Գործ Հ ԵԿԴ 0262/01/10

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ք.Երևան 28 հոկտեմբերի 2010թ

ԵՐԵՎԱՆԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ
ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ` Է.Ավետիսյանի
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
Մեղադրող` Ա. Բեգինյանի
Պաշտպան՝ Հ.Դավթյանի

Դռնբաց դատական նիստում արագացված դատաքննության կարգով քննության առավ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Վարդան Գարուշի Հովհաննիսյանի, ծնված 05.11.1953թ. ք.Երևանում,
հայ, ՀՀ քաղաքացի, ֆիզիկապես վատառողջ, բարձրագույն կրթությամբ,
ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, նախկինում չդատված,
բնակվում է ք.Երևան, Քաջազնունի փողոցի 6 շենքի, 128 բնակարանում:
Որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
Քրեական գործը հարուցվել է 15.07.2010թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից:
Ամբաստանյալ Վարդան Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, 2010թ հունիսի 26-ին` ժամը 14:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի <Վերնիսաժ> տոնավաճառում` Բյուզանդ և Հանրապետության փողոցների խաչմերուկի մոտ կայանված <Վազ 2106> պ/հ 02 LS 754 ավտոմեքենայի սրահից գաղտնի հափշտակել է մեկ հատ <Կետռո> ֆիրմայի 7.000 դրամ արժողության բաճկոն և մեկ հատ <Լանդոռ> ֆիրմայի 15000 դրամ արժողության բաճկոն:
Բացի այդ, Վարդան Հովհաննիսյանը, կրկին անգամ, նույն օրը ժամը 14:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հանրապետության նրբանցք 3-րդ և 4-րդ տների լվածքի պարանի վրայից փորձել է գաղտնի հափշտակել Կարեն Ենգիբարյանի <Վատչման> ֆիրմայի 3000 դրամ արժողության ջինսե տաբատը և Սրբուհի Սիմոնյանի 10000 դրամ արժողության անկողնային ծածկոցը, սակայն արարքը ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներում` նկատվել և բերման է ենթարկվել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին:
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան 14.10.2010թ:
Մինչև դատաքննությունը սկսվելն ամբաստանյալ Վարդան Հովհաննիսյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննությունն անցկացնելու հետևանքները:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375-1 և 375-2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Վարդան Հովհաննիսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված արարք, որի համար պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Ամբաստանյալ Վարդան Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Որպես անձը բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, զղջում է կատարածի համար, 57 տարեկան է, նախկինում արատավորված չի եղել:
Որպես մեղմացնող հանգամանք դատարանը արձանագրում է այն, որ նա տառապում է 2-րդ աստճանի շաքարային դիաբետ և 2-րդ աստիճանի խրոնիկական ալկոհոլիզմ հիվանդություններով:
Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Վարդան Հովհաննիսյանը տառապում է 2-րդ աստիճանի խրոնիկական ալկոհոլիզմ հիվանդությունով, ուստի դատարանը հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը ծանրացնող հանգամանք չի դիտում:
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտավ, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժողները քաղաքացիական հայցի պահանջ չեն ներկայացրել:
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Կարեն Ենգիբարյանին ի պահ հանձնված <Վատչման> ֆիրմայի տղամարդու տաբատը պետք է թողնել նրան ի տնօրինություն:
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Սրբուհի Սիմոնյանին ի պահ հանձնված անկողնային ծածկոցը պետք է թողնել նրան ի տնօրինություն:
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված <Կետռո> և <Լանդոռ> ֆիրմայի բաճկոնները ենթակա են վերադարձման տուժող Վարդան Հովհաննիսյանին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 375-3 հոդվածներով` դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Վարդան Գարուշի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով և 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և դատապարտել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման երեք` 3 ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով` ազատազրկման երկու` 2 տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 4-րդ կետի կարգով, պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով դատապարտել ազատազրկման երկու` 2 տարի երեք` 3 ամիս ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը և ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան մեկ` 1 տարի ժամկետով:
Ամբաստանյալ Վարդան Հովհաննիսյանի վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը իրականացնելու է ՀՀ ԱՆ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժինը:
Խափանման միջոց` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժ ստանալը:
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Կարեն Ենգիբարյանին ի պահ հանձնված < Վատչման> ֆիրմայի տղամարդու տաբատը թողնել նրան ի տնօրինություն:
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Սրբուհի Սիմոնյանին ի պահ հանձնված անկողնային ծածկոցը թողնել նրան ի տնօրինություն:
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված <Կետռո> և <Լանդոռ> ֆիրմայի բաճկոնները վերադարձնել տուժող Վարդան Հովհաննիսյանին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:





ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ