Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0267/01/10
Վիճակագրական տողի համար :
6.1
Պատասխանող
Ժորա Մելքոնյան
Ժորա Մելքոնյան Վարդանի
Ժորա Վարդանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Հենրիկ Տեր-Ադամյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Համլետ Ասատրյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Հենրիկ Տեր-Ադամյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Համլետ Ասատրյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-02-03 | 12:00 | 1 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2010-11-10 | 12:00 | 4 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2010-12-08 | 16:00 | 4 |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ԵԿԴ/0267/01/10
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարան
կազմը նախագահող դատավոր Մ.Մարտիրոսյան
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
03 փետրվարի 2011 թվական ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ
ԴԱՏԱՐԱՆԸ /ԱՅՍՈՒՀԵՏ` ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
դատավորներ` Ռ.ԱԶԱՐՅԱՆ
Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Ա.ՓԱՇԻԿՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ս.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
պաշտպան` Հ.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Ժ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը, ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 08 -ի դատավճռի դեմ,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ
1. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մխիթարյանի 2010 թվականի սեպտեմբերի 06-ի որոշմամբ Ժորա Մելքոնյանի կողմից որպես զենք հանդիսացող էլեկտրաշոկով ավազակային հարձակման նախապատրաստություն կատարելու փաստի առթիվ հարուցվել է թիվ 13144310 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
2. 2010 թվականի սեպտեմբերի 06-ին Ժորա Վարդանի Մելքոնյանը ձերբակալվել է:
3. Նախաքննական մարմնի 2010 թվականի սեպտեմբերի 07-ի որոշմամբ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-ր կետով:
4. 2010 թվականի սեպտեմբերի 07-ին ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մխիթարյանը միջնորդություն է ներկայացրել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` թիվ 13144310 քրեական գործով մեղադրյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով կիրառելու մասին, որը դատարանի նույն օրվա որոշմամբ բավարարվել է:
5. 2010 թվականի հոկտեմբերի 18-ին թիվ 13144310 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/:
6. Առաջին ատյանի դատարանն իր 2010 թվականի հոկտեմբերի 20-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ընդունել է վարույթ, իսկ 2010 թվականի նոյեմբերի 01-ի որոշմամբ վերոնշյալ քրեական գործը նշանակել է դատական քննության 2010 թվականի նոյեմբերի 10-ին, ժամը 12.00-ին:
7. Առաջին ատյանի դատարանի 08.12.2010թ. դատավճռով Ժորա Վարդանի Մելքոնյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 05-ից:
Դատավճռով որոշվել է խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճռով որոշվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, ոսկյա կախազարդով ոսկյա շղթան թողնել տուժող Ա.Ղազարյանի տնօրինմանը, պարալիզատոր-էլեկտրաշոկը հանձնել ՀՀ Ոստիկանության տնօրինմանը, իսկ քննչական փորձարարության տեսաձայնագրությունը` պահել քրեական գործի հետ միասին:
Դատավճռով որոշվել է ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանից հօգուտ ՀՀ պետ.բյուջեի բռնագանձել 41.220 /քառասունմեկ հազար երկու հարյուր քսան/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր:
8. Առաջին ատյանի դատարանի 08.12.2010թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ժորա Մելքոնյանը:
9. Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել:
10. Վերաքննիչ դատարանն իր 2011 թվականի հունվարի 12-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունել է վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, նշանակել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության 2011 թվականի փետրվարի 03-ին ժամը 1200-ին, Երևան քաղաքում:
ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ
11. Ժորա Վարդանի Մելքոնյանը նախապատրաստվել է ավազակային հարձակում կատարելուն, այն է` Երևան քաղաքի բնակիչ Անահիտ Սանասարի Ղազարյանի ոսկյա շղթան որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ հափշտակելու նպատակով ձեռք է բերել էլեկտրաշոկ, որը պահելով իր մոտ 2010 թվականի սեպտեմբերի 05-ին ժամը 02։00-ից մինչև 02։30-ը ընկած ժամանակահատվածում Տիգրան Մեծ և Նար-Դոս փողոցների խաչմերուկից հետևել է Անահիտ Ղազարյանին մինչև Տիգրան Մեծ փողոցի 36 շենքի 3-րդ աստիճանահարթակ, սակայն արարքը ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ նույն վայրից բերման է ենթարկվել ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքի աշխատակիցների կողմից:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ՊԱՀԱՆՋԸ
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
12. Ամբաստանյալ Ժ.Մելքոնյանն իր վերաքննիչ բողոքում պատճառաբանելով, որ առաջին ատյանի դատարանն իր նկատմամբ պատիժ նշանակելիս թույլ տալով քրեադատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ, սխալ է գնահատել իր կատարած հանցագործության վտանգավորությունն ու ծանրության աստիճանը, հաշվի չի առել իր պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները, խնդրել է պատժի մասով վերանայել առաջին ատյանի դատարանի 08.12.2010թ. դատավճիռը և իր նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել կամ նշանակել առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատժից ավելի մեղմ պատիժ:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ՈՒ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ:
13. Վերաքննիչ դատարանում դատաքննության ժամանակ պաշտպանության կողմը հրաժարվեց ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու պահանջից և խնդրեց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալ Ժ.Մելքոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
14. Մեղադրողը, պատճառաբանելով, որ վերաքննիչ բողոքում բերված փաստարկները չեն կարող բավարար հիմք լինել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն կատարած ամբաստանյալ Ժ.Մելքոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու կամ պայմանականորեն չկիրառելու համար, խնդրեց վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
15. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
16. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալի և պաշտպանի ելույթները, դատական ակտը չբողոքարկած հակառակ կողմի` մեղադրող Ս.Հարությունյանի պատասխանը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Նշանակված պատժի համապատասխանությունը
հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին
17. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:
Իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ կարող է նշանակել առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նախատեսվածից ավելի խիստ պատիժ միայն այն դեպքում, երբ տվյալ հիմքով բողոք է բերել դատախազը, ինչպես նաև տուժողը և նրա ներկայացուցիչը:
18. Սույն գործով վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ժ.Մելքոնյանը, որը խնդրել է պատժի մասով վերանայել առաջին ատյանի դատարանի 08.12.2010թ. դատավճիռը և իր նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել կամ նշանակել առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատժից ավելի մեղմ պատիժ:
19. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը.
Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի դրույթները:
20. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
21. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է, որ պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
22. Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի նպատակներին: Իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
23. Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
24. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Չավարտված հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում հանցավորի կատարած գործողությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը և այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով հանցագործությունը ավարտին չի հասցվել։
2. Հանցագործության նախապատրաստության համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով կամ հոդվածի մասով որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի կեսը։...»։
25. Առաջին ատյանի դատարանը` կիրառելով արագացված կարգով դատական քննություն, 08.12.2010թ. դատավճռով Ժորա Վարդանի Մելքոնյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
26. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Ժ.Մելքոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս, հաշվի է առել վերջինիս անձը բութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, այն, որ ամբաստանյալ Ժորա Մելքոնյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, ամուսնացած է, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, քրեական գործի նախաքննության ընթացքում տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ և մանրամասն ներկայացնելով գործի հանգամանքները` աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը:
27. Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով Ժ.Մելքոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցերը, հաշվի առնելով գործի կոնկրետ հանգամանքները, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, կատարված հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանգում է այն հետևության, որ առաջին ատյանի դատարանը, պահպանելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ հոդվածներ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայի սահմաններում` պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի պահանջները, Ժ.Մելքոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը համապատասխանում է կատարված հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին և որով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը և, որ վերաքննիչ բողոքում բերված փաստարկները չեն կարող նվազեցնել Ժ.Մելքոնյանի կատարած հանցանքին բնորոշ հանրային վտանգավորության աստիճանը և չեն կարող բավարար հիմք լինել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարած ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորությունը
28. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:>>:
29. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածում սահմանված են պատժի հասկացությունը և նպատակները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:>>:
30. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:>>:
Փաստորեն, պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվորեն գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:>>:
Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: /տես` Ս. Մարգարյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի հոկտեմբերի 31-ի ԵԿԴ/0034/01/08 որոշումը/
31. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: /տես` Գ. Մարտիրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի փետրվարի 1-ի ՎԲ-/01/08 որոշումը/
32. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված է պատիժ, ազատազրկում՝ վեցից տաս տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` այն դասվում է ծանր հանցագործությունների շարքին:
33. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
6/ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7/ ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք էկրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>
34. Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Ժորա Մելքոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս նշել է. <<Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, որն արտահայտվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով, գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով, իսկ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։ . . . :>>:
35. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով Ժորա Մելքոնյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցերը և նկատի ունենալով Ժ.Մելքոնյանի կողմից ծանր հանցագործության կատարման վերը նշված հանգամանքները, արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, գործի կոնկրետ հանգամանքները, գործի նման փաստական տվյալների առկայության պայմաններում բացառում է Ժ.Մելքոնյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությունը:
36. Այսինքն` վերաքննիչ դատարանը նույնպես հանգում է այն հետևության, որ Ժորա Մելքոնյանը ենթակա է պատժի իր կատարած հանցանքի համար, և որ նա պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
37. Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը համարում է օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված, իսկ վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալի կողմից բերված փաստարկները` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու կամ իր նկատմամբ առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատժից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու վերաբերյալ, անհիմն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ, 13-րդ մասերով, 394-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 402-րդ հոդվածով, վերաքննիչ քրեական դատարանը
à ð à Þ º ò
1. Վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը` Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
4. Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ԵԿԴ/0267/01/10
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարան
կազմը նախագահող դատավոր Մ.Մարտիրոսյան
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
03 փետրվարի 2011 թվական ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ
ԴԱՏԱՐԱՆԸ /ԱՅՍՈՒՀԵՏ` ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
դատավորներ` Ռ.ԱԶԱՐՅԱՆ
Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Ա.ՓԱՇԻԿՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ս.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
պաշտպան` Հ.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Ժ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը, ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 08 -ի դատավճռի դեմ,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ
1. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մխիթարյանի 2010 թվականի սեպտեմբերի 06-ի որոշմամբ Ժորա Մելքոնյանի կողմից որպես զենք հանդիսացող էլեկտրաշոկով ավազակային հարձակման նախապատրաստություն կատարելու փաստի առթիվ հարուցվել է թիվ 13144310 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
2. 2010 թվականի սեպտեմբերի 06-ին Ժորա Վարդանի Մելքոնյանը ձերբակալվել է:
3. Նախաքննական մարմնի 2010 թվականի սեպտեմբերի 07-ի որոշմամբ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-ր կետով:
4. 2010 թվականի սեպտեմբերի 07-ին ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մխիթարյանը միջնորդություն է ներկայացրել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` թիվ 13144310 քրեական գործով մեղադրյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով կիրառելու մասին, որը դատարանի նույն օրվա որոշմամբ բավարարվել է:
5. 2010 թվականի հոկտեմբերի 18-ին թիվ 13144310 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/:
6. Առաջին ատյանի դատարանն իր 2010 թվականի հոկտեմբերի 20-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ընդունել է վարույթ, իսկ 2010 թվականի նոյեմբերի 01-ի որոշմամբ վերոնշյալ քրեական գործը նշանակել է դատական քննության 2010 թվականի նոյեմբերի 10-ին, ժամը 12.00-ին:
7. Առաջին ատյանի դատարանի 08.12.2010թ. դատավճռով Ժորա Վարդանի Մելքոնյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 05-ից:
Դատավճռով որոշվել է խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճռով որոշվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, ոսկյա կախազարդով ոսկյա շղթան թողնել տուժող Ա.Ղազարյանի տնօրինմանը, պարալիզատոր-էլեկտրաշոկը հանձնել ՀՀ Ոստիկանության տնօրինմանը, իսկ քննչական փորձարարության տեսաձայնագրությունը` պահել քրեական գործի հետ միասին:
Դատավճռով որոշվել է ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանից հօգուտ ՀՀ պետ.բյուջեի բռնագանձել 41.220 /քառասունմեկ հազար երկու հարյուր քսան/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր:
8. Առաջին ատյանի դատարանի 08.12.2010թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ժորա Մելքոնյանը:
9. Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել:
10. Վերաքննիչ դատարանն իր 2011 թվականի հունվարի 12-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունել է վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, նշանակել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության 2011 թվականի փետրվարի 03-ին ժամը 1200-ին, Երևան քաղաքում:
ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ
11. Ժորա Վարդանի Մելքոնյանը նախապատրաստվել է ավազակային հարձակում կատարելուն, այն է` Երևան քաղաքի բնակիչ Անահիտ Սանասարի Ղազարյանի ոսկյա շղթան որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ հափշտակելու նպատակով ձեռք է բերել էլեկտրաշոկ, որը պահելով իր մոտ 2010 թվականի սեպտեմբերի 05-ին ժամը 02։00-ից մինչև 02։30-ը ընկած ժամանակահատվածում Տիգրան Մեծ և Նար-Դոս փողոցների խաչմերուկից հետևել է Անահիտ Ղազարյանին մինչև Տիգրան Մեծ փողոցի 36 շենքի 3-րդ աստիճանահարթակ, սակայն արարքը ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ նույն վայրից բերման է ենթարկվել ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքի աշխատակիցների կողմից:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ՊԱՀԱՆՋԸ
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
12. Ամբաստանյալ Ժ.Մելքոնյանն իր վերաքննիչ բողոքում պատճառաբանելով, որ առաջին ատյանի դատարանն իր նկատմամբ պատիժ նշանակելիս թույլ տալով քրեադատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ, սխալ է գնահատել իր կատարած հանցագործության վտանգավորությունն ու ծանրության աստիճանը, հաշվի չի առել իր պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները, խնդրել է պատժի մասով վերանայել առաջին ատյանի դատարանի 08.12.2010թ. դատավճիռը և իր նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել կամ նշանակել առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատժից ավելի մեղմ պատիժ:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ՈՒ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ:
13. Վերաքննիչ դատարանում դատաքննության ժամանակ պաշտպանության կողմը հրաժարվեց ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու պահանջից և խնդրեց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալ Ժ.Մելքոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
14. Մեղադրողը, պատճառաբանելով, որ վերաքննիչ բողոքում բերված փաստարկները չեն կարող բավարար հիմք լինել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն կատարած ամբաստանյալ Ժ.Մելքոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու կամ պայմանականորեն չկիրառելու համար, խնդրեց վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
15. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
16. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալի և պաշտպանի ելույթները, դատական ակտը չբողոքարկած հակառակ կողմի` մեղադրող Ս.Հարությունյանի պատասխանը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Նշանակված պատժի համապատասխանությունը
հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին
17. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:
Իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ կարող է նշանակել առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նախատեսվածից ավելի խիստ պատիժ միայն այն դեպքում, երբ տվյալ հիմքով բողոք է բերել դատախազը, ինչպես նաև տուժողը և նրա ներկայացուցիչը:
18. Սույն գործով վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ժ.Մելքոնյանը, որը խնդրել է պատժի մասով վերանայել առաջին ատյանի դատարանի 08.12.2010թ. դատավճիռը և իր նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել կամ նշանակել առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատժից ավելի մեղմ պատիժ:
19. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը.
Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի դրույթները:
20. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
21. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է, որ պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
22. Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի նպատակներին: Իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
23. Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
24. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Չավարտված հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում հանցավորի կատարած գործողությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը և այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով հանցագործությունը ավարտին չի հասցվել։
2. Հանցագործության նախապատրաստության համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով կամ հոդվածի մասով որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի կեսը։...»։
25. Առաջին ատյանի դատարանը` կիրառելով արագացված կարգով դատական քննություն, 08.12.2010թ. դատավճռով Ժորա Վարդանի Մելքոնյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
26. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Ժ.Մելքոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս, հաշվի է առել վերջինիս անձը բութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, այն, որ ամբաստանյալ Ժորա Մելքոնյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, ամուսնացած է, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, քրեական գործի նախաքննության ընթացքում տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ և մանրամասն ներկայացնելով գործի հանգամանքները` աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը:
27. Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով Ժ.Մելքոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցերը, հաշվի առնելով գործի կոնկրետ հանգամանքները, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, կատարված հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանգում է այն հետևության, որ առաջին ատյանի դատարանը, պահպանելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ հոդվածներ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայի սահմաններում` պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի պահանջները, Ժ.Մելքոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը համապատասխանում է կատարված հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին և որով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը և, որ վերաքննիչ բողոքում բերված փաստարկները չեն կարող նվազեցնել Ժ.Մելքոնյանի կատարած հանցանքին բնորոշ հանրային վտանգավորության աստիճանը և չեն կարող բավարար հիմք լինել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարած ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորությունը
28. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:>>:
29. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածում սահմանված են պատժի հասկացությունը և նպատակները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:>>:
30. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:>>:
Փաստորեն, պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվորեն գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:>>:
Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: /տես` Ս. Մարգարյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի հոկտեմբերի 31-ի ԵԿԴ/0034/01/08 որոշումը/
31. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: /տես` Գ. Մարտիրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի փետրվարի 1-ի ՎԲ-/01/08 որոշումը/
32. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված է պատիժ, ազատազրկում՝ վեցից տաս տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` այն դասվում է ծանր հանցագործությունների շարքին:
33. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
6/ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7/ ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք էկրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>
34. Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Ժորա Մելքոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս նշել է. <<Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, որն արտահայտվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով, գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով, իսկ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։ . . . :>>:
35. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով Ժորա Մելքոնյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցերը և նկատի ունենալով Ժ.Մելքոնյանի կողմից ծանր հանցագործության կատարման վերը նշված հանգամանքները, արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, գործի կոնկրետ հանգամանքները, գործի նման փաստական տվյալների առկայության պայմաններում բացառում է Ժ.Մելքոնյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությունը:
36. Այսինքն` վերաքննիչ դատարանը նույնպես հանգում է այն հետևության, որ Ժորա Մելքոնյանը ենթակա է պատժի իր կատարած հանցանքի համար, և որ նա պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
37. Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը համարում է օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված, իսկ վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալի կողմից բերված փաստարկները` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու կամ իր նկատմամբ առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատժից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու վերաբերյալ, անհիմն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ, 13-րդ մասերով, 394-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 402-րդ հոդվածով, վերաքննիչ քրեական դատարանը
à ð à Þ º ò
1. Վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը` Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
4. Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
8 դեկտեմբերի 2010թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0267/01/10
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Տ. Գրիգորյան,
մեղադրող`
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների դատախազության
ավագ դատախազ Ս. Հարությունյան,
պաշտպան` Հ. Բաղդասարյան,
տուժող` Ա. Ղազարյան,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի`
ծնված 1987թ. փետրվարի 6-ին Մասիս քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, բնակվել է Արարատի մարզի Այնթապ գյուղի 2-րդ փողոցի թիվ 25 տանը, կալանքի տակ է 05.09.2010թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 13144310 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2010թ. սեպտեմբերի 6-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, Ժորա Մելքոնյանի կողմից, որպես զենք հանդիսացող էլեկտրաշոկով ավազակային հարձակման նախապատրաստություն կատարելու փաստի առթիվ։
Ժորա Վարդանի Մելքոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով հետևյալ արարքի համար. «որ նա` նախապատրաստվել է ավազակային հարձակում կատարելու` այն է Երևան քաղաքի բնակիչ Անահիտ Սանասարի Ղազարյանի ոսկյա շղթան` որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ հափշտակելու նպատակով` ձեռք է բերել էլեկտրաշոկ, որը պահելով իր մոտ 2010թ.-ի սեպտեմբերի 5-ին ժամը 02։00-ից մինչև 02։30-ը ընկած ժամանակահատվածում Տիգրան Մեծ և Նար-Դոս փողոցների խաչմերուկից հետևել է Անահիտ Ղազարյանին մինչև Տիգրան Մեծ փողոցի 36 շենքի 3-րդ աստիճանահարթակ, սակայն արարքը ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ նույն վայրից բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքի աշխատակիցների կողմից։»։
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում կատարվել է համալիր նյութագիտական և ապրանքագիտական փորձաքննություն ՀՀ ԳԱԱ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից, որի արժեքը կազմել է 41.220 /քառասունմեկ հազար երկու հարյուր քսան/ ՀՀ դրամ գումար։
2010թ. հոկտեմբերի 18-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունում չի առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։
Արագացված դատական քննություն
Ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նա հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։
Տուժողն ամբաստանյալի դեմ որևէ պահանջ չի ներկայացրել։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված արարք։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Ժորա Մելքոնյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, ամուսնացած է, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, քրեական գործի նախաքննության ընթացքում տալով ինքնախոտովանական ցուցմունքներ և մանրամասն ներկայացնելով գործի հանգամանքները` աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ ավազակության նախապատրաստություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Չավարտված հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում հանցավորի կատարած գործողությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը և այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով հանցագործությունը ավարտին չի հասցվել։
2. Հանցագործության նախապատրաստության համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով կամ հոդվածի մասով որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի կեսը։...»։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, որն արտահայտվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով, գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով, իսկ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ 10.09.2010թ., 05.10.2010թ. և 07.10.2010թ. որոշումներով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, ոսկյա կախազարդով ոսկյա շղթան պետք է թողնել տուժող Ա. Ղազարյանի տնօրինմանը, պարալիզատոր-էլեկտրաշոկը պետք է հանձնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինմանը, իսկ քննչական փորձարարության տեսաձայնագրությունը պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեյի բռնագանձման է ենթակա համալիր նյութագիտական և ապրանքագիտական փորձաքննության կատարման արժեք հանդիսացող 41.220 /քառասունմեկ հազար երկու հարյուր քսան/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 168-րդ, 169-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքում և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. սեպտեմբերի 5-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, ոսկյա կախազարդով ոսկյա շղթան թողնել տուժող Ա. Ղազարյանի տնօրինմանը, պարալիզատոր-էլեկտրաշոկը հանձնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինմանը, իսկ քննչական փորձարարության տեսաձայնագրությունը պահել քրեական գործի հետ միասին։
Ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեյի բռնագանձել 41.220 /քառասունմեկ հազար երկու հարյուր քսան/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
8 դեկտեմբերի 2010թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0267/01/10
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Տ. Գրիգորյան,
մեղադրող`
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների դատախազության
ավագ դատախազ Ս. Հարությունյան,
պաշտպան` Հ. Բաղդասարյան,
տուժող` Ա. Ղազարյան,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի`
ծնված 1987թ. փետրվարի 6-ին Մասիս քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, բնակվել է Արարատի մարզի Այնթապ գյուղի 2-րդ փողոցի թիվ 25 տանը, կալանքի տակ է 05.09.2010թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 13144310 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2010թ. սեպտեմբերի 6-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, Ժորա Մելքոնյանի կողմից, որպես զենք հանդիսացող էլեկտրաշոկով ավազակային հարձակման նախապատրաստություն կատարելու փաստի առթիվ։
Ժորա Վարդանի Մելքոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով հետևյալ արարքի համար. «որ նա` նախապատրաստվել է ավազակային հարձակում կատարելու` այն է Երևան քաղաքի բնակիչ Անահիտ Սանասարի Ղազարյանի ոսկյա շղթան` որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ հափշտակելու նպատակով` ձեռք է բերել էլեկտրաշոկ, որը պահելով իր մոտ 2010թ.-ի սեպտեմբերի 5-ին ժամը 02։00-ից մինչև 02։30-ը ընկած ժամանակահատվածում Տիգրան Մեծ և Նար-Դոս փողոցների խաչմերուկից հետևել է Անահիտ Ղազարյանին մինչև Տիգրան Մեծ փողոցի 36 շենքի 3-րդ աստիճանահարթակ, սակայն արարքը ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ նույն վայրից բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքի աշխատակիցների կողմից։»։
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում կատարվել է համալիր նյութագիտական և ապրանքագիտական փորձաքննություն ՀՀ ԳԱԱ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից, որի արժեքը կազմել է 41.220 /քառասունմեկ հազար երկու հարյուր քսան/ ՀՀ դրամ գումար։
2010թ. հոկտեմբերի 18-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունում չի առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։
Արագացված դատական քննություն
Ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նա հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։
Տուժողն ամբաստանյալի դեմ որևէ պահանջ չի ներկայացրել։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված արարք։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Ժորա Մելքոնյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, ամուսնացած է, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, քրեական գործի նախաքննության ընթացքում տալով ինքնախոտովանական ցուցմունքներ և մանրամասն ներկայացնելով գործի հանգամանքները` աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ ավազակության նախապատրաստություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Չավարտված հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում հանցավորի կատարած գործողությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը և այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով հանցագործությունը ավարտին չի հասցվել։
2. Հանցագործության նախապատրաստության համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով կամ հոդվածի մասով որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի կեսը։...»։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, որն արտահայտվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով, գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով, իսկ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ 10.09.2010թ., 05.10.2010թ. և 07.10.2010թ. որոշումներով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, ոսկյա կախազարդով ոսկյա շղթան պետք է թողնել տուժող Ա. Ղազարյանի տնօրինմանը, պարալիզատոր-էլեկտրաշոկը պետք է հանձնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինմանը, իսկ քննչական փորձարարության տեսաձայնագրությունը պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեյի բռնագանձման է ենթակա համալիր նյութագիտական և ապրանքագիտական փորձաքննության կատարման արժեք հանդիսացող 41.220 /քառասունմեկ հազար երկու հարյուր քսան/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 168-րդ, 169-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքում և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. սեպտեմբերի 5-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, ոսկյա կախազարդով ոսկյա շղթան թողնել տուժող Ա. Ղազարյանի տնօրինմանը, պարալիզատոր-էլեկտրաշոկը հանձնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինմանը, իսկ քննչական փորձարարության տեսաձայնագրությունը պահել քրեական գործի հետ միասին։
Ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեյի բռնագանձել 41.220 /քառասունմեկ հազար երկու հարյուր քսան/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0267/01/10
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 19-10-2010 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0267/01/10 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13144310 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Մեղադրվում է այն բանի համար, որ նախապատրաստվել է ավազակային հարձակում կատարելու և Ա. Ղազարյանի ոսկյա շղթան հափշտակելու ժամանակ որպես զենք է օգտագործել էլեկտրաշոկ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ժորա |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հայրանուն | Վարդանի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 35-175 Մաս 2 Կետ 4 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 19-10-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 20-10-2010 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 21-10-2010 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 21-10-2010 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-11-2010 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ժորա |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Անահիտ |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-11-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-11-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-11-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-12-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 08-12-2010 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Ժորա |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 08-12-2010 |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 8 դեկտեմբերի 2010թ. ք. Երևան ԵԿԴ-0267/01/10 Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով. նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան, քարտուղար` Տ. Գրիգորյան, մեղադրող` Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ս. Հարությունյան, պաշտպան` Հ. Բաղդասարյան, տուժող` Ա. Ղազարյան, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի` ծնված 1987թ. փետրվարի 6-ին Մասիս քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնութագրվում է դրական, բնակվել է Արարատի մարզի Այնթապ գյուղի 2-րդ փողոցի թիվ 25 տանը, կալանքի տակ է 05.09.2010թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով։ Գործի դատավարական նախապատմությունը Թիվ 13144310 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2010թ. սեպտեմբերի 6-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, Ժորա Մելքոնյանի կողմից, որպես զենք հանդիսացող էլեկտրաշոկով ավազակային հարձակման նախապատրաստություն կատարելու փաստի առթիվ։ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով հետևյալ արարքի համար. «որ նա` նախապատրաստվել է ավազակային հարձակում կատարելու` այն է Երևան քաղաքի բնակիչ Անահիտ Սանասարի Ղազարյանի ոսկյա շղթան` որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ հափշտակելու նպատակով` ձեռք է բերել էլեկտրաշոկ, որը պահելով իր մոտ 2010թ.-ի սեպտեմբերի 5-ին ժամը 02։00-ից մինչև 02։30-ը ընկած ժամանակահատվածում Տիգրան Մեծ և Նար-Դոս փողոցների խաչմերուկից հետևել է Անահիտ Ղազարյանին մինչև Տիգրան Մեծ փողոցի 36 շենքի 3-րդ աստիճանահարթակ, սակայն արարքը ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ նույն վայրից բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքի աշխատակիցների կողմից։»։ Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում կատարվել է համալիր նյութագիտական և ապրանքագիտական փորձաքննություն ՀՀ ԳԱԱ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից, որի արժեքը կազմել է 41.220 /քառասունմեկ հազար երկու հարյուր քսան/ ՀՀ դրամ գումար։ 2010թ. հոկտեմբերի 18-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունում չի առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։ Արագացված դատական քննություն Ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նա հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։ Տուժողն ամբաստանյալի դեմ որևէ պահանջ չի ներկայացրել։ Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։ Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված արարք։ Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Ժորա Մելքոնյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, ամուսնացած է, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, քրեական գործի նախաքննության ընթացքում տալով ինքնախոտովանական ցուցմունքներ և մանրամասն ներկայացնելով գործի հանգամանքները` աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն։ Դատարանի իրավական վերլուծությունները Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ ավազակության նախապատրաստություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Չավարտված հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում հանցավորի կատարած գործողությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը և այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով հանցագործությունը ավարտին չի հասցվել։ 2. Հանցագործության նախապատրաստության համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով կամ հոդվածի մասով որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի կեսը։...»։ Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, որն արտահայտվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով, գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով, իսկ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։ Ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։ Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։ Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ 10.09.2010թ., 05.10.2010թ. և 07.10.2010թ. որոշումներով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, ոսկյա կախազարդով ոսկյա շղթան պետք է թողնել տուժող Ա. Ղազարյանի տնօրինմանը, պարալիզատոր-էլեկտրաշոկը պետք է հանձնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինմանը, իսկ քննչական փորձարարության տեսաձայնագրությունը պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին։ Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեյի բռնագանձման է ենթակա համալիր նյութագիտական և ապրանքագիտական փորձաքննության կատարման արժեք հանդիսացող 41.220 /քառասունմեկ հազար երկու հարյուր քսան/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 168-րդ, 169-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը` Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքում և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. սեպտեմբերի 5-ից։ Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, ոսկյա կախազարդով ոսկյա շղթան թողնել տուժող Ա. Ղազարյանի տնօրինմանը, պարալիզատոր-էլեկտրաշոկը հանձնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինմանը, իսկ քննչական փորձարարության տեսաձայնագրությունը պահել քրեական գործի հետ միասին։ Ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեյի բռնագանձել 41.220 /քառասունմեկ հազար երկու հարյուր քսան/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։ Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 08-12-2010 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 27-12-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 150, 80 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 28-12-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 150, 80 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-33610 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 17-01-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 15-04-2011 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 18-04-2011 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 26-04-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 150, 155 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 26-04-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 150, 155 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0267/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 22-12-2010 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 21-12-2010 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Ամբաստանյալ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ժորա |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Ժորա Մելքոնյան Բեկանել պատժի մասով և փոփոխել Երևանի Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի /ՀՀ քր. օր-ի 35-175 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով , ՀՀ քր.օր. 65 հոդ. կիրառմամբ - 4 տարի ազ./ վերաբերյալ 08.12.2010թ. դատավճիռը և նշանակել ազատազրկման հետ չկապված կամ առավել մեղմ պատիժ: |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 24-12-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Հենրիկ |
| Ազգանուն | Տեր-Ադամյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 10-01-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Ժորա Մելքոնյանի անձնագիրը |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 12-01-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 03-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 03-02-2011 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Ժորա |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ԵԿԴ/0267/01/10 ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարան կազմը նախագահող դատավոր Մ.Մարտիրոսյան Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 03 փետրվարի 2011 թվական ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /ԱՅՍՈՒՀԵՏ` ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ դատավորներ` Ռ.ԱԶԱՐՅԱՆ Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ քարտուղարությամբ` Ա.ՓԱՇԻԿՅԱՆԻ մասնակցությամբ` մեղադրող` Ս.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ պաշտպան` Հ.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ ամբաստանյալ` Ժ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը, ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 08 -ի դատավճռի դեմ, Պ Ա Ր Զ Ե Ց ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ 1. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մխիթարյանի 2010 թվականի սեպտեմբերի 06-ի որոշմամբ Ժորա Մելքոնյանի կողմից որպես զենք հանդիսացող էլեկտրաշոկով ավազակային հարձակման նախապատրաստություն կատարելու փաստի առթիվ հարուցվել է թիվ 13144310 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով: 2. 2010 թվականի սեպտեմբերի 06-ին Ժորա Վարդանի Մելքոնյանը ձերբակալվել է: 3. Նախաքննական մարմնի 2010 թվականի սեպտեմբերի 07-ի որոշմամբ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-ր կետով: 4. 2010 թվականի սեպտեմբերի 07-ին ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մխիթարյանը միջնորդություն է ներկայացրել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` թիվ 13144310 քրեական գործով մեղադրյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով կիրառելու մասին, որը դատարանի նույն օրվա որոշմամբ բավարարվել է: 5. 2010 թվականի հոկտեմբերի 18-ին թիվ 13144310 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/: 6. Առաջին ատյանի դատարանն իր 2010 թվականի հոկտեմբերի 20-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ընդունել է վարույթ, իսկ 2010 թվականի նոյեմբերի 01-ի որոշմամբ վերոնշյալ քրեական գործը նշանակել է դատական քննության 2010 թվականի նոյեմբերի 10-ին, ժամը 12.00-ին: 7. Առաջին ատյանի դատարանի 08.12.2010թ. դատավճռով Ժորա Վարդանի Մելքոնյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 05-ից: Դատավճռով որոշվել է խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռով որոշվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, ոսկյա կախազարդով ոսկյա շղթան թողնել տուժող Ա.Ղազարյանի տնօրինմանը, պարալիզատոր-էլեկտրաշոկը հանձնել ՀՀ Ոստիկանության տնօրինմանը, իսկ քննչական փորձարարության տեսաձայնագրությունը` պահել քրեական գործի հետ միասին: Դատավճռով որոշվել է ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանից հօգուտ ՀՀ պետ.բյուջեի բռնագանձել 41.220 /քառասունմեկ հազար երկու հարյուր քսան/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր: 8. Առաջին ատյանի դատարանի 08.12.2010թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ժորա Մելքոնյանը: 9. Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել: 10. Վերաքննիչ դատարանն իր 2011 թվականի հունվարի 12-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունել է վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, նշանակել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության 2011 թվականի փետրվարի 03-ին ժամը 1200-ին, Երևան քաղաքում: ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ 11. Ժորա Վարդանի Մելքոնյանը նախապատրաստվել է ավազակային հարձակում կատարելուն, այն է` Երևան քաղաքի բնակիչ Անահիտ Սանասարի Ղազարյանի ոսկյա շղթան որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ հափշտակելու նպատակով ձեռք է բերել էլեկտրաշոկ, որը պահելով իր մոտ 2010 թվականի սեպտեմբերի 05-ին ժամը 02։00-ից մինչև 02։30-ը ընկած ժամանակահատվածում Տիգրան Մեծ և Նար-Դոս փողոցների խաչմերուկից հետևել է Անահիտ Ղազարյանին մինչև Տիգրան Մեծ փողոցի 36 շենքի 3-րդ աստիճանահարթակ, սակայն արարքը ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ նույն վայրից բերման է ենթարկվել ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքի աշխատակիցների կողմից: ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ՊԱՀԱՆՋԸ Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. 12. Ամբաստանյալ Ժ.Մելքոնյանն իր վերաքննիչ բողոքում պատճառաբանելով, որ առաջին ատյանի դատարանն իր նկատմամբ պատիժ նշանակելիս թույլ տալով քրեադատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ, սխալ է գնահատել իր կատարած հանցագործության վտանգավորությունն ու ծանրության աստիճանը, հաշվի չի առել իր պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները, խնդրել է պատժի մասով վերանայել առաջին ատյանի դատարանի 08.12.2010թ. դատավճիռը և իր նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել կամ նշանակել առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատժից ավելի մեղմ պատիժ: ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ՈՒ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ: 13. Վերաքննիչ դատարանում դատաքննության ժամանակ պաշտպանության կողմը հրաժարվեց ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու պահանջից և խնդրեց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալ Ժ.Մելքոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել: 14. Մեղադրողը, պատճառաբանելով, որ վերաքննիչ բողոքում բերված փաստարկները չեն կարող բավարար հիմք լինել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն կատարած ամբաստանյալ Ժ.Մելքոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու կամ պայմանականորեն չկիրառելու համար, խնդրեց վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ: 15. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: 16. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալի և պաշտպանի ելույթները, դատական ակտը չբողոքարկած հակառակ կողմի` մեղադրող Ս.Հարությունյանի պատասխանը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ. Նշանակված պատժի համապատասխանությունը հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին 17. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով: Իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ կարող է նշանակել առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նախատեսվածից ավելի խիստ պատիժ միայն այն դեպքում, երբ տվյալ հիմքով բողոք է բերել դատախազը, ինչպես նաև տուժողը և նրա ներկայացուցիչը: 18. Սույն գործով վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ժ.Մելքոնյանը, որը խնդրել է պատժի մասով վերանայել առաջին ատյանի դատարանի 08.12.2010թ. դատավճիռը և իր նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել կամ նշանակել առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատժից ավելի մեղմ պատիժ: 19. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը. Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի դրույթները: 20. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: 21. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է, որ պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 22. Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի նպատակներին: Իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: 23. Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: 24. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Չավարտված հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում հանցավորի կատարած գործողությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը և այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով հանցագործությունը ավարտին չի հասցվել։ 2. Հանցագործության նախապատրաստության համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով կամ հոդվածի մասով որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի կեսը։...»։ 25. Առաջին ատյանի դատարանը` կիրառելով արագացված կարգով դատական քննություն, 08.12.2010թ. դատավճռով Ժորա Վարդանի Մելքոնյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: 26. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Ժ.Մելքոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս, հաշվի է առել վերջինիս անձը բութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, այն, որ ամբաստանյալ Ժորա Մելքոնյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, ամուսնացած է, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, քրեական գործի նախաքննության ընթացքում տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ և մանրամասն ներկայացնելով գործի հանգամանքները` աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը: 27. Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով Ժ.Մելքոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցերը, հաշվի առնելով գործի կոնկրետ հանգամանքները, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, կատարված հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանգում է այն հետևության, որ առաջին ատյանի դատարանը, պահպանելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ հոդվածներ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայի սահմաններում` պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի պահանջները, Ժ.Մելքոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը համապատասխանում է կատարված հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին և որով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը և, որ վերաքննիչ բողոքում բերված փաստարկները չեն կարող նվազեցնել Ժ.Մելքոնյանի կատարած հանցանքին բնորոշ հանրային վտանգավորության աստիճանը և չեն կարող բավարար հիմք լինել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարած ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորությունը 28. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:>>: 29. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածում սահմանված են պատժի հասկացությունը և նպատակները: Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:>>: 30. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:>>: Փաստորեն, պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվորեն գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:>>: Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: /տես` Ս. Մարգարյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի հոկտեմբերի 31-ի ԵԿԴ/0034/01/08 որոշումը/ 31. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: /տես` Գ. Մարտիրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի փետրվարի 1-ի ՎԲ-/01/08 որոշումը/ 32. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված է պատիժ, ազատազրկում՝ վեցից տաս տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` այն դասվում է ծանր հանցագործությունների շարքին: 33. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`… 6/ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար. 7/ ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ. 8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք էկրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>> 34. Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Ժորա Մելքոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս նշել է. <<Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, որն արտահայտվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով, գործի հանգամանքները մանրամասն ներկայացնելով, իսկ ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։ Ամբաստանյալ Ժորա Վարդանի Մելքոնյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։ . . . :>>: 35. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով Ժորա Մելքոնյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցերը և նկատի ունենալով Ժ.Մելքոնյանի կողմից ծանր հանցագործության կատարման վերը նշված հանգամանքները, արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, գործի կոնկրետ հանգամանքները, գործի նման փաստական տվյալների առկայության պայմաններում բացառում է Ժ.Մելքոնյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությունը: 36. Այսինքն` վերաքննիչ դատարանը նույնպես հանգում է այն հետևության, որ Ժորա Մելքոնյանը ենթակա է պատժի իր կատարած հանցանքի համար, և որ նա պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը: 37. Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը համարում է օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված, իսկ վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալի կողմից բերված փաստարկները` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու կամ իր նկատմամբ առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատժից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու վերաբերյալ, անհիմն: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ, 13-րդ մասերով, 394-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 402-րդ հոդվածով, վերաքննիչ քրեական դատարանը à ð à Þ º ò 1. Վերաքննիչ բողոքը մերժել: 2. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը` Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ: 3. Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում: 4. Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 03-02-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 02-03-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 /երկու/ հատոր , 1-ին հատորը` 151 թերթ, 2-րդ հատորը` 131 թերթ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 02-03-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 151, 131 թերթից |
| Գործին կից նյութերը | ամբաստանյալի անձնագիրը, թվով 2 լազերային սկավառակ: |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-2752/11 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 09-03-2011 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0267/01/10
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 01-03-2011 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Ժորա |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 02-03-2011 |
|---|---|
| Գրության համարը | ե-2752/11 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 11-03-2011 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 2 հատոր, 1 անձնագիր, 2 լազերային սկավառակ |
| Գործի համարը | ԵԿԴ/0267/01/10 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 11-03-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Համլետ |
| Ազգանուն | Ասատրյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 08-04-2011 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԿԴ/0267/01/10 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 8 ապրիլի 2011 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան) նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 3-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ժ.Մելքոնյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 8-ի դատավճռով Ժորա Մելքոնյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: Ամբաստանյալ Ժ.Մելքոնյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2011 թվականի փետրվարի 3-ի որոշմամբ բողոքը մերժել է՝ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 8-ի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ: Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ժ.Մելքոնյանը` խնդրելով պատժի մասով բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 8-ի դատավճիռն օրինական ուժի մեջ թողնելու մասին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 3-ի որոշումը և իր նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը մեղմացնել: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 1-ին մասի 61-րդ կետի համաձայն՝ վճռաբեկ բողոքը պետք է բովանդակի նույն օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի առաջին մասի որևէ կետի հիմնավորումները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ վճռաբեկ դատարանը բողոքն ընդունում է վարույթ, եթե՝ 1) բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, կամ 2) վերանայվող դատական ակտն առերևույթ հակասում է վճռաբեկ դատարանի՝ նախկինում ընդունված որոշումներին, կամ 3) վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ, կամ 4) առկա է նոր երևան եկած կամ նոր հանգամանք: Մինչդեռ ամբաստանյալ Ժ.Մելքոնյանի բողոքում բացակայում են վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հիմքերը և դրանց հիմնավորումները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ժորա Վարդանի Մելքոնյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 3-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ժ.Մելքոնյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող` Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 11-04-2011 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 14-04-2011 |
|---|---|
| Դատարան | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Այլ նշումներ | 2 հատոր՝ 151,142 թերթ, 1 անձանագիր, 2 լազերային սկավառակ |