Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0257/01/10
Վիճակագրական տողի համար :
10.1
Պատասխանող
Արշակ Գրիգորյան
Արշակ Գրիգորյան
Արշակ Գրիգորյան Մամիկոնի
Արշակ Գրիգորյան
Արշակ Գրիգորյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արշակ Խաչատրյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արմեն Խաչատրյան
Ավան և Նոր-Նորք
Սամվել Ուզունյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Ելիզավետա Դանիելյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արշակ Խաչատրյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արմեն Խաչատրյան
Ավան և Նոր-Նորք
Սամվել Ուզունյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Ելիզավետա Դանիելյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-08-10 | 12:00 | 3 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2010-10-21 | 14:00 | 2 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2010-12-03 | 12:00 | 2 | |||
| Ավան և Նոր-Նորք | 2011-05-11 | 15:00 | 9 | |||
| Ավան և Նոր-Նորք | 2011-06-01 | 17:00 | 9 |
Գործ հ. ԵԿԴ/0257/01/10
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
10 օգոստոսի 2011թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Վ.ԵՆՈՔՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում ՀՀ գլխավոր դատախազության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների գործերով վարչության պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննութան առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Մի խումբ անձանց կողմից բռնության գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու, ինչպես նաև գործով չպարզված անձանց կողմից ապօրինի կերպով հրազեն հանդիսացող ատրճանակներ ձեռք բերելու և կրելու դեպքերի առթիվ 2010թ. ապրիլի 17-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 69102210 քրեական գործը:
Նույն օրը, Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանը ձերբակալվել է:
20.04.2010թ. թիվ 69102210 քրեական գործի նյութերով` անհայտ անձի կողմից ապօրինի կերպով զենք և ռազմամթերք իրացնելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69102410 քրեական գործը և այն միացվել է թիվ 69102210 քրեական գործին:
Նույն օրը, Արշակ Գրիգորյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2010թ. սեպտեմբերի 16-ին թիվ 69102210 քրեական գործից անջատվել է մեղադրյալ Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքներ կատարելու վերաբերյալ մասը, այն առանձնացվել է առանձին վարույթում, ընդունվել վարույթ և շնորհվել է 69102210/7 Ա/Մ համարը:
28.09.2010թ. թիվ 69102210/7 Ա/Մ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թվականի դեկտեմբերի 03-ի դատավճռով՝ ամբաստանյալ Արշակ Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Արշակ Գրիգորյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Հիշյալ դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի շահերի պաշտպան Վահրամ Ենոքյանը և ՀՀ գլխավոր դատախազության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների գործերով վարչության պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանը ներկայացրել են վերաքննիչ բողոքներ:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանն իր 0403.2011թ. որոշմամբ մեղադրողի և ամբաստանյալի շահերի պաշտպան Վ.Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել է, և նկատի ունենալով, որ դատական ակտը կայացվել է ոչ իրավասու դատարանի կողմից` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 03.12.2010թ. դատավճիռը բեկանել և թիվ 69102210/7 Ա/Մ քրեական գործն ուղարկել է Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ` դատարան/` ըստ էության նոր քննության:
2011թվականի հունիսի 01-ի դատավճռով՝ ամբաստանյալ Արշակ Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով:
Կիրառվել է ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թ. համաներում հայտարարելու մասին որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և վերջինս ազատվել է պատժի կրումից:
Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը վերացվել է և վերջինս ազատ է արձակվել դատարանի դահլիճից:
Վճռվել է նաև իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ-ում պահվող “Մակարով տեսակի ատրճանակը, որի փակաղակին առկա է “CM 7751” համարը. դրա պահունակում լիցքավորված 7 հատ 9 մմ տրամաչափի ատրճանակային փամփուշտները դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո թողնել հիշյալ վարչությանը` ի տնօրինություն:
Քրեական գործի քննությունն անցկացվել է արագացված դատավարության կարգով։
Վերը նշված դատավճռի դեմ 22.06.2011թ. ՀՀ գլխավոր դատախազության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների գործերով վարչության պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանը ներկայացրել է վերաքննիչ բողոք:
Վերաքննիչ դատարանի 06.07.2011թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ 25.07.2011թ. ամբաստանյալի շահերի պաշտպան Վ.Ենոքյանը ներկայացրել է գրավոր պատասխան:
2.Գործի փաստական հանգամանքները
Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի և Հենրիկ Գարեգինի Մանուկյանի միջև նախկինում ծագած գումարային խնդիրները վիճաբանությամբ և ուժի գործադրմամբ լուծելու նպատակով, վերջիններս իրենց կողմնակիցների հետ միասին 2010թ. ապրիլի 17-ին, ժամը 17։50-ի սահմաններում հավաքվել են Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկի 186/2 հասցեում գործող “Քրեյզի հորս” սրճարանի մոտ, որտեղ իրենց ավտոմեքենաներն անկանոն կերպով կայանել են Դավիթ Բեկ փողոցի մայթեզրից քիչ հեռու՝ երթևեկելի մասում, որով խոչընդոտներ են ստեղծել նշված փողոցով ընթացող բազմաթիվ տրանսպորտային միջոցների համար։ Այնուհետև անտեսելով այն հանգամանքը, որ դեպքի վայրում գործում են սննդի կետ, սրճարան, ավտոլվացման, ավտոտեխսպասարկման կետեր, քիչ հեռվում գտնվում են գործող եկեղեցի, բազմահարկ, բազմաբնակարան շենքեր, սրճարանից ոչ հեռու գտնվող հոծ երթևեկությամբ փողոց, մոտ 10 րոպե վիճաբանել, ապա քաշքշել և հարվածել են միմյանց, տվել փոխադարձ հայհոյանքներ։ Իրենց այդ գործողություններով նրանք ակնհատորեն խախտելով հասարակության մեջ ընդունված բարոյական նորմերը, խուլիգանական մղումներով, հասարակության և բարոյականության նկատմամբ, անթաքույց արհրմարանքի հողի վրա, բացահայտորեն ցույց տալով իրենց արհրամարական վերաբերմունքը հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և արտահայտել բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության՝ դեպքի վայրում աշխատող անձանց, անցորդների, ինչպես նաև վիճաբանության և կռվին ականատես դարձած բազմաթիվ անձանց նկատմամբ, որով խախտվել են քաղաքացիների անդորրն ու անձեռնմխելիությունը։
Կատարված խուլիգանական գործողությունների հետագա զարգացումը հնարավոր չի եղել կանխել դեպքի վայր ժամանած ոստիկանության աշխատակիցների ուժերով, որի պատճառով դեպքի վայր են կանչվել նաև ոստիկանության հատուկ ստորաբաժանման աշխատակիցներ։ Արդյունքում կանխվել է խուլիգանության մասնակիցների մոտ առկա զենքերի հնարավոր օգտագործումը։
Խուլիգանության մասնակիցների մեծ մասը խուլիգանություն կատարելու կասկածանքով դեպքի վայրից բերման են ենթարկվել ոստիկանության Նոր Նորքի բաժին, այդ թվում Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանը, իսկ գործով չպարզված մի խումբ այլ անձինք դեպքի վայրից դիմել են փախուստի։
Խուլիգանության մասնակիցների, այդ թվում՝ Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի վարքը բացահայտ մարտահարվեր է եղել հասարակական կարգի դեմ, թելադրված է եղել շրջապատին հակադրվելու և վերջինիս հանդեպ արհրամարական վերաբերմունք ցուցաբերելու ցանկությամբ։
Դեպքի վայրի զննությունների ընթացքում հայտնաբերվել են 11 հատ հրազեն հանդիսացող ատրճանակներ, բազմաթիվ դանակներ և մահակներ, այդ թվում՝ հրազեհ հանդիսացող, փակաղակային CM 7751 գրառմամբ, 9 մմ տրամաչափի, գործարանային արտադրության “Մակարով” տեսակի ատրճանակ` լիցքավորված յոթ հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտներով:
Նախաքննության ընթացքում հիմնավորվել է նաև, որ Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանը ապօրինի կերպով ձեռք է բերել, պահել և 2010թ. ապրիլի 17-ին վերը նշված դեպքի ժամանակ ապօրինի կերպով կրել է հրազեն հանդիսացող փակաղակային CM 7751 գրառմամբ, 9 մմ տրամաչափի, գործարանային արտադրության “Մակարով” տեսակի ատրճանակ` լիցքավորված յոթ հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտներով, որոնք հատնաբերվել և առգրավվել են նշված օրը՝ դեպքի վայրի զննության ընթացքում։
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանի դատավճիռը պատժի մասով ենթակա է փոփոխման, քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժն անարդարացի է և չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը, ամբաստանյալի անձին ու արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանին, հետևաբար այն չի կարող ծառայել պատժի նպատակներին, բերելով հետևյալ պատճառաբանությունները.
Դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել կատարված հանցագործության բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել:
Դատարանը ճիշտ իրավական գնահատական տալով ամբաստանյալի կատարած արարքին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի սանկցիայով սահմանել է առավել մեղմ պատիժ, ինչն արդարացի չէ և չի համապատասխանում կատարված հանցագործության ծանրությանը և հանցավորի անձին և արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանին:
Բողոք բերած անձը վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների համապատասխան դրույթները, ինչպես նաև ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, գտնում է, որ դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում պատժի վրա:
Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի, այնպես էլ պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կայացված որոշումը պետք է հիմնած լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալն օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից հրաժարվել են ցուցմունքներ տալ դեպքի մանրամասների և հանցագործության մասնակիցների վերաբերյալ, ինչի արդյունքում մինչև վերջ չի բացահայտվել` անհայտ են մնացել խուլիգանություն կատարած անձինք և դեռևս չեն պարզվել որոշ ատրճանակների պատկանելիությունը
ՀՀ Սահմանադրությամբ, Մարդու իրավունքների և ազատությունների եվրոպական Կոնվենցիայով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված ամբաստանյալների լռելու իրավունքը Վճռաբեկ դատարանը ամբաստանյալի կողմից ցուցմունքներ տալուց հրաժարվելու վերաբերյալ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը:
Վճռաբեկ դատարանն իր ԵՇԴ/0025/01/08 նախադեպային որոշման 13-րդ կետում սահմանել է` “Որպես անձը բնութագրող տվյալ վերաքննիչ դատարանը պետք է հաշվի առներ այն, որ ամբաստանյալը հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ դեպքի մանրամասների և մասնակիցների վերաբերյալ, ինչի հետևանքով հանցավոր արարքի մասնակցած անձանց ինքնությունը պարզել չի հաջողվել և այդ կապակցությամբ քննիչը որոշում է կայացրել քրեական գործից մաս անջատելու մասին”:
Նույն որոշման 14-րդ կետում ի թիվս այլ հանգամանքների, ինչպես նաև անձին բնութագրող տվյալների անտեսմամբ դատարանը հաշվի չի առել օրենքով պաշտպանվող հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, բնույթը, որոնք բարձրացրել են ամբաստանյալների կատարած հանցագործության վտանգավորության աստիճանը:
Բացի այդ, դատարանը օբյեկտիվ ստուգման ու գնահատման չի ենթարկել ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, գործի կոնկրետ հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, այլև հաշվի չի առել օրենքով պաշտպանվող հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, բնույթը, որոնք բարձրացնում են ամբաստանյալի կատարած հանցագործության վտանգավորության աստիճանը: Արդյունքում ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակվել է պատիժ, որն անարդարացի է ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով և չի համապատասխանում նրանց կատարած հանցագործության ծանրությանը և հանցավորի անձին:
Դատարանը ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի նորմերի` 5-րդ, 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված օրինականության, արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքների խախտմամբ, որը հանգեցրել է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին չհամապատասխանող անօրինական և չհիմնավորված դատավճռի կայացմանը:
Դատարանի դատական ակտով թույլ է տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ, որոնք ազդել են պատժի մասով գործով ճիշտ դատական ակտ կայացնելու վրա, ինչը դատական ակտը բեկանելու հիմք է:
Բացի այդ, դատական սխալը ազդել է գործի արդյունքի վրա, խաթարել է արդարադատության բուն էությունը, դատարանի որոշման` որպես արդարադատության ակտի իմաստը, խախտել է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը:
Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են “հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատախանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով...”
Նշանակվող պատժի արդարացիության հիմանական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին և բնույթին: Ամբաստանյալին մեղսագրվող հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի հարցերի վերաբերյալ իր դիրքորոշումը Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Գ. Մադաթյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման մեջ, որի համաձայն` “Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Դատարանը արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության վտանգավորության վրա` հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը:
Դատարանը պատիժ նշանակելիս անհատական մոտեցում չի դրսևորել ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ պատժի չափը ընտրելիս և սահմանել է ակնհայտ մեղմ պատիժ:
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ նշված փաստարկների առկայության պայմաններում դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ պատժատեսակը և պատժաչափը սահմանելիս բավարար չափով ստուգման և գնահատման չի ենթարկել նրա կողմից կատարած արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, գերագնահատելով նրա պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, որոնք էականորեն չեն նվազեցրել ամբաստանյալների արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և օրենքով նախատեսված սանկցիայի ավելի մեղմ պատիժ սահմանելու օբյեկտիվ հիմք չեն:
Բացի այդ, բողոքի հեղինակը նշել է, որ դատական ակտի պատճառաբանական մասում արձանագրված այն, որ ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանը հանդիսանում է 2-րդ խմբի հաշմանդամ, դատաքննության ընթացքում որևէ փաստաթղթով չի հիմնավորվել և այն չի համապատասխանում իրականությանը:
Դատարանը ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների խախտմամբ, որն ինքնին հանգեցրել է քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառման և ազդել գործի ելքի վրա` խաթարելով արդարադատության բուն էությունը
Վերոգրյալներից ելնելով բողոք բերած անձը խնդրել է նշանակված պատժի մասով և ԱԺ 26.05.2011թ. համաներում հայտարարելու մասին որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ պատժից ազատելու մասով Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.06.2011թ. դատավճիռը փոփոխել և ամբաստանյալ Արշակ Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` դատապարտելով ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով, 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` դատապարտելով ազատազրկման 3/երեք/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ` պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով վերջինիս նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել` ազատազրկում 4/չորս/ տարի ժամկետով:
4. Վերաքննիչ բողոքի առթիվ բերված պատասխանի փաստարկները
Պաշտպան Վ.Ենոքյանը մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի առթիվ ներկայացրել է գրավոր պատասպան, որով նկատի ունենալով, որ պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս դատարանը հաշվի է առել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, հանգել է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է համարել այն, որ վերջինս բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված, արատավորված չի եղել, առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ կատարել է միջին ծանրության հանցանք, բացի այդ, իր խնամքին ունի երեք երեխա, որոնցից երկուսը մինչև 14 տարեկան և այն, որ երկրորդ խնմի հաշմանդամ է, ունի և տառապում է“անձի և վարքի օրգանական խանգարում, գլխուղեղեի վնասվածքի հետևանքով”, “դիաֆրագմայի կերակրափողային անցքի ոչ կայուն սողացող ճողվածք”, “ՏՄԱ-ու կոճղեզի խոց, էրոզի արտաքին գաստրիտ, էզոֆագիտ, պիլոռուսի թեր կծկու կոճղեզի ոչ արտ. ձևախախտում” հիվանդություններով:
Բացի այդ, հաշվի առնելով նաև ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցավոր արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, և ըստ էության չգտնելով պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, կարելի է հանգել այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակելով ամենամեղմ պատիժը սույն գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Պաշտպան Վ.Ենոքյանը վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների համապատասխան դրույթները նշել է, որ պետք է բացահայտվի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն): Հանրության համար վտանգավորության բնույթը որոշելու ժամանակ պետք է պարզվի և հաշվի առնվի նաև պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը հանցանքի կատարման պահին:
Վերոգրյալից ելնելով, գտել է, որ մեղադրողի ներկայացված բողոքը անհիմն է պատժի խստացման առումով, այն որևէ ձևով չի հիմնավորված, ուստի ենթակա է մերժման:
Միաժամանակ պաշտպան Վ.Ենոքյանը հաշվի առնելով, որ 22.07.2011թ-ից 15 օրով բացակայելու է ՀՀ-ից` խնդրել է գործը քննել իր բացակայությամբ:
5.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների` վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասր դրույթները:
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են /մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/: Այսինքն`պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը:
Ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի` հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում:
Համաձայն նույն հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականեցնել պատիժը: Պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը: Դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա:
Քրեական օրենքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի, այնպես էլ պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագորրծության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել կատարված հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչես նաև վերջիններիս անձը:
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտել այն, որ վերջինս իրեն մեղավոր է ճանաչել և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, բնութագրվում է դրական, նախկինում արատավորված չի եղել, խնամքին են գտնվում երեք երեխաները, ինչպես նաև այն, որ 2-րդ խմբի հաշմանդամ է և նրա մոտ ախտորոշվել է “անձի և վարքի օրգանական խանգարում, գլխուղեղեի վնասվածքի հետևանքով”, “դիաֆրագմայի կերակրափողային անցքի ոչ կայուն սողացող ճողվածք”, “ՏՄԱ-ու կոճղեզի խոց, էրոզի արտաքին գաստրիտ, էզոֆագիտ, պիլոռուսի թեր կծկու կոճղեզի ոչ արտ. ձևախախտում”:
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Վերաքննիչ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ հոդվածների պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, հաշվի առնելով նրա կողմից կատարված հանցագործությունների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի դրանք դասվում են միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է նաև ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ, ինչպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները, վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում, գտնում է, որ դատարանի կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիաների շրջանակներում նշանակվել է արդարացի և համաչափ պատիժ և այն խստացման առումով փոփոխելու բավարար հիմքեր չկան:
Անրադառնալով բողոք բերած անձի կողմից հիշատակված ՀՀ ՎՃռաբեկ դատարանի ԵՇԴ/0025/01/08 որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշմանը և այդ առթիվ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանորություններին, վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի ԵՇԴ/0025/01/08 Սպարտակ Կարենի Նարոյանի վերաբերյալ քրեական գործի նախապատմությունն ու փաստական հանգամանքներն են.
Սպարտակ Նարոյանի վերաբերյալ քրեական գործի նյութերով պարզվել է, որ 2005թ. սեպտեմբերի 8-ին, 5 լիտր բենզին գնելու համար խոստացված գումարը Գ.Առաքելյանի կողմից չտալու պատճառաբանությամբ, Ս.Նարոյանը, Տ.Հովհաննիսյանը, Ա.Կարապետյանը և քննությամբ ինքնությունները չպարզված ևս չորս անձ մոտ 15 րոպե բարձրաձայն հայհոյել, բռուցքներով և ոտքերով դիտավորությամբ բազմաթիվ հարվածներ են հասցրել Գ.Առաքելյանի մարմնի տարբեր մասերին` չենթարկվելով իրենց խուլիգանական գործողությունները խափանող` տուժողի մոր, կնոջ և բարեկամուհու պահանջներին: Արդյունքում Գ.Առաքելյանը ստացած հարվածից ընկել է գետնին և կորցրել գիտակցությունը, իսկ Ս.Նարոյանը, Տ.Հովհաննիսյանը, Ա.Կարապետյանը և քննությամբ ինքնությունները չպարզված չորս անձինք դիմել են փախուստի: Այնուհետև Սպարտակ Նարոյանը թաքնվել է քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից, որի համար նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, և քրեական գործի վարույթը կասեցվել է: Ձեռնարկված օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների շնորհիվ նա հայտնաբերվել է մոտ 3 տարի անց` 2008թ. մարտի 24-ին և ներկայացվել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին: Գործի քննության ընթացքում Սպարտակ Նարոյանն օգտվելով իր իրավունքից` հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ դեպքի մանրամասների և մասնակիցների վերաբերյալ, ինչի արդյունքում մինչև վերջ չի բացահայտվել հանցագործությունը` անհայտ են մնացել Ս.Նարոյանի, Տ.Հովհաննիսյանի և Ա.Կարապետյանի հետ միասին խուլիգանություն կատարած անձինք:
Այս պայմաններում ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը արտահայտել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ. որպես անձը բնութագրող տվյալ վերաքննիչ դատարանը պետք է հաշվի առներ այն, որ Սպարտակ Նարոյանը հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ դեպքի մանրամասների և մասնակիցների վերաբերյալ, ինչի հետևանքով դեռևս 2005 թվականի սեպտեմբերի 8-ին կատարված հանցավոր արարքին մասնակցած ևս չորս անձանց ինքնությունը պարզել չի հաջողվել և այդ կապակցությամբ քննիչը որոշում է կայացրել քրեական գործից մաս անջատելու մասին: Բացի այդ, վերաքննիչ դատարանն անտեսել է Սպարտակ Նարոյանի` երեք տարի հետախուզման մեջ լինելու հանգամանքը` ինչը ևս որպես անձը բնութագրող տվյալ պետք է պարտադիր հաշվի առնվեր պատժի հարցը լուծելիս:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանն օբյեկտիվ ստուգման ու գնահատման չի ենթարկել Սպարտակ Նարոյանի կողմից կատարված հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, գործի կոնկրետ հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները: Վերաքննիչ դատարանը հաշվի չի առել օրենքով պաշտպանվող հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, բնույթը, որոնք բարձրացնում են Սպարտակ Նարոյանի կատարած հանցագործության վտանգավորության աստիճանը:
Համաձայն ՀՀ քրեկան դատավարության օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի 4-րդ մասի պահանջների` “Որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում` օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով գործի քննության ժամանակ, բացառությամբ այն դեպքի, երբ վերջինս ծանրակշիռ փաստարկների մատնանշմամբ հիմնավորում է, որ դրանք կիրառելի չեն տվյալ փաստական հանգամանքների նկատմամբ”:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Սպարտակ Նարոյանի վերաբերյալ քրեական գործի փաստական հանգամանքները նույնանման չեն սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքներին: Մասնավորապես.
Սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանը չի թաքնվել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից և նրա նկատմամբ հետախուզում հայտարարված չի եղել, հանգամանք, ինչը ըստ Վճռաբեկ դատարանի հիշյալ որոշման պետք է, որ պարտադիր հաշվի առնվեր պատժի հարցը լուծելիս:
Մինչդեռ սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանը նախաքննության ընթացքում չի հրաժարվել և որպես մեղադրյալի հարցաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելով մասնակիորեն, տվել է համապատասխան ցուցմունքներ:
(հատոր 1-ին, գ.թ. 103-104, 196):
Բացի այդ, քրեական գործի դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանը հայտնել է, որ առաջադրված մեղադրանքը իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և միջնորդել է գործի քննությունը անցկացնել արագացված կարգով:
Վերը նշվածից ելնելով, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Ս.Նարոյանի վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի որոշման մեջ առկա հիմնավորումներն իրենց համակցությամբ կիրառելի չեն սույն գործի փաստական հանգամանքների նկատմամբ, ուստի այդ առումով դատավճիռը բեկանելու կամ փոփոխելու հիմքեր չկան:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանի կողմից կայացվել է գործը ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվել է արդարացի և համաչափ պատիժ, ուստի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ` անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել։
Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հունիսի 01-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
10 օգոստոսի 2011թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Վ.ԵՆՈՔՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում ՀՀ գլխավոր դատախազության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների գործերով վարչության պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննութան առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Մի խումբ անձանց կողմից բռնության գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու, ինչպես նաև գործով չպարզված անձանց կողմից ապօրինի կերպով հրազեն հանդիսացող ատրճանակներ ձեռք բերելու և կրելու դեպքերի առթիվ 2010թ. ապրիլի 17-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 69102210 քրեական գործը:
Նույն օրը, Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանը ձերբակալվել է:
20.04.2010թ. թիվ 69102210 քրեական գործի նյութերով` անհայտ անձի կողմից ապօրինի կերպով զենք և ռազմամթերք իրացնելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69102410 քրեական գործը և այն միացվել է թիվ 69102210 քրեական գործին:
Նույն օրը, Արշակ Գրիգորյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2010թ. սեպտեմբերի 16-ին թիվ 69102210 քրեական գործից անջատվել է մեղադրյալ Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքներ կատարելու վերաբերյալ մասը, այն առանձնացվել է առանձին վարույթում, ընդունվել վարույթ և շնորհվել է 69102210/7 Ա/Մ համարը:
28.09.2010թ. թիվ 69102210/7 Ա/Մ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թվականի դեկտեմբերի 03-ի դատավճռով՝ ամբաստանյալ Արշակ Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Արշակ Գրիգորյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Հիշյալ դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի շահերի պաշտպան Վահրամ Ենոքյանը և ՀՀ գլխավոր դատախազության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների գործերով վարչության պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանը ներկայացրել են վերաքննիչ բողոքներ:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանն իր 0403.2011թ. որոշմամբ մեղադրողի և ամբաստանյալի շահերի պաշտպան Վ.Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել է, և նկատի ունենալով, որ դատական ակտը կայացվել է ոչ իրավասու դատարանի կողմից` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 03.12.2010թ. դատավճիռը բեկանել և թիվ 69102210/7 Ա/Մ քրեական գործն ուղարկել է Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ` դատարան/` ըստ էության նոր քննության:
2011թվականի հունիսի 01-ի դատավճռով՝ ամբաստանյալ Արշակ Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով:
Կիրառվել է ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թ. համաներում հայտարարելու մասին որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և վերջինս ազատվել է պատժի կրումից:
Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը վերացվել է և վերջինս ազատ է արձակվել դատարանի դահլիճից:
Վճռվել է նաև իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ-ում պահվող “Մակարով տեսակի ատրճանակը, որի փակաղակին առկա է “CM 7751” համարը. դրա պահունակում լիցքավորված 7 հատ 9 մմ տրամաչափի ատրճանակային փամփուշտները դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո թողնել հիշյալ վարչությանը` ի տնօրինություն:
Քրեական գործի քննությունն անցկացվել է արագացված դատավարության կարգով։
Վերը նշված դատավճռի դեմ 22.06.2011թ. ՀՀ գլխավոր դատախազության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների գործերով վարչության պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանը ներկայացրել է վերաքննիչ բողոք:
Վերաքննիչ դատարանի 06.07.2011թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ 25.07.2011թ. ամբաստանյալի շահերի պաշտպան Վ.Ենոքյանը ներկայացրել է գրավոր պատասխան:
2.Գործի փաստական հանգամանքները
Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի և Հենրիկ Գարեգինի Մանուկյանի միջև նախկինում ծագած գումարային խնդիրները վիճաբանությամբ և ուժի գործադրմամբ լուծելու նպատակով, վերջիններս իրենց կողմնակիցների հետ միասին 2010թ. ապրիլի 17-ին, ժամը 17։50-ի սահմաններում հավաքվել են Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկի 186/2 հասցեում գործող “Քրեյզի հորս” սրճարանի մոտ, որտեղ իրենց ավտոմեքենաներն անկանոն կերպով կայանել են Դավիթ Բեկ փողոցի մայթեզրից քիչ հեռու՝ երթևեկելի մասում, որով խոչընդոտներ են ստեղծել նշված փողոցով ընթացող բազմաթիվ տրանսպորտային միջոցների համար։ Այնուհետև անտեսելով այն հանգամանքը, որ դեպքի վայրում գործում են սննդի կետ, սրճարան, ավտոլվացման, ավտոտեխսպասարկման կետեր, քիչ հեռվում գտնվում են գործող եկեղեցի, բազմահարկ, բազմաբնակարան շենքեր, սրճարանից ոչ հեռու գտնվող հոծ երթևեկությամբ փողոց, մոտ 10 րոպե վիճաբանել, ապա քաշքշել և հարվածել են միմյանց, տվել փոխադարձ հայհոյանքներ։ Իրենց այդ գործողություններով նրանք ակնհատորեն խախտելով հասարակության մեջ ընդունված բարոյական նորմերը, խուլիգանական մղումներով, հասարակության և բարոյականության նկատմամբ, անթաքույց արհրմարանքի հողի վրա, բացահայտորեն ցույց տալով իրենց արհրամարական վերաբերմունքը հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և արտահայտել բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության՝ դեպքի վայրում աշխատող անձանց, անցորդների, ինչպես նաև վիճաբանության և կռվին ականատես դարձած բազմաթիվ անձանց նկատմամբ, որով խախտվել են քաղաքացիների անդորրն ու անձեռնմխելիությունը։
Կատարված խուլիգանական գործողությունների հետագա զարգացումը հնարավոր չի եղել կանխել դեպքի վայր ժամանած ոստիկանության աշխատակիցների ուժերով, որի պատճառով դեպքի վայր են կանչվել նաև ոստիկանության հատուկ ստորաբաժանման աշխատակիցներ։ Արդյունքում կանխվել է խուլիգանության մասնակիցների մոտ առկա զենքերի հնարավոր օգտագործումը։
Խուլիգանության մասնակիցների մեծ մասը խուլիգանություն կատարելու կասկածանքով դեպքի վայրից բերման են ենթարկվել ոստիկանության Նոր Նորքի բաժին, այդ թվում Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանը, իսկ գործով չպարզված մի խումբ այլ անձինք դեպքի վայրից դիմել են փախուստի։
Խուլիգանության մասնակիցների, այդ թվում՝ Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի վարքը բացահայտ մարտահարվեր է եղել հասարակական կարգի դեմ, թելադրված է եղել շրջապատին հակադրվելու և վերջինիս հանդեպ արհրամարական վերաբերմունք ցուցաբերելու ցանկությամբ։
Դեպքի վայրի զննությունների ընթացքում հայտնաբերվել են 11 հատ հրազեն հանդիսացող ատրճանակներ, բազմաթիվ դանակներ և մահակներ, այդ թվում՝ հրազեհ հանդիսացող, փակաղակային CM 7751 գրառմամբ, 9 մմ տրամաչափի, գործարանային արտադրության “Մակարով” տեսակի ատրճանակ` լիցքավորված յոթ հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտներով:
Նախաքննության ընթացքում հիմնավորվել է նաև, որ Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանը ապօրինի կերպով ձեռք է բերել, պահել և 2010թ. ապրիլի 17-ին վերը նշված դեպքի ժամանակ ապօրինի կերպով կրել է հրազեն հանդիսացող փակաղակային CM 7751 գրառմամբ, 9 մմ տրամաչափի, գործարանային արտադրության “Մակարով” տեսակի ատրճանակ` լիցքավորված յոթ հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտներով, որոնք հատնաբերվել և առգրավվել են նշված օրը՝ դեպքի վայրի զննության ընթացքում։
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանի դատավճիռը պատժի մասով ենթակա է փոփոխման, քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժն անարդարացի է և չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը, ամբաստանյալի անձին ու արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանին, հետևաբար այն չի կարող ծառայել պատժի նպատակներին, բերելով հետևյալ պատճառաբանությունները.
Դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել կատարված հանցագործության բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել:
Դատարանը ճիշտ իրավական գնահատական տալով ամբաստանյալի կատարած արարքին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի սանկցիայով սահմանել է առավել մեղմ պատիժ, ինչն արդարացի չէ և չի համապատասխանում կատարված հանցագործության ծանրությանը և հանցավորի անձին և արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանին:
Բողոք բերած անձը վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների համապատասխան դրույթները, ինչպես նաև ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, գտնում է, որ դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում պատժի վրա:
Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի, այնպես էլ պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կայացված որոշումը պետք է հիմնած լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալն օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից հրաժարվել են ցուցմունքներ տալ դեպքի մանրամասների և հանցագործության մասնակիցների վերաբերյալ, ինչի արդյունքում մինչև վերջ չի բացահայտվել` անհայտ են մնացել խուլիգանություն կատարած անձինք և դեռևս չեն պարզվել որոշ ատրճանակների պատկանելիությունը
ՀՀ Սահմանադրությամբ, Մարդու իրավունքների և ազատությունների եվրոպական Կոնվենցիայով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված ամբաստանյալների լռելու իրավունքը Վճռաբեկ դատարանը ամբաստանյալի կողմից ցուցմունքներ տալուց հրաժարվելու վերաբերյալ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը:
Վճռաբեկ դատարանն իր ԵՇԴ/0025/01/08 նախադեպային որոշման 13-րդ կետում սահմանել է` “Որպես անձը բնութագրող տվյալ վերաքննիչ դատարանը պետք է հաշվի առներ այն, որ ամբաստանյալը հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ դեպքի մանրամասների և մասնակիցների վերաբերյալ, ինչի հետևանքով հանցավոր արարքի մասնակցած անձանց ինքնությունը պարզել չի հաջողվել և այդ կապակցությամբ քննիչը որոշում է կայացրել քրեական գործից մաս անջատելու մասին”:
Նույն որոշման 14-րդ կետում ի թիվս այլ հանգամանքների, ինչպես նաև անձին բնութագրող տվյալների անտեսմամբ դատարանը հաշվի չի առել օրենքով պաշտպանվող հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, բնույթը, որոնք բարձրացրել են ամբաստանյալների կատարած հանցագործության վտանգավորության աստիճանը:
Բացի այդ, դատարանը օբյեկտիվ ստուգման ու գնահատման չի ենթարկել ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, գործի կոնկրետ հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, այլև հաշվի չի առել օրենքով պաշտպանվող հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, բնույթը, որոնք բարձրացնում են ամբաստանյալի կատարած հանցագործության վտանգավորության աստիճանը: Արդյունքում ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակվել է պատիժ, որն անարդարացի է ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով և չի համապատասխանում նրանց կատարած հանցագործության ծանրությանը և հանցավորի անձին:
Դատարանը ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի նորմերի` 5-րդ, 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված օրինականության, արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքների խախտմամբ, որը հանգեցրել է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին չհամապատասխանող անօրինական և չհիմնավորված դատավճռի կայացմանը:
Դատարանի դատական ակտով թույլ է տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ, որոնք ազդել են պատժի մասով գործով ճիշտ դատական ակտ կայացնելու վրա, ինչը դատական ակտը բեկանելու հիմք է:
Բացի այդ, դատական սխալը ազդել է գործի արդյունքի վրա, խաթարել է արդարադատության բուն էությունը, դատարանի որոշման` որպես արդարադատության ակտի իմաստը, խախտել է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը:
Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են “հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատախանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով...”
Նշանակվող պատժի արդարացիության հիմանական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին և բնույթին: Ամբաստանյալին մեղսագրվող հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի հարցերի վերաբերյալ իր դիրքորոշումը Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Գ. Մադաթյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման մեջ, որի համաձայն` “Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Դատարանը արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության վտանգավորության վրա` հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը:
Դատարանը պատիժ նշանակելիս անհատական մոտեցում չի դրսևորել ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ պատժի չափը ընտրելիս և սահմանել է ակնհայտ մեղմ պատիժ:
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ նշված փաստարկների առկայության պայմաններում դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ պատժատեսակը և պատժաչափը սահմանելիս բավարար չափով ստուգման և գնահատման չի ենթարկել նրա կողմից կատարած արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, գերագնահատելով նրա պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, որոնք էականորեն չեն նվազեցրել ամբաստանյալների արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և օրենքով նախատեսված սանկցիայի ավելի մեղմ պատիժ սահմանելու օբյեկտիվ հիմք չեն:
Բացի այդ, բողոքի հեղինակը նշել է, որ դատական ակտի պատճառաբանական մասում արձանագրված այն, որ ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանը հանդիսանում է 2-րդ խմբի հաշմանդամ, դատաքննության ընթացքում որևէ փաստաթղթով չի հիմնավորվել և այն չի համապատասխանում իրականությանը:
Դատարանը ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների խախտմամբ, որն ինքնին հանգեցրել է քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառման և ազդել գործի ելքի վրա` խաթարելով արդարադատության բուն էությունը
Վերոգրյալներից ելնելով բողոք բերած անձը խնդրել է նշանակված պատժի մասով և ԱԺ 26.05.2011թ. համաներում հայտարարելու մասին որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ պատժից ազատելու մասով Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.06.2011թ. դատավճիռը փոփոխել և ամբաստանյալ Արշակ Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` դատապարտելով ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով, 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` դատապարտելով ազատազրկման 3/երեք/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ` պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով վերջինիս նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել` ազատազրկում 4/չորս/ տարի ժամկետով:
4. Վերաքննիչ բողոքի առթիվ բերված պատասխանի փաստարկները
Պաշտպան Վ.Ենոքյանը մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի առթիվ ներկայացրել է գրավոր պատասպան, որով նկատի ունենալով, որ պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս դատարանը հաշվի է առել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, հանգել է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է համարել այն, որ վերջինս բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված, արատավորված չի եղել, առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ կատարել է միջին ծանրության հանցանք, բացի այդ, իր խնամքին ունի երեք երեխա, որոնցից երկուսը մինչև 14 տարեկան և այն, որ երկրորդ խնմի հաշմանդամ է, ունի և տառապում է“անձի և վարքի օրգանական խանգարում, գլխուղեղեի վնասվածքի հետևանքով”, “դիաֆրագմայի կերակրափողային անցքի ոչ կայուն սողացող ճողվածք”, “ՏՄԱ-ու կոճղեզի խոց, էրոզի արտաքին գաստրիտ, էզոֆագիտ, պիլոռուսի թեր կծկու կոճղեզի ոչ արտ. ձևախախտում” հիվանդություններով:
Բացի այդ, հաշվի առնելով նաև ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցավոր արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, և ըստ էության չգտնելով պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, կարելի է հանգել այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակելով ամենամեղմ պատիժը սույն գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Պաշտպան Վ.Ենոքյանը վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների համապատասխան դրույթները նշել է, որ պետք է բացահայտվի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն): Հանրության համար վտանգավորության բնույթը որոշելու ժամանակ պետք է պարզվի և հաշվի առնվի նաև պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը հանցանքի կատարման պահին:
Վերոգրյալից ելնելով, գտել է, որ մեղադրողի ներկայացված բողոքը անհիմն է պատժի խստացման առումով, այն որևէ ձևով չի հիմնավորված, ուստի ենթակա է մերժման:
Միաժամանակ պաշտպան Վ.Ենոքյանը հաշվի առնելով, որ 22.07.2011թ-ից 15 օրով բացակայելու է ՀՀ-ից` խնդրել է գործը քննել իր բացակայությամբ:
5.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների` վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասր դրույթները:
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են /մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/: Այսինքն`պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը:
Ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի` հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում:
Համաձայն նույն հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականեցնել պատիժը: Պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը: Դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա:
Քրեական օրենքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի, այնպես էլ պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագորրծության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել կատարված հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչես նաև վերջիններիս անձը:
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտել այն, որ վերջինս իրեն մեղավոր է ճանաչել և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, բնութագրվում է դրական, նախկինում արատավորված չի եղել, խնամքին են գտնվում երեք երեխաները, ինչպես նաև այն, որ 2-րդ խմբի հաշմանդամ է և նրա մոտ ախտորոշվել է “անձի և վարքի օրգանական խանգարում, գլխուղեղեի վնասվածքի հետևանքով”, “դիաֆրագմայի կերակրափողային անցքի ոչ կայուն սողացող ճողվածք”, “ՏՄԱ-ու կոճղեզի խոց, էրոզի արտաքին գաստրիտ, էզոֆագիտ, պիլոռուսի թեր կծկու կոճղեզի ոչ արտ. ձևախախտում”:
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Վերաքննիչ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ հոդվածների պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, հաշվի առնելով նրա կողմից կատարված հանցագործությունների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի դրանք դասվում են միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է նաև ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ, ինչպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները, վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում, գտնում է, որ դատարանի կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիաների շրջանակներում նշանակվել է արդարացի և համաչափ պատիժ և այն խստացման առումով փոփոխելու բավարար հիմքեր չկան:
Անրադառնալով բողոք բերած անձի կողմից հիշատակված ՀՀ ՎՃռաբեկ դատարանի ԵՇԴ/0025/01/08 որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշմանը և այդ առթիվ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանորություններին, վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի ԵՇԴ/0025/01/08 Սպարտակ Կարենի Նարոյանի վերաբերյալ քրեական գործի նախապատմությունն ու փաստական հանգամանքներն են.
Սպարտակ Նարոյանի վերաբերյալ քրեական գործի նյութերով պարզվել է, որ 2005թ. սեպտեմբերի 8-ին, 5 լիտր բենզին գնելու համար խոստացված գումարը Գ.Առաքելյանի կողմից չտալու պատճառաբանությամբ, Ս.Նարոյանը, Տ.Հովհաննիսյանը, Ա.Կարապետյանը և քննությամբ ինքնությունները չպարզված ևս չորս անձ մոտ 15 րոպե բարձրաձայն հայհոյել, բռուցքներով և ոտքերով դիտավորությամբ բազմաթիվ հարվածներ են հասցրել Գ.Առաքելյանի մարմնի տարբեր մասերին` չենթարկվելով իրենց խուլիգանական գործողությունները խափանող` տուժողի մոր, կնոջ և բարեկամուհու պահանջներին: Արդյունքում Գ.Առաքելյանը ստացած հարվածից ընկել է գետնին և կորցրել գիտակցությունը, իսկ Ս.Նարոյանը, Տ.Հովհաննիսյանը, Ա.Կարապետյանը և քննությամբ ինքնությունները չպարզված չորս անձինք դիմել են փախուստի: Այնուհետև Սպարտակ Նարոյանը թաքնվել է քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից, որի համար նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, և քրեական գործի վարույթը կասեցվել է: Ձեռնարկված օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների շնորհիվ նա հայտնաբերվել է մոտ 3 տարի անց` 2008թ. մարտի 24-ին և ներկայացվել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին: Գործի քննության ընթացքում Սպարտակ Նարոյանն օգտվելով իր իրավունքից` հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ դեպքի մանրամասների և մասնակիցների վերաբերյալ, ինչի արդյունքում մինչև վերջ չի բացահայտվել հանցագործությունը` անհայտ են մնացել Ս.Նարոյանի, Տ.Հովհաննիսյանի և Ա.Կարապետյանի հետ միասին խուլիգանություն կատարած անձինք:
Այս պայմաններում ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը արտահայտել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ. որպես անձը բնութագրող տվյալ վերաքննիչ դատարանը պետք է հաշվի առներ այն, որ Սպարտակ Նարոյանը հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ դեպքի մանրամասների և մասնակիցների վերաբերյալ, ինչի հետևանքով դեռևս 2005 թվականի սեպտեմբերի 8-ին կատարված հանցավոր արարքին մասնակցած ևս չորս անձանց ինքնությունը պարզել չի հաջողվել և այդ կապակցությամբ քննիչը որոշում է կայացրել քրեական գործից մաս անջատելու մասին: Բացի այդ, վերաքննիչ դատարանն անտեսել է Սպարտակ Նարոյանի` երեք տարի հետախուզման մեջ լինելու հանգամանքը` ինչը ևս որպես անձը բնութագրող տվյալ պետք է պարտադիր հաշվի առնվեր պատժի հարցը լուծելիս:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանն օբյեկտիվ ստուգման ու գնահատման չի ենթարկել Սպարտակ Նարոյանի կողմից կատարված հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, գործի կոնկրետ հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները: Վերաքննիչ դատարանը հաշվի չի առել օրենքով պաշտպանվող հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, բնույթը, որոնք բարձրացնում են Սպարտակ Նարոյանի կատարած հանցագործության վտանգավորության աստիճանը:
Համաձայն ՀՀ քրեկան դատավարության օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի 4-րդ մասի պահանջների` “Որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում` օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով գործի քննության ժամանակ, բացառությամբ այն դեպքի, երբ վերջինս ծանրակշիռ փաստարկների մատնանշմամբ հիմնավորում է, որ դրանք կիրառելի չեն տվյալ փաստական հանգամանքների նկատմամբ”:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Սպարտակ Նարոյանի վերաբերյալ քրեական գործի փաստական հանգամանքները նույնանման չեն սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքներին: Մասնավորապես.
Սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանը չի թաքնվել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից և նրա նկատմամբ հետախուզում հայտարարված չի եղել, հանգամանք, ինչը ըստ Վճռաբեկ դատարանի հիշյալ որոշման պետք է, որ պարտադիր հաշվի առնվեր պատժի հարցը լուծելիս:
Մինչդեռ սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանը նախաքննության ընթացքում չի հրաժարվել և որպես մեղադրյալի հարցաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելով մասնակիորեն, տվել է համապատասխան ցուցմունքներ:
(հատոր 1-ին, գ.թ. 103-104, 196):
Բացի այդ, քրեական գործի դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանը հայտնել է, որ առաջադրված մեղադրանքը իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և միջնորդել է գործի քննությունը անցկացնել արագացված կարգով:
Վերը նշվածից ելնելով, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Ս.Նարոյանի վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի որոշման մեջ առկա հիմնավորումներն իրենց համակցությամբ կիրառելի չեն սույն գործի փաստական հանգամանքների նկատմամբ, ուստի այդ առումով դատավճիռը բեկանելու կամ փոփոխելու հիմքեր չկան:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանի կողմից կայացվել է գործը ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվել է արդարացի և համաչափ պատիժ, ուստի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ` անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել։
Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հունիսի 01-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ԵԿԴ 0257/01/10
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
03.12.2010թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանըª
նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի,
քարտուղարությամբ` Փառանձեմ Բաբայանի,
մասնակցությամբ մեղադրող` Հակոբ Մարտիրոսյանի,
պաշտպան` Վահրամ Ենոքյանի,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արա•ացված կար•ով քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի`
Արշակ Մամիկոնի Գրի•որյանի` ծնված 21.11.1971թ-ին Աբովյան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին անչափահաս 3 երեխաներ, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է ք. Աբովյան, Ռոսիայի փողոց 12 շենք բնակարան 16 հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, կալանքի տակ է 2010թվականի ապրիլի 17-ից:
Դատարանը պարզեց հետևյալը.
2010 թվականի ապրիլի 17-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի և 235-րդ հոդվածի 1-ի մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69102210 քրեական •ործը: 2010թ. ապրիլի 20-ին թիվ 69102210 քրեական •ործի նյութերով` անհայտ անձի կողմից ապօրինի կերպով զենք և ռազմամթերք իրացնելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69102410 քրեական •ործը և այն միացվել է թիվ 69102210 քրեական •ործին: 2010թ-ի ապրիլի 20-ին Արշակ Մամիկոնի Գրի•որյանը որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այն արարքների կատարման համար, որ ՙնա Բախշի Ռուբիկի Դավթյանի, Դավիթ Լևոնի Են•ոյանի, Համլետ Բորիսի Օհանյանի, Գևոր• Շահենի Հարությունյանի, Գոռ Արտաշեսի Ստեփանյանի, Սևակ Գառնիկի Ներսիսյանի և մի խումբ այլ անձանց հետ միասին 2010թ. ապրիլի 17-ին ժամը 17.50-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկի 186/2 հասցեում •ործող ՙՔրեյզի հորս՚ սրճարանին հարող տարածքում, մոտ 5-10 րոպե տևողությամբ վիճաբանել են միմյանց հետ, որի ընթացքում հայհոյանքներ տալով, բռնություն •ործադրելով` միմյանց ծեծի ենթարկելով` դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կար•ը և արտահայտել բացահայտ անհար•ալից վերաբերմունք հասարակության նկատմամբ: Բացի այդ, Արշակ Գրի•որյանն ապօրինի կերպով ձեռք է բերել, պահել և 2010թ-ի ապրիլի 17-ին վերը նշված դեպքի ժամանակ ապօրինի կերպով կրել է հրազեն հանդիսացող, փակաղակային ՙCM 7751՚ •րառմամբ, 9մմ տրամաչափի, •ործարանային արտադրության ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակ` լիցքավորված ապօրինի կերպով ձեռք բերված, ռազմամթերք հանդիսացող յոթ հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտներով, որոնք հայտնաբերվել և առ•րավվել են նշված օրը` դեպքի վայրի զննության ընթացքում՚: 2010թ-ի սեպտեմբերի 16-ին թիվ 69102210 քրեական •ործից անջատվել է մեղադրյալ Արշակ Մամիկոնի Գրի•որյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքներ կատարելու վերաբերյալ մասը, այն առանձնացվել է առանձին վարույթում, ընդունվել վարույթ և շնորհվել է 69102210/7 Ա/Մ համարը: 2010 թվականի սեպտեմբերի 28-ին թիվ 69102210/7 Ա/Մ քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Ամբաստանյալ Արշակ Գրի•որյանը, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 375.1-րդ հոդվածով նախատեսված պայմանները, համաձայնվելով իրեն առաջադրված մեղադրանքների հետ, հայտնեց, որ առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր է ճանաչում, միջնորդեց դատական քննությունն արա•ացված կար•ով անցկացնել, նշելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո և •իտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթն ու հետևանքները:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 375.1-րդ-372.3-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել դատական քննության արա•ացված կար• կիրառելու մասին:
Վերը նկարա•րված հանցանքի կատարման մեջ Արշակ Գրի•որյանի մեղավորությունը հաստատվել է նախաքննության ընթացքում տված ինչպես ամբաստանյալի, այնպես էլ •ործով վկաներ Հրանտ Մանուկյանի, Սյուզաննա Եղիյանի, Հովհաննես Ավետիսյանի, Տի•րան Ավետիսյանի, Վահե Ավետիսյանի, Կարեն Հարությունյան, Արտավազդ Հովհաննիսյանի, Սամվել Մնացականյանի, Ստեփան Պարոնյանի ցուցմունքներով, քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանա•րություններով, դեպքի վայրի զննության մասին արձանա•րությամբ, դատաձ•աբանական փորձաքննության փորձա•ետի թիվ 1040 եզրակացությամբ, դատաբժշկական փորձաքննության փորձա•ետի թիվ 545/հ եզրակացությամբ, կրկնակի ստացիոնար հանձնաժողովային դատահո•եբուժական փորձաքննության թիվ 148 եզրակացությամբ, իրեղեն ապացույց հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի •ործարանային արտադրության հրազեն հանդիսացող ՙՄակարով՚ տեսակի, փակաղակին ՙCM 7751՚ •րառմամբ ատրճանակի, 9մմ տրամաչափի /918 ՊՄ/ 7 հատ ռազմամթերք հանդիսացող փամփուշտների առկայությամբ, ապացույց ճանաչված անձին բերման ենթարկելու մասին արձանա•րությամբ:
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Արշակ Գրի•որյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքների հետ համաձայնվել է, դրանք հաստատվել է •ործով ձեռք բերված ապացույցներով, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Գրի•որյանը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին համապատասխան հանցավոր արարքներ կատարելու համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցա•ործությունների բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութա•րող տվյալները, այն որ ամբաստանյալը բնութա•րվում է դրականորեն և նախկինում դատված կամ արատավորված չի եղել:
Որպես ամբաստանյալ Արշակ Գրի•որյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքներ դատարանը դիտում է այն, որ պատիժ նշանակելու պահին ամբաստանյալի խնամքին են •տնվում 3 անչափահաս երեխաները, որոնցից երկուսը մինչև 14 տարեկան, և այն, որ ամբաստանյալը 2-րդ խմբի հաշմանդամ է ու տառապում է ՙանձի և վարքի օր•անական խան•արում, •լխուղեղի վնասվածքի հետևանքով՚, ՙդիաֆրա•մայի կերակրափողային անցքի ոչ կայուն սողացող ճողվածք՚, ՙՏՄԱ-ու կոճղեզի խոց, էրոզի արտաքին •աստրիտ, էզոֆա•իտ, պիլոռուսի թեր կծկու կոճղեզի ոչ արտ. ձևախախտում՚ հիվանդություններով:
Ամբաստանյալ Արշակ Գրի•որյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ չկան:
Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Արշակ Գրի•որյանն իր կատարած հանցանքների համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, իսկ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես փախանման միջոց կիրառված կալանավորումը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացուցների հարցին` դատարանը •տնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեա•իտական վարչությունում պահվող ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակը, որի փակաղակին առկա է ՙCM 7751՚ համարը, դրա պահունակում լիցքավորված 7 հատ 9 մմ տրամաչափի ատրճանակային փամփուշտները պետք է հանձնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությանը` թիվ 69102210 քրեական •ործին կցելու համար:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ, 3753-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Արշակ Մամիկոնի Գրի•որյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ:
Արշակ Գրի•որյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն •ումարելու միջոցով Արշակ Գրի•որյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Արշակ Գրի•որյանի պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի ապրիլի 17-ից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Արշակ Գրի•որյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեա•իտական վարչությունում պահվող ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակը, որի փակաղակին առկա է ՙCM 7751՚ համարը, դրա պահունակում լիցքավորված 7 հատ 9 մմ տրամաչափի ատրճանակային փամփուշտները հանձնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությանը` թիվ 69102210 քրեական •ործին կցելու համար:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի:
դատավոր` Ա. Խաչատրյան
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
03.12.2010թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանըª
նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի,
քարտուղարությամբ` Փառանձեմ Բաբայանի,
մասնակցությամբ մեղադրող` Հակոբ Մարտիրոսյանի,
պաշտպան` Վահրամ Ենոքյանի,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արա•ացված կար•ով քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի`
Արշակ Մամիկոնի Գրի•որյանի` ծնված 21.11.1971թ-ին Աբովյան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին անչափահաս 3 երեխաներ, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է ք. Աբովյան, Ռոսիայի փողոց 12 շենք բնակարան 16 հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, կալանքի տակ է 2010թվականի ապրիլի 17-ից:
Դատարանը պարզեց հետևյալը.
2010 թվականի ապրիլի 17-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի և 235-րդ հոդվածի 1-ի մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69102210 քրեական •ործը: 2010թ. ապրիլի 20-ին թիվ 69102210 քրեական •ործի նյութերով` անհայտ անձի կողմից ապօրինի կերպով զենք և ռազմամթերք իրացնելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69102410 քրեական •ործը և այն միացվել է թիվ 69102210 քրեական •ործին: 2010թ-ի ապրիլի 20-ին Արշակ Մամիկոնի Գրի•որյանը որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այն արարքների կատարման համար, որ ՙնա Բախշի Ռուբիկի Դավթյանի, Դավիթ Լևոնի Են•ոյանի, Համլետ Բորիսի Օհանյանի, Գևոր• Շահենի Հարությունյանի, Գոռ Արտաշեսի Ստեփանյանի, Սևակ Գառնիկի Ներսիսյանի և մի խումբ այլ անձանց հետ միասին 2010թ. ապրիլի 17-ին ժամը 17.50-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկի 186/2 հասցեում •ործող ՙՔրեյզի հորս՚ սրճարանին հարող տարածքում, մոտ 5-10 րոպե տևողությամբ վիճաբանել են միմյանց հետ, որի ընթացքում հայհոյանքներ տալով, բռնություն •ործադրելով` միմյանց ծեծի ենթարկելով` դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կար•ը և արտահայտել բացահայտ անհար•ալից վերաբերմունք հասարակության նկատմամբ: Բացի այդ, Արշակ Գրի•որյանն ապօրինի կերպով ձեռք է բերել, պահել և 2010թ-ի ապրիլի 17-ին վերը նշված դեպքի ժամանակ ապօրինի կերպով կրել է հրազեն հանդիսացող, փակաղակային ՙCM 7751՚ •րառմամբ, 9մմ տրամաչափի, •ործարանային արտադրության ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակ` լիցքավորված ապօրինի կերպով ձեռք բերված, ռազմամթերք հանդիսացող յոթ հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտներով, որոնք հայտնաբերվել և առ•րավվել են նշված օրը` դեպքի վայրի զննության ընթացքում՚: 2010թ-ի սեպտեմբերի 16-ին թիվ 69102210 քրեական •ործից անջատվել է մեղադրյալ Արշակ Մամիկոնի Գրի•որյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքներ կատարելու վերաբերյալ մասը, այն առանձնացվել է առանձին վարույթում, ընդունվել վարույթ և շնորհվել է 69102210/7 Ա/Մ համարը: 2010 թվականի սեպտեմբերի 28-ին թիվ 69102210/7 Ա/Մ քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Ամբաստանյալ Արշակ Գրի•որյանը, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 375.1-րդ հոդվածով նախատեսված պայմանները, համաձայնվելով իրեն առաջադրված մեղադրանքների հետ, հայտնեց, որ առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր է ճանաչում, միջնորդեց դատական քննությունն արա•ացված կար•ով անցկացնել, նշելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո և •իտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթն ու հետևանքները:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 375.1-րդ-372.3-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել դատական քննության արա•ացված կար• կիրառելու մասին:
Վերը նկարա•րված հանցանքի կատարման մեջ Արշակ Գրի•որյանի մեղավորությունը հաստատվել է նախաքննության ընթացքում տված ինչպես ամբաստանյալի, այնպես էլ •ործով վկաներ Հրանտ Մանուկյանի, Սյուզաննա Եղիյանի, Հովհաննես Ավետիսյանի, Տի•րան Ավետիսյանի, Վահե Ավետիսյանի, Կարեն Հարությունյան, Արտավազդ Հովհաննիսյանի, Սամվել Մնացականյանի, Ստեփան Պարոնյանի ցուցմունքներով, քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանա•րություններով, դեպքի վայրի զննության մասին արձանա•րությամբ, դատաձ•աբանական փորձաքննության փորձա•ետի թիվ 1040 եզրակացությամբ, դատաբժշկական փորձաքննության փորձա•ետի թիվ 545/հ եզրակացությամբ, կրկնակի ստացիոնար հանձնաժողովային դատահո•եբուժական փորձաքննության թիվ 148 եզրակացությամբ, իրեղեն ապացույց հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի •ործարանային արտադրության հրազեն հանդիսացող ՙՄակարով՚ տեսակի, փակաղակին ՙCM 7751՚ •րառմամբ ատրճանակի, 9մմ տրամաչափի /918 ՊՄ/ 7 հատ ռազմամթերք հանդիսացող փամփուշտների առկայությամբ, ապացույց ճանաչված անձին բերման ենթարկելու մասին արձանա•րությամբ:
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Արշակ Գրի•որյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքների հետ համաձայնվել է, դրանք հաստատվել է •ործով ձեռք բերված ապացույցներով, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Գրի•որյանը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին համապատասխան հանցավոր արարքներ կատարելու համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցա•ործությունների բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութա•րող տվյալները, այն որ ամբաստանյալը բնութա•րվում է դրականորեն և նախկինում դատված կամ արատավորված չի եղել:
Որպես ամբաստանյալ Արշակ Գրի•որյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքներ դատարանը դիտում է այն, որ պատիժ նշանակելու պահին ամբաստանյալի խնամքին են •տնվում 3 անչափահաս երեխաները, որոնցից երկուսը մինչև 14 տարեկան, և այն, որ ամբաստանյալը 2-րդ խմբի հաշմանդամ է ու տառապում է ՙանձի և վարքի օր•անական խան•արում, •լխուղեղի վնասվածքի հետևանքով՚, ՙդիաֆրա•մայի կերակրափողային անցքի ոչ կայուն սողացող ճողվածք՚, ՙՏՄԱ-ու կոճղեզի խոց, էրոզի արտաքին •աստրիտ, էզոֆա•իտ, պիլոռուսի թեր կծկու կոճղեզի ոչ արտ. ձևախախտում՚ հիվանդություններով:
Ամբաստանյալ Արշակ Գրի•որյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ չկան:
Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Արշակ Գրի•որյանն իր կատարած հանցանքների համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, իսկ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես փախանման միջոց կիրառված կալանավորումը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացուցների հարցին` դատարանը •տնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեա•իտական վարչությունում պահվող ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակը, որի փակաղակին առկա է ՙCM 7751՚ համարը, դրա պահունակում լիցքավորված 7 հատ 9 մմ տրամաչափի ատրճանակային փամփուշտները պետք է հանձնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությանը` թիվ 69102210 քրեական •ործին կցելու համար:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ, 3753-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Արշակ Մամիկոնի Գրի•որյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ:
Արշակ Գրի•որյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն •ումարելու միջոցով Արշակ Գրի•որյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Արշակ Գրի•որյանի պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի ապրիլի 17-ից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Արշակ Գրի•որյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեա•իտական վարչությունում պահվող ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակը, որի փակաղակին առկա է ՙCM 7751՚ համարը, դրա պահունակում լիցքավորված 7 հատ 9 մմ տրամաչափի ատրճանակային փամփուշտները հանձնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությանը` թիվ 69102210 քրեական •ործին կցելու համար:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի:
դատավոր` Ա. Խաչատրյան
Գործ ԵԿԴ 0257/01/10
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն
01 հունիսի 2011 թվական քաղաք Երևան
Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը`
Նախագահությամբ` դատավոր Ս.Ուզունյանի
Քարտուղարությամբ` Մ.Աղաջանյանի
Մասնակցությամբª
Մեղադրող` Հ.Մարտիրոսյանի
Պաշտպան` Վ.Ենոքյանի
Դռնբաց դատական նիստում, կիրառելով արագացված դատական քննության կարգ, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի` ԱՐՇԱԿ ՄԱՄԻԿՈՆԻ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ ծնված 21.11.1971թվականին Աբովյան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երեք անձ, նախկինում չդատապարտված, չի աշխատում, բնակվել է Աբովյան քաղաքի Ռոսիայի փողոցի, 12 շենքի թիվ 16 բնակարանում:
Արգելանքի տակ է գտնվում 2010թվականի ապրիլի 17-ից, խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով և 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
I
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Նախաքննության մարմնի կողմից Արշակ Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ Բախշի Ռուբիկի Դավթյանի, Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի, Դավիթ Լևոնի Ենգոյանի, Համլետ Բորիսի Օհանյանի, Գևորգ Շահենի Հարությունյանի, Գոռ Արտաշի Ստեփանյանի, Սևակ Գառնիկի Ներսիսյանի և մի խումբ այլ անձանց հետ միասին 2010թվականի ապրիլի 17-ին, ժամը 17.50-ի սահմաններում Երևան քաղաքի, Դավիթ Բեկ 186/2 հասցեում գործող ՙՔրեյզի Հորս՚ սրճարանին հարող տարածքում մոտ 5-10 րոպե տևողությամբ վիճաբանել են միմյանց հետ, որի ընթացքում հայհոյանքներ տալով, բռնություն գործադրելով, միմյանց ծեծի ենթարկելով դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և արտահայտել բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության նկատմամբ:
Բացի այդ, Արշակ Գրիգորյանը ապօրինի կերպով ձեռք է բերել, պահել և 2010թվականի ապրիլի 17-ին վերը նշված դեպքի ժամանակ ապօրինի կերպով կրել է հրազեն հանդիսացող, փակաղային CM 7751 գրառմամբ, 9 մմ տրամաչափի, գործարանային արտադրության ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակ` լիցքավորված ապօրինի կերպով ձեռք բերված, ռազմամթերք հանդիսացող 7 հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտներով, որոնք հայտնաբերվել և առգրավվել են նշված օրը` դեպքի վայրի զննության ընթացքում:
28.09.2010թվականին Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի վերաբերյալ թիվ 69102210/7 Ա/Մ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, որը դատարանում մուտք է եղել 01.10.2010թվականին:
Դատարանը 01.10.2010թվականի որոշմամբ քրեական գործն ընդունել է վարույթ, իսկ 15.10.2010թվականի որոշմամբ նշանակել է դատաքննության 21.10.2010թվականին:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 03.12.2010թվականի դատավճռով Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով:
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք են բերել Ա.Գրիգորյանի պաշտպան` Վ.Ենոքյանը և մեղադրող` Հ.Մարտիրոսյանը:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 04.03.2011թվականի որոշմամբ մեղադրողի և ամբաստանյալի շահերի պաշտպան Վ.Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել է, իսկ նկատի ունենալով, որ դատական ակտը կայացվել է ոչ իրավասու դատարանի կողմից, այդ իսկ պատճառով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 03.12.2010թվականի թիվ ԵԿԴ 0257/01/10 դատավճիռը բեկանել և 69102210/7 Ա/Մ քրեական գործն ուղարկել է Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության նոր քննության:
11.04.2011թվականին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանից ուղարկվել է Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի վերաբերյալ թիվ 69102210/7 Ա/Մ քրեական գործը, որը Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում մուտք է եղել 13.04.2011թվականին:
Դատարանը 18.04.2011թվականի որոշմամբ քրեական գործն ընդունել է վարույթ, իսկ 02.05.2011թվականի որոշմամբ նշանակել է դատաքննության 11.05.2011թվականին:
2. Արագացված դատական քննություն
Մինչ դատաքննություն սկսելն, ամբաստանյալ Արշակ Գրիգորյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ:
Մեղադրողը ամբաստանյալի միջնորդության դեմ չառարկեց:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտավ, որ ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով և 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքներ:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցագործության բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև ամբաստանյալի անձը:
Դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտել այն, որ ամբաստանյալը իրեն մեղավոր է ճանաչել և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, բնութագրվում է դրական, նախկինում արատավորված չի եղել, խնամքին են գտնվում երեք անչափահաս երեխաները, ինչպես նաև այն, որ 2-րդ խմբի հաշմանդամ է և նրա մոտ ախտորոշվել է ՙանձի և վարքի օրգանական խանգարում, գլխուղեղի վնասվածքի հետևանքով՚, ՙդիաֆրագմայի կերակրափողային անցքի ոչ կայուն սողացող ճողվածք՚, ՙՏՄԱ-ու կոճղեզի խոց, էրոզի արտաքին գաստրիտ, էզոֆագիտ, պիլոռուսի թեր կծկու կոճղեզի ոչ արտ. ձևախախտում՚:
Դատարանը ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չգտավ:
Իրեղեն ապացույցների հարցը քննելիս դատարանը, գտավ, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ-ում պահվող ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակը, որի փակաղակին առկա է ՙCM 7751՚ համարը, դրա պահունակում լիցքավորված 7 հատ 9 մմ տրամաչափի ատրճանակային փամփուշտները դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է թողնել հիշյալ վարչությանը` ի տնօրինություն:
Վերոգրյալից ելնելով և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-373, 3753-3754 հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
ԱՐՇԱԿ ՄԱՄԻԿՈՆԻ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻՆ մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակել ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, իսկ 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թվականի համաներում հայտարարելու մասին որոշման 1-ին կետի 1-ին) ենթակետը և նրան ազատել պատժի կրումից:
Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը վերացնել և նրան ազատ արձակել դատարանի նիստերի դահլիճից:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ-ում պահվող ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակը, որի փակաղակին առկա է ՙCM 7751՚ համարը, դրա պահունակում լիցքավորված 7 հատ 9 մմ տրամաչափի ատրճանակային փամփուշտները դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո թողնել հիշյալ վարչությանը` ի տնօրինություն:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան, այն հրապարկվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի:
ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՈՒԶՈՒՆՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն
01 հունիսի 2011 թվական քաղաք Երևան
Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը`
Նախագահությամբ` դատավոր Ս.Ուզունյանի
Քարտուղարությամբ` Մ.Աղաջանյանի
Մասնակցությամբª
Մեղադրող` Հ.Մարտիրոսյանի
Պաշտպան` Վ.Ենոքյանի
Դռնբաց դատական նիստում, կիրառելով արագացված դատական քննության կարգ, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի` ԱՐՇԱԿ ՄԱՄԻԿՈՆԻ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ ծնված 21.11.1971թվականին Աբովյան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երեք անձ, նախկինում չդատապարտված, չի աշխատում, բնակվել է Աբովյան քաղաքի Ռոսիայի փողոցի, 12 շենքի թիվ 16 բնակարանում:
Արգելանքի տակ է գտնվում 2010թվականի ապրիլի 17-ից, խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով և 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
I
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Նախաքննության մարմնի կողմից Արշակ Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ Բախշի Ռուբիկի Դավթյանի, Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի, Դավիթ Լևոնի Ենգոյանի, Համլետ Բորիսի Օհանյանի, Գևորգ Շահենի Հարությունյանի, Գոռ Արտաշի Ստեփանյանի, Սևակ Գառնիկի Ներսիսյանի և մի խումբ այլ անձանց հետ միասին 2010թվականի ապրիլի 17-ին, ժամը 17.50-ի սահմաններում Երևան քաղաքի, Դավիթ Բեկ 186/2 հասցեում գործող ՙՔրեյզի Հորս՚ սրճարանին հարող տարածքում մոտ 5-10 րոպե տևողությամբ վիճաբանել են միմյանց հետ, որի ընթացքում հայհոյանքներ տալով, բռնություն գործադրելով, միմյանց ծեծի ենթարկելով դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և արտահայտել բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության նկատմամբ:
Բացի այդ, Արշակ Գրիգորյանը ապօրինի կերպով ձեռք է բերել, պահել և 2010թվականի ապրիլի 17-ին վերը նշված դեպքի ժամանակ ապօրինի կերպով կրել է հրազեն հանդիսացող, փակաղային CM 7751 գրառմամբ, 9 մմ տրամաչափի, գործարանային արտադրության ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակ` լիցքավորված ապօրինի կերպով ձեռք բերված, ռազմամթերք հանդիսացող 7 հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտներով, որոնք հայտնաբերվել և առգրավվել են նշված օրը` դեպքի վայրի զննության ընթացքում:
28.09.2010թվականին Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի վերաբերյալ թիվ 69102210/7 Ա/Մ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, որը դատարանում մուտք է եղել 01.10.2010թվականին:
Դատարանը 01.10.2010թվականի որոշմամբ քրեական գործն ընդունել է վարույթ, իսկ 15.10.2010թվականի որոշմամբ նշանակել է դատաքննության 21.10.2010թվականին:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 03.12.2010թվականի դատավճռով Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով:
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք են բերել Ա.Գրիգորյանի պաշտպան` Վ.Ենոքյանը և մեղադրող` Հ.Մարտիրոսյանը:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 04.03.2011թվականի որոշմամբ մեղադրողի և ամբաստանյալի շահերի պաշտպան Վ.Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել է, իսկ նկատի ունենալով, որ դատական ակտը կայացվել է ոչ իրավասու դատարանի կողմից, այդ իսկ պատճառով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 03.12.2010թվականի թիվ ԵԿԴ 0257/01/10 դատավճիռը բեկանել և 69102210/7 Ա/Մ քրեական գործն ուղարկել է Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության նոր քննության:
11.04.2011թվականին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանից ուղարկվել է Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի վերաբերյալ թիվ 69102210/7 Ա/Մ քրեական գործը, որը Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում մուտք է եղել 13.04.2011թվականին:
Դատարանը 18.04.2011թվականի որոշմամբ քրեական գործն ընդունել է վարույթ, իսկ 02.05.2011թվականի որոշմամբ նշանակել է դատաքննության 11.05.2011թվականին:
2. Արագացված դատական քննություն
Մինչ դատաքննություն սկսելն, ամբաստանյալ Արշակ Գրիգորյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ:
Մեղադրողը ամբաստանյալի միջնորդության դեմ չառարկեց:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտավ, որ ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով և 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքներ:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցագործության բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև ամբաստանյալի անձը:
Դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտել այն, որ ամբաստանյալը իրեն մեղավոր է ճանաչել և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, բնութագրվում է դրական, նախկինում արատավորված չի եղել, խնամքին են գտնվում երեք անչափահաս երեխաները, ինչպես նաև այն, որ 2-րդ խմբի հաշմանդամ է և նրա մոտ ախտորոշվել է ՙանձի և վարքի օրգանական խանգարում, գլխուղեղի վնասվածքի հետևանքով՚, ՙդիաֆրագմայի կերակրափողային անցքի ոչ կայուն սողացող ճողվածք՚, ՙՏՄԱ-ու կոճղեզի խոց, էրոզի արտաքին գաստրիտ, էզոֆագիտ, պիլոռուսի թեր կծկու կոճղեզի ոչ արտ. ձևախախտում՚:
Դատարանը ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չգտավ:
Իրեղեն ապացույցների հարցը քննելիս դատարանը, գտավ, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ-ում պահվող ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակը, որի փակաղակին առկա է ՙCM 7751՚ համարը, դրա պահունակում լիցքավորված 7 հատ 9 մմ տրամաչափի ատրճանակային փամփուշտները դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է թողնել հիշյալ վարչությանը` ի տնօրինություն:
Վերոգրյալից ելնելով և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-373, 3753-3754 հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
ԱՐՇԱԿ ՄԱՄԻԿՈՆԻ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻՆ մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակել ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, իսկ 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թվականի համաներում հայտարարելու մասին որոշման 1-ին կետի 1-ին) ենթակետը և նրան ազատել պատժի կրումից:
Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը վերացնել և նրան ազատ արձակել դատարանի նիստերի դահլիճից:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ-ում պահվող ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակը, որի փակաղակին առկա է ՙCM 7751՚ համարը, դրա պահունակում լիցքավորված 7 հատ 9 մմ տրամաչափի ատրճանակային փամփուշտները դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո թողնել հիշյալ վարչությանը` ի տնօրինություն:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան, այն հրապարկվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի:
ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՈՒԶՈՒՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0257/01/10
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 01-10-2010 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0257/01/10 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | ՀՀ Գլխավոր դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 69102210/7 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Մեղադրվում է այն բանի համար, որ նա Քրեյզի Հորս սրճարանին հարող տարածքում վիճաբանել է մի խումբ անձանց հետ և հայհոյանքներ տալով, բռնություն գործադրելով` միմյանց ծեծի են ենթարկել և կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հայրանուն | Մամիկոնի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 10.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 01-10-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 01-10-2010 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 01-10-2010 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 01-10-2010 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 21-10-2010 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահրամ |
| Ազգանուն | Ենոքյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-10-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-11-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-11-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-12-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-12-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 03-12-2010 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 03-12-2010 |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ 0257/01/10 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 03.12.2010թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանըª նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի, քարտուղարությամբ` Փառանձեմ Բաբայանի, մասնակցությամբ մեղադրող` Հակոբ Մարտիրոսյանի, պաշտպան` Վահրամ Ենոքյանի, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արա•ացված կար•ով քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի` Արշակ Մամիկոնի Գրի•որյանի` ծնված 21.11.1971թ-ին Աբովյան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին անչափահաս 3 երեխաներ, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է ք. Աբովյան, Ռոսիայի փողոց 12 շենք բնակարան 16 հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, կալանքի տակ է 2010թվականի ապրիլի 17-ից: Դատարանը պարզեց հետևյալը. 2010 թվականի ապրիլի 17-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի և 235-րդ հոդվածի 1-ի մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69102210 քրեական •ործը: 2010թ. ապրիլի 20-ին թիվ 69102210 քրեական •ործի նյութերով` անհայտ անձի կողմից ապօրինի կերպով զենք և ռազմամթերք իրացնելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69102410 քրեական •ործը և այն միացվել է թիվ 69102210 քրեական •ործին: 2010թ-ի ապրիլի 20-ին Արշակ Մամիկոնի Գրի•որյանը որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այն արարքների կատարման համար, որ ՙնա Բախշի Ռուբիկի Դավթյանի, Դավիթ Լևոնի Են•ոյանի, Համլետ Բորիսի Օհանյանի, Գևոր• Շահենի Հարությունյանի, Գոռ Արտաշեսի Ստեփանյանի, Սևակ Գառնիկի Ներսիսյանի և մի խումբ այլ անձանց հետ միասին 2010թ. ապրիլի 17-ին ժամը 17.50-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկի 186/2 հասցեում •ործող ՙՔրեյզի հորս՚ սրճարանին հարող տարածքում, մոտ 5-10 րոպե տևողությամբ վիճաբանել են միմյանց հետ, որի ընթացքում հայհոյանքներ տալով, բռնություն •ործադրելով` միմյանց ծեծի ենթարկելով` դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կար•ը և արտահայտել բացահայտ անհար•ալից վերաբերմունք հասարակության նկատմամբ: Բացի այդ, Արշակ Գրի•որյանն ապօրինի կերպով ձեռք է բերել, պահել և 2010թ-ի ապրիլի 17-ին վերը նշված դեպքի ժամանակ ապօրինի կերպով կրել է հրազեն հանդիսացող, փակաղակային ՙCM 7751՚ •րառմամբ, 9մմ տրամաչափի, •ործարանային արտադրության ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակ` լիցքավորված ապօրինի կերպով ձեռք բերված, ռազմամթերք հանդիսացող յոթ հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտներով, որոնք հայտնաբերվել և առ•րավվել են նշված օրը` դեպքի վայրի զննության ընթացքում՚: 2010թ-ի սեպտեմբերի 16-ին թիվ 69102210 քրեական •ործից անջատվել է մեղադրյալ Արշակ Մամիկոնի Գրի•որյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքներ կատարելու վերաբերյալ մասը, այն առանձնացվել է առանձին վարույթում, ընդունվել վարույթ և շնորհվել է 69102210/7 Ա/Մ համարը: 2010 թվականի սեպտեմբերի 28-ին թիվ 69102210/7 Ա/Մ քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան` ըստ էության քննելու համար: Ամբաստանյալ Արշակ Գրի•որյանը, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 375.1-րդ հոդվածով նախատեսված պայմանները, համաձայնվելով իրեն առաջադրված մեղադրանքների հետ, հայտնեց, որ առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր է ճանաչում, միջնորդեց դատական քննությունն արա•ացված կար•ով անցկացնել, նշելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո և •իտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթն ու հետևանքները: Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 375.1-րդ-372.3-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել դատական քննության արա•ացված կար• կիրառելու մասին: Վերը նկարա•րված հանցանքի կատարման մեջ Արշակ Գրի•որյանի մեղավորությունը հաստատվել է նախաքննության ընթացքում տված ինչպես ամբաստանյալի, այնպես էլ •ործով վկաներ Հրանտ Մանուկյանի, Սյուզաննա Եղիյանի, Հովհաննես Ավետիսյանի, Տի•րան Ավետիսյանի, Վահե Ավետիսյանի, Կարեն Հարությունյան, Արտավազդ Հովհաննիսյանի, Սամվել Մնացականյանի, Ստեփան Պարոնյանի ցուցմունքներով, քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանա•րություններով, դեպքի վայրի զննության մասին արձանա•րությամբ, դատաձ•աբանական փորձաքննության փորձա•ետի թիվ 1040 եզրակացությամբ, դատաբժշկական փորձաքննության փորձա•ետի թիվ 545/հ եզրակացությամբ, կրկնակի ստացիոնար հանձնաժողովային դատահո•եբուժական փորձաքննության թիվ 148 եզրակացությամբ, իրեղեն ապացույց հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի •ործարանային արտադրության հրազեն հանդիսացող ՙՄակարով՚ տեսակի, փակաղակին ՙCM 7751՚ •րառմամբ ատրճանակի, 9մմ տրամաչափի /918 ՊՄ/ 7 հատ ռազմամթերք հանդիսացող փամփուշտների առկայությամբ, ապացույց ճանաչված անձին բերման ենթարկելու մասին արձանա•րությամբ: Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Արշակ Գրի•որյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքների հետ համաձայնվել է, դրանք հաստատվել է •ործով ձեռք բերված ապացույցներով, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Գրի•որյանը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին համապատասխան հանցավոր արարքներ կատարելու համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցա•ործությունների բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութա•րող տվյալները, այն որ ամբաստանյալը բնութա•րվում է դրականորեն և նախկինում դատված կամ արատավորված չի եղել: Որպես ամբաստանյալ Արշակ Գրի•որյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքներ դատարանը դիտում է այն, որ պատիժ նշանակելու պահին ամբաստանյալի խնամքին են •տնվում 3 անչափահաս երեխաները, որոնցից երկուսը մինչև 14 տարեկան, և այն, որ ամբաստանյալը 2-րդ խմբի հաշմանդամ է ու տառապում է ՙանձի և վարքի օր•անական խան•արում, •լխուղեղի վնասվածքի հետևանքով՚, ՙդիաֆրա•մայի կերակրափողային անցքի ոչ կայուն սողացող ճողվածք՚, ՙՏՄԱ-ու կոճղեզի խոց, էրոզի արտաքին •աստրիտ, էզոֆա•իտ, պիլոռուսի թեր կծկու կոճղեզի ոչ արտ. ձևախախտում՚ հիվանդություններով: Ամբաստանյալ Արշակ Գրի•որյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ չկան: Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Արշակ Գրի•որյանն իր կատարած հանցանքների համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, իսկ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես փախանման միջոց կիրառված կալանավորումը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Անդրադառնալով իրեղեն ապացուցների հարցին` դատարանը •տնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեա•իտական վարչությունում պահվող ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակը, որի փակաղակին առկա է ՙCM 7751՚ համարը, դրա պահունակում լիցքավորված 7 հատ 9 մմ տրամաչափի ատրճանակային փամփուշտները պետք է հանձնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությանը` թիվ 69102210 քրեական •ործին կցելու համար: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ, 3753-րդ հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Արշակ Մամիկոնի Գրի•որյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ: Արշակ Գրի•որյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն •ումարելու միջոցով Արշակ Գրի•որյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով: Արշակ Գրի•որյանի պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի ապրիլի 17-ից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Արշակ Գրի•որյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեա•իտական վարչությունում պահվող ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակը, որի փակաղակին առկա է ՙCM 7751՚ համարը, դրա պահունակում լիցքավորված 7 հատ 9 մմ տրամաչափի ատրճանակային փամփուշտները հանձնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությանը` թիվ 69102210 քրեական •ործին կցելու համար: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի: դատավոր` Ա. Խաչատրյան |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 03-12-2010 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 10-01-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 267, 166 |
| Գործին կից նյութերը | Արշակ Գրիգորյանի անձնագիրը: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 11-01-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 267, 166 |
| Գործին կից նյութերը | Ա. Գրիգորյանի անձնագիրը |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-168 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 14-01-2011 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0257/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 15-12-2010 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 15-12-2010 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Հ |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արշակ Գրիգորյան Նշանակված պատժի մասով փոփոխել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի /ՀՀ քր. օր-ի 235 հոդվածի 1-ին մասով - 1 տարի ազ. և 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով - 1 տարի 6 ամիս ազ., ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - 2 տարի ազ./ վերաբերյալ 03.12.2010թ. դատավճիռը : Արշակ Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել /ՀՀ քր. օր-ի 235 հոդվածի 1-ին մասով . և 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. 3-րա մասի համաձայն վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 4 տարի ժամկետով |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 16-12-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 13-01-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 17-01-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-01-2011 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 17-01-2011 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Այլ նշումներ | հետաձգվել է |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 18-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 24-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 04-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 04-03-2011 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Բեկանվել է և գործն ուղարկվել է ստորադաս դատարան նոր քննության |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ հ. ԵԿԴ/0257/01/10 Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 04 մարտի 2011թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Վ.ԵՆՈՔՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում ՀՀ գլխավոր դատախազության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների գործերով վարչության պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանի և ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի շահերի պաշտպան, փաստաբան Վ.Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա քննութան առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը Մի խումբ անձանց կողմից բռնության գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու, ինչպես նաև գործով չպարզված անձանց կողմից ապօրինի կերպով հրազեն հանդիսացող ատրճանակներ ձեռք բերելու և կրելու դեպքերի առթիվ 2010թ. ապրիլի 17-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 69102210 քրեական գործը: Նույն օրը, Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանը ձերբակալվել է: 20.04.2010թ. թիվ 69102210 քրեական գործի նյութերով` անհայտ անձի կողմից ապօրինի կերպով զենք և ռազմամթերք իրացնելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69102410 քրեական գործը և այն միացվել է թիվ 69102210 քրեական գործին: Նույն օրը, Արշակ Գրիգորյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2010թ. սեպտեմբերի 16-ին թիվ 69102210 քրեական գործից անջատվել է մեղադրյալ Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքներ կատարելու վերաբերյալ մասը, այն առանձնացվել է առանձին վարույթում, ընդունվել վարույթ և շնորհվել է 69102210/7 Ա/Մ համարը: 28.09.2010թ. թիվ 69102210/7 Ա/Մ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ` դատարան/: Դատարանի 2010թվականի դեկտեմբերի 03-ի դատավճռով՝ ամբաստանյալ Արշակ Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Արշակ Գրիգորյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2/երկու/ տարի ժամկետով: Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2010թ. ապրիլի 17-ից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Արշակ Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Վճռվել է նաև. դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացուց հանդիսացող և ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությունում պահվող “Մակարով” տեսակի ատրճանակը, որի փակաղակին առկա է “CM 7751” համարը. դրա պահունակում լիցքավորված 7 հատ 9 մմ տրամաչափի ատրճանակային փամփուշտները հանձնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությանը` թիվ 69102210 քրեական գործին կցելու համար: Քրեական գործի քննությունն անցկացվել է արագացված դատավարության կարգով։ Հիշյալ դատավճռի դեմ 10.12.2010թ. ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի շահերի պաշտպան Վահրամ Ենոքյանը բերել է վերաքննիչ բողոք: Դատավճռի դեմ 15.12.2010թ. ՀՀ գլխավոր դատախազության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների գործերով վարչության պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանը ևս ներկայացրել է վերաքննիչ բողոք: Վերաքննիչ բողոքների առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել: Վերաքննիչ դատարանի 17.01.2011թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքները ընդունվել են վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։ 2.Գործի փաստական հանգամանքները Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի և Հենրիկ Գարեգինի Մանուկյանի միջև նախկինում ծագած գումարային խնդիրները վիճաբանությամբ և ուժի գործադրմամբ լուծելու նպատակով, վերջիններս իրենց կողմնակիցների հետ միասին 2010թ. ապրիլի 17-ին, ժամը 17։50-ի սահմաններում հավաքվել են Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկի 186/2 հասցեում գործող “Քրեյզի հորս” սրճարանի մոտ, որտեղ իրենց ավտոմեքենաներն անկանոն կերպով կայանել են Դավիթ Բեկ փողոցի մայթեզրից քիչ հեռու՝ երթևեկելի մասում, որով խոչընդոտներ են ստեղծել նշված փողոցով ընթացող բազմաթիվ տրանսպորտային միջոցների համար։ Այնուհետև անտեսելով այն հանգամանքը, որ դեպքի վայրում գործում են սննդի կետ, սրճարան, ավտոլվացման, ավտոտեխսպասարկման կետեր, քիչ հեռվում գտնվում են գործող եկեղեցի, բազմահարկ, բազմաբնակարան շենքեր, սրճարանից ոչ հեռու գտնվող հոծ երթևեկությամբ փողոց, մոտ 10 րոպե վիճաբանել, ապա քաշքշել և հարվածել են միմյանց, տվել փոխադարձ հայհոյանքներ։ Իրենց այդ գործողություններով նրանք ակնհատորեն խախտելով հասարակության մեջ ընդունված բարոյական նորմերը, խուլիգանական մղումներով, հասարակության և բարոյականության նկատմամբ, անթաքույց արհրմարանքի հողի վրա, բացահայտորեն ցույց տալով իրենց արհրամարական վերաբերմունքը հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և արտահայտել բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության՝ դեպքի վայրում աշխատող անձանց, անցորդների, ինչպես նաև վիճաբանության և կռվին ականատես դարձած բազմաթիվ անձանց նկատմամբ, որով խախտվել են քաղաքացիների անդորրն ու անձեռնմխելիությունը։ Կատարված խուլիգանական գործողությունների հետագա զարգացումը հնարավոր չի եղել կանխել դեպքի վայր ժամանած ոստիկանության աշխատակիցների ուժերով, որի պատճառով դեպքի վայր են կանչվել նաև ոստիկանության հատուկ ստորաբաժանման աշխատակիցներ։ Արդյունքում կանխվել է խուլիգանության մասնակիցների մոտ առկա զենքերի հնարավոր օգտագործումը։ Խուլիգանության մասնակիցների մեծ մասը խուլիգանություն կատարելու կասկածանքով դեպքի վայրից բերման են ենթարկվել ոստիկանության Նոր Նորքի բաժին, այդ թվում Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանը, իսկ գործով չպարզված մի խումբ այլ անձինք դեպքի վայրից դիմել են փախուստի։ Խուլիգանության մասնակիցների, այդ թվում՝ Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի վարքը բացահայտ մարտահարվեր է եղել հասարակական կարգի դեմ, թելադրված է եղել շրջապատին հակադրվելու և վերջինիս հանդեպ արհրամարական վերաբերմունք ցուցաբերելու ցանկությամբ։ Դեպքի վայրի զննությունների ընթացքում հայտնաբերվել են 11 հատ հրազեն հանդիսացող ատրճանակներ, բազմաթիվ դանակներ և մահակներ, այդ թվում՝ հրազեհ հանդիսացող, փակաղակային CM 7751 գրառմամբ, 9 մմ տրամաչափի, գործարանային արտադրության “Մակարով” տեսակի ատրճանակ` լիցքավորված յոթ հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտներով: Նախաքննության ընթացքում հիմնավորվել է նաև, որ Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանը ապօրինի կերպով ձեռք է բերել, պահել և 2010թ. ապրիլի 17-ին վերը նշված դեպքի ժամանակ ապօրինի կերպով կրել է հրազեն հանդիսացող փակաղակային CM 7751 գրառմամբ, 9 մմ տրամաչափի, գործարանային արտադրության “Մակարով” տեսակի ատրճանակ` լիցքավորված յոթ հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտներով, որոնք հատնաբերվել և առգրավվել են նշված օրը՝ դեպքի վայրի զննության ընթացքում։ 3.Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով: 1. Բողոք բերած անձ, ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի շահերի պաշտպան, փաստաբան Վ.Ենոքյանը իր վերաքննիչ բողոքով գտնում է, որ դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում ամբաստանյալի կողմից կատարված արարքի ծանրությանն ու նրա անձին, բերելով հետևյալ պատճառաբանությունները. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` ենթակա է արդյո՞ք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար, ի՞նչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյո՞ք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը: Բողոք բերած անձը վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների համապատասխան դրույթները, ինչպես նաև ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, գտնում է, որ նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվեր հիշյալ հոդվածներով և տվյալ դեպքում ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները գնահատելով կարող էր պատիժը սահմանված պատժից ավելի մեղմ պատիժ սահմանել: Այս հարցի կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշումն է հայտել Թ.Տեր-Գրիգորյանի գործով ՎԲ-192/07 որոշման մեջ, համաձայն որի` “Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորութուն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լոււծելիս: Դատարանը դատավճիռ կայացնելիս չի անդրադարձել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը կիրառելու մասին հնարավորությանը, նշված մի շարք մեղմացնող հանգամանքների առկայության դեպքում դատարանը չանդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածին, թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում: Բացի այդ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համապատասխան`”Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն սույն հոդվածի 1-ին մասում”: Դատարանին ներկայացվել են լրացուցիչ փաստաթղթեր ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի հիվանդության վերաբերյալ, որի մասին չի անդրադարձել դատարանը մեղմացնող հանգամանքները նշելիս: Ներկայումս Ա.Գրիգորյանը գտնվում է ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական հիմնարկի հիվանդանոցում` հիվանդության պատճառով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի բովանդակությունից երևում է, որ օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու համար անհրաժեշտ է հետևյալ երկու պայմաններից առնվազն մեկը. ա/ Գործի բացառիկ հանգամանքները բ/ Խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը: Նշված հոդվածի համաձայն` բացառիկ հանգամանքները կապված են հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների հետ: Այդպիսիք կարող են լինել նաև այլ հանգամանքներ, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը: Ընդ որում, կարևորը ոչ թե պատիժը մեղմացնող տվյալների քանակն է, այլ այն, թե ինչքանով են դրանք էականորոն ազդել պատժի հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա: Պատիժը մեղմացնելու բացառիկ հիմքին հավասարազոր է խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը, որը պատիժը մեղմացնելու հարցում ունի նույն դերը, ինչ գործի բացառիկ հանգամանքն է: Նշված հարցերի հետ կապված Վճռաբեկ դատարանն իր դիրքորոշումն արտահայտել է նաև Պ.Բայրամյանի /2007 թականի հունիս/ և Հ.Հաբեշյանի/2007 թվականի օգոստոս/ վերաբերյալ գործերով: Բողոքի հեղինակը նշել է, որ ամբաստանյալը գիտակցելով իր արարքի վտանգավությունը զղջացել է կատարած արարքի համար, ընդունել է մեղքը և խնդրել է դատարանին հնարավորինս մեղմ պատիժ նշանակել: Հաշվի առնելով գործի կոնկրետ հանգամանքները, ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնեղ հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` բողոք բերած անձը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը խիստ է` չկիրռելով սույն գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի պահանջները հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը: Այն բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից: Վերոգրյալներից ելնելով բողոք բերած անձը խնդրել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 03.12.2010թ. կայացված դատավճիռը բեկանել և փոփոխել` նշանակված պատիժը, օրենքով նախատեսված ավելի մեղմ պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածով: 2. ՀՀ Գլխավոր դատախազության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների գործերով վարչության պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանն իր վերաքննիչ բողոքով գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակված վերջնական պատիժը անարդարացի է ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառաբանությամբ և այն չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը, ամբաստանյալի անձին ու արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանին, հետևաբար չի կարող ծառայել ՀՀ քրեական օրենսգրքով ամրագրված պատժի նպատակներին, հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, համաձայն որի պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է նույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով: Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակը և չափն ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի նպատակներին, որոնք սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Դատարանը պատիժ նշանակելիս անհատական մոտեցում չի դրսևորել Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ պատժի չափը ընտրելիս սահմանել է ակնհայտ մեղմ պատիժ և Ա.Գրիգորյանի` իրեն մեղավոր ճանաչելու, ինչպես նաև զղջալու վկայությունները բացառապես ավելի խիստ պատժից խուսափելու միտում ունեն և որևէ կերպ չեն վկայում այն մասին, որ նրա անձը կամ կատարած արարքը դադարել են հանրության համար առավել բարձր վտանգավորության աստիճան ունենալուց: Միաժամանակ դատարանը անտեսել է այն հանգամանքը, որ խմբի կողմից խոււլիգանական գործողությունների կատարման ամենաակտիվ մասնակիցը և հանցագործության պարագլուխը եղել է Ա.Գրիգորյանը, ինչպես նաև, որ հիշյալ խուլիգանական շարժառիթը և դրդապատճառները եղել ե Ա.Գրիգորյանի և Հ.Մանուկյանի միջև նախկինում ծագած գումարային խնդիրները` ուժի գործադրմամբ լուծելու միտումները: Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանը Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների խախտմամբ, որը ինքնին հանգեցրել է քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառման և ազդել գործի ելքի վրա` խաթարելով արդարադատության բուն էությունը: Վերոգրյալներից ելնելով բողոք բերած անձը խնդրել է նշանակված պատժի մասով փոփոխել Ա.Գրիգորյանի վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. դեկտեմբերի 03-ի դատավճիռը և Ա.Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` դատապարտել ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով, 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` դատապարտել ազատազրկման 3/երեք/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ սահմանել` ազատազրկում 4/չորս/ տարի ժամկետով: 4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը Վերաքննիչ բողոքների հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի և ամբաստանյալի շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել և թիվ 69102210/7 Ա/Մ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արշակ Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով պետք է ուղարկել ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ ընդդատության նոր քննության, հետևյալ պատճառաբանությամբ. Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ թիվ 69102210 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Վարդանյանը հարուցել է 17.04.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 20.04.2010թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ բաժնի պետ Ա.Այվազյանը թիվ 69102210 քրեական գործի նյութերով՝ անհայտ անձի կողմից ապօրինի կերպով զենք և ռազմամթերք իրացնելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է նոր քրեական գործ, որին շնորհվել է թիվ 69102410 համարը և այն միացվել է թիվ 69102210 քրեական գործին։ Նախաքննության ընթացքում պարզվել է, որ խուլիգանության մի շարք մասնակիցներ դեպքի վայրից դիմել են փախուստի և նրանց ինքնությունները դեռևս չի հաջողվել պարզել։ Չեն պարզվել նաև հայտնաբերված զենքերի մի մասի պատկանելիությունը։ Նկատի ունենալով, որ թիվ 69102210 քրեական գործով ձեռք են բերվել բավարար ապացույցների համակցություն՝ գործով մեղադրյալ Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի մասով մեղադրական եզրակացություն կազմելու համար, ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ռ.Սարդարյանը 16.09.2010թ. որոշում է կայացրել թիվ 69102210 քրեական գործից անջատել մեղադրյալ Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքներ կատարելու վերաբերյալ մասը, այն առանձնացվել է առանձին վարույթում, ընդունվել վարույթ և շնորհվել թիվ 69102210/7 Ա/Մ համարը: Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 47-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի պահանջների՝ առաջին ատյանի դատարանին ընդդատյա են այն հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը, որոնք կատարվել են համապատասխան առաջին ատյանի դատարանի դատական տարածքում։ Տևող հանցագործությունը համարվում է կատարված այն տարածքում, որտեղ այն ավարտվել է։ Շարունակվող հանցագործությունը համարվում է կատարված այն տարածքում, որտեղ կատարվել է քրեական օրենսգրքով չթույլատրված վերջին արարքը։ Ըստ նույն օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի պահանջների՝ երկու կամ ավելի հանցագործությունների վերաբերյալ գործերն առաջին ատյանի տարբեր դատարաններին ընդդատյա լինելու դեպքում դրանք միացնելիս գործը քննում է այն դատարանը, որի դատական տարածքում ավարտվել է տվյալ գործով մինչդատական վարույթը։ Տվյալ դեպքում, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն գործի դատաքննության ընթացքում խախտվել է քրեական գործի քննության ընդդատությունը։ Այսպես. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանին վերագրվող հանցավոր արարքը կատարվել է Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի տարածքում։ Թեև հիշյալ դատարանի տարածքում կատարված հանցագործության առթիվ հարուցված թիվ 69102210 քրեական գործին միացվել է նոր թիվ 69102410 քրեական գործը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով, այդուհարդերձ ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 235-րդ 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքներ կատարելու վերաբերյալ մասը, առանձնացվել է առանձին վարույթում և նրան շնորհվել է թիվ 69102210/7 Ա/Մ համարը, որն էլ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։ Մինչդեռ, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն վերագրվող արարքը կատարել է Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի տարածքում, ուստի թիվ 69102210/7 Ա/Մ համարի քրեական գործը ընդդատյա է եղել Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանին։ Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 292-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի պահանջների` քրեական գործն իր վարույթ ընդունած դատավորը հետազոտում է գործի նյութերը և քրեական գործը վարույթ ընդունելու պահից 15 օրվա ընթացքում կայացնում հետևյալ որոշումներից մեկը` գործն ըստ ընդդատության ուղարկելու մասին: Համաձայն նույն օրենսգրքի 298-րդ հոդվածի` “Եթե դատարանը պարզի, որ գործն իրեն ընդդատյա չէ, ապա նա որոշում է կայացնում գործն ըստ ընդդատության ուղարկելու մասին` նշելով նման որոշման իրավաբանական հիմքերը և դատարանը, որին ուղարկվում է գործը”: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը խախտելով գործող օրենսդրության վերը նշված պահանջները թիվ 69102210/7 Ա/Մ քրեական գործը չի ուղարկել ըստ ընդդատության, այլ իր 15.10.2010թ. որոշմամբ քրեական գործը նշանակել է դատական քննության, որով թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի էական խախտում: Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 24-րդ հոդվածի 4-րդ մասի պահանջների` “Դատարանի իրավասությունը, նրա կողմից քրեական դատավարության իրականացման կարգը չեն կարող կամայականորեն փոփոխվել առանձին գործերի կամ անձանց կամ որոշակի իրավիճակի համար կամ որևէ ժամանակահատվածով”: Ըստ նույն հոդվածի 5-րդ մասի պահանջների` “Ոչ ոքի չի կարելի զրկել իր գործն այն դատարանում և այն դատավորի կողմից քննելու իրավունքից, որոնց ընդդատությանն այն վերապահված է օրենքով”: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` “Քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ են դատական քննության ժամանակ սույն օրենսգրքի սկզբունքների և այլ ընդհանուր դրույթների խախտումները, որոնք գործին մասնակցող անձանց` օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա”: Համաձայն նույն հոդվածի 3-րդ մասի 11-րդ կետի պահանջների՝ դատավճիռը բոլոր դեպքերում ենթակա է բեկանման՝ եթե խախտվել է գործի քննության ընդդատությունը։ Ըստ նույն հոդվածի 4-րդ մասի պահանջների՝ “Գտնելով, որ առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել սույն հոդվածի երրորդ մասի 2.11-րդ կետերով նախատեսված խախտում, վերաքննիչ դատարանը բեկանում է դատավճիռը և կայացնում նոր դատավճիռ, իսկ 1-ին կետով նախատեսված դեպքում` բեկանում է դատավճիռը, կարճում է գործի վարույթը և դադարեցնում քրեական հետապնդումը”: Համաձայն նույն հոդվածի 5-րդ մասի պահանջների՝ “Եթե առաջին ատյանի դատարանը գործով թույլ է տվել քրեադատավարական oրենքի այլ էական խախտում, վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով գործի քննության արդյունքները, փոփոխում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը կամ բեկանում է այն և գործն ուղարկում առաջին ատյանի համապատասխան դատարան՝ այլ կազմով նոր քննության”: Օրենսդրի վերը նշված պահանջներից ելնելով վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանը առանց որևէ հիմնավորման և պատճառաբանության զրկվել է իր գործը այն դատարանի կողմից քննելու իրավունքից, որին օրենքով վերապահված է եղել սույն քրեական գործի քննությունը։ Վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով, որ դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը բողոքարկվել է ինչպես մեղադրողի՝ նշանակված պատիժը խստացնելու առումով, այնպես էլ պաշտպանի կողմից՝ նշանակված պատիժը մեղմացնելու առումով, վերաքննիչ դատարանի դատական քննության ընթացքում կողմերը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 382-րդ հոդվածի 3-րդ և 391-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով համապատասխան միջնորդություններ չեն ներկայացրել, նկատի ունենալով, որ դատական ակտը կայացվել է ոչ իրավասու դատարանի կողմից, գտնում է, որ վերաքննիչ դատարանը տվյալ պարագայում զրկված է ըստ էության գործը լուծող նոր դատական ակտ կայացնելու հնարավորությունից, քանի որ այդ դեպքում քրեական դատավարության մասնակիցները կզրկվեն գործը պատշաճ ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը վերաքննության կարգով բողոքարկելու իրավունքից, ուստի մեղադրողի և պաշտպանի վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել և թիվ 69102210/7 Ա/Մ քրեական գործը ուղարկել ընդհանուր իրավասության դատարան`ըստ ընդդատության նոր քննության: Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ: Ելնելով վեարոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 398-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրողի և ամբաստանյալի շահերի պաշտպան Վ.Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. դեկտեմբերի 03-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով բեկանել և թիվ 69102210/7 Ա/Մ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ուղարկել Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության նոր քննության: Ամբաստանյալ Արշակ Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է՝ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 04-06-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 11-04-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատոր` 1-ին հատորը` 267 թերթ, 2-րդ հատորը` 243 թերթ |
| Գործին կից նյութեր | Ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի անձնագիրը |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 11-04-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 267, 243 թերթից |
| Գործին կից նյութերը | ամբաստանյալի անձնագիրը |
| Ուր | Ավան և Նոր-Նորք |
| Գրության համարը | Ե-4939/11 |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 22-06-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 22-06-2011 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Հ |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արշակ Գրիգորյան Նշանակված պատժի մասով փոփոխել Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի /ՀՀ քր. օր-ի 235 հոդվածի1-ին մասով - 1 տարի ազ., 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով - 2 տարի ազ., վերջնական պատիժ - 3 տարի ազ., կիրառվել է ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թ. համաներում հայտարարելու մասին որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նա ազատվել է պատժի կրումից / վերաբերյալ 01.06.2011թ. դատավճիռը , Արշակ Գրիգորյաին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 235 հոդվածի1-ին մասով և 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 4 տարի ժամկետով |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 27-06-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 06-07-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 06-07-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 21-07-2011 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 06-07-2011 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 29-07-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-08-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 10-08-2011 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ հ. ԵԿԴ/0257/01/10 Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 10 օգոստոսի 2011թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Վ.ԵՆՈՔՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում ՀՀ գլխավոր դատախազության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների գործերով վարչության պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննութան առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը Մի խումբ անձանց կողմից բռնության գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու, ինչպես նաև գործով չպարզված անձանց կողմից ապօրինի կերպով հրազեն հանդիսացող ատրճանակներ ձեռք բերելու և կրելու դեպքերի առթիվ 2010թ. ապրիլի 17-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 69102210 քրեական գործը: Նույն օրը, Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանը ձերբակալվել է: 20.04.2010թ. թիվ 69102210 քրեական գործի նյութերով` անհայտ անձի կողմից ապօրինի կերպով զենք և ռազմամթերք իրացնելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69102410 քրեական գործը և այն միացվել է թիվ 69102210 քրեական գործին: Նույն օրը, Արշակ Գրիգորյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2010թ. սեպտեմբերի 16-ին թիվ 69102210 քրեական գործից անջատվել է մեղադրյալ Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքներ կատարելու վերաբերյալ մասը, այն առանձնացվել է առանձին վարույթում, ընդունվել վարույթ և շնորհվել է 69102210/7 Ա/Մ համարը: 28.09.2010թ. թիվ 69102210/7 Ա/Մ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թվականի դեկտեմբերի 03-ի դատավճռով՝ ամբաստանյալ Արշակ Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Արշակ Գրիգորյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2/երկու/ տարի ժամկետով: Հիշյալ դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի շահերի պաշտպան Վահրամ Ենոքյանը և ՀՀ գլխավոր դատախազության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների գործերով վարչության պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանը ներկայացրել են վերաքննիչ բողոքներ: ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանն իր 0403.2011թ. որոշմամբ մեղադրողի և ամբաստանյալի շահերի պաշտպան Վ.Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել է, և նկատի ունենալով, որ դատական ակտը կայացվել է ոչ իրավասու դատարանի կողմից` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 03.12.2010թ. դատավճիռը բեկանել և թիվ 69102210/7 Ա/Մ քրեական գործն ուղարկել է Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ` դատարան/` ըստ էության նոր քննության: 2011թվականի հունիսի 01-ի դատավճռով՝ ամբաստանյալ Արշակ Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով: Կիրառվել է ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թ. համաներում հայտարարելու մասին որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և վերջինս ազատվել է պատժի կրումից: Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը վերացվել է և վերջինս ազատ է արձակվել դատարանի դահլիճից: Վճռվել է նաև իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ-ում պահվող “Մակարով տեսակի ատրճանակը, որի փակաղակին առկա է “CM 7751” համարը. դրա պահունակում լիցքավորված 7 հատ 9 մմ տրամաչափի ատրճանակային փամփուշտները դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո թողնել հիշյալ վարչությանը` ի տնօրինություն: Քրեական գործի քննությունն անցկացվել է արագացված դատավարության կարգով։ Վերը նշված դատավճռի դեմ 22.06.2011թ. ՀՀ գլխավոր դատախազության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների գործերով վարչության պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանը ներկայացրել է վերաքննիչ բողոք: Վերաքննիչ դատարանի 06.07.2011թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։ Վերաքննիչ բողոքի առթիվ 25.07.2011թ. ամբաստանյալի շահերի պաշտպան Վ.Ենոքյանը ներկայացրել է գրավոր պատասխան: 2.Գործի փաստական հանգամանքները Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի և Հենրիկ Գարեգինի Մանուկյանի միջև նախկինում ծագած գումարային խնդիրները վիճաբանությամբ և ուժի գործադրմամբ լուծելու նպատակով, վերջիններս իրենց կողմնակիցների հետ միասին 2010թ. ապրիլի 17-ին, ժամը 17։50-ի սահմաններում հավաքվել են Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկի 186/2 հասցեում գործող “Քրեյզի հորս” սրճարանի մոտ, որտեղ իրենց ավտոմեքենաներն անկանոն կերպով կայանել են Դավիթ Բեկ փողոցի մայթեզրից քիչ հեռու՝ երթևեկելի մասում, որով խոչընդոտներ են ստեղծել նշված փողոցով ընթացող բազմաթիվ տրանսպորտային միջոցների համար։ Այնուհետև անտեսելով այն հանգամանքը, որ դեպքի վայրում գործում են սննդի կետ, սրճարան, ավտոլվացման, ավտոտեխսպասարկման կետեր, քիչ հեռվում գտնվում են գործող եկեղեցի, բազմահարկ, բազմաբնակարան շենքեր, սրճարանից ոչ հեռու գտնվող հոծ երթևեկությամբ փողոց, մոտ 10 րոպե վիճաբանել, ապա քաշքշել և հարվածել են միմյանց, տվել փոխադարձ հայհոյանքներ։ Իրենց այդ գործողություններով նրանք ակնհատորեն խախտելով հասարակության մեջ ընդունված բարոյական նորմերը, խուլիգանական մղումներով, հասարակության և բարոյականության նկատմամբ, անթաքույց արհրմարանքի հողի վրա, բացահայտորեն ցույց տալով իրենց արհրամարական վերաբերմունքը հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և արտահայտել բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության՝ դեպքի վայրում աշխատող անձանց, անցորդների, ինչպես նաև վիճաբանության և կռվին ականատես դարձած բազմաթիվ անձանց նկատմամբ, որով խախտվել են քաղաքացիների անդորրն ու անձեռնմխելիությունը։ Կատարված խուլիգանական գործողությունների հետագա զարգացումը հնարավոր չի եղել կանխել դեպքի վայր ժամանած ոստիկանության աշխատակիցների ուժերով, որի պատճառով դեպքի վայր են կանչվել նաև ոստիկանության հատուկ ստորաբաժանման աշխատակիցներ։ Արդյունքում կանխվել է խուլիգանության մասնակիցների մոտ առկա զենքերի հնարավոր օգտագործումը։ Խուլիգանության մասնակիցների մեծ մասը խուլիգանություն կատարելու կասկածանքով դեպքի վայրից բերման են ենթարկվել ոստիկանության Նոր Նորքի բաժին, այդ թվում Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանը, իսկ գործով չպարզված մի խումբ այլ անձինք դեպքի վայրից դիմել են փախուստի։ Խուլիգանության մասնակիցների, այդ թվում՝ Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի վարքը բացահայտ մարտահարվեր է եղել հասարակական կարգի դեմ, թելադրված է եղել շրջապատին հակադրվելու և վերջինիս հանդեպ արհրամարական վերաբերմունք ցուցաբերելու ցանկությամբ։ Դեպքի վայրի զննությունների ընթացքում հայտնաբերվել են 11 հատ հրազեն հանդիսացող ատրճանակներ, բազմաթիվ դանակներ և մահակներ, այդ թվում՝ հրազեհ հանդիսացող, փակաղակային CM 7751 գրառմամբ, 9 մմ տրամաչափի, գործարանային արտադրության “Մակարով” տեսակի ատրճանակ` լիցքավորված յոթ հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտներով: Նախաքննության ընթացքում հիմնավորվել է նաև, որ Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանը ապօրինի կերպով ձեռք է բերել, պահել և 2010թ. ապրիլի 17-ին վերը նշված դեպքի ժամանակ ապօրինի կերպով կրել է հրազեն հանդիսացող փակաղակային CM 7751 գրառմամբ, 9 մմ տրամաչափի, գործարանային արտադրության “Մակարով” տեսակի ատրճանակ` լիցքավորված յոթ հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտներով, որոնք հատնաբերվել և առգրավվել են նշված օրը՝ դեպքի վայրի զննության ընթացքում։ 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով: Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանի դատավճիռը պատժի մասով ենթակա է փոփոխման, քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժն անարդարացի է և չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը, ամբաստանյալի անձին ու արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանին, հետևաբար այն չի կարող ծառայել պատժի նպատակներին, բերելով հետևյալ պատճառաբանությունները. Դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել կատարված հանցագործության բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել: Դատարանը ճիշտ իրավական գնահատական տալով ամբաստանյալի կատարած արարքին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի սանկցիայով սահմանել է առավել մեղմ պատիժ, ինչն արդարացի չէ և չի համապատասխանում կատարված հանցագործության ծանրությանը և հանցավորի անձին և արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանին: Բողոք բերած անձը վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների համապատասխան դրույթները, ինչպես նաև ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, գտնում է, որ դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում պատժի վրա: Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի, այնպես էլ պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կայացված որոշումը պետք է հիմնած լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալն օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից հրաժարվել են ցուցմունքներ տալ դեպքի մանրամասների և հանցագործության մասնակիցների վերաբերյալ, ինչի արդյունքում մինչև վերջ չի բացահայտվել` անհայտ են մնացել խուլիգանություն կատարած անձինք և դեռևս չեն պարզվել որոշ ատրճանակների պատկանելիությունը ՀՀ Սահմանադրությամբ, Մարդու իրավունքների և ազատությունների եվրոպական Կոնվենցիայով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված ամբաստանյալների լռելու իրավունքը Վճռաբեկ դատարանը ամբաստանյալի կողմից ցուցմունքներ տալուց հրաժարվելու վերաբերյալ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը: Վճռաբեկ դատարանն իր ԵՇԴ/0025/01/08 նախադեպային որոշման 13-րդ կետում սահմանել է` “Որպես անձը բնութագրող տվյալ վերաքննիչ դատարանը պետք է հաշվի առներ այն, որ ամբաստանյալը հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ դեպքի մանրամասների և մասնակիցների վերաբերյալ, ինչի հետևանքով հանցավոր արարքի մասնակցած անձանց ինքնությունը պարզել չի հաջողվել և այդ կապակցությամբ քննիչը որոշում է կայացրել քրեական գործից մաս անջատելու մասին”: Նույն որոշման 14-րդ կետում ի թիվս այլ հանգամանքների, ինչպես նաև անձին բնութագրող տվյալների անտեսմամբ դատարանը հաշվի չի առել օրենքով պաշտպանվող հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, բնույթը, որոնք բարձրացրել են ամբաստանյալների կատարած հանցագործության վտանգավորության աստիճանը: Բացի այդ, դատարանը օբյեկտիվ ստուգման ու գնահատման չի ենթարկել ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, գործի կոնկրետ հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, այլև հաշվի չի առել օրենքով պաշտպանվող հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, բնույթը, որոնք բարձրացնում են ամբաստանյալի կատարած հանցագործության վտանգավորության աստիճանը: Արդյունքում ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակվել է պատիժ, որն անարդարացի է ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով և չի համապատասխանում նրանց կատարած հանցագործության ծանրությանը և հանցավորի անձին: Դատարանը ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի նորմերի` 5-րդ, 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված օրինականության, արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքների խախտմամբ, որը հանգեցրել է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին չհամապատասխանող անօրինական և չհիմնավորված դատավճռի կայացմանը: Դատարանի դատական ակտով թույլ է տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ, որոնք ազդել են պատժի մասով գործով ճիշտ դատական ակտ կայացնելու վրա, ինչը դատական ակտը բեկանելու հիմք է: Բացի այդ, դատական սխալը ազդել է գործի արդյունքի վրա, խաթարել է արդարադատության բուն էությունը, դատարանի որոշման` որպես արդարադատության ակտի իմաստը, խախտել է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը: Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են “հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատախանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով...” Նշանակվող պատժի արդարացիության հիմանական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին և բնույթին: Ամբաստանյալին մեղսագրվող հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի հարցերի վերաբերյալ իր դիրքորոշումը Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Գ. Մադաթյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման մեջ, որի համաձայն` “Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Դատարանը արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության վտանգավորության վրա` հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը: Դատարանը պատիժ նշանակելիս անհատական մոտեցում չի դրսևորել ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ պատժի չափը ընտրելիս և սահմանել է ակնհայտ մեղմ պատիժ: Բողոք բերած անձը գտնում է, որ նշված փաստարկների առկայության պայմաններում դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ պատժատեսակը և պատժաչափը սահմանելիս բավարար չափով ստուգման և գնահատման չի ենթարկել նրա կողմից կատարած արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, գերագնահատելով նրա պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, որոնք էականորեն չեն նվազեցրել ամբաստանյալների արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և օրենքով նախատեսված սանկցիայի ավելի մեղմ պատիժ սահմանելու օբյեկտիվ հիմք չեն: Բացի այդ, բողոքի հեղինակը նշել է, որ դատական ակտի պատճառաբանական մասում արձանագրված այն, որ ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանը հանդիսանում է 2-րդ խմբի հաշմանդամ, դատաքննության ընթացքում որևէ փաստաթղթով չի հիմնավորվել և այն չի համապատասխանում իրականությանը: Դատարանը ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների խախտմամբ, որն ինքնին հանգեցրել է քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառման և ազդել գործի ելքի վրա` խաթարելով արդարադատության բուն էությունը Վերոգրյալներից ելնելով բողոք բերած անձը խնդրել է նշանակված պատժի մասով և ԱԺ 26.05.2011թ. համաներում հայտարարելու մասին որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ պատժից ազատելու մասով Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.06.2011թ. դատավճիռը փոփոխել և ամբաստանյալ Արշակ Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` դատապարտելով ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով, 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` դատապարտելով ազատազրկման 3/երեք/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ` պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով վերջինիս նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել` ազատազրկում 4/չորս/ տարի ժամկետով: 4. Վերաքննիչ բողոքի առթիվ բերված պատասխանի փաստարկները Պաշտպան Վ.Ենոքյանը մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի առթիվ ներկայացրել է գրավոր պատասպան, որով նկատի ունենալով, որ պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս դատարանը հաշվի է առել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, հանգել է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է համարել այն, որ վերջինս բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված, արատավորված չի եղել, առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ կատարել է միջին ծանրության հանցանք, բացի այդ, իր խնամքին ունի երեք երեխա, որոնցից երկուսը մինչև 14 տարեկան և այն, որ երկրորդ խնմի հաշմանդամ է, ունի և տառապում է“անձի և վարքի օրգանական խանգարում, գլխուղեղեի վնասվածքի հետևանքով”, “դիաֆրագմայի կերակրափողային անցքի ոչ կայուն սողացող ճողվածք”, “ՏՄԱ-ու կոճղեզի խոց, էրոզի արտաքին գաստրիտ, էզոֆագիտ, պիլոռուսի թեր կծկու կոճղեզի ոչ արտ. ձևախախտում” հիվանդություններով: Բացի այդ, հաշվի առնելով նաև ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցավոր արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, և ըստ էության չգտնելով պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, կարելի է հանգել այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակելով ամենամեղմ պատիժը սույն գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը: Պաշտպան Վ.Ենոքյանը վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների համապատասխան դրույթները նշել է, որ պետք է բացահայտվի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն): Հանրության համար վտանգավորության բնույթը որոշելու ժամանակ պետք է պարզվի և հաշվի առնվի նաև պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը հանցանքի կատարման պահին: Վերոգրյալից ելնելով, գտել է, որ մեղադրողի ներկայացված բողոքը անհիմն է պատժի խստացման առումով, այն որևէ ձևով չի հիմնավորված, ուստի ենթակա է մերժման: Միաժամանակ պաշտպան Վ.Ենոքյանը հաշվի առնելով, որ 22.07.2011թ-ից 15 օրով բացակայելու է ՀՀ-ից` խնդրել է գործը քննել իր բացակայությամբ: 5.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների` վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասր դրույթները: Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են /մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/: Այսինքն`պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը: Ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի` հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում: Համաձայն նույն հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականեցնել պատիժը: Պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը: Դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա: Քրեական օրենքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի, այնպես էլ պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագորրծության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել կատարված հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչես նաև վերջիններիս անձը: Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտել այն, որ վերջինս իրեն մեղավոր է ճանաչել և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, բնութագրվում է դրական, նախկինում արատավորված չի եղել, խնամքին են գտնվում երեք երեխաները, ինչպես նաև այն, որ 2-րդ խմբի հաշմանդամ է և նրա մոտ ախտորոշվել է “անձի և վարքի օրգանական խանգարում, գլխուղեղեի վնասվածքի հետևանքով”, “դիաֆրագմայի կերակրափողային անցքի ոչ կայուն սողացող ճողվածք”, “ՏՄԱ-ու կոճղեզի խոց, էրոզի արտաքին գաստրիտ, էզոֆագիտ, պիլոռուսի թեր կծկու կոճղեզի ոչ արտ. ձևախախտում”: Ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել: Վերաքննիչ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ հոդվածների պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, հաշվի առնելով նրա կողմից կատարված հանցագործությունների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի դրանք դասվում են միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է նաև ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ, ինչպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները, վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում, գտնում է, որ դատարանի կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիաների շրջանակներում նշանակվել է արդարացի և համաչափ պատիժ և այն խստացման առումով փոփոխելու բավարար հիմքեր չկան: Անրադառնալով բողոք բերած անձի կողմից հիշատակված ՀՀ ՎՃռաբեկ դատարանի ԵՇԴ/0025/01/08 որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշմանը և այդ առթիվ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանորություններին, վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի ԵՇԴ/0025/01/08 Սպարտակ Կարենի Նարոյանի վերաբերյալ քրեական գործի նախապատմությունն ու փաստական հանգամանքներն են. Սպարտակ Նարոյանի վերաբերյալ քրեական գործի նյութերով պարզվել է, որ 2005թ. սեպտեմբերի 8-ին, 5 լիտր բենզին գնելու համար խոստացված գումարը Գ.Առաքելյանի կողմից չտալու պատճառաբանությամբ, Ս.Նարոյանը, Տ.Հովհաննիսյանը, Ա.Կարապետյանը և քննությամբ ինքնությունները չպարզված ևս չորս անձ մոտ 15 րոպե բարձրաձայն հայհոյել, բռուցքներով և ոտքերով դիտավորությամբ բազմաթիվ հարվածներ են հասցրել Գ.Առաքելյանի մարմնի տարբեր մասերին` չենթարկվելով իրենց խուլիգանական գործողությունները խափանող` տուժողի մոր, կնոջ և բարեկամուհու պահանջներին: Արդյունքում Գ.Առաքելյանը ստացած հարվածից ընկել է գետնին և կորցրել գիտակցությունը, իսկ Ս.Նարոյանը, Տ.Հովհաննիսյանը, Ա.Կարապետյանը և քննությամբ ինքնությունները չպարզված չորս անձինք դիմել են փախուստի: Այնուհետև Սպարտակ Նարոյանը թաքնվել է քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից, որի համար նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, և քրեական գործի վարույթը կասեցվել է: Ձեռնարկված օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների շնորհիվ նա հայտնաբերվել է մոտ 3 տարի անց` 2008թ. մարտի 24-ին և ներկայացվել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին: Գործի քննության ընթացքում Սպարտակ Նարոյանն օգտվելով իր իրավունքից` հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ դեպքի մանրամասների և մասնակիցների վերաբերյալ, ինչի արդյունքում մինչև վերջ չի բացահայտվել հանցագործությունը` անհայտ են մնացել Ս.Նարոյանի, Տ.Հովհաննիսյանի և Ա.Կարապետյանի հետ միասին խուլիգանություն կատարած անձինք: Այս պայմաններում ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը արտահայտել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ. որպես անձը բնութագրող տվյալ վերաքննիչ դատարանը պետք է հաշվի առներ այն, որ Սպարտակ Նարոյանը հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ դեպքի մանրամասների և մասնակիցների վերաբերյալ, ինչի հետևանքով դեռևս 2005 թվականի սեպտեմբերի 8-ին կատարված հանցավոր արարքին մասնակցած ևս չորս անձանց ինքնությունը պարզել չի հաջողվել և այդ կապակցությամբ քննիչը որոշում է կայացրել քրեական գործից մաս անջատելու մասին: Բացի այդ, վերաքննիչ դատարանն անտեսել է Սպարտակ Նարոյանի` երեք տարի հետախուզման մեջ լինելու հանգամանքը` ինչը ևս որպես անձը բնութագրող տվյալ պետք է պարտադիր հաշվի առնվեր պատժի հարցը լուծելիս: Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանն օբյեկտիվ ստուգման ու գնահատման չի ենթարկել Սպարտակ Նարոյանի կողմից կատարված հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, գործի կոնկրետ հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները: Վերաքննիչ դատարանը հաշվի չի առել օրենքով պաշտպանվող հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, բնույթը, որոնք բարձրացնում են Սպարտակ Նարոյանի կատարած հանցագործության վտանգավորության աստիճանը: Համաձայն ՀՀ քրեկան դատավարության օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի 4-րդ մասի պահանջների` “Որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում` օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով գործի քննության ժամանակ, բացառությամբ այն դեպքի, երբ վերջինս ծանրակշիռ փաստարկների մատնանշմամբ հիմնավորում է, որ դրանք կիրառելի չեն տվյալ փաստական հանգամանքների նկատմամբ”: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Սպարտակ Նարոյանի վերաբերյալ քրեական գործի փաստական հանգամանքները նույնանման չեն սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքներին: Մասնավորապես. Սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանը չի թաքնվել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից և նրա նկատմամբ հետախուզում հայտարարված չի եղել, հանգամանք, ինչը ըստ Վճռաբեկ դատարանի հիշյալ որոշման պետք է, որ պարտադիր հաշվի առնվեր պատժի հարցը լուծելիս: Մինչդեռ սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանը նախաքննության ընթացքում չի հրաժարվել և որպես մեղադրյալի հարցաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելով մասնակիորեն, տվել է համապատասխան ցուցմունքներ: (հատոր 1-ին, գ.թ. 103-104, 196): Բացի այդ, քրեական գործի դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանը հայտնել է, որ առաջադրված մեղադրանքը իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և միջնորդել է գործի քննությունը անցկացնել արագացված կարգով: Վերը նշվածից ելնելով, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Ս.Նարոյանի վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի որոշման մեջ առկա հիմնավորումներն իրենց համակցությամբ կիրառելի չեն սույն գործի փաստական հանգամանքների նկատմամբ, ուստի այդ առումով դատավճիռը բեկանելու կամ փոփոխելու հիմքեր չկան: Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանի կողմից կայացվել է գործը ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվել է արդարացի և համաչափ պատիժ, ուստի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ` անփոփոխ: Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել։ Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հունիսի 01-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է՝ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 10-08-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 02-09-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատոր` 1-ին հատորը`267 թերթից, 2-րդ հատորը`243 թերթից,3-րդ հատորը` 107 թերթից և ամբասատյալ Ա.Գրիգորյանի վիճակագրական քարտը: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 02-09-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 267, 243, 107 թերթից |
| Գործին կից նյութերը | ամբաստանյալի վիճ. քարտը: |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-13400/11 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 09-09-2011 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0257/01/10
Ավան և Նոր-Նորք
Գործը ստացվել է բեկանումից հետո նոր քննության համար
| Ամսաթիվ | 13-04-2011 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Գործը ստացվել է բեկանումից հետո նոր քննության համար |
Մակագրել
| Երբ | 15-04-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Ուզունյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 18-04-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 18-04-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 18-04-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 11-05-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Ենոքյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-05-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-05-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-05-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-06-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 01-06-2011 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 01-06-2011 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ ԵԿԴ 0257/01/10 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն 01 հունիսի 2011 թվական քաղաք Երևան Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը` Նախագահությամբ` դատավոր Ս.Ուզունյանի Քարտուղարությամբ` Մ.Աղաջանյանի Մասնակցությամբª Մեղադրող` Հ.Մարտիրոսյանի Պաշտպան` Վ.Ենոքյանի Դռնբաց դատական նիստում, կիրառելով արագացված դատական քննության կարգ, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի` ԱՐՇԱԿ ՄԱՄԻԿՈՆԻ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ ծնված 21.11.1971թվականին Աբովյան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երեք անձ, նախկինում չդատապարտված, չի աշխատում, բնակվել է Աբովյան քաղաքի Ռոսիայի փողոցի, 12 շենքի թիվ 16 բնակարանում: Արգելանքի տակ է գտնվում 2010թվականի ապրիլի 17-ից, խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով և 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով: Պ Ա Ր Զ Ե Ց I 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. Նախաքննության մարմնի կողմից Արշակ Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ Բախշի Ռուբիկի Դավթյանի, Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի, Դավիթ Լևոնի Ենգոյանի, Համլետ Բորիսի Օհանյանի, Գևորգ Շահենի Հարությունյանի, Գոռ Արտաշի Ստեփանյանի, Սևակ Գառնիկի Ներսիսյանի և մի խումբ այլ անձանց հետ միասին 2010թվականի ապրիլի 17-ին, ժամը 17.50-ի սահմաններում Երևան քաղաքի, Դավիթ Բեկ 186/2 հասցեում գործող ՙՔրեյզի Հորս՚ սրճարանին հարող տարածքում մոտ 5-10 րոպե տևողությամբ վիճաբանել են միմյանց հետ, որի ընթացքում հայհոյանքներ տալով, բռնություն գործադրելով, միմյանց ծեծի ենթարկելով դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և արտահայտել բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության նկատմամբ: Բացի այդ, Արշակ Գրիգորյանը ապօրինի կերպով ձեռք է բերել, պահել և 2010թվականի ապրիլի 17-ին վերը նշված դեպքի ժամանակ ապօրինի կերպով կրել է հրազեն հանդիսացող, փակաղային CM 7751 գրառմամբ, 9 մմ տրամաչափի, գործարանային արտադրության ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակ` լիցքավորված ապօրինի կերպով ձեռք բերված, ռազմամթերք հանդիսացող 7 հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտներով, որոնք հայտնաբերվել և առգրավվել են նշված օրը` դեպքի վայրի զննության ընթացքում: 28.09.2010թվականին Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի վերաբերյալ թիվ 69102210/7 Ա/Մ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, որը դատարանում մուտք է եղել 01.10.2010թվականին: Դատարանը 01.10.2010թվականի որոշմամբ քրեական գործն ընդունել է վարույթ, իսկ 15.10.2010թվականի որոշմամբ նշանակել է դատաքննության 21.10.2010թվականին: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 03.12.2010թվականի դատավճռով Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով: Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք են բերել Ա.Գրիգորյանի պաշտպան` Վ.Ենոքյանը և մեղադրող` Հ.Մարտիրոսյանը: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 04.03.2011թվականի որոշմամբ մեղադրողի և ամբաստանյալի շահերի պաշտպան Վ.Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել է, իսկ նկատի ունենալով, որ դատական ակտը կայացվել է ոչ իրավասու դատարանի կողմից, այդ իսկ պատճառով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 03.12.2010թվականի թիվ ԵԿԴ 0257/01/10 դատավճիռը բեկանել և 69102210/7 Ա/Մ քրեական գործն ուղարկել է Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության նոր քննության: 11.04.2011թվականին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանից ուղարկվել է Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի վերաբերյալ թիվ 69102210/7 Ա/Մ քրեական գործը, որը Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում մուտք է եղել 13.04.2011թվականին: Դատարանը 18.04.2011թվականի որոշմամբ քրեական գործն ընդունել է վարույթ, իսկ 02.05.2011թվականի որոշմամբ նշանակել է դատաքննության 11.05.2011թվականին: 2. Արագացված դատական քննություն Մինչ դատաքննություն սկսելն, ամբաստանյալ Արշակ Գրիգորյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ: Մեղադրողը ամբաստանյալի միջնորդության դեմ չառարկեց: Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին: Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտավ, որ ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով և 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքներ: 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցագործության բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև ամբաստանյալի անձը: Դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտել այն, որ ամբաստանյալը իրեն մեղավոր է ճանաչել և անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, բնութագրվում է դրական, նախկինում արատավորված չի եղել, խնամքին են գտնվում երեք անչափահաս երեխաները, ինչպես նաև այն, որ 2-րդ խմբի հաշմանդամ է և նրա մոտ ախտորոշվել է ՙանձի և վարքի օրգանական խանգարում, գլխուղեղի վնասվածքի հետևանքով՚, ՙդիաֆրագմայի կերակրափողային անցքի ոչ կայուն սողացող ճողվածք՚, ՙՏՄԱ-ու կոճղեզի խոց, էրոզի արտաքին գաստրիտ, էզոֆագիտ, պիլոռուսի թեր կծկու կոճղեզի ոչ արտ. ձևախախտում՚: Դատարանը ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չգտավ: Իրեղեն ապացույցների հարցը քննելիս դատարանը, գտավ, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ-ում պահվող ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակը, որի փակաղակին առկա է ՙCM 7751՚ համարը, դրա պահունակում լիցքավորված 7 հատ 9 մմ տրամաչափի ատրճանակային փամփուշտները դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է թողնել հիշյալ վարչությանը` ի տնօրինություն: Վերոգրյալից ելնելով և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-373, 3753-3754 հոդվածներով, դատարանը` Վ Ճ Ռ Ե Ց ԱՐՇԱԿ ՄԱՄԻԿՈՆԻ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻՆ մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակել ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, իսկ 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով: Կիրառել ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թվականի համաներում հայտարարելու մասին որոշման 1-ին կետի 1-ին) ենթակետը և նրան ազատել պատժի կրումից: Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը վերացնել և նրան ազատ արձակել դատարանի նիստերի դահլիճից: Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ-ում պահվող ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակը, որի փակաղակին առկա է ՙCM 7751՚ համարը, դրա պահունակում լիցքավորված 7 հատ 9 մմ տրամաչափի ատրճանակային փամփուշտները դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո թողնել հիշյալ վարչությանը` ի տնօրինություն: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան, այն հրապարկվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի: ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՈՒԶՈՒՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 01-06-2011 |
Կիրառվել է համաներում
| Ամսաթիվ | 01-06-2011 |
|---|---|
| Համաներման մասին որոշման ընդունման ամսաթիվ | 26-05-2011 |
| Համաներման մասին որոշման հոդված | 1 |
| Համաներման մասին որոշման մաս | 1 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 01-07-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հ. 267, 2-րդ հ. 243, 3-րդ հ. 47 թերթ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 01-07-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հ. 267, 2-րդ հ. 243, 3-րդ հ. 47 թերթ |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | ԴԴ-13-367 Ե-14190 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 11-07-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 11-10-2011 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 12-10-2011 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 20-10-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հ. 267, 2-րդ հ. 243, 3-րդ հ. 131թերթ |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 21-10-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատոր`267, 2-րդ հատոր`243,3-րդ հատոր`131 թերթ: |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0257/01/10
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 29-08-2011 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Դատախազ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Հ |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ՝ Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյան |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 02-09-2011 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-13400 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 06-09-2011 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 3 հատոր, 1 վիճակագրական քարտ |
| Գործի համարը | ԵԿԴ/0257/01/10 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 06-09-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Ելիզավետա |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 17-09-2011 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԿԴ/0257/01/10 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 17 սեպտեմբերի 2011 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի օգոստոսի 10-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազության դատախազ Հ.Մարտիրոսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հունիսի 1-ի դատավճռով ամբաստանյալ Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիման վրա` պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, Ա.Գրիգորյանը վերջնական դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի ժամկետով: «ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ` Ա.Գրիգորյանն ազատվել է նշանակված պատժից: ՀՀ գլխավոր դատախազության դատախազ Հ.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2011 թվականի օգոստոսի 10-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը մերժել է` օրինական ուժի մեջ թողնելով Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հունիսի 1-ի դատավճիռը: Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ՀՀ գլխավոր դատախազության դատախազ Հ.Մարտիրոսյանը` խնդրելով վճռաբեկ բողոքն ընդունել վարույթ, բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի օգոստոսի 10-ի դատական ակտը և գործն ուղարկել նույն դատարան` նոր քննության` ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայի շրջանակներում ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու համար: Բողոքաբերը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված հիմքը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար: Վերլուծելով բողոքի փաստարկները` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ դրանք բավարար չեն եզրահանգելու, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար: Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ: Բացի այդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն՝ բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը գործը քննած դատարան և դատավարության մասնակիցներին (բացառությամբ քննիչի և հետաքննության մարմնի) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Բողոքի ուսումնասիրությունից երևում է, որ բացակայում է բողոքի պատճենը գործը քննած դատարան ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթուղթը: Այսինքն, պահպանված չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի պահանջը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Արշակ Մամիկոնի Գրիգորյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի օգոստոսի 10-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազության դատախազ Հ.Մարտիրոսյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Դատավորներ` Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 05-10-2011 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 07-10-2011 |
|---|---|
| Դատարան | Ավան և Նոր-Նորք |
| Այլ նշումներ | 3 հատոր՝ 267, 243, 126 թերթ, 1 վիճակագրական քարտ: |