Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

1 դեկտեմբերի 2010թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0256/01/10

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր
իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով
.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Տ. Գրիգորյան,

մեղադրող`
Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա
վարչական շրջանների դատախազության
դատախազ Ս. Սարգսյան,

տուժողի և քաղաքացիական
հայցվորի ներկայացուցիչ` Կ. Պետրոսյան,


դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Ստեփան Խաչատուրի Աբրահամյանի`
ծնված 1937թ. փետրվարի 5-ին Կիրովական /այժմ Վանաձոր/ քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, նախկինում չդատված, բնակվում է Երևանի Տերյան փողոցի թիվ 52 շենքի թիվ 36 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով։


Գործի դատավարական նախապատմությունը

2010թ. մարտի 11-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 2008թ. ապրիլի 1-ին կնքված վարկային պայմանագրում կատարված կեղծիքի փաստի առթիվ, ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիայի քննչական բաժնում հարուցվել է թիվ 16107710 քրեական գործը։
Քննիչի 2010թ. սեպտեմբերի 18-ի որոշմամբ, թիվ 16107710 քրեական գործի նյութերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Ստեփան Աբրահամյանի կողմից պաշտոնական լիազորությունները չարաշահելու փաստի առթիվ, հարուցվել է թիվ 16200810 քրեական գործը։ Թիվ 16107710 քրեական գործը միացվել է թիվ 16200810 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 16200810 համարի տակ։
Քննիչի 2010թ. սեպտեմբերի 28-ի որոշմամբ, թիվ 16200810 քրեական գործով, Պարգև Դաբաղյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ մասը կարճվել է և քրեական հետապնդում չի իրականացվել` համաներման ակտի կիրառման պատճառաբանությամբ։ Նույն որոշմամբ, Հակոբ Յոլչյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ մասը կարճվել է և քրեական հետապնդում չի իրականացվել` վերջինիս մահացած լինելու պատճառաբանությամբ։
Քննիչի 2010թ. սեպտեմբերի 28-ի մեկ այլ որոշմամբ, թիվ 16200810 քրեական գործի մասը` Հակոբ Յոլչյանի կողմից խարդախություն կատարելու, նրա և Թեհմինա Ավագյանի, Միքայել Ներսիսյանի, Գագիկ Քառյանի կողմից փաստաթղթեր կեղծելու, Արթուր Ղազարյանի կողմից` սուտ մատնություն կատարելու վերաբերյալ կարճվել է և քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրանց արարքներում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Ստեփան Խաչատուրի Աբրահամյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. <<որ նա` Երևանի քաղաքացիական դատարանի 09.02.2009թ. վճռով «Յոլչյան և որդիներ» ՍՊԸ-ն սնանկ ճանաչելուց հետո, նույն դատարանի որոշմամբ նշանակվելով այդ ՍՊԸ-ի սնանկության գործով կառավարիչ և հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, իր պաշտոնեական դիրքը ծառայության շահերին հակառակ օգտագործելով, խախտելով «Սնանկության մասին» ՀՀ օրենքի 29 հոդվածի 1-ին մասի թ ենթակետը, 30.11.2009թ. կայացված հրապարակային սակարկությունների միջոցով պարտապանի պարտավորությունների կատարման ապահովման համար գրավադրված երրորդ անձին՝ Ա. Ղազարյանին պատկանող անշարժ գույքի օտարումից գոյացած 75.657.040 ՀՀ դրամական միջոցները բանկում սնանկության հատուկ հաշվում մուտքագրելու փոխարեն, ժամանակավորապես դրանք օգտագործելու և շահույթ ստանալու նպատակով, մուտքագրել է «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ում բացված իր անձնական թիվ 205005739110-1001 հաշվին։ Ապա, 27.11.2009թ.-ից մինչև 01.02.2010թ.-ն ընկած ժամանակահատվածում, Ստեփան Աբրահամյանը շահադիտական շահագրգռվածությունից ելնելով նշված հաշվից պարբերաբար, կանխիկ, առանց դատարանի որոշման ստացել է ընդհանուր հաշվով՝ 15.141.000 ՀՀ դրամ, որից 2.297.400 ՀՀ դրամի չափով կատարել է վարչական ծախսեր, իսկ 12.843.600 ՀՀ դրամը շուրջ ութ ամիս օգտագործել է իր անձնական կարիքների համար, իսկ հետո տեղեկանալով գրավադրված գույքի շուրջ կատարվող նախաքննության մասին 16.07.2010թ. գումարն ամբողջությամբ վերականգնել է։ Ս. Աբրահամյանը վերը նշված գործողություններով էական վնաս է պատճառել ՎՏԲ Հայաստան բանկ ՓԲԸ-ին։
Բացի այդ, Ստեփան Աբրահամյանը, կրկին շահույթ ստանալու նպատակով, չարաշահել է իր պաշտոնեական դիրքը և շահադիտական շահագրգռվածությունից ելնելով 29.01.2010թ. վերը նշված գրավի իրացումից առաջացած գումարից 60.000.000 ՀՀ դրամը, նույն բանկում ձևակերպել է որպես ավանդ իր անվամբ և ստացել 95.342.50 ՀՀ դրամ ավանդի տոկոսներ դարձյալ էական վնաս պատճառելով նույն բանկին։»։
2010թ. սեպտեմբերի 30-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։





Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Ստեփան Խաչատուրի Աբրահամյանը 2001թ.-ից աշխատել է սնանկության գործով կառավարիչ։ ՀՀ արդարադատության նախարարության կողմից նրան տրվել է Ա-Ն 012 լիցենզիան։ Երևանի քաղաքացիական դատարանի 09.02.2009թ. վճռով Ս. Աբրահամյանը նշանակվել է «Յոլչյան և որդիներ» ՍՊ ընկերության սնանկության գործով կառավարիչ։
Ամբաստանյալ Ս. Աբրահամյանը, հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, իր պաշտոնեական դիրքը ծառայության շահերին հակառակ օգտագործելով և խախտելով «Սնանկության մասին» ՀՀ օրենքի 29-րդ հոդվածի 1-ին մասի «թ» ենթակետը, 30.11.2009թ. կայացված հրապարակային սակարկությունների միջոցով, պարտապանի պարտավորությունների կատարման ապահովման համար գրավադրված, երրորդ անձ Արթուր Ղազարյանին պատկանող անշարժ գույքի օտարումից գոյացած 75.657.040 ՀՀ դրամ գումարը բանկում սնանկության հատուկ հաշվին մուտքագրելու փոխարեն, ժամանակավորապես այն օգտագործելու և շահույթ ստանալու նպատակով, մուտքագրել է «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ում բացված իր անձնական թիվ 205005739110–-1001 հաշվեհամարին։ Այնուհետև, 27.11.2009թ.-ից մինչև 01.02.2010թ. ընկած ժամանակահատվածում, անձնական շահագրգռվածությունից ելնելով, ամբաստանյալ Ս. Աբրահամյանը նշված հաշվից պարբերաբար, կանխիկ, առանց դատարանի որոշման ստացել է ընդհանուրը՝ 15.141.000 ՀՀ դրամ գումար, որից 2.297.400 ՀՀ դրամի չափով կատարել է վարչական ծախսեր, իսկ 12.843.600 ՀՀ դրամն օգտագործել է իր անձնական կարիքների համար` իր գործողություններով էական վնաս պատճառելով տուժող «ՎՏԲ Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ին։ Տեղեկանալով գրավադրված գույքի շուրջ կատարվող նախաքննության մասին` ամբաստանյալ Ս. Աբրահամյանը 16.07.2010թ. գումարն ամբողջությամբ վերականգնել է։
Բացի այդ, ամբաստանյալ Ս. Աբրահամյանը, կրկին շահույթ ստանալու նպատակով, չարաշահել է իր պաշտոնեական դիրքը և շահադիտական շահագրգռվածությունից ելնելով, նշված գրավի իրացումից առաջացած գումարից 60.000.000 ՀՀ դրամը «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ում 29.01.2010թ. իր անվամբ ձևակերպելով որպես ավանդ` ստացել է 95.342.50 ՀՀ դրամի չափով տոկոսներ՝ այդ գումարի չափով վնաս պատճառելով «ՎՏԲ Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ին։
Տուժող «ՎՏԲ Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ն քաղաքացիական հայց է ներկայացրել ամբաստանյալի դեմ` խնդրելով բռնագանձել նրանից 7.443.106,7 ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում։ Ըստ հայցվոր կողմի այդ վնասն առաջացել է 75.675.040 ՀՀ դրամ գումարը 18.12.2009թ.-ից մինչև 23.09.2010թ. «ՎՏԲ Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ին չփոխանցելու հետևանքով և հանդիսանում է բաց թողնված օգուտ։
Ամբաստանյալ Ս. Աբրահամյանը ներկայացված հայցի դեմ առարկել է։


Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.

Ամբաստանյալ Ստեփան Աբրահամյանի մասնակի ինքնախոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում մասնակիորեն, իր գործողություններով որևէ մեկին էական վնաս չի պատճառել։ Երևանի քաղաքացիական դատարանի 09.02.2009թ. վճռով «Յոլչյան և որդիներ» ՍՊԸ-ն սնանկ է ճանաչվել, որից հետո, նույն դատարանի որոշմամբ ինքը նշանակվել է այդ ՍՊԸ-ի սնանկության գործով կառավարիչ և հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, իր պաշտոնեական դիրքը ծառայության շահերին հակառակ օգտագործելով, խախտել է «Սնանկության մասին» ՀՀ օրենքի 29-րդ հոդվածի 1-ին մասի «թ» ենթակետը, այն է` 30.11.2009թ. կայացված հրապարակային սակարկությունների միջոցով պարտապանի պարտավորությունների կատարման ապահովման համար գրավադրված, երրորդ անձ Ա. Ղազարյանին պատկանող անշարժ գույքի օտարումից գոյացած 75.657.040 ՀՀ դրամ գումարը բանկում սնանկության հատուկ հաշվին մուտքագրելու փոխարեն` մուտքագրել է «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ում բացված իր անձնական թիվ 205005739110-1001 հաշվին։ Այնուհետև, 27.11.2009թ.-ից մինչև 01.02.2010թ.-ն ընկած ժամանակահատվածում, նշված հաշվից պարբերաբար, կանխիկ, առանց դատարանի թույլտվության ստացել է ընդհանուրը՝ 15.141.000 ՀՀ դրամ գումար, որից 2.297.400 ՀՀ դրամի չափով կատարել է վարչական ծախսեր, 12.843.600 ՀՀ դրամը շուրջ ութ ամիս օգտագործել է իր անձնական կարիքների համար, իսկ 16.07.2010թ. գումարն ամբողջությամբ վերականգնել է։ Գրավի իրացումից առաջացած գումարից 60.000.000 ՀՀ դրամը 29.01.2010թ. նույն բանկում ձևակերպել է որպես ավանդ, սակայն հետագայում դատարանի կողմից հաշվեհամարի վրա արգելանք դնելու պատճառով գումարը չի ստացել և չի տնօրինել։ Իր լիազորությունները ոչ պատշաճ կատարելու համար Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 19.07.2010թ. որոշմամբ ինքն ազատվել է «Յոլչյան և որդիներ» ՍՊԸ-ի սնանկության գործով կառավարչի պարտականությունների կատարումից։ Սնանկության գործով կառավարիչը պաշտոնատար անձ չէ, քանի որ նա կազմակերպում է սնանկության գործի վարույթը և իր գործունեությունն իրականացնում է միայն դատարանի որոշումների հիման վրա։ Միջազգային և ԱՊՀ երկրների օրենսդրությամբ նույնպես սահմանված է, որ կառավարիչը լիազորված անձ է, պետք է ունենա բարձրագույն որակավորում և պետք է կատարի միայն դատարանի որոշումները։ Գործն ավարտելուց հետո ինքը դատարանին է ներկայացրել իր կողմից հաստատված վերջնական բաշխման ծրագիրը, որի հանդեպ ապահովված պարտատեր «ՎՏԲ Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ն առարկություն է ներկայացրել։ 25.01.2010թ. ինքը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան` անվիճելի գումարների բաշխման համար միջանկյալ բաշխման ծրագիրը հաստատելու մասին, սակայն դատարանն այն չի հաստատել։ Ինքը շահադիտական նկատառումներ չի ունեցել։ Ընդունում է, որ 15.140.000 ՀՀ դրամ գումար է հանել հաշվեհամարից և օգտագործել է իր անձնական կարիքների համար, սակայն յոթ ամիս անց գումարը վերականգնել է։ Բացի այդ, «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ում բացված իր անձնական հաշվեհամարին որպես ավանդ մուտքագրել է 60.000.000 ՀՀ դրամ գումար` մեկ ամիս ժամանակով։ «ՎՏԲ Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ին ինքը վնաս չի պատճառել, իր միակ սխալն այն է, որ տնօրինել է ուրիշի գումարները։ Իր կողմից կառավարիչի լիազորությունները պատշաճ կարգով կատարվել են մինչև իրեն կառավարիչի պաշտոնից 19.07.2010թ. ազատելը։ Քաղաքացիական հայցը չի ընդունում։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 80-81, 144, հատոր 3, գ.թ. 101-103, 162/։
«ՎՏԲ Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ի 24.09.2010թ. թիվ ե22-3147 գրությամբ այն մասին, որ ««Յոլչյան և որդիներ» ՍՊԸ-ի սնանկության հատուկ հաշվին 18.12.2009թ. փոխանցվել է 75.675.040 ՀՀ դրամ գումար, որպես աճուրդում հաղթած մասնակից։ Գումարը համաձայն «Սնանկության մասին» ՀՀ օրենքի պետք է բաշխվեր պարտատերերի միջև և քանի որ «ՎՏԲ Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ն /այսուհետ` Բանկ/ հանդիսանում է ապահովված պահանջատեր առաջնահերթ պետք է մարվեր Բանկի պահանջը։ «Սնանկության մասին» ՀՀ օրենքի 43 հոդվածի դրույթների համաձայն Բանկը պահանջ է ներկայացրել գրավադրված գույքի վաճառքից ստացված միջոցներից անմիջապես բավարարել մեր պահանջը, սակայն մինչ օրս գումարների բաշխում չի կատարվել, որի արդյունքում Բանկը կրում է առանձնապես խոշոր չափի հասնող վնաս /բաց թողնված եկամուտ/, որը 23.09.2010թ, դրությամբ կազմում է 7.443.106.7 ՀՀ դրամ /վնասը հաշվարկվել է ՀՀ ԿԲ-ի կողմից հաշվարկված տոկոսադրույքով/...։»։
/հատոր 3, գ.թ.175/։
Իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավորի կողմից «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ին ուղղված 27.01.2010թ. գրության, «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի գործադիր տնօրենի 25.03.2010թ. պատասխան գրության, հաշվի վրա արգելանք դնելու մասին դատարանի 29.03.2010թ. որոշման, Ս. Աբրահամյանի 30.03.2010թ. դիմում-պարտավորագրի, Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավորին ուղղված Ս. Աբրահամյանի 21.04.2010թ. և 24.05.2010թ. գրությունների, «Սնանկության գործերով կառավարիչների կոլեգիա» կազմակերպության նախագահին ուղղված Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավորի 30.06.2010թ. գրության, «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի հաշվետու ժամանակաշրջանում կատարված գործարքների վերաբերյալ ցուցակի, Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի` «Յոլչյան և որդիներ» ՍՊԸ-ի սնանկության գործով կառավարչին իր պարտականությունների կատարումից ազատելու և նոր կառավարիչ նշանակելու մասին 19.07.2010թ. որոշման, «Արցախբանկ» ՓԲԸ-ի 16.07.2010թ. վճարման հանձնարարագրի, Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավորին ուղղված «Յոլչյան և որդիներ» ՍՊԸ-ի սնանկության գործով կառավարիչ Ս. Աբրահամյանի 16.07.10թ. գրության և «Ինեկոբանկ, ՓԲԸ-ի 07.09.10թ. գրության պատճեններով։
/հատոր 3, գ.թ. 19-28, 143-154/։

Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Վերլուծելով ամբաստանյալ Ստեփան Խաչատուրի Աբրահամյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ստեփան Խաչատուրի Աբրահամյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, շահադիտական շահագրգռվածությունից ելնելով պաշտոնեական դիրքը ծառայության շահերին հակառակ օգտագործելը, որն էական վնաս է պատճառել կազմակերպության իրավունքներին ու օրինական շահերին` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Ստեփան Խաչատուրի Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Ստեփան Խաչատուրի Աբրահամյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով, որը նա պետք է կրի։
Քննարկելով քաղաքացիական հայցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ այն սույն քրեական գործով կայացվող դատավճռով լուծման ենթակա չէ, ուստի քաղաքացիական հայցվոր «ՎՏԲ Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ի հայցը պետք է թողնել առանց քննության հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Քաղաքացիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական գործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական oրենuգրքով արգելված արարքով պատճառվել է քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնաu։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Քաղաքացիական պատասխանող է ճանաչվում ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի վրա օրենքով, քրեական գործով վարույթի ընթացքում ներկայացված հայցի հիման վրա կարող է դրվել գույքային պատասխանատվություն քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով գույքային վնաս պատճառած մեղադրյալի գործողությունների համար։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն «Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով։»։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Քաղաքացիական դատավարական օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն սույն օրենսգրքով։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար։
Փաստորեն քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկա է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հարուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին։ Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի։
Ամբաստանյալ Ս. Աբրահամյանին մեղադրանք է առաջադրվել 2009թ. նոյեմբերի 30-ից մինչև 2010թ. փետրվարի 1-ը կատարած գործողությունների համար, որի պատճառով մինչև 2010թ. սեպտեմբերի 29-ը տուժողի կրած վնասների հարցը տվյալ քրեական գործով վարույթի ընթացքում քննվել և լուծվել չի կարող։
Հետևաբար «ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ի կողմից ներկայացված հայցադիմումը պետք է թողնել առանց քննության, ինչն արգելք չի հանդիսանում հայցը հետագայում քաղաքացիական դատավարության կարգով հարուցելու համար։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 23.09.2010թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, ԵՔԴ-0012/04/09 քաղաքացիական գործից պատճենահանված և քրեական գործին կցված փաստաթղթերի պատճենները պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ստեփան Խաչատուրի Աբրահամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Ստեփան Խաչատուրի Աբրահամյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
«ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ի հայցը թողնել առանց քննության։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, ԵՔԴ-0012/04/09 քաղաքացիական գործից պատճենահանված և քրեական գործին կցված փաստաթղթերի պատճենները պահել քրեական գործի հետ միասին։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ