Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՆԴ/0036/01/09
Վիճակագրական տողի համար :
2.3
Պատասխանող
Ծաղիկ Պապոյան
Ծաղիկ Պապոյան Սարիբեկի
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Գրիշա Մելիք-Սարգսյան
Սերգեյ Չիչոյան
Ավան և Նոր-Նորք
Սամվել Ուզունյան
Հոդվածներ
Ավան և Նոր-Նորք
Հոդված 133 Մաս 2
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Գրիշա Մելիք-Սարգսյան
Սերգեյ Չիչոյան
Ավան և Նոր-Նորք
Սամվել Ուզունյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2010-01-18 | 15:00 | 2 | |||
| Ավան և Նոր-Նորք | 2009-11-06 | 14:00 | 8 |
Գործ հ. ԵԱՆԴ/0036/01/09
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
18 հունվարի 2010թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Ա. ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Ա. ԿՈՍՏԱՆԴՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Մ. ԹՈՎՄԱՍՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ Հ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ Ք. ՍՏԵՓԱՆՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով տուժող Հասմիկ Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը` Ծաղիկ Սարիբեկի Պապոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի նոյեմբերի 06-ի դատավճռի դեմ
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009 թվականի հունվարի 15-ին ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորք քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով հարուցվել է թիվ 17101309 քրեական գործը` բռնության գործադրման միջոցով Հասմիկ Ռազմիկի Հովհաննիսյանի անչափահաս որդու բացահայտ առևանգման փաստի առթիվ:
2009 թվականի հունվարի 16-ին Ծաղիկ Սարիբեկի Պապոյանը ձերբակալվել է:
2009 թվականի հունվարի 19-ին Ծաղիկ Պապոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրեսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
2009 թվականի հունվարի 19-ին ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորք քննչական բաժնի պետի տեղակալ Կ.Հովհաննիսյանը միջնորդություն է հարուցել Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանին մեղադրյալ Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ խափանման միջոց կալանավորում ընտրելու մասին:
Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի հունվարի 19-ի որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանք երկու ամիս ժամկետով, կալանքի սկիզբը հաշվելով 2009 թվականի հունվարի 16-ից:
2009 թվականի փետրվարի 02-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Ծաղիկ Պապոյանի պաշտպան Լիանա Բալյանի միջնորդությունը Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը գրավով փոխարինելու մասին մերժվել է:
2009 թվականի փետրվարի 17-ին ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը մեղադրյալ Ծաղիկ Պապոյանի պաշտպան Լիանա Բալյանի վերաքննիչ բողոքը, բերված Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 02-ի որոշման դեմ, մերժել է:
2009 թվականի մարտի 09-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Ծաղիկ Պապոյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով` մինչև 2009 թվականի ապրիլի 16-ը:
2009 թվականի մարտի 12-ին նախաքննական մարմնի որոշմամբ քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է մեկ ամիս ժամանակով` մինչև 2009 թվականի ապրիլի 15-ը:
2009 թվականի մարտի 24-ին ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորք քննչական բաժնի պետի տեղակալ Կ.Հովհաննիսյանը որոշում է կայացրել Ծաղիկ Պապոյանի կողմից Հասմիկ Հովհաննիսյանի նկատմամբ բռնի գործողություններ կատարելու դրվագով քրեական հետապնդում չիրականացնել` տուժողի բողոքի բացակայության հիմքով:
2009 թվականի ապրիլի 15-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 2009 թվականի նոյեմբերի 06-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ծաղիկ Սարիբեկի Պապոյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը` 3 /երեք/ տարի ժամկետով ազատազրկումը, պայմանականորեն չի կիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Ծաղիկ Պապոյանի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դրվել է ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա:
Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը վերացրել է և նրան ազատ է արձակել դատարանի նիստերի դահլիճից:
Քաղաքացիական հայցի հարցը համարել է լուծված` այդպիսին չներկայացնելու պատճառով:
Վճռվել է իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված 077 06-81-06 բջջային հեռախոսահամարից 15.01.2009թվականին կատարված հեռախոսային խոսակցությունների վերծանումները և 15.01.2009թվականին Բուդաղյան 12 տանը կայացած խոսակցությունների ձայնագրությամբ թիվ 018 ձայնասկավառակը պահել քրեական գործում:
Դատավճռի դեմ 2009 թվականի դեկտեմբերի 07-ին ամբաստանյալ տուժող Հասմիկ Հովհաննիսյանը բերել է վերաքննիչ բողոք:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 24-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
Ամբաստանյալ Ծաղիկ Սարիբեկի Պապոյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել հետևյալ արարքի համար: 2004 թվականին Ծաղիկ Պապոյանը ծանոթացել է Հասմիկ Հովհաննիսյանի հետ: Հետագա ժամանակաշրջանում Հասմիկ Հովհաննիսյանը Ծաղիկ Պապոյանին ներկայանալով որպես Ռետինոտեխնիկական Իրերի գործարանի բաժնետոմսերի 25 տոկոսի նկատմամբ ժառանգ և ցույց տալով ժառանգության իրավունքի վկայագիր, իսկ Ծաղիկ Պապոյանը հավատալով Հասմիկ Հովհաննիսյանին և նրանից շահույթ ստանալու ակնկալիքով վերջինիս փոխառությամբ տվել է իր քրոջ` Սուսաննայի կողմից ի պահ հանձնված բնակարանի վաճառքի համար նախատեսված գումարները, իսկ հետագայում նաև տարբեր քաղաքացիներից որոշակի տոկոսադրույքներով վերցրած գումարները:
Ծաղիկ Պապոյանը հույս ունենալով, որ Հասմիկ Հովհաննիսյանը ոչ միայն կվերադարձնի իր պարտքը, այլ նաև պարտքից ավել գումար կտա, ինչպես նաև հայտնվելով ծայրահեղ անելանելի վիճակում, 2008 թվականին ստիպված 105.000 ԱՄՆ դոլարով վաճառել է իր Երևան քաղաքի, Ն.Նազարյան փողոցի 19 շենքի թիվ 52 բնակարանը և վերադարձրել է տարբեր քաղաքացիներից Հասմիկի անվամբ վերցրած 80.000 ԱՄՆ դոլար գումարները, սակայն 2009 թվականի հունվարի 08-ին <<Անելիք Բանկում>>, 2009 թվականի հունվարի 09-ին Հրազդան քաղաքում, այնուհետև 2009 թվականի հունվարի 10-ին Գյումրի քաղաքում համոզվելով, որ Հասմիկ Հովհաննիսյանը տիրացել է իր գումարներին և չհամակերպվելով այդ մտքի հետ 2009 թվականի հունվարի 11-ին Իռա Հովհաննիսյանի և Անահիտ Գրիգորյանի հետ միասին այցելել է Հասմիկ Հովհաննիսյանի կողմից վարձակալված Երևան քաղաքի, Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի 44/45 շենքի 3 բնակարան, որտեղ Հասմիկից պահանջել են իրենց գումարները, իսկ վերջինս հայտնել է, որ 2009 թվականի հունվարի 15-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածում կվերադարձնի գումարները միայն թե երեխային` անչափահաս Ռազմիկին, մի քանի օրով խնամող լինի, որպեսզի ինքը կարողանա զբաղվել բանկային գործառույթներով: Քանի որ Իռային և Անահիտին հարմար չի եղել երեխայի խնամքով զբաղվելը, այդ իսկ պատճառով Ծաղիկ Պապոյանը ցանկություն է հայտնել երեխային խնամելու նպատակով տանել իր տուն, միայն թե Հասմիկ Հովհաննիսյանը վերադարձնի գումարները և երեխայի հետ միասին եկել է իրենց տուն: Հաջորդ օրը, հունվարի 12-ին, ժամը 2000-ի սահմաններում Հասմիկ Հովհաննիսյանը այցելել է Ծաղիկ Պապոյանի Բուդաղյան 12 հասցեում գտնվող տուն տեսակցելու երեխային և տեսնելով, որ նրա հետ ամեն ինչ նորմալ է գնացել է:
Այնուհետև, հաջորդ օրը` հունվարի 13-ին, ժամը 1700-ի սահմաններում Հասմիկ Հովհաննիսյանը կրկին այցելել է Ծաղիկ Պապոյանի հիշյալ հասցեում գտնվող տուն, սակայն այդ ժամին Ծաղիկ Պապոյանը տանը չի եղել, տանն են եղել միայն Ծաղիկ Պապոյանի երեխաները և Հասմիկ Հովհաննիսյանի որդին Ռազմիկը, որտեղ կես ժամ մնալուց հետո գնացել է, երեխային թողնելով Ծաղիկ Պապոյանի մոտ:
2009 թվականի հունվարի 15-ի դրությամբ Հասմիկ Հովհաննիսյանը տեսնելով, որ չի կարողանում գումար ձեռք բերել, ժամը 1700-ի սահմաններում գնացել է Ծաղիկ Պապոյանի Բուդաղյան 12 հասցեում գտնվող տուն և վերջինից պահանջել է երկու օր ժամանակ տալ գումարը վերադարձնելու համար, միաժամանակ խնդրել է երեխայի հետ վերադառնալ տուն, իսկ Ծաղիկ Պապոյանը հրաժարվել է երեխային հանձնել, պատճառաբանելով, որ ևս երկու օր ժամանակ կտա, սակայն այդ երկու օրը երեխան մնալու է իր տանը և միաժամանակ պահանջել է նոտարական կարգով ձևակերպել ֆինանսական պարտավորությունները:
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Տուժող Հասմիկ Հովհաննիսյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատավճռով նշանակված պատիժն ավելի քան մեղմ է, հակասում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 61-րդ հոդվածներով սահմանված սկզբունքներին, չի համապատասխանում կատարած հանցանքի ծանրությանը, հանցավորի անձին, հետևաբար չի կարող բավարար լինել նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
Ելնելով վերոգրյալից, բողոք բերած անձը խնդրել է ամբաստանյալ Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ նշանակել ազատազրկման հետ կապված պատիժ:
4. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.
Վերաքննիչ դատարանում տուժողը և տուժողի ներկայացուցիչը պնդելով վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` խնդրեցին այն բավարարել:
Մեղադրող Ա.Կոստանդյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց, նշելով, դատավճիռն օրինական է, ուստի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել:
Ամբաստանյալ Ծաղիկ Պապոյանը հայտնեց, որ դատավճռի հետ համաձայն է, իսկ տուժողի կողմից վերաքննիչ բողոք բերելու նպատակն է` զերծ մնալ քրեական պատախսանատվությունից, խնդրեց դատավճիռը թողնել անփոփոխ:
Ամբաստանյալի պաշտպան Մարինե Թովմասյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց, նշելով, որ դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել նրա անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները և նշանակել համաչափ պատիժ, որը բխում է արդարադատության շահերից, խնդրեց վերաքննիչ բողոքը մերժել:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով նաև բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին տուժողի և տուժողի ներկայացուցչի ելույթը, դատական ակտը չբողոքարկած հակառակ կողմի` մեղադրողի, ամբաստանյալի և պաշտպանի պատասխանները, ինչպես նաև ուսումնասիրելով և վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճռիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք հոդվածներով:
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հիմք են ոչ միայն կատարված արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանի, այլև հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ հանդիսացող նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական, քրեաբանական և քրեա-իրավական, ֆիզիկական հատկությունների համակցության ճիշտ գնահատումը (ընտանեկան դրությունը, վարքագիծը աշխատանքում և կենցաղում, աշխատունակությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, դատվածությունը և այլն):
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի նպատակներին:
/Այդպիսի իրավական դիրքորոշում է հայտնել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Հազարապետ Հարությունյանի վերաբերյալ գործով, 2007 թվականի մարտի 30-ի թիվ ՎԲ-50/07 որոշում/:
Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ցանկի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ քննարկվող հանգամանքները վերաբերում են ինչպես հանցագործությանը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությանը կամ բնութագրում են հանցագործությունն ու հանցավորի անձնավորությունը միաժամանակ: Այդ պատճառով էլ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները պետք է դիտարկել որպես հանցագործության կազմի սահմաններից դուրս հանգամանքներ, որոնք ուղղակի կամ անուղղակի վերաբերում են հանցագործությանը կամ հանցավորի անձնավորությանը, բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում պատժի վրա:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները երկուսն են`
1. ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածների սանկցիաներում նախատեսված հիմնական պատիժների տեսակները, որոնք կարող են անձի նկատմամբ պայմանականորեն չկիրառվել.
2. Դատարանի համոզված լինելը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը ռեալ /իրական/ կրելու:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Ընդ որում, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս պետք է քննարկվի նաև պատժի սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
/Այդպիսի իրավական դիրքորոշում է հայտնել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Գուրգեն Մարտիրոսյանի վերաբերյալ քրեական գործով, 2008 թվականի փետրվարի 01-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշում/:
Ինչպես երևում է դատավճռից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ծաղիկ Պապոյանը իրեն մեղավոր չի ճանաչել: Դատարանը հետազոտելով նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները, գտել է, որ նախաքննության մարմնի կողմից Ծաղիկ Պապոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով մեղսագրված արարքը ճիշտ չէ որակված և այն վերաորակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
Դատարանը Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առել կատարված հանցագործության բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև ամբաստանյալի անձը:
Դատարանը որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալ է դիտել նախկինում արատավորված չլինելը, դրական բնութագրվելը, որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք` հանցանքը տուժողի անօրինական գործողություններով պայմանավորված լինելը:
Դատարանը Ծաղիկ Պապոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել:
Այս պայմաններում առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի առնելով Ծաղիկ Պապոյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, եկել է այն համոզմունքի, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ուստի իրավացիորեն որոշում է կայացրել նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերը շարադրված հանգամանքների գնահատման արդյունքում առաջին ատյանի դատարանը հիմնավոր հետևության է հանգել Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը հասնելու հնարավորության մասին: Նրա նկատմամբ նշանակվել է արդարացի պատիժ, որը որոշվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: Այն բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից:
Նկատի ունենալով, որ վերաքննիչ բողոքի սահմաններում Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ կայացված դատավճիռն օրինական է և պատճառաբանված, ուստի տուժողի բողոքը պետք է մերժել` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Տուժող Հասմիկ Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել։
Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի նոյեմբերի 06-ի դատավճիռը Ծաղիկ Սարիբեկի Պապոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
18 հունվարի 2010թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Ա. ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Ա. ԿՈՍՏԱՆԴՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Մ. ԹՈՎՄԱՍՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ Հ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ Ք. ՍՏԵՓԱՆՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով տուժող Հասմիկ Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը` Ծաղիկ Սարիբեկի Պապոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի նոյեմբերի 06-ի դատավճռի դեմ
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009 թվականի հունվարի 15-ին ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորք քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով հարուցվել է թիվ 17101309 քրեական գործը` բռնության գործադրման միջոցով Հասմիկ Ռազմիկի Հովհաննիսյանի անչափահաս որդու բացահայտ առևանգման փաստի առթիվ:
2009 թվականի հունվարի 16-ին Ծաղիկ Սարիբեկի Պապոյանը ձերբակալվել է:
2009 թվականի հունվարի 19-ին Ծաղիկ Պապոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրեսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
2009 թվականի հունվարի 19-ին ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորք քննչական բաժնի պետի տեղակալ Կ.Հովհաննիսյանը միջնորդություն է հարուցել Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանին մեղադրյալ Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ խափանման միջոց կալանավորում ընտրելու մասին:
Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի հունվարի 19-ի որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանք երկու ամիս ժամկետով, կալանքի սկիզբը հաշվելով 2009 թվականի հունվարի 16-ից:
2009 թվականի փետրվարի 02-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Ծաղիկ Պապոյանի պաշտպան Լիանա Բալյանի միջնորդությունը Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը գրավով փոխարինելու մասին մերժվել է:
2009 թվականի փետրվարի 17-ին ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը մեղադրյալ Ծաղիկ Պապոյանի պաշտպան Լիանա Բալյանի վերաքննիչ բողոքը, բերված Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 02-ի որոշման դեմ, մերժել է:
2009 թվականի մարտի 09-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Ծաղիկ Պապոյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով` մինչև 2009 թվականի ապրիլի 16-ը:
2009 թվականի մարտի 12-ին նախաքննական մարմնի որոշմամբ քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է մեկ ամիս ժամանակով` մինչև 2009 թվականի ապրիլի 15-ը:
2009 թվականի մարտի 24-ին ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորք քննչական բաժնի պետի տեղակալ Կ.Հովհաննիսյանը որոշում է կայացրել Ծաղիկ Պապոյանի կողմից Հասմիկ Հովհաննիսյանի նկատմամբ բռնի գործողություններ կատարելու դրվագով քրեական հետապնդում չիրականացնել` տուժողի բողոքի բացակայության հիմքով:
2009 թվականի ապրիլի 15-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 2009 թվականի նոյեմբերի 06-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ծաղիկ Սարիբեկի Պապոյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը` 3 /երեք/ տարի ժամկետով ազատազրկումը, պայմանականորեն չի կիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Ծաղիկ Պապոյանի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դրվել է ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա:
Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը վերացրել է և նրան ազատ է արձակել դատարանի նիստերի դահլիճից:
Քաղաքացիական հայցի հարցը համարել է լուծված` այդպիսին չներկայացնելու պատճառով:
Վճռվել է իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված 077 06-81-06 բջջային հեռախոսահամարից 15.01.2009թվականին կատարված հեռախոսային խոսակցությունների վերծանումները և 15.01.2009թվականին Բուդաղյան 12 տանը կայացած խոսակցությունների ձայնագրությամբ թիվ 018 ձայնասկավառակը պահել քրեական գործում:
Դատավճռի դեմ 2009 թվականի դեկտեմբերի 07-ին ամբաստանյալ տուժող Հասմիկ Հովհաննիսյանը բերել է վերաքննիչ բողոք:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 24-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
Ամբաստանյալ Ծաղիկ Սարիբեկի Պապոյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել հետևյալ արարքի համար: 2004 թվականին Ծաղիկ Պապոյանը ծանոթացել է Հասմիկ Հովհաննիսյանի հետ: Հետագա ժամանակաշրջանում Հասմիկ Հովհաննիսյանը Ծաղիկ Պապոյանին ներկայանալով որպես Ռետինոտեխնիկական Իրերի գործարանի բաժնետոմսերի 25 տոկոսի նկատմամբ ժառանգ և ցույց տալով ժառանգության իրավունքի վկայագիր, իսկ Ծաղիկ Պապոյանը հավատալով Հասմիկ Հովհաննիսյանին և նրանից շահույթ ստանալու ակնկալիքով վերջինիս փոխառությամբ տվել է իր քրոջ` Սուսաննայի կողմից ի պահ հանձնված բնակարանի վաճառքի համար նախատեսված գումարները, իսկ հետագայում նաև տարբեր քաղաքացիներից որոշակի տոկոսադրույքներով վերցրած գումարները:
Ծաղիկ Պապոյանը հույս ունենալով, որ Հասմիկ Հովհաննիսյանը ոչ միայն կվերադարձնի իր պարտքը, այլ նաև պարտքից ավել գումար կտա, ինչպես նաև հայտնվելով ծայրահեղ անելանելի վիճակում, 2008 թվականին ստիպված 105.000 ԱՄՆ դոլարով վաճառել է իր Երևան քաղաքի, Ն.Նազարյան փողոցի 19 շենքի թիվ 52 բնակարանը և վերադարձրել է տարբեր քաղաքացիներից Հասմիկի անվամբ վերցրած 80.000 ԱՄՆ դոլար գումարները, սակայն 2009 թվականի հունվարի 08-ին <<Անելիք Բանկում>>, 2009 թվականի հունվարի 09-ին Հրազդան քաղաքում, այնուհետև 2009 թվականի հունվարի 10-ին Գյումրի քաղաքում համոզվելով, որ Հասմիկ Հովհաննիսյանը տիրացել է իր գումարներին և չհամակերպվելով այդ մտքի հետ 2009 թվականի հունվարի 11-ին Իռա Հովհաննիսյանի և Անահիտ Գրիգորյանի հետ միասին այցելել է Հասմիկ Հովհաննիսյանի կողմից վարձակալված Երևան քաղաքի, Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի 44/45 շենքի 3 բնակարան, որտեղ Հասմիկից պահանջել են իրենց գումարները, իսկ վերջինս հայտնել է, որ 2009 թվականի հունվարի 15-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածում կվերադարձնի գումարները միայն թե երեխային` անչափահաս Ռազմիկին, մի քանի օրով խնամող լինի, որպեսզի ինքը կարողանա զբաղվել բանկային գործառույթներով: Քանի որ Իռային և Անահիտին հարմար չի եղել երեխայի խնամքով զբաղվելը, այդ իսկ պատճառով Ծաղիկ Պապոյանը ցանկություն է հայտնել երեխային խնամելու նպատակով տանել իր տուն, միայն թե Հասմիկ Հովհաննիսյանը վերադարձնի գումարները և երեխայի հետ միասին եկել է իրենց տուն: Հաջորդ օրը, հունվարի 12-ին, ժամը 2000-ի սահմաններում Հասմիկ Հովհաննիսյանը այցելել է Ծաղիկ Պապոյանի Բուդաղյան 12 հասցեում գտնվող տուն տեսակցելու երեխային և տեսնելով, որ նրա հետ ամեն ինչ նորմալ է գնացել է:
Այնուհետև, հաջորդ օրը` հունվարի 13-ին, ժամը 1700-ի սահմաններում Հասմիկ Հովհաննիսյանը կրկին այցելել է Ծաղիկ Պապոյանի հիշյալ հասցեում գտնվող տուն, սակայն այդ ժամին Ծաղիկ Պապոյանը տանը չի եղել, տանն են եղել միայն Ծաղիկ Պապոյանի երեխաները և Հասմիկ Հովհաննիսյանի որդին Ռազմիկը, որտեղ կես ժամ մնալուց հետո գնացել է, երեխային թողնելով Ծաղիկ Պապոյանի մոտ:
2009 թվականի հունվարի 15-ի դրությամբ Հասմիկ Հովհաննիսյանը տեսնելով, որ չի կարողանում գումար ձեռք բերել, ժամը 1700-ի սահմաններում գնացել է Ծաղիկ Պապոյանի Բուդաղյան 12 հասցեում գտնվող տուն և վերջինից պահանջել է երկու օր ժամանակ տալ գումարը վերադարձնելու համար, միաժամանակ խնդրել է երեխայի հետ վերադառնալ տուն, իսկ Ծաղիկ Պապոյանը հրաժարվել է երեխային հանձնել, պատճառաբանելով, որ ևս երկու օր ժամանակ կտա, սակայն այդ երկու օրը երեխան մնալու է իր տանը և միաժամանակ պահանջել է նոտարական կարգով ձևակերպել ֆինանսական պարտավորությունները:
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Տուժող Հասմիկ Հովհաննիսյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատավճռով նշանակված պատիժն ավելի քան մեղմ է, հակասում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 61-րդ հոդվածներով սահմանված սկզբունքներին, չի համապատասխանում կատարած հանցանքի ծանրությանը, հանցավորի անձին, հետևաբար չի կարող բավարար լինել նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
Ելնելով վերոգրյալից, բողոք բերած անձը խնդրել է ամբաստանյալ Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ նշանակել ազատազրկման հետ կապված պատիժ:
4. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.
Վերաքննիչ դատարանում տուժողը և տուժողի ներկայացուցիչը պնդելով վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` խնդրեցին այն բավարարել:
Մեղադրող Ա.Կոստանդյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց, նշելով, դատավճիռն օրինական է, ուստի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել:
Ամբաստանյալ Ծաղիկ Պապոյանը հայտնեց, որ դատավճռի հետ համաձայն է, իսկ տուժողի կողմից վերաքննիչ բողոք բերելու նպատակն է` զերծ մնալ քրեական պատախսանատվությունից, խնդրեց դատավճիռը թողնել անփոփոխ:
Ամբաստանյալի պաշտպան Մարինե Թովմասյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց, նշելով, որ դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել նրա անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները և նշանակել համաչափ պատիժ, որը բխում է արդարադատության շահերից, խնդրեց վերաքննիչ բողոքը մերժել:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով նաև բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին տուժողի և տուժողի ներկայացուցչի ելույթը, դատական ակտը չբողոքարկած հակառակ կողմի` մեղադրողի, ամբաստանյալի և պաշտպանի պատասխանները, ինչպես նաև ուսումնասիրելով և վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճռիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք հոդվածներով:
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հիմք են ոչ միայն կատարված արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանի, այլև հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ հանդիսացող նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական, քրեաբանական և քրեա-իրավական, ֆիզիկական հատկությունների համակցության ճիշտ գնահատումը (ընտանեկան դրությունը, վարքագիծը աշխատանքում և կենցաղում, աշխատունակությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, դատվածությունը և այլն):
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի նպատակներին:
/Այդպիսի իրավական դիրքորոշում է հայտնել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Հազարապետ Հարությունյանի վերաբերյալ գործով, 2007 թվականի մարտի 30-ի թիվ ՎԲ-50/07 որոշում/:
Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ցանկի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ քննարկվող հանգամանքները վերաբերում են ինչպես հանցագործությանը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությանը կամ բնութագրում են հանցագործությունն ու հանցավորի անձնավորությունը միաժամանակ: Այդ պատճառով էլ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները պետք է դիտարկել որպես հանցագործության կազմի սահմաններից դուրս հանգամանքներ, որոնք ուղղակի կամ անուղղակի վերաբերում են հանցագործությանը կամ հանցավորի անձնավորությանը, բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում պատժի վրա:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները երկուսն են`
1. ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածների սանկցիաներում նախատեսված հիմնական պատիժների տեսակները, որոնք կարող են անձի նկատմամբ պայմանականորեն չկիրառվել.
2. Դատարանի համոզված լինելը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը ռեալ /իրական/ կրելու:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Ընդ որում, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս պետք է քննարկվի նաև պատժի սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
/Այդպիսի իրավական դիրքորոշում է հայտնել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Գուրգեն Մարտիրոսյանի վերաբերյալ քրեական գործով, 2008 թվականի փետրվարի 01-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշում/:
Ինչպես երևում է դատավճռից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ծաղիկ Պապոյանը իրեն մեղավոր չի ճանաչել: Դատարանը հետազոտելով նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները, գտել է, որ նախաքննության մարմնի կողմից Ծաղիկ Պապոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով մեղսագրված արարքը ճիշտ չէ որակված և այն վերաորակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
Դատարանը Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առել կատարված հանցագործության բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև ամբաստանյալի անձը:
Դատարանը որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալ է դիտել նախկինում արատավորված չլինելը, դրական բնութագրվելը, որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք` հանցանքը տուժողի անօրինական գործողություններով պայմանավորված լինելը:
Դատարանը Ծաղիկ Պապոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել:
Այս պայմաններում առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի առնելով Ծաղիկ Պապոյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, եկել է այն համոզմունքի, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ուստի իրավացիորեն որոշում է կայացրել նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերը շարադրված հանգամանքների գնահատման արդյունքում առաջին ատյանի դատարանը հիմնավոր հետևության է հանգել Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը հասնելու հնարավորության մասին: Նրա նկատմամբ նշանակվել է արդարացի պատիժ, որը որոշվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: Այն բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից:
Նկատի ունենալով, որ վերաքննիչ բողոքի սահմաններում Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ կայացված դատավճիռն օրինական է և պատճառաբանված, ուստի տուժողի բողոքը պետք է մերժել` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Տուժող Հասմիկ Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել։
Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի նոյեմբերի 06-ի դատավճիռը Ծաղիկ Սարիբեկի Պապոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
Գործ ԵԱՆԴ 0036/01/09
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն
06 նոյեմբերի 2009 թվական քաղաք Երևան
Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը`
Նախագահությամբ` դատավոր Սամվել Ուզունյանի
Քարտուղարությամբ` Լիլիթ Նազարյանի
Մասնակցությամբª
Մեղադրող` Արսեն Կոստանդյանի
Պաշտպան` Մարինե Թովմասյանի
Տուժող` Հասմիկ Հովհաննիսյանի
Տուժողի ներկայացուցիչ ` Գագիկ Սարդարյանի,
Վարդան Նիկողոսյանի
Դռնբաց դատական նիստում, դատարանում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` ԾԱՂԻԿ ՍԱՐԻԲԵԿԻ ՊԱՊՈՅԱՆԻ ծնված 04.09.1968թվականին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին երկու երեխա, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված է Երևան քաղաքի, Ն.Զարյան 19 շենքի թիվ 52 բնակարանում, սակայն բնակվել է Երևան քաղաքի, Բուդաղյան 12 տանը:
Արգելանքի տակ է 2009թվականի հունվարի 16-ից, խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
I
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Նոր Նորքի քննչական բաժնի կողմից 15.01.2009թվականին հարուցվել է թիվ 17101309քրեական գործը:
Նախաքննության մարմնի կողմից Ծաղիկ Պապոյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով այն բանի համար, որ վերջինս 2009թվականի հունվարի 11-ին, ժամը 19.00-ի սահմաններում Հասմիկ Հովհաննիսյանի կողմից վարձակալված Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի 44/45 շենքի 3 բնակարանում միմյանց միջև նախկինից ծագած գումարային պարտքուպահանջի կապակցությամբ, վերջինիս նկատմամբ բռնության գործադրմամբ հիշյալ հասցեի բնակարանից բացահայտ առևանգել է Հասմիկ Հովհաննիսյանի անչափահաս որդուն` 05.10.2001թվականին ծնված Ռազմիկ Հովհաննիսյանին և վերջինիս մինչև 15.01.2009թվականը պահելով Երևան քաղաքի Բուդաղյան 12 հասցեի տանը` այդ կերպ զրկել է նրան ազատությունից:
15.04.2009 թվականին Ծաղիկ Սարիբեկի Պապոյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում Ծաղիկ Պապոյանը իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2004թվականին ծանոթացել է Հասմիկ Հովհաննիսյանի հետ: Ծանոթության սկզբնական շրջանից Հ.Հովհաննիսյանն իրեն հայտնել է, որ մոր մահվանից հետո որպես ժառանգություն գումար է ստացել, որի բանկային ձևակերպումների համար գումարներ են հարկավոր: Նշված ժամանակահատվածի դրությամբ իր մոտ են պահվել Հունաստանում բնակվող քրոջ` Սուսաննայի կողմից ուղղարկված, գնվելիք բնակարանի համար նախատեսված գումարները: Հ.Հովհաննիսյանի հետ փոխադարձ համաձայնությամբ, հաջորդող ժամանակաշրջանում փոխառությամբ վերջինիս տրամադրել է այդ բնակարանի համար նախատեսված գումարները, որոշակի շահույթ ստանալու նպատակով: Այնուհետև Հ.Հովհաննիսյանը իրենից դարձյալ գումարներ է խնդրել բանկային գործողությունների համար, որին օգնելու համար ինքը արդեն իր ծանոթներից ամսեկան որոշակի տոկոսադրույքներով գումարներ է վերցրել և տվել Հասմիկին, իսկ վերջինս խոստացել ու վստահեցրել է, որ վերադարձվելիք գումարների հավելավճարով կարտահայտի իր շնորհակալությունը և իրեն ապացուցելու համար, որ իրականում գումարներ է ստանալու ցույց է տվել նոտարական կարգով հաստատված ժառանգության իրավունքի վկայագրի բնօրինակ, ըստ որի Հ.Հովհաննիսյանը հանդիսանում է Ռետինոտեխնիկական Իրերի գործարանի քսանհինգ տոկոս բաժնետոմսերի նկատմամբ ժառանգ և բաժնետոմսերի առուվաճառքի պայմանագիր, նույնպես նոտարական կարգով հաստատված, ըստ որի ՙՕրբիկ Իսախանյանը պարտավորվում է Հ.Հովհաննիսյանին վճարել 750.000 ԱՄՆ դոլար գումար հիշյալ բաժնետոմսերի դիմաց՚, որպիսի փաստաթղթերը իր մոտ համոզմունք է առաջացրել Հասմիկի գործողությունների նկատմամբ: Այդ ընթացքում Հ.Հովհաննիսյանը իրեն հայտնել է, որ այդ գործարքը կազմակերպել է Վանուշ Ծառուկյան ազգանվամբ մի անձնավորություն, որին ՙհոպար՚ է անվանում և ըստ Հասմիկի նույն Վանուշն է գտել բաժնետոմսերի գնորդին և պայմանավորվել դրանց արժեքի շուրջ:
2007թվականից սկսած կապված Հասմիկի կողմից խոստացված գործարքի ուշացման հետ, ինքը Հասմիկից հետաքրքվել է փոխանցվող գումարների մասին, հայտնելով, որ պարտքատերերը իրեն անհանգստացնում են, իսկ Հասմիկը ամեն անգամ իրեն համոզելով, որ գումարները շուտով կփոխանցվեն գրել և իրեն տվել է պարտավորագիր, որ իրեն պարտք է 80.000 ԱՄՆ դոլար գումար, այդ կերպ վստահեցնելով իրեն: Այդ ընթացքում Հասմիկը գանգատվել է Վանուշից, հայտնելով, որ նա իրենից, այսինքն Հասմիկից, պահանջում է փոխանցվելիք գումարը փոխանցել Վանուշի հաշվեհամարին:
Ինքը զգալով, որ Հասմիկը ստում է և լուրջ մտավախություն ունենալով, որ հնարավոր է գումարները չվերադարձվեն, այդ հարցը լուծելու համար Հասմիկի հետ այցելել է Աբովյան քաղաք Վանիկի մոտ, իսկ վերջինս իրեն հայտնել է, որ Հասմիկը ստում է և այդ գործարքի հետ ինքը որևէ կապ չունի: Այնուհետև 2008թվականի հունվարի վերջին ինքը դարձյալ Հասմիկի հետ գնացել է Աբովյան քաղաք Վանիկի մոտ և նա Հասմիկի ներկայությամբ, վերջինիս պարտքի դիմաց իրեն տվել է 15.000 ԱՄՆ դոլար գումար: Նշված 15 օրը անցնելուց հետո 2008թվականի ընթացքում ինքը Հասմիկից անընդհատ պահանջել է գումարները, իսկ վերջինս իրեն տարել է Աբովյան քաղաքի ՙԱրդշինինվեստբանկի՚ Աբովյան մասնաճյուղ, Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի վրա գտնվող ՙԱնելիք Բանկ՚, Կոմիտաս փողոցի վրա գտնվող ՙԱրդշինինվեստբանկի՚ մասնաճյուղ և յուրաքանչյուր դեպքով իրեն փորձել է համոզել, որ փոխանցումը քիչ հետո կատարվելու է և անգամ իր անվամբ հաշվեհամար է բացել:
2008թվականի նոյեմբերի վերջերին ինքը ստիպված վաճառել է իր Երևան քաղաքի, Ն.Զարյան փողոցի 19 շենքի թիվ 52 բնակարանը 105.000 ԱՄՆ դոլարով, որից 80.000 ԱՄՆ դոլարով մարել է Հասմիկի անվամբ իր ծանոթներից վերցրած գումարները և տոկոսները և վարձակալական հիմունքներով տեղափոխվել ու ընտանիքի հետ միասին բնակվել է Բուդաղյան 12 տանը: Այդ ամենից հետո նույնիսկ ինքը սիրաշահել է Հասմիկին, որպեսզի վերջինս ծայրահեղ քայլերի չդիմի և իր տեսադաշտից չկորի, իսկ Հասմիկը իրեն նույնիսկ վստահեցրել է, որ կտա 150.000 ԱՄՆ դոլար և իր ձեռքով գրել ու իրեն է տվել պարտավորագիր:
Նույն թվականի դեկտեմբերի 25-ին Հասմիկը որդու` Ռազմիկի հետ եկել է իրենց վարձակալած տուն և հայտնել, որ մնալու տեղ չունի, քանի որ նրա կողմից վարձակալած Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի բնակարանի վարձատուն բնակարանի բանալիները վերցրել է: Այդ ժամանակ Հասմիկը իրեն հայտնել է, որ ՙԱնելիք Բանկի՚ բանկային արկղում գումար ունի, սակայն գումարի չափը իրեն չի հայտնել և առաջարկել է ամանորյա տոներից հետո գնալ և վերցնել գումարը: Այնուհետև ճշտելով, որ բանկը դեկտեմբերի 31-ին մինչև ժամը 14.00-ն աշխատում է, նշված օրը, ժամը 11-ի սահմաններում ինքը, իր նախկին ամուսինը` Ոսկանը և Հասմիկը գնացել են վերոհիշյալ բանկի Նոր Նորք մասնաճյուղ և տեղում պարզել են, որ ոչ մի գումար էլ չկա, որից հետո եկել են իրենց տուն: Այդքանից հետո Հասմիկը պնդում էր, որ ամանորյա տոներից հետո գումարը բանկային արկղից կվերցնի: Ամանորյա տոներին Հասմիկը իր որդու հետ մնացել է իրենց տանը, իսկ քանի որ իր մայրը 2008թվականին հունիս ամսին մահացել էր, ինքը իր ընտանիքով գնացել է հայրական տուն նոր տարին այնտեղ դիմավորելու համար և այնտեղից իր տուն է վերադարձել 2009թվականի հունվարի 6-ին, որից հետո Հասմիկը ու նրա որդին շարունակել են ապրել իր տանը:
2009թվականի հունվարի 8-ին Հասմիկը զանգահարել է ՙԱնելիք Բանկի՚ Նոր Նորքի մասնաճյուղ իբր կառավարիչի հետ խոսելու, սակայն նրան հայտնել են, որ կառավարիչը Հանրապետությունում չէ, որից հետո Հասմիկը, պատճառաբանելով, որ ՙԱնելիք Բանկի՚ գլխամասում ծանոթներ ունի առաջարկել է գնալ այնտեղ Նոր Նորքի կառավարիչի հեռախոսահամարները վերցնելու համար: Հասնելով հիշյալ բանկ Հասմիկը մոտեցել է բանկի աշխատողներից մեկին, հարցրել է ՙԱնելիք Բանկի՚ Նոր Նորքի մասնաճյուղի կառավարիչի հառեխոսահամարները, բայց բանկի աշխատակիցը պատասխանել է, որ նման իրավասություն չունի և խորհուրդ է տվել գնալ Նոր Նորքի մասնաճյուղ: Դրանից հետո իրենք եկել են ՙԱնելիք Բանկի՚ Նոր Նորք մասնաճյուղ և հասնելով հիշյալ բանկ մտել են բանկի կառավարիչի տեղակալի մոտ, որտեղ վերջինիս Հասմիկը հայտնել է, որ ցանկանում է տեսնել կառավարիչին, սակայն կառավարիչի տեղակալը հայտնել է, որ կառավարիչը գտնվում է արձակուրդի մեջ և բացակայում է Հանրապետությունից, որից հետո Հասմիկը կառարիչի տեղակալին հայտնել է, որ ինքը բանկային արկղում գումար ունի, որից հետո կառավարիչի տեղակալը պահանջել է ներկայացնել կտրոնը, սակայն Հասմիկը պատասխանել է, որ կտրոնը գտնվում է կառավարիչի մոտ:
Այնուհետև Հասմիկը իրեն հայտնել է, որ իբր Հրազդան քաղաքում կիսակառույց առողջարան ունի և այն պարտքերի դիմաց կարող է անվանափոխել իր անունով, սակայն սեփականության վկայականը կորցրել է և պետք է նորը հանվի: 2009թվականի հունվարի 9-ին Հասմիկը, ինքը և իր ամուսինը ուղևորվել են Հրազդան քաղաքի կադաստր, որպեսզի սեփականության վկայականի հարցերը կարգավորեն, սակայն կադաստրում ստուգելուց հետո պարզվել է, որ Հասմիկ Հովհաննիսյանի անունով որևէ սեփականություն չկա գրանցված, առավել ևս Հրազդան քաղաքում, կամ դրա մոտակայքում կիսակառույց առողջարան գոյություն չունի, որից հետո իրենք վերադարձել են Երևան: Այնուհետև Հասմկիը իրեն հայտնել է, թե իբր գումարի կտրոնը գտնվում է Գյումրի քաղաքում բնակվող իր բարեկամի մոտ և առաջարկել է գնալ Գյումրի, իսկ ինքը Հասմիկին հարցրել է, թե հաստատ կտրոնը գտնվում է Գյումրի քաղաքում, թե հերթական անգամ ստում է, սակայն նա իրեն հավաստիացրել է, որ կտրոնը այնտեղ է: Սույն թվականի հունվարի 10-ին դարձյալ Հասմիկը, ինքը և իր ամուսինը իրենց ավտոմեքենայով ուղևորվել են Գյումրի: Հասնելով այնտեղ Հասմիկը մեկ պատճառաբանելով, որ չի հիշում բարեկամի տունը, մեկ բարեկամները զգուշացրել են, որ անծանոթ մարդիկ իրենց տուն չբերի, բջջային հեռախոսով զանգահարել է ինչ որ մեկին և պայմանավորվել հանդիպել Գյումրու շուկայի մոտ: Թեև իր պնդմանը, որպեսզի Հասմիկը հեռախոսային խոսակցության ժամանակ բարեկամին տեղեկացնի կտրոնը բերելու մասին, այնուամենայնիվ Հասմիկը նման բան չասեց, պատճառաբանելով, որ բարեկամը գիտի, թե ինքը ինչի համար է եկել Գյումրի: Դրանից մոտավորապես կես ժամ հետո իրենց են մոտեցել իրեն անծանոթ երկու տղամարդ, որոնց Հասմիկը հարցրել է կտրոնը բերել եք, թե ոչ, իսկ տղաներից մեկը այդ հարցին պատասխանել է. ՙՄաման ասում է հունվարի 14-ին արի կտրոնը կտամ՚: Ինքը տեսնելով, որ Հասմիկը դարձյալ ստում է զայրույթից և հուզմունքից մի քանի անգամ հարվածել է նրան, այնուհետև վերադարձել են Երևան և ճանապարհին, որոշել են տեսակցել իր հորը և գնացել են իր հայրական տուն, որը գտնվում է 4-րդ գյուղում: Այնտեղ իրենք հաց են կերել, մի քիչ հանգստացել են և ինքը հորը պատմել է այդ օրվա կատարվածի մասին, իսկ քանի որ իր հայրը որոշակի տեղեկացված է եղել Հասմիկի գործողությունների մասին հարց ուղղելով Հասմիկին հարցրել է, թե երբ է վերադարձնելու գումարները: Այդ ժամանակ ինքը հայտնել է, որ կտրականապես որոշել է դիմել ոստիկանություն, քանի որ նախկինում մի քանի անգամ որոշել էր դիմել ոստիկանություն, սակայն տեղիք տալով Հասմիկի խնդրանքներին, ինչպես նաև խղճալով Հասմիկի որդուն չի դիմել այդ քայլին, իսկ այդ ժամանակ Հասմիկը խնդրել է հորը, որպեսզի վերջինս իրեն համոզի, որ չդիմի ոստիկանություն խոստանալով, որ գումարները մի քանի օրից կվերադարձնի, իսկ հայրը դիմելով իրեն խնդրել մի քանի օր ժամանակ տալ Հասմիկին, որպիսի խնդրանքը ինքը չի մերժել: Դրանից հետո իր ամուսինը իրեն բերել է տուն, իսկ Հասմիկին և որդուն տարել է նրա կողմից Նոր Նորքի 1-ին զանգվածում վարձակալած բնակարանը:
Հաջորդ օրը, հունվարի 11-ին, առավոտյան ժամը 11-ին իրեն զանգահարել են Իռան և Անահիտը, որոնց Հասմիկը նույնպես գումարներ է պարտք և իրենք որոշել են այցելել Հասմիկին պարզելու համար, թե երբ է նա վերադարձնելու իրենց գումարները: Իրենք երեքով գնացել են Հասմիկի տուն նախապես զգուշացնելով նրան իրենց այցելության մասին: Ժամը 12-ին իրենք մտել են Հասմիկի տուն և խոսակցության թեման եղել է այն, թե երբ է վերադարձնելու իրենց գումարները: Հասմիկը իրենց խոստացել է հունվարի 15-ից 20-ը վերադարձնել իրենց գումարները: Նույն խոսակցության ժամանակ Հասմիկը իրենց ասել է, որ իրեն խանգարողը երեխան է, որին չի կարող երկար ժամանակով մենակ թողնել և եթե որևէ մեկը մի քանի օրով կխնամի երեխային ինքը ավելի արագ կլուծի գումարների վերադարձման հարցը: Անահիտը և Իռան հայտնել են, որ իրենք չեն կարող պահել երեխային, իսկ ինքը դիմելով Հասմիկին ասել է.ՙԵս երեխային կտանեմ միևնույն է քեզանից շատ եմ պահել այդ երեխային, միայն թե դու այդ փողերի հարցը լուծի՚: Դրանից հետո Հասմիկը երեխային ասել է իրենց տուն գնալու մասին, իր հետ մի հատ ՙՓամփերս՚ է դրել, քանի որ երեխան գիշերամիզությամբ է տառապում, որից հետո ինքը, Անահիտը և Իռան Ռազմիկի հետ միասին դուրս են եկել Հասմիկի տանից և երկու տարբեր տաքսի ավտոմեքենաներով ուղևորվել են տուն: 2009թվականի հունվարի 15-ին, ժամը 17-ի սահմաններում Հասմիկը այցելել է իրեն` առանց գումարի և հայտնել, որ վերադարձել է երեխայի` Ռազմիկի հետևից: Զայրացած այն հանգամանքից, որ Հասմիկը գումարը չի բերել, ինքը հրաժարվել է նրան հանձնել Ռազմիկին, հայտնելով, որ ոստիկանության միջոցով հարցը լուծելուց հետո միայն երեխային կհանձնի Հասմիկի, քանի որ վերջինիս և իր միջև պայմանավորվածություն է եղել, որ գումարը չհանձնելու դեպքում պետք է կամովին հանձնվի ոստիկանությանը, դեռևս իրենց տանը գտնվելու ժամանակահատվածում տուն են մտել ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն, ինչպես նաև տանը գտնվող ընտանիքի անդամներին, հյուրերին բերման ենթարկել ոստիկանության Նոր Նորք բաժին:
Ամբաստանյալը ընդհանրացնելով իր ցուցմունքը հայտնեց, որ ինքը Ռազմիկին չի առևանգել, այլ նրան Հասմիկը իր կամքով է հանձնել իրեն` որպեսզի կարողանա հանգիստ զբաղվել բանկային գործառույթներով և եթե Հասմիկը ցանկություն ունենար երեխային տանելու, ապա դա կարող էր շատ հեշտությամբ անել, քանի որ հունվարի 11-ից հետո Հասմիկը մի քանի անգամ այցելել է իր տուն և տեսակցել է երեխային, նույնիսկ մի անգամ, երբ այցելել է երեխային տեսակցության ինքը տանը չի եղել:
Ամբաստանյալը հայտնեց նաև, որ ինքը հանցագործ չէ, այլ Հ.Հովհաննիսյանի արարքների պատճառով զրկվել է իր բնակարանից, հայտնվել է փողոցում, իսկ Ռազմիկին պահել է իր երեխաների նման, նույնիսկ լողացրել և խնամել է նրան:
Տուժող` Հասմիկ Հովհաննիսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2004թվականին իր մայրը` Վարսենիկ Հովհաննիսյանը մահացել է և նրանից որպես ժառանգություն իրեն մնացել է Նոր Նորքի 5-րդ զանգվածի Գալշոյան փողոցի թիվ 7 բնակարանը և որոշակի գումար, որը ի պահ է հանձնված եղել իր ծանոթ Վանուշ Ծառուկյանին: Աշխատանք չունենալու և մոր մահից հետո հուղարկավորության ծախսերի հետ կապված որոշակի պարտքեր կուտակվելու պատճառով ինքը 2005թվականին վաճառել է հիշյալ բնակարանը և ժամանակավորապես բնակվել է իր քավորի աղջկա` Գայանեի տանը և այդ ժամանակվանից ծանոթացել է Ծաղիկ Պապոյանի հետ: Հաջորդող ժամանակաշրջանում ինքը փոխառությամբ Ծ.Պապոյանից գումարներ է վերցրել, սակայն ժամանակին չի կարողացել այդ գումարները վերադարձնել, որի պատճառով Ծաղիկը վաճառել է իր բնակարանը և կապված գումարների հետ վերադարձման հետ Ծաղիկը սկսել է իրեն անհանգստացնել, իսկ ինքը դիմել է Վանուշ Ծառուկյանին պահանջելով վերադարձնել իր գումարները, որպեսզի կարողանա իր պարտքերը մարել, սակայն Վ.Ծառուկյանը տարբեր պատճառաբանություններով չի վերադարձրել իր գումարները, որից դրդված ինքը խաբել է Ծաղիկին, որ իբր բանկից գումարներ ունի ստանալու և Ծաղիկին նրա իսկ պահանջով տվել է պարտավորագրեր:
Վ.Ծառուկյանը միայն 2008թվականի հունվար ամսին է Ծաղիկին իր փոխարեն տվել 15.000 ԱՄՆ դոլար գումար:
2009թվականի հունվարի 11-ին Ծաղիկը, Իռան և Անահիտը, որոնց նույնպես գումարներ է պարտք, այցելել են իրեն` Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի 44/45 շենքի թիվ 3 բնակարան և նրանցից յուրաքանչյուրը պահանջել է իրեն տրվելիք գումարները: Ինքը նրանց հայտնել է, որ սույն թվականի հունվարի 15-ից 20-ը ընկած ժամանակահատվածում կվերադարձնի գումարները: Այդ ժամանակ անվստահություն արտահայտելով Ծ.Պապոյանը հայտնել է, որ իր անչափահաս որդուն` Ռազմիկին պետք է տանի իրենց տուն մինչև հունվարի 15-ը, իսկ ինքը հայտնել է, որ երեխան դպրոց է հաճախելու և մտահոգված լինելով որդու համար Ծաղիկին վստահեցրել է, որ ինքը չի խուսափում: Ի պատասխան Ծաղիկը սպառնացել է, որ եթե հունվարի 15-ին ինքը գումարները չվերադարձնի վատ կլինի: Չնայած երեխային իր մոտ թողնելու խնդրանքներին Ծ.Պապոյանը ձեռքով բռնել է իր հագի սվիտերի օձիգից և թափահարելով ասել. ՙՍտեղ ես եմ ասում, ուզես չուզես տանելու եմ՚: Քաջատեղյակ լինելով Ծ.Պապոյանի ագրեսիվության և իր նկատմամբ հնարավոր բռնության գործադրման մասին, ինքը որդուն համոզել է, որպեսզի Ծաղիկի հետ գնա նրանց տուն: Հաջորդ օրը, հունվարի 12-ին, ժամը 20-ի սահմաններում ինքը գնացել է Ծաղիկի տուն որդուն տեսակցելու և տեսնելով, որ որդու հետ ամեն ինչ նորմալ է նրան հայտնել է, որ ինքը մի քանի օրից կգա և իրեն կտանի տուն: Հաջորդ օրը, հունվարի 13-ին, ժամը 17-ի սահմաններում ինքը կրկին այցելել է Ծաղիկի տուն, սակայն այդ ժամին Ծաղիկը տանը չի եղել, տանն են եղել միայն Ծաղիկի երեխաները և իր որդին: Ծաղիկի տանը մնացել է մոտ 30 րոպե, սակայն որդուն չի տարել հետագա բարդություններից խուսափելու համար:
2009թվականի հունվարի 14-ին երեկոյան ինքը կրկին դիմել է Վանուշ Ծառուկյանին նրանից պահանջելով իր գումարները, սակայն մերժում է ստացել և ելնելով իր անելանելի վիճակից սույն թվականի հունվարի 15-ին դիմել է ոստիկանություն: Այդ օրը Ծաղիկը զանգահարել է իրեն, հետաքրքրվել է գումարներից, այնուհետև պահանջել այցելել իրեն: Նույն օրը, ժամը 17-ի սահմաններում այցելել է Ծաղիկին` վերջինիս Բուդաղյան փողոցի 12 տուն և նրան հայտնելով, որ նշված օրվա դրությամբ դեռևս չի կարողացել գումար ձեռք բերել և խնդրել է ևս երկու օր: Այնուհետև խնդրել է թույլատրել իր հետ տանել որդուն` Ռազմիկին, սակայն կրկին մերժելով իր խնդրանքը Ծաղիկը պնդել է, որ կամ երեխան նշված երկու օրերին նույնպես պետք է մնա իրենց տանը, կամ ինքը նոտարական կարգով պետք է պարտավորագիր գրի:
Այդ ընթացքում տուն են մտել ոստիկանության աշխատակիցները և Ծ.Պապոյանին բերման ենթարկել և միայն նշված պայմաններում է իրեն հնարավորություն տրվել վերադարձնելու անչափահաս որդուն` Ռազմիկին:
Տուժողը միաժամանակ հայտնեց նաև, որ Ծաղիկը իր որդուն չի առևանգել, այլ իր կամքին հակառակ է պահել և երեխային վերադարձնելու իր պահանջները մերժել է, հայտնելով, որ դա իր ՙհՑՐՈւՏՉՍՈվ՚ է և չնայած այդ ամենին նա երեխային շատ լավ է վերաբերվել:
Տուժողը հայտնեց նաև, որ ինքը ամբաստանյալի նկատմամբ քաղ. հայցի կամ այլ պահանջ չունի:
Վկա Մովսես Շերբեչյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ընկերոջ` Արտակ Մելումյանի հետ 15.01.2009թվականին, ժամը 16-ի սահմաններում պատահական այցելել են վերջինիս ազգական` Ոսկան Պապոյանի` Բուդաղյան փողոցի 12 հասցեի տուն: Ժամը 17-ի սահմաններում նշված տուն է եկել Հասմիկ անունով մի աղջիկ, որին այդ օրը տեսել է առաջին անգամ: Մինչև Հասմիկի այցելությունը Ծ.Պապոյանն իրեն խնդրել է Հասմիկի ներկայությամբ հանդես գալ որպես պարտատեր: Պապոյանների տանն է եղել նաև Հասմիկի անչափահաս որդին` Ռազմիկը, որին նույնպես այդ օրը տեսել է առաջին անգամ: Տանը իր ներկայությամբ Հասմիկի և Ծաղիկի միջև վեճ է սկսվել` կապված գումարային պարտք ու պահանջի հետ: Վերջիններիս խոսակցությունից հասկացել է, որ Ծաղիկը Հասմիկի որդուն` Ռազմիկին իրենց տանը պահել է որպես գումարի վերադարձման երաշխիք: Իր ներկայությամբ Հասմիկը բազմիցս խնդրել է թույլատրել տանել որդուն` Ռազմիկին, սակայն Ծաղիկը մերժել է խնդրանքը` պնդելով, որ մինչև Հասմիկը չվերադարձնի գումարները, երեխային չի հանձնի նրան:
Ծաղիկի և Հասմիկի միջև գումարային հարաբերություններից մինչ այդ օրը տեղյակ չի եղել:
Վկա Արտակ Մելումյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Ոսկան Պապոյանի մորեղբոր որդին: 2009թվականի հունվարի 15-ին, ընկերոջ` Մովսես Շերբերչյանի հետ, ժամը 16-ի սահմաններում իր առաջարկով այցելել են Ոսկանին` Բուդաղյան փողոցի թիվ 12 տուն: Բացի Պապոյանների ընտանիքի անդամներից տանն է եղել անծանոթ մեկ տղա երեխա, որի մասին տեղեկացել է, որ վերջինս այն կնոջ երեխան է, որը գումար է պարտք Պապոյաններին և քիչ հետո գումարը պետք է բերի: Այդ ընթացքում Ծաղիկը խնդրել է Մովսեսին հանդես գալ որպես պարտատեր: Ժամը 17-ի սահմաններում Պապոյանների տուն է այցելել Հասմիկը, որին այդ օրը տեսել է առաջին անգամ: Իր ներկայությամբ Հասմիկը Ծաղիկից խնդրել է իր հետ տանել երեխային` Ռազմիկին, ինչի կապակցությամբ Ծաղիկը արտահայտել է իր կասկածները, որ եթե Հասմիկը տանի երեխային, հնարավոր է այլևս չվերադառնա:
Վկա Աննա Նիկողոսյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ շուրջ 10 տարի ճանաչում է Հասմիկ Հովհաննիսյանին: 2009թվականի հունվարի 14-ին, ժամը 15-ի սահմաններում այցելել է Սարկավագի 6-րդ նրբանցքի 16ա տան բնակչուհի` Գայանե Սմբատյանին: Նույն օրը, ժամը 18-ի սահմաններում Գ.Սմբատյանին է այցելել նաև Հ.Հովհաննիսյանը միայնակ, առանց որդու` Ռազմիկի: Հ.Հովհաննիսյանը հայտնել է, որ Ռազմիկը Ծաղիկ Պապոյանի տանն է, որին ինքը չի ճանաչել: Այդ օրը զրույցի ընթացքում հետաքրքրվել է Հասմիկ Հովհաննիսյանի որպիսիությունից և վերջինս արտահայտելով. ՙհազիվ եմ զալոժնիկությունից պրծել՚ միտքը, հայտնել է, որ ընթացքում կպատմի իր հետ կատարվածի մասին: Նույն օրը ժամը 22-ի սահմաններում Հասմիկի հետ երկուսով դուրս են եկել Գայանեի տանից և նույն երեկո Հասմիկի առաջարկով այցելել է վերջինիս վարձակալած` Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի 44/45 շենքի թիվ 3 բնակարան: Բնակարանում Հասմիկն իրեն պատմել է, որ ինչ-որ մեկին գումար է պարտք և որ հաջորդ օրը պետք է վերադարձնի գումարը, որպեսզի կարողանա որդուն` Ռազմիկին բերի իր մոտ: Տեղեկացել է, որ Ռազմիկը Հասմիկի կամքին հակառակ է գտնվում պարտատիրոջ մոտ: Այլ մանրամասներ Հասմիկը չի ցանկացել պատմել: Այդ օրը գիշերել է Հասմիկի բնակարանում և առավոտյան ժամը 10-ին արթնանալուց հետո Հասմիկից տեղեկացել է, որ վերջինս դիմելու է ոստիկանություն` պարտատիրոջ կողմից որդուն` Ռազմիկին պահելու համար:
Վկա անչափաս Ռազմիկ Հովհաննիսյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ ծնվել է 05.10.2001թվականին, հաճախում է թիվ 166 միջնակարգ դպրոցի 1-ին դասարան: Ապրում է մայրիկի Հասմիկ Հովհաննիսյանի հետ: Հունվարի 11-ին իրենց տուն է եկել Ծաղիկ Պապոյանը, իսկ այդ ընթացքում ինքը բակում խաղալիս է եղել: Երբ վերադարձել է տուն, Ծ.Պապոյանն իր ներկայությամբ մայրիկին` Հասմիկին ասել է. ՙՌազոն պիտի գա մեր տուն՚ և նույն օրը ինքը Ծաղիկի հետ գնացել է նրանց տուն: Հունվարի 15-ին հեռախոսով խոսել է մայրիկի հետ, խնդրել է գալ իր հետևից, քանի որ շատ էր կարոտել: Նույն օրը մայրը եկել է Ծաղիկի տուն և ասել, որ ուզում է իրեն տուն տանել, իսկ Ծաղիկն ասել է, որ չի թողնի և իր մայրիկից փող է ուզել: Այդ ընթացքում տուն են մտել ոստիկանները և բոլորին բռնել են: Ծաղիկն իր վրա չի զայրացել և իրեն չի ծեծել:
Որպես լրացուցիչ վկա հարցաքննված Գայանե Սմբատյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր հայրը հանդիսանում է Հասմիկ Հովհաննիսյանի կնունքի քավորը, իսկ Ծաղիկ Պապոյանը հարևանուհի Արմինեի` քույրն է, որոնց հետ ինքը գտնվում է մտերիմ հարաբերությունների մեջ:
2004թվականին Հասմիկի մայրը մահացել է, իսկ 2005թվականի գարնանը Հասմիկը վաճառել է Նոր Նորքի 5-րդ զանգվածում գտնվող իր բնակարանը և որդու` Ռազմիկի հետ ժամանակավորապես բնակվել է իր տանը և այդ ժամանակահատվածում Ծաղիկը և Հասմիկը իր տանը ծանոթացել են միմյանց հետ և մտերմացել են:
Այնուհետև Հասմիկ Հովհաննիսյանը որոշակի հարցեր կարգավորելու համար Ծաղիկ Պապոյանից, ստույգ ժամանակահատվածը չի հիշում, պարտքով գումարներ է վերցրել խոստանալով դրանք կարճ ժամանակում վերադարձնել, այն էլ հավելավճարով, սակայն խոստումը չի կատարել, իսկ ինքը Ծաղիկին զգուշացրել է Հասմիկին այլևս գումար չտալ:
Այնուհետև Հասմիկը գնացել է իր բնակարանից և որդու հետ բնակվել է վարձով, որի ընթացքում Ծաղիկից դարձյալ գումարներ է վերցրել և նույնպես չի վերադարձրել:
2009թվականի հունվարի 14-ին, ժամը 16-ի սահմաններում Հասմիկը առանց որդու` Ռազմիկի, այցելել է իրենց տուն և ինքը նրան հարցրել է, թե ուր է Ռազմիկը, իսկ Հասմիկը պատասխանել է, որ երեխան գտնվում է Ծաղիկի տանը: Այնուհետև Հասմիկը բավականին երկար ժամանակ մնացել է իրենց տանը, հաց են կերել, զրուցել են տարբեր թեմաների շուրջ, իսկ այդ ընթացքում ինքը Հասմիկի մոտ լարվածություն չի նկատել:
Հասմիկի իրենց տանը գտնվելու ընթացքում, ժամը 19-ի սահմաններում նրա բջջային հեռախոսի վրա զանգահարել է Ծաղիկը և միմյանց հետ զրուցելու ընթացքում Հասմիկը նրան հայտնել է, որ գտնվում է իրենց տանը և մի քիչ հետո կգա:
Հաջորդ օրը` հունվարի 15-ին Հասմիկը իրենց տուն չի եկել, իրեն չի զանգահարել, իսկ հունվարի 16-ին ինքը Արմինեից տեղեկացել է, որ Ռազմիկին առևանգելու համար ոստիկանները Ծաղիկին բռնել են, որպիսի լուրը իրեն ապշեցրել է:
Գայանե Սմբատյանը հայտնեց նաև, որ Հասմիկը շատ անգամներ է երեխայի հետ միասին մնացել Ծաղիկի տանը, նույնիսկ 2008թվականին Հասմիկը երեխայի հետ միասին նոր տարին դիմավորել է Ծաղիկի տանը և երկար ժամանակ ապրել նրա տանը:
Որպես լրացուցիչ վկա հարցաքննված Վանուշ Ծառուկյանի ցուցմունքով այն մասին, որ երկար տարիներ է ինչ ճանաչում է Հասմիկ Հովհաննիսյանին: Ինքը ճանաչել է նաև նրա մորը` Վարսենիկ Հովհաննիսյանին, որը 2004թվականին մահացել է: Մոր մահից հետո Հասմիկը իրեն հայտնել է, որ մայրը Ռետինոտեխնիկական Իրերի գործարանի բաժնետոմսեր ունի և այն 2.000 ԱՄՆ դոլարով գնող կա, իսկ ինքը չի թողել այդքան էժան գնով վաճառել այդ բաժնետոմսերը, հայտնելով, որ հետագայում ավելի բարձր գնով կվաճառի: Այնուհետև Հասմիկը իրեն հայտնել է, որ հիշյալ բաժնետոմսերը 750.000 ԱՄՆ դոլարով ցանկանում է գնել իրենց նախկին հարևան Օրբիկ Իսախանյանը, այդ գումարների փոխանցման հետ կապված հարցերը կարգավորելու համար Հասմիկը իրենից 2004թ-ից մինչև 2008-ը բավականին գումարներ է վերցրել:
2008թվականի վերջերին ինքը զգալով, որ Հասմիկը իր գումարները չի վերադարձնում, նույն թվականի դեկտեմբերի 9-ին դիմել է ՀՀ ոստիկանության Կոտայքի բաժին, որտեղ Հասմիկը իր կամքով 11.12.2008թվականին գրել է պարտավորագիր, այն մասին, որ իրեն պարտք է 200.000 ԱՄՆ դոլար գումար և պարտավորվում է այն վերադարձնել նույն թվականի դեկտեմբերի 20-ին: Այնուհետև նույն օրը Հասմիկը գրել է մեկ այլ պարտավորագիր, այն մասին, որ բացի Կոտայքի բաժնում գրված պարտավորագրի մեջ նշված 200.000 ԱՄՆ դոլարից իրենց նախկին փոխհամաձայնությամբ պարտավորվում է տալ ևս 300.000 ԱՄՆ դոլար, բացի դա Հրազդան քաղաքի առողջարանը, Իջևան քաղաքի ջերմոցային համալիրը և Կոմիտաս փողոցի վրա գտնվող բնակարանը և պարտավորվել է վերը նշվածը մինչև փետրվարի 1-ը հանձնել իրեն, սակայն Հասմիկը մինչ օրս իր գումարները չի վերադարձրել, իսկ ինքը պարզել է, որ Հասմիկը իր անվամբ գրանցված որևէ սեփականություն չունի և այդ ամենը խաբկանք է:
Ինչ վերաբերվում է իր և Ծաղիկ Պապոյանի փոխհարաբերություններին, ապա հայտնեց, որ ինքը Ծաղիկին ճանաչում է Հասմիկի միջոցով և տեղյակ է, որ Հասմիկը Ծաղիկից նույնպես գումարներ է վերցրել և յուրաքանչյուր անգամ, երբ ինքը, Հասմիկը և Ծաղիկը հանդիպելիս են եղել, մինչ հանդիպումը Հասմիկը իր բջջային հեռախոսի վրա հաղորդագրություն է ուղարկել. ՙԾաղիկին կասես, որ գումարները մի քանի օրից հետո կլինեն՚, նույնիսկ մեկ անգամ հաղորդագրույթուն է ուղարկել խնդրելով իրեն գալ ՙԱրդշինինվենստբանկի՚ Կոտայքի մասնաճյուղ, որպեսզի Ծաղիկի ներկայությամբ հայտնի, որ գումարները մի քանի օրից կփոխանցվի:
2008թվականի հունվար ամսին ինքը Ծաղիկին տվել է 15.000 ԱՄՆ դոլար, այնուհետև 700 ԱՄՆ դոլար գումար, որպես Հասմիկի կողմից Ծաղիկից վերցրած պարտքի գումար, տեսնելով Ծաղիկի ծայրահեղ ծանր վիճակը:
Վկան հայտնեց նաև, որ 2009թվականի հունվարի 14-ին երեկոյան իրեն զանգահարել է Հասմիկը և հայտնել, որ շտապ խոսելու բան ունի իր հետ և երբ հանդիպել են Հասմիկը իրեն հայտնել է, որ. ՙԾաղիկի գլխին ընենց եմ սարքել, որ մինչ կյանքի վերջը գնալու է կորի՚ այդ ամենը լսելուց հետո ինքը Հասմիկին հայտնել է, որ. ՙՀիմա եկել ես իմ գլխին էլ ինչ որ բան սարքես՚ և պահանջել է դուրս գալ ավտոմեքենայից, որից հետո հեռացել է, իսկ հետագայում իմացել է, որ ոստիկանության աշխատակիցները Ծաղիկին բռնել են և նա մեղադրվում է Հասմիկի անչափահաս երեխայի առևանգման մեջ, որին մինչ օրս չի հավատում և դա իրականությանը չի համապատասխանում:
Վկան հայտնեց նաև, որ դեռևս 2006թվականի նոյեմբերի 30-ին ինքը գործերով մեկնել է Լիբանան և մեկ օր անց այնտեղից զանգահարել է Հասմիկին, նրա որպիսությունը հարցնելու համար և վերջինս իրեն հայտնել է, որ երեխային առևանգել են և որպես փրկագին պահանջում են 15.000 ԱՄՆ դոլար գումար ու իրենից օգնություն է խնդրել: Այդ ամենը լսելով ինքը իր գործերը հետաձգել և վերադարձել է Երևան, որից հետո հանդիպել է Հասմիկին և նրան օգնելու համար իրենք հանդիպել են ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ աշխատակից իր ծանոթին` Վահրամին և նրան Հասմիկը պատմել է երեխայի առևանգման մասին, որից հետո իր ծանոթը ցանկացել է ընթացք տալ այդ գործին, սակայն Հասմիկը չի ցանկացել, պատճառաբանելով, որ պետք է այդ գումարը անպայման տա, այլապես երեխային վնաս կտան: Դրանից հետո ինքը 15.000 ԱՄՆ դոլար գումար է տվել Հասմիկին որպեսզի նա այդ հարցերը կարգավորի:
Նախաքննության մարմինը 077 06-81-06 բջջային հեռախոսահամարից 15.01.2009թվականին կատարված հեռախոսային խոսակցությունների վերծանումները և 15.01.2009թվականին Բուդաղյան 12 տանը կայացած խոսակցությունների ձայնագրությամբ թիվ 018 ձայնասկավառակը քրեական գործով ճանաչել է որպես ապացույցներ և կցել է քրեական գործին:
Դատարանը գնահատելով դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները, հաստատված համարեց, որ Ծաղիկ Պապոյանը 2004թվականին ծանոթացել է Հասմիկ Հովհաննիսյանի հետ: Հետագա ժամանակաշրջանում Հ.Հովհաննիսյանը Ծ.Պապոյանին ներկայանալով որպես Ռետինոտեխնիկական Իրերի գործարանի բաժնետոմսերի 25 տոկոսի նկատմամբ ժառանգ և ցույց տալով ժառանգության իրավունքի վկայագիր, իսկ Ծ.Պապոյանը հավատալով Հ.Հովհաննիսյանին և նրանից շահույթ ստանալու ակնկալիքով վերջինիս փոխառությամբ տվել է իր քրոջ` Սուսաննայի կողմից ի պահ հանձնված բնակարանի վաճառքի համար նախատեսված գումարները, իսկ հետագայում նաև տարբեր քաղաքացիներից որոշակի տոկոսադրույքներով վերցրած գումարները:
Ծ.Պապոյանը հույս ունենալով, որ Հ.Հովհաննիսյանը ոչ միայն կվերադարձնի իր պարտքը, այլ նաև պարտքից ավել գումար կտա, ինչպես նաև հայտնվելով ծայրահեղ անելանելի վիճակում, 2008թվականին ստիպված 105.000 ԱՄՆ դոլարով վաճառել է իր Երևան քաղաքի, Ն.Նազարյան փողոցի 19 շենքի թիվ 52 բնակարանը և վերադարձրել է տարբեր քաղաքացիներից Հասմիկի անվամբ վերցրած 80.000 ԱՄՆ դոլար գումարները, սակայն 2009թվականի հունվարի 8-ին ՙԱնելիք Բանկում՚, 2009թվականի հունվարի 9-ին Հրազդան քաղաքում, այնուհետև 2009թվականի հունվարի 10-ին Գյումրի քաղաքում համոզվելով, որ Հ.Հովհաննիսյանը տիրացել է իր գումարներին և չհամակերպվելով այդ մտքի հետ 2009թվականի հունվարի 11-ին Իռա Հովհաննիսյանի և Անահիտ Գրիգորյանի հետ միասին այցելել է Հասմիկ Հովհաննիսյանի կողմից վարձակալված Երևան քաղաքի, Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի 44/45 շենքի 3 բնակարան, որտեղ Հասմիկից պահանջել են իրենց գումարները, իսկ վերջինս հայտնել է, որ 2009թվականի հունվարի 15-ից 20-ը ընկած ժամանակահատվածում կվերադարձնի գումարները միայն թե երեխային` անչափահաս Ռազմիկին մի քանի օրով խնամող լինի, որպեսզի ինքը կարողանա զբաղվել բանկային գործառույթներով: Քանի որ Իռային և Անահիտին հարմար չի եղել երեխայի խնամքով զբաղվելը, այդ իսկ պատճառով Ծ.Պապոյանը ցանկություն է հայտնել երեխային խնամելու նպատակով տանել իր տուն, միայն թե Հ.Հովհաննիսյանը վերադարձնի գումարները և երեխայի հետ միասին եկել է իրենց տուն: Հաջորդ օրը, հունվարի 12-ին, ժամը 20-ի սահմաններում Հ.Հովհաննիսյանը այցելել է Ծ.Պապոյանի Բուդաղյան 12 հասցեում գտնվող տուն տեսակցելու երեխային և տեսնելով, որ նրա հետ ամեն ինչ նորմալ է գնացել է: Այնուհետև, հաջորդ օրը հունվարի 13-ի, ժամը 17-ի սահմաններում Հ.Հովհաննիսյանը կրկին այցելել է Ծ.Պապոյանի հիշյալ հասցեում գտնվող տուն, սակայն այդ ժամին Ծ.Պապոյանը տանը չի եղել, տանն են եղել միայն Ծ.Պապոյանի երեխաները և Հ.Հովհաննիսյանի որդին` Ռազմիկը, որտեղ կես ժամ մնալուց հետո գնացել է, երեխային թողնելով Ծ.Պապոյանի մոտ:
2009թվականի հունվարի 15-ի դրությամբ Հասմիկ Հովհաննիսյանը տեսնելով, որ չի կարողանում գումար ձեռք բերել, ժամը 17-ի սահմաններում գնացել է Ծաղիկ Պապոյանի Բուդաղյան 12 հասցեում գտնվող տուն և Ծ.Պապոյանից պահանջել է երկու օր ժամանակ տալ գումարը վերադարձնելու համար և միաժամանակ խնդրել է երեխայի հետ վերադառնալ տուն, իսկ Ծաղիկ Պապոյանը հրաժարվել է երեխային հանձնել, պատճառաբանելով, որ ևս երկու օր ժամանակ կտա, սակայն այդ երկու օրը երեխան մնալու է իր տանը և միաժամանակ պահանջել է նոտարական կարգով ձևակերպել ֆինանսական պարտավորությունները:
Դատարանը հետազոտելով նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները, գտավ, որ նախաքննության մարմնի կողմից Ծաղիկ Պապոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով մեղսագրված արարքը ճիշտ չէ որակված և այն պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Այսպես` դատարանը հաստատված է համարել, որ Հասմիկ Հովհաննիսյանը տարիներ շարունակ տարբեր պատճառաբանություններով, խոստումներով Ծաղիկ Պապոյանին չի վերադարձրել գումարները, Ծ.Պապոյանին հասցնելով ծայրահեղ ծանր նյութական և հոգեկան վիճակի, իր գործողություններով սադրել և նրան դրդել է ծայրահեղ քայլերի:
Գործով հաստատվել է, որ 2008թվականի հունվարի 11-ին Հ.Հովհաննիսյանի վարձակալած բնակարան Ծաղիկ Պապոյանը, գործով վկաներ` Իռա Հովհաննիսյանը և Անահիտ Գրիգորյանը առևանգման համար չէ, որ գնացել են, այլապես նախաքննության մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով մեղադրանք պետք է առաջադրվեր նաև Ի.Հովհաննիսյանի և Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ:
Վերոհիշյալ հոդվածը նախատեսում է ՙԽաբեության, վստահությունը չարաշահելու, բռնություն կամ բռնություն գործադրելու սպառնալիքի միջոցով մարդուն գաղտնի կամ բացահայտ առևանգել՚:
Դատաքննությամբ տուժողը հայտնեց, որ Ծ.Պապոյանը հունվարի 11-ին իր բնակարանում գտվելու ժամանակ բռնել է իր հագի սվիտերի օձիքից և պարանոցի շրջանում վնասվածք է հասցրել, հայտնեց նաև, որ նա նախկինում էլ է հաճախ իր վրա ձեռք բարձրացրել:
Դատարանը գտավ, որ դա չի կարող դիտվել ՙԵրեխայի առևանգում բռնության գործադրման միջոցով՚:
Հենց ինքը, տուժողը դատաքննության ժամանակ հերքեց առևանգման փաստը, հայտնելով, որ Ծ.Պապոյանը իր որդուն չի առևանգել, այլ իր կամքին հակառակ է պահել և երեխային վերադարձնելու իր պահանջները մերժել է, հայտնելով, որ դա իր ՙհՑՐՈւՏՉՍՈվ՚ է:
Բռնության գործադրմամբ առևանգելը, որը վտանգ է ներկայացնում մարդու կյանքի կամ առողջության համար, նշանակում է, որ առևանգման ժամանակ անձի առողջությանը պատճառվել է ծանր կամ միջին ծանրության վնասվածք կամ, թե ֆիզիկական բռնություն գործադրելու պահին իրական վտանգ է ստեղծվել տուժողի կյանքի կամ առողջության համար, որպիսին բացակայում է դատաքննությամբ հետազոտված անչափահաս Ռազմիկ Հովհաննիսյանի առևանգման հանգամանքներով:
Դատարանը հետազոտել է նաև որպես լրացուցիչ վկա հարցաքննված Վանուշ Ծառուկյանի ցուցմունքը այն մասին, որ Հ.Հովհաննիսյանը հայտնել է իրեն, որ. ՙԾաղիկի գլխին ընենց եմ սարքել, որ մինչ կյանքի վերջը գնալու է կորի՚:
Դատարանը ուշադրություն է դարձրել նաև այն հանգամանքի վրա, որ տուժող Հ.Հովհաննիսյանը հաղորդում է տվել ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորք բաժին 2009թվականի հունվարի 15-ին, այն մասին, որ հունվարի 11-ին ոմն Ծաղիկ Պապոյանը, որին դիմում են Աննա անունով 170.000 ԱՄՆ դոլար գումարի պարտք ու պահանջի շուրջ առաջացած վիճաբանության և քաշքշուկի ընթացքում պարանոցի շրջանում պատճառելով մարմնական վնասվածք իր կամքին հակառակ առևանգել է անչափահաս որդուն, սպառնալով գումարը մինչև 2009թվականի հունվարի 15-ը, ժամը 15.00-ն չվերադարձնելու դեպքում վնաս պատճառել երեխային:
Գործով ձեռք բերված ապացույցներով պարզվել է, որ 170.000 ԱՄՆ դոլարը տուժողի կողմից մտացածին մի թիվ է, իսկ մարմնական վնասվածքի վերաբերյալ որևէ ապացույց չկա:
Դատաքննությամբ պարզվել է նաև, որ Հ.Հովհաննիսյանը 2009թվականի հունվարի 11-ին իր բնակարանում Իռայի և Անահիտի ներկայությամբ Ծ.Պապոյանին երեխայի համար տվել է մեկ հատ ՙՓամփերս՚ և երեխային ճանապարհել է: Բացի այդ հունվարի 11-ից մինչև հունվարի 15-ը կատարված հանցագործության կապակցությամբ որևէ գործողություն չի կատարել, իրավապահ մարմիններին չի դիմել, այլ այդ օրերին բազմիցս այցելել է Ծ.Պապոյանի կողմից վարձակալած տուն, որտեղ տեսակցվել է իր երեխայի հետ:
Դատարանը գտավ, որ Ծաղիկ Պապոյանի գործողությունները պարունակում են հանցակազմ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, այսինքն իրականում Ծ.Պապոյանը զրկել է ազատությունից անչափահաս Ռազմիկ Հովհաննիսյանին` նրան համարելով երաշխիք` մոր տուժող Հասմիկ Հովհաննիսյանի կողմից պարտքի գումարը վերադարձնելուց չխուսափելու համար:
Դատարանը հաստատված համարեց, որ դեռևս 2008թվականի դեկտեմբերի վերջերից մինչև 2009թվականի հունվարի 8-ը Հ.Հովհաննիսյանը իր որդու հետ միասին բնակվել է Ծ.Պապոյանի տանը նրա ընտանիքի անդամների հետ միասին և ամանորյա տոները անց է կացրել այնտեղ: Իսկ այն որ գումարը վերադարձնելու անհաջող փորձերից հետո դիմել է ոստիկանություն, ապա դա նպատակ է հետապնդել վախեցնելու և զգուշացնելու Ծ.Պապոյանին:
Դատարանը հաստատված համարեց նաև, որ անչափահաս Ռ.Հովհաննիսյանը շարունակել է բնակվել Ծ.Պապոյանի տանը, սակայն իր կամքին հակառակ նրան թույլ չի տրվել հանձնվելու իր մորը և դա են վկայում դատավարական նորմերի պահպանմամբ կատարված գաղտնալսումները, իսկ Ծ.Պապոյանը չի հերքել, որ երեխան իր համար հանդիսացել է երաշխիք, առ այն, որ Հ.Հովհաննիսյանը չկորի իր դեսադաշտից:
Տվյալ հոդվածի հանցակազմի կառուցվածքից ելնելով պարտադիր չի համարվում տվյալ հանցագործությամբ որևէ վնասակար հետևանքների առաջացումը և հանցագործությունը համարվում է ավարտված այնպիսի գործողությունների կատարման պահից, որոնք զրկում են մարդուն ազատությունից:
Ազատությունից ապօրինի զրկումը բնորոշվում է ուղիղ դիտավորությամբ, այսինքն անձը գիտակցում է, որ իր գործողություններով զրկում է մարդուն ազատ տեղաշարժվելու իրավունքից:
Այսպիսով դատարանը ապացուցված համարեց, որ իրականում Ծաղիկ Պապոյանը գիտակցաբար անչափահաս Ռազմիկ Հովհաննիսյանին զրկել է ազատությունից` վերջինիս կամքին հակառակ, մերժել է Հասմիկ Հովհաննիսյանին վերադարձնելու երեխային, պահանջելով վերադարձնել փոխառությամբ վերցրած գումարները, այսինքն կատարել է հանցագործություն նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և պետք է քրեական պատասխանատվության ենթարկվի այդ հոդվածով:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առել կատարված հանցագործության բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև ամբաստանյալի անձը:
Դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտել այն, որ Ծ.Պապոյանը նախկինում արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրական, հանցանքը սադրվել է տուժողի անօրինական գործողություններով, որի կապակցությամբ մեղադրողը միջնորդեց դատարանին միջնորդություն հարուցել դատախազին Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ քրեական գործ հարուցելու համար:
Հ.Հովհաննիսյանը իր գործողություններով Ծ.Պապոյանին հասցրել է այն աստիճանի, որ վերջինս ստիպված է եղել վաճառել սեփական բնակարանը, վերադարձնել Հ.Հովհաննիսյանի համար տարբեր քաղաքացիներից վերցրած գումարները և ընտանիքի հետ միասին տեղափոխվել վարձակալած բնակարան: Բացի այդ դատարանը հաշվի է առել, այն որ այդ խժդժությունների արդյունքում է Ծ.Պապոյանը ամուսնալուծվել և նրա խնամքին են մնացել երկու երեխաները:
Դատարանը Ծաղիկ Պապոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չգտավ:
Դատարանը գտավ, որ քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված, այդպիսին չներկայացնելու պատճառով:
Դատարանը, գտավ, որ քրեական գործով ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված 077 06-81-06 բջջային հեռախոսահամարից 15.01.2009թվականին կատարված հեռախոսային խոսակցությունների վերծանումները և 15.01.2009թվականին Բուդաղյան 12 տանը կայացած խոսակցությունների ձայնագրությամբ թիվ 018 ձայնասկավառակը պետք է պահել քրեական գործում:
Դատարանը ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև անձը բնութագրող տվյալները հաշվի առնելով, գտավ, որ Ծ.Պապոյանի վերադաստիարակումը հնարավոր է առանց հասարակությունից մեկուսացնելու նշանակված պատիժըª ազատազրկումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կարգով պետք է պայմանականորեն չկիրառել:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-373 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
ԾԱՂԻԿ ՍԱՐԻԲԵԿԻ ՊԱՊՈՅԱՆԻՆ մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրիք 70 հոդվածի կիրառմամբ Ծ.Պապոյանի նկատմամբ նշանակված պատիժըª 3 /երեք/ տարի ժամկետով ազատազրկումը, պայմանականորեն չկիրառելª սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Ծ.Պապոյանի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա:
Ծ.Պապոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը վերացնել և նրան ազատ արձակել դատարանի նիստերի դահլիճից:
Քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված` այդպիսին չներկայացնելու պատճառով:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված 077 06-81-06 բջջային հեռախոսահամարից 15.01.2009թվականին կատարված հեռախոսային խոսակցությունների վերծանումները և 15.01.2009թվականին Բուդաղյան 12 տանը կայացած խոսակցությունների ձայնագրությամբ թիվ 018 ձայնասկավառակը պահել քրեական գործում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան, հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՈՒԶՈՒՆՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն
06 նոյեմբերի 2009 թվական քաղաք Երևան
Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը`
Նախագահությամբ` դատավոր Սամվել Ուզունյանի
Քարտուղարությամբ` Լիլիթ Նազարյանի
Մասնակցությամբª
Մեղադրող` Արսեն Կոստանդյանի
Պաշտպան` Մարինե Թովմասյանի
Տուժող` Հասմիկ Հովհաննիսյանի
Տուժողի ներկայացուցիչ ` Գագիկ Սարդարյանի,
Վարդան Նիկողոսյանի
Դռնբաց դատական նիստում, դատարանում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` ԾԱՂԻԿ ՍԱՐԻԲԵԿԻ ՊԱՊՈՅԱՆԻ ծնված 04.09.1968թվականին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին երկու երեխա, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված է Երևան քաղաքի, Ն.Զարյան 19 շենքի թիվ 52 բնակարանում, սակայն բնակվել է Երևան քաղաքի, Բուդաղյան 12 տանը:
Արգելանքի տակ է 2009թվականի հունվարի 16-ից, խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
I
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Նոր Նորքի քննչական բաժնի կողմից 15.01.2009թվականին հարուցվել է թիվ 17101309քրեական գործը:
Նախաքննության մարմնի կողմից Ծաղիկ Պապոյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով այն բանի համար, որ վերջինս 2009թվականի հունվարի 11-ին, ժամը 19.00-ի սահմաններում Հասմիկ Հովհաննիսյանի կողմից վարձակալված Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի 44/45 շենքի 3 բնակարանում միմյանց միջև նախկինից ծագած գումարային պարտքուպահանջի կապակցությամբ, վերջինիս նկատմամբ բռնության գործադրմամբ հիշյալ հասցեի բնակարանից բացահայտ առևանգել է Հասմիկ Հովհաննիսյանի անչափահաս որդուն` 05.10.2001թվականին ծնված Ռազմիկ Հովհաննիսյանին և վերջինիս մինչև 15.01.2009թվականը պահելով Երևան քաղաքի Բուդաղյան 12 հասցեի տանը` այդ կերպ զրկել է նրան ազատությունից:
15.04.2009 թվականին Ծաղիկ Սարիբեկի Պապոյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում Ծաղիկ Պապոյանը իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2004թվականին ծանոթացել է Հասմիկ Հովհաննիսյանի հետ: Ծանոթության սկզբնական շրջանից Հ.Հովհաննիսյանն իրեն հայտնել է, որ մոր մահվանից հետո որպես ժառանգություն գումար է ստացել, որի բանկային ձևակերպումների համար գումարներ են հարկավոր: Նշված ժամանակահատվածի դրությամբ իր մոտ են պահվել Հունաստանում բնակվող քրոջ` Սուսաննայի կողմից ուղղարկված, գնվելիք բնակարանի համար նախատեսված գումարները: Հ.Հովհաննիսյանի հետ փոխադարձ համաձայնությամբ, հաջորդող ժամանակաշրջանում փոխառությամբ վերջինիս տրամադրել է այդ բնակարանի համար նախատեսված գումարները, որոշակի շահույթ ստանալու նպատակով: Այնուհետև Հ.Հովհաննիսյանը իրենից դարձյալ գումարներ է խնդրել բանկային գործողությունների համար, որին օգնելու համար ինքը արդեն իր ծանոթներից ամսեկան որոշակի տոկոսադրույքներով գումարներ է վերցրել և տվել Հասմիկին, իսկ վերջինս խոստացել ու վստահեցրել է, որ վերադարձվելիք գումարների հավելավճարով կարտահայտի իր շնորհակալությունը և իրեն ապացուցելու համար, որ իրականում գումարներ է ստանալու ցույց է տվել նոտարական կարգով հաստատված ժառանգության իրավունքի վկայագրի բնօրինակ, ըստ որի Հ.Հովհաննիսյանը հանդիսանում է Ռետինոտեխնիկական Իրերի գործարանի քսանհինգ տոկոս բաժնետոմսերի նկատմամբ ժառանգ և բաժնետոմսերի առուվաճառքի պայմանագիր, նույնպես նոտարական կարգով հաստատված, ըստ որի ՙՕրբիկ Իսախանյանը պարտավորվում է Հ.Հովհաննիսյանին վճարել 750.000 ԱՄՆ դոլար գումար հիշյալ բաժնետոմսերի դիմաց՚, որպիսի փաստաթղթերը իր մոտ համոզմունք է առաջացրել Հասմիկի գործողությունների նկատմամբ: Այդ ընթացքում Հ.Հովհաննիսյանը իրեն հայտնել է, որ այդ գործարքը կազմակերպել է Վանուշ Ծառուկյան ազգանվամբ մի անձնավորություն, որին ՙհոպար՚ է անվանում և ըստ Հասմիկի նույն Վանուշն է գտել բաժնետոմսերի գնորդին և պայմանավորվել դրանց արժեքի շուրջ:
2007թվականից սկսած կապված Հասմիկի կողմից խոստացված գործարքի ուշացման հետ, ինքը Հասմիկից հետաքրքվել է փոխանցվող գումարների մասին, հայտնելով, որ պարտքատերերը իրեն անհանգստացնում են, իսկ Հասմիկը ամեն անգամ իրեն համոզելով, որ գումարները շուտով կփոխանցվեն գրել և իրեն տվել է պարտավորագիր, որ իրեն պարտք է 80.000 ԱՄՆ դոլար գումար, այդ կերպ վստահեցնելով իրեն: Այդ ընթացքում Հասմիկը գանգատվել է Վանուշից, հայտնելով, որ նա իրենից, այսինքն Հասմիկից, պահանջում է փոխանցվելիք գումարը փոխանցել Վանուշի հաշվեհամարին:
Ինքը զգալով, որ Հասմիկը ստում է և լուրջ մտավախություն ունենալով, որ հնարավոր է գումարները չվերադարձվեն, այդ հարցը լուծելու համար Հասմիկի հետ այցելել է Աբովյան քաղաք Վանիկի մոտ, իսկ վերջինս իրեն հայտնել է, որ Հասմիկը ստում է և այդ գործարքի հետ ինքը որևէ կապ չունի: Այնուհետև 2008թվականի հունվարի վերջին ինքը դարձյալ Հասմիկի հետ գնացել է Աբովյան քաղաք Վանիկի մոտ և նա Հասմիկի ներկայությամբ, վերջինիս պարտքի դիմաց իրեն տվել է 15.000 ԱՄՆ դոլար գումար: Նշված 15 օրը անցնելուց հետո 2008թվականի ընթացքում ինքը Հասմիկից անընդհատ պահանջել է գումարները, իսկ վերջինս իրեն տարել է Աբովյան քաղաքի ՙԱրդշինինվեստբանկի՚ Աբովյան մասնաճյուղ, Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի վրա գտնվող ՙԱնելիք Բանկ՚, Կոմիտաս փողոցի վրա գտնվող ՙԱրդշինինվեստբանկի՚ մասնաճյուղ և յուրաքանչյուր դեպքով իրեն փորձել է համոզել, որ փոխանցումը քիչ հետո կատարվելու է և անգամ իր անվամբ հաշվեհամար է բացել:
2008թվականի նոյեմբերի վերջերին ինքը ստիպված վաճառել է իր Երևան քաղաքի, Ն.Զարյան փողոցի 19 շենքի թիվ 52 բնակարանը 105.000 ԱՄՆ դոլարով, որից 80.000 ԱՄՆ դոլարով մարել է Հասմիկի անվամբ իր ծանոթներից վերցրած գումարները և տոկոսները և վարձակալական հիմունքներով տեղափոխվել ու ընտանիքի հետ միասին բնակվել է Բուդաղյան 12 տանը: Այդ ամենից հետո նույնիսկ ինքը սիրաշահել է Հասմիկին, որպեսզի վերջինս ծայրահեղ քայլերի չդիմի և իր տեսադաշտից չկորի, իսկ Հասմիկը իրեն նույնիսկ վստահեցրել է, որ կտա 150.000 ԱՄՆ դոլար և իր ձեռքով գրել ու իրեն է տվել պարտավորագիր:
Նույն թվականի դեկտեմբերի 25-ին Հասմիկը որդու` Ռազմիկի հետ եկել է իրենց վարձակալած տուն և հայտնել, որ մնալու տեղ չունի, քանի որ նրա կողմից վարձակալած Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի բնակարանի վարձատուն բնակարանի բանալիները վերցրել է: Այդ ժամանակ Հասմիկը իրեն հայտնել է, որ ՙԱնելիք Բանկի՚ բանկային արկղում գումար ունի, սակայն գումարի չափը իրեն չի հայտնել և առաջարկել է ամանորյա տոներից հետո գնալ և վերցնել գումարը: Այնուհետև ճշտելով, որ բանկը դեկտեմբերի 31-ին մինչև ժամը 14.00-ն աշխատում է, նշված օրը, ժամը 11-ի սահմաններում ինքը, իր նախկին ամուսինը` Ոսկանը և Հասմիկը գնացել են վերոհիշյալ բանկի Նոր Նորք մասնաճյուղ և տեղում պարզել են, որ ոչ մի գումար էլ չկա, որից հետո եկել են իրենց տուն: Այդքանից հետո Հասմիկը պնդում էր, որ ամանորյա տոներից հետո գումարը բանկային արկղից կվերցնի: Ամանորյա տոներին Հասմիկը իր որդու հետ մնացել է իրենց տանը, իսկ քանի որ իր մայրը 2008թվականին հունիս ամսին մահացել էր, ինքը իր ընտանիքով գնացել է հայրական տուն նոր տարին այնտեղ դիմավորելու համար և այնտեղից իր տուն է վերադարձել 2009թվականի հունվարի 6-ին, որից հետո Հասմիկը ու նրա որդին շարունակել են ապրել իր տանը:
2009թվականի հունվարի 8-ին Հասմիկը զանգահարել է ՙԱնելիք Բանկի՚ Նոր Նորքի մասնաճյուղ իբր կառավարիչի հետ խոսելու, սակայն նրան հայտնել են, որ կառավարիչը Հանրապետությունում չէ, որից հետո Հասմիկը, պատճառաբանելով, որ ՙԱնելիք Բանկի՚ գլխամասում ծանոթներ ունի առաջարկել է գնալ այնտեղ Նոր Նորքի կառավարիչի հեռախոսահամարները վերցնելու համար: Հասնելով հիշյալ բանկ Հասմիկը մոտեցել է բանկի աշխատողներից մեկին, հարցրել է ՙԱնելիք Բանկի՚ Նոր Նորքի մասնաճյուղի կառավարիչի հառեխոսահամարները, բայց բանկի աշխատակիցը պատասխանել է, որ նման իրավասություն չունի և խորհուրդ է տվել գնալ Նոր Նորքի մասնաճյուղ: Դրանից հետո իրենք եկել են ՙԱնելիք Բանկի՚ Նոր Նորք մասնաճյուղ և հասնելով հիշյալ բանկ մտել են բանկի կառավարիչի տեղակալի մոտ, որտեղ վերջինիս Հասմիկը հայտնել է, որ ցանկանում է տեսնել կառավարիչին, սակայն կառավարիչի տեղակալը հայտնել է, որ կառավարիչը գտնվում է արձակուրդի մեջ և բացակայում է Հանրապետությունից, որից հետո Հասմիկը կառարիչի տեղակալին հայտնել է, որ ինքը բանկային արկղում գումար ունի, որից հետո կառավարիչի տեղակալը պահանջել է ներկայացնել կտրոնը, սակայն Հասմիկը պատասխանել է, որ կտրոնը գտնվում է կառավարիչի մոտ:
Այնուհետև Հասմիկը իրեն հայտնել է, որ իբր Հրազդան քաղաքում կիսակառույց առողջարան ունի և այն պարտքերի դիմաց կարող է անվանափոխել իր անունով, սակայն սեփականության վկայականը կորցրել է և պետք է նորը հանվի: 2009թվականի հունվարի 9-ին Հասմիկը, ինքը և իր ամուսինը ուղևորվել են Հրազդան քաղաքի կադաստր, որպեսզի սեփականության վկայականի հարցերը կարգավորեն, սակայն կադաստրում ստուգելուց հետո պարզվել է, որ Հասմիկ Հովհաննիսյանի անունով որևէ սեփականություն չկա գրանցված, առավել ևս Հրազդան քաղաքում, կամ դրա մոտակայքում կիսակառույց առողջարան գոյություն չունի, որից հետո իրենք վերադարձել են Երևան: Այնուհետև Հասմկիը իրեն հայտնել է, թե իբր գումարի կտրոնը գտնվում է Գյումրի քաղաքում բնակվող իր բարեկամի մոտ և առաջարկել է գնալ Գյումրի, իսկ ինքը Հասմիկին հարցրել է, թե հաստատ կտրոնը գտնվում է Գյումրի քաղաքում, թե հերթական անգամ ստում է, սակայն նա իրեն հավաստիացրել է, որ կտրոնը այնտեղ է: Սույն թվականի հունվարի 10-ին դարձյալ Հասմիկը, ինքը և իր ամուսինը իրենց ավտոմեքենայով ուղևորվել են Գյումրի: Հասնելով այնտեղ Հասմիկը մեկ պատճառաբանելով, որ չի հիշում բարեկամի տունը, մեկ բարեկամները զգուշացրել են, որ անծանոթ մարդիկ իրենց տուն չբերի, բջջային հեռախոսով զանգահարել է ինչ որ մեկին և պայմանավորվել հանդիպել Գյումրու շուկայի մոտ: Թեև իր պնդմանը, որպեսզի Հասմիկը հեռախոսային խոսակցության ժամանակ բարեկամին տեղեկացնի կտրոնը բերելու մասին, այնուամենայնիվ Հասմիկը նման բան չասեց, պատճառաբանելով, որ բարեկամը գիտի, թե ինքը ինչի համար է եկել Գյումրի: Դրանից մոտավորապես կես ժամ հետո իրենց են մոտեցել իրեն անծանոթ երկու տղամարդ, որոնց Հասմիկը հարցրել է կտրոնը բերել եք, թե ոչ, իսկ տղաներից մեկը այդ հարցին պատասխանել է. ՙՄաման ասում է հունվարի 14-ին արի կտրոնը կտամ՚: Ինքը տեսնելով, որ Հասմիկը դարձյալ ստում է զայրույթից և հուզմունքից մի քանի անգամ հարվածել է նրան, այնուհետև վերադարձել են Երևան և ճանապարհին, որոշել են տեսակցել իր հորը և գնացել են իր հայրական տուն, որը գտնվում է 4-րդ գյուղում: Այնտեղ իրենք հաց են կերել, մի քիչ հանգստացել են և ինքը հորը պատմել է այդ օրվա կատարվածի մասին, իսկ քանի որ իր հայրը որոշակի տեղեկացված է եղել Հասմիկի գործողությունների մասին հարց ուղղելով Հասմիկին հարցրել է, թե երբ է վերադարձնելու գումարները: Այդ ժամանակ ինքը հայտնել է, որ կտրականապես որոշել է դիմել ոստիկանություն, քանի որ նախկինում մի քանի անգամ որոշել էր դիմել ոստիկանություն, սակայն տեղիք տալով Հասմիկի խնդրանքներին, ինչպես նաև խղճալով Հասմիկի որդուն չի դիմել այդ քայլին, իսկ այդ ժամանակ Հասմիկը խնդրել է հորը, որպեսզի վերջինս իրեն համոզի, որ չդիմի ոստիկանություն խոստանալով, որ գումարները մի քանի օրից կվերադարձնի, իսկ հայրը դիմելով իրեն խնդրել մի քանի օր ժամանակ տալ Հասմիկին, որպիսի խնդրանքը ինքը չի մերժել: Դրանից հետո իր ամուսինը իրեն բերել է տուն, իսկ Հասմիկին և որդուն տարել է նրա կողմից Նոր Նորքի 1-ին զանգվածում վարձակալած բնակարանը:
Հաջորդ օրը, հունվարի 11-ին, առավոտյան ժամը 11-ին իրեն զանգահարել են Իռան և Անահիտը, որոնց Հասմիկը նույնպես գումարներ է պարտք և իրենք որոշել են այցելել Հասմիկին պարզելու համար, թե երբ է նա վերադարձնելու իրենց գումարները: Իրենք երեքով գնացել են Հասմիկի տուն նախապես զգուշացնելով նրան իրենց այցելության մասին: Ժամը 12-ին իրենք մտել են Հասմիկի տուն և խոսակցության թեման եղել է այն, թե երբ է վերադարձնելու իրենց գումարները: Հասմիկը իրենց խոստացել է հունվարի 15-ից 20-ը վերադարձնել իրենց գումարները: Նույն խոսակցության ժամանակ Հասմիկը իրենց ասել է, որ իրեն խանգարողը երեխան է, որին չի կարող երկար ժամանակով մենակ թողնել և եթե որևէ մեկը մի քանի օրով կխնամի երեխային ինքը ավելի արագ կլուծի գումարների վերադարձման հարցը: Անահիտը և Իռան հայտնել են, որ իրենք չեն կարող պահել երեխային, իսկ ինքը դիմելով Հասմիկին ասել է.ՙԵս երեխային կտանեմ միևնույն է քեզանից շատ եմ պահել այդ երեխային, միայն թե դու այդ փողերի հարցը լուծի՚: Դրանից հետո Հասմիկը երեխային ասել է իրենց տուն գնալու մասին, իր հետ մի հատ ՙՓամփերս՚ է դրել, քանի որ երեխան գիշերամիզությամբ է տառապում, որից հետո ինքը, Անահիտը և Իռան Ռազմիկի հետ միասին դուրս են եկել Հասմիկի տանից և երկու տարբեր տաքսի ավտոմեքենաներով ուղևորվել են տուն: 2009թվականի հունվարի 15-ին, ժամը 17-ի սահմաններում Հասմիկը այցելել է իրեն` առանց գումարի և հայտնել, որ վերադարձել է երեխայի` Ռազմիկի հետևից: Զայրացած այն հանգամանքից, որ Հասմիկը գումարը չի բերել, ինքը հրաժարվել է նրան հանձնել Ռազմիկին, հայտնելով, որ ոստիկանության միջոցով հարցը լուծելուց հետո միայն երեխային կհանձնի Հասմիկի, քանի որ վերջինիս և իր միջև պայմանավորվածություն է եղել, որ գումարը չհանձնելու դեպքում պետք է կամովին հանձնվի ոստիկանությանը, դեռևս իրենց տանը գտնվելու ժամանակահատվածում տուն են մտել ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն, ինչպես նաև տանը գտնվող ընտանիքի անդամներին, հյուրերին բերման ենթարկել ոստիկանության Նոր Նորք բաժին:
Ամբաստանյալը ընդհանրացնելով իր ցուցմունքը հայտնեց, որ ինքը Ռազմիկին չի առևանգել, այլ նրան Հասմիկը իր կամքով է հանձնել իրեն` որպեսզի կարողանա հանգիստ զբաղվել բանկային գործառույթներով և եթե Հասմիկը ցանկություն ունենար երեխային տանելու, ապա դա կարող էր շատ հեշտությամբ անել, քանի որ հունվարի 11-ից հետո Հասմիկը մի քանի անգամ այցելել է իր տուն և տեսակցել է երեխային, նույնիսկ մի անգամ, երբ այցելել է երեխային տեսակցության ինքը տանը չի եղել:
Ամբաստանյալը հայտնեց նաև, որ ինքը հանցագործ չէ, այլ Հ.Հովհաննիսյանի արարքների պատճառով զրկվել է իր բնակարանից, հայտնվել է փողոցում, իսկ Ռազմիկին պահել է իր երեխաների նման, նույնիսկ լողացրել և խնամել է նրան:
Տուժող` Հասմիկ Հովհաննիսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2004թվականին իր մայրը` Վարսենիկ Հովհաննիսյանը մահացել է և նրանից որպես ժառանգություն իրեն մնացել է Նոր Նորքի 5-րդ զանգվածի Գալշոյան փողոցի թիվ 7 բնակարանը և որոշակի գումար, որը ի պահ է հանձնված եղել իր ծանոթ Վանուշ Ծառուկյանին: Աշխատանք չունենալու և մոր մահից հետո հուղարկավորության ծախսերի հետ կապված որոշակի պարտքեր կուտակվելու պատճառով ինքը 2005թվականին վաճառել է հիշյալ բնակարանը և ժամանակավորապես բնակվել է իր քավորի աղջկա` Գայանեի տանը և այդ ժամանակվանից ծանոթացել է Ծաղիկ Պապոյանի հետ: Հաջորդող ժամանակաշրջանում ինքը փոխառությամբ Ծ.Պապոյանից գումարներ է վերցրել, սակայն ժամանակին չի կարողացել այդ գումարները վերադարձնել, որի պատճառով Ծաղիկը վաճառել է իր բնակարանը և կապված գումարների հետ վերադարձման հետ Ծաղիկը սկսել է իրեն անհանգստացնել, իսկ ինքը դիմել է Վանուշ Ծառուկյանին պահանջելով վերադարձնել իր գումարները, որպեսզի կարողանա իր պարտքերը մարել, սակայն Վ.Ծառուկյանը տարբեր պատճառաբանություններով չի վերադարձրել իր գումարները, որից դրդված ինքը խաբել է Ծաղիկին, որ իբր բանկից գումարներ ունի ստանալու և Ծաղիկին նրա իսկ պահանջով տվել է պարտավորագրեր:
Վ.Ծառուկյանը միայն 2008թվականի հունվար ամսին է Ծաղիկին իր փոխարեն տվել 15.000 ԱՄՆ դոլար գումար:
2009թվականի հունվարի 11-ին Ծաղիկը, Իռան և Անահիտը, որոնց նույնպես գումարներ է պարտք, այցելել են իրեն` Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի 44/45 շենքի թիվ 3 բնակարան և նրանցից յուրաքանչյուրը պահանջել է իրեն տրվելիք գումարները: Ինքը նրանց հայտնել է, որ սույն թվականի հունվարի 15-ից 20-ը ընկած ժամանակահատվածում կվերադարձնի գումարները: Այդ ժամանակ անվստահություն արտահայտելով Ծ.Պապոյանը հայտնել է, որ իր անչափահաս որդուն` Ռազմիկին պետք է տանի իրենց տուն մինչև հունվարի 15-ը, իսկ ինքը հայտնել է, որ երեխան դպրոց է հաճախելու և մտահոգված լինելով որդու համար Ծաղիկին վստահեցրել է, որ ինքը չի խուսափում: Ի պատասխան Ծաղիկը սպառնացել է, որ եթե հունվարի 15-ին ինքը գումարները չվերադարձնի վատ կլինի: Չնայած երեխային իր մոտ թողնելու խնդրանքներին Ծ.Պապոյանը ձեռքով բռնել է իր հագի սվիտերի օձիգից և թափահարելով ասել. ՙՍտեղ ես եմ ասում, ուզես չուզես տանելու եմ՚: Քաջատեղյակ լինելով Ծ.Պապոյանի ագրեսիվության և իր նկատմամբ հնարավոր բռնության գործադրման մասին, ինքը որդուն համոզել է, որպեսզի Ծաղիկի հետ գնա նրանց տուն: Հաջորդ օրը, հունվարի 12-ին, ժամը 20-ի սահմաններում ինքը գնացել է Ծաղիկի տուն որդուն տեսակցելու և տեսնելով, որ որդու հետ ամեն ինչ նորմալ է նրան հայտնել է, որ ինքը մի քանի օրից կգա և իրեն կտանի տուն: Հաջորդ օրը, հունվարի 13-ին, ժամը 17-ի սահմաններում ինքը կրկին այցելել է Ծաղիկի տուն, սակայն այդ ժամին Ծաղիկը տանը չի եղել, տանն են եղել միայն Ծաղիկի երեխաները և իր որդին: Ծաղիկի տանը մնացել է մոտ 30 րոպե, սակայն որդուն չի տարել հետագա բարդություններից խուսափելու համար:
2009թվականի հունվարի 14-ին երեկոյան ինքը կրկին դիմել է Վանուշ Ծառուկյանին նրանից պահանջելով իր գումարները, սակայն մերժում է ստացել և ելնելով իր անելանելի վիճակից սույն թվականի հունվարի 15-ին դիմել է ոստիկանություն: Այդ օրը Ծաղիկը զանգահարել է իրեն, հետաքրքրվել է գումարներից, այնուհետև պահանջել այցելել իրեն: Նույն օրը, ժամը 17-ի սահմաններում այցելել է Ծաղիկին` վերջինիս Բուդաղյան փողոցի 12 տուն և նրան հայտնելով, որ նշված օրվա դրությամբ դեռևս չի կարողացել գումար ձեռք բերել և խնդրել է ևս երկու օր: Այնուհետև խնդրել է թույլատրել իր հետ տանել որդուն` Ռազմիկին, սակայն կրկին մերժելով իր խնդրանքը Ծաղիկը պնդել է, որ կամ երեխան նշված երկու օրերին նույնպես պետք է մնա իրենց տանը, կամ ինքը նոտարական կարգով պետք է պարտավորագիր գրի:
Այդ ընթացքում տուն են մտել ոստիկանության աշխատակիցները և Ծ.Պապոյանին բերման ենթարկել և միայն նշված պայմաններում է իրեն հնարավորություն տրվել վերադարձնելու անչափահաս որդուն` Ռազմիկին:
Տուժողը միաժամանակ հայտնեց նաև, որ Ծաղիկը իր որդուն չի առևանգել, այլ իր կամքին հակառակ է պահել և երեխային վերադարձնելու իր պահանջները մերժել է, հայտնելով, որ դա իր ՙհՑՐՈւՏՉՍՈվ՚ է և չնայած այդ ամենին նա երեխային շատ լավ է վերաբերվել:
Տուժողը հայտնեց նաև, որ ինքը ամբաստանյալի նկատմամբ քաղ. հայցի կամ այլ պահանջ չունի:
Վկա Մովսես Շերբեչյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ընկերոջ` Արտակ Մելումյանի հետ 15.01.2009թվականին, ժամը 16-ի սահմաններում պատահական այցելել են վերջինիս ազգական` Ոսկան Պապոյանի` Բուդաղյան փողոցի 12 հասցեի տուն: Ժամը 17-ի սահմաններում նշված տուն է եկել Հասմիկ անունով մի աղջիկ, որին այդ օրը տեսել է առաջին անգամ: Մինչև Հասմիկի այցելությունը Ծ.Պապոյանն իրեն խնդրել է Հասմիկի ներկայությամբ հանդես գալ որպես պարտատեր: Պապոյանների տանն է եղել նաև Հասմիկի անչափահաս որդին` Ռազմիկը, որին նույնպես այդ օրը տեսել է առաջին անգամ: Տանը իր ներկայությամբ Հասմիկի և Ծաղիկի միջև վեճ է սկսվել` կապված գումարային պարտք ու պահանջի հետ: Վերջիններիս խոսակցությունից հասկացել է, որ Ծաղիկը Հասմիկի որդուն` Ռազմիկին իրենց տանը պահել է որպես գումարի վերադարձման երաշխիք: Իր ներկայությամբ Հասմիկը բազմիցս խնդրել է թույլատրել տանել որդուն` Ռազմիկին, սակայն Ծաղիկը մերժել է խնդրանքը` պնդելով, որ մինչև Հասմիկը չվերադարձնի գումարները, երեխային չի հանձնի նրան:
Ծաղիկի և Հասմիկի միջև գումարային հարաբերություններից մինչ այդ օրը տեղյակ չի եղել:
Վկա Արտակ Մելումյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Ոսկան Պապոյանի մորեղբոր որդին: 2009թվականի հունվարի 15-ին, ընկերոջ` Մովսես Շերբերչյանի հետ, ժամը 16-ի սահմաններում իր առաջարկով այցելել են Ոսկանին` Բուդաղյան փողոցի թիվ 12 տուն: Բացի Պապոյանների ընտանիքի անդամներից տանն է եղել անծանոթ մեկ տղա երեխա, որի մասին տեղեկացել է, որ վերջինս այն կնոջ երեխան է, որը գումար է պարտք Պապոյաններին և քիչ հետո գումարը պետք է բերի: Այդ ընթացքում Ծաղիկը խնդրել է Մովսեսին հանդես գալ որպես պարտատեր: Ժամը 17-ի սահմաններում Պապոյանների տուն է այցելել Հասմիկը, որին այդ օրը տեսել է առաջին անգամ: Իր ներկայությամբ Հասմիկը Ծաղիկից խնդրել է իր հետ տանել երեխային` Ռազմիկին, ինչի կապակցությամբ Ծաղիկը արտահայտել է իր կասկածները, որ եթե Հասմիկը տանի երեխային, հնարավոր է այլևս չվերադառնա:
Վկա Աննա Նիկողոսյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ շուրջ 10 տարի ճանաչում է Հասմիկ Հովհաննիսյանին: 2009թվականի հունվարի 14-ին, ժամը 15-ի սահմաններում այցելել է Սարկավագի 6-րդ նրբանցքի 16ա տան բնակչուհի` Գայանե Սմբատյանին: Նույն օրը, ժամը 18-ի սահմաններում Գ.Սմբատյանին է այցելել նաև Հ.Հովհաննիսյանը միայնակ, առանց որդու` Ռազմիկի: Հ.Հովհաննիսյանը հայտնել է, որ Ռազմիկը Ծաղիկ Պապոյանի տանն է, որին ինքը չի ճանաչել: Այդ օրը զրույցի ընթացքում հետաքրքրվել է Հասմիկ Հովհաննիսյանի որպիսիությունից և վերջինս արտահայտելով. ՙհազիվ եմ զալոժնիկությունից պրծել՚ միտքը, հայտնել է, որ ընթացքում կպատմի իր հետ կատարվածի մասին: Նույն օրը ժամը 22-ի սահմաններում Հասմիկի հետ երկուսով դուրս են եկել Գայանեի տանից և նույն երեկո Հասմիկի առաջարկով այցելել է վերջինիս վարձակալած` Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի 44/45 շենքի թիվ 3 բնակարան: Բնակարանում Հասմիկն իրեն պատմել է, որ ինչ-որ մեկին գումար է պարտք և որ հաջորդ օրը պետք է վերադարձնի գումարը, որպեսզի կարողանա որդուն` Ռազմիկին բերի իր մոտ: Տեղեկացել է, որ Ռազմիկը Հասմիկի կամքին հակառակ է գտնվում պարտատիրոջ մոտ: Այլ մանրամասներ Հասմիկը չի ցանկացել պատմել: Այդ օրը գիշերել է Հասմիկի բնակարանում և առավոտյան ժամը 10-ին արթնանալուց հետո Հասմիկից տեղեկացել է, որ վերջինս դիմելու է ոստիկանություն` պարտատիրոջ կողմից որդուն` Ռազմիկին պահելու համար:
Վկա անչափաս Ռազմիկ Հովհաննիսյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ ծնվել է 05.10.2001թվականին, հաճախում է թիվ 166 միջնակարգ դպրոցի 1-ին դասարան: Ապրում է մայրիկի Հասմիկ Հովհաննիսյանի հետ: Հունվարի 11-ին իրենց տուն է եկել Ծաղիկ Պապոյանը, իսկ այդ ընթացքում ինքը բակում խաղալիս է եղել: Երբ վերադարձել է տուն, Ծ.Պապոյանն իր ներկայությամբ մայրիկին` Հասմիկին ասել է. ՙՌազոն պիտի գա մեր տուն՚ և նույն օրը ինքը Ծաղիկի հետ գնացել է նրանց տուն: Հունվարի 15-ին հեռախոսով խոսել է մայրիկի հետ, խնդրել է գալ իր հետևից, քանի որ շատ էր կարոտել: Նույն օրը մայրը եկել է Ծաղիկի տուն և ասել, որ ուզում է իրեն տուն տանել, իսկ Ծաղիկն ասել է, որ չի թողնի և իր մայրիկից փող է ուզել: Այդ ընթացքում տուն են մտել ոստիկանները և բոլորին բռնել են: Ծաղիկն իր վրա չի զայրացել և իրեն չի ծեծել:
Որպես լրացուցիչ վկա հարցաքննված Գայանե Սմբատյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր հայրը հանդիսանում է Հասմիկ Հովհաննիսյանի կնունքի քավորը, իսկ Ծաղիկ Պապոյանը հարևանուհի Արմինեի` քույրն է, որոնց հետ ինքը գտնվում է մտերիմ հարաբերությունների մեջ:
2004թվականին Հասմիկի մայրը մահացել է, իսկ 2005թվականի գարնանը Հասմիկը վաճառել է Նոր Նորքի 5-րդ զանգվածում գտնվող իր բնակարանը և որդու` Ռազմիկի հետ ժամանակավորապես բնակվել է իր տանը և այդ ժամանակահատվածում Ծաղիկը և Հասմիկը իր տանը ծանոթացել են միմյանց հետ և մտերմացել են:
Այնուհետև Հասմիկ Հովհաննիսյանը որոշակի հարցեր կարգավորելու համար Ծաղիկ Պապոյանից, ստույգ ժամանակահատվածը չի հիշում, պարտքով գումարներ է վերցրել խոստանալով դրանք կարճ ժամանակում վերադարձնել, այն էլ հավելավճարով, սակայն խոստումը չի կատարել, իսկ ինքը Ծաղիկին զգուշացրել է Հասմիկին այլևս գումար չտալ:
Այնուհետև Հասմիկը գնացել է իր բնակարանից և որդու հետ բնակվել է վարձով, որի ընթացքում Ծաղիկից դարձյալ գումարներ է վերցրել և նույնպես չի վերադարձրել:
2009թվականի հունվարի 14-ին, ժամը 16-ի սահմաններում Հասմիկը առանց որդու` Ռազմիկի, այցելել է իրենց տուն և ինքը նրան հարցրել է, թե ուր է Ռազմիկը, իսկ Հասմիկը պատասխանել է, որ երեխան գտնվում է Ծաղիկի տանը: Այնուհետև Հասմիկը բավականին երկար ժամանակ մնացել է իրենց տանը, հաց են կերել, զրուցել են տարբեր թեմաների շուրջ, իսկ այդ ընթացքում ինքը Հասմիկի մոտ լարվածություն չի նկատել:
Հասմիկի իրենց տանը գտնվելու ընթացքում, ժամը 19-ի սահմաններում նրա բջջային հեռախոսի վրա զանգահարել է Ծաղիկը և միմյանց հետ զրուցելու ընթացքում Հասմիկը նրան հայտնել է, որ գտնվում է իրենց տանը և մի քիչ հետո կգա:
Հաջորդ օրը` հունվարի 15-ին Հասմիկը իրենց տուն չի եկել, իրեն չի զանգահարել, իսկ հունվարի 16-ին ինքը Արմինեից տեղեկացել է, որ Ռազմիկին առևանգելու համար ոստիկանները Ծաղիկին բռնել են, որպիսի լուրը իրեն ապշեցրել է:
Գայանե Սմբատյանը հայտնեց նաև, որ Հասմիկը շատ անգամներ է երեխայի հետ միասին մնացել Ծաղիկի տանը, նույնիսկ 2008թվականին Հասմիկը երեխայի հետ միասին նոր տարին դիմավորել է Ծաղիկի տանը և երկար ժամանակ ապրել նրա տանը:
Որպես լրացուցիչ վկա հարցաքննված Վանուշ Ծառուկյանի ցուցմունքով այն մասին, որ երկար տարիներ է ինչ ճանաչում է Հասմիկ Հովհաննիսյանին: Ինքը ճանաչել է նաև նրա մորը` Վարսենիկ Հովհաննիսյանին, որը 2004թվականին մահացել է: Մոր մահից հետո Հասմիկը իրեն հայտնել է, որ մայրը Ռետինոտեխնիկական Իրերի գործարանի բաժնետոմսեր ունի և այն 2.000 ԱՄՆ դոլարով գնող կա, իսկ ինքը չի թողել այդքան էժան գնով վաճառել այդ բաժնետոմսերը, հայտնելով, որ հետագայում ավելի բարձր գնով կվաճառի: Այնուհետև Հասմիկը իրեն հայտնել է, որ հիշյալ բաժնետոմսերը 750.000 ԱՄՆ դոլարով ցանկանում է գնել իրենց նախկին հարևան Օրբիկ Իսախանյանը, այդ գումարների փոխանցման հետ կապված հարցերը կարգավորելու համար Հասմիկը իրենից 2004թ-ից մինչև 2008-ը բավականին գումարներ է վերցրել:
2008թվականի վերջերին ինքը զգալով, որ Հասմիկը իր գումարները չի վերադարձնում, նույն թվականի դեկտեմբերի 9-ին դիմել է ՀՀ ոստիկանության Կոտայքի բաժին, որտեղ Հասմիկը իր կամքով 11.12.2008թվականին գրել է պարտավորագիր, այն մասին, որ իրեն պարտք է 200.000 ԱՄՆ դոլար գումար և պարտավորվում է այն վերադարձնել նույն թվականի դեկտեմբերի 20-ին: Այնուհետև նույն օրը Հասմիկը գրել է մեկ այլ պարտավորագիր, այն մասին, որ բացի Կոտայքի բաժնում գրված պարտավորագրի մեջ նշված 200.000 ԱՄՆ դոլարից իրենց նախկին փոխհամաձայնությամբ պարտավորվում է տալ ևս 300.000 ԱՄՆ դոլար, բացի դա Հրազդան քաղաքի առողջարանը, Իջևան քաղաքի ջերմոցային համալիրը և Կոմիտաս փողոցի վրա գտնվող բնակարանը և պարտավորվել է վերը նշվածը մինչև փետրվարի 1-ը հանձնել իրեն, սակայն Հասմիկը մինչ օրս իր գումարները չի վերադարձրել, իսկ ինքը պարզել է, որ Հասմիկը իր անվամբ գրանցված որևէ սեփականություն չունի և այդ ամենը խաբկանք է:
Ինչ վերաբերվում է իր և Ծաղիկ Պապոյանի փոխհարաբերություններին, ապա հայտնեց, որ ինքը Ծաղիկին ճանաչում է Հասմիկի միջոցով և տեղյակ է, որ Հասմիկը Ծաղիկից նույնպես գումարներ է վերցրել և յուրաքանչյուր անգամ, երբ ինքը, Հասմիկը և Ծաղիկը հանդիպելիս են եղել, մինչ հանդիպումը Հասմիկը իր բջջային հեռախոսի վրա հաղորդագրություն է ուղարկել. ՙԾաղիկին կասես, որ գումարները մի քանի օրից հետո կլինեն՚, նույնիսկ մեկ անգամ հաղորդագրույթուն է ուղարկել խնդրելով իրեն գալ ՙԱրդշինինվենստբանկի՚ Կոտայքի մասնաճյուղ, որպեսզի Ծաղիկի ներկայությամբ հայտնի, որ գումարները մի քանի օրից կփոխանցվի:
2008թվականի հունվար ամսին ինքը Ծաղիկին տվել է 15.000 ԱՄՆ դոլար, այնուհետև 700 ԱՄՆ դոլար գումար, որպես Հասմիկի կողմից Ծաղիկից վերցրած պարտքի գումար, տեսնելով Ծաղիկի ծայրահեղ ծանր վիճակը:
Վկան հայտնեց նաև, որ 2009թվականի հունվարի 14-ին երեկոյան իրեն զանգահարել է Հասմիկը և հայտնել, որ շտապ խոսելու բան ունի իր հետ և երբ հանդիպել են Հասմիկը իրեն հայտնել է, որ. ՙԾաղիկի գլխին ընենց եմ սարքել, որ մինչ կյանքի վերջը գնալու է կորի՚ այդ ամենը լսելուց հետո ինքը Հասմիկին հայտնել է, որ. ՙՀիմա եկել ես իմ գլխին էլ ինչ որ բան սարքես՚ և պահանջել է դուրս գալ ավտոմեքենայից, որից հետո հեռացել է, իսկ հետագայում իմացել է, որ ոստիկանության աշխատակիցները Ծաղիկին բռնել են և նա մեղադրվում է Հասմիկի անչափահաս երեխայի առևանգման մեջ, որին մինչ օրս չի հավատում և դա իրականությանը չի համապատասխանում:
Վկան հայտնեց նաև, որ դեռևս 2006թվականի նոյեմբերի 30-ին ինքը գործերով մեկնել է Լիբանան և մեկ օր անց այնտեղից զանգահարել է Հասմիկին, նրա որպիսությունը հարցնելու համար և վերջինս իրեն հայտնել է, որ երեխային առևանգել են և որպես փրկագին պահանջում են 15.000 ԱՄՆ դոլար գումար ու իրենից օգնություն է խնդրել: Այդ ամենը լսելով ինքը իր գործերը հետաձգել և վերադարձել է Երևան, որից հետո հանդիպել է Հասմիկին և նրան օգնելու համար իրենք հանդիպել են ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ աշխատակից իր ծանոթին` Վահրամին և նրան Հասմիկը պատմել է երեխայի առևանգման մասին, որից հետո իր ծանոթը ցանկացել է ընթացք տալ այդ գործին, սակայն Հասմիկը չի ցանկացել, պատճառաբանելով, որ պետք է այդ գումարը անպայման տա, այլապես երեխային վնաս կտան: Դրանից հետո ինքը 15.000 ԱՄՆ դոլար գումար է տվել Հասմիկին որպեսզի նա այդ հարցերը կարգավորի:
Նախաքննության մարմինը 077 06-81-06 բջջային հեռախոսահամարից 15.01.2009թվականին կատարված հեռախոսային խոսակցությունների վերծանումները և 15.01.2009թվականին Բուդաղյան 12 տանը կայացած խոսակցությունների ձայնագրությամբ թիվ 018 ձայնասկավառակը քրեական գործով ճանաչել է որպես ապացույցներ և կցել է քրեական գործին:
Դատարանը գնահատելով դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները, հաստատված համարեց, որ Ծաղիկ Պապոյանը 2004թվականին ծանոթացել է Հասմիկ Հովհաննիսյանի հետ: Հետագա ժամանակաշրջանում Հ.Հովհաննիսյանը Ծ.Պապոյանին ներկայանալով որպես Ռետինոտեխնիկական Իրերի գործարանի բաժնետոմսերի 25 տոկոսի նկատմամբ ժառանգ և ցույց տալով ժառանգության իրավունքի վկայագիր, իսկ Ծ.Պապոյանը հավատալով Հ.Հովհաննիսյանին և նրանից շահույթ ստանալու ակնկալիքով վերջինիս փոխառությամբ տվել է իր քրոջ` Սուսաննայի կողմից ի պահ հանձնված բնակարանի վաճառքի համար նախատեսված գումարները, իսկ հետագայում նաև տարբեր քաղաքացիներից որոշակի տոկոսադրույքներով վերցրած գումարները:
Ծ.Պապոյանը հույս ունենալով, որ Հ.Հովհաննիսյանը ոչ միայն կվերադարձնի իր պարտքը, այլ նաև պարտքից ավել գումար կտա, ինչպես նաև հայտնվելով ծայրահեղ անելանելի վիճակում, 2008թվականին ստիպված 105.000 ԱՄՆ դոլարով վաճառել է իր Երևան քաղաքի, Ն.Նազարյան փողոցի 19 շենքի թիվ 52 բնակարանը և վերադարձրել է տարբեր քաղաքացիներից Հասմիկի անվամբ վերցրած 80.000 ԱՄՆ դոլար գումարները, սակայն 2009թվականի հունվարի 8-ին ՙԱնելիք Բանկում՚, 2009թվականի հունվարի 9-ին Հրազդան քաղաքում, այնուհետև 2009թվականի հունվարի 10-ին Գյումրի քաղաքում համոզվելով, որ Հ.Հովհաննիսյանը տիրացել է իր գումարներին և չհամակերպվելով այդ մտքի հետ 2009թվականի հունվարի 11-ին Իռա Հովհաննիսյանի և Անահիտ Գրիգորյանի հետ միասին այցելել է Հասմիկ Հովհաննիսյանի կողմից վարձակալված Երևան քաղաքի, Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի 44/45 շենքի 3 բնակարան, որտեղ Հասմիկից պահանջել են իրենց գումարները, իսկ վերջինս հայտնել է, որ 2009թվականի հունվարի 15-ից 20-ը ընկած ժամանակահատվածում կվերադարձնի գումարները միայն թե երեխային` անչափահաս Ռազմիկին մի քանի օրով խնամող լինի, որպեսզի ինքը կարողանա զբաղվել բանկային գործառույթներով: Քանի որ Իռային և Անահիտին հարմար չի եղել երեխայի խնամքով զբաղվելը, այդ իսկ պատճառով Ծ.Պապոյանը ցանկություն է հայտնել երեխային խնամելու նպատակով տանել իր տուն, միայն թե Հ.Հովհաննիսյանը վերադարձնի գումարները և երեխայի հետ միասին եկել է իրենց տուն: Հաջորդ օրը, հունվարի 12-ին, ժամը 20-ի սահմաններում Հ.Հովհաննիսյանը այցելել է Ծ.Պապոյանի Բուդաղյան 12 հասցեում գտնվող տուն տեսակցելու երեխային և տեսնելով, որ նրա հետ ամեն ինչ նորմալ է գնացել է: Այնուհետև, հաջորդ օրը հունվարի 13-ի, ժամը 17-ի սահմաններում Հ.Հովհաննիսյանը կրկին այցելել է Ծ.Պապոյանի հիշյալ հասցեում գտնվող տուն, սակայն այդ ժամին Ծ.Պապոյանը տանը չի եղել, տանն են եղել միայն Ծ.Պապոյանի երեխաները և Հ.Հովհաննիսյանի որդին` Ռազմիկը, որտեղ կես ժամ մնալուց հետո գնացել է, երեխային թողնելով Ծ.Պապոյանի մոտ:
2009թվականի հունվարի 15-ի դրությամբ Հասմիկ Հովհաննիսյանը տեսնելով, որ չի կարողանում գումար ձեռք բերել, ժամը 17-ի սահմաններում գնացել է Ծաղիկ Պապոյանի Բուդաղյան 12 հասցեում գտնվող տուն և Ծ.Պապոյանից պահանջել է երկու օր ժամանակ տալ գումարը վերադարձնելու համար և միաժամանակ խնդրել է երեխայի հետ վերադառնալ տուն, իսկ Ծաղիկ Պապոյանը հրաժարվել է երեխային հանձնել, պատճառաբանելով, որ ևս երկու օր ժամանակ կտա, սակայն այդ երկու օրը երեխան մնալու է իր տանը և միաժամանակ պահանջել է նոտարական կարգով ձևակերպել ֆինանսական պարտավորությունները:
Դատարանը հետազոտելով նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները, գտավ, որ նախաքննության մարմնի կողմից Ծաղիկ Պապոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով մեղսագրված արարքը ճիշտ չէ որակված և այն պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Այսպես` դատարանը հաստատված է համարել, որ Հասմիկ Հովհաննիսյանը տարիներ շարունակ տարբեր պատճառաբանություններով, խոստումներով Ծաղիկ Պապոյանին չի վերադարձրել գումարները, Ծ.Պապոյանին հասցնելով ծայրահեղ ծանր նյութական և հոգեկան վիճակի, իր գործողություններով սադրել և նրան դրդել է ծայրահեղ քայլերի:
Գործով հաստատվել է, որ 2008թվականի հունվարի 11-ին Հ.Հովհաննիսյանի վարձակալած բնակարան Ծաղիկ Պապոյանը, գործով վկաներ` Իռա Հովհաննիսյանը և Անահիտ Գրիգորյանը առևանգման համար չէ, որ գնացել են, այլապես նախաքննության մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով մեղադրանք պետք է առաջադրվեր նաև Ի.Հովհաննիսյանի և Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ:
Վերոհիշյալ հոդվածը նախատեսում է ՙԽաբեության, վստահությունը չարաշահելու, բռնություն կամ բռնություն գործադրելու սպառնալիքի միջոցով մարդուն գաղտնի կամ բացահայտ առևանգել՚:
Դատաքննությամբ տուժողը հայտնեց, որ Ծ.Պապոյանը հունվարի 11-ին իր բնակարանում գտվելու ժամանակ բռնել է իր հագի սվիտերի օձիքից և պարանոցի շրջանում վնասվածք է հասցրել, հայտնեց նաև, որ նա նախկինում էլ է հաճախ իր վրա ձեռք բարձրացրել:
Դատարանը գտավ, որ դա չի կարող դիտվել ՙԵրեխայի առևանգում բռնության գործադրման միջոցով՚:
Հենց ինքը, տուժողը դատաքննության ժամանակ հերքեց առևանգման փաստը, հայտնելով, որ Ծ.Պապոյանը իր որդուն չի առևանգել, այլ իր կամքին հակառակ է պահել և երեխային վերադարձնելու իր պահանջները մերժել է, հայտնելով, որ դա իր ՙհՑՐՈւՏՉՍՈվ՚ է:
Բռնության գործադրմամբ առևանգելը, որը վտանգ է ներկայացնում մարդու կյանքի կամ առողջության համար, նշանակում է, որ առևանգման ժամանակ անձի առողջությանը պատճառվել է ծանր կամ միջին ծանրության վնասվածք կամ, թե ֆիզիկական բռնություն գործադրելու պահին իրական վտանգ է ստեղծվել տուժողի կյանքի կամ առողջության համար, որպիսին բացակայում է դատաքննությամբ հետազոտված անչափահաս Ռազմիկ Հովհաննիսյանի առևանգման հանգամանքներով:
Դատարանը հետազոտել է նաև որպես լրացուցիչ վկա հարցաքննված Վանուշ Ծառուկյանի ցուցմունքը այն մասին, որ Հ.Հովհաննիսյանը հայտնել է իրեն, որ. ՙԾաղիկի գլխին ընենց եմ սարքել, որ մինչ կյանքի վերջը գնալու է կորի՚:
Դատարանը ուշադրություն է դարձրել նաև այն հանգամանքի վրա, որ տուժող Հ.Հովհաննիսյանը հաղորդում է տվել ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորք բաժին 2009թվականի հունվարի 15-ին, այն մասին, որ հունվարի 11-ին ոմն Ծաղիկ Պապոյանը, որին դիմում են Աննա անունով 170.000 ԱՄՆ դոլար գումարի պարտք ու պահանջի շուրջ առաջացած վիճաբանության և քաշքշուկի ընթացքում պարանոցի շրջանում պատճառելով մարմնական վնասվածք իր կամքին հակառակ առևանգել է անչափահաս որդուն, սպառնալով գումարը մինչև 2009թվականի հունվարի 15-ը, ժամը 15.00-ն չվերադարձնելու դեպքում վնաս պատճառել երեխային:
Գործով ձեռք բերված ապացույցներով պարզվել է, որ 170.000 ԱՄՆ դոլարը տուժողի կողմից մտացածին մի թիվ է, իսկ մարմնական վնասվածքի վերաբերյալ որևէ ապացույց չկա:
Դատաքննությամբ պարզվել է նաև, որ Հ.Հովհաննիսյանը 2009թվականի հունվարի 11-ին իր բնակարանում Իռայի և Անահիտի ներկայությամբ Ծ.Պապոյանին երեխայի համար տվել է մեկ հատ ՙՓամփերս՚ և երեխային ճանապարհել է: Բացի այդ հունվարի 11-ից մինչև հունվարի 15-ը կատարված հանցագործության կապակցությամբ որևէ գործողություն չի կատարել, իրավապահ մարմիններին չի դիմել, այլ այդ օրերին բազմիցս այցելել է Ծ.Պապոյանի կողմից վարձակալած տուն, որտեղ տեսակցվել է իր երեխայի հետ:
Դատարանը գտավ, որ Ծաղիկ Պապոյանի գործողությունները պարունակում են հանցակազմ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, այսինքն իրականում Ծ.Պապոյանը զրկել է ազատությունից անչափահաս Ռազմիկ Հովհաննիսյանին` նրան համարելով երաշխիք` մոր տուժող Հասմիկ Հովհաննիսյանի կողմից պարտքի գումարը վերադարձնելուց չխուսափելու համար:
Դատարանը հաստատված համարեց, որ դեռևս 2008թվականի դեկտեմբերի վերջերից մինչև 2009թվականի հունվարի 8-ը Հ.Հովհաննիսյանը իր որդու հետ միասին բնակվել է Ծ.Պապոյանի տանը նրա ընտանիքի անդամների հետ միասին և ամանորյա տոները անց է կացրել այնտեղ: Իսկ այն որ գումարը վերադարձնելու անհաջող փորձերից հետո դիմել է ոստիկանություն, ապա դա նպատակ է հետապնդել վախեցնելու և զգուշացնելու Ծ.Պապոյանին:
Դատարանը հաստատված համարեց նաև, որ անչափահաս Ռ.Հովհաննիսյանը շարունակել է բնակվել Ծ.Պապոյանի տանը, սակայն իր կամքին հակառակ նրան թույլ չի տրվել հանձնվելու իր մորը և դա են վկայում դատավարական նորմերի պահպանմամբ կատարված գաղտնալսումները, իսկ Ծ.Պապոյանը չի հերքել, որ երեխան իր համար հանդիսացել է երաշխիք, առ այն, որ Հ.Հովհաննիսյանը չկորի իր դեսադաշտից:
Տվյալ հոդվածի հանցակազմի կառուցվածքից ելնելով պարտադիր չի համարվում տվյալ հանցագործությամբ որևէ վնասակար հետևանքների առաջացումը և հանցագործությունը համարվում է ավարտված այնպիսի գործողությունների կատարման պահից, որոնք զրկում են մարդուն ազատությունից:
Ազատությունից ապօրինի զրկումը բնորոշվում է ուղիղ դիտավորությամբ, այսինքն անձը գիտակցում է, որ իր գործողություններով զրկում է մարդուն ազատ տեղաշարժվելու իրավունքից:
Այսպիսով դատարանը ապացուցված համարեց, որ իրականում Ծաղիկ Պապոյանը գիտակցաբար անչափահաս Ռազմիկ Հովհաննիսյանին զրկել է ազատությունից` վերջինիս կամքին հակառակ, մերժել է Հասմիկ Հովհաննիսյանին վերադարձնելու երեխային, պահանջելով վերադարձնել փոխառությամբ վերցրած գումարները, այսինքն կատարել է հանցագործություն նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և պետք է քրեական պատասխանատվության ենթարկվի այդ հոդվածով:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առել կատարված հանցագործության բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև ամբաստանյալի անձը:
Դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտել այն, որ Ծ.Պապոյանը նախկինում արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրական, հանցանքը սադրվել է տուժողի անօրինական գործողություններով, որի կապակցությամբ մեղադրողը միջնորդեց դատարանին միջնորդություն հարուցել դատախազին Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ քրեական գործ հարուցելու համար:
Հ.Հովհաննիսյանը իր գործողություններով Ծ.Պապոյանին հասցրել է այն աստիճանի, որ վերջինս ստիպված է եղել վաճառել սեփական բնակարանը, վերադարձնել Հ.Հովհաննիսյանի համար տարբեր քաղաքացիներից վերցրած գումարները և ընտանիքի հետ միասին տեղափոխվել վարձակալած բնակարան: Բացի այդ դատարանը հաշվի է առել, այն որ այդ խժդժությունների արդյունքում է Ծ.Պապոյանը ամուսնալուծվել և նրա խնամքին են մնացել երկու երեխաները:
Դատարանը Ծաղիկ Պապոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չգտավ:
Դատարանը գտավ, որ քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված, այդպիսին չներկայացնելու պատճառով:
Դատարանը, գտավ, որ քրեական գործով ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված 077 06-81-06 բջջային հեռախոսահամարից 15.01.2009թվականին կատարված հեռախոսային խոսակցությունների վերծանումները և 15.01.2009թվականին Բուդաղյան 12 տանը կայացած խոսակցությունների ձայնագրությամբ թիվ 018 ձայնասկավառակը պետք է պահել քրեական գործում:
Դատարանը ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև անձը բնութագրող տվյալները հաշվի առնելով, գտավ, որ Ծ.Պապոյանի վերադաստիարակումը հնարավոր է առանց հասարակությունից մեկուսացնելու նշանակված պատիժըª ազատազրկումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կարգով պետք է պայմանականորեն չկիրառել:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-373 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
ԾԱՂԻԿ ՍԱՐԻԲԵԿԻ ՊԱՊՈՅԱՆԻՆ մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրիք 70 հոդվածի կիրառմամբ Ծ.Պապոյանի նկատմամբ նշանակված պատիժըª 3 /երեք/ տարի ժամկետով ազատազրկումը, պայմանականորեն չկիրառելª սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Ծ.Պապոյանի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա:
Ծ.Պապոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը վերացնել և նրան ազատ արձակել դատարանի նիստերի դահլիճից:
Քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված` այդպիսին չներկայացնելու պատճառով:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված 077 06-81-06 բջջային հեռախոսահամարից 15.01.2009թվականին կատարված հեռախոսային խոսակցությունների վերծանումները և 15.01.2009թվականին Բուդաղյան 12 տանը կայացած խոսակցությունների ձայնագրությամբ թիվ 018 ձայնասկավառակը պահել քրեական գործում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան, հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՈՒԶՈՒՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՆԴ/0036/01/09
Ավան և Նոր-Նորք
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 14-04-2009 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0036/01/09 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 17101309 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | 2009թ. հունվարի 11-ին, ժամը 19.00-ի սահմաններում Հասմիկ Ռազմիկի Հովհաննիսյանի կողմից վարձակալված Նորքի 1 զանգ. 44/45 շենք 3 բնակարանում, միմյանց միջև նախկինից ծագած գումարայինպարտքուպահանջի կապակցությամբ ,վերջինիս նկատմամբ բռնության գործադրմամբ հիշյալ բնակարանից բացահայտ առևանգել է Հասմիկ Հովհաննիսյանի անչափահաս որդուն`05.10.2001թ. ծնված Ռազմիկ Արայի Հովհաննիսյանին և վերջինիս մինչև 15.01.2009թ. պահել Բուդաղյան 12 տանը, այդ կերպ նրան զրկել է ազատությունից: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ծաղիկ |
| Ազգանուն | Պապոյան |
| Հայրանուն | Սարիբեկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 131 Մաս 2 Կետ 4 |
| Պաշտպան | |
| Անուն | չկա |
| Ազգանուն | չկա |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 2.3 |
Մակագրել
| Երբ | 15-04-2009 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Ուզունյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 18-04-2009 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 18-04-2009 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 18-04-2009 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 08-05-2009 |
|---|---|
| Երբ | 14-05-2009 |
| Երբ | 03-06-2009 |
| Երբ | 16-06-2009 |
| Երբ | 01-07-2009 |
| Երբ | 15-07-2009 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-07-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-08-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-08-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-09-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-09-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-09-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-10-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 12-10-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-10-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-10-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-11-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 06-11-2009 |
|---|
Մեղադրական
| Ամսաթիվ | 06-11-2009 |
|---|---|
| Հոդված |
Նշանակվել է պատիժ
| Հիմնական | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
|---|---|
| Հիմնական | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ ԵԱՆԴ 0036/01/09 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն 06 նոյեմբերի 2009 թվական քաղաք Երևան Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը` Նախագահությամբ` դատավոր Սամվել Ուզունյանի Քարտուղարությամբ` Լիլիթ Նազարյանի Մասնակցությամբª Մեղադրող` Արսեն Կոստանդյանի Պաշտպան` Մարինե Թովմասյանի Տուժող` Հասմիկ Հովհաննիսյանի Տուժողի ներկայացուցիչ ` Գագիկ Սարդարյանի, Վարդան Նիկողոսյանի Դռնբաց դատական նիստում, դատարանում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` ԾԱՂԻԿ ՍԱՐԻԲԵԿԻ ՊԱՊՈՅԱՆԻ ծնված 04.09.1968թվականին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին երկու երեխա, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված է Երևան քաղաքի, Ն.Զարյան 19 շենքի թիվ 52 բնակարանում, սակայն բնակվել է Երևան քաղաքի, Բուդաղյան 12 տանը: Արգելանքի տակ է 2009թվականի հունվարի 16-ից, խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով: Պ Ա Ր Զ Ե Ց I 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. Նոր Նորքի քննչական բաժնի կողմից 15.01.2009թվականին հարուցվել է թիվ 17101309քրեական գործը: Նախաքննության մարմնի կողմից Ծաղիկ Պապոյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով այն բանի համար, որ վերջինս 2009թվականի հունվարի 11-ին, ժամը 19.00-ի սահմաններում Հասմիկ Հովհաննիսյանի կողմից վարձակալված Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի 44/45 շենքի 3 բնակարանում միմյանց միջև նախկինից ծագած գումարային պարտքուպահանջի կապակցությամբ, վերջինիս նկատմամբ բռնության գործադրմամբ հիշյալ հասցեի բնակարանից բացահայտ առևանգել է Հասմիկ Հովհաննիսյանի անչափահաս որդուն` 05.10.2001թվականին ծնված Ռազմիկ Հովհաննիսյանին և վերջինիս մինչև 15.01.2009թվականը պահելով Երևան քաղաքի Բուդաղյան 12 հասցեի տանը` այդ կերպ զրկել է նրան ազատությունից: 15.04.2009 թվականին Ծաղիկ Սարիբեկի Պապոյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան: 2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում Ծաղիկ Պապոյանը իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2004թվականին ծանոթացել է Հասմիկ Հովհաննիսյանի հետ: Ծանոթության սկզբնական շրջանից Հ.Հովհաննիսյանն իրեն հայտնել է, որ մոր մահվանից հետո որպես ժառանգություն գումար է ստացել, որի բանկային ձևակերպումների համար գումարներ են հարկավոր: Նշված ժամանակահատվածի դրությամբ իր մոտ են պահվել Հունաստանում բնակվող քրոջ` Սուսաննայի կողմից ուղղարկված, գնվելիք բնակարանի համար նախատեսված գումարները: Հ.Հովհաննիսյանի հետ փոխադարձ համաձայնությամբ, հաջորդող ժամանակաշրջանում փոխառությամբ վերջինիս տրամադրել է այդ բնակարանի համար նախատեսված գումարները, որոշակի շահույթ ստանալու նպատակով: Այնուհետև Հ.Հովհաննիսյանը իրենից դարձյալ գումարներ է խնդրել բանկային գործողությունների համար, որին օգնելու համար ինքը արդեն իր ծանոթներից ամսեկան որոշակի տոկոսադրույքներով գումարներ է վերցրել և տվել Հասմիկին, իսկ վերջինս խոստացել ու վստահեցրել է, որ վերադարձվելիք գումարների հավելավճարով կարտահայտի իր շնորհակալությունը և իրեն ապացուցելու համար, որ իրականում գումարներ է ստանալու ցույց է տվել նոտարական կարգով հաստատված ժառանգության իրավունքի վկայագրի բնօրինակ, ըստ որի Հ.Հովհաննիսյանը հանդիսանում է Ռետինոտեխնիկական Իրերի գործարանի քսանհինգ տոկոս բաժնետոմսերի նկատմամբ ժառանգ և բաժնետոմսերի առուվաճառքի պայմանագիր, նույնպես նոտարական կարգով հաստատված, ըստ որի ՙՕրբիկ Իսախանյանը պարտավորվում է Հ.Հովհաննիսյանին վճարել 750.000 ԱՄՆ դոլար գումար հիշյալ բաժնետոմսերի դիմաց՚, որպիսի փաստաթղթերը իր մոտ համոզմունք է առաջացրել Հասմիկի գործողությունների նկատմամբ: Այդ ընթացքում Հ.Հովհաննիսյանը իրեն հայտնել է, որ այդ գործարքը կազմակերպել է Վանուշ Ծառուկյան ազգանվամբ մի անձնավորություն, որին ՙհոպար՚ է անվանում և ըստ Հասմիկի նույն Վանուշն է գտել բաժնետոմսերի գնորդին և պայմանավորվել դրանց արժեքի շուրջ: 2007թվականից սկսած կապված Հասմիկի կողմից խոստացված գործարքի ուշացման հետ, ինքը Հասմիկից հետաքրքվել է փոխանցվող գումարների մասին, հայտնելով, որ պարտքատերերը իրեն անհանգստացնում են, իսկ Հասմիկը ամեն անգամ իրեն համոզելով, որ գումարները շուտով կփոխանցվեն գրել և իրեն տվել է պարտավորագիր, որ իրեն պարտք է 80.000 ԱՄՆ դոլար գումար, այդ կերպ վստահեցնելով իրեն: Այդ ընթացքում Հասմիկը գանգատվել է Վանուշից, հայտնելով, որ նա իրենից, այսինքն Հասմիկից, պահանջում է փոխանցվելիք գումարը փոխանցել Վանուշի հաշվեհամարին: Ինքը զգալով, որ Հասմիկը ստում է և լուրջ մտավախություն ունենալով, որ հնարավոր է գումարները չվերադարձվեն, այդ հարցը լուծելու համար Հասմիկի հետ այցելել է Աբովյան քաղաք Վանիկի մոտ, իսկ վերջինս իրեն հայտնել է, որ Հասմիկը ստում է և այդ գործարքի հետ ինքը որևէ կապ չունի: Այնուհետև 2008թվականի հունվարի վերջին ինքը դարձյալ Հասմիկի հետ գնացել է Աբովյան քաղաք Վանիկի մոտ և նա Հասմիկի ներկայությամբ, վերջինիս պարտքի դիմաց իրեն տվել է 15.000 ԱՄՆ դոլար գումար: Նշված 15 օրը անցնելուց հետո 2008թվականի ընթացքում ինքը Հասմիկից անընդհատ պահանջել է գումարները, իսկ վերջինս իրեն տարել է Աբովյան քաղաքի ՙԱրդշինինվեստբանկի՚ Աբովյան մասնաճյուղ, Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի վրա գտնվող ՙԱնելիք Բանկ՚, Կոմիտաս փողոցի վրա գտնվող ՙԱրդշինինվեստբանկի՚ մասնաճյուղ և յուրաքանչյուր դեպքով իրեն փորձել է համոզել, որ փոխանցումը քիչ հետո կատարվելու է և անգամ իր անվամբ հաշվեհամար է բացել: 2008թվականի նոյեմբերի վերջերին ինքը ստիպված վաճառել է իր Երևան քաղաքի, Ն.Զարյան փողոցի 19 շենքի թիվ 52 բնակարանը 105.000 ԱՄՆ դոլարով, որից 80.000 ԱՄՆ դոլարով մարել է Հասմիկի անվամբ իր ծանոթներից վերցրած գումարները և տոկոսները և վարձակալական հիմունքներով տեղափոխվել ու ընտանիքի հետ միասին բնակվել է Բուդաղյան 12 տանը: Այդ ամենից հետո նույնիսկ ինքը սիրաշահել է Հասմիկին, որպեսզի վերջինս ծայրահեղ քայլերի չդիմի և իր տեսադաշտից չկորի, իսկ Հասմիկը իրեն նույնիսկ վստահեցրել է, որ կտա 150.000 ԱՄՆ դոլար և իր ձեռքով գրել ու իրեն է տվել պարտավորագիր: Նույն թվականի դեկտեմբերի 25-ին Հասմիկը որդու` Ռազմիկի հետ եկել է իրենց վարձակալած տուն և հայտնել, որ մնալու տեղ չունի, քանի որ նրա կողմից վարձակալած Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի բնակարանի վարձատուն բնակարանի բանալիները վերցրել է: Այդ ժամանակ Հասմիկը իրեն հայտնել է, որ ՙԱնելիք Բանկի՚ բանկային արկղում գումար ունի, սակայն գումարի չափը իրեն չի հայտնել և առաջարկել է ամանորյա տոներից հետո գնալ և վերցնել գումարը: Այնուհետև ճշտելով, որ բանկը դեկտեմբերի 31-ին մինչև ժամը 14.00-ն աշխատում է, նշված օրը, ժամը 11-ի սահմաններում ինքը, իր նախկին ամուսինը` Ոսկանը և Հասմիկը գնացել են վերոհիշյալ բանկի Նոր Նորք մասնաճյուղ և տեղում պարզել են, որ ոչ մի գումար էլ չկա, որից հետո եկել են իրենց տուն: Այդքանից հետո Հասմիկը պնդում էր, որ ամանորյա տոներից հետո գումարը բանկային արկղից կվերցնի: Ամանորյա տոներին Հասմիկը իր որդու հետ մնացել է իրենց տանը, իսկ քանի որ իր մայրը 2008թվականին հունիս ամսին մահացել էր, ինքը իր ընտանիքով գնացել է հայրական տուն նոր տարին այնտեղ դիմավորելու համար և այնտեղից իր տուն է վերադարձել 2009թվականի հունվարի 6-ին, որից հետո Հասմիկը ու նրա որդին շարունակել են ապրել իր տանը: 2009թվականի հունվարի 8-ին Հասմիկը զանգահարել է ՙԱնելիք Բանկի՚ Նոր Նորքի մասնաճյուղ իբր կառավարիչի հետ խոսելու, սակայն նրան հայտնել են, որ կառավարիչը Հանրապետությունում չէ, որից հետո Հասմիկը, պատճառաբանելով, որ ՙԱնելիք Բանկի՚ գլխամասում ծանոթներ ունի առաջարկել է գնալ այնտեղ Նոր Նորքի կառավարիչի հեռախոսահամարները վերցնելու համար: Հասնելով հիշյալ բանկ Հասմիկը մոտեցել է բանկի աշխատողներից մեկին, հարցրել է ՙԱնելիք Բանկի՚ Նոր Նորքի մասնաճյուղի կառավարիչի հառեխոսահամարները, բայց բանկի աշխատակիցը պատասխանել է, որ նման իրավասություն չունի և խորհուրդ է տվել գնալ Նոր Նորքի մասնաճյուղ: Դրանից հետո իրենք եկել են ՙԱնելիք Բանկի՚ Նոր Նորք մասնաճյուղ և հասնելով հիշյալ բանկ մտել են բանկի կառավարիչի տեղակալի մոտ, որտեղ վերջինիս Հասմիկը հայտնել է, որ ցանկանում է տեսնել կառավարիչին, սակայն կառավարիչի տեղակալը հայտնել է, որ կառավարիչը գտնվում է արձակուրդի մեջ և բացակայում է Հանրապետությունից, որից հետո Հասմիկը կառարիչի տեղակալին հայտնել է, որ ինքը բանկային արկղում գումար ունի, որից հետո կառավարիչի տեղակալը պահանջել է ներկայացնել կտրոնը, սակայն Հասմիկը պատասխանել է, որ կտրոնը գտնվում է կառավարիչի մոտ: Այնուհետև Հասմիկը իրեն հայտնել է, որ իբր Հրազդան քաղաքում կիսակառույց առողջարան ունի և այն պարտքերի դիմաց կարող է անվանափոխել իր անունով, սակայն սեփականության վկայականը կորցրել է և պետք է նորը հանվի: 2009թվականի հունվարի 9-ին Հասմիկը, ինքը և իր ամուսինը ուղևորվել են Հրազդան քաղաքի կադաստր, որպեսզի սեփականության վկայականի հարցերը կարգավորեն, սակայն կադաստրում ստուգելուց հետո պարզվել է, որ Հասմիկ Հովհաննիսյանի անունով որևէ սեփականություն չկա գրանցված, առավել ևս Հրազդան քաղաքում, կամ դրա մոտակայքում կիսակառույց առողջարան գոյություն չունի, որից հետո իրենք վերադարձել են Երևան: Այնուհետև Հասմկիը իրեն հայտնել է, թե իբր գումարի կտրոնը գտնվում է Գյումրի քաղաքում բնակվող իր բարեկամի մոտ և առաջարկել է գնալ Գյումրի, իսկ ինքը Հասմիկին հարցրել է, թե հաստատ կտրոնը գտնվում է Գյումրի քաղաքում, թե հերթական անգամ ստում է, սակայն նա իրեն հավաստիացրել է, որ կտրոնը այնտեղ է: Սույն թվականի հունվարի 10-ին դարձյալ Հասմիկը, ինքը և իր ամուսինը իրենց ավտոմեքենայով ուղևորվել են Գյումրի: Հասնելով այնտեղ Հասմիկը մեկ պատճառաբանելով, որ չի հիշում բարեկամի տունը, մեկ բարեկամները զգուշացրել են, որ անծանոթ մարդիկ իրենց տուն չբերի, բջջային հեռախոսով զանգահարել է ինչ որ մեկին և պայմանավորվել հանդիպել Գյումրու շուկայի մոտ: Թեև իր պնդմանը, որպեսզի Հասմիկը հեռախոսային խոսակցության ժամանակ բարեկամին տեղեկացնի կտրոնը բերելու մասին, այնուամենայնիվ Հասմիկը նման բան չասեց, պատճառաբանելով, որ բարեկամը գիտի, թե ինքը ինչի համար է եկել Գյումրի: Դրանից մոտավորապես կես ժամ հետո իրենց են մոտեցել իրեն անծանոթ երկու տղամարդ, որոնց Հասմիկը հարցրել է կտրոնը բերել եք, թե ոչ, իսկ տղաներից մեկը այդ հարցին պատասխանել է. ՙՄաման ասում է հունվարի 14-ին արի կտրոնը կտամ՚: Ինքը տեսնելով, որ Հասմիկը դարձյալ ստում է զայրույթից և հուզմունքից մի քանի անգամ հարվածել է նրան, այնուհետև վերադարձել են Երևան և ճանապարհին, որոշել են տեսակցել իր հորը և գնացել են իր հայրական տուն, որը գտնվում է 4-րդ գյուղում: Այնտեղ իրենք հաց են կերել, մի քիչ հանգստացել են և ինքը հորը պատմել է այդ օրվա կատարվածի մասին, իսկ քանի որ իր հայրը որոշակի տեղեկացված է եղել Հասմիկի գործողությունների մասին հարց ուղղելով Հասմիկին հարցրել է, թե երբ է վերադարձնելու գումարները: Այդ ժամանակ ինքը հայտնել է, որ կտրականապես որոշել է դիմել ոստիկանություն, քանի որ նախկինում մի քանի անգամ որոշել էր դիմել ոստիկանություն, սակայն տեղիք տալով Հասմիկի խնդրանքներին, ինչպես նաև խղճալով Հասմիկի որդուն չի դիմել այդ քայլին, իսկ այդ ժամանակ Հասմիկը խնդրել է հորը, որպեսզի վերջինս իրեն համոզի, որ չդիմի ոստիկանություն խոստանալով, որ գումարները մի քանի օրից կվերադարձնի, իսկ հայրը դիմելով իրեն խնդրել մի քանի օր ժամանակ տալ Հասմիկին, որպիսի խնդրանքը ինքը չի մերժել: Դրանից հետո իր ամուսինը իրեն բերել է տուն, իսկ Հասմիկին և որդուն տարել է նրա կողմից Նոր Նորքի 1-ին զանգվածում վարձակալած բնակարանը: Հաջորդ օրը, հունվարի 11-ին, առավոտյան ժամը 11-ին իրեն զանգահարել են Իռան և Անահիտը, որոնց Հասմիկը նույնպես գումարներ է պարտք և իրենք որոշել են այցելել Հասմիկին պարզելու համար, թե երբ է նա վերադարձնելու իրենց գումարները: Իրենք երեքով գնացել են Հասմիկի տուն նախապես զգուշացնելով նրան իրենց այցելության մասին: Ժամը 12-ին իրենք մտել են Հասմիկի տուն և խոսակցության թեման եղել է այն, թե երբ է վերադարձնելու իրենց գումարները: Հասմիկը իրենց խոստացել է հունվարի 15-ից 20-ը վերադարձնել իրենց գումարները: Նույն խոսակցության ժամանակ Հասմիկը իրենց ասել է, որ իրեն խանգարողը երեխան է, որին չի կարող երկար ժամանակով մենակ թողնել և եթե որևէ մեկը մի քանի օրով կխնամի երեխային ինքը ավելի արագ կլուծի գումարների վերադարձման հարցը: Անահիտը և Իռան հայտնել են, որ իրենք չեն կարող պահել երեխային, իսկ ինքը դիմելով Հասմիկին ասել է.ՙԵս երեխային կտանեմ միևնույն է քեզանից շատ եմ պահել այդ երեխային, միայն թե դու այդ փողերի հարցը լուծի՚: Դրանից հետո Հասմիկը երեխային ասել է իրենց տուն գնալու մասին, իր հետ մի հատ ՙՓամփերս՚ է դրել, քանի որ երեխան գիշերամիզությամբ է տառապում, որից հետո ինքը, Անահիտը և Իռան Ռազմիկի հետ միասին դուրս են եկել Հասմիկի տանից և երկու տարբեր տաքսի ավտոմեքենաներով ուղևորվել են տուն: 2009թվականի հունվարի 15-ին, ժամը 17-ի սահմաններում Հասմիկը այցելել է իրեն` առանց գումարի և հայտնել, որ վերադարձել է երեխայի` Ռազմիկի հետևից: Զայրացած այն հանգամանքից, որ Հասմիկը գումարը չի բերել, ինքը հրաժարվել է նրան հանձնել Ռազմիկին, հայտնելով, որ ոստիկանության միջոցով հարցը լուծելուց հետո միայն երեխային կհանձնի Հասմիկի, քանի որ վերջինիս և իր միջև պայմանավորվածություն է եղել, որ գումարը չհանձնելու դեպքում պետք է կամովին հանձնվի ոստիկանությանը, դեռևս իրենց տանը գտնվելու ժամանակահատվածում տուն են մտել ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն, ինչպես նաև տանը գտնվող ընտանիքի անդամներին, հյուրերին բերման ենթարկել ոստիկանության Նոր Նորք բաժին: Ամբաստանյալը ընդհանրացնելով իր ցուցմունքը հայտնեց, որ ինքը Ռազմիկին չի առևանգել, այլ նրան Հասմիկը իր կամքով է հանձնել իրեն` որպեսզի կարողանա հանգիստ զբաղվել բանկային գործառույթներով և եթե Հասմիկը ցանկություն ունենար երեխային տանելու, ապա դա կարող էր շատ հեշտությամբ անել, քանի որ հունվարի 11-ից հետո Հասմիկը մի քանի անգամ այցելել է իր տուն և տեսակցել է երեխային, նույնիսկ մի անգամ, երբ այցելել է երեխային տեսակցության ինքը տանը չի եղել: Ամբաստանյալը հայտնեց նաև, որ ինքը հանցագործ չէ, այլ Հ.Հովհաննիսյանի արարքների պատճառով զրկվել է իր բնակարանից, հայտնվել է փողոցում, իսկ Ռազմիկին պահել է իր երեխաների նման, նույնիսկ լողացրել և խնամել է նրան: Տուժող` Հասմիկ Հովհաննիսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2004թվականին իր մայրը` Վարսենիկ Հովհաննիսյանը մահացել է և նրանից որպես ժառանգություն իրեն մնացել է Նոր Նորքի 5-րդ զանգվածի Գալշոյան փողոցի թիվ 7 բնակարանը և որոշակի գումար, որը ի պահ է հանձնված եղել իր ծանոթ Վանուշ Ծառուկյանին: Աշխատանք չունենալու և մոր մահից հետո հուղարկավորության ծախսերի հետ կապված որոշակի պարտքեր կուտակվելու պատճառով ինքը 2005թվականին վաճառել է հիշյալ բնակարանը և ժամանակավորապես բնակվել է իր քավորի աղջկա` Գայանեի տանը և այդ ժամանակվանից ծանոթացել է Ծաղիկ Պապոյանի հետ: Հաջորդող ժամանակաշրջանում ինքը փոխառությամբ Ծ.Պապոյանից գումարներ է վերցրել, սակայն ժամանակին չի կարողացել այդ գումարները վերադարձնել, որի պատճառով Ծաղիկը վաճառել է իր բնակարանը և կապված գումարների հետ վերադարձման հետ Ծաղիկը սկսել է իրեն անհանգստացնել, իսկ ինքը դիմել է Վանուշ Ծառուկյանին պահանջելով վերադարձնել իր գումարները, որպեսզի կարողանա իր պարտքերը մարել, սակայն Վ.Ծառուկյանը տարբեր պատճառաբանություններով չի վերադարձրել իր գումարները, որից դրդված ինքը խաբել է Ծաղիկին, որ իբր բանկից գումարներ ունի ստանալու և Ծաղիկին նրա իսկ պահանջով տվել է պարտավորագրեր: Վ.Ծառուկյանը միայն 2008թվականի հունվար ամսին է Ծաղիկին իր փոխարեն տվել 15.000 ԱՄՆ դոլար գումար: 2009թվականի հունվարի 11-ին Ծաղիկը, Իռան և Անահիտը, որոնց նույնպես գումարներ է պարտք, այցելել են իրեն` Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի 44/45 շենքի թիվ 3 բնակարան և նրանցից յուրաքանչյուրը պահանջել է իրեն տրվելիք գումարները: Ինքը նրանց հայտնել է, որ սույն թվականի հունվարի 15-ից 20-ը ընկած ժամանակահատվածում կվերադարձնի գումարները: Այդ ժամանակ անվստահություն արտահայտելով Ծ.Պապոյանը հայտնել է, որ իր անչափահաս որդուն` Ռազմիկին պետք է տանի իրենց տուն մինչև հունվարի 15-ը, իսկ ինքը հայտնել է, որ երեխան դպրոց է հաճախելու և մտահոգված լինելով որդու համար Ծաղիկին վստահեցրել է, որ ինքը չի խուսափում: Ի պատասխան Ծաղիկը սպառնացել է, որ եթե հունվարի 15-ին ինքը գումարները չվերադարձնի վատ կլինի: Չնայած երեխային իր մոտ թողնելու խնդրանքներին Ծ.Պապոյանը ձեռքով բռնել է իր հագի սվիտերի օձիգից և թափահարելով ասել. ՙՍտեղ ես եմ ասում, ուզես չուզես տանելու եմ՚: Քաջատեղյակ լինելով Ծ.Պապոյանի ագրեսիվության և իր նկատմամբ հնարավոր բռնության գործադրման մասին, ինքը որդուն համոզել է, որպեսզի Ծաղիկի հետ գնա նրանց տուն: Հաջորդ օրը, հունվարի 12-ին, ժամը 20-ի սահմաններում ինքը գնացել է Ծաղիկի տուն որդուն տեսակցելու և տեսնելով, որ որդու հետ ամեն ինչ նորմալ է նրան հայտնել է, որ ինքը մի քանի օրից կգա և իրեն կտանի տուն: Հաջորդ օրը, հունվարի 13-ին, ժամը 17-ի սահմաններում ինքը կրկին այցելել է Ծաղիկի տուն, սակայն այդ ժամին Ծաղիկը տանը չի եղել, տանն են եղել միայն Ծաղիկի երեխաները և իր որդին: Ծաղիկի տանը մնացել է մոտ 30 րոպե, սակայն որդուն չի տարել հետագա բարդություններից խուսափելու համար: 2009թվականի հունվարի 14-ին երեկոյան ինքը կրկին դիմել է Վանուշ Ծառուկյանին նրանից պահանջելով իր գումարները, սակայն մերժում է ստացել և ելնելով իր անելանելի վիճակից սույն թվականի հունվարի 15-ին դիմել է ոստիկանություն: Այդ օրը Ծաղիկը զանգահարել է իրեն, հետաքրքրվել է գումարներից, այնուհետև պահանջել այցելել իրեն: Նույն օրը, ժամը 17-ի սահմաններում այցելել է Ծաղիկին` վերջինիս Բուդաղյան փողոցի 12 տուն և նրան հայտնելով, որ նշված օրվա դրությամբ դեռևս չի կարողացել գումար ձեռք բերել և խնդրել է ևս երկու օր: Այնուհետև խնդրել է թույլատրել իր հետ տանել որդուն` Ռազմիկին, սակայն կրկին մերժելով իր խնդրանքը Ծաղիկը պնդել է, որ կամ երեխան նշված երկու օրերին նույնպես պետք է մնա իրենց տանը, կամ ինքը նոտարական կարգով պետք է պարտավորագիր գրի: Այդ ընթացքում տուն են մտել ոստիկանության աշխատակիցները և Ծ.Պապոյանին բերման ենթարկել և միայն նշված պայմաններում է իրեն հնարավորություն տրվել վերադարձնելու անչափահաս որդուն` Ռազմիկին: Տուժողը միաժամանակ հայտնեց նաև, որ Ծաղիկը իր որդուն չի առևանգել, այլ իր կամքին հակառակ է պահել և երեխային վերադարձնելու իր պահանջները մերժել է, հայտնելով, որ դա իր ՙհՑՐՈւՏՉՍՈվ՚ է և չնայած այդ ամենին նա երեխային շատ լավ է վերաբերվել: Տուժողը հայտնեց նաև, որ ինքը ամբաստանյալի նկատմամբ քաղ. հայցի կամ այլ պահանջ չունի: Վկա Մովսես Շերբեչյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ընկերոջ` Արտակ Մելումյանի հետ 15.01.2009թվականին, ժամը 16-ի սահմաններում պատահական այցելել են վերջինիս ազգական` Ոսկան Պապոյանի` Բուդաղյան փողոցի 12 հասցեի տուն: Ժամը 17-ի սահմաններում նշված տուն է եկել Հասմիկ անունով մի աղջիկ, որին այդ օրը տեսել է առաջին անգամ: Մինչև Հասմիկի այցելությունը Ծ.Պապոյանն իրեն խնդրել է Հասմիկի ներկայությամբ հանդես գալ որպես պարտատեր: Պապոյանների տանն է եղել նաև Հասմիկի անչափահաս որդին` Ռազմիկը, որին նույնպես այդ օրը տեսել է առաջին անգամ: Տանը իր ներկայությամբ Հասմիկի և Ծաղիկի միջև վեճ է սկսվել` կապված գումարային պարտք ու պահանջի հետ: Վերջիններիս խոսակցությունից հասկացել է, որ Ծաղիկը Հասմիկի որդուն` Ռազմիկին իրենց տանը պահել է որպես գումարի վերադարձման երաշխիք: Իր ներկայությամբ Հասմիկը բազմիցս խնդրել է թույլատրել տանել որդուն` Ռազմիկին, սակայն Ծաղիկը մերժել է խնդրանքը` պնդելով, որ մինչև Հասմիկը չվերադարձնի գումարները, երեխային չի հանձնի նրան: Ծաղիկի և Հասմիկի միջև գումարային հարաբերություններից մինչ այդ օրը տեղյակ չի եղել: Վկա Արտակ Մելումյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Ոսկան Պապոյանի մորեղբոր որդին: 2009թվականի հունվարի 15-ին, ընկերոջ` Մովսես Շերբերչյանի հետ, ժամը 16-ի սահմաններում իր առաջարկով այցելել են Ոսկանին` Բուդաղյան փողոցի թիվ 12 տուն: Բացի Պապոյանների ընտանիքի անդամներից տանն է եղել անծանոթ մեկ տղա երեխա, որի մասին տեղեկացել է, որ վերջինս այն կնոջ երեխան է, որը գումար է պարտք Պապոյաններին և քիչ հետո գումարը պետք է բերի: Այդ ընթացքում Ծաղիկը խնդրել է Մովսեսին հանդես գալ որպես պարտատեր: Ժամը 17-ի սահմաններում Պապոյանների տուն է այցելել Հասմիկը, որին այդ օրը տեսել է առաջին անգամ: Իր ներկայությամբ Հասմիկը Ծաղիկից խնդրել է իր հետ տանել երեխային` Ռազմիկին, ինչի կապակցությամբ Ծաղիկը արտահայտել է իր կասկածները, որ եթե Հասմիկը տանի երեխային, հնարավոր է այլևս չվերադառնա: Վկա Աննա Նիկողոսյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ շուրջ 10 տարի ճանաչում է Հասմիկ Հովհաննիսյանին: 2009թվականի հունվարի 14-ին, ժամը 15-ի սահմաններում այցելել է Սարկավագի 6-րդ նրբանցքի 16ա տան բնակչուհի` Գայանե Սմբատյանին: Նույն օրը, ժամը 18-ի սահմաններում Գ.Սմբատյանին է այցելել նաև Հ.Հովհաննիսյանը միայնակ, առանց որդու` Ռազմիկի: Հ.Հովհաննիսյանը հայտնել է, որ Ռազմիկը Ծաղիկ Պապոյանի տանն է, որին ինքը չի ճանաչել: Այդ օրը զրույցի ընթացքում հետաքրքրվել է Հասմիկ Հովհաննիսյանի որպիսիությունից և վերջինս արտահայտելով. ՙհազիվ եմ զալոժնիկությունից պրծել՚ միտքը, հայտնել է, որ ընթացքում կպատմի իր հետ կատարվածի մասին: Նույն օրը ժամը 22-ի սահմաններում Հասմիկի հետ երկուսով դուրս են եկել Գայանեի տանից և նույն երեկո Հասմիկի առաջարկով այցելել է վերջինիս վարձակալած` Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի 44/45 շենքի թիվ 3 բնակարան: Բնակարանում Հասմիկն իրեն պատմել է, որ ինչ-որ մեկին գումար է պարտք և որ հաջորդ օրը պետք է վերադարձնի գումարը, որպեսզի կարողանա որդուն` Ռազմիկին բերի իր մոտ: Տեղեկացել է, որ Ռազմիկը Հասմիկի կամքին հակառակ է գտնվում պարտատիրոջ մոտ: Այլ մանրամասներ Հասմիկը չի ցանկացել պատմել: Այդ օրը գիշերել է Հասմիկի բնակարանում և առավոտյան ժամը 10-ին արթնանալուց հետո Հասմիկից տեղեկացել է, որ վերջինս դիմելու է ոստիկանություն` պարտատիրոջ կողմից որդուն` Ռազմիկին պահելու համար: Վկա անչափաս Ռազմիկ Հովհաննիսյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ ծնվել է 05.10.2001թվականին, հաճախում է թիվ 166 միջնակարգ դպրոցի 1-ին դասարան: Ապրում է մայրիկի Հասմիկ Հովհաննիսյանի հետ: Հունվարի 11-ին իրենց տուն է եկել Ծաղիկ Պապոյանը, իսկ այդ ընթացքում ինքը բակում խաղալիս է եղել: Երբ վերադարձել է տուն, Ծ.Պապոյանն իր ներկայությամբ մայրիկին` Հասմիկին ասել է. ՙՌազոն պիտի գա մեր տուն՚ և նույն օրը ինքը Ծաղիկի հետ գնացել է նրանց տուն: Հունվարի 15-ին հեռախոսով խոսել է մայրիկի հետ, խնդրել է գալ իր հետևից, քանի որ շատ էր կարոտել: Նույն օրը մայրը եկել է Ծաղիկի տուն և ասել, որ ուզում է իրեն տուն տանել, իսկ Ծաղիկն ասել է, որ չի թողնի և իր մայրիկից փող է ուզել: Այդ ընթացքում տուն են մտել ոստիկանները և բոլորին բռնել են: Ծաղիկն իր վրա չի զայրացել և իրեն չի ծեծել: Որպես լրացուցիչ վկա հարցաքննված Գայանե Սմբատյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր հայրը հանդիսանում է Հասմիկ Հովհաննիսյանի կնունքի քավորը, իսկ Ծաղիկ Պապոյանը հարևանուհի Արմինեի` քույրն է, որոնց հետ ինքը գտնվում է մտերիմ հարաբերությունների մեջ: 2004թվականին Հասմիկի մայրը մահացել է, իսկ 2005թվականի գարնանը Հասմիկը վաճառել է Նոր Նորքի 5-րդ զանգվածում գտնվող իր բնակարանը և որդու` Ռազմիկի հետ ժամանակավորապես բնակվել է իր տանը և այդ ժամանակահատվածում Ծաղիկը և Հասմիկը իր տանը ծանոթացել են միմյանց հետ և մտերմացել են: Այնուհետև Հասմիկ Հովհաննիսյանը որոշակի հարցեր կարգավորելու համար Ծաղիկ Պապոյանից, ստույգ ժամանակահատվածը չի հիշում, պարտքով գումարներ է վերցրել խոստանալով դրանք կարճ ժամանակում վերադարձնել, այն էլ հավելավճարով, սակայն խոստումը չի կատարել, իսկ ինքը Ծաղիկին զգուշացրել է Հասմիկին այլևս գումար չտալ: Այնուհետև Հասմիկը գնացել է իր բնակարանից և որդու հետ բնակվել է վարձով, որի ընթացքում Ծաղիկից դարձյալ գումարներ է վերցրել և նույնպես չի վերադարձրել: 2009թվականի հունվարի 14-ին, ժամը 16-ի սահմաններում Հասմիկը առանց որդու` Ռազմիկի, այցելել է իրենց տուն և ինքը նրան հարցրել է, թե ուր է Ռազմիկը, իսկ Հասմիկը պատասխանել է, որ երեխան գտնվում է Ծաղիկի տանը: Այնուհետև Հասմիկը բավականին երկար ժամանակ մնացել է իրենց տանը, հաց են կերել, զրուցել են տարբեր թեմաների շուրջ, իսկ այդ ընթացքում ինքը Հասմիկի մոտ լարվածություն չի նկատել: Հասմիկի իրենց տանը գտնվելու ընթացքում, ժամը 19-ի սահմաններում նրա բջջային հեռախոսի վրա զանգահարել է Ծաղիկը և միմյանց հետ զրուցելու ընթացքում Հասմիկը նրան հայտնել է, որ գտնվում է իրենց տանը և մի քիչ հետո կգա: Հաջորդ օրը` հունվարի 15-ին Հասմիկը իրենց տուն չի եկել, իրեն չի զանգահարել, իսկ հունվարի 16-ին ինքը Արմինեից տեղեկացել է, որ Ռազմիկին առևանգելու համար ոստիկանները Ծաղիկին բռնել են, որպիսի լուրը իրեն ապշեցրել է: Գայանե Սմբատյանը հայտնեց նաև, որ Հասմիկը շատ անգամներ է երեխայի հետ միասին մնացել Ծաղիկի տանը, նույնիսկ 2008թվականին Հասմիկը երեխայի հետ միասին նոր տարին դիմավորել է Ծաղիկի տանը և երկար ժամանակ ապրել նրա տանը: Որպես լրացուցիչ վկա հարցաքննված Վանուշ Ծառուկյանի ցուցմունքով այն մասին, որ երկար տարիներ է ինչ ճանաչում է Հասմիկ Հովհաննիսյանին: Ինքը ճանաչել է նաև նրա մորը` Վարսենիկ Հովհաննիսյանին, որը 2004թվականին մահացել է: Մոր մահից հետո Հասմիկը իրեն հայտնել է, որ մայրը Ռետինոտեխնիկական Իրերի գործարանի բաժնետոմսեր ունի և այն 2.000 ԱՄՆ դոլարով գնող կա, իսկ ինքը չի թողել այդքան էժան գնով վաճառել այդ բաժնետոմսերը, հայտնելով, որ հետագայում ավելի բարձր գնով կվաճառի: Այնուհետև Հասմիկը իրեն հայտնել է, որ հիշյալ բաժնետոմսերը 750.000 ԱՄՆ դոլարով ցանկանում է գնել իրենց նախկին հարևան Օրբիկ Իսախանյանը, այդ գումարների փոխանցման հետ կապված հարցերը կարգավորելու համար Հասմիկը իրենից 2004թ-ից մինչև 2008-ը բավականին գումարներ է վերցրել: 2008թվականի վերջերին ինքը զգալով, որ Հասմիկը իր գումարները չի վերադարձնում, նույն թվականի դեկտեմբերի 9-ին դիմել է ՀՀ ոստիկանության Կոտայքի բաժին, որտեղ Հասմիկը իր կամքով 11.12.2008թվականին գրել է պարտավորագիր, այն մասին, որ իրեն պարտք է 200.000 ԱՄՆ դոլար գումար և պարտավորվում է այն վերադարձնել նույն թվականի դեկտեմբերի 20-ին: Այնուհետև նույն օրը Հասմիկը գրել է մեկ այլ պարտավորագիր, այն մասին, որ բացի Կոտայքի բաժնում գրված պարտավորագրի մեջ նշված 200.000 ԱՄՆ դոլարից իրենց նախկին փոխհամաձայնությամբ պարտավորվում է տալ ևս 300.000 ԱՄՆ դոլար, բացի դա Հրազդան քաղաքի առողջարանը, Իջևան քաղաքի ջերմոցային համալիրը և Կոմիտաս փողոցի վրա գտնվող բնակարանը և պարտավորվել է վերը նշվածը մինչև փետրվարի 1-ը հանձնել իրեն, սակայն Հասմիկը մինչ օրս իր գումարները չի վերադարձրել, իսկ ինքը պարզել է, որ Հասմիկը իր անվամբ գրանցված որևէ սեփականություն չունի և այդ ամենը խաբկանք է: Ինչ վերաբերվում է իր և Ծաղիկ Պապոյանի փոխհարաբերություններին, ապա հայտնեց, որ ինքը Ծաղիկին ճանաչում է Հասմիկի միջոցով և տեղյակ է, որ Հասմիկը Ծաղիկից նույնպես գումարներ է վերցրել և յուրաքանչյուր անգամ, երբ ինքը, Հասմիկը և Ծաղիկը հանդիպելիս են եղել, մինչ հանդիպումը Հասմիկը իր բջջային հեռախոսի վրա հաղորդագրություն է ուղարկել. ՙԾաղիկին կասես, որ գումարները մի քանի օրից հետո կլինեն՚, նույնիսկ մեկ անգամ հաղորդագրույթուն է ուղարկել խնդրելով իրեն գալ ՙԱրդշինինվենստբանկի՚ Կոտայքի մասնաճյուղ, որպեսզի Ծաղիկի ներկայությամբ հայտնի, որ գումարները մի քանի օրից կփոխանցվի: 2008թվականի հունվար ամսին ինքը Ծաղիկին տվել է 15.000 ԱՄՆ դոլար, այնուհետև 700 ԱՄՆ դոլար գումար, որպես Հասմիկի կողմից Ծաղիկից վերցրած պարտքի գումար, տեսնելով Ծաղիկի ծայրահեղ ծանր վիճակը: Վկան հայտնեց նաև, որ 2009թվականի հունվարի 14-ին երեկոյան իրեն զանգահարել է Հասմիկը և հայտնել, որ շտապ խոսելու բան ունի իր հետ և երբ հանդիպել են Հասմիկը իրեն հայտնել է, որ. ՙԾաղիկի գլխին ընենց եմ սարքել, որ մինչ կյանքի վերջը գնալու է կորի՚ այդ ամենը լսելուց հետո ինքը Հասմիկին հայտնել է, որ. ՙՀիմա եկել ես իմ գլխին էլ ինչ որ բան սարքես՚ և պահանջել է դուրս գալ ավտոմեքենայից, որից հետո հեռացել է, իսկ հետագայում իմացել է, որ ոստիկանության աշխատակիցները Ծաղիկին բռնել են և նա մեղադրվում է Հասմիկի անչափահաս երեխայի առևանգման մեջ, որին մինչ օրս չի հավատում և դա իրականությանը չի համապատասխանում: Վկան հայտնեց նաև, որ դեռևս 2006թվականի նոյեմբերի 30-ին ինքը գործերով մեկնել է Լիբանան և մեկ օր անց այնտեղից զանգահարել է Հասմիկին, նրա որպիսությունը հարցնելու համար և վերջինս իրեն հայտնել է, որ երեխային առևանգել են և որպես փրկագին պահանջում են 15.000 ԱՄՆ դոլար գումար ու իրենից օգնություն է խնդրել: Այդ ամենը լսելով ինքը իր գործերը հետաձգել և վերադարձել է Երևան, որից հետո հանդիպել է Հասմիկին և նրան օգնելու համար իրենք հանդիպել են ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ աշխատակից իր ծանոթին` Վահրամին և նրան Հասմիկը պատմել է երեխայի առևանգման մասին, որից հետո իր ծանոթը ցանկացել է ընթացք տալ այդ գործին, սակայն Հասմիկը չի ցանկացել, պատճառաբանելով, որ պետք է այդ գումարը անպայման տա, այլապես երեխային վնաս կտան: Դրանից հետո ինքը 15.000 ԱՄՆ դոլար գումար է տվել Հասմիկին որպեսզի նա այդ հարցերը կարգավորի: Նախաքննության մարմինը 077 06-81-06 բջջային հեռախոսահամարից 15.01.2009թվականին կատարված հեռախոսային խոսակցությունների վերծանումները և 15.01.2009թվականին Բուդաղյան 12 տանը կայացած խոսակցությունների ձայնագրությամբ թիվ 018 ձայնասկավառակը քրեական գործով ճանաչել է որպես ապացույցներ և կցել է քրեական գործին: Դատարանը գնահատելով դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները, հաստատված համարեց, որ Ծաղիկ Պապոյանը 2004թվականին ծանոթացել է Հասմիկ Հովհաննիսյանի հետ: Հետագա ժամանակաշրջանում Հ.Հովհաննիսյանը Ծ.Պապոյանին ներկայանալով որպես Ռետինոտեխնիկական Իրերի գործարանի բաժնետոմսերի 25 տոկոսի նկատմամբ ժառանգ և ցույց տալով ժառանգության իրավունքի վկայագիր, իսկ Ծ.Պապոյանը հավատալով Հ.Հովհաննիսյանին և նրանից շահույթ ստանալու ակնկալիքով վերջինիս փոխառությամբ տվել է իր քրոջ` Սուսաննայի կողմից ի պահ հանձնված բնակարանի վաճառքի համար նախատեսված գումարները, իսկ հետագայում նաև տարբեր քաղաքացիներից որոշակի տոկոսադրույքներով վերցրած գումարները: Ծ.Պապոյանը հույս ունենալով, որ Հ.Հովհաննիսյանը ոչ միայն կվերադարձնի իր պարտքը, այլ նաև պարտքից ավել գումար կտա, ինչպես նաև հայտնվելով ծայրահեղ անելանելի վիճակում, 2008թվականին ստիպված 105.000 ԱՄՆ դոլարով վաճառել է իր Երևան քաղաքի, Ն.Նազարյան փողոցի 19 շենքի թիվ 52 բնակարանը և վերադարձրել է տարբեր քաղաքացիներից Հասմիկի անվամբ վերցրած 80.000 ԱՄՆ դոլար գումարները, սակայն 2009թվականի հունվարի 8-ին ՙԱնելիք Բանկում՚, 2009թվականի հունվարի 9-ին Հրազդան քաղաքում, այնուհետև 2009թվականի հունվարի 10-ին Գյումրի քաղաքում համոզվելով, որ Հ.Հովհաննիսյանը տիրացել է իր գումարներին և չհամակերպվելով այդ մտքի հետ 2009թվականի հունվարի 11-ին Իռա Հովհաննիսյանի և Անահիտ Գրիգորյանի հետ միասին այցելել է Հասմիկ Հովհաննիսյանի կողմից վարձակալված Երևան քաղաքի, Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի 44/45 շենքի 3 բնակարան, որտեղ Հասմիկից պահանջել են իրենց գումարները, իսկ վերջինս հայտնել է, որ 2009թվականի հունվարի 15-ից 20-ը ընկած ժամանակահատվածում կվերադարձնի գումարները միայն թե երեխային` անչափահաս Ռազմիկին մի քանի օրով խնամող լինի, որպեսզի ինքը կարողանա զբաղվել բանկային գործառույթներով: Քանի որ Իռային և Անահիտին հարմար չի եղել երեխայի խնամքով զբաղվելը, այդ իսկ պատճառով Ծ.Պապոյանը ցանկություն է հայտնել երեխային խնամելու նպատակով տանել իր տուն, միայն թե Հ.Հովհաննիսյանը վերադարձնի գումարները և երեխայի հետ միասին եկել է իրենց տուն: Հաջորդ օրը, հունվարի 12-ին, ժամը 20-ի սահմաններում Հ.Հովհաննիսյանը այցելել է Ծ.Պապոյանի Բուդաղյան 12 հասցեում գտնվող տուն տեսակցելու երեխային և տեսնելով, որ նրա հետ ամեն ինչ նորմալ է գնացել է: Այնուհետև, հաջորդ օրը հունվարի 13-ի, ժամը 17-ի սահմաններում Հ.Հովհաննիսյանը կրկին այցելել է Ծ.Պապոյանի հիշյալ հասցեում գտնվող տուն, սակայն այդ ժամին Ծ.Պապոյանը տանը չի եղել, տանն են եղել միայն Ծ.Պապոյանի երեխաները և Հ.Հովհաննիսյանի որդին` Ռազմիկը, որտեղ կես ժամ մնալուց հետո գնացել է, երեխային թողնելով Ծ.Պապոյանի մոտ: 2009թվականի հունվարի 15-ի դրությամբ Հասմիկ Հովհաննիսյանը տեսնելով, որ չի կարողանում գումար ձեռք բերել, ժամը 17-ի սահմաններում գնացել է Ծաղիկ Պապոյանի Բուդաղյան 12 հասցեում գտնվող տուն և Ծ.Պապոյանից պահանջել է երկու օր ժամանակ տալ գումարը վերադարձնելու համար և միաժամանակ խնդրել է երեխայի հետ վերադառնալ տուն, իսկ Ծաղիկ Պապոյանը հրաժարվել է երեխային հանձնել, պատճառաբանելով, որ ևս երկու օր ժամանակ կտա, սակայն այդ երկու օրը երեխան մնալու է իր տանը և միաժամանակ պահանջել է նոտարական կարգով ձևակերպել ֆինանսական պարտավորությունները: Դատարանը հետազոտելով նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները, գտավ, որ նախաքննության մարմնի կողմից Ծաղիկ Պապոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով մեղսագրված արարքը ճիշտ չէ որակված և այն պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով հետևյալ պատճառաբանությամբ. Այսպես` դատարանը հաստատված է համարել, որ Հասմիկ Հովհաննիսյանը տարիներ շարունակ տարբեր պատճառաբանություններով, խոստումներով Ծաղիկ Պապոյանին չի վերադարձրել գումարները, Ծ.Պապոյանին հասցնելով ծայրահեղ ծանր նյութական և հոգեկան վիճակի, իր գործողություններով սադրել և նրան դրդել է ծայրահեղ քայլերի: Գործով հաստատվել է, որ 2008թվականի հունվարի 11-ին Հ.Հովհաննիսյանի վարձակալած բնակարան Ծաղիկ Պապոյանը, գործով վկաներ` Իռա Հովհաննիսյանը և Անահիտ Գրիգորյանը առևանգման համար չէ, որ գնացել են, այլապես նախաքննության մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով մեղադրանք պետք է առաջադրվեր նաև Ի.Հովհաննիսյանի և Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ: Վերոհիշյալ հոդվածը նախատեսում է ՙԽաբեության, վստահությունը չարաշահելու, բռնություն կամ բռնություն գործադրելու սպառնալիքի միջոցով մարդուն գաղտնի կամ բացահայտ առևանգել՚: Դատաքննությամբ տուժողը հայտնեց, որ Ծ.Պապոյանը հունվարի 11-ին իր բնակարանում գտվելու ժամանակ բռնել է իր հագի սվիտերի օձիքից և պարանոցի շրջանում վնասվածք է հասցրել, հայտնեց նաև, որ նա նախկինում էլ է հաճախ իր վրա ձեռք բարձրացրել: Դատարանը գտավ, որ դա չի կարող դիտվել ՙԵրեխայի առևանգում բռնության գործադրման միջոցով՚: Հենց ինքը, տուժողը դատաքննության ժամանակ հերքեց առևանգման փաստը, հայտնելով, որ Ծ.Պապոյանը իր որդուն չի առևանգել, այլ իր կամքին հակառակ է պահել և երեխային վերադարձնելու իր պահանջները մերժել է, հայտնելով, որ դա իր ՙհՑՐՈւՏՉՍՈվ՚ է: Բռնության գործադրմամբ առևանգելը, որը վտանգ է ներկայացնում մարդու կյանքի կամ առողջության համար, նշանակում է, որ առևանգման ժամանակ անձի առողջությանը պատճառվել է ծանր կամ միջին ծանրության վնասվածք կամ, թե ֆիզիկական բռնություն գործադրելու պահին իրական վտանգ է ստեղծվել տուժողի կյանքի կամ առողջության համար, որպիսին բացակայում է դատաքննությամբ հետազոտված անչափահաս Ռազմիկ Հովհաննիսյանի առևանգման հանգամանքներով: Դատարանը հետազոտել է նաև որպես լրացուցիչ վկա հարցաքննված Վանուշ Ծառուկյանի ցուցմունքը այն մասին, որ Հ.Հովհաննիսյանը հայտնել է իրեն, որ. ՙԾաղիկի գլխին ընենց եմ սարքել, որ մինչ կյանքի վերջը գնալու է կորի՚: Դատարանը ուշադրություն է դարձրել նաև այն հանգամանքի վրա, որ տուժող Հ.Հովհաննիսյանը հաղորդում է տվել ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորք բաժին 2009թվականի հունվարի 15-ին, այն մասին, որ հունվարի 11-ին ոմն Ծաղիկ Պապոյանը, որին դիմում են Աննա անունով 170.000 ԱՄՆ դոլար գումարի պարտք ու պահանջի շուրջ առաջացած վիճաբանության և քաշքշուկի ընթացքում պարանոցի շրջանում պատճառելով մարմնական վնասվածք իր կամքին հակառակ առևանգել է անչափահաս որդուն, սպառնալով գումարը մինչև 2009թվականի հունվարի 15-ը, ժամը 15.00-ն չվերադարձնելու դեպքում վնաս պատճառել երեխային: Գործով ձեռք բերված ապացույցներով պարզվել է, որ 170.000 ԱՄՆ դոլարը տուժողի կողմից մտացածին մի թիվ է, իսկ մարմնական վնասվածքի վերաբերյալ որևէ ապացույց չկա: Դատաքննությամբ պարզվել է նաև, որ Հ.Հովհաննիսյանը 2009թվականի հունվարի 11-ին իր բնակարանում Իռայի և Անահիտի ներկայությամբ Ծ.Պապոյանին երեխայի համար տվել է մեկ հատ ՙՓամփերս՚ և երեխային ճանապարհել է: Բացի այդ հունվարի 11-ից մինչև հունվարի 15-ը կատարված հանցագործության կապակցությամբ որևէ գործողություն չի կատարել, իրավապահ մարմիններին չի դիմել, այլ այդ օրերին բազմիցս այցելել է Ծ.Պապոյանի կողմից վարձակալած տուն, որտեղ տեսակցվել է իր երեխայի հետ: Դատարանը գտավ, որ Ծաղիկ Պապոյանի գործողությունները պարունակում են հանցակազմ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, այսինքն իրականում Ծ.Պապոյանը զրկել է ազատությունից անչափահաս Ռազմիկ Հովհաննիսյանին` նրան համարելով երաշխիք` մոր տուժող Հասմիկ Հովհաննիսյանի կողմից պարտքի գումարը վերադարձնելուց չխուսափելու համար: Դատարանը հաստատված համարեց, որ դեռևս 2008թվականի դեկտեմբերի վերջերից մինչև 2009թվականի հունվարի 8-ը Հ.Հովհաննիսյանը իր որդու հետ միասին բնակվել է Ծ.Պապոյանի տանը նրա ընտանիքի անդամների հետ միասին և ամանորյա տոները անց է կացրել այնտեղ: Իսկ այն որ գումարը վերադարձնելու անհաջող փորձերից հետո դիմել է ոստիկանություն, ապա դա նպատակ է հետապնդել վախեցնելու և զգուշացնելու Ծ.Պապոյանին: Դատարանը հաստատված համարեց նաև, որ անչափահաս Ռ.Հովհաննիսյանը շարունակել է բնակվել Ծ.Պապոյանի տանը, սակայն իր կամքին հակառակ նրան թույլ չի տրվել հանձնվելու իր մորը և դա են վկայում դատավարական նորմերի պահպանմամբ կատարված գաղտնալսումները, իսկ Ծ.Պապոյանը չի հերքել, որ երեխան իր համար հանդիսացել է երաշխիք, առ այն, որ Հ.Հովհաննիսյանը չկորի իր դեսադաշտից: Տվյալ հոդվածի հանցակազմի կառուցվածքից ելնելով պարտադիր չի համարվում տվյալ հանցագործությամբ որևէ վնասակար հետևանքների առաջացումը և հանցագործությունը համարվում է ավարտված այնպիսի գործողությունների կատարման պահից, որոնք զրկում են մարդուն ազատությունից: Ազատությունից ապօրինի զրկումը բնորոշվում է ուղիղ դիտավորությամբ, այսինքն անձը գիտակցում է, որ իր գործողություններով զրկում է մարդուն ազատ տեղաշարժվելու իրավունքից: Այսպիսով դատարանը ապացուցված համարեց, որ իրականում Ծաղիկ Պապոյանը գիտակցաբար անչափահաս Ռազմիկ Հովհաննիսյանին զրկել է ազատությունից` վերջինիս կամքին հակառակ, մերժել է Հասմիկ Հովհաննիսյանին վերադարձնելու երեխային, պահանջելով վերադարձնել փոխառությամբ վերցրած գումարները, այսինքն կատարել է հանցագործություն նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և պետք է քրեական պատասխանատվության ենթարկվի այդ հոդվածով: 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առել կատարված հանցագործության բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև ամբաստանյալի անձը: Դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտել այն, որ Ծ.Պապոյանը նախկինում արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրական, հանցանքը սադրվել է տուժողի անօրինական գործողություններով, որի կապակցությամբ մեղադրողը միջնորդեց դատարանին միջնորդություն հարուցել դատախազին Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ քրեական գործ հարուցելու համար: Հ.Հովհաննիսյանը իր գործողություններով Ծ.Պապոյանին հասցրել է այն աստիճանի, որ վերջինս ստիպված է եղել վաճառել սեփական բնակարանը, վերադարձնել Հ.Հովհաննիսյանի համար տարբեր քաղաքացիներից վերցրած գումարները և ընտանիքի հետ միասին տեղափոխվել վարձակալած բնակարան: Բացի այդ դատարանը հաշվի է առել, այն որ այդ խժդժությունների արդյունքում է Ծ.Պապոյանը ամուսնալուծվել և նրա խնամքին են մնացել երկու երեխաները: Դատարանը Ծաղիկ Պապոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չգտավ: Դատարանը գտավ, որ քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված, այդպիսին չներկայացնելու պատճառով: Դատարանը, գտավ, որ քրեական գործով ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված 077 06-81-06 բջջային հեռախոսահամարից 15.01.2009թվականին կատարված հեռախոսային խոսակցությունների վերծանումները և 15.01.2009թվականին Բուդաղյան 12 տանը կայացած խոսակցությունների ձայնագրությամբ թիվ 018 ձայնասկավառակը պետք է պահել քրեական գործում: Դատարանը ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև անձը բնութագրող տվյալները հաշվի առնելով, գտավ, որ Ծ.Պապոյանի վերադաստիարակումը հնարավոր է առանց հասարակությունից մեկուսացնելու նշանակված պատիժըª ազատազրկումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կարգով պետք է պայմանականորեն չկիրառել: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-373 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց ԾԱՂԻԿ ՍԱՐԻԲԵԿԻ ՊԱՊՈՅԱՆԻՆ մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրիք 70 հոդվածի կիրառմամբ Ծ.Պապոյանի նկատմամբ նշանակված պատիժըª 3 /երեք/ տարի ժամկետով ազատազրկումը, պայմանականորեն չկիրառելª սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով: Ծ.Պապոյանի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա: Ծ.Պապոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը վերացնել և նրան ազատ արձակել դատարանի նիստերի դահլիճից: Քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված` այդպիսին չներկայացնելու պատճառով: Իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված 077 06-81-06 բջջային հեռախոսահամարից 15.01.2009թվականին կատարված հեռախոսային խոսակցությունների վերծանումները և 15.01.2009թվականին Բուդաղյան 12 տանը կայացած խոսակցությունների ձայնագրությամբ թիվ 018 ձայնասկավառակը պահել քրեական գործում: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան, հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՈՒԶՈՒՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 06-11-2009 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 11-12-2009 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | Հատոր 1` 270 էջ, հատոր 2` 145 էջ |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 11-12-2009 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 01-03-2010 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 05-03-2010 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 09-03-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 203 |
| Գործին կից նյութերը | չկա |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 23-03-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 203 |
| Այլ նշումներ | 077 06-81-06 բջջային հեռախոսահամարից 15.01.2009թվականին կատարված հեռախոսային խոսակցությունների վերծանումները և 15.01.2009թվականին Բուդաղյան 12 տանը կայացած խոսակցությունների ձայնագրությամբ թիվ 018 ձայնասկավառակը պահել քրեական գործում: |
Դատական գործ N: ԵԱՆԴ/0036/01/09
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 07-12-2009 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 07-12-2009 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Տուժող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Հասմիկ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Փոփոխել Ավան և Նոր Նորք համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Ծաղիկ Սարիբեկի Պապոյանի /ՀՀ քր.օր. 131 հոդ. .2-րդ մասի 4-րդ կետով - 3 տարի ազ.., ՀՀ քր.օր. 70 հոդ. կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով / վերաբերյալ 06.11.2009թ. դատավճիռը և Ծ.Պապոյանի նկատմամբ նշանակել պատիժ ազատազրկման ձևով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 11-12-2009 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գրիշա |
| Ազգանուն | Մելիք-Սարգսյան |
Կազմի փոփոխություն
| Ամսաթիվ | 21-12-2009 |
|---|---|
| Փոփոխության հիմքը | Այլ |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Չիչոյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 24-12-2009 |
|---|
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 23-12-2009 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Ծ.Պապոյանի անձնագիրը, թիվ 018 ձայնասկավառակը` փաթեթավորված, կնիքված վիճակում |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 11-01-2010 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 24-12-2009 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 18-01-2010 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 11-01-2010 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 18-01-2010 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Ծաղիկ |
| Ազգանուն | Պապոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ հ. ԵԱՆԴ/0036/01/09 Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 18 հունվարի 2010թ. ք. Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Ա. ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ ՄԵՂԱԴՐՈՂ Ա. ԿՈՍՏԱՆԴՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ Մ. ԹՈՎՄԱՍՅԱՆԻ ՏՈՒԺՈՂ Հ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ Ք. ՍՏԵՓԱՆՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով տուժող Հասմիկ Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը` Ծաղիկ Սարիբեկի Պապոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի նոյեմբերի 06-ի դատավճռի դեմ Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2009 թվականի հունվարի 15-ին ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորք քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով հարուցվել է թիվ 17101309 քրեական գործը` բռնության գործադրման միջոցով Հասմիկ Ռազմիկի Հովհաննիսյանի անչափահաս որդու բացահայտ առևանգման փաստի առթիվ: 2009 թվականի հունվարի 16-ին Ծաղիկ Սարիբեկի Պապոյանը ձերբակալվել է: 2009 թվականի հունվարի 19-ին Ծաղիկ Պապոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրեսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով: 2009 թվականի հունվարի 19-ին ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորք քննչական բաժնի պետի տեղակալ Կ.Հովհաննիսյանը միջնորդություն է հարուցել Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանին մեղադրյալ Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ խափանման միջոց կալանավորում ընտրելու մասին: Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի հունվարի 19-ի որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանք երկու ամիս ժամկետով, կալանքի սկիզբը հաշվելով 2009 թվականի հունվարի 16-ից: 2009 թվականի փետրվարի 02-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Ծաղիկ Պապոյանի պաշտպան Լիանա Բալյանի միջնորդությունը Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը գրավով փոխարինելու մասին մերժվել է: 2009 թվականի փետրվարի 17-ին ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը մեղադրյալ Ծաղիկ Պապոյանի պաշտպան Լիանա Բալյանի վերաքննիչ բողոքը, բերված Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 02-ի որոշման դեմ, մերժել է: 2009 թվականի մարտի 09-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Ծաղիկ Պապոյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով` մինչև 2009 թվականի ապրիլի 16-ը: 2009 թվականի մարտի 12-ին նախաքննական մարմնի որոշմամբ քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է մեկ ամիս ժամանակով` մինչև 2009 թվականի ապրիլի 15-ը: 2009 թվականի մարտի 24-ին ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորք քննչական բաժնի պետի տեղակալ Կ.Հովհաննիսյանը որոշում է կայացրել Ծաղիկ Պապոյանի կողմից Հասմիկ Հովհաննիսյանի նկատմամբ բռնի գործողություններ կատարելու դրվագով քրեական հետապնդում չիրականացնել` տուժողի բողոքի բացակայության հիմքով: 2009 թվականի ապրիլի 15-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան: Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 2009 թվականի նոյեմբերի 06-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ծաղիկ Սարիբեկի Պապոյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը` 3 /երեք/ տարի ժամկետով ազատազրկումը, պայմանականորեն չի կիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով: Ծաղիկ Պապոյանի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դրվել է ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա: Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը վերացրել է և նրան ազատ է արձակել դատարանի նիստերի դահլիճից: Քաղաքացիական հայցի հարցը համարել է լուծված` այդպիսին չներկայացնելու պատճառով: Վճռվել է իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված 077 06-81-06 բջջային հեռախոսահամարից 15.01.2009թվականին կատարված հեռախոսային խոսակցությունների վերծանումները և 15.01.2009թվականին Բուդաղյան 12 տանը կայացած խոսակցությունների ձայնագրությամբ թիվ 018 ձայնասկավառակը պահել քրեական գործում: Դատավճռի դեմ 2009 թվականի դեկտեմբերի 07-ին ամբաստանյալ տուժող Հասմիկ Հովհաննիսյանը բերել է վերաքննիչ բողոք: ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 24-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով: 2. Գործի փաստական հանգամանքները. Ամբաստանյալ Ծաղիկ Սարիբեկի Պապոյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել հետևյալ արարքի համար: 2004 թվականին Ծաղիկ Պապոյանը ծանոթացել է Հասմիկ Հովհաննիսյանի հետ: Հետագա ժամանակաշրջանում Հասմիկ Հովհաննիսյանը Ծաղիկ Պապոյանին ներկայանալով որպես Ռետինոտեխնիկական Իրերի գործարանի բաժնետոմսերի 25 տոկոսի նկատմամբ ժառանգ և ցույց տալով ժառանգության իրավունքի վկայագիր, իսկ Ծաղիկ Պապոյանը հավատալով Հասմիկ Հովհաննիսյանին և նրանից շահույթ ստանալու ակնկալիքով վերջինիս փոխառությամբ տվել է իր քրոջ` Սուսաննայի կողմից ի պահ հանձնված բնակարանի վաճառքի համար նախատեսված գումարները, իսկ հետագայում նաև տարբեր քաղաքացիներից որոշակի տոկոսադրույքներով վերցրած գումարները: Ծաղիկ Պապոյանը հույս ունենալով, որ Հասմիկ Հովհաննիսյանը ոչ միայն կվերադարձնի իր պարտքը, այլ նաև պարտքից ավել գումար կտա, ինչպես նաև հայտնվելով ծայրահեղ անելանելի վիճակում, 2008 թվականին ստիպված 105.000 ԱՄՆ դոլարով վաճառել է իր Երևան քաղաքի, Ն.Նազարյան փողոցի 19 շենքի թիվ 52 բնակարանը և վերադարձրել է տարբեր քաղաքացիներից Հասմիկի անվամբ վերցրած 80.000 ԱՄՆ դոլար գումարները, սակայն 2009 թվականի հունվարի 08-ին <<Անելիք Բանկում>>, 2009 թվականի հունվարի 09-ին Հրազդան քաղաքում, այնուհետև 2009 թվականի հունվարի 10-ին Գյումրի քաղաքում համոզվելով, որ Հասմիկ Հովհաննիսյանը տիրացել է իր գումարներին և չհամակերպվելով այդ մտքի հետ 2009 թվականի հունվարի 11-ին Իռա Հովհաննիսյանի և Անահիտ Գրիգորյանի հետ միասին այցելել է Հասմիկ Հովհաննիսյանի կողմից վարձակալված Երևան քաղաքի, Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի 44/45 շենքի 3 բնակարան, որտեղ Հասմիկից պահանջել են իրենց գումարները, իսկ վերջինս հայտնել է, որ 2009 թվականի հունվարի 15-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածում կվերադարձնի գումարները միայն թե երեխային` անչափահաս Ռազմիկին, մի քանի օրով խնամող լինի, որպեսզի ինքը կարողանա զբաղվել բանկային գործառույթներով: Քանի որ Իռային և Անահիտին հարմար չի եղել երեխայի խնամքով զբաղվելը, այդ իսկ պատճառով Ծաղիկ Պապոյանը ցանկություն է հայտնել երեխային խնամելու նպատակով տանել իր տուն, միայն թե Հասմիկ Հովհաննիսյանը վերադարձնի գումարները և երեխայի հետ միասին եկել է իրենց տուն: Հաջորդ օրը, հունվարի 12-ին, ժամը 2000-ի սահմաններում Հասմիկ Հովհաննիսյանը այցելել է Ծաղիկ Պապոյանի Բուդաղյան 12 հասցեում գտնվող տուն տեսակցելու երեխային և տեսնելով, որ նրա հետ ամեն ինչ նորմալ է գնացել է: Այնուհետև, հաջորդ օրը` հունվարի 13-ին, ժամը 1700-ի սահմաններում Հասմիկ Հովհաննիսյանը կրկին այցելել է Ծաղիկ Պապոյանի հիշյալ հասցեում գտնվող տուն, սակայն այդ ժամին Ծաղիկ Պապոյանը տանը չի եղել, տանն են եղել միայն Ծաղիկ Պապոյանի երեխաները և Հասմիկ Հովհաննիսյանի որդին Ռազմիկը, որտեղ կես ժամ մնալուց հետո գնացել է, երեխային թողնելով Ծաղիկ Պապոյանի մոտ: 2009 թվականի հունվարի 15-ի դրությամբ Հասմիկ Հովհաննիսյանը տեսնելով, որ չի կարողանում գումար ձեռք բերել, ժամը 1700-ի սահմաններում գնացել է Ծաղիկ Պապոյանի Բուդաղյան 12 հասցեում գտնվող տուն և վերջինից պահանջել է երկու օր ժամանակ տալ գումարը վերադարձնելու համար, միաժամանակ խնդրել է երեխայի հետ վերադառնալ տուն, իսկ Ծաղիկ Պապոյանը հրաժարվել է երեխային հանձնել, պատճառաբանելով, որ ևս երկու օր ժամանակ կտա, սակայն այդ երկու օրը երեխան մնալու է իր տանը և միաժամանակ պահանջել է նոտարական կարգով ձևակերպել ֆինանսական պարտավորությունները: 3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով: Տուժող Հասմիկ Հովհաննիսյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատավճռով նշանակված պատիժն ավելի քան մեղմ է, հակասում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 61-րդ հոդվածներով սահմանված սկզբունքներին, չի համապատասխանում կատարած հանցանքի ծանրությանը, հանցավորի անձին, հետևաբար չի կարող բավարար լինել նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: Ելնելով վերոգրյալից, բողոք բերած անձը խնդրել է ամբաստանյալ Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ նշանակել ազատազրկման հետ կապված պատիժ: 4. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը. Վերաքննիչ դատարանում տուժողը և տուժողի ներկայացուցիչը պնդելով վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` խնդրեցին այն բավարարել: Մեղադրող Ա.Կոստանդյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց, նշելով, դատավճիռն օրինական է, ուստի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել: Ամբաստանյալ Ծաղիկ Պապոյանը հայտնեց, որ դատավճռի հետ համաձայն է, իսկ տուժողի կողմից վերաքննիչ բողոք բերելու նպատակն է` զերծ մնալ քրեական պատախսանատվությունից, խնդրեց դատավճիռը թողնել անփոփոխ: Ամբաստանյալի պաշտպան Մարինե Թովմասյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց, նշելով, որ դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել նրա անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները և նշանակել համաչափ պատիժ, որը բխում է արդարադատության շահերից, խնդրեց վերաքննիչ բողոքը մերժել: 5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով նաև բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին տուժողի և տուժողի ներկայացուցչի ելույթը, դատական ակտը չբողոքարկած հակառակ կողմի` մեղադրողի, ամբաստանյալի և պաշտպանի պատասխանները, ինչպես նաև ուսումնասիրելով և վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճռիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը: Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք հոդվածներով: Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: Պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հիմք են ոչ միայն կատարված արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանի, այլև հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ հանդիսացող նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական, քրեաբանական և քրեա-իրավական, ֆիզիկական հատկությունների համակցության ճիշտ գնահատումը (ընտանեկան դրությունը, վարքագիծը աշխատանքում և կենցաղում, աշխատունակությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, դատվածությունը և այլն): Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի նպատակներին: /Այդպիսի իրավական դիրքորոշում է հայտնել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Հազարապետ Հարությունյանի վերաբերյալ գործով, 2007 թվականի մարտի 30-ի թիվ ՎԲ-50/07 որոշում/: Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ցանկի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ քննարկվող հանգամանքները վերաբերում են ինչպես հանցագործությանը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությանը կամ բնութագրում են հանցագործությունն ու հանցավորի անձնավորությունը միաժամանակ: Այդ պատճառով էլ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները պետք է դիտարկել որպես հանցագործության կազմի սահմաններից դուրս հանգամանքներ, որոնք ուղղակի կամ անուղղակի վերաբերում են հանցագործությանը կամ հանցավորի անձնավորությանը, բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում պատժի վրա: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները երկուսն են` 1. ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածների սանկցիաներում նախատեսված հիմնական պատիժների տեսակները, որոնք կարող են անձի նկատմամբ պայմանականորեն չկիրառվել. 2. Դատարանի համոզված լինելը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը ռեալ /իրական/ կրելու: Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Ընդ որում, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս պետք է քննարկվի նաև պատժի սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։ /Այդպիսի իրավական դիրքորոշում է հայտնել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Գուրգեն Մարտիրոսյանի վերաբերյալ քրեական գործով, 2008 թվականի փետրվարի 01-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշում/: Ինչպես երևում է դատավճռից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ծաղիկ Պապոյանը իրեն մեղավոր չի ճանաչել: Դատարանը հետազոտելով նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները, գտել է, որ նախաքննության մարմնի կողմից Ծաղիկ Պապոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով մեղսագրված արարքը ճիշտ չէ որակված և այն վերաորակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով: Դատարանը Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առել կատարված հանցագործության բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև ամբաստանյալի անձը: Դատարանը որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալ է դիտել նախկինում արատավորված չլինելը, դրական բնութագրվելը, որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք` հանցանքը տուժողի անօրինական գործողություններով պայմանավորված լինելը: Դատարանը Ծաղիկ Պապոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել: Այս պայմաններում առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի առնելով Ծաղիկ Պապոյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, եկել է այն համոզմունքի, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ուստի իրավացիորեն որոշում է կայացրել նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերը շարադրված հանգամանքների գնահատման արդյունքում առաջին ատյանի դատարանը հիմնավոր հետևության է հանգել Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը հասնելու հնարավորության մասին: Նրա նկատմամբ նշանակվել է արդարացի պատիժ, որը որոշվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: Այն բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից: Նկատի ունենալով, որ վերաքննիչ բողոքի սահմաններում Ծաղիկ Պապոյանի նկատմամբ կայացված դատավճիռն օրինական է և պատճառաբանված, ուստի տուժողի բողոքը պետք է մերժել` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Տուժող Հասմիկ Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել։ Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի նոյեմբերի 06-ի դատավճիռը Ծաղիկ Սարիբեկի Պապոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 18-01-2010 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 23-02-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 270, 199 |
| Գործին կից նյութեր | Ծ.Պապոյանի անձնագիրը, ապացույց ճանաչված 018 ձայնասկավառակը, ամբաստանյալի վիճ.քարտը |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 26-02-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատոր, 1-ինը` 270 թերթ, 2-րդը` 199 թերթ |
| Գործին կից նյութերը | ամբ. վիճ. քարտը ,անձնագիրը, իրեղեն ապացույց ճանաչված 018 ձայնասկավառակը |
| Ուր | Ավան և Նոր-Նորք |
| Գրության համարը | Ե-1785/10 |
| Այլ նշումներ | չկա |