չունի, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է ՌԴ, Սամարայի մարզի Չապաևսկ քաղաքի Կրուպսկայա փողոցի թիվ 18 տուն` հասցեում, փաստացի բնակվել է Կոտայքի մարզի Քասախ գյուղի Գ. Նժդեհի անվան փողոցի թիվ 20 շենքի թիվ 18 բնակարանում, կալանքի տակ է 06.08.2010թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 2. Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանի` ծնված 1971թ. սեպտեմբերի 18-ին Երևանում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, բնակվում է Երևանի Ավան թաղամասի Դուրյան փողոցի թիվ 48 շենքի թիվ 27 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Գործի դատավարական նախապատմությունը Թիվ 69106310 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում հարուցվել է 2010թ. օգոստոսի 06-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 2.1 ենթակետով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի կողմից ապօրինի կերպով թմամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու, ինչպես նաև Մխիթար Աբրահամի Սամսոնյանի հետ նախնական համաձայնությամբ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանին զգալի չափի` 0,37 գրամ «մետադոն» տեսակի թմամիջոց իրացնելու դեպքերի առթիվ։ Քննիչի 2010թ. հոկտեմբերի 4-ի որոշմամբ, թիվ 69106310 քրեական գործով Հրայր Աբրահամի Իսրայելյանի կողմից ՀՀ մաքսային սահմանով, մաքսանենգ ճանապարհով, մաքսային հսկողությունից թաքցնելով խոշոր չափերի` մոտ 8 գրամ «մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց Հայաստան առաքելու, այն ապօրինի Աղաբեկ Ալոյանին իրացնելու վերաբերյալ մասը կարճվել է, Հ. Իսրայելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրա մահվան պատճառաբանությամբ։ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հետևյալ արարքների համար, «որ 2009թ. գարնանը Հրայր Աբրահամի Իսրաելյանի հետ պայմանավորվածության համաձայն, վերջինիս Ֆրանսիա մեկնելուց հետո, 2010թ. հունվար ամսին, գործածելու և իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Ֆրանսիայից ժամանած պատահական մի քաղաքացու միջոցով մաքսանենգ ճանապարհով Հրայր Իսրայելյանի կողմից Հայաստան ուղարկված խոշոր չափերի` ընդհանուր` մոտ 8 գրամ, յուրաքանչյուրը մոտ 1.6 գրամ քաշով թվով 5 հատ «մեթադոնի» դեղահաբեր, որից մոտ 7.26 գրամը 2010թ. հունվար-օգոստոս ամիսների ընթացքում գործածել է կուլ տալու միջոցով, իսկ զգալի չափի` մոտ 0.74 գրամ «մեթադոնը» 2010թ. օգոստոսի 5-ին, Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանում գործող «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲԸ Շենգավիթի մասնաճյուղի շենքում, ապօրինի, անհատույց իրացրել է Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանին։»։ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար, «որ 2010թ. օգոստոսի 5-ին, Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանում գործող «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲ ընկերության Շենգավիթի մասնաճյուղում, իր աշխատասենյակում, Կոտայքի Մարզի Քասախ գյուղի բնակիչ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանից առանց իրացնելու նպատակի, իր գործածման համար ապօրինի ձեռք է բերել և պահել զգալի չափի` մոտ 0.74 գրամ «մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց, որից զգալի չափի` մոտ 0.37 գրամը նույն օրն իր աշխատասենյակում գործածել է կուլ տալու միջոցով, իսկ մնացած` զգալի չափի` 0.37 գրամ քանակությունը շարունակել է ապօրինի պահել իր տաբատի գրպանում, որը նույն օրը հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ աշխատակիցների կողմից` նրա անձնական խուզարկությամբ։»։ Քրեական գործի նախաքննությամբ պարզվել է, որ Ա. Ալոյանը տառապում է «ափիոնային թմրամոլությամբ» և հարկադիր բուժման կարիք ունի։ 2010թ. հոկտեմբերի 14-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունում չի առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։ Արագացված դատական քննություն Ամբաստանյալներ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը և Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանը միջնորդեցին դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նրանցից յուրաքանչյուրը հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։ Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։ Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալներից Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքներ։ Ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը վատառողջ է` 1994թ. հունվարի 8-ին, 19 տարեկան հասակում, ՀՀ սահմանների մոտ ընթացած մարտերի ժամանակ ստացել է հրազենային, կույր բեկորային վիրավորում պարանոցի շրջանում, ՀՀ պաշտպանության նախարարի 1996թ. դեկտեմբերի 20-ի թիվ 586 հրամանով պարգևատրվել է «1992-1994թ.թ. մարտական գործողությունների մասնակից» կրծքանշանով, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, բնութագրվում է դրական։ Ամբաստանյալ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանը նախկինում դատված չի եղել, ամուսնացած է, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, բնութագրվում է դրական, նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը և հանցագործության մյուս հանցակցին մերկացնելուն, որն արտահայտվել է նաև գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով։ Դատարանի իրավական վերլուծությունները Առաջադրված մեղադրանքներն ամբաստանյալներ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի և Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելը և դրանք ապօրինի իրացնելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանց իրացնելու նպատակի խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելը և պահելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ Ամբաստանյալ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելը և պահելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ Ուսումնասիրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները` ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործություններից յուրաքանչյուրի համար պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա վատառողջ է` 1994թ. հունվարի 8-ին, 19 տարեկան հասակում, ՀՀ սահմանների մոտ ընթացած մարտերի ժամանակ ստացել է հրազենային, կույր բեկորային վիրավորում պարանոցի շրջանում, ՀՀ պաշտպանության նախարարի 1996թ. դեկտեմբերի 20-ի թիվ 586 հրամանով պարգևատրվել է «1992-1994թ.թ. մարտական գործողությունների մասնակից» կրծքանշանով, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաների առկայությունը, իսկ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։ Ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։ Ամբաստանյալ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաների առկայությունը, հանցագործությունը բացահայտելուն և հանցագործության մյուս հանցակցին մերկացնելուն աջակցելը, որն արտահայտվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով, գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով, իսկ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։ Վերը նշվածները հիմք են եզրակացնելու համար, որ այդ պայմաններում Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանի կողմից կատարված հանցագործության հանրորեն վտանգավորության աստիճանը նվազել է և հնարավոր է հանգել հետևության, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա նկատմամբ նշանակվող ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու` հետևյալ հիմնավորմամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-12407 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008թ. փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։ Հաշվի առնելով գործի հանգամանքներն ու վերոգրյալը` դատարանը հանգում է հետևության, որ իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի համար ամբաստանյալ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանը ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, սակայն նպատակահարմար չէ ազատազրկման ձևով պատիժը Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանի կողմից կրելը, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով պատիժը պետք է նրա նկատմամբ պայմանականորեն չկիրառվի։ Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։ Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ 30.09.2010թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, 0,37 գրամ քաշով «մեթադոն» տեսակի թմրամիջոցը ենթակա է ոչնչացման։ Քննարկելով խափանման միջոցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Ամբաստանյալ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Քննարկելով ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ հարկադրական բուժում կիրառելու հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է կիրառել հարկադրական բուժում թմրամոլության դեմ։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը` Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. օգոստոսի 6-ից։ Ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ կիրառել հարկադրական բուժում` թմրամոլության դեմ։ Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Ամբաստանյալ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանին պարտավորեցնել չփոխել մշտական բնակության վայրը` նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա։ Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց ճանաչված, 0,37 գրամ քաշով «մեթադոն» տեսակի թմրամիջոցը` ոչնչացնել։ Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 17-12-2010 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 17-01-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 285, 82 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 17-01-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 285, 82 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-856 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 18-01-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 14-06-2011 |
|---|
ՀՀ քրեական օրենսգրքի փոփոխություններին և լրացումներին համապատասխանեցում
| Ամսաթիվ | 22-06-2011 |
|---|---|
| Ամբաստանյալ/Դատապարտյալ | |
| Անուն | Աղաբեկ |
| Ազգանուն | Ալոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
Գործը հանձնվել է դատավորին
| Ամսաթիվ | 22-06-2011 |
|---|---|
| Դատարան | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Հանձնվել է դատավորին | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Նշանակվել է դատաքննություն
| Ամսաթիվ | 17-08-2011 |
|---|
Կայացվել է որոշում
| Ամսաթիվ | 17-08-2011 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ-0269/01/10 Ո Ր Ո Շ Ու Մ դատական ակտը վերանայելու մասին դիմումը քննելու վերաբերյալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը նախագահող դատավոր` Մ.Մարտիրոսյան, քարտուղար` Տ. Գրիգորյան, մասնակցությամբ` ՀՀ գլխավոր դատախազության թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հանցագործությունների գործերով բաժնի դատախազ Մ. Հակոբյանի, 2011թ. օգոստոսի 17-ին, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի /ծնված 1975թ. հունիսի 3-ին Կոտայքի մարզի Քասախ գյուղում, հայ, Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, վատառողջ, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է ՌԴ, Սամարայի մարզի Չապաևսկ քաղաքի Կրուպսկայա փողոցի թիվ 18 տուն` հասցեում, փաստացի բնակվել է Կոտայքի մարզի Քասախ գյուղի Գ. Նժդեհի անվան փողոցի թիվ 20 շենքի թիվ 18 բնակարանում, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 17.12.2010թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ է նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010թ. օգոստոսի 6-ից/ դիմումը` դատական ակտը վերանայելու մասին, Պ ա ր զ ե ց Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` ԵԿԴ-0269/01/10 քրեական գործով 17.12.2010թ. կայացված դատավճռով դատապարտվել է` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010թ. օգոստոսի 6-ից։ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011թ. ապրիլի 30-ի որոշմամբ, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 17-ի վերոհիշյալ դատավճիռը թողնվել է անփոփոխ, իսկ վերաքննիչ բողոքը մերժվել է։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 17-ի դատավճիռն օրինական ուժի մեջ է մտել 2011 թվականի մայիսի 2-ին։ 2011 թվականի հունիսի 22-ին դատարան է ստացվել դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի դիմումը, որով վերջինս խնդրել է առանց իր մասնակցության վերանայել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 17-ի դատավճիռը` նկատի ունենալով ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 2011 թվականի մայիսի 23-ին ընդունված «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքը։ Դատական նիստում դատախազ Մ. Հակոբյանը դիմումի դեմ առարկեց` հայտնելով, որ Աղաբեկ Ալոյանի կողմից կատարված հանցագործություններին առընչվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի որևէ հոդված չի փոփոխվել։ Քննարկելով դիմումը` դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է և ենթակա է մերժման, քանի որ «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2011 թվականի մայիսի 23-ի ՀՀ օրենքով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի այն հոդվածները, որոնցով դատապարտվել է Աղաբեկ Ալոյանը, որևէ փոփոխության չեն ենթարկվել և չեն լրացվել։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ, 429-րդ, 437-րդ, 438-րդ հոդվածներով, դատարանը Ո ր ո շ ե ց Դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի դիմումը մերժել` անհիմն լինելու պատճառով։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակվելու օրվանից տասնօրյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 07-10-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 185, 82, 108 |
| Գործին կից նյութերը | հեռախոսների վերծանումները |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 10-10-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 185, 82, 108 |
| Գործին կից նյութերը | հեռախոսների վերծանումները |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 17-10-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 281, 82, 108 |
| Գործին կից նյութերը | հեռախոսային վերծանումները |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-28407 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 18-10-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 30-11-2011 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 27-12-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 283, 82, 133 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 27-12-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 283, 82, 133 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0269/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 14-01-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 12-01-2011 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Ամբաստանյալ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Աղաբեկ |
| Ազգանուն | Ալոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Աղաբեկ Ալոյան մյուսը` Վարդան Ֆահրադյան Վարդան Աշոտի Ֆահրադյան Բեկանել Երևան քաղաքի Կենտորն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի /ՀՀ քր օրի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - 3 տարի 6 ամիս ազ./ վերաբերյալ 17.12.2010թ-ի դատավճիռը և նշանակել ավելի մեղմ պատիժ: |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 21-01-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Հենրիկ |
| Ազգանուն | Տեր-Ադամյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 24-01-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Թիվ 69106310 քր. գործով հեռախոսի վերծանումները և Աղաբեկ լոյանի անձնագիրը |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 24-01-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 08-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 03-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 17-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 28-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 05-04-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 15-04-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 30-04-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 30-04-2011 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Աղաբեկ |
| Ազգանուն | Ալոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ԵԿԴ/0269/01/10 ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարան կազմը նախագահող դատավոր Մ.Մարտիրոսյան Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 30 ապրիլի 2011 թվական ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /ԱՅՍՈՒՀԵՏ` ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ դատավորներ` Ռ.ԱԶԱՐՅԱՆ Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ քարտուղարությամբ` Ա.ՓԱՇԻԿՅԱՆԻ Պ.ԲՈՇՆԱՂՅԱՆԻ մասնակցությամբ` մեղադրող` Մ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ պաշտպան` Վ.ԵՆԳԻԲԱՐՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում վերաքննության կարգով քննության առնելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 17-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի բերած վերաքննիչ բողոքը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ 1. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Թումանյանի 2010 թվականի օգոստոսի 06-ի որոշմամբ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի կողմից ապօրինի կերպով թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու, նաև Մխիթար Աբրահամի Սամսոնյանի հետ նախնական համաձայնությամբ Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանին զգալի չափի` 0.37 գրամ <<մեթադոն>> տեսակի թմրամիջոց իրացնելու դեպքերի առթիվ հարուցվել է թիվ 69106310 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2.1 կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով: 2. 2010 թվականի օգոստոսի 06-ին Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը ձերբակալվել է: 3. Նախաքննական մարմնի 2010 թվականի օգոստոսի 08-ի որոշմամբ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2.1 կետով: 4. 2010 թվականի օգոստոսի 09-ին ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Թումանյանը միջնորդություն է ներկայացրել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` թիվ 69106310 քրեական գործով մեղադրյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով կիրառելու մասին, որը դատարանի նույն օրվա որոշմամբ բավարարվել է: 5. 2010 թվականի սեպտեմբերի 22-ին ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Թումանյանը միջնորդություն է ներկայացրել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` թիվ 69106310 քրեական գործով մեղադրյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման տակ պահելու ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամանակով երկարացնելու մասին, որը դատարանի 01.10.2010թ. որոշմամբ բավարարվել է: 6. Նախաքննական մարմնի 2010 թվականի հոկտեմբերի 04-ի որոշմամբ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանին 2010 թվականի օգոստոսի 08-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2.1 կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 7. 2010 թվականի հոկտեմբերի 14-ին թիվ 69106310 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/: 8. Առաջին ատյանի դատարանն իր 2010 թվականի հոկտեմբերի 21-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ընդունել է վարույթ, իսկ 2010 թվականի նոյեմբերի 02-ի որոշմամբ վերոնշյալ քրեական գործը նշանակել է դատական քննության 2010 թվականի նոյեմբերի 11-ին, ժամը 12.00-ին: 9. Առաջին ատյանի դատարանի 17.12.2010թ. դատավճռով Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտվել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի օգոստոսի 06-ից։ Դատավճռով որոշվել է ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ կիրառել հարկադրական բուժում` թմրամոլության դեմ։ Խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ 10. Առաջին ատյանի դատարանի 17.12.2010թ. դատավճռով դատապարտվել է նաև Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանը, որը դատավճիռը չի բողոքարկել: 11. Առաջին ատյանի դատարանի 17.12.2010թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Աղաբեկ Ալոյանը: 12. Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան չի ներկայացվել: 13. Վերաքննիչ դատարանն իր 2011 թվականի հունվարի 24-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունել է վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, նշանակել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության 2011 թվականի փետրվարի 08-ին ժամը 1430-ին, Երևան քաղաքում: ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ 14. Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը 2009 թվականի գարնանը Հրայր Աբրահամի Իսրայելյանի հետ պայմանավորվածության համաձայն, վերջինիս Ֆրանսիա մեկնելուց հետո, 2010 թվականի հունվար ամսին, գործածելու և իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Ֆրանսիայից ժամանած պատահական մի քաղաքացու միջոցով մաքսանենգ ճանապարհով Հրայր Իսրայելյանի կողմից Հայաստան ուղարկված խոշոր չափերի` ընդհանուր` մոտ 8 գրամ, յուրաքանչյուրը մոտ 1.6 գրամ քաշով թվով 5 հատ «մեթադոնի» դեղահաբեր, որից մոտ 7.26 գրամը 2010 թվականի հունվար-օգոստոս ամիսների ընթացքում գործածել է կուլ տալու միջոցով, իսկ զգալի չափի` մոտ 0.74 գրամ «մեթադոնը» 2010 թվականի օգոստոսի 05-ին, Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանում գործող «Հայբիզնեսբանկ» ՓԲԸ Շենգավիթի մասնաճյուղի շենքում ապօրինի, անհատույց իրացրել է Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանին։ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ՊԱՀԱՆՋԸ Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. 15. Ամբաստանյալ Աղաբեկ Ալոյանն իր վերաքննիչ բողոքում խնդրել է իր նկատմամբ նշանակել առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատժից ավելի մեղմ պատիժ /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում/` բերելով հետևյալ փաստարկները. 16. Վերաքննիչ բողոքի հեղինակն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է այն մասին, որ առաջին ատյանի դատարանն իր նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել մի շարք էական հանգամանքներ, մասնավորապես` այն, որ ինքը վատառողջ է, 1994 թվականի հունվարի 08-ին` 19 տարեկան հասակում, ՀՀ սահմանների մոտ ընդհանուր մարտերի ժամանակ ստացել է հրազենային, կույր բեկորային վնասվածք պարանոցի շրջանում, ՀՀ պաշտպանության նախարարի 1996 թվականի դեկտեմբերի 20-ի թիվ 586 հրամանով պարգևատրվել է <<1992-1994թթ. մարտական գործողությունների մասնակից>> շքանշանով, խնամքի տակ են երկու` մինչև տասնչորս տարեկան երեխաները, ծեր ծնողները, և որ տան միակ աշխատողն ինքն է: Ըստ վերաքննիչ բողոքի հեղինակի` առաջին ատյանի դատարանն իր նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել նաև այն, որ ինքը հայրենիքի սահմանների պաշտպանության ժամանակ կորցրել է ձախ աչքի տեսողությունը, իսկ կալանավայրում գտնվելու պայմաններում իր առողջական վիճակը հնարավոր է վատանա` ընդհուպ մինչև տեսողության լրիվ կորուստ: ՀՀ ԱՆ <<Նուբարաշեն>> ՔԿՀ-ի պետի կողմից 14.04.2011թ. տրված գրության համաձայն` կալանավոր Աղաբեկ Ալոյանը ենթարկվել է նեղ մասնագետի կողմից խորհրդատվության, որի եզրակացության համաձայն` ախտորոշվել է ձախ աչքի խնձորակի ատրոֆյա: ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ՈՒ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ: 17. Սույն գործով վերաքննիչ դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցերը հետևյալն են. 1/ առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալ Ա.Ալոյանի նկատմամբ նշանակվել է արդյոք արդարացի պատիժ, որի միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատժի նպատակների իրականացմանը: 2/ Ա.Ալոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաշվի առնված մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը համապատասխանում է արդյոք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի իմաստով <<բացառիկություն>> չափանիշին, ինչը հիմք է Ա.Ալոյանի նկատմամբ օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու համար: Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանական կողմի ելույթը, դատական ակտը չբողոքարկած հակառակ կողմի` մեղադրող Մ.Հակոբյանի պատասխանը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ. 18. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը: Այս հոդվածի համաձայն՝ <<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:>>: 19. Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի նպատակներին: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ <<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:>>: 20. Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:>>: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:>>: 21. Պատժի արդարացիության հետ կապված հարցին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Կ.Հարությունյանի վերաբերյալ որոշման մեջ, որում դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ <<(…): Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: (…)>>: (տես Կ.Հարությունյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը): 22. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համակարգային վերլուծությունից բխում է, որ պատիժն արդարացի է, եթե դրա տեսակի և չափի որոշման ժամանակ դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները: 23. Հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի հետ կապված հարցերի վերաբերյալ իր դիրքորոշումը Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Գ.Մադաթյանի վերաբերյալ որոշման մեջ: Համաձայն այդ որոշման` <<Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը (տես Գ.Մադաթյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը): 24. Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատժի անհատականացման կարևորությունն այն է, որ դա լուրջ երաշխիք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակների իրականացման համար: 25. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի նրա կողմից կատարված հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: 26. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` << Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, /…/ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ /…/:>>: 27. Որպես <<բացառիկ>> հաշվի առնվող հանգամանքների կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել Հ.Հաբեշյանի և Հ.Հովհաննիսյանի վերաբերյալ որոշումներում: Համաձայն Հ.Հաբեշյանի վերաբերյալ որոշման` <</…/ բացառիկ հանգամանքները կապված են հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս և դրանից հետո նրա վարքագծի հետ: Այդպիսիք կարող են լինել նաև այլ հանգամանքներ, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը: Ընդ որում, կարևորը ոչ թե պատիժը մեղմացնող տվյակների քանակն է, այլ այն, թե ինչքանով են դրանք էականորեն ազդել հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա>> /տես` Հարություն Հաբեշյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի ՎԲ-145/07 որոշումը/: Համաձայն Հ.Հովհաննիսյանի վերաբերյալ որոշման` <<ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածում օգտագործված <<բացառիկ>> բառը ենթադրում է, որ տվյալ փաստական հանգամանքը կամ դրանց համակցությունը դուրս են գալիս սովարականի շրջանակներից: Այլ կերպ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման համար հիմք հանդիսացած մեղմացնող հանգամանքը կամ մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը պետք է այն աստիճան առանձնահատուկ լինեն, որ վերածվեն բացառության>> /տես` Հակոբ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի փետրվարի 29-ի ՎԲ-13/08 որոշման 19-րդ կետը/: 28. Առաջին ատյանի դատարանի 17.12.2010թ. դատավճռով Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտվել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի օգոստոսի 06-ից։ 29. Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Ա.Ալոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առել խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաների առկայությունը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք չի արձանագրել, իսկ որպես անձը բնութագրող հանգամանք` այն, որ նա վատառողջ է` 1994 թվականի հունվարի 08-ին, 19 տարեկան հասակում, ՀՀ սահմանների մոտ ընթացած մարտերի ժամանակ ստացել է հրազենային, կույր բեկորային վիրավորում պարանոցի շրջանում, ՀՀ պաշտպանության նախարարի 1996 թվականի դեկտեմբերի 20-ի թիվ 586 հրամանով պարգևատրվել է <<1992-1994թթ. մարտական գործողությունների մասնակից>> կրծքանշանով, բնութագրվում է դրական: 30. Այսինքն` առաջին ատյանի դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման, ինչպես նաև` պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, հանցանքների համակցությամբ Ա.Ալոյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը համապատասխանում է կատարված հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին և որով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը: 31. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով Ա.Ալոյանի նկատմամբ օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի իրացվելիության հարցերը, նկատի ունենալով Ա.Ալոյանի կողմից հանցագործության կատարման վերը նշված հանգամանքները, արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, այն, որ Ա.Ալոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որը բնակչության առողջության դեմ ուղղված հանցագործություն է և հաշվի առնելով քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, որ առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաշվի առնված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը չի համապատասխանում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի իմաստով բացառիկության չափանիշներին, ինչպես նաև վերաքննիչ բողոքում նշված հանգամանքների համակցությունն այն աստիճանի առանձնահատուկ չեն, որ վերածվեն բացառիկության, որոնք կարող են նվազեցնել Ա.Ալոյանի կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը կիրառելու մասով, ենթակա է մերժման: 32. Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը նույնպես հանգում է այն հետևության, որ Ա.Ալոյանը ենթակա է պատժի իր կատարած հանցանքի համար, և որ նա պետք է կրի իր նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը, որով ապահովվում է սոցիալական արդարության արդյունավետ իրականացումը: 33. Վերոշարադրյալ հիմքերով վերաքննիչ դատարանն առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 17-ի դատավճիռը համարում է օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված, իսկ վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալի կողմից բերված փաստարկներն` անհիմն: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ, 13-րդ մասերով, 394-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 402-րդ հոդվածով, վերաքննիչ քրեական դատարանը à ð à Þ º ò 1. Վերաքննիչ բողոքը մերժել: 2. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 17-ի դատավճիռը` Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ: 3. Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում: 4. Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 30-04-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 06-06-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 /երեք/ հատոր, 1-ին հատորը` 285 թերթ, 2-րդ հատորը` 82 թերթ, 3-րդ հատորը` 73 թերթ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 06-06-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 285, 82, 73 թերթից |
| Գործին կից նյութերը | Աղաբեկ Ալոյանի անձնագիրը, հեռախոսային խոսակցությունների վերծանումների լազերային սկավառակը |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-8129/11 |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 14-10-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 14-10-2011 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Դատապարտյալ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Աղաբեկ |
| Ազգանուն | Ալոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Աղաբեկ Ալոյան Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 03.10.2011թ. որոշմամբ վերականգնվել է 17.08.2011թ. որոշման բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը : Վերանայել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի վերաբերյալ նույն դատարանի 17.12.2010թ. դատավճիռը վերանայելու մասին 17.08.2011թ. որոշումը` իր նկատմամբ պատժաչափը կրճատելու , մեղմացնելու կամ դատարանից ազատելու իմաստով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 14-10-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մանուշակ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 18-10-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 18-10-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 24-10-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 28-10-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 28-10-2011 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Աղաբեկ |
| Ազգանուն | Ալոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ 28 հոկտեմբերի 2011 թ. ԵԿԴ/0269/01/10 . ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում ՀՀ ԱՆ <<Կոշ>> ՔԿՀ-ի դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական ստուգման ենթարկելով Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.12.2010թ. դատավճիռը վերանայելու մասին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի օգոստոսի 17-ի որոշման օրինականությունը և հիմնավորվածությունը Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները. Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հետևյալ արարքների համար, <<որ 2009թ. գարնանը Հրայր Աբրահամի Իսրաելյանի հետ պայմանավորվածության համաձայն, վերջինիս Ֆրանսիա մեկնելուց հետո, 2010թ. հունվար ամսին, գործածելու և իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Ֆրանսիայից ժամանած պատահական մի քաղաքացու միջոցով մաքսանենգ ճանապարհով Հրայր Իսրայելյանի կողմից Հայաստան ուղարկված խոշոր չափերի` ընդհանուր` մոտ 8 գրամ, յուրաքանչյուրը մոտ 1.6 գրամ քաշով թվով 5 հատ <<մեթադոնի>> դեղահաբեր, որից մոտ 7.26 գրամը 2010թ. հունվար-օգոստոս ամիսների ընթացքում գործածել է կուլ տալու միջոցով, իսկ զգալի չափի` մոտ 0.74 գրամ <<մեթադոնը>> 2010թ. օգոստոսի 5-ին, Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանում գործող <<Հայբիզնեսբանկ>> ՓԲԸ Շենգավիթի մասնաճյուղի շենքում, ապօրինի, անհատույց իրացրել է Վարդան Աշոտի Ֆահրադյանին>>: Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` ԵԿԴ/0269/01/10 քրեական գործով 17.12.2010թ. կայացված դատավճռով Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը դատապարտվել է` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010թ. օգոստոսի 6-ից: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011թ. ապրիլի 30-ի որոշմամբ, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 17-ի վերոհիշյալ դատավճիռը թողնվել է անփոփոխ, իսկ վերաքննիչ բողոքը մերժվել է: Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 17-ի դատավճիռն օրինական ուժի մեջ է մտել 2011 թվականի մայիսի 2-ին։ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ներկայումս կրում է ՀՀ ԱՆ <<Կոշ>> քրեակատարողական հիմնարկում: Դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը դիմել է դատարան` 17.12.2010թ. դատավճիռը <<Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին>> 23.05.2011թ. ընդունված օրենքին համապատասխան վերանայելու խնդրանքով: Դատարանի 17.08.2011թ. որոշմամբ դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի դիմումը մերժվել է` անհիմն լինելու պատճառով: 23.09.2011թ. դատարան է ստացվել դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի 17.09.2011թ. միջնորդությունը` դատարանի 17.08.2011թ. որոշման բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու խնդրանքի մասին: Դատարանի 03.10.2011թ. որոշմամբ դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի միջնորդությունը` դատարանի 17.08.2011թ. որոշման բողոքարկման իր կողմից բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին, բավարարվել է: Դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանը: Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան չի ներկայացվել: 2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. Բողոքաբերը գտնում է, որ որոշումն անհիմն է և ենթակա վերանայման հետևյալ պատճառաբանությամբ. Ինքն ազատամարտիկ է, որի վերաբերյալ ունի բոլոր փաստաթղթերը, իր խնամքի տակ են գտնվում 2 անչափահաս երեխաները, հայրը, մայրը և կինը, իր աջ ախքն ապակյա է, որից զրկվել է պատերազմական գործողությունների ընթացքում, բացի այդ իր մարմնում տվյալ պահին առկա են արկի բեկորներ: Բողոքի հեղինակը նաև հայտնել է, որ դատարանի կողմից անտեսվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը: Խնդրել է վերանայել դատարանի 17.08.2011թ. որոշումը` իր նկատմամբ պատժաչափը կրճատելու, մեղմացնելու կամ դատարանից ազատելու իմաստովդատավճիռը և իր նկատմամբ համաչափ պատիժ նշանակել: 3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները. Վերաքննիչ դատարանը ուսումնասիրելով գործի նյութերը, այդ թվում առաջին ատյանի դատարանի որոշումը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերն ու հիմնավորումները, հանգում է այն հետևության, որ դատապարտյալ Ա.Ալոյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ. <<ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին>> 2011 թվականի մայիսի 23-ի ՀՀ օրենքով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի այն հոդվածները, որոնցով դատապարտվել է Աղաբեկ Ալոյանը, որևէ փոփոխության չեն ենթարկվել և չեն լրացվել: Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանն գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը դիմումը քննելիս իրավացիորեն հանգել է այն հետևության, որ դատապարտյալ Աղաբեկ Ալոյանի դիմումն անհիմն է և ենթակա է մերժման: Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ սույն գործով թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կհանգեցնեին դատական սխալի, ուստի գտնում է, որ դատարանի որոշումն օրինական է ու հիմնավորված և այն բեկանելու, իսկ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Դատապարտյալ Աղաբեկ Ռուբենի Ալոյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.12.2010թ. դատավճիռը վերանայելու մասին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի օգոստոսի 17-ի որոշումը թողնել օրինական ուժի մեջ: Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու պահից 15-օրյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 28-10-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 25-11-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը` 281 թերթից, 2-րդ հատորը` 82 թերթից, 3-րդ հատորը` 130 թերթից: |
| Գործին կից նյութեր | Հեռախոսային վերծանումները: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 25-11-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 281, 82, 130 թերթ |
| Գործին կից նյութերը | կից քր. գործով հեռախոսային վերծանումները: |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-17752/11 |