ԵԿԴ/0255/01/10




ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«19» օգոստոսի 2011թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղարներ Ռ.Ավետյան
Կ.Կարապետյան
մեղադրող Գ.Պողոսյան
տուժող Մ.Եղիազարյան
տուժողի ներկայացուցիչ Գ.Գրիգորյան
պաշտպան Ա.Ումրշատյան

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Արփինե Կարապետի Ղասաբյանի` ծնված 1981 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, բնակվում է Երևան քաղաքի Նորագյուղի 162/4 տանը, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010 թվականի հունիսի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի քննչական բաժնի քննիչ Վ.Մանուկյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 16113310 քրեական գործը:
2010 թվականի հունիսի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Գևորգյանի որոշմամբ թիվ 16113310 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2010 թվականի հուլիսի 14-ին ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Գևորգյանի որոշմամբ թիվ 16113310 քրեական գործով Արփինե Կարապետի Ղասաբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
2010 թվականի սեպտեմբերի 11-ին ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Գևորգյանի որոշմամբ Արփինե Կարապետի Ղասաբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական հետապնդում չի իրականացվել և թիվ 16113310 քրեական գործից Մարիետա Եղիազարյանի 690.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա զարդերը գաղտնի հափշտակելու վերաբերյալ մասը կարճվել է` հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2010 թվականի սեպտեմբերի 11-ին ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Գևորգյանի որոշմամբ թիվ 16113310 քրեական գործով Արփինե Կարապետի Ղասաբյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
2010 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Արփինե Կարապետի Ղասաբյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան, որին շնորհվել է ԵԿԴ/0255/01/10 համարը:
2010 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Խաչատրյանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0255/01/10 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2011 թվականի հունվարի 13-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ.Պապոյանի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0255/01/10 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
Արփինե Կարապետի Ղասաբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` այն արարքի համար, որ նա յուրացնելու եղանակով հափշտակել է Մարիետա Եղիազարյանին պատկանող 2.049.000 ՀՀ դրամ արժողության գույքը: Այսպես. Արփինե Կարապետի Ղասաբյանը, 2009 թվականի օգոստոսից մինչև 2010 թվականի մայիսն ընկած ժամանակահատվածում անվարձահատույց բնակվելով Մարիետա Գևորգի Եղիազարյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Այասի 53 և 53/1 հասցեներում գտնվող տներում, յուրացրել է Մարիետա Եղիազարյանի կողմից իրեն վստահված` այդ տներում գտնվող գույքը` վերջինին պատճառելով խոշոր չափերի հասնող` ընդհանուր 2.049.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Արփինե Ղասաբյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Մարիետա Եղիազարյանն իր մոր ընկերուհին է: Մոտ երեք տարի ինքն իր ընտանիքի հետ միասին բնակվել է Մարիետա Եղիազարյանի` Երևան քաղաքի Սովխոզային փողոցի 53-րդ տանը: Մարիետան բնակվել է Ռուսաստանի Դաշնությունում և յուրաքանչյուր տարվա գարնանը գալով Հայաստան` իրենց հետ համատեղ բնակվել է նշված տանը: 2009 թվականին Մարիետան կրկին եկել է Հայաստան: Այդ ժամանակ իր մայրը ցանկացել է գնալ Իսպանիա, ինչի պատճառով ինքն ու իր հայրը որոշել են վարձակալել մեկ այլ բնակարան և դուրս գալ Մարիետայի տնից, սակայն Մարիետան ասել է, որ պետք չէ դուրս գալ: Իր մոր Իսպանիա գնալուց հետո Մարետան քրոջ` Ծաղիկի համար գնել է Երևան քաղաքի Սովխոզային փողոցի 53/1 տունը: Այդ տան կիսանկուղային հարկում վարձակալությամբ բնակվել է մի աղջիկ, իսկ երկրորդ հարկի դռան բանալիները Մարիետան տվել է իրեն: Այնուհետև այդ տան կիսանկուղային հարկում բնակվող աղջիկը տեղափոխվել է մեկ այլ բնակարան: Նույն տարվա ձմռանն իր հայրը հիվանդացել է, ինչի պատճառով ինքն իր երեխայի հետ տեղափոխվել և բնակվել է Երևան քաղաքի Սովխոզային փողոցի 53/1 տան կիսանկուղային հարկում և այդ մասին տեղյակ պահել Մարիետային: 2010 թվականի մարտին իր հայրը գնացել է Ռուսաստան: Հոր գնալուց հետո Մարիետան զանգահարել է իրեն և ասել, որպեսզի ինքը դուրս գա տնից: Այդ հեռախոսազրույցից քիչ հետո Մարիետան կրկին զանգահարել է և ասել, որ ինքը տան բանալիները և 1.500 ԱՄՆ դոլար պետք է տա Սևակին: Ինքն իր մորաքրոջ, մորաքրոջ աղջկա, հորեղբոր, հորաքրոջ և իր մոր հորաքրոջ օգնությամբ հավաքել է իրենց իրերը և տեղափոխվել Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի 36-րդ շենքի 90-րդ բնակարան: Այդ իրերը տեղափոխելու ժամանակ եկել է Աղասին և ասել, որ Մարիետան խնդրել է փոխանցել, որպեսզի ինքն իրերը չտեղափոխի և սպասի մինչև նրա գալը, սակայն իրենք արդեն դրանք բեռնած են եղել մեքենաները: Իրերը տեղափոխվել են երկու մեքենայով, որոնցից մեկում ամբողջությամբ եղել է իր հոր իրերը, իսկ մյուսում` իրենց կենցաղային իրերը: 2010 թվականի մայիսի 5-ին իր մայրը վերադարձել է Հայաստան, իսկ մայիսի 23-ին եկել է Մարիետան: Այդ ժամանակ իր մայրն իր կողմից բերված իրերից առանձնացրել է որոշ իրեր և ասել, որ դրանք պատկանում են Մարիետային: Այդ իրերի մի մասն ինքը անձամբ չի վերցրել Մարիետայի տնից, այլ իրեն օգնող ազգականներն են վերցրել` կարծելով, որ դրանք իրենցն են, իսկ դրանց մի մասն ինքն է վերցրել` կարծելով, որ իրենցն են, քանի որ նրա տանը ապրելու ժամանակ իրենք իրենց իրերի հետ մեկտեղ օգտագործել են նաև Մարիետայի տան իրերը, և ինքը չի տարբերակել իրենց իրերը Մարիետայի իրերից: Այդ իրերն իր մայրն ու մորաքույրը տարել են Մարիետայի տուն, սակայն Մարիետան ծեծել է իր մորը, ասել որ դրանք ամբողջը չեն և դեն նետել դրանք: Հաջորդ օրը Մարիետան եկել է իրենց տուն և ասել, որ այդտեղ առկա բոլոր իրերը պատկանում են նրան: Այդ ժամանակ ինքը զանգահարել է ոստիկանություն:
Տուժող Մարիետա Եղիազարյանը նախնական քննության ընթացքում` 2010 թվականի հունիսի 2-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Մոսկվա քաղաքում: 2007 թվականի փետրվարին ինքը եկել է Երևան և հաճախ հանդիպել իր ուսանողական ընկերուհի Նունեին, ով այդ ընթացքում ընտանիքի հետ միասին ապրել է կիսաքանդ տնակում: Այդ ժամանակ ինքը Նունեի խնդրանքով թույլ է տվել, որպեսզի նա ընտանքի հետ միասին բնակվի իր` Երևան քաղաքի Սովխոզային փողոցի 53-րդ տանը: Այնուհետև ինքը գնացել է Մոսկվա և Նունեն, նրա դուստր Արփինեն, ամուսինը` Գարուշը և Արփինեի դուստր Լիլիթը բնակվել են իր տանը: Իր տունը եղել է կահավորված, բոլոր սենյակներում եղել է կահույք: Հյուրասենյակի կահույքի մեջ եղել է սպասք, բոլոր սենյակներում եղել են գորգեր: Բացի այդ, նկուղում ունեցել է փաթեթավորված սպասք, գորգեր, ներքնակներ, ծածկոցներ, բարձեր, աթոռներ և ճաշասեղան: 2009 թվականի օգոստոսին ինքը կրկին վերադարձել է Հայաստան և մի քանի օր Նունեի ընտանիքի հետ համատեղ բնակվել իր տանը: Այդ ժամանակ ինքը գնել է Երևան քաղաքի Սովխոզային փողոցի 53/1 տունը: Նշված տունը գնելուց հետո իր` Երևան քաղաքի Սովխոզային փողոցի 53-րդ տնից այդտեղ է տեղափոխել մեկ զգեստապահարան, սպասքի պահարան, բազմոց` իր երկու բազկաթոռներով, ամսագրային սեղան, արաբական բազմոց, սպասք, սպիտակեղեն, իր ոսկյա իրերը և մեկ գորգ: Երևանում գտնվելու ժամանակ Նունեն գնացել է Իսպանիա: Մոսկվա գնալուց առաջ ինքը Երևան քաղաքի Սովխոզային փողոցի 53/1 տան բանալիները տվել է Արփինեին: 2010 թվականի կեսերին իրեն տեղեկացրել են, որ Երևան քաղաքի Սովխոզային փողոցի 53/1 տանն ապրում են 2 կին և 2 երեխա: Ինքը զանգահարել է Արփինեին, ով ասել է, որ այդ տանն ապրում են նրա հորաքրոջ աղջիկը` դստեր և մեկ այլ աղջկա հետ: Այդ ժամանակ ինքը բարկացել է և պահանջել, որպեսզի նա անմիջապես տեղափոխվի Երևան քաղաքի Սովխոզային փողոցի 53-րդ տուն: Հաջորդ օրն ինքը զանգահարել է Սևակին, ով ասել է, որ Արփինեն տեղափոխվել է Երևան քաղաքի Սովխոզային փողոցի 53-րդ տուն և մեծ քանակությամբ իրեր տեղափոխել այդտեղ: Դրանից ինքն անհանգստացել է և Աղասիին խնդրել, որպեսզի նա թույլ չտա իր տնից գույք տեղափոխել, մինչև իր գալը: Այդ ժամանակ Աղասին իրեն ասել է, որ Երևան քաղաքի Սովխոզային փողոցի 53-րդ տնից արդեն մի մեծ մեքենա իրերով հեռացել է և ևս մեկ մեքենա էլ այդ պահին բեռնվում է: Այդ ժամանակ Աղասին փորձել է կանխել երկրորդ մեքենայի տեղափոխումը, սակայն Արփինեն չի համաձայնել: 2010 թվականի մայիսի 23-ին ինքը եկել է Երևան և տեսել, որ Երևան քաղաքի Սովխոզային փողոցի 53-րդ տանը մնացել է միայն վնասված կահույքը, իսկ 53/1 տանը` միայն կահույք, գորգ և մի քանի բաժակներ: Նույն օրը Նունեն եկել է իր տուն և ցույց տվել 3 հատ փաթեթ ու ասել, որ դրանք իր իրերն են, որոնք նա գտել է Արփինեի նոր վարձակալած բնակարանից: Ինքը բարկացել է և դուրս հրավիրել Նունեին: Նույն օրը` երեկոյան, ինքը Դավիթի հետ գնացել է Արփինեի կողմից վարձակալված բնակարան, որպեսզի ետ բերի իր իրերը, սակայն այդ ժամանակ նրա տանը եղել են այլ անձիք, ովքեր նրա հորեղբորից ինչ-որ իրեր են գնելիս եղել: Նունեն իրեն տարել է այդ բնակարանների սենյակներից մեկը, որպեսզի ինքը չնկատի, որ նրանք իր իրերն են վաճառում: Այդ ժամանակ ինքն այդ բնակարանում տեսել է իր ծաղկամանները, ներքնակները, աթոռները և այլ իրեր: Իր տնից հափշտակված իրերի մեջ եղել են սպորտային մրցույթների ժամանակ ստացված գավաթներ և մեդալներ: Դրանից հետո ինքը դիմել է ոստիկանություն: Իր երկու տնից հափշտակվել է 2.687.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության իրեր:
Տուժող Մարիետա Եղիազարյանը նախնական քննության ընթացքում` 2010 թվականի հունիսի 7-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Երևան քաղաքի Սովխոզյանի 53/1 տնից բացակայում է` 180.000 ՀՀ դրամ արժողության ռումինական սերվիս (թեյի, սուրճի և ճաշի համար նախատեսված), 36.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության կարմիր ապակյա գավաթներ (12 հատ, յուրաքանչյուրը 3.000 ՀՀ դրամ), 70.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության կոնյակի և գինու 12 հատ բաժակներ, 12.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության հյութի բոհեմական 12 հատ բաժակներ, 12.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության օղու բոհեմական 12 հատ բաժակներ, 250.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության «Մադոննա» տեսակի թեյի, սուրճի և ճաշի սերվիս, 55.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության դանակների կոմպլեկտ, 30.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության կանաչ պոչերով հյութի բոհեմական 7 հատ բաժակներ, 25.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության հյութի բոհեմական 12 հատ սպիտակ բաժակներ, 25.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության օղու բոհեմական 12 հատ սպիտակ բաժակներ, 100.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գինու բոհեմական 12 հատ, պաղպաղակի 12 հատ, կոնյակի 12 հատ բաժակներ, 200.000 ՀՀ դրամ արժողության 6 գրամ ոսկուց մատանի` սև բնական և 6 հատ ադամանդե քարերով, 55.000 ՀՀ դրամ արժողության 4,3 գրամ ոսկուց մատանի` սև մարգարիտե և ադամանդնե քարերով, 60.000 դրամ արժողության նույնանման մատանի, 28.000 ՀՀ դրամ արժողության 2,8 գրամ ոսկուց կախազարդ` կարմիր քարով, 120.000 ՀՀ դրամ արժողության 16,5 գրամ ոսկուց շղթա, 150.000 ՀՀ դրամ արժողության 19,7 գրամ ոսկուց շղթա և 25.000 ՀՀ դրամ արժողության 3,3 գրամ ոսկուց շղթա: Իսկ Երևան քաղաքի Սովխոզային 53/1 տնից բացակայում են` 200.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 20 հատ բրդյա ներքնակ, 45.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 15 հատ բարձ, 100.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 20 հատ բրդյա վերմակ, 70.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության հյութի կարմիր 12 հատ և 12 հատ օղու բաժակներ, 40.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության հյութի և օղու 100 հատ բաժակներ, 50.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության բոհեմական ապակյա կանաչ և սպիտակ պոչերով 24 հատ բաժակներ, 80.000 դրամ ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ռուսական ճաշի սերվիս, 300.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության կոբալտե կապույտ գույնի սերվիս, 100.000 դրամ ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 2 հատ բրդյա գորգեր, 40.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 2 հատ սեղան, 80.000 դրամ ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 27 հատ աթոռներ, 20.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 6 հատ աթոռներ, 30.000 դրամ ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 30 հատ սրբիչներ, 1 հատ ալյումինե կաթսա և 100.000 դրամ ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության վերմակի ծածկոցներ: Ընդհանուր պատճառված վնասը կազմում է 2.678.000 ՀՀ դրամ:
Տուժողի ներկայացուցիչ Գայանե Գրիգորյանը, որպես վկա, դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը տեղյակ է եղել, որ Արմենուհին, ում Նունե են անվանում, ընտանիքի հետ միասին Մարիետա Եղիազարյանի թույլտվությամբ ապրել է նրա տանը: Այնուհետև Նունեի դուստր Արփինեն վիճել է հոր հետ և ապրել Մարիետայի տան հարևանությամբ գտնվող` վերջինի քրոջ տանը: Նշված երկու տներում եղել են շատ իրեր, իսկ Արփինեի դուրս գալուց հետո այդ տներում գրեթե ոչ մի իր չի եղել: Ինքը Մարիետայի հետ գնացել է Արփինեի վարձակալած բնակարան, որտեղ եղել են Մարիետայի իրերը` կաթսաները, սուրճի բաժակները, ծաղկամանները, ներքնակները, վերմակները, վարագույրները, սավանները, սրբիչները և այլն: Մարիետան իրեն ասել է, որ նշված տներից Արփինեն հափշտակել է ճաշի, սուրճի և թեյի սերվիսներ, կտորներ, ոսկյա զարդեր, գորգեր և այլ իրեր:
Վկա Աղասի Պողոսյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Մարիետա Եղիազարյանն իր մորաքրոջ դուստր է: Մարիետան ապրում է Մոսկվա քաղաքում, սակայն Երևանում` իր տան հարևանությամբ նա ունի բնակարան: Արփինե Ղասաբյանը բնակվել է Մարիետայի նշված տանը: Մի օր Մարիետան Մոսկվայից զանգահարել է իրեն և ասել, որ Արփինեն դուրս է գալիս նրա տնից ու խնդրել, որպեսզի ինքը տեսնի, թե մեքնայում ինչպիսի իրեր են բեռնվել: Ինքը գնացել և տեսել է, որ մեքենայի մեջ իրեր են բեռնված եղել, ինչպես նաև տեսել է, որ Մարիետայի տանը նույնպես իրեր կան: Սակայն ինքը չի կարող ասել, թե դրանք ում իրերն են եղել, քանի որ մոտ 10 տարի ինքը Մարիետայի տանը չի եղել: Այդ մեքենայի մեջ ինքը տեսել է սառնարան և այլ իրեր: Այնուհետև ինքը զանգահարել է Մարիետային և ասել, որ մեքենան գնացել է, և ինքը չի կարող ասել, թե ինչպիսի իրեր են եղել: Հայաստան վերադառնալուց հետո Մարիետան իրեն ասել է, որ Արփինեն տարել է նաև նրա իրերը:
Վկա Արմենուհի Վարդանյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2007 թվականից ինքը, ամուսինը, դուստրը` Արփինե Ղասաբյանը և թոռը ապրել են Մարիետա Եղիազարյանի` Երևան քաղաքի Սովխոզային փողոցի 53-րդ տանը: 2009 թվականի հուլիսին ինքը գնացել է Իսպանիա: Իր գնալուց հետո իր ամուսինը, Արփինեն և թոռը շարունակել են ապրել Մարիետայի տանը, իսկ որոշ ժամանակ անց Արփինեն և թոռը տեղափոխվել են Մարիետայի տան հարևանությամբ գտնվող` նրա քրոջ տուն: Այնուհետև իր ամուսինը գնացել է Ռուսաստան: 2010 թվականի մարտին Արփինեն դուրս է եկել նշված բնակարանից և տեղափոխվել այլ բնակարան: Տեղափոխվելու ժամանակ Արփինեին օգնել են իր քրոջ աղջիկը, ամուսնու եղբայրը և հորաքույրը: Այնուհետև Արփինեի վարձակալած բնակարանից հայտնաբերվել են Մարիետային պատկանող 4-5 սավաններ, մի քանի սրբիչներ, 2 հատ բարձեր, 1 հատ վարագույր և 1 հատ ծաղկաման:
Վկա Մարիետա Հովհաննիսյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Մարիետա Եղիազարյանի հետ ունի մտերիմ հարաբերություններ: Մարիետային Ռուսաստան ճանապարհելու ժամանակ ինքը եղել է նրա տանը: Այդ ժամանակ նրա տանը եղել են բազմաթիվ իրեր, սակայն ինքը կոնկրետ որևէ իրի ուշադրություն չի դարձրել: Ինքը տեղյակ է նաև, որ այդ ժամանակ Մարիետայի տանը, բացի նրա իրերից, եղել են նաև Արփինե Ղասաբյանի ընտանիքին պատկանող իրեր: Մարիետայի վերադառնալուց հետո ինքը գնացել է նրա տուն, որտեղ ակնհայտ երևացել է, որ իրերի մեծ մասը տեղում չեն, սակայն ինքը չի կարող ասել` մինչ այդ իր տեսած իրերը պատկանել են Մարիետային, թե Արփինեին: Այդ ժամանակ Մարիետան ասել է, որ գրեթե բոլոր իրերը չկան: Ինքը չի տեսել, որ Արփինեն այդ տնից ինչ-որ իր տեղափոխի:
Վկա Աշոտ Ղասաբյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Արփինե Ղասաբյանի հորեղբայրն է: Իր եղբոր ընտանիքը բնակվել է Մարիետա Եղազարյանի տանը: Մարիետայի տնից Արփինեի տեղափոխման ժամանակ ինքն օգնել է նրան և բեռնել նրա իրերը: Ինքը տեղյակ չի եղել, թե Մարիետայի տանը գտնվող իրերից որն ում է պատկանել: Իրերը տեղափոխելու ժամանակ Արփինեն հիշողությամբ ասել է, թե որն է նրանցը և որը Մարիետայինը: Իրենք Մարիետայի իրերը թողել են տանը, իսկ Արփինեի իրերը տեղափոխել: Սկզբում Մարիետան ասել է, որ իրենք այդ տնից որևէ իր չտեղափոխեն, մինչև նրա գալը, սակայն հետո եկել է նրա վստահված անձը և նրա ներկայությամբ իրենք տեղափոխել են Արփինեի իրերը:
Վկա Անահիտ Արշակյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Արփինե Ղասաբյանի մոր հորաքույրն է: Արփինեն ապրել է Մարիետա Եղիազարյանի տանը: Այդ տնից Արփինեի տեղափոխման ժամանակ ինքը օգնել է նրան: Սկզբում ինքը միայնակ հավաքել է իրերը և տեղավորել արկղերի մեջ, իսկ Արփինեն դրանք տեղափոխել է մեքենայի մոտ: Ծանր իրերը մեքենայի մոտ է տեղափոխել Աշոտը: Արփինեն նույնպես հավաքել է իրեր: Պահարանի մեջ եղած սպասքին ձեռք չի տրվել: Իրենց կողմից այդ տնից սեղաններ, աթոռներ չի տեղափոխվել: Այդ տնից իրերը տեղափոխվել են երկու մեքենայով: Առաջին օրը մեկ մեքենայով տեղափոխվել են Արփինեի հոր իրերը, իսկ երկրորդ օրը մեկ այլ մեքենայով տեղափոխվել են կենցաղային իրերը:
Վկա Սիլվա Վարդանյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Արփինե Ղասաբյանի մորաքույրն է: Արփինեն ապրել է Մարիետա Եղիազարյանի տանը: Այդ տնից Արփինեի տեղափոխման ժամանակ ինքն, իր դստուրը, հորաքույրը և Աշոտն օգնել են նրան հավաքել և տեղափոխել իրերը: Այդ ժամանակ Արփինեն ասել է, որ նա նույնպես չգիտի, թե նրանց իրերը որոնք են: Իսպանիայից իր քրոջ գալուց հետո ինքն ու քույրը գնացել են Մարիետայի տուն և իրենց հետ տարել այն իրերը, որոնք Արփինեն տեղափոխել է` տեղյակ չլինելով, որ դրանք պատկանում են Մարիետաին: Սակայն Մարիետան հարձակվել է իր քրոջ վրա և իրենց հետ տարած իրերը դեն նետել: Իրենք այդ իրերը ետ են բերել, քանի որ մտածել են, որ հնարավոր է Մարիետան հետագայում ետ պահանջի դրանք:
Վկա Սևակ Ղամբարյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Մարիետա Եղիազարյանի քույր Ծաղիկը իր քրոջ սկեսուրն է: Ծաղիկը վաճառել է Հարավ-արևմտյան թաղամասում գտնվող բնակարանը և գնել Մարիետայի տան հարևանությամբ գտնվող տունը: Վաճառված բնակարանի բոլոր իրերը տեղափոխվել են նոր գնած տուն: 2010 թվականի մարտի կեսերին Ծաղիկը զանգահարել է իրեն և խնդրել, որպեսզի ինքը գնա նրա տուն և Արփինեից վերցնի տան բանալիները: Ինքը գնացել է և Արփինեին ասել, որ նա պետք է դուրս գա այդ տնից և տան բանալիները տա իրեն: Այդ ժամանակ իրեն զանգահարել է Մարիետան և ասել, որպեսզի ինքը հեռախոսը փոխանցի Արփինեին: Հեռախոսով խոսելուց հետո Արփինեն մի տղայի հետ սկսել է հավաքել և տեղափոխել է ինչ-որ իրեր: Ինքը չի կարող ասել, թե դրանք ինչպիսի իրեր են եղել, սակայն հիշում է, որ դրանք եղել են մոտ 10 թղթե արկղերի մեջ: Իրերը տեղափոխելուց հետո Արփինեն այդ տան բանալիները տվել է իրեն, իսկ դրանից մոտ քսան օր հետո ինքն այդ բանալիները տվել է Մարիետային: Նախնական քննության ընդացքում իր տված ցուցմունքը համապատասխանում է իրականությանը:
Վկա Սևակ Ղամբարյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Մարիետա Եղիազարյանն իր փեսայի մորաքույրն է: Մարիետան Երևան քաղաքի Սովխոզային փողոցում ունի սեփական տուն, իսկ դրա հարևանությամբ գտնվում է նրա քրոջ տունը: Նշված տներում ինքը եղել է մեկ անգամ, և հիշում է, որ Մարիետայի տանը եղել է կահույք և ապրելու համար նախատեսված ամեն ինչ: 2010 թվականի մարտի կեսերին Ծաղիկը Մոսկվայից զանգահարել է իրեն և ասել, որպեսզի ինքը գնա նրա տուն և պարզի, թե ով է այնտեղ ապրում: Ինքը գնացել և պարզել է, որ Ծաղիկի տանն ապրում է Արփինեն, նրա դուստրը և մեկ այլ աղջիկ: Ինքը Արփինեին ասել է, որ Ծաղիկը պահանջել է ազատել տունը և իրեն հանձնել բանալիները, իսկ Արփինեն խնդրել է մեկ օրը սպասել` ասելով, որ կտեղափոխվի Մարիետայի տուն: Այդ պահին իրեն զանգահարել է Մարիետան և պահանջել, որպեսզի ինքը հեռախոսը փոխանցի Արփինեին: Դրանից հետո Արփինեն, առանց որևէ բան ասելու, սկսել է հավաքել իրերը: Այդ օրն Արփինեն արկղների մեջ դասավորված սպասք, ներքնակներ և սպիտակեղեն է տեղափոխել Մարիետայի տուն: Այդ ժամանակ Արփինենի կողմից իրերը հավաքելուն և տեղափոխելուն օգնել է մի տղա, իսկ երկրորդ օրը նրան օգնել են այդ նույն տղան և մեկ կին: Երկրորդ օրը նրանք տեղափոխել են թխվածք թխելու վառարան, պահածոներ, սպիտակեղեն, մեկ կամ երկու գորգ և սպասք: Նրանք որևէ կահույք չեն տեղափոխել: Իրերը տեղափոխելուց հետո Արփինեն այդ տան բանալիները հանձնել է իրեն և ասել, որ երկու օրվա ընթացքում կտա նաև Մարիետաի տան բանալիները: Իրերի տեղափոխման մասին ինքը հայտնել է Մարիետային, ով վրդովվել է և ասել, որ Արփինեն իրեր չի ունեցել և տեղափոխված իրերը նրանը չեն եղել: 2010 թվականի մայիսի 23-ին Մարիետան եկել է Երևան, և նույն օրն ինքն այդ տան բանալիները փոխանցել է Մարիետային: Դրանից հետո Մարիետան իրեն ասել է, որ Արփինեն նրա տան ամբողջ իրերը տարել է:
2010 թվականի հուլիսի 17-ի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Արփինե Ղասաբյանը հայտնել է, որ Երևան քաղաքի Սովխոզյան փողոցի 53/1 տան բանալին իրեն տվել է ոչ թե Մարիետա Եղիազարյանը, այլ Հերմինեն: Ինքը ապրել է այդ տան կիսանկուղային հարկում և ժամանակ առ ժամանակ օգտվել երկրորդ հարկի սենյակներից: Ինքը որևէ ոսկյա զարդեր չի տեսել և որևէ տեղեկություն չունի դրանց մասին: 2009 թվականի ձմռանն իր հայրը հիվանդացել է, որի պատճառով ինքը զանգահարել է Մարիետային և խնդրել, որպեսզի նա իրեն թույլատրի բնակվել Երևան քաղաքի Սովխոզային փողոցի 53/1 տան կիսանկուղային հարկում, ինչին Մարիետան համաձայնել է: Իսկ Մարիետա Եղիազարյանը հայտնել է, որ Արփինե Ղասաբյանն ապօրինի բնակվել է իր բնակարանի վերևի հարկում: Ինքը Արփինեին թույլատրել է բնակվել միայն Երևան քաղաքի Սովխոզային փողոցի 53-րդ տանը: Ինքը որևէ սպառնալիք Արփինեին չի տվել:
Դեպքի վայրի զննության մասին 2010 թվականի հուլիսի 1-ի արձանագրության համաձայն` դեպքի վայր են հանդիսացել Երևան քաղաքի Այասի (Սովխոզային) փողոցի 53-րդ և 53/1 տները:
Կենցաղային իրեր, անկողնային պարագներ ներկայացնելու, զննելու և առգրավելու մասին արձանագրության համաձայն` 2010 թվականի մայիսի 25-ին Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի 36-րդ շենքի 90-րդ բնակարանում Արփինե Ղասաբյանի մայրը` Արմենուհի Վարդանյանը ներկայացրել է 1 հար կարմիր գույնի ծաղկավոր ներքնակ, 1 հատ կարմիր գծերով ներքնակ, 1 հատ շագանակագույն գծերով ներքնակ, 2 հատ սպիտակ վերմակ, 1 հատ սպիտակ ներքնակի ծրար, 1 հատ ծաղկավոր բարձ, 1 հատ շագանակագույն կանացի խալաթ, 1 հատ կարմիր գույնի բարձի ծրար, 2 հատ շերեփ, 3 հատ սպիտակ գույնի կտորի հատվածներ, 1 հատ մանուշակագույն սրբիչ, 2 հատ սպիտակ գույնի ծաղկավոր նախշերով սավան, 1 հատ սպիտակ կտորի հատված, 2 հատ սպիտակ և կանաչ գծերով սավան, 2 հատ վարդագույն սրբիչ, 1 հատ վարդագույն և սպիտակ նախշերով սրբիչ, 2 հատ բարձի սպիտակ ծրար, 1 հատ սպիտակ և շագանակագույն եզրագծերով ամանի սրբիչ, 1 հատ մրգերի պատկերներով սպասքի սրբիչ, 1 հատ դարչնագույն սրբիչ, 1 հատ բաց վարդագույն սրբիչ, 1 հատ զիգզագաձև նախշերով վարագույր, 1 հատ սպիտակ գույնի փոքր վերմակ, 1 հատ սպիտակ ծաղկավոր նախշերով աղցանի աման` իր տուփով, 1 հատ աղցանի ապակե աման, 2 հատ մրգի ապակե աման, 6 հատ կանացի պատկերներով ափսեներ, 10 հատ ապակե ափսեներ, 7 հատ հյութի բաժակներ, 1 հատ կապտավուն կաթսա` իր կափարիչով, 1 հատ թխվածքի համար նախատեսված մետաղյա աման, 2 հատ զիգզագաձև վերնամասով ծաղկաման, 2 հատ ձիթապտղի ապակե ամաններ, 1 հատ սև գույնի պայուսակ, 1 հատ մրգի ապակե վազա, 2 հատ հյութի բարձր բաժակներ, 1 հատ աղցանի ափսե, 5 հատ սուրճի բաժակներ, որոնցից մեկը կոտրված, 9 հատ սուրճի բաժակի ափսեներ, 1 հատ սրճեփ, 1 հատ ալյումինե կաթսա` իր կափարիչով, 1 հատ ապակե կափարիչով թավա, 1 հատ սպիտակեղենի տուփ, 1 հատ թերմոս, 1 հատ կոշտ թղթից արկղ: Արմենուհի Վարդանյանը հայտարարել է, որ նշված իրերը տուն է բերել իր աղջիկը` Արփինե Ղասաբյանը Այասի 53-րդ և 53/1 տներից տեղափոխվելու ժամանակ, որոնք պատկանում են Մարիետա Եղիազարյանին: Մարիետա Եղիազարյանը ճանաչել է նշված իրերը:
Ճանաչման ներկայացնելու մասին 2010 թվականի հունիսի 7-ի և հունիսի 15-ի արձանագրությունների համաձայն` Մարիետա Եղիազարյանը և Գայանե Գրիգորյանը ճանաչել են Արփինե Ղասաբյանի մոր` Արմենուհի Վարդանյանի կողմից ներկայացված բոլոր իրերը: Գայանե Գրիգորյանը հայտարարել է, որ իր կողմից ճանաչված իրերը պատկանում են Մարիետա Եղիազարյանին և ինքը դրանք մշտապես տեսել է նրա տանը:
Խուզարկություն (առգրավում) կատարելու մասին 2010 թվականի հունիսի 17-ի արձանագրության համաձայն` խուզարկություն է կատարվել Արփինե Ղասաբյանի ժամանակավոր բնակության վայրում` Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի 36-րդ շենքի 90-րդ բնակարանում: Արփինե Ղասաբյանին առաջարկվել է կամովին հանձնել Մարիետա Եղիազարյանին պատկանող գույքը և ոսկյա զարդերը, սակայն Արփինե Ղասաբյանը հայտարարել է, որ Մարիետա Եղիազարյանին պատկանող որևէ իր տանն առկա չէ: Խուզարկության ընթացքում հյուրասենյակի բազկաթոռներից մեկի վրայից հայտնաբերվել է ծաղկավոր կանաչ սավան, խոհանոցի արկղերից մեկից` տարբեր չափերի կտորներ, հյուրասենյակի աջ պատի տակ դրված պահարանի միջից` կանաչ և դեղին գծերով սրբիչ, զիգզագանման գծերով երեսի սրբիչ, սպասքի սրբիչ, մեծ ննջասենյակի բազմոցի վրայից` օգտագործված սավան, նույն ննջասենյակի հատակից` արհեստական մետաքսից երկնագույն երեք կտորներ, խոհանոցի սպասքապահարանից` երեք աղցանի ամաններ: Բնակարանի խուզարկությամբ մնացած իրերի մեջ Մարիետա Եղիազարյանն իրեն պատկանող այլ իրեր չի հայտնաբերել և հայտարարել է, որ հայտնաբերված իրերը պատկանում են իրեն: Իսկ Արփինե Ղասաբյանը հայտարարել է, որ բացի աղցանի ամաններից և կտորներից, մնացած իրերը պատկանում են Մարիետա Եղիազարյանին և ինքը, կարծելով, որ դրանք իրենն են, պատահաբար իր հետ բերել է Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի 36-րդ շենքի 90-րդ բնակարան:
Փորձագետի 2010 թվականի հուլիսի 9-ի թիվ 499-ԱՊ եզրակացության համաձայն` 2009 թվականի օգոստոսից 2010 թվականի մայիսն ընկած ժամանակահատվածում փորձաքննությանը ներկայացված 210x90սմ չափերի ներքնակի միջին շուկայական գինը գնահատվել է 7.000 ՀՀ դրամ, 220x190սմ չափերի ներքնակինը` 18.000 ՀՀ դրամ, 110x190սմ չափերի ներքնակինը` 4.000 ՀՀ դրամ, 60x70սմ չափերի բարձինը` 3.000 ՀՀ դրամ, 80x75սմ չափերի բարձի երեսամասինը` 400 ՀՀ դրամ, 63x75սմ չափերի բարձի երեսամասինը` 200 ՀՀ դրամ, 60x75սմ չափերի բարձի երեսամասինը` 200 ՀՀ դրամ, 160x200սմ չափերի վերմակինը` 4.000 ՀՀ դրամ, 60x50սմ չափերի բարձինը` 2.000 ՀՀ դրամ, 95x110սմ չափերի վերմակինը` 2.000 ՀՀ դրամ, 200x155սմ չափերի 2 ներքնակներինը` 3.000 ՀՀ դրամ, 200x150սմ չափերի 2 սավաններինը` 600 ՀՀ դրամ, 130x250սմ չափերի 2 սավաններինը` 1.000 ՀՀ դրամ, 3 գործվաքի կտորներինը` 1.500 ՀՀ դրամ, կանացի խալթինը` 500 ՀՀ դրամ, 2 հատ անկողնային ծածկոցներինը` 1.500 ՀՀ դրամ, լոգարանային սրբիչինը` 400 ՀՀ դրամ, 50x90սմ չափերի լվացարանի սրբիչինը` 50 ՀՀ դրամ, 35x100սմ չափերի լվացարանի սրբիչինը` 50 ՀՀ դրամ, 50x100սմ չափերի խոհանոցային սրբիչինը` 50 ՀՀ դրամ, 45x60սմ չափերի խոհանոցային սրբիչինը` 50 ՀՀ դրամ, վարագույրինը` 8.000 ՀՀ դրամ, 50x70սմ չափերի լվացարանի սրբիչինը` 50 ՀՀ դրամ, թերմոսինը` 1.000 ՀՀ դրամ, 25սմ երկարությամբ շերեփինը` 200 ՀՀ դրամ, 22սմ երկարությամբ շերեփինը` 200 ՀՀ դրամ, կանացի պայուսակինը` 200 ՀՀ դրամ, խոհանոցային կաթսայինը` 300 ՀՀ դրամ, խոհանոցային տարաների կոմպլեկտինը` 1.200 ՀՀ դրամ, 5սմ ստորին տրամաչափի մրգի վազայինը` 4.000 ՀՀ դրամ, 9սմ ստորին տրամաչափի մրգի վազայինը` 5.500 ՀՀ դրամ, աղանդների տարայինը` 3.000 ՀՀ դրամ, թխվածքաբլիթի թխման համար նախատեսված ֆորմայինը` 1.200 ՀՀ դրամ, ալյումինե խոհանոցային կաթսայինը` 1.500 ՀՀ դրամ, սեճեփինը` 200 ՀՀ դրամ, 2 ծաղկամաններինը` 4.000 ՀՀ դրամ, 6 սուրճի բաժակներինը` 400 ՀՀ դրամ, 8սմ բարձրությամբ մրգի վազայինը` 6.000 ՀՀ դրամ, խմորեղենի ափսեներինը` 1.000 ՀՀ դրամ, 2 ձիթապտղի տարաներինը` 300 ՀՀ դրամ, 10 հյութի բաժակներինը` 300 ՀՀ դրամ, 2 հյութի բաժակներինը` 100 ՀՀ դրամ, 6 սառը խորտիկների ափսեներինը` 5.000 ՀՀ դրամ, 30սմ բարձրությամբ խոհանոցային կաթսայինը` 400 ՀՀ դրամ, աղանդների տարայինը` 2.000 ՀՀ դրամ, 3 տաք խորտիկների ափսեներինը` 300 ՀՀ դրամ, 45x110սմ չափերի խոհանոցային սրբիչինը` 100 ՀՀ դրամ, 210x140սմ չափերի սավանինը` 300 ՀՀ դրամ, 40x90սմ չափերի լվացարանի սրբիչինը` 100 ՀՀ դրամ, քաթանի 11 գործվածքներինը` 1.100 ՀՀ դրամ, 210x150սմ չափերի սավանինը` 300 ՀՀ դրամ, վարագույրի վերնամասի համար նախատեսված 3 գործվածքներինը` 500 ՀՀ դրամ, 60x90սմ չափերի լվացարանի սրբիչինը` 100 ՀՀ դրամ:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2010 թվականի հուլիսի 13-ի որոշման համաձայն` Արփինե Ղասաբյանի տանը հայտնաբերված երեք հատ ներքնակները, քսանինը հատ տարբեր նշանակության ափսեները, տաս հատ սրբիչները, վեց հատ սավանները, տասնչորս հատ տարբեր նշանակության բաժակները, մեկ հատ կաթսան, մեկ հատ պայուսակը, մեկ հատ խալաթը, երեք հատ վերմակները, մեկ հատ ներքնակի ծրարը, երեք հատ բարձի ծրարները, երկու հատ շերեփները, վեց հատ տարբեր կտորների հատվածները, մեկ հատ վարագույրը, մեկ հատ սրճեփը, մեկ հատ թավան, մեկ հատ թերմոսը, ինը հատ սուրճի բաժակի ափսեները, երկու հատ ծաղկամանները, երկու հատ բարձերը և մեկ հատ մրգի վազան ճանաչվել են իրեղեն ապացույցներ:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Արփինե Կարապետի Ղասաբյանը նախկինում դատապարտված չի եղել:
Ծննդյան թիվ ԱԱ339303 վկայականի պատճենի համաձայն` 2002 թվականի մայիսի 4-ին ծնված Լիլիթ Արմանի Ղասաբյանի մայրը Արփինե Ղասաբյանն է:
Դատարան ներկայացված հայցադիմումի համաձայն` Մարիետա Եղիազարյանի ներկայացուցիչ Գայանե Գրիգորյանը խնդրել է ամբաստանյալ Արփինե Ղասաբյանից հօգուտ Մարիետա Եղիազարյանի, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, բռնագանձել 2.049.000 ՀՀ դրամ:
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ մտացածին են և գործով ձեռք բերված օբյեկտիվ տվյալներով հերքվում են ամբաստանյալ Արփինե Ղասաբյանի ցուցմունքներն այն մասին, որ ինքը Մարիետա Եղիազարյանի տնից իրերը վերցնելիս կարծել է, թե այդ իրերը պատկանում են իրեն կամ իր ընտանիքին:
Դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործով ձեռք չի բերվել փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջություն` այն մասին որ Արփինե Ղասաբյանը, բացի Արմենուհի Վարդանյանի կողմից ներկայացված և Արփինե Ղասաբյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված իրերից, յուրացրել է նաև Մարիետա Եղիազարյանին պատկանող այլ իրեր, քանի որ այդ կապակցությամբ սույն քրեական գործով ձեռք բերված միակ ապացույցը տուժող Մարիետա Եղիազարյանի ցուցմունքն է, ինչը տվյալ դեպքում ինքնին բավարար չէ այդ հանգամանքը հաստատված համարելու համար:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերոգրյալ ապացույցները վերլուծելու և համադրելու արդյունքում Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Արփինե Կարապետի Ղասաբյանը 2010 թվականի մայիսին յուրացրել է իրեն վստահված` Մարիետա Եղիազարյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Այասի փողոցի 53-րդ և 53/1 տներում գտնվող` 98.350 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը: Այսինքն` Արփինե Կարապետի Ղասաբյանը կատարել է ոչ թե խոշոր չափերով յուրացում, այլ զգալի չափերով յուրացում, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաuտանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի uահմաններում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատական քննության ընթացքում մեղադրանքի փոփոխություն թույլատրվում է, եթե դրանով չի վատթարանում ամբաստանյալի վիճակը, և չի խախտվում ամբաստանյալի պաշտպանության իրավունքը:
Նշված նորմի վերլուծությունից բխում է, որ դատական քննության ընթացքում դատարանի նախաձեռնությամբ մեղադրանքի փոփոխություն հնարավոր է միայն մեղմացման առումով և պայմանով, որ դրանով չխախտվի ամբաստանյալի պաշտպանության իրավունքը:
Դատարանը սույն քրեական գործով Արփինե Կարապետի Ղասաբյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասով փոփոխելը հնարավոր է համարում, քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված արարքի համար սահմանված է պատիժ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով տուգանք, կամ երկուսից հինգ տարի ժամկետով ազատազրկում` որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով` առավելագույնը երեք տարի ժամկետով կամ առանց դրա, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի համար` նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով տուգանք, կամ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով կալանք, կամ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով ազատազրկում: Այսինքն, մեղադրանքի նման փոփոխությունով ամբաստանյալի վիճակը չի վատթարանում: Տվյալ դեպքում չի խախտվում նաև ամբաստանյալի պաշտպանության իրավունքը, քանի որ գործի փաստերը նույնն են, իսկ ամբաստանյալը թե նախնական քննության, թե դատական քննության ընթացքում հնարավարություն ունեցել է պաշտպանվելու խոշոր չափերով յուրացում կատարելու համար իրեն առաջադրված մեղադրանքից, այսինքն` ավելի ծանր մեղադրանքից:
Ելնելով վերոգրյալից` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արփինե Կարապետի Ղասաբյանին վերագրվող արարքի իրավաբանական որակումը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետից պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Ապացուցված է Արփինե Կարապետի Ղասաբյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Արփինե Ղասաբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է խնամքին 14 տարին չլրացած երեխայի (Լիլիթ Արմանի Ղասաբյան` ծնված 2002 թվականի մայիսի 4-ին) առկայությունը:
Դատարանը գտնում է, որ Արփինե Ղասաբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել նաև նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Արփինե Ղասաբյանի անձը դրականորեն բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Արփինե Ղասաբյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Դատարանը, հաշվի առնելով Արփինե Ղասաբյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով:
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման (այսուհետ նաև` Համաներման որոշում) 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի համաձայն` պատժից պետք է ազատել, բացառությամբ այդ որոշման 8-րդ կետի 4-րդ և 5-րդ ենթակետերով նախատեսված դեպքերի, այն անձանց, որոնց նկատմամբ նշանակվել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ: Նույն որոշման 15-րդ կետի համաձայն` Համաներման որոշումը կիրառվում է այն անձանց նկատմամբ, որոնք հանցագործություն են կատարել մինչև 2011 թվականի մայիսի 1-ը ներառյալ, իսկ Արփինե Ղասաբյանը հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարել է 2010 թվականի մայիսին: Համաներման որոշման 9-րդ կետում սահմանված են այն դեպքերը, որոնց առկայության պայմաններում օրենսդիրը բացառել է համաներման կիրառումը, սակայն սույն քրեական գործի նյութերում բացակայում է Համաներման որոշման 9-րդ կետում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ Արփինե Ղասաբյանի նկատմամբ Համաներման որոշման կիրառման համար: Հիմք ընդունելով վերը նշվածը` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արփինե Ղասաբյանին Համաներման որոշման կիրառմամբ պետք է ազատել նշանակված պաժից:
Դատարանը գտնում է, որ Արփինե Ղասաբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է այն հարցը, թե քաղաքացիական հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով:
Սույն քրեական գործով տուժող Մարիետա Եղիազարյանի ներկայացուցիչ Գայանե Գրիգորյանը ներկայացրել է քաղաքացիական հայց` ամբաստանյալ Արփինե Ղասաբյանից պահանջելով հանցագործությամբ Մարիետա Եղիազարյանին պատճառված վնասը` 2.049.000 ՀՀ դրամ, սակայն վերագրյալ հիմնավորմամբ հաստատվել է, որ հանցագործությամբ Մարիետա Եղիազարյանին պատճառվել է, ոչ թե 2.049.000 ՀՀ դրամի, այլ 98.350 ՀՀ դրամի վնաս: Դատարանը գտնում է, որ Արփինե Ղասաբյանի դեմ ներկայացված Մարիետա Եղիազարյանի քաղաքացիական հայցի պահանջը պետք է մերժել, քանի որ սույն գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված` ընդհանուր 98.350 ՀՀ դրամ արժողության իրերը ներքոհիշյալ հիմանվորմամբ տուժող Մարիետա Եղիազարյանին վերադարձնելու պայմաններում հանցագործությամբ վերջինին պատճառված ամբողջ վնասը վերականգնվում է:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2010 թվականի հուլիսի 13-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված` երեք հատ ներքնակները, քսանինը հատ տարբեր նշանակության ափսեները, տաս հատ սրբիչները, վեց հատ սավանները, տասնչորս հատ տարբեր նշանակության բաժակները, մեկ հատ կաթսան, մեկ հատ պայուսակը, մեկ հատ խալաթը, երեք հատ վերմակները, մեկ հատ ներքնակի ծրարը, երեք հատ բարձի ծրարները, երկու հատ շերեփները, վեց հատ տարբեր կտորների հատվածները, մեկ հատ վարագույրը, մեկ հատ սրճեփը, մեկ հատ թավան, մեկ հատ թերմոսը, ինը հատ սուրճի բաժակի ափսեները, երկու հատ ծաղկամանները, երկու հատ բարձերը և մեկ հատ մրգի վազան պետք է վերադարձնել Մարիետա Եղիազարյանին:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալ Արփինե Ղասաբյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ իրեղեն ապացույց ճանաչված իրերը տուժող Մարիետա Եղիազարյանին վերադարձնելու պայմաններում հանցագործությամբ վերջինին պատճառված ամբողջ վնասը վերականգնվում է: Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերին, ապա դրանք ամբաստանյալից նույնպես ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ 4-րդ կետով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ, 3-րդ, 5-րդ և 6-րդ կետով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին` նման պահանջ Դատարան չի ներկայացվել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ

Արփինե Կարապետի Ղասաբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավաձի հինգհարյուրապատիկի չափով:
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի կիրառմամբ Արփինե Կարապետի Ղասաբյանին պատժից ազատել:
Արփինե Կարապետի Ղասաբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Մարիետա Եղիազարյանի քաղաքացիական հայցը մերժել:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2010 թվականի հուլիսի 13-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված` երեք հատ ներքնակները, քսանինը հատ տարբեր նշանակության ափսեները, տաս հատ սրբիչները, վեց հատ սավանները, տասնչորս հատ տարբեր նշանակության բաժակները, մեկ հատ կաթսան, մեկ հատ պայուսակը, մեկ հատ խալաթը, երեք հատ վերմակները, մեկ հատ ներքնակի ծրարը, երեք հատ բարձի ծրարները, երկու հատ շերեփները, վեց հատ տարբեր կտորների հատվածները, մեկ հատ վարագույրը, մեկ հատ սրճեփը, մեկ հատ թավան, մեկ հատ թերմոսը, ինը հատ սուրճի բաժակի ափսեները, երկու հատ ծաղկամանները, երկու հատ բարձերը և մեկ հատ մրգի վազան վերադարձնել Մարիետա Եղիազարյանին:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ