ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռ
գործ թիվ ԵԿԴ/0253/01/10
նախագահող դատավոր` Գ.Պողոսյան

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
դատավորներ` Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆԻ
Ս. ՉԻՉՈՅԱՆԻ

քարտուղարությամբ` Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Լ.ՉԱՐԽԻՖԱԼԱԿՅԱՆԻ
ամբաստանյալներ` Ա.ՄԻՔԱՅԵԼՅԱՆԻ
Ա.ԵՂՈՅԱՆԻ
պաշտպաններ` Ռ.ՍԱՖԱՐՅԱՆԻ
Է.ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆԻ

2012 թվականի մարտի 26-ին Երևան քաղաքում

դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով Արման Սերյոժայի Միքայելյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, Արթուր Կազբեկի Եղոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ 2011 թվականի հոկտեմբերի 18-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Արման Սերյոժայի Միքայելյանի պաշտպան Ռ.Սաֆարյանի, ամբաստանյալ Արթուր Կազբեկի Եղոյանի, պաշտպան Է.Եղիազարյանի վերաքննիչ բողոքները
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Տ.Հարությունյանի 2010թվականի ապրիլի 20-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ և 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասերով հարուցել է թիվ 13120310 քրեական գործը: Քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: / քրեական գործ, հատոր 1, էջ 36/
Նույն օրվա այլ որոշումներով Արման Սերյոժայի Միքայելյանը և Արթուր Կազբեկի Եղոյանը ձերբակալվել են: / քրեական գործ, հատոր 1, էջ 37-38, 53-54/
2. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Տ.Հարությունյանի 2010թվականի ապրիլի 23-ի որոշմամբ Ա. Եղոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ու 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով: / քրեական գործ, հատոր 1, էջ 117-118/
Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Ա.Միքայելյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ և 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասերով: / քրեական գործ, հատոր 1, էջ 126-127/
3. Առաջին ատյանի դատարանի 2010 թականի ապրիլի 23-ի որոշումներով Ա.Միքայելյանի ու Ա.Եղոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: / քրեական գործ, հատոր 1, էջ 140-143/
4. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Տ.Հարությունյանի 2010թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ թիվ 13120310 քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հարուցվել է նոր` թիվ 13132110 քրեական գործը` Ա.Առաքելյանի կողմից 0.075 գ քաշով զգալի չափերի <<հերոին>> տեսակի թմրամիջոց և 0.6846գ քաշով խոշոր չափերի <<տրամադոլ>> տեսակի հոգեմետ նյութ պարունակող հաբեր ապօրինի, կրկին անգամ, առանց իրացնելու նպատակի ձեռք բերելու և պահելու, ինչպես նաև ռազմամթերք հանդիսացող 60 հատ փամփուշտններ ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու դեպքի առթիվ, առանձնացվել է առանձին վարույթում: Քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: / քրեական գործ, հատոր 3, էջ 137-139/
5. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Մալաթիայի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Օհանյանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 16-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է թիվ 16131709 քրեական գործը: Քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: / քրեական գործ, հատոր 3, էջ 151/
6. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Մալաթիայի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Օհանյանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ Ն.Հարությունյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրեսնգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: / քրեական գործ, հատոր 3, էջ 242/
7. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Մալաթիայի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Օհանյանի 2010 թվականի ապրիլի 02ի որոշմամբ թիվ 16131709 քրեական գործի նյութերով Ա.Հարությունյանի կողմից ապօրինի կերպով թմրամիջոց ձեռք բերելու և այն Ն.Հարությունյանին իրացնելու փաստի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է թիվ 16109510 քրեական գործը: Քրեական գորն ընդունվել է վարույթ: / քրեական գործ, հատոր 3, էջ 149-150/
8. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Տ.Հարությունյանի 2010 թվականի հուլիսի 10-ի որոշմամբ թիվ 161095010 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: / քրեական գործ, հատոր 4, էջ 80/
Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 16109510 քրեական գործը միացվել է թիվ 13120310 քրեական գործին: Նախաքննությունը կատարվել է թիվ 13120310 քրեական գործի վարույթում: / քրեական գործ, հատոր 4, էջ 8182/
9. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Տ.Հարությունյանի 2010 թվականի օգոստոսի 25-ի որոշմամբ թիվ 13120310 քրեական գործով մեղադրյալ Ա.Միքաելյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրեսնգրքի 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2,1 կետով և 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: / քրեական գործ, հատոր 4, էջ 234-235/
Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Ա.Միքայելյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2.1-րդ կետով և 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: / քրեական գործ, հատոր 4, էջ 236-237/
10. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Տ.Հարությունյանի 2010 թվականի օգոստոսի 25-ի որոշմամբ թիվ 13120310 քրեական գործից Ա.Հարությունյանի վերաբերյալ մասն անջատվել է, կազմվել է առանձին վարույթ, որին շնորհվել է թիվ 13120310/1 համարը: Քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: / քրեական գործ, հատոր 4, էջ 241-243/
11. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Տ.Հարությունյանի 2010 թվականի օգոստոսի 25-ի որոշմամբ թիվ 13120310 քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է նոր քրեական գործ, առանձնացվել է առանձին վարությ, որին շնորհվել է 13142510 համարը: Քրեական գործն ընդւնվել է վարույթ: / քրեական գործ, հատոր 4, էջ 250-251/
12. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Տ.Հարությունյանի 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի որոշմամբ` 2010 թվականի ապրիլի սկզբներին առանց իրացնելու նպատակի, անձնական օգտագործման համար չպարզված քաշի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց ապօրինի պատրաստելու և պահելու դեպքի առթիվ Ա.Առաքելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: / քրեական գործ, հատոր 4, էջ 258-259/
Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ` Ա.Միքայելյանից 2010 թվականի փետրվար-ապրիլ ամիսների ընթացքում 4-5 անգամ <<հերոին>> և <<ափիոն>> տեսակի թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու դեպքերի առթիվ Ա.Միքայելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: / քրեական գործ, հատոր 4, էջ 260-261/
Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Ա.Եղոյանի թիկունքի հատվածում առաջացած կարմրավուն հետքի դրվագով վերջինիս նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: / քրեական գործ, հատոր 4, էջ 262-263/
13. 2010 թվականի սեպտեմբերի 22-ին թիվ 13120310 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որը դատարանում ստացվել է նույն օրը: / քրեական գործ հատոր 5 էջ 2/
14. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի 2010 թվականի սեպտեմբերի 24-ի որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի հոկտեմբերի 11-ի որոշմամբ նշանակվել` դատաքննության: / քրեական գործ հատոր 5 էջ 3,14 /
15. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Լ.Չարխիֆալակյանի 2011 թվականի հուլիսի 20-ի որոշմամբ Ա.Միքայելյանին առաջադրված մեղադրանքը դատարանում փոփոխվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգիրքի 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:/քրեական գործ հատոր 5 էջ 75-76 /
Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Ա.Միքայելյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգիրքի 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: / քրեական գործ, հատոր 5, էջ 77-78/
16. Խոշտանգումների ենթարկելու և դրա արդյունքում ցուցմունքներ վերցնելու վերաբերյալ ամբաստանյալներ Ա.Միքայելյանի ու Ա.Եղոյանի հաղորդումների հիման վրա նոր քրեական գործ հարուցելու մասին որոշում կայացնելու միջնորդությամբ Առաջին ատյանի դատարանը 2010թ. մարտի 29-ի որոշմամբ դիմել է ՀՀ գլխավոր դատախազին:
ՀՀ ՀՔԾ ՀԿԳ քննիչ Կ.Թորոսյանի 2011թվականի հունիսի 01-ի որոշմամբ մերժվել է քրեական գործի հարուցումը և որոշվել` ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ 4-րդ վարչության 2-րդ բաժնի նախկին ավագ օպերլիազոր Արմեն Մկրտչյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրակայացնել` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով:
17.Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 18-ի դատավճռով` ամբաստանյալ Արման Սերյոժայի Միքայելյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցանքներում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նա դատապարտվել է ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով` 540.000 /հինգ հարյուր քառասուն հազար/ ՀՀ դրամին համարժեք գույքի բռնագրավմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով` ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի և լրիվ գումարման սկզբունքների կիրառմամբ նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 10 /տասը/ տարի ժամկետով` 540.000 /հինգ հարյուր քառասուն հազար/ ՀՀ դրամին համարժեք գույքի բռնագրավմամբ։ Պատիժը կրելու է ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. ապրիլի 20-ից։
Ամբաստանյալ Արման Սերյոժայի Միքայելյանի նկատմամբ նշանակվել է հարկադիր բուժում թմրամոլությունից։ Խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալ Արթուր Կազբեկի Եղոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 38-268-րդ հոդվածի 3րդ մասով նախատեսված հանցանքներում: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նա դատապարտվել է ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով` 540.000 /հինգ հարյուր քառասուն հազար/ ՀՀ դրամին համարժեք գույքի բռնագրավմամբ, իսկ 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով` ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Արթուր Կազբեկի Եղոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 11 /տասնմեկ/ տարի ժամկետով` 540.000 /հինգ հարյուր քառասուն հազար/ ՀՀ դրամին համարժեք գույքի բռնագրավմամբ: Պատիժը կրելու է ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010թ. ապրիլի 20-ից։
Ամբաստանյալ Արթուր Կազբեկի Եղոյանի նկատմամբ նշանակվել է հարկադիր բուժում թմրամոլությունից։ Խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Իրեղեն ապացույց 7.75 գրամ քաշով “Հերոին” տեսակի և 2.11 գրամ քաշով “Մեթադոն” տեսակի թմրամիջոցները ոչնչացվել է, իսկ Ա.Միքայելյանի “Նոկիա 6030” և Ա.Եղոյանի “Սամսունգ C3050” տեսակի բջջային հեռախոսները հանձնվել են նրանց մերձավոր ազգականներին։ / քրեական գործ, հոտոր 5 էջ 176-181/
18. Վերաքննիչ դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 05-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Արման Սերյոժայի Միքայելյանի պաշտպան Ռ.Սաֆարյանի, ամբաստանյալ Արթուր Կազբեկի Եղոյանի, պաշտպան Է.Եղիազարյանի վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են վարույթ, և քրեական գործը նշանակվել` դատական քննության վճռաբեկության կանոններով:
19. Վերաքննիչ բողոքների գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:
Գործի փաստական հանգամանքները
20. Ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2.1-րդ կետով և 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով մեղա-դըրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. <<Օգտագործելով ՌԴ Մոսկվա քաղաքում թմրամիջոցների ապօրինի ձեռք բերման վերաբերյալ ունեցած իր կապերը, հեռախոսազանգի միջոցով պայմանավորվել է Մոսկվա քաղաքի բնակիչ ոմն Պաշի հետ, որից հետո կազ-մակերպել է Ա.Եղոյանի կողմից մաքսանենգ ճանապարհով թմրամիջոցների ներկրումը Հայաստան. այն է` ուղևորության և թմրամիջոցներ գնելու համար Արթուր Եղոյանին է տվել 55000 ՌԴ ռուբլի գումար, վերջինիս ցուցում տվել թմրամիջոցները ձեռք բերելուց հետո դրանք թաքցնել հետանցքում, որից հետո Ա.Եղոյանը, 2010թ.-ի ապրիլի 19-ին մեկնելով քաղաք Մոսկվա, Ա.Միքայելյանին իրացնելու նպատակով, նրա ծանոթ ոմն Պաշից ապօրինի ձեռք է բերել, Ա.Միքայելյանի ցուցումով իր հետանցքում թաքցրել և 2010թ.-ի ապրիլի 20-ին ՀՀ` Երևան քաղաք մաքսանենգ ճանապարհով, սահմանված հատուկ կանոնների խախտմամբ, ՀՀ մաքսային սահմանով ապօրինի փոխադրել առանձնապես խոշոր չափերի 7.8 գրամ քաշով հերոին տեսակի թմրամիջոց և խոշոր չափերի 2.16 գրամ քաշով մեթադոն տեսակի թմրամիջոց, սակայն Ա.Միքայելյանն իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել հանցագործությունը` Ա.Եղոյանից ապօրինի ձեռք բերել նշված թմրամիջոցները, քանի որ <<Արմենիա>> ՄՕ-ում Ա.Եղոյանին դիմավորելու ժամանակ բռնվել է ոստիկանության ԿՀԴՊԳՎ և Կենտրոնականի բաժնի աշխատակիցների կողմից:
Բացի այդ, Ա.Միքայելյանը 2010թվականի փետրվար-ապրիլ ամիսների ընթացքում, կոնկրետ օրերը պարզված չեն, 4-5 անգամ, կրկին անգամ, հյուրասիրելու եղանակով Արթուր Եղո-յանին ապօրինի իրացրել է ափիոն և հերոին տեսակի թմրամիջոցներ>>:
Ամբաստանյալ Ա.Եղոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. <<Արման Սերյոժայի Միքայելյանին իրացնելու նպատակով, վերջինիս կողմից կազմակերպված եղանակով ու նրա` ՌԴ-ում առկա կապերն օգտագործելով, 2010թ.-ի ապրիլի 19-ին ՌԴ` Մոսկվա քաղաքում Ա.Միքայելյանի ծանոթ ոմն Պաշից ապօրինի ձեռք է բերել և, հետանցքում թաքցնելով, ապօրինի պահել առանձնապես խոշոր չափերի 7.8 գրամ քաշով հերոին տեսակի թմրամիջոց և խոշոր չափերի 2.16 գրամ քաշով մեթադոն տեսակի թմրամիջոց, այնուհետև` 2010թ-ի ապրիլի 20-ին, նշված թմրամիջոցները մաքսանենգ ճանապարհով, սահմանված հատուկ կանոնների խախտմամբ, ՀՀ մաքսային սահմանով ապօրինի փոխադրել է ՀՀ` Երևան քաղաք, որոնք հայտնաբերվել և առգրավվել են ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊԳՎ և Կենտրոնականի բաժնի աշխատակիցների կողմից Արթուր Եղոյանի անձնական խուզարկությամբ>>: /քրեական գործ, հատոր 5, էջ 176-181/
Դատաքննության ժամանակ մեղադրող Լ.Չարխիֆալակյանը փոփոխել է ամբաստանյալ Ա.Մի-քայելյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2.1-րդ կետով և 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը և նրան նոր մեղադրանք առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
21. Առաջին ատյանի դատարանը դատաքննությամբ հիմնավորված է համարել, որ 2010թվականի ապրիլի 17-ին ամբաստանյալ Արման Միքայելյանն առանց իրացնելու նպատակի` անձնական գործածման համար, <<Հերոին>> և <<Մեթադոն>>տեսակի թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելու նպատակով մեկնել է ՌԴ Մոսկվա քաղաք, սակայն նախկինում թմրամիջոցների ապօրինի իրացման համար ՌԴ-ում դատապարտված լինելու պատճառով օդանավակայանի աշխատակիցների պահանջով հարկադրված վերադարձել է Երևան:
Չհրաժարվելով Մոսկվայում ապօրինի թմրամիջոցներ ձեռք բերելու մտադրությունից, հանդիպելով ամբաստանյալ Ա.Եղոյանին` խնդրել է իր փոխարեն Մոսկվայի իր ծանոթից գնել թմրամիջոցներ, փոխադրել Երևան ու հանձնել իրեն: Ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանը, հեռախոսով քննությամբ չպարզված ոմն Պաշի հետ թմրամիջոցների ձեռք բերման հարցի շուրջ պայմանավորվածություն ձեռք բերելով ուղևորության և թմրամիջոցներ գնելու համար ամբաստանյալ Ա.Եղոյանին է տվել 55.000 ՌԴ ռուբլի` ու ցուցում տվել` թմրամիջոցները թաքցնել հետանցքում և վերադառնալ Երևան:
2010թ. ապրիլի 19-ին ամբաստանյալ Ա.Եղոյանը Մոսկվայում հեռախոսով պայմանավորվել ու հանդիպել է ոմն ոմն Պաշին, նրանից 40.000 ՌԴ ռուբլով գնել` 7.8 գրամ քաշով <<Հերոին>> և 2.16 գրամ քաշով <<Մեթադոն>>տեսակի թմրամիջոցներ, որոնք թաքցրել է հետանցքում: 2010թվականի ապրիլի 20-ին ինքնաթիռով վերադարձել է Երևան, սակայն չի կարողացել դրանք հանձնել ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանին: Նրան դիմավորելու եկած ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանն օդանավակայանում բռնել են: Ամբաստանյալ Ա.Եղոյանի անձնական խուզարկությամբ` նրա հետանցքից, հայտնաբերվել և առգրավվել են նշված թմրամիջոցները:
Պարզվել է նաև, որ ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանը 2010թ. փետրվար ապրիլ ամիսների ընթացքում 4-5 անգամ ամբաստանյալ Ա.Եղոյանին հյուրասիրել է <<Հերոին>> և <<Ափիոն>> տեսակի թմրամիջոցներ:/քրեական գործ հատոր 5 էջ 176-181/
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում.
22. Ամբաստանյալ Ա.Եղոյանը և նրա պաշտպան Է.Եղիազարյանը վերաքննիչ բողոքներում հայտնել են, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից Ա.Եղոյանի նկատմամբ նշանակված պատժաչափը ոչ համաչափ է, դատարանը կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը` պատժաչափը ոչ թե մասնակի է գումարել, այլ` լրիվ և վերջնական պատիժ է նշանակել տասնմեկ տարի ժամկետով ազատազրկում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը հնարավորություն է տալիս հանցագործությունների համակցության ժամանակ վերջնական պատիժ նշանակել պատիժը լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Սակայն դատարանը խախտել է վերոնշյալ հոդվածի դրույթները և պատժաչափը լրիվ է գումարել: Վերաքննիչ բողոքներում նշել են, որ քրեական գործի փաստական հանգամանքների վերաբերյալ առարկություններ չունեն:
23. Ամբաստանյալ Ա.Եղոյանը և նրա պաշտպան Է.Եղիազարյանը խնդրել են Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ դատավճիռը Ա.Եղոյանի մասով մասնակի բեկանել` նվազեցնելով դատարանի կողմից նշանակված պատժաչափը:
24. Ամբաստանյալ Արման Սերյոժայի Միքայելյանի պաշտպան Ռ.Սաֆարյանը վերաքննիչ բողոքում հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, գնահատելով ձեռք բերված ապացույցները հաստատված է համարել, որ Արման Միքայելյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-215-րդ հոդվածի 2֊-րդ մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունները:
Դատարանի հետևություններն անհիմն են: Խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 18-րդ, 358-րդ, 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի, 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, 397-398-րդ հոդվածների և ՄԻԵԿ-ի 6-րդ հոդվածի պահանջները, Արման Միքայելյանի նկատմամբ կայացրել է անհիմն և անօրինական դատավճիռ, որը ենթակա է բեկանման և կարճման ներքոհիշյալ հիմնավորումներով-հիմքերով ու ապացույցներով։
Ամբաստանյալ Արման Միքայելյանը հայտնել է, որ իրեն մեղսագրված արարքները չի կատարել և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին սասով և 34-268-րդ հոդվածի 3–րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել ։
Դատարանում ցուցմունք է տվել, որ Մոսկվայում դատապարտվելուց և պատիժը կրելուց հետո վերադարձել է Երևան: Մոսկվա է գնացել` այնտեղ բնակվող ընկերուհու հետ Երևանում կամ Մոսկվայում բնակվելու հարցը պարզելու համար: 2010 թվականի ապրիլի 17-ին հորից գումար վերցնելով մեկնել է Մոսկվա։ Մոսկվայի օդանավակայանից վերադարձել է Երևան։
Երևանում Ա.Եղոյանը տպարանի համար տպագրական սարքավորումներ գնելու համար իրենից պարտքով գումար է խնդրել։ Վերջինիս 55.000 ՌԴ ռուբլի է տվել: 2010թվականի ապրիլի 19-ին նա մեկնել է Մոսկվա։ 2010թվականի ապրիլի 20-ին Ա.Եղոյանը հայտնել է, որ վերադառնում է։ Գնացել է օդանավակայան՝ Ա.Եղոյանին դիմավորելու: Ոստիկանության աշխատողները բռնել և տարել են Ոստիկանության Կենտրոնական բաժին: Ոստիկանության աշխատողները իմանալով, որ գլուխը վիրահատված է ու գլխի մի հատվածում «պլաստմաս» է տեղադրված, սպառնացել և պարտադրել են գրել իրենց ուզածը: Պատասխանել է, որ ոչինչ չի արել: Ցույց են տվել Ա.Եղոյանի գրածը՝ ասելով, թե նրա մոտից ինչ են հայտնաբերել և վերջինս արդեն գրել է ամեն ինչ։ Ա.Միքայելյանը փաստաբան է պահանջել, սակայն չեն տրամադրել։
Դրանից հետո գրել է` ինչ իրեն ասել են: Քննչական բաժնում ևս պաշտպան չի ունեցել: «6-րդ վարչության» աշխատողը ստիպել է, որ ցուցմունքը չփոխի՝ սպառնալով գլուխը կոտրել։ Նույն աշխատողը քննչական մեկուսարանում ևս սպառնացել է, որի պատճառով հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց ասելով, որ ցուցմունք կտա դատարանում։
Երևանում ամբաստանյալ Ա.Եղոյանին թմրամիջոց չի հյուրասիրել։
Ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանը դատարանում հայտնել է, որ Մոսկվայում բնակվող Ռուսլանի, Կոստյայի և Պաշայի կողմից ամբաստանյալ Ա. Եղոյանի հեռախոսահամարին կատարված զանգերը և հաղորդագրությունները կապված են եղել այն բանի հետ, որ նրանց հետ շուրջ հինգ տարի պատիժ է կրել: Ազատվելուց հետո նրանց խոստացած է եղել Հայաստանում պատրաստված «թզբեհներ» նվիրել, որոնք պետք է ուղարկեր Եղոյանի հետ։
Սակայն թզբեհները մնացել են իր մոտ: Իր ընկերները զանգել են Ա. Եղոյանին՝ ճշտելու համար՝ բերել է դրանք, թե ոչ։
Իր և ամբաստանյալ Ա.Եղոյանի նկատմամբ հետաքննության ընթացքում կիրառվել են բռնություններ՝ նաև հոգեբանական, տրվել են նաև սպառնալիքներ, բռնություններ, որի մասին նախաքննության ընթացքում համապատասխան մարմիններին չի դիմել։
Կիրառված բռնությունների և սպառնալիքների արդյունքում է տվել բացատրություն, որը հետագայում որպես այլ փաստաթուղթ ճանաչվել է ապացույց: Բացատրությունը գրել է թելադրանքով։ 2010թվականի ապրիլի 18-ին Մոսկվայից վերադառնալուց հետո զանգահարել է Արթուր Եղոյանին և խնդրել` որ իր փոխարեն մեկնի ՌԴ` թմրամիջոցներ ձեռք բերելու համար, նրան տվել է 55000 ՌԴ ռուբլի՝Երևան-Մոսկվա-Երևան չվերթի տոմս գնելու և Մոսկվայում 5 գրամ «Մեթադոն» տեսակի ու 10 գրամ «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցներ ձեռք բերելու համար։ Արթուր Եղոյանը մեկնել է ՌԴ, գնել թմրամիջոցները և վերադարձել ՀՀ։ Սակայն չի հասցրել թմրամիջոցները փոխանցել իրեն, քանի որ օդանավակայանում բռնվել է: Իրեն օդանավակայանից են բերման ենթարկել: Այդ բացատրությունը իրականությանը չի համապատասխանում։
Ամբաստանյալներ Արման Միքայելյանին և Արթուր Եղոյանին բերման ենթարկելիս՝ 2010թվականի ապրիլի 20-ին չեն բացատրել «Ոստիկանության մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքի 5-րդ հոդվածի 5-րդ մասից բխող ՀՀ Կառավարության 2007թվականի հունիսի 14-ի թիվ 818-ն որոշմամբ հաստատված՝
1)Մարդու իրավունքների ու ազատությունների սահմանափակումից բխող ծանուցման ենթակա իրավունքների ցանկը՝ համաձայն այդ որոշման թիվ 1 հավելվածի, և
2)Մարդու իրավունքների և ազատությունների սահմանափակումից բխող՝ ծանուցման ենթակա իրավունքների կարգը՝ համաձայն այդ որոշման թիվ 2 հավելվածի։
Նշված թիվ 1 հավելվածով Ա.Միքայելյանը և Ա.Եղոյանը իրավունք ունեին ստանալու իրավաբանական օգնություն (2 կետ), բացատրություն տալու փաստաբանի ներկայությամբ։
Մինչդեռ ոստիկանության աշխատակիցները չեն կատարել օրենքի և կառավարության որոշման պահանջը, նրանց չեն ծանոթացրել իրենց իրավունքներին, Ա. Միքայելյանի պահանջը՝ ապահովել փաստաբանով, չեն կատարել և պահանջել են բացատրություններում գրել այն ամենը, ինչն անհրաժեշտ է եղել իրենց, որը դրվել է մեղադրանքի հիմքում։
Օրենքի խախտմամբ փաստացի կասկածյալի կարգավիճակում բերման ենթարկված անձանցից բռնությամբ, սպառնաքքով, խաբեությամբ ձեռք բերված բացատրությունները, որպես այլ փաստաթուղթ ճանաչվել են ապացույց, դրվել մեղադրանքի հիմքում և այդ կապակցությամբ պաշտպանական կողմի կատարած միջնորդությունները անհիմն մերժվել են։
Դատավճռում արձանագրելով, որ «... քրեական գործի ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ՝ ամբաստանյալների իրավունքների խախտման վերաբերյալ նրանց պաշտպանների պատճառաբանությունները, նրանց բացատրությունները ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի պահանջների խախմամբ ձեռք բերված լինելու հիմքով անթույլատրելի համարելու մասին պաշտպանների... միջնորդությունները անհիմն են և չեն կարող բավարարվել»։
Ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի 2010թվականի ապրիլի 20-ի բացատրությունը, որպես այլ փաստաթուղթ քննիչի կողմից ճանաչված է եղել որպես ապացույց և ամբաստանյալ Արմեն Հայկազի Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրք֊ի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դատարանի կողմից 2011թվականի հոկտեմբերի 26-ին կայացած դատավճռով դիտվել է որպես անթույլատրելի ապացույց և հանվել ապացույցների շարքից.
Վերաքննիչ դատարանը պետք է ամբաստանյալներ Արման Սիքայելյանի և Արթուր Եղոյանի 2010թվականի ապրիլի 20-ի բացատրությունները, որոնք, որպես այլ փաստաթուղթ, քննիչի որոշմամբ ճանաչվել են ապացույց, ապացույցների շարքից հանի և դիտի որպես ապացույց չհանդիսացող նյութ:
Ամբաստանյալ Ա.Եղոյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղավոր չի ճանաչել՝ պատճառաբանելով, որ թմրամիջոցները ձեռք է բերել սեփական գործածման համար, և ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանն իր կատարած հանացագործությունների հետ կապ չունի ու տեղյակ չի եղել դրանց մասին։ Մոսկվայում բնակվող իր ծանոթից տեղեկանալով, որ ցանկանում է վաճառել իր տպարանն ու մեկնել ԱՍՆ, այն տեսնելու և գնելու պայմաններին ծանոթանալու, ինչպես նաև ժամանակավորապես չաշխատող իր սեփական տպարանի համար սարքավորումներ գնելու համար որոշել է գնալ Մոսկվա և Ա.Միքայելյանից պարտքով 55.000 ՌԴ ռուբլի է վերցրել։
2010թվականի ապրիլի 19-ին մեկնել է Մոսկվա: Ծանոթը տպարանը վաճառելու համար կանխիկ այնպիսի գումար է ուզել, որը չի ունեցել։ «Բելոռոակի» երկաթուղային կայարանում, ծանոթացել է Պաշայի հետ, ում օգնությամբ ձեռք է բերել «Սեթադոն» և «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցներ` վճարելով 40.000 ՌԴ ռուբլի։ Քանի որ թմրամիջոցները լցված են եղել առանձին տոպրակների մեջ, դրանք փաթեթավորել է միասին, և ստամոքսի մեջ պահած փոխադրելու համար` կուլ է տվել։
Գումար չունենալու պատճառով Երևան վերադառնալիս զանգահարել է Ա.Միքայելյանին և խնդրել դիմավորել իրեն, սակայն, իրապահ մարմիններն օդանավակայանում ձերբակալել են իրեն, Ա.Միքայելյանին, ով կապ չի ունեցել իր ձեռք բերած և տեղափոխած թմրամիջոցների հետ, դրանք ձեռք բերելու համար չի առաջարկել գնալ Մոսկվա, այդ նպատակով գումար չի տվել և որևէ մեկին չի զանգահարել։
Որևէ մեկր չի իմացել, որ Պաշից թմրանյութ է ձեռք բերել: Խուզարկությամբ իր մոտից հայտնաբերված հեռախոսահամարների գրքույկի մեջ ռուսերեն տառերով գրված Պաշի հեռախոսահամարն ինքր չի գրել, այն իր գրքույկում գրված չի եղել և հայտնաբերվել է գրքույկն իր մոտից բռնագրավելուց հետո:
Բջջային հեռախոսով հաղորդագրություններ գրելու ձևը չգիտի, իր հեռախոսի զննության ընթացքում հայտնաբերված՝ «Ֆելո շտապ գանգի Արթուրին» բովանդակությամբ ռուսերեն գրված հաղորդագրությունը չի կարդացել: Բացատրությունները գրել է սպառնալիքների, բռնությունների արդյունքում: Ճիշտը քննիչի մոտ փաստաբանի ներկայությամբ տված ցուցմունքներն են։ Իր նկատմամբ բռնություն է գործադրվել ոստիկանության բաժնում և ՔԿՀ-ում՝ «6-րդ վարչության» աշխատող Արմեն Մկրտչյանի կողմից: Բացատրություններն ու ցուցմունքները, որոնցում նշել է, որ թմրամիջոցների ձեռք բերումն ու փոխադրումը կազմակերպել է Ա.Միքայելյանը` տվել է նշված բռնությունների և սպառնալիքների ազդեցության տակ։
Իր փորձանմուշներում հայտնաբերված տարբեր խմբերի պատկանող թմրանյութերը օգտագործել է բուժման նպատակով: Ամբաստանյալ Ա.Միքայելանը իրեն թմրամիջոց չի հյուրասիրել և դրա վերաբերյալ իր բացատրությունները ևս ճիշտ չեն` դրանք ևս գրել սպառնալիքի ազդեցության տակ։
Արման Միքայելյանի հեռախոսում եղել են բազմաթիվ հեռախոսահամարներ, որոնցով նա հեռախոսազրույց է ունեցել Պաշի, Ֆռոի և այլոց հետ։ Սակայն ապացույց ձեռք չի բերվել, որ նրանք խոսել կամ պայմանավորվել են թմրամիջոցներ ձեռք բերելու վերաբերյալ։ Մինչդեռ դատարանը դատավճռում արձանագրել է . «Ա. Միքայելյանը, հեռախոսազանգի միջոցով Մոսկվայում բնակվող` քննությամբ չպարզված ոմն Պաշի հետ թմրամիջոցներ ձեռք բերման հարցի շուրջ պայմանավորվածություն ձեռք բերելուց հետո, ուղևորության և թմրամիջոցներ գնելու համար ամբաստանյալ Ա. Եղոյանին տվել է 55.000 ՌԴ Ռուբլու ցուցում` թմրամիջոցները ձեռք բերելուց հետո դրանք թաքցնել հետանցքում և վերադառնալ Երևան»։
Ա. Միքայելյանի և Պաշի հեռախոսազրույցը չի ձայնագրվել, Պաշը չի հարցաքննվել, իսկ ամբաստանյալ Ա. Եղոյանը դեռևս նախաքննության փուլում հրաժարվել է բացատրությունից ու ցուցմունքից։
Դատարանն իր պաշտպանյալին դատապարտել է ենթադրությունների հիման վրա։
Դատարանը խախտել է նաև ՄԻԵԿ-ի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասի , 3-րդ մասի «դ» կետի պահանջները, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի պահանջները: Մեղադրյալ Եղոյանը առերես չի հարցաքննվել Ա.Միքայելյանի հետ։
Գործով այլ ապացույց ձեռք չի բերվել, որ ամբաստանյալ Սրման Միքայելյանը կատարել է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրք֊ի 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ մաքսանենգության օբյեկտիվ կողմին վերաբերվող գործողություն։ Արման Միքայելյանին այդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքը ևս անհիմն է։
Արման Միքայելյանի կողմից 2010թվականի հունվար-ապրիլ ամիսներին 4-5 անգամ հյուրասիրելու միջոցով Ա.Եղոյանին թմրամիջոց իրացնելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանքը ևս անհիմն է: Այդ հանգամանքը հաստատող օբյեկտիվ ապացույց ձեռք չի բերվել։ Արման Միքայելյանը այդ մասին իմացել է նախաքննության ավարտման փուլում և ժխտել։ Դատարանում Ա.Եղոյանը և Ա.Միքայելյանը հայտնել են, որ նման դեպք չի եղել: Դատարանը ամբաստանյալ Ա.Եղոյանի բացատրությունը և ցուցմունքը հիմք չպետք է ընդուներ, երբ նա դրանից հրաժարվել է։
Դատարանը չի հերքել Արման Միքայելյանի պատճառաբանությունները: Արձանագրել է, որ դրանք կատարվում են պատասխանատվությունից ու պարտժից խուսափելու նպատակով:
Առաջին ատյանի դատարանի թույլ տրված` ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության խախտումներն իրենց համակցության մեջ հանգեցրել են նրան, որ դատարանի կողմից դատական ակտում շարադրված հետևությունները չեն համապատասխանում քրեական գործում առկա և դատարանում հետազոտված ապացույցներին։
Օրինականության խախտումների վերաբերյալ ամբաստանյալների և նրանց պաշտպանների միջնորդությունները պատշաճ քննության առարկա չեն դարձել, ինչի հետևանքով կայացվել է չհիմնավորված ու չպատճառաբանված դատական ակտ։
Ռ.Սաֆարյանը գտել է, որ Արման Սերյոժայի Միքայելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները անհիմն են, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը անհիմն ու անօրինական է։ Նրան մեղսագրված արարքները կառուցված են ենթադրությունների և կասկածանքների հիման վրա։ Գործով օբյեկտիվ ապացույց ձեռք չի բերվել դրանք հիմնավորելու համար, ինչը հանգեցրել է նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտման, որն ազդել է գործի ելքի վրա և հիմք է դատական ակտը բեկանելու և նոր դատական ակտ կայացնելու համար։
25. Պաշտպան Ռ.Սաֆարյանը խնդրել է Արման Սերյոժայի Միքայելյանի վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 18-ի դատավճիռը բեկանել:
Արման Սերյոժայի Միքայելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ ճանաչել անմեղ և արդարացնել: Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստի դահլիճում:
26. Ամբաստանյալ Ա.Եղոյանը, պաշտպաններ Է.Եղիազարյանը և Ռ.Սաֆարյանը պնդեցին բողոքները և խնդրեցին դրանք բավարարել:
Ամբաստնյալ Ա.Միքայելյանը միացավ պաշտպան Ռ.Սաֆարյանին և նույնպես խնդրեց բողոքը բավարարել:
Դատախազը խնդրեց բողոքները մերժել` օրինական ուժի մեջ թողնելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքները` դրանց հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքներում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալներ Ա.Եղոյանի, Ա.Միքայելյանի, պաշտպաններ Է.Եղիազարյանի, Ռ.Սաֆարյանի ելույթները, և մեղադրողի պատասխանը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել` դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
27. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն ա-րդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է ա-րդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն`<<Հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը (անգործությունը), որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՀանցակցություն է համարվում երկու կամ ավելի անձանց դիտավորյալ համատեղ մասնակցությունը դիտավորյալ հանցագործությանը՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դ-րդիչը և օժանդակողը:
2. Կատարող է համարվում այն անձը, ով անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանն անմիջականորեն մասնակցել է այլ անձանց համակատարողների հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այլ այնպիսի անձանց օգտագործելու միջոցով, ովքեր օրենքի ուժով ենթակա չեն քրեական պատասխանատվության կամ հանցանքը կատարել են անզգուշությամբ:…
…5. Օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խորհու-րդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների, խիստ ներգործող, թունավոր, թունավորող, ռադիոակտիվ նյութերի, ռազմական նշանակության արտադրանքի, նման արտադրանք չհամարվող պայթուցիկ նյութերի և սարքերի, զենքի, բացի ողորկափող որսորդական հրազենից և դրա փամփուշտներից, միջուկային, քիմիական, կենսաբանական կամ զանգվածային ոչնչացման այլ տեսակի զենքի, երկակի նշանակության ապրանքների ռազմավարական տեսակետից կարևոր հումքային ապրանքների կամ մշակութային արժեքների, որոնց տեղափոխման համար սահմանված են հատուկ կանոններ, մաքսանենգությունը՝ պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը, առաքելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը` պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից յոթ տարի ժամկետով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. <<Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցներ կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը կամ առաքելը՝… որոնք կատարվել են առանձնապես խոշոր չափերով՝ պատժվում են ազատազրկմամբ՝ երկուսից վեց տարի ժամկետով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն.
<< 1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ա-րդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք…
…3.Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց ա-րդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
4. Կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին ա-րդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն.
<< 1.Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն. <<Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն. << Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է ա-րդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է ա-րդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է ա-րդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է ա-րդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն ….
….6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:
28. Առաջին ատյանի դատարանը 2011 թվականի հոկտեմբերի 18-ի դատավճռով, դատավճռի <<Դատարանի իրավական վերլուծությունները>> բաժնում նշել է. <<… Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքներն ու համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, իսկ ամբաստանյալ Ա.Եղոյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ու 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործություններ, և քրեական գործի ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, հետևաբար` ամբաստանյալների իրավունքների խախտման վերաբերյալ նրանց ու պաշտպանների պատճառաբանությունները, նրանց բացատրությունները ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի պահանջների խախտմամբ ձեռք բերված լինելու հիմքով անթույլատրելի համարելու մասին պաշտպանների, ինչպես նաև Ա.Միքայելյանի նկատմամբ քրեական գործի վարույթը կարճելու և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին պաշտպան Ռ.Սաֆարյանի միջնորդություններն անհիմն են և չեն կարող բավարարվել:
Ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի այն պատճառաբանությանը, որ հանցանքներ չի կատարել, և ամբաստանյալ Ա.Եղոյանի այն պատճառաբանությանը, որ կատարված հանցանքների հետ ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանը չունի որևէ առնչություն, ապա դատարանը գտնում է, որ նշված պատճառաբանություներով ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանը ցանկանում է խուսափել կատարած հանցանքների համար պատասխանատվությունից և պատժից, իսկ ամբաստանյալ Ա.Եղոյանը ցանկանում է իր պաշտպանության տակ վերցնել նրան:
Միաժամանակ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի կատարած արարքներին և ամբաստանյալ Ա.Եղոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքին տրվել են ճիշտ քրեաիրավական գնահատականներ, իսկ Ա.Եղոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքի մասով նախաքննության մարմինը, ճիշտ պարզելով գործի փաստական հանգամանքները, որոնք հաստատվել են նաև դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով, Ա.Եղոյանի գործողություններին տվել է ոչ ճիշտ քրեաիրավական գնահատական:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետը պատասխանատվություն է սահմանում իրացնելու նպատակով առանձնապեu խոշոր չափերով թմրամիջոցներ, հոգեմետ նյութեր ապoրինի պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու, առաքելու կամ դրանք ապoրինի իրացնելու համար:
Նշված հոդվածի իմաստից հետևում է, որ թմրամիջոց իրացնելու տակ անհրաժեշտ է հասկանալ ցանկացած եղանակով դրա հատուցելի և անհատույց հանձնումն այն անձին, որին դրանք չեն պատկանում: Ընդ որում, նկատի ունենալով, որ քննարկվող հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ, մեղավոր անձի դիտավորությունը պետք է ուղղված լինի թմրամիջոցը տարածելուն:
Սույն քրեական գործով նման հանգամանքներ, ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննությամբ չեն հաստատվել:
Ինչպես երևում է գործի նյութերից և մեղադրական եզարակացութունից, ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանը, չկարողանալով սեփական գործածման համար ապօրինի ձեռք բերել թմրամիջոցներ, դրանք ձեռք բերելու խնդրանքով դիմել է ամբաստանյալ Ա.Եղոյանին, ք.Մոսկվայում գտնվող իր ծանոթների միջոցով` հեռախոսազանգով, պայմանավորվել է թմրամիջոցների ձեռք բերման հարցի ու դրանց համար վճարման պայմանով դրանք Ա.Եղոյանին հանձնելու հարցերի շուրջ, և այդ նպատակով` ք.Մոսկվա մեկնելու, վերադառնալու ու թմրամիջոցների գինը վճարելու համար ֆինանսավորել է Ա.Եղոյանին:
Այսինքն, գործի փաստական տվյալներով և ձեռք բերված ապացույցներով հաստատվել է, որ ամբաստանյալ Ա.Եղոյանը` ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի հետ ունեցած պայմանավորվածության համաձայն, կատարել է առանց իրացնելու նպատակի թմրամիջոց ապoրինի ձեռք բերելու, պահելու և փոխադրելու համար պատասխանատվություն նախատեսող հանցավոր արարքի օբյեկտիվ կողմը` Ա.Միքայելյանի գործածման համար ձեռք է բերել, պահել և փոխադրել առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոց: Փաստորեն, ամբաստանյալ Ա.Եղոյանն ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի փողերով` նրա խնդրանքով, միջնորդի միջոցով գնել է թմրամիջոցներ, որոնք չի կարողացել հանձնել նրան: Նշվածից հետևում է, որ ամբաստանյալ Ա.Եղոյանը, չլինելով վերը նշված փողի և թմրամիջոցների տերը, ոչ թե որևէ կերպ իրացրել է (տարածել) թմրամիջոց, այլ նրա դիտավորությունն ուղղված է եղել սեփական գործածման համար թմրամիջոց ձեռք բերելու հարցում ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանին օգնելուն` օժանդակելուն:
Գործի փաստական հանգամանքների և ապացույցների համաձայն` ամբաստանյալ Ա.Եղոյանը չի ունեցել թմրամիջոց, որը կարող էր իրացնել (վաճառել, նվեր տալ, փոխանակել, տալ փոխառությամբ կամ պարտքի մարման դիմաց և այլն) ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանին: Ա.Միքայելյանի փողերով գնված թմրամիջոցները պատկանել են Ա.Միքայելյանին, և նա դրանք ամբաստանյալ Ա.Եղոյանից պետք է ՙձեռք բերեր>>ոչ թե այն իմաստով, ինչ իմաստ օրենսդրի կողմից դրվել է այդ հասկացության մեջ, այլ` որպես իր գույքը վերցնող տեր:
Նախաքննության մարմինը նաև հաշվի չի առել, որ թմրամիջոց ձեռք բերելու հարցում ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանին օգնություն ցույց տալու մասին պայմանավորվածություն ամբաստանյալ Ա.Եղոյանն ունեցել է ոչ թե դրանք իրացնող անձի (որին չի ճանաչել) այլ` փաստացի դրանք ձեռք բերել ցանկացողի` ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի հետ: Այսինքն, նախաքննության մարմինը քննարկման առարկա չի դարձրել այն հարցը, թե ում` իրացնողի, թե ձեռք բերողի շահերից ելնելով է որպես միջնորդ գործել ամբաստանյալ Ա.Եղոյանը, ինչի արդյունքում նրա կատարած արարքը սխալ է որակվել և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ոչ թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, այլ 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, վերը նշված հարցի վերաբերյալ հայտնելով իրավական դիրքորոշում և Ա.Ասլանյանի վերաբերյալ ԵԷԴ/0125/01/09 քրեական գործով 23.12.2010թ. կայացված որոշմամբ քննարկելով այն իրավական հարցը, թե ինչ քրեաիրավական գնահատական պետք է տալ անձի արարքներին, ով թմրամիջոց սպառողի խնդրանքով նրա նշած անձից թմրամիջոց է ձեռք բերել թմրամիջոց սպառողին փոխանցելու նպատակով, գտել է, որ իրացման նպատակը և իրացումը բացակայում են, եթե թմրամիջոցները կամ հոգեմետ նյութերը միջնորդի կողմից ձեռք են բերվել հետևյալ չորս պայմանների միաժամանակյա առկայությամբ.
ա.սպառողի խնդրանքով և դրամական միջոցներով,
բ.սպառողի անձնական գործածմանը համապատասխան քանակով,
գ. առանց դրանց նկատմամբ տնօրինման իրավունքի,
դ միջնորդի դիտավորությունն ընդգրկում է ոչ թե իրացումը, այլ ձեռքբերմանն աջակցելը:
Ընդ որում, կախված այն հանգամանքից, թե կոնկրետ որ դերակատարի իրացնողի թե ձեռք բերողի շահերից ելնելով է գործում միջնորդը, նրա գործողությունները պետք է որակվեն որպես իրացման կամ ձեռքբերման հանցակցություն:
Այսպիսով, դատարանը, նկատի ունենալով վերը նշված հիմնավորումները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Եղոյանի արարքներում բացակայում են թմրամիջոցի իրացման նպատակի և իրացման հատկանիշները: Ուստի, նրա գործողությունները չեն կարող որակվել որպես իրացնելու նպատակով թմրամիջոցի ապօրինի ձեռք բերում, պահում և փոխադրում, հետևաբար` վերոգրյալ արարքի համար նրան առաջադրված մեղադրանքը պետք է վերաորակվի և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով` առանց իրացնելու նպատակի առանձնապեu խոշոր չափերով թմրամիջոց ձեռք բերելուն, պահելուն և փոխադրելուն օժանդակելու համար, նկատի ունենալով, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերը նշված որոշման համաձայն նման դեպքում առկա է թմրամիջոցի ձեռք բերման հանցակցություն` ինտելեկտուալ օժանդակության ձևով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՀանցակցություն է համարվում երկու կամ ավելի անձանց դիտավորյալ համատեղ մասնակցությունը դիտավորյալ հանցագործությանը՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դ-րդիչը և օժանդակողը:
2. Կատարող է համարվում այն անձը, ով անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանն անմիջականորեն մասնակցել է այլ անձանց համակատարողների հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այլ այնպիսի անձանց օգտագործելու միջոցով, ովքեր օրենքի ուժով ենթակա չեն քրեական պատասխանատվության կամ հանցանքը կատարել են անզգուշությամբ:…
…5. Օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խորհու-րդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները՚:
Ինչ վերաբերվում է ձեռք բերված թմրամիջոցների չափերին և այն հանգամանքին (պայմանին), թե, արդյոք, սպառողի` ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի անձնական գործածմանը համապատասխան քանակով է այն եղել, ապա դատարանը փաստում է, որ նախաքննությամբ նշված հարցը չի պարզվել, իսկ դատաքննությամբ մեղադրանքի կողմը չհիմնավորեց և ապացույց ձեռք չբերվեց այն մասին, որ ձեռք բերված թմրամիջոցներն ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի անձնական գործածմանը համապատասխան քանակից ավելի է եղել:
Այսպիսով, վերլուծելով գործի նյութերը և համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալների կատարած հանցանքերը հաստատվում են ինչպես դատարանի կողմից արժանահավատ գնահատվող նրանց բացատրություններով և նախաքննական ցուցմունքներով, այնպես էլ դատաքննությամբ հետազոտված մյուս ապացույցներով, իսկ ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի այն պատճառաբանությունները, որ հանցագործություններ չի կատարել, իր նկատմամբ կիրառվել են բռնություն և սպառնալիքներ ու խախտվել են իր դատավարական իրավունքները, հերքվում են դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով և ՙՆյութերով քրեական գործ հարուցելը մերժելու և քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին>> 2011թվականի հունիսի 01-ի որոշմամբ:
Դատարանը գտնում է, որ նույն ապացույցներով և որոշմամբ հերքվում են նաև ամբաստանյալ Ա.Եղոյանի` այն պատճառաբանությունները, որ կատարված հանցագործություններին ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանը չի առնչվում և որ նախաքննության ընթացքում իր նկատմամբ կիրառվել են բռնություն ու սպառնալիքներ և խախտվել են իր դատավարական իրավունքները:
Ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պատիժների չափը որոշելիս, դատարանը, հաշվի առնելով նրանց կատարած հանցագործությունների հանրության համար վտանգավորության բարձր աստիճանն ու բնույթը, նրանց անձը և կատարված հանցագործություններին նրանց մասնակցության բնույթն ու աստիճանը, գտնում է, որ նրանք պետք է դատապարտվեն ազատազրկման` ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն, իսկ ամբաստանյալ Ա.Եղոյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելով միմյանց:
Որպես ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք` դատարանը հաշվի է առնում նրա կողմից հանցանք կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը:
Որպես ամբաստանյալ Ա.Եղոյանի անձը բնութագրող հանգամանք` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չի եղել:
Դատաքննությամբ ամբաստանյալ Ա.Եղոյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրվեցին:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանը հայտարարեց, որ վատառողջ է, իսկ ամբաստանյալ Ա.Եղոյանը հայտարարեց, որ նույնպես վատառողջ է, խնամքին ունի մեկ անձ և պատերազմի մասնակից է, գտնում է, որ դրանք չեն կարող համարվել նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, քանի որ դրանց վերաբերյալ պատշաճ փաստաթղթեր չներկայացվեցին: Դատարանն արձանագրում է, որ ըստ ներկայացված էպիկրիզի ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանը վիրահատվել է 1996թին և հիվանդանոցից դուրս է գրվել լավացումով, իսկ ամբաստանյալ Ա.Եղոյանը ՀՀ ՊՆ սոցիալական պաշտպանության վարչության 25.01.2011թ. հ. 132 գրության համաձայն` ՀՀ ՊՆ ԶՍՊ վարչությունում` որպես պատերազմի մասնակից, հաշվառված չէ:
Քննության առնելով ամբաստանյալների նկատմամբ` որպես լրացուցիչ պատիժ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված գույքի բռնագրավման նշանակման հարցը, հաշվի առնելով, որ նշված հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` գույք են համարվում մաքսանենգության առարկաները« իսկ վերջիններիս բացակայության դեպքում դրանց արժեքը, և նկատի ունենալով, որ սույն քրեական գործով մաքսանենգության առարկա թմրամիջոցներն իրեղեն ապացույց են ու պետք է ոչնչացվեն, այսինքն` ոչնչացման դեպքում դրանք պետք է համարվեն բացակայող գույք, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներից` որպես գույքի բռնագրավում, պետք է բռնագրավվի թմրամիջոցների արժեքին` դրանց ձեռք բերման գումարին` 540.000 ՀՀ դրամին, համարժեք գույք: Դատարանը նաև գտնում է, որ ՙդրանց արժեքը>>նշելով` օրենսդիրը նկատի է ունեցել դրան համարժեք գույքի բռնագրավումը, նկատի ունենալով, որ գումարային առումով արժեքը չի կարող բռնագրավվել, քանի որ գումարը` փողը, բռնագանձվում է և ոչ թե բռնագրավվում>>: /քրեական գործ, հատոր 5, էջ 176-181/
29. Ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված և հիմնավորված է համարել դատաքննության ժամանակ հետազոտված հենց ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի` որպես այլ փաստաթուղթ ճանաչված բացատրությամբ, որտեղ նա ընդունել է կատարած հանցանքը և հայտնել, որ 2010թ. ապրիլի 17-ին <<հերոին>> տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով մեկնել է Մոսկվա, սակայն չի կարողացել օդանավակայանում անցնել ՌԴ սահմանը, քանի որ իրեն 5 տարի ժամկետով արգելված է եղել մուտք գործել ՌԴ: Երևան վերադառնալուց հետո զանգահարել է Արթուր Եղոյանին և խնդրել` իր փոխարեն մեկնել ՌԴ` թմրամիջոցներ ձեռք բերելու համար:
Այնուհետև զանգահարել է ՔԿՀ-ում պատիժ կրող ոմն Ֆելոյին և պայմանավորվել թմրամիջոցների ձեռք բերման համար: Ա.Եղոյանին տվել է 55.000 ՌԴ ռուբլի` Երևան-Մոսկվա-Երևան չվերթի ավիատոմս գնելու և Մոսկվայում 5 գրամ քաշով <<Մեթադոն>>տեսակի ու 10 գրամ <<Հերոին>>տեսակի թմրամիջոցներ ձեռք բերելու համար, որից հետո Ա.Եղոյանը մեկնել է ՌԴ, գնել թմրամիջոցները և վերադարձել:
Ամբաստանյալ Ա.Եղոյանի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական սկզբնական ցուցմունքներով և որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված բացատրությամբ, որտեղ նա նշել է, որ հանդիպել է Ա.Միքայելյանին, վերջինս խնդրել է իր փոխարեն մեկնել Մոսկվա և այնտեղ իր ծանոթներից ձեռք բերել <<Հերոին>> ու <<Մեթադոն>>տեսակի թմրամիջոցներ, դրանք փոխադրել ՀՀ և հանձնել իրեն: Խոստացել է ուղևորության և թմրամիջոցներ գնելու համար իրեն տալ 55.000 ՌԴ ռուբլի և պարտավորվել է ձեռք բերել բոլոր պայմանավորվածությունները` թմրամիջոցները ձեռք բերելու համար:
Համաձայնելով և վերցնելով 55.000 ՌԴ ռուբլին` գնել է Երևան-Մոսկվա-Երևան ավիատոմսեր և հաջորդ օրը` 2010թ.-ի ապրիլի 19-ին մեկնել է Մոսկվա, որտեղ գնել է ռուսական բջջային օպերատորներից մեկին պատկանող հեռախոսահամար, այն տեղադրել իր բջջային հեռախոսի մեջ, Ա.Միքայելյանի կողմից իրեն տրված հեռախոսահամարով զանգահարել և զրուցել է ոմն Պաշի հետ, պայմանավորվել ու նրան հանդիպել է մետրոպոլիտենի <<Կուզնեցսկի մոստ>> կայարանի մոտ և նրանից գնել է ՙՀերոին>> ու <<Մեթադոն>> տեսակի թմրամիջոցներ: Այնուհետև, վերադարձել է օդանավակայան, մտել է զուգարան, Ա.Միքայելյանի խորհրդով թմրամիջոցները փաթեթավորել է պոլիէթիլենային տոպրակներում, թաքցրել իր հետանցքում և այդ կերպ դրանք անցկացրել է ՌԴ և ՀՀ սահմանով, սակայն <<Արմենիա>>ՄՕ-ում բռնվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից:
Ա.Եղոյանը հայտնել է նաև, որ Ա.Միքայելյանը 2010թ. փետրվար- ապրիլ ամիսների ընթացքում 4-5 անգամ իրեն հյուրասիրել է <<Հերոին>>և <<Ափիոն>>տեսակի թմրամիջոցներ:
Առաջին ատյանի դատարանը հանգամանորեն հետազոտել է Ա.Եղոյանի և Ա.Միքայելյանի վերոնշյալ բացատրություններն և ցուցմունքը, դրանք պատշաճ իրավական գնահատmան ենթարկել: Առաջին ատյանի դատարանը սահմանված կարգով քննարկել 1 այդ ապացույցների կապակցությամբ պաշտպանական կողմի միջնորդություններն ու պատճառաբանությունները և հանգել համապատասխան եզրահանգումների:
Առաջին ատյանի դատարանի նախաձեռնությամբ ստուգվել է նաև քննությանը խորթ մեթոդների կիրառմամբ ամբաստանյալներից ցուցմունք վերցնելու մասին պատճառաբանությունը: Դատարանը միջնորդությունը քննարկել և վարույթն իրականացնող մարմինը որոշում է կայացրել այդ մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու ու նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին, որը օրինական ուժի մեջ է: Ի դեպ, գործի փաստական հանգամանքների հետ իր վերաքննիչ բողոքում համաձայնվել է նաև Ա.Եղոյանը: Նման պայմաններում, Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավոր կերպով թույլատրելի և արժանահավատ է համարել Ա.Միքայելյանի և Ա.Եղոյանի վերոնշյալ բացատրությունները և ցուցմունքը, որոնք համապատասխանում են գործի փաստական հանգամանքներին: իսկ այն, որ ամբաստանյալները հետագայում հրաժարվել են իրենց խոստովանական և միմյանց մերկացնող ցուցմունքներից, չի կարող հիմք հանդիսանալ այդ բացատրությունը, ցուցմունքը անարժանահավատ համարելու համար:
Ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանին մեղսագրված արարքները հիմնավորվել են նաև դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 210 Ք եզրակացությամբ, տոքսիկոքիմիական փորձաքննության թիվ, 10-0933 և թիվ 10-0932 եզրակացություններով, դատանարկոլոգիական փորձաքննության թիվ, 159/10 և թիվ 160/10 եզրակացություններով, ամբաստանյալների հեռախոսահամարների վերծանումների, հեռախոսահամարների գրանցման գրքույկների և դրանց զննման արձանագրություններով, ինչպես նաև իրեղեն ապացույցներ ճանաչելու մասին որոշումներով:
30. Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանմամբ, ստուգելով ապացույցների ձեռք բերման աղբյուրները, քրեական գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերլուծելով թույլատրելիության, վերաբերելիության վերաբերյալ քրեադատավարական պահանջների, գործով ձեռք բերված ապացույցների ամբողջ համակցությունը` քրեական գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի և Ա.Եղոյանի դատաքննական ցուցմունքներում նշված պատճառաբանություններն արժանահավատ չեն, նպատակ են հետապնդում խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից, իսկ Ա.Եղոյանը ցանկանում է պաշտպանության տակ վերցնել Ա.Միքայելյանին:
Ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը հաստատվել, իսկ պատճառաբանությունները հերքվել են քրեական գործով ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում շարադրված վերոնշյալ ապացույցներով:
31.Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում նաև պաշտպան Ռ.Սաֆարյանի վերաքննիչ բողոքում բերած այն պատճառաբանությունը, որ Ա.Միքայելյանին մեղսագրված արարքի հիմքում դրվել է սպառնալիքով ձեռք բերված վերջինիս և Ա.Եղոյանի բացատրությունը և վերջինսի ցուցմունքը: Այդ հանգամանքը քրեական գործի նյութերով չի հիմնավորվել: Նշված պատճառաբանությունը ստուգելու նպատակով ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի պահանջներով` Առաջին ատյանի դատարանը համապատասխան որոշմամբ դիմել է ՀՀ գլխավոր դատախազին: Առաջին ատյանի դատարանի որոշման հիման վրա նյութեր են նախապատրաստվել և նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժվել է` հանցադեպի բացակայության հիմքով: Օրինական ուժի մեջ գտնվող ՀՀ ՀՔԾ քննիչի վերոնշյալ որոշմամբ պաշտպանական կողմի պատճառաբանությունները հերքվել են /տես նաև սույն որոշման 28-րդ, 29-րդ կետերը/: Այդ հանգամանքը նկատի ունենալով` Առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի մեղադրանքի հիմքում դրել է նաև վերջինիս և Ա.Եղոյանի բացատրությունները և վերջինիս սկզբնական ցուցմունքները:
Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ ընթացակարգով քննարկել է ամբաստանյալների ցուցմունքները և դրանց տվել համապատասխան քրեաիրավական գնահատական:
Մասնավորապես, Առաջին ատյանի դատարանը հետազոտելով Ա.Միքայելյանի և Ա.Եղոյանի նախաքննական ցուցմունքները, հաշվի առնելով նաև գործի փաստական հանգամանքները, դրանց պատշաճ իրավական գնահատական է տվել և հիմնավոր կերպով հանգել հետևության, որ արժանահավատ են վերջիններիս այն բացատրությունները և ցուցմունքները, համաձայն որոնց իրականում Ա.Միքայելյանն է Ա.Եղոյանին գումար տվել Մոսկվա մեկնելու և թմրանյութ ձեռք բերելու համար, ինչպես նաև վերջինիս` մի քանի անգամ թմրանյութ հյուրասիրելու փաստը:
Առաջին ատյանի դատարանը գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների համակցությամբ հերքել է նաև պաշտպան Ռ.Սաֆարյանի վերաքննիչ բողոքում նշված այդ և մյուս պատճառաբանությունները:
32. Վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով մեղադրվող Արթուր Կազբեկի Եղոյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել ամբաստանյալ Ա.Եղոյանի և պաշտպան Է.Եղիազարյանի կողմից վերաքննիչ բողոքներում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում ամբաստանյալ Ա.Եղոյանի կողմից կատարած հանցանքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրանց անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես ամբաստանյալ Ա.Եղոյանի նախկինում դատված չլինելը, ինչպես նաև վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում վերջինիս նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը համապատասխանում է նրա կատարած հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել պատժի նպատակները` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
33. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
34.Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում ամբաստանյալ Ա.Եղոյանի և պաշտպան Է.Եղիազարյանի վերաքննիչ բողոքների պատճառաբանությունը, որով վերջիններս գտել են, որ Ա.Եղոյանի նկատմամբ նշանակվել է խիստ պատիժ և հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելիս Առաջին ատյանի դատարանը սխալ է թույլ տվել` պատիժները լրիվ գումարելով:
Վերաքննիչ բողոքները ենթակա են մերժման` նկատի ունենալով, որ դիմողներն իրենց հետևությունները չեն պատճառաբանել ու չեն ներկայացրել իրենց պահանջը հիմնավորող և գործի տվյալներից բխող համապատասխան փաստարկներ:
Առաջին ատյանի դատարանը համապատասխան հիմնավորմամբ ղեկավարվելով օրենքի պահանջով և հաշվի առնելով Ա.Եղոյանի կատարած հանցանքի վտանգավորությունը և մյուս հանգամանքները` իրավացիորեն գտել է, որ հանցանքների համակցությամբ պատիժները ոչ թե մասնակի, այլ` լրիվ պետք է գումարել:
Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալ Ա.Եղոյանի նկատմամբ նշանակված պատիժն արդարացի է, օրինական ու հիմնավորված, հետևաբար նրա մասով դատավճիռը պատժի մեղմացման առումով փոփոխելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան:
35. Վերոշարադրյալ հիմքերով Արման Սերյոժայի Միքայելյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, Արթուր Կազբեկի Եղոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով Առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 18-ի դատավճիռը Վերաքննիչ դատարանը համարում է օրինական և հիմնավորված, իսկ ամբաստանյալ Ա.Եղոյանի, պաշտպաններ Է.Եղիազարյանի և Ռ.Սաֆարյանի վերաքննիչ բողոքներում բերված պատճառաբանություններն` անհիմն և գտնում է, որ վերջիններիս բողոքները ենթակա են մերժման, իսկ նշված դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 418-րդ հոդվածով Վերաքննիչ դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ
1. Ամբաստանյալ Արման Սերյոժայի Միքայելյանի շահերի պաշտպան Ռ.Սաֆարյանի, ամբաստանյալ Արթուր Կազբեկի Եղոյանի, նրա պաշտպան Է.Եղիազարյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել:
2. Արման Սերյոժայի Միքայելյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, Արթուր Կազբեկի Եղոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 18-ի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ

Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ